[Timbalan Pendakwa Raya (TPR), Jabatan Peguam Negara] v KHAIRUL REDZUAN BIN JUHARI (WA-45A-3-01/2025)

Tertuduh di akhir kes pembelaan, disabit salah dengan pertuduhan mengedar dadah jenis Methamphetamine seberat 1529.7gram dan dihukum 30 tahun penjara bermula dari tarikh jatuh hukum 10.4.2026 dan 12 sebatan.

Semasa pembelaan dipanggil di akhir kes pendakwaan, Mahkamah telah mendapati terdapat keterangan langsung milikan dan pengetahuan terhadap dadah yang berada dalam kereta dipandu oleh tertuduh. Atas berat dadah yang terlibat, Mahkamah menggunapakai anggapan pengedaran di bawah seksyen 37(da) Akta Dadah Berbahaya 1952. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ B. Fakta kes pendakwaan

Dadah berada dalam bag yang ditemui di bawah tempat duduk penumpang hadapan di mana Tertuduh adalah pemandu. Kereta jenis Mercedes Benz nombor pendaftaran RN398 disewa oleh isteri Tertuduh bernama Fatin (SP1) dari sebuah syarikat kenderaan sewa ZNF Exotic di Pulau Pinang dengan tempoh sewaan menurut “Perjanjian Sewa P6” bermula pada 20.4.2024 hingga 22.4.2024.

4.

Pada 21.4.2024 jam lebih kurang 2.15 pagi, kes pendakwaan ialah kereta ini dalam keadaan berhenti di kawasan parkir di Mandarina Court, Cheras lokasi sebuah apartment di Kuala Lumpur. Tertuduh ditangkap di aras 5 hadapan lif apartment tersebut oleh pasukan serbuan yang diketuai oleh SP2. SP2 dan pasukan mengadakan serbuan di alamat tersebut atas maklumat terdapatnya pengedaran dadah. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Pemeriksaan ke atas Tertuduh menemui remote dan kunci kereta dalam poket seluar yang dipakai Tertuduh. Hasil soal siasat dengan kata-kata amaran dibacakan, Tertuduh telah membawa SP2 ke kereta Mercedes RN398 tersebut yang diletak di kawasan parkir dan membuka pintu kiri belakang sambil menunjukkan bag putih bertulis “MAWIP” di bawah tempat duduk penumpang hadapan.

Pemeriksaan ke atas bag ini menemui 2 paket plastik lutsinar mengandungi bahan disyaki dadah. Ia kemudiannya disahkan oleh ahli kimia SP3 sebagai dadah jenis Methamphetamine seberat 1529.7 gram. C. Versi isteri tertuduh SP1

8.

Meskipun menurut SP1, tujuan menyewa kereta tersebut daripada Azrul (SP4) di Pulau Pinang adalah untuk balik kampung tetapi SP1 tidak mengikuti tertuduh ke Kuala Lumpur. Namun, menurut SP1 di dalam pemeriksaan utama, selepas tertuduh menghantar SP1 balik ke hotel, tertuduh (suami SP1) telah keluar dengan seorang kawan. Walau bagaimanapun, SP1 menyatakan semasa S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ tertuduh menghantar SP1 balik ke hotel, dia tidak nampak rakan yang dikatakan telah keluar bersama tertuduh.

SP1 tidak nampak rakan tertuduh ini di hotel. Tetapi menurut SP1 terdapat videocall yang dibuat tetapi apa keterangan SP1 semasa pemeriksaan utama, yang ingin dikatakan bersabit dengan videocall ini tidak jelas.

11.

Keterangan ini kemudian berubah ketika soal-balas apabila SP1 menyatakan dia (SP1) membuat videocall kepada tertuduh selama sejam pada 21.4.2024 jam 1.00pagi. Pada masa tersebut, SP1 memberi keterangan dia nampak seorang lelaki lain di sebelah Tertuduh dalam kereta, iaitu Zhafran. D. Jagaan dan kawalan kereta RN398 dan tarikh sewaan kereta menurut SP1 dibandingkan dengan versi Tertuduh

SP1 menyatakan kereta tersebut mula disewa pada 21.4.2024 dan bukan 20.4.2024. Ini bermakna, berdasarkan cerita SP1, Tertuduh hanya mempunyai kawalan dan jagaan kereta tersebut pada 21.4.2024. Walau bagaimanapun, cerita ini berbeza dengan versi Tertuduh. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Pihak pembelaan telah mengemukakan laporan polis yang dibuat oleh Tertuduh CHERAS/027348/24 bertarikh 27/09/2024 ditandakan sebagai “ID-D34”. ID-D34 ini dibuat hampir 5 bulan kemudian iaitu pada 27.9.2024 dan dikemukakan melalui pegawai penyiasat SP5. Ia menyatakan Tertuduh telah menaiki kereta RN398 dan bertolak ke Kuala Lumpur bersama rakannya bernama Zhafran pada 19.4.2024 jam 9.00 malam. ID-D34 juga menyatakan Tertuduh tiba di Kuala Lumpur pada 20.4.2024 jam 7.00 pagi.

