[Pegawai Pendakwa] v Bretley Letu Anak Micheal Gambit (BA-45A-33-03/2021)

Pihak pendakwaan telah memanggil tujuh orang saksi untuk membuktikan kes ini: • SP1: Jurustor • SP2: Jurufoto • SP3: ahli kimia • SP4: pegawai tangkapan • SP5: Pegawai keselamatan AirAsia • SP6: Pegawai keselamatan KLIA • SP7: Pegawai penyiasat S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 2

Di akhir kes pendakwaan, pada 16.8.2024, Mahkamah ini mendapati kes prima facie telah berjaya dibuktikan terhadap tertuduh. Alasan-alasan terperinci juga boleh dilihat dalam perenggan [31] – [50]. Fakta kes [4] Tertuduh didakwa melakukan kesalahan mengedar dadah di bawah seksyen 39B ADB dan kertas pertuduhan (ekshibit P2) adalah seperti berikut: Bahawa kamu pada 22 Julai 2020, jam lebih kurang 5.00 petang di pejabat BSJND, Aras 3, KLIA, dalam Daerah Sepang, di dalam negeri Selangor telah didapati memperedarkan dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 4,292.3 gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.

Fakta kes ini adalah seperti berikut. Menurut tertuduh, dia dan seorang yang bernama Muhammad Zulfakar bin Abdullah (“Zulfakar”) adalah rakan. Pada sekitar Jun 2020, Zulfakar menjemput tertuduh untuk melancong ke Kuala Lumpur. Tertuduh seterusnya berkata Zulfakar akan menanggung keseluruhan perbelanjaan penerbangan untuk tertuduh.

Setibanya di Kuala Lumpur, mereka berdua bersiar-siar di sekitar KLCC dan pada malam itu, mereka pergi ke kelab malam di Bukit Bintang. Kemudian, apabila mereka tiba di hotel, Zulfakar memberitahu tertuduh bahawa dia perlu keluar untuk menguruskan beberapa perkara. Ketika itu, tertuduh pening selepas minum arak di kelab malam tersebut dan maka tidak mengikutinya. S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3

Pada pagi berikutnya, tertuduh menemui sebuah bagasi (ekshibit P7) yang tidak pernah dilihatnya sebelum ini dan selepas bertanya kepada Zulfakar, tertuduh berkata dia dimaklumkan bahawa bagasi tersebut adalah milik sepupu Zulfakar dan telah dikirimkan kepada Zulfakar untuk dibawa pulang ke Miri.

Tertuduh dan Zulfakar kemudian “check-out” dari hotel pada petang hari yang sama. Sebelum mereka menuju ke KLIA2 dengan menaiki Grab, tertuduh berkata bahawa Zulfakar telah memintanya untuk membawa bagasi tersebut atas nama tertuduh memandangkan tertuduh hanya membawa bagasi tangan. Menurut tertuduh, Zulfakar membuat permintaan sedemikian untuk mengelakkan sebarang surcaj.

Tertuduh seterusnya berkata bahawa dia tidak bertanya lanjut atau memeriksa bagasi tersebut kerana berasa terhutang budi kepada Zulfakar yang telah membelikan tiket dan membawa OKT bersiar-siar di Kuala Lumpur.

Walaubagaimanapun, untuk perjalanan ke KLIA2 tertuduh dan Zulfakar tidak menaiki kereta yang sama ke lapangan terbang.

Setibanya di KLIA2 pada jam 3.52 petang, tertuduh telah bergegas untuk “self checked-in” bagasi tersebut memandangkan penerbangan dari KL ke Miri adalah pada 4.55 petang. Sementara itu rakan-rakannya sudahpun berada di pintu masuk.

Namun, sebelum menaiki pesawat AK5646, tertuduh telah ditangkap oleh pihak berkuasa di KLIA2. Selepas pemeriksaan, terdapat S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4 enam bungkusan teh cina “Guanyinwang” disyaki syabu yang didapati berada dalam bagasi tersebut. Menurut tertuduh, dia telah memaklumkan bahawa bagasi tersebut bukan kepunyaannya dan sebenarnya telah diberikan kepadanya oleh Zulfakar. Tertuduh kemudian telah ditahan untuk siasatan lanjut. Hujahan pihak Pendakwaan [13] Pihak pendakwaan berhujah bahawa semua elemen penting untuk kesalahan pengedaran dadah telah dibuktikan secukupnya dalam kes ini.

Pertama, identiti dadah adalah tidak dipertikaikan. Ahli kimia SP3 mengesahkan barang yang dirampas itu sememangnya dadah berbahaya di bawah ADB (methamphetamine, 4292.3 gram). Selain itu, rantaian jagaan dadah juga tidak putus/dikacau ganggu dalam kes ini.

Kedua, pihak pendakwaan berhujah bahawa elemen-elemen "jagaan dan kawalan" dan juga "pemilikan eksklusif" telah dibuktikan dengan secukupnya. Berdasarkan rakaman CCTV, ia menunjukkan tertuduh sememangnya orang yang membawa bagasi itu dari kenderaan ke kaunter daftar masuk (self-checked-in counter). Tertuduh juga merupakan satu-satunya orang yang ditahan dalam kes ini.

