[Timbalan Pendakwa Raya] v Mohd Khairulizwan Bin Takaluddin (BA-45B-28-09/2021)

Whoever commits murder shall be punished with death or imprisonment for a term of not less than thirty years but not exceeding forty years and if not sentenced to death, shall also be punished with whipping of not less than twelve Seksyen 300 KK pula memperuntukkan hal-hal keadaan yang dikatakan seseorang itu telah melakukan kesalahan membunuh orang iaitu:-

300.Except in the cases hereinafter excepted, culpable homicide is murder

(a)

(b)

if it is done with the intention of causing bodily injury to any person, and the bodily injury intended to be inflicted is sufficient in the ordinary course of nature to cause death; or

[10] Justeru, elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah:

Gias Uddin telah mati;

(ii) Simati telah mati akibat bencana tubuh / kecederaan yang dialaminya;

(iii) bencana tubuh / kecederaan yang dialami oleh simati adalah akibat perbuatan tertuduh; dan

(iv) Tertuduh berniat untuk mendatangkan bencana tubuh ke atas simati dan bencana tubuh itu cukup ada lazimnya menyebabkan kematian. (s.300 (c) KK) Elemen Pertama: Gias Uddin telah mati [11] Di dalam kes ini, tiada keraguan bahawa simati Gias Uddin telah mati. Ini berdasarkan keterangan SP14 yang menjalankan bedah siasat terhadap simati dan mengesahkan sebab kematian simati. Encik Aminuddin Bin Abdul Rashid (SP9) iaitu penyelia 7-Eleven juga mengesahkan bahawa simati adalah Gias Uddin iaitu seorang pekerja 7-Eleven warganegara Bangladesh yang bekerja di bawah selian beliau. Beliau telah memberikan keterangan bahawa beliau telah sampai ke tempat kejadian pada 1.3.2020 jam lebih kurang 12.30 tengah malam dan mendapati simati dalam keadaan berlumuran darah di atas lantai dan telah meninggal dunia. Elemen Kedua: Simati telah mati akibat bencana tubuh/kecederaan yang dialaminya [12] Bagi membuktikan elemen kedua ini, keterangan SP14, Pakar Patologi Forensik, Pusat Perubatan Universiti Malaya, adalah penting dan relevan. Beliau telah menjalankan bedah siasat terhadap simati. Kecederaan yang dialami oleh simati adalah:- INJURIES:

An entry stab wound measuring 3 x 2.5 centimetres located obliquely on the outer aspect of the left deltoid and penetrating through the entire thickness of the left arm and exiting the lateral aspect of the left axilla making an exit stab wound measuring 2.7 x 01 centimetres and further terminating by causing a stab wound measuring 2 x 0.8 centimetres on the mid-axillary line on the left chest wall. This stab wound has caused complete cutting of the left axillary artery leading to significant blood loss.

An incised wound measuring 12 x 4 centimetres on the back of right shoulder placed obliquely and opposite the right shoulder blade. This wound is muscle deep.

A slash wound measuring 6 x 3 centimetres on the outer and back aspect of lower 1/3rd of left forearm. This wound is subcutaneous deep. [13] Kesimpulan beliau dari bedah siasat yang dijalankan adalah seperti berikut:-

An autopsy was conducted on a 28-year-old adult male Bangladesh citizen a cashier at a shop. He was found in a pool of blood after a confrontation during a robbery.

The autopsy showed stab wound to left arm which had caused cutting of the left axillary artery leading to significant blood loss. An incised wound was noted on right back and a slash wound on left forearm.

The rest of the body parts and structures did not show any injuries or pathology or pathological disease process.

Microscopic examination of the tissue samples did not reveal any pathology or pathological disease process.

Toxicology results are awaited and if they show any significant changes an amended report will be provided.

In view of the information provided and autopsy findings I was of the opinion that the death was due to significant blood loss from stab wound to the left arm. OPINION I am of the opinion that: CAUSE OF DEATH was STAB WOUND TO LEFT ARM. [14] Jelas dari keterangan SP14 yang telah menjalankan bedah siasat terhadap mayat simati mendapati bahawa terdapat luka tikam pada lengan kiri yang telah memotong arteri axillaris kiri, mengakibatkan kehilangan darah yang banyak. Tedapat juga luka sayat di bahagian belakang kanan dan luka potong pada lengan bawah kiri. SP14 telah memberikan pendapatnya bahawa hasil penemuan bedah siasat, beliau berpendapat bahawa kematian simati adalah disebabkan kehilangan darah yang ketara akibat luka tikam pada lengan kiri. SP14 memberikan pendapatnya bahawa simati mati akibat luka tikaman tersebut. Satu Laporan Autopsi telah disediakan dan ditandakan sebagai P45. [15] Dari keterangan yang dikemukakan, saya berpuashati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen kedua, bahawa simati telah mati akibat bencana tubuh / kecederaan yang dialaminya. Elemen ketiga: bencana tubuh / kecederaan yang dialami oleh simati adalah akibat perbuatan tertuduh [16] Pihak pendakwaan telah bergantung kepada rakaman CCTV yang telah merakamkan kejadian pada malam tersebut. Dekoder rakaman CCTV premis 7-Eleven adalah 1 dekoder jenama Fine (P11A(1)). SP9 adalah pengendali CCTV bagi kamera yang berada di dalam premis 7-Eleven tersebut. SP9 telah menyerahkan dekoder tersebut kepada pegawai penyiasat iaitu ASP Norliza binti Abdullah (SP16). Sebagai bukti penyerahan, satu Borang Bongkar (P33) telah dibuat oleh SP16 sebagai penerima, manakala SP9 sebagai penyerah. [17] SP9 telah memberikan keterangan bahawa, setelah beliau dihubungi oleh SP16 meminta agar dekoder itu diserahkan, beliau telah melihat CCTV tersebut dan hasil penelitian CCTV di premis itu, beliau telah melihat berlaku rompakan dan mangsa iaitu Gias Uddin telah ditikam dan mati dalam kedai tersebut. Melalui CCTV itu juga, beliau nampak pergelutan yang berlaku antara perompak dan Gias Uddin. Beliau lihat perompak tersebut menggunakan sebilah pisau untuk menikam simati. Beliau juga mengatakan sebelum kejadian rompakan, perompak yang sama telah memasuki premis tersebut dan membeli barang seperti pelanggan yang lain. Beliau mengatakan perompak itu adalah seorang lelaki Melayu berbadan tegap, pakaian lengkap berjaket coklat dan memakai topi warna gelap. Ada satu penutup mulut dipakai oleh perompak itu tetapi penutup mulut itu diturunkan ke bawah dagu. Keterangan SP9 berkenaan apa yang dilihat olehnya dalam rakaman CCTV premis 7-Eleven itu, saya terima sebagai keterangan oleh saksi yang mengendalikan CCTV di premis itu. Keterangan beliau adalah keterangan secara terus, tentang apa yang beliau telah lihat dalam rakaman CCTV tersebut. [18] Setelah SP16 menerima dekoder tersebut daripada SP9, SP16 telah menyerahkannya kepada SP12, Juruanalisis Siasatan Audio Video, Unit Siasatan Audio Video, Makmal Forensik PDRM, Cheras, untuk tujuan analisis. Borang Permohonan Eksibit untuk Pemeriksaan/Analisis telah disediakan seperti P37. Permintaan