Tertuduh juga menyatakan melalui ID-D34, pada jam 11 pagi 20.4.2024, dia dan Zhafran ke Mandarina Court kerana Zhafran ingin bertemu dengan teman wanitanya Marisah (ID-D34 mengandungi nama lengkap dan nombor kad pengenalan Marisah). Pada jam 8 malam tarikh yang sama, Zhafran meminta Tertuduh membawa Zhafran ke Shah Alam bertemu seorang rakannya untuk mengambil barang, memandangkan Tertuduh juga akan ke Shah Alam.

Tertuduh telah membawa Zhafran ke stesen Petronas di Shah Alam di mana Zhafran telah bertemu dengan rakannya yang memberi sesuatu kepada Zhafran dan diletakkan Zhafran di bawah kerusi penumpang yang didudukinya. Menurut ID-D34, tertuduh bertanya Zhafran apakah barang yang diambilnya dan Zhafran mengatakan ia kasut bola.

Selepas makan malam, Zhafran mengajak mereka kembali ke Mandarina Court dengan tujuan untuk mandi dan lepak kerana ramai orang yang berbuat demikian di unit tersebut dan Zhafran telah memberikan nama-nama mereka (ID-D34 mengandungi S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ nama lengkap dan nombor kad pengenalan mereka), selain Marisah. Walau bagaimanapun, menurut ID-D34, tertuduh menyatakan tidak selesa berbuat demikian kerana ada perempuan lain di unit sedangkan tertuduh telah berkahwin.

ID-D34 menyatakan mereka tiba di Mandarina Court pada 21.4.2024 jam 12.45pagi. ID-D34 menyatakan Zhafran telah turun ke pondok sekuriti mengisi buku sebelum kereta dipandu masuk tertuduh. Zhafran naik dan tertuduh menunggu di kereta. Kemudian tertuduh menerima text daripada Zhafran meminta Tertuduh naik ke atas. Tertuduh kemudian telah naik dan telah ditangkap di hadapan lif di tingkat 5. E. Kewujudan Zhafran dan cadangan Pembelaan

Zhafran wujud kerana keterangan pegawai serbuan SP2 ialah Zhafran ditangkap di unit apartment Mandarina Court bersama penghuni-penghuni lain. Isu ialah jika Zhafran berada bersama Tertuduh dalam kereta RN398 dan telah menerima bag mengandungi dadah tersebut daripada seorang lain dan meletakkannya di bawah kerusi penumpang.

Secara ringkas, isu pihak tertuduh ialah jika versi pembelaan benar bahawa: i. tertuduh telah pergi bersama rakannya bernama Zhafran dari Pulau Pinang ke Kuala Lumpur menaiki kereta RN398; S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ ii. Zhafran telah berhenti di pertengahan jalan untuk berjumpa seseorang serta mengambil barang dari pihak ketiga ini; iii. barang ini diletakkan di bawah kerusi hadapan penumpang yang diduduki Zhafran; iv. barang inilah bag puith MAWIP mengandungi dadah; v. keterangan SP1 menyokong versi tertuduh bersabit kewujudan Zhafran di dalam kereta RN398.

Keterangan SP1 isteri tertuduh jikapun menyokong versi tertuduh, pada dapatan Mahkamah, ia hanya setakat SP1 menyatakan melihat seorang lain bernama Zhafran dalam kereta RN398. Versi lanjut Zhafran telah mengambil bag mengandungi dadah daripada rakannya di Shah Alam, tiada dalam pengetahuan SP1.

Dalam erti kata lain, apa peranan Zhafran tidak muncul daripada keterangan SP1. Tetapi ia datang daripada laporan polis yang dibuat oleh Tertuduh ID-D34, 5 bulan kemudian iaitu pada 27.9.2024 melalui Cheras Repot 027348/24. ID-D34 ini perlu dilihat dengan berhati-hati oleh Mahkamah berdasarkan analisa yang akan diperincikan di bawah. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ F. Jika prosiding “impeachment” ke atas keterangan SP1 sewajarnya diambil

Pada masa yang sama, keterangan SP1 sendiri semasa pemeriksaan utama menyatakan tidak melihat siapa rakan tertuduh semasa tertuduh keluar. Nama Zhafran hanya muncul semasa pemeriksaan-balas. Pihak pendakwaan telah memilih untuk tidak menyoal-semula SP1 berhubung perbezaan keterangan ini.

Isu yang timbul ialah jika kegagalan menyoal-semula SP1 atau satu prosiding “impeachment” sewajarnya diambil oleh pihak pendakwaan dengan membandingkan keterangan lisan SP1 dengan pernyataan di bawah seksyen 112 SP1 sendiri. Ini adalah kerana kewujudan Zhafran bersama Tertuduh dalam kereta RN398 jika benar berlaku, pasti telah diceritakan dalam pernyataan seksyen 112 SP1.

