[Timbalan Pendakwa Raya (TPR), Jabatan Peguam Negara] v GUNALAN A/L AYADURAY (CB-83-54-03/2019)

SP1, Inspektor Sutakar a/l Muniandy, iaitu pegawai tangkapan;

SP2, ASP Mohd Bijuri Bin Abdullah, iaitu pengadu,

SP3, Inspektor Mohd Firdaus Bin Abdullah, iaitu penyerah perintah, 20

SP4, Inspektor Thivagaren a/l Sekar, iaitu inspektor yang menerangkan perintah tahanan ke Tertuduh dalam Bahasa Tamil; dan

SP5, Mohd Fazlie Bin Abu Hashim, iaitu pegawai penyiasat, 25 [5] Berikut adalah intipati fakta yang diambil dari keterangan saksi-saksi. S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [6] Satu Perintah Tahanan bertarikh 29.8.2017 dengan rujukan KDN (S) 205/1182/7-3459 [P4(C)] telah dikeluarkan terhadap Tertuduh di mana Tertuduh ditahan untuk tempoh selama dua tahun dari 29.8.2017 hingga 28.8.2019 di Pusat Pemulihan Khas Bentong. 5 [7] Selepas itu, Perintah Tahanan [P4(C)] ini telah digantung melalui Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)] mulai dari 30.5.2018 dan tertakluk kepada syarat-syarat seperti berikut: “(a)Penama hendaklah dikehendaki tinggal dalam kawasan Mukim Mentakab, Daerah Temerloh, Negeri Pahang;

(b)Penama tidak boleh meninggalkan Mukim Mentakab di mana penama tinggal itu tanpa kebenaran secara bertulis daripada Ketua

(c)Penama hendaklah sentiasa memberitahu di mana rumah atau tempat penama tinggal kepada Ketua Polis Daerah di mana penama 15 tinggal itu;

Penama hendaklah berada di dalam rumah atau tempat di mana penama tinggal di antara jam 8 malam dan 6 pagi melainkan jika penama mendapat kebenaran khas yang sebaliknya daripada Ketua Polis Daerah itu;