Tambahan pula, dadah itu yang dilabel dengan bungkusan teh Cina menunjukkan bahawa tertuduh sengaja cuba menyembunyikan dadah untuk mengelak daripada dikesan. Keterangan-keterangan ini menunjukkan bahawa tertuduh mempunyai jagaan dan kawalan terhadap dadah tersebut. S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5

Ketiga, dari segi elemen "pengetahuan", pihak pendakwaan berhujah bahawa walaupun tertuduh tidak memiliki dadah semasa pemeriksaan badan, hakikatnya ialah bagasi yang tertuduh daftar masuk di kaunter mengandungi dadah methamphetamine adalah atas nama beliau. Oleh itu, ia adalah tidak munasabah bagi tertuduh untuk mendakwa bahawa "dia tidak tahu" tentang kewujudan dadah.

Akhir sekali, memandangkan berat dan kuantiti dadah yang dibawa oleh tertuduh dalam kes ini adalah sangat tidak munasabah bahawa dadah tersebut untuk kegunaan sendiri (self-consumption). Sebaliknya, ia berkemungkinan besar merupakan suatu kes pengedaran dadah. Fakta-fakta dan keterangan yang dikemukakan dalam kes ini menunjukkan bahawa tertuduh sebenarnya cuba membawa dadah itu ke Sarawak.

Sehubungan itu, berdasarkan alasan di atas, pihak pendakwaan memohon agar tertuduh dipanggil membela diri. Pembelaan yang dibangkitkan oleh tertuduh di peringkat pendakwaan [20] Peguam tertuduh berhujah bahawa pihak pendakwaan sebenarnya gagal membuktikan elemen-elemen "jagaan dan kawalan" serta "niat" dalam kes ini.

Khususnya, peguambela mempersoalkan sama ada bagasi tersebut sememangnya milik tertuduh. Lebih-lebih lagi apabila tiada DNA atau sebarang bukti yang mengaitkan bagasi itu dengan tertuduh. Walaupun SP7 memberitahu Mahkamah ini bahawa dia telah melakukan “uji pakai” pakaian-pakaian yang berada dalam bagasi dengan tertuduh, peguam menggesa Mahkamah ini menolak keterangan ini atas alasan S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6 bahawa ia adalah suatu tindakan yang menyalahi undang-undang. Malah, barang-barang tertuduh seperti kad pengenalan, berus gigi dan kad pelajar ditemui dalam beg lain (ekshibit P11) dan bukannya ekshibit P7.

Peguam juga berhujah mengenai pas masuk (ekshibit P14) di perenggan (12) (iv) hujahan bertulis dalam Lampiran 213 yang menyatakan: “ Satu-satunya keterangan yang boleh menunjukkan bahawa OKT adalah pemilik Eksibit 7 tersebut adalah tag bagasi (Eksibit P7(a)) yang mana butiran yang terdapat pada tag tersebut berpadanan dengan "boarding pass' (Eksibit P14) milik OKT. Kami berhujah bahawa keterangan SP7 mengesahkan untuk 'self check in' beg, seseorang itu hanya memerlukan boarding pass sahaja untuk diimbas ('scan') tanpa perlu dikemukakan 'Identity Card' (IC). Selain itu, SP7 turut bersetuju bahawa mana-mana individu yang mempunyai 'boarding pass' boleh pergi untuk 'self check in' beg dan identiti tag beg tersebut akan mengikut 'boarding pass' yang telah diimbas. Ini menunjukkan sesiapa sahaja boleh 'check in' Eksibit P7 tersebut asalkan individu tersebut mempunyai 'boarding pass' dan tidak semestinya OKT. Di dalam kes ini tiada saksi mata yang boleh mengesahkan bahawa OKT yang telah 'check in' beg tersebut”.

Pihak pendakwaan pula telah mengemukakan beberapa bukti klip video (ekshibit P44(a)(1), P44(a)(2), P44(a)(3)) yang bertujuan untuk menunjukkan bahawa tertuduh adalah orang yang mendaftar masuk bagasi tersebut. Bagaimanapun, peguam berhujah bahawa ekshibit P44(a)(3) menunjukkan tertuduh mendaftar masuk di kaunter pada jam 3.51 petang, manakala satu lagi ekshibit P44(a)(1) pula menunjukkan S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7 tertuduh baru tiba di lapangan terbang pada 3.52 petang di drop-off zone. Oleh itu adalah tidak betul untuk mengatakan bahawa bagasi (iaitu, ekshibit P7) itu memang telah didaftar masuk oleh tertuduh. Begitu juga, adalah tidak munasabah bahawa tertuduh boleh berada di dua tempat yang berbeza pada waktu yang begitu dekat terutamanya memandangkan zon drop-off adalah jauh dari kaunter daftar masuk.

Selanjutnya, klip video tersebut bukanlah bukti muktamad kerana orang yang ditunjukkan dalam klip video itu memakai topeng muka dan wajah sebenar orang itu tidak jelas. Walaupun SP7 cuba memberitahu Mahkamah ini bahawa orang yang ditunjukkan dalam klip itu memang tertuduh, peguam berkata ini hanyalah keterangan pendapat dan tidak patut diberi sebarang nilai probatif memandangkan SP7 sendiri bukan seorang saksi pakar.

Selain itu, klip video tersebut tidak pun ditunjukkan kepada pegawai tangkapan (SP4) semasa perbicaraan untuk mengenal pasti individu mana dalam video itu adalah tertuduh. Peguam juga berhujah bahawa orang yang dikatakan dikenal pasti sebagai tertuduh dalam video itu memakai baju warna kelabu. Bagaimanapun, tiada baju warna kelabu pula yang dinyatakan dalam senarai ekshibit.