SP16 terhadap analisis dekoder CCTV tersebut adalah seperti berikut:- Mengekstrak video rakaman CCTV pada 29/02/2020 pada minit 23.15.20 sehingga minit 23.15.37.

Mengekstrak video rakaman CCTV pada 29/02/2020 pada minit 23.31.30 sehingga minit 23.31.55.

Mendapatkan imej pegun yang lebih jelas bagi muka suspek (berbaju t-shirt kuning, jaket coklat, memakai cap) antara 23.15.33 hingga 23.15.33.

Mendapatkan imej pegun yang lebih jelas seperti dalam lampiran gambar pegun. [19] Laporan Pemeriksaan / Analisa telah dikeluarkan oleh SP16 bersama Lampiran Gambar (P31), di samping satu (1) DVD-R POLIS DIRAJA MALAYSIA bertanda 'NI' (eksibit P48). Keterangan SP12 mengatakan bahawa beliau telah menjalankan pemerhatian terhadap rakaman CCTV tersebut dan mendapati resolusi kamera CCTV adalah 704 x 576 pixels (25 FPS) yang mana rakaman adalah dalam keadaan resolusi kamera CCTV yang baik. Hasil pemeriksaan terhadap kandungan CCTV itu mendapati terdapat empat (4) Channel / kamera CCTV (ch01, ch02, ch03 & ch04). Beliau juga telah berjaya mengeluarkan sebanyak (90) fail rakaman CCTV seperti dalam P48. Beliau juga telah capture imej daripada rakaman CCTV seperti permohonan yang dimohon oleh pegawai penyiasat. Imej-imej tersebut kemudiannya telah di besarkan (zoom in) dan dijalankan proses 'enhancement' dengan menggunakan perisian IKENA Forensics. Hasil analisis berjaya mengeluarkan sebanyak LAPAN (8) imej. Laporan bersama imej-imej tersebut terdapat di P31. [20] SP8 (sepupu tertuduh) telah ditunjukkan gambar / imej-imej tersebut dan SP8 telah mengecamkan bahawa Gambar 3 dalam P31 adalah tertuduh iaitu Khairulizwan yang juga dikenali sebagai Ali / Yop. Saya telah memberi amaran kepada diri saya dan meneliti keterangan SP8 dengan berhati-hati bagi memastikan pengecaman yang dibuat oleh SP8 adalah tepat dan betul. Saya mendapati keterangan pengecaman beliau terhadap imej yang terdapat pada P31, Gambar 3 adalah meyakinkan dan boleh dipercayai. Keterangan SP8 semasa disoal oleh TPR adalah seperti berikut:_ Rujuk 1 laporan pemeriksaan analisis kepada SP8. Rujuk dengan gambar m/s 1-8, gambar lelaki dan soalan saya, dan gambar individu pakai topi kuning boleh kamu camkan itu siapa? Gambar 3 iaitu Ali. LAPORAN PEMERIKSAAN ANALISIS DITANDAKAN SEBAGAI ID31 Ali itu siapa? Khairulizwan. Ali ini nama panggilan dia. S: Ali ini siapa panggil dia? Kata Yop? Kawan kawan. Orang yang sama? Ya orang yang sama. Kamu kata gambar 3 itu ialah Yop dan Ali, macam mana camkan? Raut wajah dan fizikal dia. [21] Keterangan SP8 berkenaan pengecaman tertuduh melalui Gambar 3, P31, kekal utuh walaupun beliau telah disoal balas oleh pihak peguambela. Beliau tetap mengatakan bahawa orang yang dicamkan itu adalah tertuduh dan bukan orang yang menyerupai tertuduh. Ini adalah keterangan SP8 berkenaan pengecaman tersebut semasa disoal balas:- Pohon rujuk ID31. Kamu kata cam gambar ketiga setuju? Ya betul. Saya cadangkan gambar ini adalah menyerupai Ali betul? Ya betul. Ini memang Ali. Jadi masa gambar ini diambil kamu tiada ditempat kejadian? Saya tiada. Setuju saya cadangkan dalam gambar 3 ini, gambar ini hanya menyerupai OKT? Tidak ini memang gambar dia. Khairulizwan. PB: Itu sahaja soalan [22] Saya meyakini keterangan pengecaman oleh SP8 memandangkan imej-imej yang telah dianalisa oleh SP9 adalah dari kamera CCTV yang mempunyai resolusi yang baik. Apatah lagi imej tersebut telah menjalani proses enhancement bagi menghasilkan imej yang lebih terang dan jelas. Ini dapat dilihat oleh saya sendiri pada imej-imej yang terdapat dalam P31. Saya juga mendapati Gambar 3 yang telah dicamkan oleh SP8 sebagai tertuduh, telah memaparkan hampir keseluruhan wajah individu tersebut dan bentuk fizikalnya. Maka tidak menghairankan untuk SP8 konsisten dengan keterangannya bahawa individu dalam Gambar 3 adalah tertuduh iaitu sepupunya sendiri. Pengecaman melalui gambar bagi mengenalpasti identiti penjenayah, boleh diterima bawah seksyen 9 Akta Keterangan 1950. Saya merujuk kepada kes R v Cook (1987) 1 All ER 1049, 1054 (CA) yang memutuskan seperti berikut: There is no doubt that photograph taken for example, of a suspect during the commission of an offence is admissible. In a bigamy case namely R v Tolson (1864) 4 F 103 at 104, 176 ER 488, Willes J said: The photograph was admissible because it is only a visible representation of the image or impression made upon the minds of the witnesses by sight or the object it represents; and, therefore, is, in reality, only another species of the evidence which persons give of identity, when they speak merely from memory. ' That ruling has never since been doubted and is applied with regularity to photographs. including those taken nowadays automatically in banks during a robbery. Such photographs are invaluable aids to the identification of criminals. It has never been suggested of them that they are subject to the rule against hearsay. [23] Pihak pendakwaan juga telah mengemukakan rakaman CCTV (P48) dimana ia telah dimainkan di mahkamah dan ditunjukkan kepada SP8. Selepas rakaman tersebut dimainkan, SP8 sekali lagi kekal dengan keterangannya dengan mengatakan individu yang memakai baju warna kuning, jaket hitam dan topi warna hitam tersebut adalah tertuduh. Melalui rakaman tersebut dapat dilihat, seorang lelaki yang memakai baju T kuning, jaket hitam/coklat, topi hitam telah masuk ke dalam premis 7-Eleven tersebut pada kali pertama dengan pelitup muka diturunkan ke bawah dagu dan mendedahkan hampir keseluruhan wajahnya. Saya merujuk P48 rakaman cctv 20200229_23h15m_ch02_01. Pada kemasukan kali pertama, lelaki ini dilihat ke kaunter, membayar barangan yang dibelinya dan keluar dari premis itu. Lelaki ini telah dicamkan sebagai tertuduh oleh SP8. Keterangan beliau semasa disoal oleh TPR adalah seperti berikut: PEMERIKSAAN UTAMA SEMULA SP8 OLEH TPR Pada tarikh lepas masa bicara dah beri keterangan bila dirujuk gambar rakaman CCTV dari forensik iaitu P31. Pada gambar tersebut, kamu kata telah cam gambar P31(3) adalah sepupu