Penama hendaklah melaporkan diri kepada Balai Polis Mentakab pada tiap-tiap hari Isnin dan Khamis mulai tarikh Perintah ini sehingga tamat tempoh Perintah.” (Penekanan ditambah) 25 [8] SP2 dan SP5 masing-masing mengesahkan bahawa alamat seperti dalam pertuduhan adalah alamat berdaftrar Tertuduh. S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [9] Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)] tersebut telah diserahkan dan diterangkan kepada Tertuduh oleh SP3 dan dijelaskan sekali lagi dalam Bahasa Tamil oleh SP4 kepada Tertuduh. 5 [10] Pada 6.3.2019, jam lebih kurang 10.00 malam, SP2 bersama anggota Balai Polis telah buat pemeriksaan mengejut ke atas Tertuduh. Ketika sampai di alamat berdaftar, SP2 mendapati bahawa tiada siapa di dalam rumah tersebut. Oleh itu, SP2 telah membuat laporan sebagaimana Mentakab Repot 1223/2019 (P3). 10 [11] Tertuduh telah ditangkap oleh SP1 pada 7.3.2019, jam lebih kurang 1.00 tengahhari di perkarangan Balai Polis Mentakab. HUJAHAN PIHAK PENDAKWAAN 15 [12] Pihak pendakwaan berhujah bahawa semua saksi-saksi secara keseluruhannya telah memberikan gambaran cerita keseluruhan dalam kes ini. Keterangan saksi-saksi adalah kredibel, konsisten dan saling menyokong antara satu sama lain. Berdasarkan keterangan 20 dokumentari serta keterangan saksi-saksi, pihak pendakwaan berhujah bahawa elemen-elemen pertuduhan telah dipenuhi. HUJAHAN PIHAK PEMBELAAN 25 S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [13] Arahan untuk memfailkan hujahan bertulis telah diberikan oleh Mahkamah pada 12.11.2019 dan tarikh untuk Keputusan/Klarifikasi di akhir kes pendakwaan telah ditetapkan pada 20.11.2019. [14] Pada 20.12.2019, pihak pembelaan tidak memfailkan sebarang 5 hujahan bertulis, sebaliknya, peguam Tertuduh, Encik Najib Bin Zakaria telah menasihatkan Tertuduh untuk mengaku salah. Tertuduh telah memaklumkan Encik Najib Bin Zakaria bahawa beliau tidak dapat hadir ke Mahkamah pada 20.12.2019 kerana jatuh sakit. Sijil sakit Tertuduh telah dikemukakan melalui WhatApp Tertuduh kepada Encik Najib Bin 10 Zakaria. Mahkamah menangguhkan Keputusan/Klarifikasi di akhir kes pendakwaan ke 2.1.2020 untuk kehadiran Tertuduh dengan sijil sakit yang tulen. [15] Pada 2.1.2020, Encik Najib Bin Zakaria memaklumkan bahawa 15 Tertuduh sakit mata dan telah mendapat cuti sakit selama dua hari. Memandangkan Tertuduh gagal menghantar sijil sakit secara emel kepada beliau sebagaimana diminta, Mahkamah telah membenarkan permohonan Encik Najib Bin Zakaria untuk menarik diri daripada mewakili Tertuduh. Sehubungan itu, waran tangkap terhadap Tertuduh 20 dan notis kepada penjamin terhadap penjamin dikeluarkan. Sebutan ditetapkan pada 17.1.2020. [16] Tertuduh telah hadir pada 17.1.2020 dan mengemukakan sijil sakit yang tulen. Mahkamah turut membatalkan waran tangkap terhadap 25 Tertuduh dan notis kepada penjamin. Tertuduh turut memaklumkan bahawa beliau telah melantik Encik Nadzim sebagai peguam baharu; S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w namun demikian, Encik Nadzim tidak dapat hadir pada tarikh tersebut kerana mempunyai kes lain yang sedang berjalan di Mahkamah yang lain. [17] Memandangkan keadaan tersebut serta mengambil kira bahawa 5 prosiding ini telah ditangguhkan sebanyak dua kali, Mahkamah memutuskan untuk meneruskan pertimbangan terhadap isu sama ada pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie di bawah Seksyen 15(2)(f) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). 10 DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN [18] Di akhir kes pendakwaan, Mahkamah ini perlu menimbang samada pihak pendakwaan telah membuktikan satu kes prima facie seperti mana yang diperuntukkan di bawah S 180 Kanun Prosedur Jenayah: 15 “(1) When the case for the prosecution is concluded, the Court shall consider whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused.” [19] Dalam kes Dalip Baghwan Singh v PP [1998] 1 MLJ 1, Mahkamah 20 Persekutuan memutuskan seperti berikut: “The meaning of the test of prima facie case at the end of the prosecution's case is best stated by Mohd Azmi FCJ in Munusamy v PP [1987] 1 MLJ 492 at p 497F-G in the following words: On the assumption that the prosecution evidence was accurate, could 25 the accused be lawfully convicted? S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w It would not do any violence to the language to say that the word ‘accurate’ could mean or should mean ‘true’ in the above quotation. It would also not be off the mark to say the words ‘prosecution evidence’ in the same quotation refer to the evidence of ‘primary facts’ mentioned by Lord Diplock who held that the prosecution made out a case by 5 adducing such evidence of such primary facts in Haw Tua Tau (at p 51). Such evidence of primary facts could logically refer to evidence or evidence sufficient enough to prove each ingredient of an offence, such as death as one of the ingredients in a murder case. Once there is sufficiency of such evidence, so long as it is not 10 inherently incredible such as the landing of a flying saucer from outer space on Dataran Merdeka in Kuala Lumpur, a prima facie case is made out.” (Penekanan ditambah.) 15 [20] Dalam kes Balachandran v Public Prosecutor [2005] 2 MLJ 301, Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: “…The phrase ' prima facie case' is defined in similar terms in Mozley and Whiteley's Law Dictionary 11 th Ed as: A litigating party is said to have a prima facie case when the evidence 20 in his favour is sufficiently strong for his opponent to be called on to answer it. A prima facie case, then, is one which is established by sufficient evidence, and can be overthrown only by rebutting evidence adduced by the other side.” 25 [21] Dalam kes PP v Ong Cheng Heong [2005] 2 MLJ 301, Vincent Ng J memutuskan seperti berikut: S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w “What then constitutes a 'prima facie case'? 'Prima facie' means on the face of it or at first glance. To me, in the light of the Amendment Act A979, perhaps the most appropriate definition of 'a prima facie case' could be found in the Oxford Companion of Law (p. 987), which has it as: "A case which is sufficient to call for an answer. While prima facie 5 evidence is evidence which is sufficient to establish a fact in the absence of any evidence to the contrary, but is not conclusive". (Emphasis added). It would follow that there should be credible evidence on each and every essential ingredient of the offence. Credible evidence is evidence which has been filtered and which has 10 gone through the process of evaluation. Any evidence which is not safe to be acted upon, should be rejected.” (Penekanan ditambah.) [22] Seksyen 15(2)(f) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) 15 memperuntukkan seperti berikut: “(2) Any person placed under the supervision of the police by order made under this section shall also be subject to all or any of the following restrictions and conditions, as the Board may by order direct: … 20