Walau apa pun, andaikan bagasi itu telah didaftar masuk oleh tertuduh, peguam berhujah bahawa mulai saat itu, bagasi tersebut tidak lagi berada bersama dengan tertuduh. Tiada lagi "pemilikan eksklusif" kerana bagasi itu boleh diakses oleh mana-mana orang lain. “Orang lain” yang mengendalikan bagasi itu sepatutnya dipanggil untuk memberi keterangan di Mahkamah ini bagi memastikan mereka tidak “kacau S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 8 ganggu” bagasi tersebut. Namun, saksi-saksi yang mengendalikan bagasi setelah ia didaftar masuk tidak pula dipanggil dalam kes ini.

Begitu juga, walaupun pegawai tangkapan memberitahu Mahkamah ini bahawa terdapat rakaman CCTV yang mampu menunjukkan "keseluruhan perjalanan" bagasi dari masa ia didaftar masuk sehingga ia dimuatkan ke dalam perut pesawat, CCTV ini tidak pernah dikemukakan sepanjang perbicaraan. Selain itu, klip-klip video yang dikemukakan semasa perbicaraan juga gagal menunjukkan sama ada bagasi itu dikunci atau sebaliknya dan jawapan kepada isu ini adalah penting kerana ia dikaitkan dengan persoalan sama ada dadah itu sengaja "dimasukkan" ke dalam bagasi.

Peguam seterusnya menegaskan bahawa terdapat 3 lagi individu bernama Nur Iqmal Hakimi (“Iqmal”), Zulfakar, dan Muhammad Syamil bin Ismail (“Syamil”) yang turut ditahan pada hari yang sama. Menurut tertuduh, ketiga-tiga orang ini dan tertuduh adalah kenalan tetapi mereka pula tidak dipanggil untuk memberi keterangan. Peninggalan ini bermakna wujud jurang dalam kes pendakwaan.

Berkenaan dengan isu "pengetahuan", peguam berhujah bahawa tiada keterangan yang membuktikan elemen ini dan alasan-alasan untuk menyokong hujahan ini adalah seperti berikut.

Pertama, tertuduh tidak ditangkap bersama dengan dadah (iaitu tidak ditahan bersama-sama dengan bagasi tersebut) pada masa kejadian. Oleh itu, fakta ini menjejaskan kes pendakwaan. Kedua, tiada bukti DNA/cap jari tertuduh ditemui pada bagasi dan juga dadah. Ketiga, cara dadah dibungkus dan disembunyikan di bawah label pembungkusan S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 9 teh Cina Guanyinwang menunjukkan bahawa tertuduh tidak akan mengetahui identiti sebenar barang tersebut.

Oleh itu, atas alasan-alasan di atas, peguam terpelajar berhujah bahawa pihak pendakwaan telah gagal membuktikan kes prima facie terhadap tertuduh. Keputusan Mahkamah di akhir kes pendakwaan [32] Pertama, untuk mengelakkan keraguan, apabila perkataan "bagasi" digunakan, ia merujuk kepada ekshibit P7.

Selepas mempertimbangkan dengan teliti semua keterangan yang dikemukakan di Mahkamah ini dan setelah meneliti hujahan bertulis kedua-dua pihak dan mendengar hujahan lisan di Mahkamah Terbuka, Mahkamah ini memutuskan bahawa satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan dan tertuduh perlu dipanggil untuk membela diri.

Seperti yang boleh dilihat dalam hujahan bertulis peguam, hujahan utama yang dikemukakan ialah terdapat isu mengenai identiti orang itu dalam ekshibit P44 di mana peguam berhujah orang yang dalam video bukanlah tertuduh. Mahkamah ini juga difahamkan bahawa peguambela cuba menyatakan bahawa pada masa tangkapan, tertuduh didapati tidak memiliki sebarang dadah selepas pemeriksaan badan.

Walau bagaimanapun, Mahkamah ini tidak setuju dengan hujahan-hujahan ini. Pada pandangan Mahkamah, walaupun dengan mengandaikan bahawa ekshibit P44 gagal untuk mengenal pasti orang dalam video dengan betul dan sama ada orang dalam klip video tersebut merupakan tertuduh, terdapat satu fakta penting dalam kes ini yang tidak S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 10 boleh diabaikan, iaitu bagasi ekshibit P7 mempunyai nama tertuduh berdasarkan pas masuk. Bagasi yang mengandungi methamphetamine (real evidence) tertuduh sendiri yang bawa dari turunnya kereta di drop off sehinggalah ke kaunter self check in dan tag pas masuk (documentary evidence) adalah jelas milik tertuduh. Kedua-dua keterangan ini menguatkan kaitan tertuduh dengan barang kes dan tertuduh wajar untuk membuat penjelasan mengenai perkara ini.

Tambahan pula, Mahkamah ini juga berpuas hati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen-elemen penting untuk kesalahan pengedaran dadah. Identiti dadah adalah tidak dipertikaikan dalam kes ini begitu juga dengan persoalan "pengetahuan".

Bagaimanapun, peguam tertuduh ada membangkitkan satu hujahan yang menarik mengenai isu "jagaan dan kawalan" dan "pemilikan eksklusif" tidak dibuktikan dengan jelas oleh pihak pendakwaan. Khususnya, peguam berkata bahawa tiada rakaman CCTV dikemukakan untuk menunjukkan bahawa bagasi itu tidak diusik selepas ia didaftar masuk. Peguam selanjutnya berkata bahawa klip-klip video yang ditandakan sebagai P44 tidak jelas mengenai sama ada bagasi itu dikunci pada masa material.

