[Pendakwa Raya] v Mohd Khairul Amrie Bin Ariffin (DA-45A-14-09/2019)

(i) Pertuduhan Pertama: “Bahawa kamu pada 2/9/2018, jam lebih kurang 3.55 pagi, bertempat di sebuah rumah beralamat No. 3738 Kampung Derdap Limbat, di dalam Daerah Kota Bharu, di dalam Negeri Kelantan telah ada dalam milikan kamu dadah berbahaya iaitu 20.53 gram 3,4-Metylenedioxymethamphetamine (MDMA) dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39A(1) Akta yang sama.”

(i) Pertuduhan Pertama “Bahawa kamu pada 2/9/2018, jam lebih kurang 4.15 pagi, bertempat di dalam sebuah kereta jenis Proton Satria No Pendaftaran WVQ 4646 di hadapan sebuah rumah beralamat di No. 3738 Kampung Derdap Limbat, di dalam Daerah Kota Bharu, di dalam Negeri Kelantan telah mengedar dadah berbahaya iaitu 45433.7 gram Methamphetamine dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.”

(a) Pada 2/9/2018, lebih kurang 3.55 pagi, satu serbuan telah dilakukan oleh sepasukan polis yang diketuai oleh Pengadu iaitu SP4 dan disertai oleh SP5 telah membuat satu serbuan sebuah rumah berlamat No. 3738 Kampung Derdap Limbat, 16150 Kota Bharu, Kelantan;

(b) Semasa sampai di rumah tersebut, SP4 telah mendapati pintu rumah dalam keadaan berkunci, SP4 telah mengetuk pintu rumah dan memperkenalkan diri sebagai polis selama tempoh lebih kurang 2 hingga 3 minit tetapi pintu rumah tidak dibuka;

(c) SP4 telah bertindak mengarahkan anggota serbuan untuk membuka pintu rumah secara paksaan dan apabila SP4 masuk ke dalam rumah, SP4 melihat OKT berada di ruang makan rumah tersebut;

(d) OKT telah menunjukkan bilik tidur beliau selepas ditanya oleh SP4. SP4 dan pasukan serbuan telah masuk ke dalam bilik tidur OKT dan membuat pemeriksaan di dalam bilik tersebut dengan disaksikan oleh OKT. Hasil pemeriksaan, SP4 telah menemukan di dalam bilik tidur OKT iaitu di ruang sebelah kanan sebelah bawah almari pakaian 1 beg berwarna putih/kuning bertulis “Just For You” (P17) di dalamnya terdapat 57 ikatan getah masing-masing mengandungi 10 keping aluminium foil (P78(1-570) yang masing-masing berisi 10 biji pil Eramin 5 yang disyaki dadah. Jumlah keseluruhan adalah 5700 biji;

(e) Seterusnya di dalam beg yang sama juga, SP4 telah menjumpai 1 paket plastik yang mengandungi 38 biji pil warna merah jambu berbentuk bulat yang disyaki dadah, 1 paket plastik yang mengandungi 95 biji pil warna hijau berbentuk segi empat yang disyaki dadah dan 1 paket plastik lutsinar yang mengandungi 34 biji pil warna merah bata berbentuk segitiga yang disyaki dadah (P74(1-3)). SP4 telah merampas semua barang kes yang disyaki dadah yang telah dijumpai di dalam bilik tersebut;

(f) Selain itu, SP4 juga turut merampas di dalam bilik tidur tersebut 1 dompet jenama “Polo” (P18) di dalamnya mengandungi kad pengenalan OKT (P18B) serta lesen memandu milik OKT (P17A), kad ATM BIMB (P18C), kad ATM MBB (P18D) dan wang tunai berjumlah RM70.00 (P18E);

(g) Seterusnya, SP4 juga telah menjumpai kunci kereta (P47) dan (P48) di dalam bilik tidur OKT semasa melakukan pemeriksaan dan OKT telah menyatakan bahawa kunci tersebut adalah merupakan kunci kereta di hadapan rumah beliau iaitu kereta Proton Satria dan Proton Iswara. Kemudian dengan dipandu arah oleh OKT dan dengan menggunakan kunci kereta tersebut SP4 dapat membuka kedua-dua kereta yang diletakkan di hadapan rumah. SP4 di dalam keterangannya menyatakan bahawa kedua-dua kereta tersebut dalam keadaan berkunci;