he shall remain within doors, or within such area as may be defined in the order, between such hours as may be specified in the order, unless he obtains special permission to the contrary from the Officer in Charge of the Police District;” 25 S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [23] Seperti yang dihujahkan, elemen-elemen yang perlu dibuktikan secara prima facie bagi kes di bawah seksyen 15(2)(f) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) adalah seperti berikut: a. Orang tersebut telah diletakkan di bawah pengawasan polis melalui suatu perintah di bawah Seksyen 15(2) Akta Pencegahan 5 Jenayah 1959; dan b. Orang yang diletakkan di bawah pengawasan tersebut adalah tertakluk kepada semua atau mana-mana syarat seperti yang dinyatakan bawah Seksyen 15(2). 10 [24] Berdasarkan keterangan-keterangan saksi-saksi pendakwaan dan eksibit-eksibit yang dikemukakan, Mahkamah mendapati seperti berikut: Samada Tertuduh telah diletakkan di bawah pengawasan polis melalui 15 suatu perintah di bawah Seksyen 15(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959 [25] Berdasarkan dokumen yang dikemukakan serta keterangan saksi-saksi pendakwaan, Mahkamah mendapati bahawa Tertuduh telah 20 diletakkan di bawah Perintah Tahanan [P4(C)] selama tempoh dua tahun bermula 29.8.2017 di Pusat Pemulihan Khas Bentong, Pahang, selaras dengan seksyen 19A(1) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). 25 [26] Perintah Tahanan [P4(C)] tersebut kemudiannya telah digantungkan melalui Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)] di bawah seksyen S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w 19C(1) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). Susulan penggantungan itu, Tertuduh adalah tertakluk kepada syarat-syarat seperti yang ditetapkan di bawah seksyen 15(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297), sebagaimana diperincikan pada perenggan