Pada pandangan Mahkamah, hujahan sama ada bagasi itu "dikunci" adalah satu pure conjecture yang cuba menggagalkan kes pihak pendakwaan. Mahkamah ini berpendapat bahawa adalah menjadi tanggungjawab semua penumpang (sama ada dalam penerbangan domestik ataupun antarabangsa) untuk melindungi keselamatan bagasi mereka dan memastikan ia dikunci/dilindungi dengan baik sebelum S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 11 didaftar masuk. Ini lebih-lebih lagi untuk mengelakkan sebarang pertuduhan seperti membawa dadah dsb.

Kedua, berhubung isu tidak menghasilkan rakaman CCTV bagaimana bagasi dikendalikan selepas didaftar masuk, Mahkamah ini mengambil pendirian bahawa semua pegawai yang bertugas di lapangan terbang (termasuk mereka yang menjaga bagasi dan kargo) harus dianggap menjalankan tugas mereka mengikut undang-undang. Jika Mahkamah ini tidak membuat anggapan ini atau tidak mengambil judicial notice mengenai perkara ini, ia akan menimbulkan banyak masalah kerana setiap orang akan sesuka hati mencabar integriti pegawai yang bertugas di lapangan terbang dan ini membawa kesan yang teruk kepada kecekapan dan operasi lapangan terbang dan juga masyarakat.

Oleh itu, Mahkamah ini berpendapat bahawa ia adalah tidak adil untuk mempersoalkan integriti pegawai dan staf yang bertugas di lapangan terbang dan mempunyai syak wasangka atau mencurigai intergriti mereka. Adalah tidak masuk akal hujahan peguam bahawa dadah methamphetamine sengaja dimasukkan ke dalam bagasi tertuduh.

Penahanan tertuduh dibuat semasa beliau berseorangan dan semasa proses reconcile dilakukan tertuduh membuka bagasi P7 yang dihadapan kamera litar tertutup CCTV (Hammer Head). Akibat pemeriksaan tersebut didapati dadah-dadah tersebut disembunyikan dan dibungkus dalam beg plastik Guanyinwang (teh cina). Tindakan tertuduh ini menunjukkan niat untuk mengelak dari dikesan oleh pihak berkuasa.

Tiada bukti yang dikemukakan oleh peguam bahawa bagasi yang didaftar masuk, diusik oleh pegawai atau staf yang bertugas di lapangan S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 12 terbang, Mahkamah ini lebih cenderung untuk menerima bahawa bagasi itu tidak diusik dari saat bagasi itu didaftar masuk sehinggalah dibuka oleh tertuduh sendiri.

Peguam seterusnya berhujah bahawa terdapat 3 orang lagi dalam kes ini bernama Iqmal, Zulfakar dan Syamil yang tidak dipanggil untuk memberi keterangan semasa perbicaraan. Namun, Mahkamah ini menolak hujahan ini kerana pihak pendakwaan hanya perlu membuktikan:

bahawa barang yang dirampas adalah dadah berbahaya;

bahawa dadah itu dimiliki oleh tertuduh;