(h) SP4 telah menjalankan pemeriksaan di dalam kereta Proton Satria nombor pendaftaran WVQ 4646 (P64) dan hasil pemeriksaan SP4 telah menjumpai (1) kotak berwarna coklat bertulis “SAAT” (P49) di ruang bahagian tempat duduk sebelah pemandu. Pemeriksaan lanjut di dalam kotak tersebut mengandungi 23 bungkusan bertulis “Guan Yin Wang Refined Chinese Tea” berwarna hijau muda (P50(1- 23)) masing-masing berisi serbuk dan ketulan disyaki dadah jenis syabu. SP4 juga turut menjumpai bersebelahan kotak tersebut 1 beg plastik warna hitam (P56) yang mengandungi 10 bungkusan plastik bertulis “Guan Yin Wang Refined Chinese Tea” berwarna hijau muda (P57(1-10)) masing-masing mengandungi 198 biji pil warna merah bertulis “WY” dan 2 biji pil warna hijau bertulis “WY” disyaki dadah;

(i) Pemeriksaan lanjut oleh SP4 di dalam bonet kereta tersebut, SP4 telah menjumpai 1 kotak warna coklat bertulis “SAAT” (P52) di mana di dalamnya mengandungi 27 bungkusan plastik warna hijau muda bertulis “Guan Yin Wang Refined Chinese Tea” (P53(1-27)) yang masing-masing berisi serbuk dan ketulan disyaki dadah jenis syabu;

(j) Seterusnya, dengan menggunakan kunci kereta yang dirampas dari rumah OKT dan dengan dipandu arah oleh OKT juga, SP4 telah menjumpai di dalam kereta jenis Proton Iswara warna kelabu dengan nombor pendaftaran DAN 9414 (P65) yang juga berada di hadapan rumah yang sama (1) beg plastik warna merah (P61) yang mana di dalamnya mengandungi 16 bungkusan plastik dengan tulisan “Guan Yin Wang Refined Chinesed Tea” berwarna hijau muda (P60(1- 16)) masing-masing berisi bahan disyaki dadah jenis syabu;

(k) SP4 telah merampas barang-barang kes serta barang-barang rampasan yang lain di tempat kejadian serta menangkap OKT. SP4 telah membuat laporan polis sebagaimana Kubang Kerian 4972/18 (P35); dan

(l) SP4 telah menyerahkan barang-barang kes yang dirampas kepada Pegawai Penyiasat iaitu SP7 dan SP8 yang kemudiannya telah mengemukakannya kepada Ahli Kimia iaitu SP6 yang telah mengesahkan bahawa barang kes merupakan racun serta dadah berbahaya sepertimana pertuduhan-pertuduhan. Beban pembuktian di akhir kes pendakwaan [4] Beban pembuktian di akhir kes pendakwaan adalah sepertimana yang telah dinyatakan di bawah seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah (“KTJ”) iaitu untuk menentukan berdasarkan kepada keterangan-keterangan yang kredibel wujudnya satu kes prima facie. [5] Mahkamah telah berpandukan kepada 2 kes utama berkaitan prima facie iaitu kes kes Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85 dan kes PP v Mohd Radzi Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457. Mahkamah dengan ini merumuskan bahawa di akhir kes pendakwaan bermakna Mahkamah ini hendaklah membuat penilaian maksimum ke atas keterangan-keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan termasuk menilai kredibiliti keterangan-keterangan oleh saksi-saksi pendakwaan. Mahkamah sedar jika terdapat lebih dari satu inferens yang boleh dibuat, maka Mahkamah perlu memberi kelebihan kepada inferens yang memihak kepada OKT. [6] Berpandukan kepada kes Muhammad Lukman Mohamad v PP [2021] 7 CLJ 524 elemen yang perlu dipenuhi bagi satu kesalahan pengedaran dadah berbahaya di bawah seksyen 39B Akta tersebut seperti berikut; “In our view, there is force in the submission. The requisites that must be satisfied to sustain conviction for the offence of trafficking in dangerous drugs under s. 39B(1)(a) of DDA 1952 are well-settled. The following elements must be established:

(i) The impugned drugs are dangerous drugs as listed in the First Schedule of DDA 1952;

(a) SP4 adalah merupakan Pegawai Serbuan yang membuat rampasan ke atas barang-barang kes dan keterangan ini turut disokong oleh SP5. Bukti rampasan turut disokong melalui P36 dan P37. SP4 turut membuat laporan polis sebagaimana KK 4972/2018 dan KK 4981/18. Barang kes kemudiannya telah diserahkan kepada Pegawai Penyiasat iaitu SP7 dan SP8;

(b) SP7 kemudiannya telah memasukkan barang-barang kes yang diterimanya ke dalam kotak bertanda KA (P49), KB (P55), KC (P52) dan KD (P59) serta sampul surat bertanda KB1 (P43) manakala SP8 telah memasukkan barang-barang kesnya ke dalam kotak bertanda T1 (P13) dan satu sampul surat bertanda T (P12);

(c) SP4 telah membuat penandaan serta menandatangani kesemua barang kes yang telah dirampas sebelum mengemukakannya kepada SP7 dan SP8. SP4 juga telah mengecam kesemua barang kes tersebut berdasarkan penandaan serta tandatangannya dan turut membuat pengecaman ke atas gambar-gambar barang kes;

(d) SP7 dan SP8 turut membuat pengecaman ke atas barang-barang kes berdasarkan kepada penandaan yang dilakukan oleh mereka serta tandatangan serta pengecaman ke atas gambar;

(e) SP7 dan SP8 telah menghantar barang-barang kes di dalam kotak-kotak serta sampul yang dimeterai dengan meterai PDRM ke Jabatan Kimia Malaysia Cawangan Kelantan pada 5/9/2018 untuk dianalisis oleh SP6 dan SP6 telah mengeluarkan 2 resit penerimaan iaitu di P72 dan P73; dan