kamu. Betul? Betul. Sepupu dari gambar P31(3) itu siapa? Khairul Izwan. Gambar ini telah diekstrak dari rakaman CCTV. Saya pohon mainkan rakaman CCTV. Dalam gambar P31(3) itu apakah pakaian yang dipakai oleh Khairul Izwan tersebut? Baju warna kuning, berjaket dan bertopi warna hitam. Itu dalam gambar P31(3) betul, hari ini rujuk rakaman CCTV dari awal. Apakah pakaian yang dipakai oleh individu yang masuk premis tersebut? Masuk pakai baju warna kuning, jacket hitam dan topi warna hitam. (23:30:46) Rujuk CCTV kedua, lihat rakaman ini. (23:31:59) rakaman cctv menunjukkan apa? Tadi telah cam individu pakai baju kuning, jaket hitam topi hitam adalah OKT. Betul. Sekarang in adakah individu yang sama? Yang dicamkan itu? Mahk: Ini ke yang dia camkan itu? Saya terus rujuk (23:32:57) Adakah ini rakaman orang yang sama dalam gambar? Betul. Mahk: Gambar 3 ini yang mana? Ini selepas? Rujuk (23:15:34) adakah individu yang sama kamu cam dalam P31(3) Betul. Siapa beliau? Khairul Izwan. Macam mana kenal? Paras rupa. Dah berapa lama kenal? 8-9 tahun. Itu sahaja soalan. [24] Keterangan SP8 semasa disoal balas terhadap pengemukaan rakaman CCTV tersebut adalah seperti berikut:- PEMERIKSAAN BALAS SP8 OLEH PEGUAMBELA Khairulizwan sepupu kamu dan kenal 8-9 tahun? Betul. Kalau sepupu mesti dah kenal dia 30 tahun lalu? Saya baru rapat dengan dia 8 9 tahun. Soalan kenal dia, kamu kenal dia bila? Rapat lain. Dah kenal berapa lama? Itu anggaran rapat berjumpa dengan dia 8-9. [25] Keterangan SP8 berkenaan pengecaman identiti tertuduh dalam rakaman CCTV tersebut adalah boleh diterima bawah seksyen 9 Akta Keterangan 1950. Saya merujuk kepada kes Taylor v Chief Constable of Cheshire (1987) 1 All ER, 225, 229 (QBD), oleh Ralph Gibson LJ: I go next to the last authority to which we were referred. which is R v Grimer (1982) CrimLR 674. In that case-The theft of a bottle of spray cologne from a shop was recorded on video tape. This was seen later by a security officer who recognised the thief as the appellant, a man he had known socially for a numbers of years. The appellant was arrested and charged with theft. The judge at the trial ruled that the security evidence was admissible, The jury also saw the video tape. The appellant was convicted. He appealed on the ground that the judge erred in admitting the security officer's evidence The report reads that the Court of Appeal. Criminal Division in its judgment, held 'that there was no distinction between the evidence of a man who looked at a video tape (provided there was no challenge to the validity of the tape itself) from that of a bystander who observed the primary facts with whom in the past he was acquainted and could say so to the jury. [26] SP8 telah memberikan alasannya mengapa beliau dapat mengecamkan tertuduh. Tertuduh bukan orang lain kepada SP8 tetapi adalah sepupu beliau sendiri. Beliau juga rapat dengan tertuduh semenjak 8 hingga 9 tahun. Ini menunjukkan bahawa pengecaman SP8 terhadap tertuduh adalah kerana tertuduh dikenali oleh SP8. Beliau dapat mengecamkan tertuduh di Gambar 3 dan di rakaman CCTV, memandangkan pelitup muka yang dipakainya diturunkan ke bawah dagu sehingga mendedahkan mukanya. Selain dari rupa paras tertuduh, SP8 juga dapat mengecamkan bentuk fizikal tertuduh. Justeru, pengecaman oleh SP8 bahawa tertuduh adalah individu yang memakai baju T kuning, berjaket hitam / coklat dan bertopi hitam dalam rakaman CCTV itu adalah selamat, kredibel dan dipercayai. Saya merujuk kepada kes Public Prosecutor v. Basar [1964] CLJU 140 [1964] 1 LNS 140 yang diputuskan oleh Gill J (ACRJ) :- Notwithstanding all the evidence for the prosecution, which was not contradicted by other evidence and remained unshaken by cross-examination, the learned magistrate acquitted the respondent at the end of the case for the prosecution, his ground for such acquittal being that PW1's evidence could not be relied on in so far as identification alone was concerned. He stated in his grounds of judgment that a Court should scrutinise very carefully any evidence relating to the identification of an accused person. I had no reason to quarrel with his general statement on that point but what he, in my opinion, failed to appreciate was that there was positive evidence about the identity of the respondent by PW1 who admittedly had known him for some time and had seen his face by the flashes of lightning. [27] Saya juga merujuk kepada kes Public Prosecutor v. Dato' Mokhtar Hashim & Ors. [1983] CLJ Rep 721; [1983] 1 CLJ 138 yang memutuskan bahawa pengenalan seseorang yang dikenali oleh saksi adalah lebih boleh dipercayai berbanding pengecaman oleh saksi terhadap orang yang tidak dikenali. Kes tersebut menyatakan seperti berikut:- As regards all these three witnesses, it is important in my opinion to draw a distinction between recognition and identification. Recognition is more reliable than mere identification. Recognition of a person known to the witness would be more reliable than identification by a witness of a stranger. Some pertinent questions were put by the Lord Chief Justice in the judgment of the Court of Appeal in Raymond Turnbull and Ors. [1976] 63 Cr App R 132 appearing at p. 137 as follows: Secondly, the Judge should direct the jury to examine closely the circumstances in which the identification by each witness came to be made. How long did the witness have the accused under observation? At what distance? In what light? Was the observation impeded in any way, as far example, by passing traffic or a press of people? Had the witness ever seen the accused before? How often? If only occasionally, had he any special reason for remembering the accused? How long elapsed between the original observation and the subsequent identification to the police? [28] Saya menerima keterangan dari rakaman CCTV iaitu Laporan Analisis CCTV - P31 dan DVD-R - P48 sebagai keterangan yang kredibel daripada pihak pendakwaan. Rakaman CCTV itu adalah satu bentuk dokumen dalam erti kata seksyen 3 Akta Keterangan