hingga (e) dalam Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)]. 5 [27] Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)] yang mengandungi syarat-syarat tersebut telah diserahkan dan diterangkan kepada Tertuduh oleh SP3, dan dijelaskan sekali lagi dalam Bahasa Tamil oleh SP4 kepada Tertuduh. Keterangan SP3 dan SP4 telah disokong oleh tandatangan 10 SP3 dan SP4 pada mukasurat ke-tiga Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)], sebagai pengesahan bahawa mereka telah melaksanakan tugas penyerahan, penerangan serta penterjemahan. SP3 dan SP4 turut mengecamkan Tertuduh semasa perbicaraan. 15 [28] Oleh itu, Mahkamah berpuas hati bahawa elemen pertama telah dibuktikan secara prima facie oleh pihak pendakwaan. Samada Tertuduh yang diletakkan di bawah pengawasan tersebut adalah tertakluk kepada semua atau mana-mana syarat seperti yang 20 dinyatakan di bawah Seksyen 15(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959. [29] Berdasarkan keterengan SP3 dan SP4, Mahkamah mendapati bahawa Tertuduh telah diterang dan dijelaskan bahawa penggantungan Perintah Tahanan beliau adalah tertakluk kepada pematuhan syarat- 25 syarat yang dikenakan terhadapnya pada perenggan (a) hingga (e). S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w Antaranya, perenggan (d) Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)] menyatakan dan diulangi sekali lagi seperti berikut: “(d) Penama hendaklah berada di dalam rumah atau tempat di mana penama tinggal di antara jam 8 malam dan 6 pagi melainkan jika penama mendapat kebenaran khas yang sebaliknya daripada Ketua 5 Polis Daerah itu;” [30] Semasa bicara dijalankan, seperti yang dihujahkan, SP2 dan SP5 masing-masing telah mengesahkan bahawa alamat seperti dalam pertuduhan adalah alamat berdaftar Tertuduh. 10 [31] Dalam konteks ini, [P4(A)] yang mengandungi butir-butiran Tertuduh seperti gambar, nama, kad pengenalan, tempat tinggal semasa menjalani perintah tahanan dan nombor telefon turut dikemukakan. Antara butirannya adalah seperti berikut: 15 ALAMAT SEKARANG NO. 2415, BLOK B, TAMAN DAMAI TAHA, 28400 MENTAKAB PAHANG NO TELEFON 011-36748580 [32] Petikan keterangan SP2 semasa pemeriksaan utama adalah seperti berikut: “TPR: Saya merujuk kepada perenggan seterusnya, alamat semasa tempoh 20 sekatan, iaitu no. 2415, Blok B, Tingkat 4, Taman Damai Taha, 28400 Mentakab, Pahang, betul? S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w Betul. Dan ini adalah alamat yang telah ASP pergi untuk pemeriksaan? Ya, betul. 5 … Sebelum tarikh kejadian, 6.3.2019, sebelum ini ada buat pemeriksaan di rumah OKT? 10 Ya, ada buat, ada buat pemeriksaan. Masa itu, OKT ada dalam rumah? Masa itu, OKT ada dalam rumah.” 15 [33] Petikan keterangan SP2 semasa pemeriksaan balas adalah seperti berikut: “Mahkamah: Dia boleh daftar dua alamat? 20 Seorang satu alamat sahaja. Untuk apa dia ada dua alamat. Satu alamat sahaja yang mesti didaftarkan? 25 S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w Bukan satu alamat je yang dia mesti didaftarkan, maknanya OKT tinggal di satu alamat sahaja yang semasa dia duduk sini, sebagaimana yang dia tulis dalam fail pentadbiran, dan didaftarkan. Alamat yang didaftar adalah 2415, Blok B, Tingkat 4, Taman Damai 5 Taha, 28400 Mentakab, Pahang? Ya. ASP telah pergi ke alamat ini dan OKT tiada dalam alamat tersebut? 10 Ya, OKT tiada semasa pemeriksaan dibuat.” [34] Petikan keterangan SP5 semasa pemeriksaan utama adalah seperti berikut: 15 “TPR: Sarjan, rujuk kepada syarat-syarat, terutamanya, syarat (d), penama hendaklah berada di dalam rumah atau tempat tinggal di mana penama tinggal, bolehkah sarjan jelaskan apakah maksud syarat tersebut? 20 Maksud syarat yang dikenakan ke atas OPP pada perenggan (d), OPP perlu berada di mana kediaman dia berada bermula pada 8 malam sehingga 6 pagi melainkan mendapat kebenaran khas daripada Ketua Polis Balai di mukim OPP kenakan sekatan. 25 Jelaskan apakah maksud rumah atau tempat di mana penama tinggal. S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w Rumah atau tempat penama tinggal adalah sebagaimana alamat kediaman OPP iaitu No. 2415, Blok B, Taman Damai Taha, 28400 Mentakab, Pahang. Adakah ini alamat yang telah didaftar oleh OPP? 5 Betul, Puan. Itu sahaja.” 10 [35] Walaupun alamat yang didaftarkan dalam P4(A) tidak mengandungi perkataan “Tingkat 4”, Mahkamah mendapati bahawa tiada kekeliruan timbul dan alamat dalam pertuduhan adalah alamat berdaftar yang dimaksudkan di bawah perenggan (d), Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)] atas sebab-sebab berikut: 15 a. Nombor unit, blok serta nama taman di dalam P4(A) dan dalam pertuduhan adalah serupa; b. SP2 dan SP5 telah masing-masing mengesahkan bahawa alamat seperti dalam pertuduhan adalah alamat berdaftar Tertuduh; c. SP2 telah membuat pemeriksaan ke atas alamat seperti dalam 20 pertuduhan sebelum kejadian ini berlaku pada 6.3.2019 dan pada waktu tersebut Tertuduh berada di alamat tersebut berkenaan; dan d. SP2 dan SP5 telah mengecamkan gambar-gambar tempat kejadian yang telah ditandakan sebagai [P2(A-D)]. 25 S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [36] Oleh demikian, Mahkamah mendapati bahawa elemen kedua ini telah dibuktikan secara prima facie oleh pihak pendakwaan. [37] Seterusnya, Seksyen 15(4) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) memperuntukkan seperti berikut: 5 “(4) A registered person who contravenes or fails to comply with any order or restriction or condition imposed on him under this section shall be guilty of an offence and shall be liable to imprisonment for a term not exceeding ten years and not less than two years.” 10 Samada Tertuduh adalah seseorang berdaftar yang melanggar atau gagal mematuhi mana-mana perintah atau sekatan atau syarat yang dikenakan ke atasnya [38] Seperti yang dinyatakan pada mukasurat pertama, Perintah Tahanan 15 [P4(C)], Tertuduh adalah orang yang berdaftar di bawah subseksyen 12(1) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). [39] Menurut perenggan (d) dalam Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)], Tertuduh hendaklah berada di dalam rumah atau tempat 20 tinggalnya di antara jam 8 malam dan 6 pagi melainkan jika penama mendapat kebenaran khas daripada Ketua Polis Daerah itu. [40] Menurut keterangan SP2, pada 6.3.2019, jam lebih kurang 10 malam, SP2 bersama anggota Balai Polis telah membuat pemeriksaan 25 mengejut ke atas Tertuduh. Ketika sampai di alamat berdaftar, SP2 mendapati pintu rumah tersebut berkunci dari luar dan Tertuduh tiada di S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w dalam rumah. SP2 telah membuat tiga panggilan telefon kepada Tertuduh di no. telefon 011-36748580, iaitu no. telefon yang terkandung dalam [P4(A)]. Walau bagaimanapun, walaupun panggilan berbunyi, tiada sebarang jawapan diterima. SP2 kemudian mengarahkan anggotanya memecahkan mangga pintu dan grill untuk membuat 5 pemeriksaan di dalam rumah. Setelah pemeriksaan dibuat dan didapati tiada sesiapa berada dalam rumah tersebut, SP2 telah membuat laporan polis sebagaimana Mentakab Repot 1223/2019 (P3). [41] Berdasarkan keterangan ini, Mahkamah mendapati dengan jelas 10 bahawa Tertuduh telah melanggar syarat di perenggan