(f) Selepas dari itu, barang kes berada di dalam jagaan serta kawalan SP6 yang telah melaksanakan tugasnya untuk menganalisis barang-barang kes tersebut dan pada 8/1/2019 dan 20/12/2018, SP6 telah menyerah kembali barang-barang kes tersebut di dalam kotak asal yang dikemukakan beserta 7 laporan kimia yang ditandakan sebagai P80, P81, P91, P92, P93, P94 dan P95. [8] Di dalam pertimbangan Mahkamah ini, Mahkamah tidak mendapati sebarang perkara di mana keterangan SP6 boleh diputuskan sebagai secara nyata adalah luar biasa ("inherently incredible"). Mahkamah di peringkat ini berhak untuk menerima keterangan SP6 sepertimana yang dinyatakan di dalam kes Munusamy Vengadasalam v. PP [1987] CLJ (Rep) 221 seperti berikut; "We are therefore of the view, that in this type of cases where the opinion of the chemist is confined only to the elementary nature and identity of the substance, the Court is entitled to accept the opinion of the expert of its face value, unless it is inherently incredible or the defence calls evidence in rebuttal by another expert to contradict the opinion. So long as some credible evidence is given by the chemist to support his opinion, there is no necessity for him to go into the details of what he did in the laboratory, step by step." [9] Mahkamah turut berpuashati bahawa barang-barang kes yang dikemukakan dan yang dianalisis oleh SP6 serta dikemukakan di Mahkamah ini adalah barang-barang kes yang sama. Ia sepertimana keputusan Mahkamah Rayuan di dalam kes Gunalan Ramachandran v. PP [2004] 4 CLJ 551 di mana Hakim Abdul Hamid Mohammad, HMR (pada ketika itu) menyatakan; "This is because, as far as I am aware, there is no law that the exhibit recovered must be produced in court failing which the prosecution's case must necessarily fall. It may or it may not, again depending on the facts and the circumstances of each case. Sunny Ang v. PP [1965] 1 LNS 171; [1966] 2 MLJ 195 (FC) (fold). In a drug trafficking case, the drug may be lost or destroyed subsequent to it having been analysed by the chemist. So long as there is no doubt that the drug analysed by the chemist is the same one that was recovered in the case and it is in respect of that drug that the accused is charged, and there is a reasonable explanation as to how it was lost or destroyed or the reason for the gap, there is no reason why the prosecution's case should fall. In the instant case, there was no break in the chain of evidence whatsoever, from the day it was seized until the date of trial. The missing exhibits did not contain any drugs. They were empty plastic packets and a weighing machine. Their existence could be seen from the photographs, not to mention oral evidence." [10] Perhatian Mahkamah dibawa oleh peguam OKT berkaitan kesan koyakan pada setiap bungkusan serbuk iaitu merujuk kepada barang kes yang bertulisan “Guan Yin Wang Refined Chinese Tea”. Ia menunjukkan setiap bungkusan mengandungi 3 lapisan