Ia juga tertakluk kepada seksyen 61 hingga 66 akta yang sama dimana ia perlu dimainkan di mahkamah untuk diperiksa dan dijadikan sebagai bukti. Saya juga mendapati tidak terdapat pecahnya rantaian keterangan dalam pengemukaan rakaman CCTV tersebut semenjak dekoder rakaman tersebut diambil dan diserahkan oleh SP9 kepada SP16; yang kemudian telah menghantarnya kepada SP12; dianalisis oleh SP12; dan kemudiannya dikemukakan di mahkamah ini. P31 dan P48 adalah hasil analisis SP12 terhadap dekoder (P11(A) (1)) tersebut. Tiada keterangan yang menunjukkan terdapat kacau ganggu terhadap dekoder rakaman CCTV itu yang menyebabkan saya meragui kesahihan P31 dan P48. [29] Saya telah meneliti rakaman CCTV yang telah dimainkan di mahkamah terutamanya minit 23.15.20 sehingga minit 23.15.37 dan minit 23.31.30 sehingga minit 23.31.55. Ia telah memberikan gambaran jelas kepada saya apa yang telah berlaku pada hari tersebut. Melalui rakaman tersebut, dapat dilihat seorang lelaki yang memakai baju kuning, jaket hitam/coklat dan bertopi hitam (dicamkan oleh SP8 sebagai tertuduh) telah masuk ke dalam premis 7-Eleven tersebut untuk kali pertama dengan pelitup muka diturunkan ke bawah dagu dan mendedahkan hampir keseluruhan wajahnya. Tertuduh dilihat telah membuat bayaran di kaunter bagi barang yang dibelinya. Tertuduh kemudian telah keluar dari premis itu. Tertuduh telah masuk kali kedua ke dalam premis itu dan dilihat telah menyerang simati yang semasa itu sedang bercakap di telefon bimbitnya. Tertuduh juga dilihat membawa sebilah pisau yang panjang, besar serta tajam di hujungnya. Rupa bentuk pisau itu bukan sahaja dapat dilihat di rakaman CCTV, ia juga dapat dilihat di Gambar 6, P31. Rakaman CCTV juga menunjukkan bahawa berlaku pergelutan antara tertuduh dan simati, di mana tertuduh dilihat telah memukul simati menggunakan pisau tersebut sehingga berdarah kepalanya. Tertuduh dan simati telah ke kaunter dimana simati diarahkan untuk mengosongkan mesin wang dan dimasukkan ke dalam satu beg plastik. Tertuduh kemudiannya telah berlari keluar dari premis itu diikuti oleh simati. Tertuduh kemudiannya telah mengangkat dan menghayun tangannya menikam simati. Simati juga dilihat memegang lengan kirinya sebelum jatuh ke lantai dengan berlumuran darah. [30] Kesimpulannya, dari keterangan-keterangan yang dikemukakan, saya berpuashati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen ketiga bahawa bencana tubuh / kecederaan yang dialami oleh simati adalah akibat perbuatan tertuduh Elemen Keempat: Tertuduh berniat untuk mendatangkan bencana tubuh ke atas simati dan bencana tubuh itu cukup pada lazimnya menyebabkan kematian. [31] Bagi elemen keempat, pihak pendakwaan mestilah membuktikan salah satu cabang bawah s. 300 KK. Pihak pendakwaan telah memilih untuk membuktikan cabang (c) s. 300 KK bahawa tertuduh berniat untuk mendatangkan bencana tubuh ke atas simati dan bencana tubuh itu cukup ada lazimnya menyebabkan kematian. Dalam kes ini, terdapat keterangan yang mencukupi yang membuktikan elemen ini. [32] Seperti yang telah saya nyatakan di atas, apabila tertuduh masuk pada kali kedua ke dalam premis 7-Eleven tersebut, tertuduh didapati membawa pisau yang panjang, besar dengan hujungnya tajam dan runcing. Fakta ini sahaja telah menunjukkan niat tertuduh untuk menggunakan pisau tersebut apabila perlu. Melalui rakaman CCTV, tertuduh dilihat melarikan diri dan dikejar oleh simati. Tertuduh juga dilihat telah berpaling ke arah simati. Dia juga dilihat mengangkat dan menghayunkan tangannya menikam simati. Tindakan tertuduh ini menunjukkan niatnya iaitu dengan sengaja menikam simati dan menyebabkan kecederaan kepada simati dan kecederaan itu mencukupi dalam keadaan biasa untuk menyebabkan kematian. Tindakan tertuduh mengangkat dan menghayunkan tangannya untuk menikam simati bukan satu tindakan tanpa sengaja (accidental). [33] Pakar patologi (SP14) telah mengesahkan tikaman tersebut berukuran 3 x 2.5 sentimeter (luka masuk) yang tembus secara serong pada bahagian luar deltoid kiri dan menembusi seluruh ketebalan lengan kiri serta keluar pada bahagian sisi axilla kiri, menghasilkan luka keluar berukuran 2.7 x 0.1 sentimeter. dan seterusnya berakhir dengan menyebabkan luka tikam berukuran 2 x 0.8 sentimeter pada garis aksilaris tengah pada dinding dada kiri. Luka tikam ini telah menyebabkan pemotongan sepenuhnya arteri axillaris kiri sehingga menyebabkan kehilangan banyak darah. SP14 mengatakan luka ini disebabkan oleh luka tikaman objek atau senjata tajam dan dikategorikan sebagai luka yang berbahaya sehingga menyebabkan kematian simati. [34] Terdapat juga luka sayat berukuran 12 x 4 sentimeter pada bahagian belakang bahu kanan, secara serong bersebelahan tulang belikat kanan. Luka ini masuk hingga ke dalam otot. Di samping itu terdapat luka sayat berukuran 6 x 3 sentimeter pada bahagian luar dan belakang sepertiga bawah lengan kiri. Luka ini juga masuk ke dalam hingga ke lapisan bawah kulit (subcutaneous deep) [35] Tindakan tertuduh yang secara sengaja mengangkat dan menghayun tangannya menikam simati sehingga menyebabkan kecederaan yang telah dialami oleh simati jatuh bawah seksyen 300