Ini berdasarkan ID-D34 laporan polis tertuduh memperincikan apa yang berlaku semasa Tertuduh memandu RN398 ini dari Pulau Pinang ke Kuala Lumpur sehingga tiba di Mandarina Court. Penglibatan Zhafran dan bag putih MAWIP mengandungi dadah dalam kereta RN398 ini dikatakan hasil daripada Zhafran mengambil bag ini daripada seseorang, semasa dalam perjalanan bersama tertuduh. Apa kesannya kegagalan ini, jika ada akan dibincangkan kemudian. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ G. Dapatan Mahkamah berhubung peranan Zhafran

ID-D34 ini sekadar cadangan Tertuduh dan ia hanya muncul 5 bulan kemudian sedangkan siasatan lazim di bawah Akta Dadah Berbahaya 1952 yang dibuat melalui rakaman percakapan tertuduh semestinya telah dibuat lebih awal. Tiada cadangan kepada pegawai penyiasat bahawa percakapan awal tertuduh sebaik ditangkap, tidak ada diambil ataupun ia memberikan versi ini.

Pegawai penyiasat SP5 tahu laporan polis ID-D34 oleh tertuduh dan pemeriksaan balas susulan bersabit ID-D34 ini, SP5 bersetuju dengan cadangan peguam Tertuduh bahawa selagi kes masih dalam prosiding Mahkamah, siasatan masih perlu diteruskan. SP5 bersetuju apabila ID-D34 dibawa ke pengetahuannya, pernyataan tertuduh tidak diambil dan cctv tidak disemak.

Pada dapatan Mahkamah, siasatan CCTV bersabit ID-D34 yang dibuat 5 bulan kemudian tidak akan memberikan apa-apa hasil. Ini adalah kerana surat peguam tertuduh sendiri kepada pihak pengurusan bertarikh 20.8.2024 dan maklumbalas pihak pengurusan ID-D32 bertarikh 21.8.2024 sendiri menyatakan rakaman CCTV hanya akan disimpan untuk 14 hari sebelum rakaman ditindih “overwritten”. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Oleh itu, dapatan Mahkamah versi Tertuduh berhubung kewujudan Zhafran bersama Tertuduh dalam kereta RN398 dan bag tersebut diambil Zhafran dari seorang lain, pertama kali muncul dalam ID-D34 ini dan bukan dalam rakaman percakapan awal tertuduh. Jikapun benar Tertuduh berada dalam kereta RN398 bersama Zhafran dan bag diambil oleh Zhafran, versi ini hanya dikemukakan 5 bulan kemudian.

Tertuduh sendiri menyatakan dalam ID-D34, dia tidak mempunyai peluang menceritakan versi sebenar kerana hanya disuruh menandatangani dokumen semata-mata. Tiada apa-apa cadangan kepada SP5 semasa pemeriksaan balas mahupun dicadangkan dalam ID-D34 untuk mengatakan pegawai penyiasat tidak menjalankan siasatan dan tidak mengambil pernyataannya sejurus tangkapan. ID-D34 pula sempurna dan jikapun tiada pernyataan terkini tertuduh di bawah seksyen 37B Akta diambil, dengan adanya ID-D34 ini ia tidak memprejudiskan Tertuduh kerana ID-D34 itu sendiri lengkap.

Semasa ID-D34 dibuat pada 27.9.2024, Mahkamah ini membuat dapatan tertuduh telahpun mempunyai peguam yang mewakilinya dengan bersandarkan kepada surat peguam bertarikh 20.8.2024 kepada pihak pengurusan apartment Mandarina Court. Malahan, ID-D34 Pengadu menyatakan di awal kandungan ID-D34 “DISALIN DARIPADA PENDRIVE MILIK PEGUAM PENGADU”. Pengadu dalam ID-D34 merupakan Tertuduh. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Selain daripada itu, keterangan isteri tertuduh iaitu SP1 juga perlu dilihat dan dinilai dengan berhati-hati kerana kecenderungan seorang isteri memberi keterangan memihak kepada suami iaitu Tertuduh atau diklasifikasikan sebagai “interested witness”. Ini telahpun diulas pada perenggan awal alasan penghakiman ini.

Mahkamah juga bersandarkan keputusan kes Magendran Mohan v PP [2011] 1CLJ 805 [MP] yang memutuskan bahawa: “the evidence of an interested witness must be treated with caution and requires corroboration”.

Mahkamah ini berpendapat ID-D34 dan cadangan tertuduh pada tahap ini hanya sekadar cadangan sahaja kerana tertuduh belum memberi keterangan dan jikapun Zhafran ditangkap, Zhafran ditangkap di apartment tanpa apa-apa versi diberi bersabit bag putih MAWIP mengandungi dadah tersebut dibawa oleh Zhafran dan ditinggalkannya dalam kereta RN398.

Ini ditambah dengan cadangan pihak pembelaan kepada pegawai serbuan SP2 terdapat 5 tangkapan di unit B57 ini. Jawapan SP2 bahawa terdapat 5-6 orang tangkapan di unit B57 ini pada jam 10.30 malam manakala tangkapan terhadap tertuduh hanya berlaku pada jam 2 pagi. 5-6 orang ini berdasarkan ID-D34 dan pemeriksaan balas pembelaan, mereka ialah Mohd Nazri, Reyono, Muhammad Hasif, Siti Nur Jannah, Marisah dan Zhafran. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

36.

Tidak dicadangkan kepada SP2 penumpang lain ini adalah Zhafran. Meskipun ada dicadangkan Zhafran datang sekali bersama tertuduh tetapi SP2 tidak mempunyai pengetahuan berhubung fakta ini. Versi pembelaan bahawa Zhafran telah mengambil bag mengandungi dadah tersebut dari seorang rakannya sebelum ke Mandarina Court tidak dicadangkan.