iaitu plastik lutsinar, plastik bewarna hijau muda dan plastik lutsinar yang mengandungi serbuk putih. Di lapisan ketiga terdapat tulisan seperti “marker” bertulisan tangan bewarna biru. [11] Peguam menghujahkan bahawa pihak PR tidak mengemukakan keterangan siapa yang membuat koyakan tersebut dan ini meninggalkan kesan ke atas identiti barang-barang kes tersebut (rujuk; Sia Pang Liong v PP [2013] 2 MLJ 490). Peguam menghujahkan bahawa ini memungkinkan wujudnya gangguan (tempering) ke atas barang-barang kes tersebut dan ia menyebabkan integriti barang kes tersebut telah dikompromi (rujuk; PP v Khoo Cong Ban [2015] 2 CLJ 36). [12] Mahkamah telah meneliti keterangan SP4 dan bersetuju bahawa tiada penjelasan diberikan oleh SP4 maupun SP5 berkaitan kesan koyakan ini. Perkara ini tidak berbangkit semasa SP4 dan SP5 disoal semasa pemeriksan balas dan ia menjawab mengapa tiada penjelasan disediakan oleh SP4. Namun isu yang sama berbangkit semasa Pegawai Penyiasat iaitu SP7 memberi keterangan di mana semasa pemeriksaan balas, SP7 telah disoal dan menyatakan: Saya rujuk kepada Barang Kes teh hijau, plastik-plastik. Semasa Insp terima Barang Kes daripada pengadu, tidak ada sebarang kesan torehan daripada pengadu, setuju?. Tidak setuju. Insp sendiri tidak pernah membuat apa-apa torehan pada Barang Kes teh hijau tu?. Betul. Teh hijau ini ada berapa lapis, dari plastik luar sampai ke dalam?. 3 lapis. Kesan torehan tu jika ada, berapa lapis?. 3 lapis. Semasa terima Barang Kes, Insp tidak melihat pengadu membuat torehan di hadapan Insp, setuju?. Setuju. Siapa yang buat torehan itu, jika ada, Insp tidak tahu lah?. Betul, cuma saya dimaklumkan Insp Rajaram. [13] Penjelasan SP7 ini menjelaskan bahawa kesan koyakan disebabkan torehan yang diterimanya semasa barang-barang kes tersebut diserahkan oleh SP4 kepadanya. Jika dilihat keterangan SP4, adalah jelas barang-barang kes selepas dari rampasan berada di dalam jagaan SP4 pada setiap masa. Oleh itu, Mahkamah merumuskan bahawa tiada alasan bagi Mahkamah untuk merumuskan bahawa terdapat satu kompromi ke atas identiti barang kes kerana jelas ia berada di dalam jagaan SP4 dari masa ia ditemukan sehinggalah ianya diserahkan kepada SP7. [14] Mahkamah turut mengambil perhatian bahawa jumlah dadah yang ditemui di dalam kes ini adalah terlalu banyak. Ia pada pandangan Mahkamah tidak akan menjejaskan kandungan dadah yang berada di dalam plastik-plastik bertulisan “Guan Yin Wang Refined Chinese Tea”. Kesan torehan atau koyakan tersebut pada pandangan Mahkamah adalah tidak menjejaskan sama ada rantaian keterangan berkaitan barang kes maupun identiti dadah sepertimana yang telah disahkan oleh SP6. [15] Sehubungan dengan itu Mahkamah merumuskan bahawa dadah yang dipersoalkan adalah dadah berbahaya jenis Methamphetamime dan 3,4-Metylenedioxymethamphetamine sepertimana yang disenaraikan di bawah Jadual Pertama ADB serta racun jenis Nitrazepam sepertimana di bawah Akta Racun