KK. Tiada keperluan untuk pihak pendakwaan membuktikan sama ada tertuduh berniat untuk mencederakan simati secara serius atau secara ringan, tetapi apa yang perlu dibuktikan adalah, sama ada tertuduh berniat untuk menyebabkan kecederaan yang terbukti telah dialami oleh simati. Saya merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan Zulkiple Mohamad v. PP [2022] 1 CLJ 27 673;[2021] 1 LNS 2018 yang diputuskan oleh Abdul Rahman Sebli (HMP). Ia memutuskan seperti berikut:- [46] The law is now settled that it is irrelevant and totally unnecessary to enquire into what kind of injury the accused intended to inflict. As Vivian Bose J said in Virsa Singh, the question is not whether the accused's intention is to inflict a serious injury or a trivial one but whether he intended to inflict the injury that is proved to be present. In the present case, the injuries that were proved to be present and which the appellant intended to inflict were the injuries on the deceased's head which fractured her skull. [47] It is clear therefore that where the prosecution relies on cl. (c) of s. 300 of the Penal Code, it is not required to prove intention to cause bodily injury of a kind that is sufficient in the ordinary course of nature to cause death. All that is required is proof of intention to inflict the injury that is proved to be present, irrespective of whether the injury is grievous or trivial. [48] In the context of the present case, proof of that intention is the appellant's deliberate act of hitting the deceased's head with the baseball bat, which is totally unrelated to the question whether he intended to cause injury that is sufficient to cause death in the ordinary course of nature. [49] In other words, even if the appellant had not intended to cause injury that is sufficient to cause the deceased's death in the ordinary course of nature, or had no knowledge that death would be the likely result, his act would still be murder under cl. (c) of s. 300 of the Penal Code if otherwise his act of hitting the deceased's head with the baseball bat was intentional and not accidental, or that he intended to cause some other kind of injury. [36] Kesimpulannya saya mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen keempat. Kredibiliti Keterangan Saksi-Saksi Pendakwaan [37] Dalam saya menilai keterangan saksi-saksi pendakwaan, saya mempercayai kesemua keterangan saksi-saksi pendakwaan sebagai benar dan kredibel. Tiada sebab untuk saya meragui dan menolak keterangan mereka memandangkan kebanyakan saksi-saksi pendakwaan terdiri daripada saksi polis yang memberikan keterangan mereka dalam perjalanan biasa tugasan mereka (Rujuk kes Public Prosecutor v. Mohamed Ali [1962] CLJU 129 [1962] 1 LNS 129). ) SP9 adalah penyelia di premis 7-Eleven tersebut. Beliau juga memberikan keterangan atas tugas beliau sebagai seorang penyelia. Keterangan beliau wajar diterima sebagai benar dan kredibel. [38] Saya juga menerima keterangan SP8 sebagai benar dan kredibel. Tiada indikasi yang menunjukkan SP8 memberikan keterangan palsu terhadap tertuduh. Beliau adalah sepupu tertuduh yang mempunyai pertalian darah dengan tertuduh. Beliau juga rapat dengan tertuduh semenjak 8 hingga 9 tahun. Beliau juga telah membeli telefon bimbit (P18 (A) (1) ) daripada tertuduh sehari selepas kejadian memandangkan tertuduh memerlukan duit. Tiada sebab untuk saya menolak atau meragui keterangan SP8 yang telah memberikan keterangannya secara bersumpah. Telefon Bimbit P18 (A) (1) [39] Pihak pendakwaan menghujahkan agar mahkamah menerima keterangan saksi polis iaitu ASP Mohd Nor Azlan bin Ab Rashid (SP15) bawah seksyen 27 Akta keterangan 1950. Beliau dikatakan telah mendapatkan maklumat daripada tertuduh sehingga terjumpanya telefon bimbit milik simati Samsung Galaxy J2 Pro (eksibit P18(1) (A)) yang telah dijual oleh tertuduh kepada SP8. Peguambela tertuduh dalam hujahannya, membantah keterangan ini memandangkan P18 (1) (A) tidak pernah dibuktikan sebagai milik simati. [40] Saya bersetuju dengan hujahan peguambela bahawa telefon bimbit tersebut gagal dibuktikan oleh pihak pendakwaan sebagai milik simati. Tiada secebis keterangan yang boleh diterima mengikut lunas undang-undang, yang telah membuktikan telefon bimbit P18