Penggantungan Perintah Tahanan [P4(E)] apabila beliau gagal berada di alamat berdaftar sebagaimana dinyatakan dalam pertuduhan, iaitu antara jam 8 malam dan 6 pagi. 15 Isu-isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan semasa perbicaraan [42] Semasa perbicaraan, peguam Tertuduh membangkitkan isu bahawa keseluruhan Mukim Mentakab atau keseluruhan kawasan Flat Damai Taha adalah termasuk dalam maksud “rumah atau tempat di mana 20 penama tinggal”. [43] Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak pendakwaan bahawa dalam mentafsirkan maksud “rumah atau tempat di mana penama tinggal”, Mahkamah haruslah menggunakan kaedah “Purposive 25 Approach of Interpretation”. S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [44] Dalam Khairuddin bin Hassan v. PP [2017] 4 CLJ 701, Mahkamah Rayuan telah menyatakan seperti berikut: “[3] In England, though there is no equivalent provision of our s. 17A there, the House of Lords in dealing with a taxing statute in Pepper (Inspector of Taxes) v. Hart [1993] AC 593 (by majority) took a 5 purposive approach. This is what Lord Griffiths said at p 617: The ever increasing volume of legislation must inevitably result in ambiguities of statutory language which are not perceived at the time the legislation is enacted. The object of the court in interpreting legislation is to give effect so far as the language permits to the 10 intention of the Legislature. If the language proves to be ambiguous I can see no sound reason not to consult Hansard to see if there is a clear statement of the meaning that the words were intended to carry. The days have long passed when the courts adopted a strict constructionist view of interpretation which required them to adopt the 15 literal meaning of the language. The courts now adopt a purposive approach which seeks to give effect to the true purpose of the legislation and are prepared to look at much extraneous material that bears upon the background against which the legislation was enacted.” 20 (Penekanan ditambah.) [45] “True purpose of the legislation” dan “intention of Parliament” dapat dikenal pasti melalui Penyata Rasmi Parlimen Dewan Rakyat, 9 Ogos 2017, muka surat 161, yang antara lainnya menyatakan seperti berikut: 25 “Tuan Yang diPertua, Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) merupakan satu akta yang digubal untuk mengadakan pencegahan S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w jenayah yang lebih berkesan di Malaysia dan bagi mengawal penjenayah, anggota kongsi gelap, pengganas dan mana-mana orang yang tidak diingini serfa apa-apa perkara yang bersampingan dengannya.” 5 [46] Berdasarkan Penyata Rasmi Parlimen Dewan Rakyat tersebut, adalah jelas bahawa syarat-syarat yang dikenakan ke atas Tertuduh adalah bertujuan untuk mengawal aktiviti jenayah dengan lebih berkesan. Jika Tertuduh dibenarkan berada di mana-mana sahaja dalam Mukim Mentakab atau di kawasan Flat Damai Taha, perkara ini 10 sudah tentu ianya akan menjejaskan atau mengalahkan tujuan utama Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). Oleh itu, Mahkamah ini berpendapat bahawa isu ini adalah tidak bermerit dan haruslah ditolak. [47] Selain itu, semasa perbicaraan, peguam Tertuduh membantah untuk 15 Penggantungan Perintah Tahanan ditandakan sebagai [P4(E)] atas alasan bahawa Pengerusi Lembaga Pencegahan Jenayah, Dato’ Abdul Razak bin Musa. yang mengeluarkan Penggantungan Perintah Tahanan tersebut tidak dipanggil sebagai saksi pendakwaan. 20 [48] Pihak Pendakwaan bergantung pada Kangaie Agilan Jammany v PP [2017] 1 LNS 1640 di mana Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut: “35. Dalam hujahan Peguambela bagi pihak Tertuduh, eksibit P14 telah dikemukakan melalui SP4 iaitu keterangan yang diberikan oleh SP4 25 semasa dalam inkuiri dalaman di Air Asia. Dengan ini, Hakim Bicara dikatakan telah terkhilaf apabila memberi keberatan kepada P14 yang S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w merupakan Interview Statement SP4 dan bukannya pengakuan Tertuduh. …

Mahkamah ini mendapati Hakim Bicara tidak tersalah arah apabila mempertimbangkan P14 kerana telah mengambil kira keterangan SP4 5 yang menyatakan ID dan password beliau diberikan kepada Tertuduh secara spesifik dan apabila menukarkan password telah ditanya oleh Tertuduh mengenai perkara password baru tersebut. Hakim Bicara adalah betul apabila memberi keberatan yang wajar ke atas Interview Statement SP4 (P14) yang relevan pada ketika itu. Oleh yang 10 demikian, Interview Statement milik Tertuduh telahpun diterima masuk dan ditanda oleh Hakim Bicara sebagai Eksibit P14A.

Mahkamah ini juga mengambil maklum bahawa salinan fotostat P14A pernah dirujuk melalui Ketua Audit (SP5) tetapi tidak ditanda, maka salinan asalnya dikemukakan dan ditanda melalui Pegawai 15 Penyiasat (SP8). Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan Hakim Bicara bahawa P14A diterima masuk sebagai keterangan melalui SP8 kerana SP8 adalah pegawai yang menjalankan siasatan kes ini dan telah mempunyai kawalan terhadap P14A dan dengan ini berhak mengemukakan eksibit tersebut dalam kapasiti rasminya. 20 Merujuk kepada kes PP v. Lin Lian Chen [1992] 1 CLJ Rep 285; [1992] 4 CLJ 2086; [1991] 1 MLJ 316 yang mengatakan:- "In the course of police investigation, the investigating officer, who has the conduct of the investigation of a particular case assigned to him, will normally keep in his possession, or has the 25 custody and control of, all exhibits in connection with the case. It is common practice in our courts for the prosecution to tender S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w exhibits through the investigating officers. For example, a chemist report is normally tendered in court, under s. 399 of the Criminal Procedure Code (FMS Cap 6), through the investigating officer after evidence has been led that the said officer had either personally served, or caused to be served, a copy of the said report 5 on the accused not less than ten clear days before the commencement of the trial. The investigating officer produces the document because it is in his possession in the course of his official duties. Such documentary evidence is marked and kept in what is normally referred to as the 'D' Folio in the investigation file." 10 (Penekanan ditambah)