Dalam kes Ali Hossein Basher v PP [2015]1CLJ 918 [MR] menyatakan: “[23] It must be understood that what counsel puts or suggests to a witness in cross-examination is not evidence. They are merely suggestions and to give notice to the prosecution that the defence has a different version of the events. They prove nothing and will remain nothing unless confirmed by the witness or by the party on whose behalf the suggestions are made when his turn comes to give evidence”. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Isu ialah untuk Mahkamah ini memutuskan jika beban adalah atas pendakwaan: i. untuk memanggil Zhafran untuk mengetepikan versi pembelaan ini; ii. Untuk menyoal semula SP1 berhubung kewujudan Zhafran dan kegagalan menyoal semula berhubung Zhafran bermaksud kewujudan Zhafran tidak dinafikan; iii. Untuk menjalankan prosiding “impeachment” terhadap

Mahkamah ini memutuskan pihak pendakwaan tidak mempunyai beban memanggil Zhafran kerana versi pendakwaan ialah Zhafran ditangkap di apartment. Tidak pernah dicadangkan bahawa tertuduh dan SP1 telah memberikan versi mereka bahawa Zhafran yang singgah mengambil bag tersebut daripada seseorang dan meletakkannya di bawah tempat duduknya, telah diceritakan dalam rakaman percakapan mereka.

ID-D34 juga mengandungi perincian nama-nama penghuni Mandarina Court beserta nombor kad pengenalan namun nama rakan Zhafran yang dikatakan menyerahkan bag putih MAIWP mengandungi dadah tidak pula ditanya atau diketahui tertuduh. Bag putih MAIWP mengandungi dadah diletakkan di bawah tempat duduk penumpang oleh Zhafran tidak diceritakan kepada pegawai penyiasat. Apa yang diketengahkan oleh pihak pembelaan ialah ID-D34 wujud menceritakan versi sebenar. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Mahkamah ini berpendapat dengan bersandarkan keterangan yang berbeza oleh SP1, memadai untuk Mahkamah ini membuat dapatan berhubung kredibiliti SP1. Keterangan SP1 masih relevan kerana dia yang menyewa kereta RN398 dan perlu menceritakan bagaimana kereta tersebut berada dalam jagaan dan kawalan tertuduh.

Prosiding “impeachment” akan bergantung kepada sama ada fakta kewujudan Zhafran bersama Tertuduh ada dinyatakan SP1 dalam rakaman percakapannya. Lebih utama ialah jika versi tertuduh bahawa Zhafran telah mengambil bag tersebut dari seorang rakannya telah diceritakan oleh tertuduh kepada SP1, kepada pegawai serbuan SP2 dan pegawai penyiasat SP5.

Sebagaimana yang telah diputuskan oleh Mahkamah ini, di akhir kes pendakwaan kewujudan Zhafran tidak dipertikaikan. Versi tertuduh dia telah membawa Zhafran yang mengambil bag tersebut daripada seorang lain hanya timbul dalam ID-D34 tanpa mengandungi butir-butir identity rakannya ini. ID-D34 sendiri tidak menyatakan Tertuduh, semasa bag tersebut ditemui oleh anggota polis dan didapati mengandungi dadah, Tertuduh tidak ada menjelaskan bag tersebut diambil oleh Zhafran daripada seseorang dan Zhafran beritahunya ia mengandungi kasut bola. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Dalam erti kata lain, Tertuduh “at his earliest and first opportunity”, tidak bersuara untuk menunjukkan dia tidak mengetahui kandungan sebenar bag tersebut dan kenapa. Begitu juga, impeachment lazimnya dijalankan kerana ada perbezaan ketara yang jelas bertentangan di antara keterangan lisan di Mahkamah yang dibuat oleh saksi dibandingkan dengan kenyataan bertulis di luar Mahkamah oleh saksi yang sama.

Seksyen 155 Akta Keterangan 1950 berhubung “impeaching credit of witness” berbeza dengan seksyen 154 “cross-examination of own witness”. Kedua-dua seksyen memperuntukkan seperti berikut: “Section 154. Question by party to his own witness. The court may, in its discretion, permit the person who calls a witness to put any questions to him which might be put in cross-examination by the adverse party. Section 155. Impeaching credit of witness. The credit of a witness may be impeached in the following ways by the adverse party or, with the consent of the court, by the party who calls him:

by the evidence of persons who testify that they from their knowledge of the witness believe him to be unworthy of credit;

by proof that the witness has been bribed, or has accepted the offer of a bribe, or has received any other corrupt inducement to give his evidence; S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

by proof of former statements inconsistent with any part of his evidence which is liable to be contradicted;

(Deleted by Act A729). Explanation - A witness declaring another witness to be unworthy of credit may not, upon his examination-in-chief, give reasons for his belief, but he may be asked his reasons in cross-examination, and the answers which he gives shall not be contradicted, though, if they are false, he may afterwards be charged with giving false evidence. ILLUSTRATIONS

A sues B for the price of goods sold and delivered to B. C says that he delivered the goods to B. Evidence is offered to show that on a previous occasion he said that he had not delivered the goods to B. The evidence is admissible.