bahawa tertuduh mempunyai pengetahuan tentang dadah; dan

bahawa tertuduh membawa dadah tersebut untuk tujuan pengedaran. [44] Mahkamah ini bersetuju dengan pihak pendakwaan bahawa 3 individu ini tidak diperlukan untuk membukti kesalahan di bawah seksyen 39B. [45] Peguam juga cuba membangkitkan: (i) tiada bukti DNA/cap jari ditemui pada dadah tersebut dan (ii) cara dadah itu dibungkus dan dilabelkan sebagai teh cina bermakna tertuduh tidak ada pengetahuan tentang identiti sebenar barang tersebut. [46] Mahkamah ini mendapati kedua-dua hujahan ini tidak bermerit. Ketiadaan bukti DNA/cap jari tidak bermakna tertuduh tidak mempunyai jagaan atau kawalan ke atas dadah tersebut. Seseorang individu boleh mengendalikan sesuatu barang tanpa meninggalkan kesan DNA atau cap S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g jari. Tambahan pula, kaedah pembungkusan dengan melabelkannya sebagai teh cina mencadangkan usaha untuk menyembunyikan sifat sebenar kandungan yang seterusnya bermaksud (secara tersirat) bahawa tertuduh berpengetahuan akan dadah-dadah tersebut. Oleh itu, hujahan peguam ini tidak cukup untuk menjejaskan kes pendakwaan. [47] Bagi elemen pengedaran, mengambilkira tafsiran pengedaran dibawah seksyen 2 ADB 1952 dan dari fakta diatas adalah jelas bahawa dadah yang dijumpai dalam bagasi tertuduh seberat 4,292.3gram dan cara dadah disembunyikan sebegitu rapi untuk dibawa dari Semenanjung Malaysia ke Sarawak adalah terjatuh dibawak tafsiran seksyen 2 ADB. Mahkamah merujuk kepada kes Methan Aydroos Mohamed Pillai Naina Mohamed v PP [2013] 1 LNS 968 di manan Azahar Mohamed HMR (pada ketika itu) memberi penghakiman seperti berikut: “[27] In this instant case, the appellants was aprehended in the act of carrying ketamine weighing in total 5759.3 grammes , which in our view an amount much larger than was likely to be used for his own consumption. And what is more glaring was the manner on how the drugs were concealed in the photo frames; this indicated an intention to avoid detection. Drugs traffickers would use all kinds of tricks or deception to conceal the drugs from being detected by enforcement agencies (see: the Hock Leong v PP [2008] 4 CLJ 764) And the most telling evidence is that the appellant had brought the drugs from India into Malaysia. This was sufficient to lead to a strong and irresistible inference that the purpose for which the appellant was in in possession of the drugs he was carrying was to transfer the possession of the offending drug to another party S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g in our country. (see Ong Ah Guan v Public Prosecutor [1981] 1 MLJ 64 and Mohamad Yazri b. Minhat v PP [2003] 2 CLj 65 ; [2003] 2 MLJ 241).” [48] Cara dadah dijumpai dan tindakan tertuduh meninggalkan Semenanjung Malaysia ke Sarawak menunjukkan pengedaran seperti diperuntukkan di bawah seksyen 2 ADB. [49] Berkaitan rantaian keterangan barang kes, Mahkamah mendapati keterangan SP3, SP4 dan SP7 tidak diragui. Barang kes yang dirampas oleh SP4 bersama anggota beliau dan kemudian diserahkan kepada Pegawai Penyiasat (SP7) dan diambil gambar oleh SP2 dan seterusnya diserahkan kepada Ahli Kimia (SP3) adalah barang kes yang sama. Perkara ini tidak pernah diragui oleh pembelaan sendiri dari tarikh dirampas dari tertuduh sehinggalah ke peringkat analisa oleh Jabatan Kimia Malaysia. [50] Oleh yang demikian, atas alasan-alasan serta analisis di atas, Mahkamah ini mendapati kes prima facie telah berjaya dibuktikan terhadap tertuduh seperti dalam pertuduhan. Maka, tertuduh diarah untuk membela diri dengan 3 pilihan diberikan oleh Mahkamah. Tetuduh telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah. Dalihan yang dibangkitkan pada peringkat pembelaan [51] Mahkamah telah mendengar kes pembelaan pada 23.9.2024 dan 26.9.2024, tertuduh memberi keterangan secara bersumpah (SD1). Tertuduh turut memanggil saksi lain iaitu Pegawai Penyiasat kes lain untuk memberi keterangan (SD2). S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g [52] Peguam tertuduh berhujah bahawa pembelaan yang dibangkitkan dalam kes ini bukanlah bersifat afterthoughts. Pada setiap masa, pembelaan tertuduh adalah bahawa bagasi (ekshibit P7) itu sebenarnya dimiliki oleh Zulfakar. Lebih-lebih lagi, pembelaan ini telahpun dikemukakan kepada SP4 pada peringkat pendakwaan. [53] Peguam seterusnya mencadangkan bahawa pembelaan yang dibangkitkan di peringkat pembelaan bukanlah penafian kosong. Semasa perbicaraan pada 23.9.2024, tertuduh hanya menceritakan bagaimana dia mendaftar masuk bagasi di bawah namanya. Ia sememangnya bukan satu bentuk "admission" mahupun "confession". Malah, tertuduh juga pernah menegaskan bahawa ketika itu, adalah tidak munasabah untuk dia mengetahui kandungan sebenar bagasi tersebut. Selain itu, apabila tertuduh ditahan, dia segera memaklumkan kepada polis bahawa bagasi itu sebenarnya adalah milik Zulfakar. [54] Lebih-lebih lagi, orang yang bernama “Zulfakar” sering disebut dalam kes ini dan tertuduh juga sentiasa menegaskan bahawa bagasi itu sebenarnya adalah milik Zulfakar. Menurut peguambela, fakta ini penting kerana Zulfakar adalah orang yang menanggung keseluruhan perbelanjaan penerbangan tertuduh