(A) adalah milik simati. Justeru, saya enggan untuk menggunakan keterangan tersebut terhadap tertuduh. KESIMPULAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN [41] Melalui saksi-saksi yang telah dipanggil oleh pihak pendakwaan beserta kesemua eksibit yang dikemukakan, dan setelah saya membuat penilaian maksimum terhadap keseluruhan keterangan dan meneliti hujahan kedua belah pihak, saya mendapati satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan bahawa tertuduh telah melakukan kesalahan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap simati iaitu suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan. Justeru, tertuduh telah dipanggil membela diri. KES PEMBELAAN [42] Tertuduh telah memberikan keterangan secara bersumpah. Tertuduh juga telah memanggil dua orang saksi yang ditawarkan oleh pihak pendakwaan iaitu Inspektor Norhaidi bin Umar (SD2) dan Efazri bin Ismail (SD3). [43] Keterangan tertuduh menyatakan bahawa, pada 2.3.2020 jam 2 pagi, tertuduh dan kawannya SD3 telah ditangkap oleh polis di Damansara Damai tempat dia bekerja. Pada waktu itu, dia dan SD3 hendak pergi minum. Tertuduh telah berjalan kaki manakala Efazri memandu kereta Bezza. Tertuduh mengaku telah mencuri kereta Bezza itu. Kereta itu telah dilaporkan digunakan untuk kes samun bunuh dan kereta curi. Tertuduh mengatakan bahawa dia dan Efazri telah dipukul oleh polis dan direman secara untuk kes samun. Namun begitu dia tidak pernah dibawa polis ke premis 7-Eleven bagi kes ini. Tertuduh mengakui bahawa dia ada menjual telefon kepada sepupunya SP8. Dia mengakui bahawa telefon tersebut adalah telefon curi. Telefon itu telah dibawa oleh orang kepadanya. Pada masa itu, dia bekerja sebagai penjaga pusat permainan video. Tertuduh menafikan dia ada membawa polis ke rumah SP8, tetapi mengatakan polis telah ke rumah SP8 berdasarkan maklumat yang diperoleh oleh polis, dari komunikasi antara dia dengan SP8 dalam telefon bimbitnya. [44] Tertuduh juga mengatakan semasa dia ditangkap, tiada apa-apa barang salah yang telah dirampas darinya atau dari kereta Bezza tersebut. Tiada juga DNAnya telah dijumpai oleh pihak polis pada premis 7-Eleven tersebut. Tertuduh menafikan bahawa lelaki dalam CCTV tersebut adalah dia. Tertuduh mengatakan bahawa lelaki dalam CCTV (P48) atau gambar dari CCTV (P31) tersebut tidak bertatu manakala dirinya pula bertatu di leher kiri dan kanannya. Dia mengatakan tatu tersebut dibuatnya semenjak tahun 2005 di Penjara Kajang. Dia juga mengatakan perkara ini telah dimaklumkan kepada pegawai penyiasat. Dia juga mengatakan bahawa semasa keterangannya diambil, dia telah dipukul oleh pihak polis. [45] Tertuduh juga mengatakan pada 29.2.2020 jam lebih kurang 11.30 malam dia sedang bekerja sebagai pengawal keselamatan di kedai permainan video di Damansara Damai dari jam 10 malam hingga 10 pagi. [46] SD2 adalah pegawai yang menangkap tertuduh. Beliau mengatakan bahawa tertuduh telah ditangkap semasa sedang memandu kereta Bezza dengan nombor pendaftaran VCC3598 dengan penumpang kenderaan tersebut bernama Efazri bin Ismail. SD3 pula memberikan keterangan mengesahkan keterangan SD2 bahawa dia berada di kedudukan penumpang manakala tertuduh adalah pemandu kereta Bezza tersebut. TUGAS MAHKAMAH DI AKHIR KES PEMBELAAN [47] Seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah memperuntukkan bahawa di akhir pembelaan, Mahkamah hendaklah mempertimbangkan kesemua keterangan yang dikemukakan secara maksimum dan memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah. Peruntukan tersebut menyatakan seperti berikut:- Procedure at the conclusion of the trial.

At the conclusion of the trial, the Court shall consider all the evidence adduced before it and decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.

If the Court finds that the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall find the accused guilty and he may be convicted on it.