A is indicted for the murder of B. C says that B, when dying, declared that A had given B the wound of which he died. Evidence is offered to show that on a previous occasion C said that the wound was not given by A or in his presence. The evidence is admissible.” S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Pada pandangan Mahkamah, pihak pendakwaan telah memutuskan mengambil risiko untuk tidak menjalankan prosiding “impeachment” ke atas SP1 kerana prosiding “impeachment” di bawah seksyen 155 Akta ini hanya akan membawa kesan keseluruhan keterangan SP1 akan dibuang dan prosiding “perjury” boleh diambil terhadap SP1. Jikapun prosiding “impeachment” tidak diambil, pihak pendakwaan masih mempunyai opsyen untuk menjalankan prosiding soal-balas terhadap SP1.

Prosiding “soal-balas” ini juga bermaksud sebahagian keterangan yang memihak pendakwaan dikekalkan dan yang bertentangan, diketepikan. Namun, pada dapatan Mahkamah ini, tanpa prosiding “soal-balas” dijalankan oleh Timbalan Pendakwa Raya, ia masih terbuka kepada Mahkamah untuk menjalankan penilaian atas keterangan saksi apabila keterangan-keterangan berbeza timbul kemudian sama ada menyokong versi SP1 atau sebaliknya.

Apa yang berlaku dalam kes ini, di akhir kes pendakwaan, keterangan lisan dan dokumentar telah berbangkit dalam bentuk keterangan SP4 serta Perjanjian sewa P6, cadangan versi tertuduh melalui laporan polis oleh tertuduh ID-D34, keterangan saksi-saksi pendakwaan berupa anggota serbuan SP2, pegawai penyiasat SP5 serta laporan polis mereka yang jelas memberi fakta yang menunjukkan kereta RN398 dipandu oleh tertuduh dengan penemuan kunci pada tertuduh dan bag mengandungi dadah di dalamnya. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ H. Keterangan SP2 tertuduh pandu arah

SP2 memberi keterangan bahawa kata-kata amaran di bawah seksyen 37B Akta telah dibaca olehnya kepada tertuduh melalui kad yang tercatit kata-kata amaran ini. Tertuduh telah membawa SP2 kepada kereta RN398 dan menunjukkan bag di atas lantai kerusi penumpang hadapan. Kesemua tindakan ini dan perbuatan tertuduh memandu arah polis kepada penemuan bag tersebut terkandung dalam laporan polis SP2 bertanda P10 dan P11.

Peguam mencadangkan SP2 tidak membacakan kata-kata amaran kerana ia tidak dinyatakan dalam pernyataan saksi SP2. SP2 bersetuju dengan cadangan ini. Pada dapatan Mahkamah, P10 mengandungi maklumat tertuduh mengenai dadah berada dalam kereta dan perbuatan tertuduh memandu arah kepada kenderaan ini pula terkandung dalam P11. Oleh itu, jikapun pernyataan saksi SP2 “PS-SP2” tidak mengandungi tindakan SP2 membacakan kata-kata amaran, ia masih mengandungi perbuatan tertuduh di bawah seksyen 8 Akta Keterangan 1950 membawa SP2 kepada penemuan bag mengandungi dadah tersebut (lihat: Parlan Dadeh v PP [2009] 1 CLJ 717 [MP], Amathevelli P Ramasamy v. PP [2009] 3 CLJ 109 [MP]. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Melainkan ID-D34, tiada keterangan lain yang wujud semasa siasatan dijalankan, untuk menunjukkan Zhafran telah mengambil bag tersebut dari seorang lain dan meletakkannya dalam kereta RN398. ID-D34 menyatakan Zhafran dituduh dengan seksyen 12(2) kerana menggenggam dadah syabu dalam tangannya manakala SP2 bersetuju penama-penama lain dituduh dengan kesalahan seksyen 39B atas penemuan dadah Heroin, Methamphetamine dan Eramin.

Pihak tertuduh cuba menggunakan isu anggota serbuan iaitu SP2 dituduh di Mahkamah atas satu perbuatan jenayah, namun mangsa merupakan suspek lain dan bukan tertuduh. Mahkamah berpendapat credibility SP2 tidak tercabar hanya atas alasan SP2 telah dituduh untuk pertuduhan seksyen 354 dan 384 Kanun Keseksaan dengan kes masih di peringkat sebutan dan bukan bicara.

Sebagai analogi, seksyen 133 Akta Keterangan 1950 masih membenarkan keterangan seorang rakan sejenayah “accomplice” diterima meskipun tanpa sokongan. Peruntukan ini lebih kukuh berbanding seksyen 114(b) Akta yang sama. “Section 133. Accomplice. An accomplice shall be a competent witness against an accused person; and a conviction is not illegal merely S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ because it proceeds upon the uncorroborated testimony of an accomplice. Section 114. Court may presume existence of certain fact. The court may presume the existence of any fact which it thinks likely to have happened, regard being had to the common course of natural events, human conduct, and public and private business, in their relation to the facts of the particular case. ILLUSTRATIONS The court may presume:-

…;

that an accomplice is unworthy of credit unless he is corroborated in material particulars;

Atas alasan ini, kegagalan SP2 dan SP5 mengambil rakaman CCTV semasa tangkapan tidak memprejudiskan mana-mana pihak kerana versi material bahawa Zhafran yang telah membawa bag tersebut dan diletakkan dalam kereta RN398 hanya berada dalam pengetahuan tertuduh sendiri dan tiada pihak lain. Versi ini hanya muncul 5 bulan kemudian.