Mahkamah turut berpuashati bahawa kesemua barang kes tersebut adalah barang kes yang sama dirampas oleh SP4 serta yang dianalisis oleh SP6. Elemen Kedua: Sama ada dadah serta racun yang dipersoalkan adalah di bawah jagaan, kawalan dan milikan OKT [16] Berdasarkan kepada keterangan, penemuan dadah bagi kes ini adalah berdasarkan kepada satu maklumat berkaitan dadah yang diterima oleh SP4. Ini membawa kepada pemerhatian serta serbuan oleh SP4 serta pasukan polis ke atas rumah tersebut. Apabila dipecah masuk, terdapat OKT 1 dan ahli keluarganya di dalam rumah tersebut. Keterangan SP4 dan SP5 menyatakan bahawa OKT telah membawa mereka ke biliknya serta menyerahkan kunci-kunci kereta-kereta yang pada ketika itu diletakkkan di bahagian hadapan rumah. [17] Di atas keterangan ini, PR menghujahkan bahawa OKT memiliki dadah yang ditemui di dalam bilik. Manakala bagi dadah yang ditemui di dalam kereta, ia bersandarkan kepada kunci kereta iaitu P48 yang diserahkan oleh OKT. [18] Adalah menjadi satu undang-undang mantap bahawa pihak PR perlu membuktikan pemilikan OKT terhadap barang kes. Bagi membuktikan pemilikan, pihak PR perlu membuktikan bahawa dadah tersebut adalah di dalam jagaan dan kawalan OKT serta OKT mempunyai pengetahuan ke atasnya. [19] Ia telah disentuh oleh banyak nas-nas duluan dan Mahkamah ini merujuk kepada penjelasan oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes PP v. Hafiszamri b Ahmad & Anor [2007] 1 CLJ 285; [2007] 1 AMR 483 di mana Hakim Hassan Lah HMR (pada ketika itu) menghuraikan seperti berikut: [14] What constitutes possession? In Pendakwa Raya v. Mohd Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 the Federal Court has made the following observation on this point: [13] Now, as to what the ingredients of possession in law has been established by a long line of cases. We find it unnecessary to discuss all of them here. Suffice that we refer to two of them. In Toh Ah Loh & Mak Thim v. R [1948] 1 LNS 72; [1949] MLJ 54, Gordon-Smith Ag CJ when delivering judgment of the Singapore Court of Appeal explained the meaning in law of the word "possession" when appearing in the statute. His Lordship said: Possession, in order to incriminate a person, must have the following characteristics. The possessor must know the nature of the thing possessed, must have in him a power of disposal over the thing, and lastly must be conscious of his possession of the thing. If these factors are absent, his possession can raise no presumption of mens rea, without which (except by statute) possession cannot be criminal. [14] The second is Saad Ibrahim v. PP [1967] 1 LNS 154; [1968] 1 MLJ 158 where Yong J stressed the necessity of establishing the ingredient of knowledge on the part of an accused before he could be incriminated with possession. His Lordship there said: In my opinion mere possession is one thing and possession with mens rea is another. Possession which incriminates must have certain characteristics. The possessor must be aware of his possession, must know the nature of the thing possessed and must have the power of disposal over it. Without these characteristics possession raised no presumption of mens rea. Without mens rea possession cannot be criminal except in certain cases created by statute, which is not applicable in this case. [15] We would also mention the learned judgment of Lim Beng Choon J in PP v. Badrulsham b Baharom [1987] 1 LNS 72; [1988] 2 MLJ 585, which contains a full discussion of the several cases on the point. Penemuan dadah di dalam rumah [20] Adalah penting bagi menegaskan bahawa semasa serbuan, OKT sebenarnya berada di ruang tamu dan bukannya di bilik di mana dadah-dadah tersebut ditemui bagi kes yang pertama. Keterangan berkaitan bilik tersebut hanya bergantung kepada tindakan OKT yang membawa SP4 dan pasukan ke bilik tersebut dan penemuan beg duit (P18) yang mengandungi lesen memandu (P18A), kad pengenalan OKT (P18B), kad Bank Islam (P18C) dan kad VISA (P18D). Tiada sebarang keterangan lain, termasuk oleh mana-mana ahli keluarga yang lain, ditawarkan kepada Mahkamah. [21] Ini meninggalkan kelompongan yang besar di dalam kes PR. Ini diberatkan lagi apabila Pegawai Penyiasat iaitu SP8 tidak pernah disoal oleh PR berkaitan pemilikan bilik tersebut. Ia meninggalkan persoalan yang besar di dalam pemikiran Mahkamah ke atas siapakah yang sebenarnya menghuni bilik tersebut. Mahkamah tidak dapat membuat inferens penghuni bilik tersebut hanya bersandarkan kepada penemuan P18 dan isi kandungannya semata-mata. Inferens di dalam kes-kes yang melibatkan