dan tertuduh bersetuju menolong membawa bagasi itu kerana berasa terhutang budi terhadapnya. Atas sebab ini tertuduh langsung tidak menyoal Zulfakar apabila Zulfakar meminta tertuduh membawa bagasi tersebut. [55] Peguam juga berhujah bahawa ketika Zulfakar ditahan di Lapangan Terbang Miri, dia juga didapati membawa barang-barang serupa dengan yang terkandung dalam bagasi (ekshibit P7) dalam kes ini. Ini telah disahkan oleh SD2 semasa perbicaraan bertarikh 26.9.2024. S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g [56] Namun begitu, peguam menegaskan bahawa SP7 (iaitu Pegawai Penyiasat bagi kes ini) dilihat evasive apabila soalan dibangkitkan mengenai potensi peranan Zulfakar dalam kes ini. Dalam erti kata lain, apabila Zulfakar tidak dipanggil sebagai saksi pendakwaan dalam kes ini, ia adalah fatal. Memandangkan peranan yang begitu besar yang dimainkan oleh Zulfakar, sudah pasti beliau mesti hadir ke Mahkamah untuk memberi keterangan. Tanpa keterangan beliau, terdapat lebih daripada satu inferens yang boleh dibuat dalam kes ini. [57] Peguam seterusnya berhujah bahawa doktrin wilful blindness tidak patut digunapakai dalam kes ini kerana hal keadaan kes ini yang mana tertuduh bersetuju untuk membawa bagasi itu atas permintaan Zulfakar. Malah, dia hanya berusia 19 tahun pada masa itu dan adalah munasabah jika tertuduh tidak mempersoalkan niat sebenar Zulfakar yang menyuruh tertuduh tolong membawa bagasi itu memandangkan Zulfakar telah menanggung keseluruhan perbelanjaan perjalanan tertuduh. [58] Selain itu, peguambela berkata kedua-dua Iqmal dan Syamil adalah saksi material yang sepatutnya dipanggil ke Mahkamah ini (walaupun kedua-duanya tidak dikaitkan secara langsung dengan bagasi). [59] Begitu juga, seperti yang dibangkitkan di peringkat pendakwaan, peguam menumpukan hujahannya sekali lagi pada isu sama ada bagasi itu dikunci pada masa material. Hujahan ini cuba untuk memisahkan hubungan tertuduh dengan bagasi serta kandungan di dalamnya. S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g [60] Oleh itu dan ditambah dengan keterangan yang diberikan oleh tertuduh sepanjang perbicaraan, peguam memohon supaya tertuduh dilepaskan dan dibebaskan. Hujahan pihak pendakwaan di peringkat kes pembelaan [61] Pihak pendakwaan berhujah bahawa tertuduh gagal mengemukakan keraguan munasabah dalam kes ini. Seperti yang dapat dilihat di bawah, pembelaan yang dibangkitkan oleh tertuduh adalah penafian semata-mata. Dalam kes Ong Hooi Beng v PP [2015] MLJU 22, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut:- “ [22] In our opinion whether or not a defence amounts to a mere denial is to be determined not by the fact that it is coupled with an explaination but by the nature of the explaination. A denial may be well coupled with an explaination but if the explaination is merely to deflect the prosecution’s evidence without answering the real questions in controversy to reasonably dislodge the prosecution’s evidence it remains a mere denial for what it is worth.” [62] Sudah menjadi undang-undang mantap bahawa apabila tertuduh diperintahkan membela diri, beban pembuktiannya adalah untuk menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. Apa yang terjumlah kepada "keraguan yang munasabah" tidak bermakna sebarang “imaginary doubt” atau “pure conjecture” (lihat PP v Saimin & Ors [1971] 2 MLJ 16). [63] Berdasarkan keterangan yang dikemukakan semasa perbicaraan, pihak pendakwaan berhujah bahawa tertuduh hanya mereka-reka versi S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g cerita lain untuk mengelak daripada liabiliti. Tertuduh cuba bergantung kepada keterangan SD2, tetapi pihak pendakwaan berhujah bahawa keterangan SD2 hanya memberi sedikit / tiada bantuan pun kepada Mahkamah ini memandangkan peranan SD2 hanya terhad kepada menangkap dan menyiasat Zulfakar. Dalam erti kata lain, SD2 tidak mempunyai hubungan dengan tertuduh dalam kes ini. [64] Justeru, satu-satunya bukti yang dikemukakan oleh tertuduh ialah keterangannya sendiri. Sehubungan itu, pihak pendakwaan menggesa Mahkamah ini memberikan sedikit atau tiada nilai probatif terhadap keterangan yang diberikan oleh tertuduh. Menurut pihak pendakwaan, cerita tertuduh adalah tidak masuk akal. [65] Pertama, tertuduh memberi keterangan bahawa dia dan Zulfakar baru mengenali hampir sebulan. Dua orang lagi (Iqmal dan Syamil) hanya dikenali oleh tertuduh ketika mendarat di KLIA2. Tertuduh juga tidak mengetahui latar belakang Zulfakar secara menyeluruh dan tertuduh juga tidak mempunyai nombor telefon Iqmal dan Syamil. Bagaimanapun, berdasarkan pernyataan saksi tertuduh (PSD1), pihak pendakwaan berhujah (dalam perenggan [28] hujahan bertulis) bahawa tertuduh sebenarnya memberikan cerita yang berbeza: S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g [66] Kedua, pihak pendakwaan mengambil pendirian bahawa tertuduh di sini adalah seorang yang berpendidikan. Tujuan sebenar tertuduh datang ke KL bukanlah untuk merayau dan/atau melawat KLCC sama sekali. Pelan awal sebenarnya adalah menginap 3 hari tetapi kemudian dipendekkan kepada 1 hari sahaja. Agak jelas, tujuan perjalanan ke KL adalah untuk "business purposes". [67] Ketiga, tertuduh berkata