If the Court finds that the prosecution has not proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall record an order of acquittal. [48] Maksud keraguan yang munasabah telah diterangkan dalam kes Public Prosecutor v. Saimin & Ors [1971] CLJU 115. Menurut Hakim Sharma, keraguan munasabah adalah keraguan yang membuat anda teragak-agak tentang kebenaran kesimpulan yang anda capai setelah meneliti kesemua keterangan. Menurut kes Mahkamah Persekutuan Balachandran v. PP (supra) pembuktian melampaui keraguan yang munasabah mempunyai dua aspek iaitu beban undang-undang (legal burden) terhadap pihak pendakwaan yang perlu membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah manakala di pihak tertuduh adalah beban pembuktian (evidential burden) untuk menimbulkan keraguan yang munasabah. Rujuk juga kes Mahkamah Agung di dalam kes Mohamad Radhi Yaakob v. Public Prosecutor [1991] 1 CLJ Rep 311. SAMA ADA PIHAK PENDAKWAAN BERJAYA MEMBUKTIKAN KES MELAMPAUI KERAGUAN MUNASABAH [49] Saya telah meneliti secara maksimum pembelaan yang telah dikemukakan oleh pihak pembelaan. Saya mendapati keterangan pembelaan yang dikemukakan gagal untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah. Tertuduh menyatakan bahawa lelaki dalam rakaman CCTV itu bukan dirinya dengan mengatakan dia mempunyai tatu di leher kiri dan kanannya manakala lelaki dalam CCTV tersebut tidak mempunyai tatu. Saya enggan mempercayai penafian tertuduh. Ini adalah kerana, pengecaman oleh SP8 terhadap imej pelaku dalam CCTV adalah berdasarkan rupa paras dan bentuk fizikal tertuduh manakala tatu yang didakwa adalah di leher bawah telinga kiri tertuduh dalam keadaan tersorok. Wajah tertuduh nampak jelas apabila pelitup mukanya diturunkan ke bawah dagu sehingga mendedahkan hampir keseluruhan wajahnya. SP8 juga mengatakan beliau mengenali tertuduh sebagai lelaki itu, iaitu sepupunya sendiri yang beliau kenal rapat semenjak 8 hingga 9 tahun. . [50] Apatah lagi isu berkenaan tatu di lehernya tidak pernah disoal balas oleh pihak pembelaan terhadap SP8. Ia hanya timbul apabila SP16 iaitu saksi terakhir pendakwaan memberikan keterangannya. SP8 adalah saksi yang sewajarnya ditanya berkenaan tatu itu kerana beliau adalah saksi yang telah mengenali tertuduh sebagai lelaki dalam rakaman CCTV tersebut. Oleh yang demikian, saya mendapati penafian tertuduh adalah tidak kredibel. Saya merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan Wong Swee Chin v Public Prosecutor [1980] CLJU 138 yang memutuskan seperti berikut:- A correct statement of the law is that failure of the defence to cross-examine the prosecution witnesses on the matter merely goes to the credibility of their testimony, to wit, the fact that they found the ammunition in the appellant's trouser pockets remains unshaken. [51] Apatah lagi, isu berkenaan tatu juga tidak pernah timbul semasa kes ini disiasat oleh SP16. Jika benar lelaki dalam rakaman CCTV itu bukan tertuduh, tentulah maklumat penting ini telah dimaklumkan oleh tertuduh kepada SP16 yang menyiasat kesnya. SP16 dalam keterangan mengatakan seperti berikut:- Berkenaan tattoo leher dibawah telinga kiri OKT. Kamu ada buat siasatan terhadap kebenaran kes ini, ada maklum tak beliau ada ttattoo di leher bawah telinga kiri. Ada jalankan siasatan tak? Ada dimaklumkan? Sepanjang jalankan siastan, saya tak sedar tattoo yang ada ditubuh OKT dan saya tak dimaklumkan kedudukan tattoo tersebut dan dalam rakaman tersebut jugat tak fokus pada tattoo tersebut hanya titik berat wajah OKT itu sendiri. Justeru, isu berkenaan tatu yang ditimbulkan pada saat akhir, hanyalah pemikiran terkemudian tertuduh yang enggan saya percayai. [52] Tertuduh juga mengatakan, pada tarikh kejadian, dia sedang bekerja di kedai permainan video Damansara Damai mulai 10 malam hingga 10 pagi. Sekali lagi saya meragui keterangan tertuduh, memandangkan ia juga tidak pernah ditimbulkan semasa kes pendakwaan. Fakta ini tidak pernah ditanya oleh pihak pembelaan terutamanya kepada SP16 sebagai pegawai penyiasat. Jika benar tertuduh berada di tempat dia bekerja semasa kejadian rompakan dan bunuh itu berlaku, tentulah ia telah dimaklumkan kepada pegawai penyiasat bagi membolehkan perkara ini disiasat. Namun demikian, tertuduh gagal untuk berbuat demikian. Saya merujuk kepada kes Mahkamah Tinggi, Rangapula Ramasamy & Anor v PP (1981) CLJ 129, Mohd Yusof Abdul Rashid telah memutuskan seperti berikut : Section 402A of the Code is enacted to prevent any person from fabricating an evidence of alibi and to enable the police to interrogate the intended witness or witnesses well before the date of trial to ascertain the validity of such a defence. It is indeed a condition precedent to the admissibility of the evidence of a witness purporting to support the alibi of an accused person. Dalam kes ini tertuduh hanya mengatakan bahawa majikannya boleh mengesahkan bahawa dia bekerja pada malam tersebut. Namun demikian dia gagal membuktikan pengataannya itu. [53] Saya juga mendapati keterangan SD2 dan SD3 tidak dapat membantu kes pembelaan, malah keterangan kedua-dua saksi ini telah melemahkan kredibiliti tertuduh. Kedua-dua saksi ini telah mengesahkan bahawa semasa tertuduh ditangkap, tertuduh sedang memandu kereta Bezza manakala SD3 adalah penumpang kereta itu. Ia berbeza dengan keterangan tertuduh sendiri yang mengatakan kononnya dia tidak memandu kereta Bezza tersebut dan hanya berjalan kaki. Tertuduh mengatakam SD3 yang memandu kereta tersebut. Dapat dilihat bahawa, keterangan saksi- saksi yang dipanggil oleh pihak pembelaan sendiri, bercanggah dengan keterangan tertuduh. Ini telah melemahkan kredibiliti