Begitu juga syarikat yang menyewakan kereta RN398, meskipun ada perbezaan nama di antara ZNF Exotic di P6 (surat perjanjian S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ sewa RN398), Carol ZNF Enterprise di P25 (surat pemajakan kereta RN398 kepada SP4 Azrul oleh pemilik asal Nasrudin) namun SP1 mengesahkan tandatangan di P6 adalah tandatangannya. Oleh itu, kereta Mercedes RN398 yang disewa oleh SP1 untuk satu tempoh singkat dengan tujuan untuk balik kampong, namun sebenarnya jelas dalam pengetahuan SP1, tidak digunakan untuk tujuan ini. J. Keterangan maklumat pengedaran jika boleh diterima masuk

Mahkamah sedar keterangan yang diberi oleh SP2 bahawa serbuan atau tangkapan dibuat hasil daripada maklumat yang terperinci diterima iaitu: “satu aktiviti pengedaran dadah oleh (1) lelaki disyaki melayu di kawasan Mandarina Court Jln 10/142 Bkt Mandarina 56000 Cheras, Kuala Lumpur”

Peguam tidak membangkitkan bantahan, malahan butiran lanjut maklumat timbul hasil pemeriksaan balas oleh peguam Tertuduh iaitu ia melibatkan seorang lelaki melayu yang akan membawa dadah dalam kereta ke Mandarina Court.

Walaupun perhatian Mahkamah ini peka kepada prinsip yang diputuskan dalam kes Alcontara, namun hasil daripada keterangan SP1 berhubung kewujudan Zhafran dalam kereta bersama Tertuduh, menjadikan soalan oleh peguam Tertuduh kepada SP2 berhubung maklumat terperinci yang diterima, dilihat S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ oleh Mahkamah ini sebagai mempunyai tujuan “purpose” iaitu untuk menyediakan pembelaan anakguamnya Tertuduh.

Di dalam kes Alcontara Ambross Anthony v PP [1996] 1 CLJ 705, Mahkamah Persekutuan membincangkan keterangan yang memprejudiskan ini dan membuat ketetapan seperti berikut: “[8] The Court below had also erred when it admitted irrelevant, inadmissible and highly prejudicial evidence, more particularly that part of the testimony of ASP Abdul Wahab where he gave an account of the briefing he had given his men before mounting the road block in question. His statement that "I informed them [his men] that information had been received that a certain Indian would be travelling in a blue Colt Gallant Mitsubishi WBE 2789 and transporting dadah proceeding from Kawasan Permatang Bendahari towards Pulau Pinang" was clearly based on hearsay, was prejudicial to the appellant and therefore inadmissible. Although no objection had been raised to the admission of this inadmissible evidence, the Judge was nevertheless under an automatic duty to stop it from being adduced. Inadmissible evidence does not become admissible by reason of failure to object. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ Although the Judge had not referred to this part of ASP Abdul Wahab's testimony in his judgment, the possibility that he was swayed by it could not be ruled out”.

Walau bagaimanapun, keterangan maklumat “oleh satu lelaki disyaki Melayu di kawasan Madarina Court” adalah umum kerana tiada ketentuan identity suspek dan tiada rujukan kepada kenderaan yang terlibat. Di dalam kes Alcontara, Mahkamah Persekutuan memutuskan keterangan “bertindak atas maklumat yang diterima” boleh diterima apabila menyatakan seperti berikut: “… we consider that in appropriate circumstances, there is nothing objectionable in a law enforcement officer saying, by way of introduction, that "acting on information received" he took certain steps in the investigation. However, when such testimony is given, care must be taken not to divulge the contents of the information, as happened in the present case, since this may well be open to the objection that it is hearsay and, in all probability, prejudicial to the accused. Morever, we must mention that in trials for any offence under the Act, subsection (1) and (2) of s. 40 provide for special rules of evidence relating to the protection of informers - but note the exception provided for under subsection (3) of s. 40”.

Seksyen 40(3) Akta memberi kuasa kepada Mahkamah untuk memerintahkan pemberi maklumat dikemukakan sebagai saksi di S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ Mahkamah untuk disoal balas oleh “suspek” jika maklumat yang diberikan oleh pemberi maklumat adalah palsu atau maklumat yang diberi begitu lengkap mempunyai butir-butir yang terperinci. Dalam erti kata lain, ia boleh membawa inferen bahawa kemungkinan pemberi maklumat cuba memerangkap suspek “entrapment” kerana pemberi maklumat mempunyai pengetahuan penuh berhubung kewujudan dadah tersebut.

Inilah yang cuba dilindungi oleh seksyen 40 dan prinsip dalam kes Alcontara menetapkan ruang lingkup maklumat yang boleh dikemukakan bertujuan: i. untuk menghalang tercetusnya identity pemberi maklumat didedahkan; ii. memastikan maklumat yang dikemukakan sebagai keterangan boleh diterima masuk dan bukan terjumlah kepada suatu keterangan dengar cakap; iii. memastikan tertuduh mendapat perbicaraan yang adil tanpa memerangkap minda Hakim Bicara berhubung kebersalahan tertuduh apabila maklumat terperinci tidak dihalang daripada dikemukakan.