ini adalah kali pertamanya melancong ke Kuala Lumpur. Namun, seperti yang boleh dilihat daripada rakaman CCTV di KLIA2, tertuduh nampaknya sudah biasa dengan lapangan terbang itu dan boleh bergerak tanpa masalah/hesitation. [68] Tambahan pula, tertuduh dan tiga rakannya (Zulfakar, Iqmal, Syamil) sebenarnya telah merancang untuk mendaftar masuk secara berasingan untuk mengelak pihak berkuasa daripada mengesan niat mereka mengedar dadah ke Sarawak. [69] Malah, apabila tertuduh disoal balas oleh pihak pendakwaan semasa di peringkat pembelaan, tertuduh sendiri mengakui tujuan dia datang ke KL adalah untuk membawa dadah dan mengedarnya di Sarawak. Ini adalah keterangan yang sangat penting oleh tertuduh di Mahkamah. Lebih-lebih lagi, apabila tertuduh diperiksa semula, tertuduh memberi keterangan bahawa dia tidak mempunyai penjelasan mengapa dia bersetuju dengan soalan pihak pendakwaan bahawa "tujuan lawatannya adalah untuk mengedar dadah di Sarawak". Pemeriksaan Balas SD1 (TPR) S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g : Saya katakan sebenarnya kamu tahu tujuan kamu datang ke Kuala Lumpur adalah untuk ambil dadah dan bawa balik ke Miri. Setuju? : Setuju. Pemeriksaan Semula SD1 (P/B En. Shah) : Tadi DPP ada tanya kamu, setuju kamu datang ke KL sebenarnya untuk membawa balik dadah ke Miri dan kamu setuju. Betul ke jawapan kamu itu? : Tidak. : Jadi kenapa kamu jawab setuju tadi? Ke kamu tidak faham soalan ke cuba bagi penjelasan pada hakim. : Saya tidak ada penjelasan. [70] Sehubungan itu dan memandangkan berat dadah yang dibawa oleh tertuduh dalam kes ini (iaitu 4,292.3g methamphetamine), berkemungkinan besar dia membawanya untuk tujuan pengedaran. [71] Oleh itu, dengan bergantung kepada semua hujahan yang disebut di atas dan keterangan yang dikemukakan semasa perbicaraan, pihak pendakwaan meminta Mahkamah ini untuk mensabitkan tertuduh seperti dalam pertuduhan. Keputusan Mahkamah di akhir kes pembelaan [72] Setelah mempertimbangkan dengan teliti keseluruhan keterangan, hujahan daripada kedua-dua pihak pendakwaan dan pihak pembelaan serta prinsip undang-undang yang berkaitan, Mahkamah ini memutuskan bahawa tertuduh telah gagal menimbulkan keraguan munasabah S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g terhadap kes pendakwaan. Walaupun pihak pembelaan telah membangkitkan beberapa isu mengenai identiti bagasi itu, peranan individu lain dan “tidak mengetahui” dadah di dalam bagasi itu, pembelaan-pembelaan ini apabila dinilai secara kritikal tidak cukup untuk membebaskan tertuduh. [73] Intipati pembelaan tertuduh adalah dakwaan bahawa bagasi yang mengandungi dadah itu bukan miliknya tetapi milik kenalannya (Zulfakar) dan dia tidak mengetahui kandungan sebenar bagasi itu. Walaupun tertuduh cuba untuk meletakkan tanggungjawab ke atas Zulfakar, keterangan dan keadaan kes menjejaskan kebolehpercayaan pembelaan ini. [74] Hujahan bahawa bagasi itu milik Zulfakar dan bukannya tertuduh adalah tidak konsisten dengan keterangan-keterangan dalam kes ini. Ekshibit P7, iaitu bagasi yang mengandungi dadah, adalah ditandakan dengan nama tertuduh dan pas masuk tertuduh. Ini mewujudkan hubungan yang jelas antara tertuduh dan bagasi yang menjadikan anggapan undang-undang di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya 1952 terpakai. Pihak pembelaan tidak mengemukakan sebarang bukti yang meyakinkan atas imbangan keberangkalian untuk menyangkal anggapan ini. Pembelaan yang semata-mata menegaskan bahawa bagasi itu milik Zulfakar tanpa bukti sokongan lain melemahkan kredibiliti versi tertuduh tentang kejadian. Dalam erti kata lain, pembelaan tertuduh hanyalah self-serving. [75] Penekanan pihak pembelaan terhadap ketiadaan bukti DNA atau cap jari pada bagasi atau dadah itu juga tidak meyakinkan. Adalah undang-undang mantap bahawa ketiadaan bukti sedemikian tidak S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g seterusnya menafikan elemen “milikan dan kawalan”. Seperti yang dinyatakan oleh pihak pendakwaan, seseorang boleh mengendalikan barang/dadah tanpa meninggalkan kesan DNA atau cap jari. Tambahan pula, dengan cara dadah itu sengaja disembunyikan dengan mengguna bungkusan teh untuk mengaburkan sifat sebenar barang tersebut dengan tujuan untuk mengelak pengesanan dan fakta ini menyokong hujahan pihak pendakwaan bahawa tertuduh mempunyai pengetahuan tentang dadah. [76] Pembelaan tentang isu percanggahan dalam rakaman CCTV yang kononnya mendakwa bahawa “tertuduh tidak boleh berada di dua tempat serentak” juga adalah cacat. Walaupun percanggahan masa wujud, ia tidak menafikan bukti kukuh bahawa tertuduh mendaftar masuk bagasi tersebut pada masa kejadian. Rakaman CCTV, digabungkan dengan pas masuk, tag bagasi dan juga keterangan tertuduh sendiri, jelas membuktikan kaitan tertuduh dengan bagasi itu. Selain itu, kes pendakwaan tidak hanya bergantung pada bukti CCTV tetapi pada bukti dokumentari, fizikal dan juga keadaan yang mengaitkan tertuduh dengan kesalahan tersebut. [77] Tambahan pula, dakwaan bahawa “Zulfakar sepatutnya dipanggil sebagai saksi atau kegagalan berbuat demikian menimbulkan keraguan munasabah” adalah hujahan yang tidak bermerit. Jika memang benar bahawa Zulfakar merupakan individu