Mahkamah ini tidak mendapati berlaku sebarang kegagalan keadilan dengan mengemukakan P14A melalui SP8 sepertimana yang dikatakan oleh Peguambela dan lagi pihak Pembelaan pada ketika itu masih diberikan hak untuk memeriksa balas SP8 atas kandungan P14A 15 dan sekiranya ada asas pembelaan boleh menggunakan kesempatan tersebut untuk meletakkan pembelaannya di peringkat kes pendakwaan. Oleh sebab itu, tiada sebarang prejudis ditimbulkan terhadap Tertuduh maka Tertuduh sebenarnya diberikan peluang yang terawal untuk membuktikan pembelaannya agar memungkinkan 20 pelepasannya dari pertuduhan ini di akhir kes pendakwaan.” [49] Pihak pendakwaan turut berhujah bahawa SP3, sebagai pegawai yang menyerahkan Penggantungan

Tahanan kepada Tertuduh, mempunyai jagaan (custody) terhadap dokumen tersebut 25 sehingga penyerahan dilakukan. SP3 turut mempunyai pengetahuan mengenai kandungan Penggantungan Perintah Tahanan kerana beliau S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w sendiri telah menerangkan kandungannya kepada Tertuduh. Tandatangan SP3 juga terdapat pada dokumen tersebut. Oleh itu, SP3 berhak mengemukakan eksibit tersebut dalam kapasiti rasminya. [50] Berdasarkan prinsip kes di atas, Mahkamah bersetuju dengan 5 hujahan pihak Pendakwaan bahawa Penggantungan Perintah Tahanan tersebut boleh ditandakan sebagai [P4(E)]. [51] Setelah eksibit P4(A-E) ditanda, semasa pemeriksaan balas SP5, Peguam Tertuduh membangkitkan isu bahawa eksibit P4(A-E) 10 merupakan dokumen sulit di bawah Akta Rahsia Rasmi (Akta 88) dan perlu “declassified” sebelum boleh dikemukakan di Mahkamah. Peguam Tertuduh turut merujuk kepada See Kok Kol v. Chong Kui Seng & Ors [2010] 2 CLJ 481. 15 [52] Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak pendakwaan bahawa See Kok Kol (supra) merupakan kes sivil, di mana pihak yang memohon dokumen sulit adalah seorang plaintif orang awam. Sebaliknya, kes ini adalah kes jenayah, di mana Tertuduh telah dituduh oleh pihak Pendakwaan yang menjalankan fungsi pendakwaan di bawah Perkara 20 145 Perlembagaan Persekutuan dibaca bersama seksyen 376 Kanun Tatacara Jenayah (Akta 593), dan eksibit P4(A–E) telah dikemukakan oleh saksi-saksi Pendakwaan dalam prosiding jenayah. Oleh itu, eksibit P4(A-E) tidak perlu di-declassified sebagaimana diperuntukkan di bawah seksyen 2C Akta Rahsia Rasmi 1972 (Akta 88). 25 S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w KESIMPULAN [53] Berdasarkan keterangan saksi-saksi pendakwaan, eksibit-eksibit yang dikemukakan dan hujahan pihak Pendakwaan, Mahkamah mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu 5 kes prima facie terhadap Tertuduh dan Tertuduh dengan ini diperintahkan untuk membela diri. Setelah Tertuduh diterangkan berkenaan dengan tiga pilihan iaitu memberi keterangan dari kandang saksi, memberi keterangan dari kandang Tertuduh atau berdiam diri, Tertuduh memilih untuk memberi keterangan dari kandang saksi. 10 [54] Setelah memberi masa untuk Tertuduh berhubung dengan peguam baru bagi menentukan tarikh perbicaraan yang sesuai, Mahkamah telah menetapkan tarikh sambung bicara pada 28.2.2020 sebagai tarikh sambung bicara kes Pembelaan. 15 KES PEMBELAAN [55] Pada 28.2.2020, peguam baru Tertuduh iaitu Encik Richard Bong Chong Fook (dan bukannya En Nadzim) telah hadir bagi pihek 20 Pembelaan. Pihak Pembelaan telah memanggil 3 orang saksi iaitu Tertuduh (SD1), Balakrishnan a/l Kunjappan (SD2) dan Annaklee a/p Krishnan (SD3), untuk memberi keterangan. [56] Berikut adalah ringkasan keterangan saksi-saksi Pembelaan. 25 S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [57] Pada 6.3.2019, Tertuduh menyatakan bahawa beliau berada di rumahnya di No. 2415, Taman Damai Taha bersama teman wanitanya. Pada jam 10 pagi, teman wanitanya telah bertolak pulang ke Kuala Lumpur dengan membawa telefon bimbit Tertuduh kerana beliau menuduh Tertuduh mempunyai perempuan yang lain dan ingin 5 menyiasat telefon bimbit tersebut. Tertuduh berada seorang diri di rumahnya sehingga lebih kurang pukul 1 tengah hari. Selepas itu, Tertuduh berasa tidak sihat kerana paru-parunya dikatakan berjangkitan kuman, lalu beliau turun ke bawah flat untuk membeli Panadol. 10 [58] Di bawah flat tersebut, Tertuduh telah berjumpa dengan SD2. SD2 kemudian membawa Tertuduh ke rumahnya di Blok A, yang terletak di kawasan taman yang sama. Di rumah SD2, Tertuduh tertidur. Pada lebih kurang jam 11 malam, SD2 cuba mengejutkan Tertuduh untuk 15 makan, namun Tertuduh terus tidur sehingga keesokan pagi (7.3.2019).