Maklumat dalam kes di hadapan Mahkamah tidak terjumlah kepada suatu keterangan yang memprejudiskan tertuduh kerana keterangan SP1 menunjukkan wujudnya seorang bernama S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ Zhafran dalam kereta bersama Tertuduh dan keterangan SP2 Zhafran ditangkap di unit aras 5.

Di peringkat pemeriksaan balas SP2, dicadangkan kepada SP2 terdapat 5 tangkapan di unit B57 ini. Jawapan SP2 bahawa terdapat 5-6 orang tangkapan di unit B57 ini pada jam 10.30 malam manakala tangkapan terhadap tertuduh hanya berlaku pada jam 2 pagi 21.4.2024. SP2 walau bagaimanapun bersetuju Zhafran tidak tinggal di unit tersebut. Keterangan ini tidak menafikan keterangan milikan dan pengetahuan tertuduh terhadap bag mengandungi dadah tersebut.

Apa yang perlu dinilai sebagaimana yang telah dinilai oleh Mahkamah ini ialah jika kewujudan Zhafran ini dalam kereta bersama Tertuduh dan peranannya telah diceritakan kepada pegawai serbuan SP2 dan pegawai penyiasat SP5 seawal semasa diserbu atau ditangkap dan semasa siasatan.

Daripada penilaian Mahkamah, ini tidak berlaku. Oleh itu, keterangan yang dikemukakan pihak pendakwaan ialah tertuduh memandu kereta bersama Zhafran. Tertuduh berada bersama bag MAIWP mengandungi dadah di dalam kereta tersebut. Prinsip ini telah dibincangkan dalam kes Alcontara dan Mahkamah Persekutuan menetapkan prinsip berhubung versi kes pembelaan perlu dicadangkan seawal mungkin, seperti berikut: “[3] It was wrong for the Judge to have criticised the defence for having failed to put to the Investigating Officer, the name S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ of Che Mat, or the latter's telephone number or his place of abode, for the simple reason that these particulars had been disclosed in the cautioned statement, which means that the police had all the time in the world to check for their veracity. That being the case, the onus was on the prosecution to check on whether the appellant's version of the facts as they appeared in his cautioned statement, was true or false. The defence were, therefore, under no duty to put these matters to the Investigating Officer. In holding the contrary, the Judge had undoubtedly overlooked the material portions of the cautioned statement touching on Che Mat, reversed the onus, and placed it on the defence, so that on this further ground also, the conviction had to be quashed. [4] The Judge was clearly wrong when he held that "the defence by its failure to put such questions to the prosecution witnesses ought not to be allowed to raise such issues at the defence stage". It is settled law that although a Court may view with suspicion a defence which has not been put to the appropriate prosecution witnesses who might have personal knowledge of the points at issue, the Court is still bound to consider the defence, however weak, and to acquit, if not satisfied that the prosecution has discharged the burden of proof which rests upon it”.

Ini ditambah dengan keterangan SP2 bahawa tertuduh telah membawa SP2 ke kereta Mercedes di kawasan parkir dan S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ membuka pintu belakang serta menunjukkan bag putih tersebut. Ini, sebagaimana diputuskan di para 50 di atas, adalah satu kelakuan di bawah seksyen 8 Akta Keterangan yang menunjukkan Tertuduh mempunyai pengetahuan kewujudan bag mengandungi dadah tersebut.

Atas alasan ini, Mahkamah memutuskan terdapat keterangan langsung berhubung milikan dan pengetahuan dadah dalam bag MAIWP tersebut. Meskipun siasatan telefon bimbit tertuduh ada diajukan semasa pemeriksaan balas, SP2 bersetuju tiada keterangan menunjukkan terdapat komunikasi jual beli dadah dalam telefon bimbit tertuduh meskipun terdapat penemuan wang tunai RM600.00 di dalam kereta.

Namun berat dadah yang terlibat melebihi 50gram iaitu seberat 1529.7gram Methamphetamine dan ini menarik anggapan pengedaran di bawah seksyen 37(da) (xvi) Akta Dadah Berbahaya

Tertuduh dipanggil membela diri atas dapatan yang dicapai oleh Mahkamah bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie. K. Kes pembelaan

Tertuduh memberi keterangan bersumpah dari kandang saksi. Versi tertuduh sama seperti kandungan ID-D34. Walau bagaimanapun, ia tidak mengemukakan apa-apa keterangan berhubung berlakunya panggilan video-call tertuduh dengan SP1. S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

Keterangan ini adalah penting kerana ia akan menyokong versi pembelaan yang dikemukakan melalui D34 (ditanda ID-D34 semasa kes pendakwaan) bahawa Zhafran telah menaiki kereta RN398 bersama tertuduh dari Pulau Pinang ke Kuala Lumpur dan isteri Tertuduh SP1 nampak Zhafran dalam kereta tersebut semasa panggilan video-call dibuat.