pertuduhan yang serius seperti kes ini memerlukan keterangan-keterangan yang lebih kukuh dan jelas (rujuk; Choo Chang Teik v PP [1991] 3 MLJ 423). [22] Apatah lagi di dalam kes ini, tiada keterangan yang menunjukkan bahawa bilik tersebut adalah berkunci yang boleh menghalang orang lain mempunyai akses ke dalamnya. Malahan keterangan SP4 menyatakan bahawa berkemungkinan orang lain yang boleh akses ke dalam bilik tersebut manakala keterangan SP8 menyatakan bahawa tombol pintu bilik adalah rosak. Oleh itu, timbul inferens yang memihak kepada OKT iaitu terdapat kemungkinan bilik tersebut boleh turut diakses oleh orang lain. [23] Situasi ini diparahkan lagi apabila Mahkamah meneliti keterangan forensik yang dikemukakan oleh PR sendiri di mana tidak ditemui kesan cap jari atau DNA OKT ke atas barang kes yang dijumpai di dalam bilik tersebut. Malahan terdapat beberapa puntung rokok dalam bilik tersebut yang dibuat ujian DNA namun tiada kesan DNA OKT yang ditemui. Maka timbul persoalan yang nyata akan kemungkinan orang lain turut mempunyai akses ke atas bilik tersebut dan ini tidak diberi penjelasan oleh PR dengan sekurang-kurangnya memanggil ahli keluarga yang tinggal di rumah tersebut untuk memberi penjelasan. [24] Di dalam kes ini, pihak peguam OKT telah membangkitkan bahawa bilik tersebut boleh diakses oleh orang lain serta menimbulkan seorang yang bernama Mohd Shahfizal atau Epi. Walaupun ianya mungkin di peringkat ini masih merupakan satu teori atau versi pihak OKT, namun ia telah membangkitkan kemungkinan bahawa bilik tersebut boleh diakses oleh orang lain termasuk Mohd Shahfizal atau Epi tersebut. [25] Di dalam sesuatu kes yang melibatkan satu maklumat yang diberikan sepertimana di dalam kes ini, Mahkamah perlu berhati-hati kerana terdapat kemungkinan dadah-dadah tersebut diletakkan oleh orang lain (rujuk; Ibrahim Mohamad & anor v PP [2011] 4 CLJ). Mahkamah bertanggungjawab untuk menilai kemungkinan ini sepertimana yang dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Mohamad Abdul Rahman v. PP [2013] 7 CLJ 843 seperti berikut; “While acknowledging that the room is accessible to the appellant's friends and the friends of SP8, the learned trial judge concluded that there was no evidence to suggest that the appellant was framed either by his own friends or that of SP8's friends. As His Lordship had found, the appellant's defence is one of a denial as to any knowledge about the drugs. A frame up by others was never his defence. What the learned trial judge has failed to do was to evaluate and appraise the evidence on the possibility of the drugs to belong to or to have been placed there by others. This is a crucial part of the appellant's defence which His Lordship had failed to judicially and adequately consider. Failure of the learned trial judge to fully appreciate and evaluate the evidence of the witnesses is a serious misdirection, warranting appellate intervention.” [26] Selain dari itu. adalah menjadi satu prinsip yang mantap bahawa pihak PR bertanggungjawab untuk menutup sebarang kemungkinan bahawa dadah tersebut boleh diakses oleh orang lain. Di dalam kes Abdullah Zawawi bin Yusoff v. PP [1993] 4 CLJ 1; [1993] 3 MLJ 1, Mahkamah Agung melalui penghakiman Hakim Edgar Joseph Jr HMA telah memutuskan: "Given the fact that this was a case where the police were acting on a tip-off, the onus was not on the defence to prove possibility of access by others but on the prosecution to exclude such possibility.". Selanujtnya dinyatakan: "This question must be answered in favour of the appellant considering that there was more than one way in which the evidence adduced by the prosecution might be viewed. The evidence indeed could have been regarded as implicating the appellant or the wife or both of them or the informer or even the other man living in the house." [27] Mahkamah juga berpandangan bahawa kewujudan keterangan-keterangan yang di bawa oleh pihak PR semata-mata bukanlah penentuan bahawa dadah-dadah yang ditemui di dalam bilik tersebut dengan secara automatik berada di dalam milikan OKT. Keterangan keberadaan mereka perlu dinilai secara maksimum dengan keterangan-keterangan lain yang dikemukakan. Di dalam kes PP v Chong Wei Kian [1990] 2 MLJ 165, Hakim James Foong HMT telah menyatakan: “The mere presence of the keys obtained from his pocket, the passport and the bank book bearing his name found therein are insufficient evidence to activate this presumption without further evidence being adduced by the prosecution. Without any further evidence many doubts are cast such as:

(a) how many people have keys to the said room X,

(b) is the accused the only person having the key to room X,

(c) could there be other occupiers to room X,

(d) could someone have climbed over the partition to enter into the room X since the room's partition does not meet the ceiling for the said premises,

(e) has the accused the exclusive use of the room,

(f) did the accused have or appeared to have had the care and management of room X,

(g) could there be other people besides the accused who can enter and leave the said room freely. The prosecution have not called any other witnesses to testify as to whether the accused was a tenant or even an occupier of room X. Neither are there any exhibits such as other personal effects tendered to show (besides the passport and bank book) that he has the exclusive right to the use of the said room. In fact investigation in this case was so poorly conducted that by the time Inspector Jasbir Singh went to the scene of the crime some 10 days later, all the things in the room were gone. Photograph P10 shows an empty room..” [28] Manakala di dalam kes Vigneswaran Rajamanikam v PP & Another Appeal [2018] 9 CLJ 730, salah satu isu yang dirayu di Mahkamah Rayuan adalah tiada keterangan yang menunjukkan perayu-perayu adalah penghuni rumah tersebut dan Mahkamah Rayuan telah merumuskan: “On the facts of the present case, we agreed that there is not an iota of evidence that the appellants were occupiers of the said house. The learned trial judge in holding that the appellants were the occupiers of the said house and therefore had custody and control of the said house hence the impugned drugs, solely relied on the evidence of the investigating officer (PW6). PW6's investigation refers to the statements recorded from Murithi, the owner of the said house and the neighbours of the said house. Nevertheless, Murithi was not called as a witness nor his s. 112 of the CPC statement produced by the prosecution. The prosecution could have also called the neighbours but did not do so. Therefore, we agreed that the evidence of PW6 is a bald statement with nothing to support. In any event, it is hearsay and clearly inadmissible.” Dadah yang ditemui di dalam kereta [29] Analisis Mahkamah kini beranjak ke atas dadah-dadah yang ditemui di dalam kereta-kereta. Mahkamah ingin merekodkan bahawa keterangan pihak PR telah menunjukkan bahawa kereta pertama iaitu WVQ 4646 adalah dimiliki oleh OKT manakala kereta kedua iaitu DAN 9414 adalah dimiliki oleh Yusri bin Ariffin. Keterangan pihak PR berkaitan jagaan serta kawalan OKT ke atas dadah-dadah yang ditemui di dalam kedua-dua kereta hanya bersandarkan kepada penyerahan kunci kereta tersebut oleh OKT. [30] Di dalam masa yang sama, Mahkamah mendapati bahawa Pegawai Penyiasat iaitu SP7 telah menyatakan bahawa kereta tersebut tidak dapat bergerak dan ianya terpaksa ditunda untuk dibawa balik ke IPD. PR turut mengambil pendekatan yang sama untuk tidak memanggil mana-mana ahli keluarga walaupun keterangan mereka dirakam yang pada pandangan Mahkamah penting untuk menjelaskan berkaitan akses ke atas kereta-kereta tersebut. [31] Persoalannya adakah keterangan ini sahaja memadai. Berkaitan kereta DAN 9414, ternyata pihak PR tidak memanggil pemilik berdaftar kereta ini untuk memberi keterangan. Ini merupakan satu kelompangan yang serius di dalam kes PR. Mahkamah Rayuan di dalam kes Ahmad Azhari Ahmad Zaini v. PP & Other Appeals [2015] 1 CLJ 157; [2015] 3 MLJ 435 pernah menyatakan; “Viewed in the light of the following facts, namely that the appellants were not the owner of the Mercedes; that there was no evidence for how long the first appellant had been driving the Mercedes; that no evidence was adduced as to who had access to the Mercedes prior to the arrest of the appellants; that there was no physical contact between both the appellants and the two bags containing the cannabis in the boot of the Mercedes (given the evidence of SP4 that the police team had raided the appellants before they could lift the bags); and in the light of the defence, we were of the view that the prosecution had failed to prove the charges against the appellants beyond reasonable doubt.” [32] Mengadaptasi pendekatan yang ditegaskan oleh Mahkamah Rayuan ini, Mahkamah tidak teragak-agak memutuskan bahawa bagi dadah yang ditemui di dalam kereta DAN 9414, PR telah gagal membuktikan kaitan di antara dadah yang ditemui di dalamnya dengan OKT. [33] Berkenaan kereta WVQ 4646, Mahkamah sedar ianya telahpun dibuktikan adalah secara berdaftar dimiliki oleh OKT. Namun keterangan ini semata-mata tidak mencukupi. Tiada keterangan yang ditawarkan oleh pihak PR untuk menunjukkan penggunaannya oleh OKT semata-mata serta tiada orang lain yang menggunakan kereta ini. Apatah lagi di dalam kes ini, keterangan pihak PR menyatakan bahawa kereta ini adalah rosak dan diletakkan di hadapan rumah. Ia seolah-olah untuk menyatakan bahawa kereta tersebut tidak digunakan selain sebagai satu tempat penyimpanan. [34] Persoalannya kenapakah pihak PR tidak memanggil ahli-ahli keluarga lain untuk menyokong versi pendakwaan ini. Seramai 6 orang ahli keluarga telah dirakamkan keterangan dan salah seorang dari mereka sudah memadai untuk memberi keterangan bagi menjelaskan perkara ini. Ini menimbulkan inferens yang bertentangan bahawa kereta tersebut turut boleh diakses dan digunakan oleh orang lain Penama Mohd Shahfizal atau Epi [35] Ini membangkitkan pertimbangan Mahkamah berkenaan penama Mohd Shahfizal atau Epi yang dibangkitkan oleh peguam OKT.