whether there are sufficient facts and particulars to show in what manner the person arrested has acted or is about to act in relation to the matter for which he has been arrested;

(ii) whether there are sufficient facts and particulars to show in what manner the person arrested is a member of a substantial body of 15 persons* to cause, or to cause a substantial body of citizens to fear, organised violence against persons or property; *(e.g., a cartel, syndicate, association, gang, triad, or group)

(iii) whether the written statement has identified which particular registrable category in Part I of the First Schedule the person should 20 be registered under;

(iv) whether the action or threatened action falls within that particular registrable category;

whether the registrable category identified in the written statement is the same as that stated in the arresting officer's police diary under 25 sub-s. 3(1); and S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w

(vi) whether the written statement discloses any reasonable grounds to support the belief that the name of the person arrested should be entered on the Register; [147] If any of the necessary ingredients are not satisfied, the Magistrate should direct that the person be released forthwith. If, 5 however, all the necessary ingredients have been satisfied, the Magistrate shall make an order for the remand of the person under sub-s. 4(1)(a) POCA 1959. The Magistrate should also record the reasons for his decision in a concise and comprehensive manner.” 10 [77] Pembelaan seterusnya berhujah bahawa walaupun isu di atas tidak dibangkitkan melalui permohonan Habeas Corpus, ia masih boleh dibangkitkan sebagai pembelaan dalam prosiding jenayah di hadapan Mahkamah ini, seperti diputuskan oleh Mahkamah Rayuan dalam Ahmad Saidi Md Isa v Timbalan Menteri Hal Ehwal Dalam Negeri 15 Malaysia & Ors [2006] 1 MLRA 128 seperti berikut: “[6] We may add that the appellant need not have brought these proceedings at all. He could, in the criminal proceedings before the magistrate, have attacked the validity of the order made against him. As Abdoolcader J said in Eu Finance Berhad v. Lim Yoke Foo [1982] 20 CLJU 21; [1982] 1 LNS 21; [1982] 2 MLJ 37: The general rule is that where an order is a nullity, an appeal is somewhat useless as despite any decision on appeal, such an order can be successfully attacked in collateral proceedings; it can be disregarded and impeached in any proceedings, before any court or 25 tribunal and whenever it is relied upon - in other words, it is subject to collateral attack. In collateral proceedings the court may declare an S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w act that purports to bind to be non-existent. In Harkness v. Bell's Asbestos and Engineering Ltd [1967] 2 QB 729, 736, Diplock LJ (now a Law Lord) said (at p. 736) that 'it has been long laid down that where an order is a nullity, the person whom the order purports to affect has the option either of ignoring it or of going to the court and 5 asking for it to be set aside'. Where a decision is null by reason of want of jurisdiction, it cannot be cured in any appellate proceedings; failure to take advantage of this somewhat futile remedy does not affect the nullity inherent in the challenged decision. The party affected by the decision may appeal 10 'but he is not bound to (do so), because he is at liberty to treat the act as void' (Birmingham (Churchwardens and Overseers) v. Shaw [1849] 10 QB 868, 880; 116 ER 329 (at p. 880 per Denman CJ)). In Barnard v. National Dock Labour Board [1953] 2 QB 18, 34 it was said that, as a notice of suspension made by the local board was a 15 nullity, 'the fact that there was an unsuccessful appeal on it cannot turn that which was a nullity into an effective suspension' (at p. 34 per Singleton LJ). Ridge v. Baldwin [1964] AC 40 is to the same effect. [7] In Boddington v. British Transport Police[1999] 2 AC 143, Lord Slynn of Hadley said: 20 that it is open to a defendant to raise in a criminal prosecution the contention that a byelaw or an administrative act undertaken pursuant to it is ultra vires and unlawful and that if he establishes that he has committed no crime. For magistrates to be required to convict when they are satisfied that an administrative act is unlawful is 25 unacceptable. S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [8] Likewise, we would say that it is consonant with promotion of the rule of law as enshrined in art. 8(1) of the Federal Constitution that the instant appellant be given an opportunity to challenge the validity of the administrative order made against him by way of defence to the criminal charges brought against him. See the speeches of Lord Irvine 5 of Lairg LC and Lord Steyn in in Boddington 's case.” DAPATAN MAHKAMAH PADA AKHIR KES PEMBELAAN [78] S 180A Kanun Tatacara Jenayah memperuntukkan seperti berikut 10 “(1) At the conclusion of the trial, the Court shall consider all the evidence adduced before it and shall decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.