Dengan adanya Zhafran dalam kereta tersebut bersama tertuduh semasa dalam perjalanan dari Pulau Pinang ke Kuala Lumpur, maka versi tertuduh bahawa Zhafran kemudian mengikuti Tertuduh ke Shah Alam dan singgah bertemu rakan Zhafran untuk mengambil sesuatu barang daripada rakannya, menjadi munasabah dan “probable”.

Ketiadaan keterangan Tertuduh berhubung video-call ini dilihat dengan versi cerita tertuduh yang tidak lengkap menjadikan pembelaan Tertuduh sebagai tidak menimbulkan keraguan munasabah. Ia juga mengesahkan sikap berhati-hati diambil Mahkamah berhubung keterangan SP1 sebagai wajar dan tepat.

Tertuduh tidak ada menjelaskan kenapa rancangan asal tujuan kereta RN398 disewa menurut keterangan SP1 ialah untuk perjalanan balik kampung tetapi tidak berlaku. Tertuduh juga tidak ada menceritakan sepanjang tempoh perjalanan tertuduh ke Kuala Lumpur dan semasa berada di Kuala Lumpur sehingga 21.4.2024, di mana tertuduh akan bermalam.

Tertuduh mempunyai pilihan untuk memanggil mana-mana tangkapan lain di Mandarina Court yang disebut dalam D34 untuk mengesahkan versinya bahawa Zhafran datang bersama tertuduh S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ dan turut keluar semula bersama Tertuduh. Walau bagaimanapun, ini tidak berlaku. Bila kereta RN398 berada dengan tertuduh juga berlawanan dengan keterangan SP1.

Pada dapatan Mahkamah ini, versi cerita tertuduh yang tidak lengkap malahan tidak selari dengan keterangan SP1 adalah cubaan tertuduh untuk menjauhkan dirinya daripada bag mengandungi dadah tersebut. Malahan, keterangan Tertuduh berhubung beg yang dikatakan diambil Zhafran dari rakannya, meskipun Tertuduh menyatakan nampak rakan Zhafran menyerahkan sesuatu kepada Zhafran dan Zhafran membawa “barang itu ke dalam kereta dan meletakkan beg itu di bawah kerusinya”, tiada deskripsi warna diberi sedangkan keterangan Tertuduh jelas nampak Zhafran mengambil dan meletakkan bag ini di bawah kerusi tempat duduk.

Hanya semasa anggota polis membuat pemeriksaan kereta, Tertuduh cuba menjauhkan diri daripada bag ini dengan merujuk kepada bag ini sebagai “suatu benda berbentuk bag warna putih” di bawah kerusi penumpang hadapan. Malahan, menurut laporan polis tertuduh eksibit D34, Zhafran yang ditangkap di aras 5 juga memegang dadah syabu, jenis yang sama dengan dadah dalam bag putih MAIWP tersebut.

Saksi pembelaan SD2 Deborah daripada pihak pengurusan apartment menafikan SP2 ataupun SP5 ada berhubung dengan pihak pengurusan untuk mendapatkan rakaman CCTV. Walau bagaimanapun, SD2 setuju CCTV tidak akan beroperasi jika S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ berlaku kilat atau petir dan pihak pengurusan tidak akan menyedari ia “down” sehinggalah kemudian.

Mahkamah memutuskan pihak pembelaan gagal menimbulkan keraguan munasabah ke atas keterangan milikan dan pengetahuan dadah. Tertuduh juga gagal mengakas anggapan pengedaran di bawah seksyen 37(da). Setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah menjatuhkan hukuman 30 tahun penjara dari tarikh keputusan dan 12 sebatan.

Dalam menjatuhkan hukuman 30 tahun bermula dari tarikh tangkap, peguam tertuduh tidak ada berhujah untuk tarikh penjara bermula dari tarikh tertuduh direman. Mahkamah bersandarkan peruntukan seksyen 282 Kanun Tatacara Jenayah (“KTJ”) yang memberi kuasa kepada Mahkamah, secara lazim dan umum untuk menjatuhkan hukuman bermula dari tarikh ia diputuskan telah memerintahkan hukuman penjara bermula dari tarikh sabitan jatuh hukum 10.4.2026.

Seksyen 282 KTJ adalah seperti berikut: Section 282. Provisions as to execution of sentences of imprisonment. With regard to sentences of imprisonment the following provisions shall be followed:

…

…

… S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ

every sentence of imprisonment shall take effect from the date on which it was passed unless the Court passing the sentence otherwise directs.

Semasa keputusan dan hukuman diperintahkan terhadap Tertuduh di Mahkamah terbuka, Mahkamah telah memerintahkan Tertuduh menjalani hukuman bermula dari tarikh jatuh hukum, sebagaimana menurut undang-undang lazim seksyen 282 KTJ. Bertarikh 10 hb April 2026 -t.t.- (NURULHUDA NUR’AINI BTE MOHAMAD NOR) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA

Timbalan Pendakwa Raya bagi pihak Pendakwaan

Anis Wahidah Goh Ai Rene Pejabat Pendakwaan WPKL Peguam bagi pihak tertuduh Haziq Abdullah Bin Abdul Aziz Tetuan Haziq Aziz S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ S/N fekEGVrs0iqCPbVnd2fLQ