yang menyuruh tertuduh membawa bagasi itu pada masa material, pihak pembelaan tidak pernah dihalang daripada mengeluarkan sepina terhadap Zulfakar dan memanggil Zulfakar sebagai saksi apabila tertuduh dipanggil membela diri. S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g [78] Pada pandangan Mahkamah, pihak pendakwaan tidak bertanggungjawab untuk memanggil setiap individu yang disebut oleh tertuduh, terutamanya apabila elemen-elemen penting pertuduhan telahpun dibuktikan. Pihak pendakwaan telah menunjukkan tanpa keraguan munasabah bahawa tertuduh memiliki dan mengawal bagasi yang mengandungi methamphetamine dan bahawa kuantiti dadah itu jauh melebihi kuantiti yang diguna untuk diri sendiri yang sekali gus menimbulkan anggapan pengedaran. [79] Hujahan tertuduh bahawa dia hanya bertindak atas permintaan Zulfakar kerana berasa terhutang budi dengannya adalah tidak masuk akal. Walaupun tertuduh berasa terhutang budi terhadap Zulfakar, beliau tidak sepatutnya secara membabi buta setuju mengangkut bagasi merentasi sempadan negeri tanpa mempersoalkan kandungannya. Umur tertuduh dan kekurangan pengalaman dalam perjalanan tidak mencukupi untuk memperjelaskan kekurangan pertimbangan yang rasional seorang yang berpelajaran. [80] Pihak pembelaan juga mencadangkan doktrin wilful blindness tidak terpakai dalam kes ini memandangkan tertuduh masih muda dan keadaan hubungannya dengan Zulfakar. Walau bagaimanapun, prinsip ini sebenarnya direka untuk menangani situasi seperti dalam kes ini di mana individu secara sedar mengelak daripada bertanya tentang fakta yang mungkin membawa kepada pengetahuan tentang kesalahan jenayah. Kegagalan tertuduh untuk bertanya kepada Zulfakar tentang kandungan bagasi itu, ditambah dengan tindakannya yang menerima permintaan Zulfakar untuk mengangkut bagasi itu, merupakan dan terjumlah kepada wilful blindness. Dalam undang-undang, ini bersamaan dengan pengetahuan sebenar. S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g [81] Isu sama ada bagasi itu dikunci atau boleh diakses oleh orang lain selepas ia didaftar masuk (seperti yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan) juga tidak meyakinkan. Pihak pendakwaan telah menunjukkan bahawa tertuduh mempunyai jagaan dan kawalan ke atas bagasi sehingga ia didaftar masuk dan tiada bukti telah dikemukakan untuk mencadangkan bahawa bagasi itu telah dikacauganggu oleh kakitangan lapangan terbang. Hujahan bahawa dadah itu mungkin dimasukkan oleh individu yang tidak dikenali selepas tertuduh mendaftar masuk bagasi adalah spekulatif dan tidak disokong oleh sebarang bukti. Mahkamah ini mesti mengasaskan keputusannya berdasarkan fakta yang terbukti dan juga reasonable inferences, bukan berdasarkan sangkaan. [82] Dalam mempertimbangkan keseluruhan keterangan yang dikemukakan dalam kes ini, adalah jelas bahawa pihak pendakwaan telah memenuhi beban pembuktiannya. Identiti dadah, milikan dan kawalan bagasi tertuduh yang mengandungi dadah, dan anggapan pengedaran berdasarkan kuantiti dadah, semuanya membawa kepada kesimpulan bahawa tertuduh secara sedar terlibat dalam pengedaran dadah. Pembelaan-pembelaan yang cuba dibangkitkan malangnya tidak menimbulkan keraguan yang munasabah. [83] Pengedaran dadah adalah jenayah berat yang membawa kesan yang teruk, baik kepada tertuduh mahupun masyarakat dan negara. Dalam kes ini, kuantiti methamphetamine yang terlibat iaitu 4292.3g adalah jumlah yang besar dan kesan berbahaya daripada sejumlah besar dadah ini tidak perlu dihuraikan lebih lanjut. Adalah menjadi tanggungjawab asas Mahkamah untuk menegakkan kedaulatan undang-S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g undang dan memastikan mereka yang terlibat dalam pengedaran dadah bertanggungjawab atas tindakan mereka. [84] Berdasarkan keterangan di hadapan Mahkamah ini dan atas alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah mendapati tertuduh bersalah atas pertuduhan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952. Pihak pendakwaan telah membuktikan kesnya melampaui keraguan munasabah dan pembelaan yang dibangkitkan oleh tertuduh tidak mencukupi untuk menyangkal bukti-bukti yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan. Kesimpulan [85] Sehubungan itu, Mahkamah ini mensabitkan tertuduh atas kesalahan mengedar dadah. [86] Selepas mendengar rayuan oleh Peguambela tertuduh serta pemberatan oleh pihak pendakwaan dan setelah mengambil kira mitigasi oleh tertuduh sendiri, Mahkamah ini mengenakan hukuman 30 tahun penjara dari tarikh tangkap 22.7.2020 dan 12 kali sebatan. ………………………… LATIFAH HJ MOHD TAHAR HAKIM MAHAKAMAH TINGGI MALAYA BAHAGIAN JENAYAH, MTJ 4, SHAH ALAM 5 APRIL 2025 S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g PIHAK PENDAKWAAN: Tuan Mohammed Heikal bin Ismail Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Pendakwaan Negeri Selangor Level 11-13 Corporate Tower Ideal Convention (IDCC) Shah Alam Jalan Pahat 15/L Seksyen 15 40000 Shah Alam SELANGOR DARUL EHSAN. PEGUAMBELA: En. Shah Rizal bin Abdul Manan En. Nik Muammer Hurrie Bin Mohamad Sukri Tetuan N.M. Hurrie & Co. No.1-16B Jalan Putra Perdana 5D/1 Taman Putra Perdana 47130 Puchong SELANGOR DARUL EHSAN. S/N eYfGCsDbiEy9J4Wcfln19g