tertuduh sendiri. Saya juga tidak mengetahui mengapa tertuduh ingin mahkamah ini mempercayai bahawa dia tidak memandu kereta Bezza tersebut, memandangkan tiada apa-apa keterangan dari kereta Bezza yang boleh dikaitkan dengan kejadian rompakan dan bunuh di premis 7-Eleven tersebut. [54] Kesimpulannya, saya mempercayai keterangan saksi-saksi pendakwaan sebagai keterangan yang lebih munasabah, kredibel dan boleh diterima berbanding keterangan tertuduh. Seperti yang saya nyatakan sebelum ini, saya tidak mempunyai sebab untuk meragui keterangan SP8 yang bukan sahaja sepupu tertuduh tetapi seorang yang rapat dengan tertuduh. Beliau mengenali tertuduh dan telah memberikan keterangan pengecaman yang meyakinkan terhadap lelaki dalam rakaman CCTV di premis 7-Eleven tersebut. KESIMPULAN DI AKHIR KES PEMBELAAN [55] Di akhir kes pembelaan, setelah membuat penilaian maksimum terhadap semua keterangan yang dikemukakan serta meneliti hujahan kedua belah pihak, saya mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah bahawa tertuduh telah melakukan kesalahan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap simati Gias Uddin (No. PP: BQ0831445) iaitu suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan. Justeru tertuduh disabitkan bersalah atas pertuduhan yang dihadapi olehnya. Hujahan Peringanan dan Pemberatan Hukuman [56] Peguambela tertuduh menghujahkan bahawa tertuduh berusia 43 tahun dan telah ditahan di penjara semenjak tahun 2020. Beliau memohon agar hukuman alternatif diberikan dan bukannya hukuman mati. Pihak pendakwaan pula memohon hukuman berat diberikan memandangkan kesalahan yang dilakukan oleh tertuduh adalah satu kesalahan yang serius dan ganas yang menyebabkan satu nyawa telah hilang. Ini adalah selaras dengan hukuman yang ditetapkan oleh undang-undang, iaitu hukuman gantung sampai mati atau penjara minimum 30 tahun atau tidak lebih daripada 40 tahun dengan sebatan minimum 12 kali. Pihak pendakwaan memohon mahkamah memberikan pertimbangan terhadap kepentingan awam berbanding kepentingan tertuduh. HUKUMAN [57] Saya telah mendengar hujahan daripada kedua belah pihak sebelum memutuskan hukuman yang setimpal terhadap tertuduh. Saya telah mengambil kira kepentingan awam sebagai faktor utama dimana kesalahan yang dilakukan oleh tertuduh adalah suatu kesalahan yang serius dimana satu nyawa telah hilang akibat dari perbuatan tertuduh. Mahkamah mesti memberikan isyarat yang jelas kepada tertuduh dan bakal-bakal pesalah bahawa hukuman berat menanti mereka apabila disabitkan dengan kesalahan ini. Hukuman yang diberikan perlulah menjadi faktor deteren bukan sahaja terhadap tertuduh tetapi juga kepada bakal-bakal pesalah di luar sana. [58] Selain itu, saya juga mengambil kira latar belakang tertuduh termasuklah bahawa, tertuduh tiada rekod kesalahan lampau sebagai satu faktor mitigasi. [59] Mahkamah juga mengambil kira bahawa peruntukan seksyen 34 Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023 (Akta 846) telah meminda seksyen 302 Kanun Keseksaan dengan memasukkan selepas perkataan "with death" dengan perkataan "or imprisonment for a term of not less than thirty years but not exceeding forty years and if not sentenced to death, shall also be punished with whipping of not less than twelve strokes". Ini bermakna hukuman mati bagi kesalahan bunuh bukan lagi menjadi hukuman mandatori. Parlimen telah menggubal undang-undang dengan memasukkan hukuman alternatif iaitu pemenjaraan tidak kurang daripada 30 tahun tetapi tidak lebih daripada 40 tahun dan hendaklah, jika tidak dihukum dengan hukuman mati, dihukum dengan sebatan yang tidak kurang daripada 12 sebatan. Justeru mahkamah ini boleh, menurut budi bicaranya memberikan hukuman alternatif tersebut. [60] Melihat kepada fakta kes ini, tertuduh menikam simati semasa sedang melarikan diri hendak keluar dari premis 7-Eleven tersebut. Ia bukanlah satu kes yang termasuk dalam kes-kes yang jarang dilihat yang melibatkan tindakan sangat ganas dan sadis. Justeru, tertuduh wajar diberikan hukuman alternatif kepada hukuman gantung sampai mati iaitu hukuman pemenjaraan dan sebatan. [61] Dalam saya menentukan tempoh hukuman pemenjaraan yang sesuai terhadap tertuduh, saya mengambil kira bahawa tertuduh telah masuk ke premis 7-Eleven tersebut dengan membawa senjata pisau yang besar, panjang dan tajam untuk melakukan rompakan. Tertuduh telah memukul kepala simati bagi memastikan objektif rompakannya terlaksana. Tertuduh juga telah menggunakan pisau yang dibawanya untuk menikam si mati sebelum melarikan diri dari tempat tersebut. Tindakan tertuduh adalah satu tindakan yang ganas dan kejam. Dia telah melakukan satu kesalahan yang paling serius di Malaysia iaitu kesalahan bunuh. [62] Satu perbicaraan penuh dimana masa dan kos juga telah digunakan untuk Mahkamah mencapai kepada suatu keputusan sabitan bersalah. Seramai 16 saksi pendakwaan dan 3 saksi pembelaan telah memberikan keterangan. Justeru, isu diskaun tidak menjadi isu lagi. Melihat kepada keseriusan kesalahan yang dilakukan, mahkamah menjatuhkan hukuman penjara maksimum 40 tahun dari tarikh tertuduh ditangkap (02/03/2020) dan 15 kali sebatan. BERTARIKH PADA 28 NOVEMBER 2025 ROSZIANAYATI AHMAD Hakim Mahkamah Tinggi Malaya Shah Alam, Selangor Darul Ehsan Perayu / Peguambela Tertuduh bersama Lejerod Limpuong Tetuan Aidil Effendy Azmi & Co, Peguambela & Peguamcara, No.A-M.16, Pangsapuri Servis Springvilla, Jalan UP 1/1A, Taman Ukay Perdana, 68000 Ampang, Selangor. Responden / Pendakwa Raya Rosnee Mohd Radzuan Timbalan Pendakwa Raya Kamar Peguam Negara Aras 5, No 45, Lot 4G7, Presint 4, Persiaran Perdana 62100 Putrajaya.