If the Court finds that the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall find the accused guilty and he may 15 be convicted on it.

If the Court finds that the prosecution has not proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall record an order of acquittal.” [79] Dalam kes Balachandran v Public Prosecutor (supra), Mahkamah 20 Persekutuan memutuskan seperti berikut: “…A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal… 25 … S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w 22 The result is that the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen 5 … 23 As the accused can be convicted on the prima facie evidence it must have reached a standard which is capable of supporting a conviction beyond reasonable doubt. However it must be observed that it cannot, at that stage, be properly described as a case that has 10 been proved beyond reasonable doubt. Proof beyond reasonable doubt involves two aspects. While one is the legal burden on the prosecution to prove its case beyond reasonable doubt the other is the evidential burden on the accused to raise a reasonable doubt. Both these burdens can only be fully discharged at the end of the whole 15 case when the defence has closed its case. Therefore a case can be said to have been proved beyond reasonable doubt only at the conclusion of the trial upon a consideration of all the evidence adduced as provided by s 182A(1) of the Criminal Procedure Code. That would normally be the position where the accused has given 20 evidence. However, where the accused remains silent there will be no necessity to re-evaluate the evidence in order to determine whether there is a reasonable doubt in the absence of any further evidence for such a consideration. The prima facie evidence which was capable of supporting a conviction beyond reasonable doubt will constitute proof 25 beyond reasonable doubt.” S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w [80] Seperti yang dihujahkan oleh pihak Pendakwaan, berdasarkan keterangan saksi pendakwaan dan pembelaan serta eksibit-eksibit yang dikemukakan, Tertuduh telah tidak berada di alamat berdaftar seperti dalam pertuduhan pada jam lebih kurang 10.00 malam pada 6.3.2019, tanpa mendapatkan sebarang kebenaran khas daripada 5 Ketua Polis Daerah Temerloh. [81] Pihak pembelaan berhujah bahawa penahanan Tertuduh bermula dengan tahanan reman di bawah Seksyen 4 Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). 10 [82] Namun, setelah meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan, Mahkamah mendapati bahawa tiada apa-apa keterangan yang menunjukkan bahawa samada Tertuduh pernah ditahan reman di bawah Seksyen 4 Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). 15 [83] Sehubungan itu, pihak Pembelaan turut berhujah secara lisan bahawa beban pembuktian terletak sepenuhnya ke atas pihak Pendakwaan untuk membuktikan bahawa Tertuduh telah ditahan reman di bawah Seksyen 4 Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). Alternatifnya, 20 Mahkamah ini seharusnya mengambil judicial notice bahawa setiap perintah tahanan mestilah bersandarkan kepada suatu perintah reman di bawah Seksyen 4 Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). [84] Mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan pihak Pembelaan di 25 atas. Mahkamah berpendapat bahawa beban pembuktian samada Tertuduh pernah ditahan reman di bawah Seksyen 4 Akta S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) tidak terletak ke atas pihak Pendakwaan. Ini adalah kerana Perintah Tahanan [P4(C)] yang berkuat kuasa ke atas Tertuduh tidak pernah dibatalkan atau diketepikan oleh mana-mana mahkamah dalam apa-apa prosiding. Oleh itu, isu penahanan reman di bawah Seksyen 4 bukan satu 5 elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak Pendakwaan dalam pertuduhan di bawah Seksyen 15(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) yang boleh dihukum di bawah Seksyen 15(4) Akta yang sama. 10 [85] Berkenaan hujahan judicial notice, seksyen 3(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) memperuntukkan seperti berikut: “(2) Any person arrested under subsection (1) shall, unless sooner released, be taken without unreasonable delay, and in any case within twenty-four hours (excluding the time of any necessary journey) before 15 a Magistrate.” (Penekanan ditambah.) [86] Seksyen 10A(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) pula memperuntukkan seperti berikut: 20 “(2) Where the Board, after considering the finding of the Inquiry Officer submitted under subsection 10(2) and the complete report of the investigation submitted under section 4A…” [87] Maka, jelas daripada kedua-dua peruntukan ini bahawa tidak 25 semestinya setiap perintah tahanan perlu bersandarkan kepada suatu S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w perintah reman di bawah seksyen 4. Oleh itu, permohonan pihak Pembelaan untuk judicial notice adalah ditolak. [88] Dalam Zaidi Kanapiah (supra), Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: 5 “[149] At the hearing of these appeals, I wanted to ascertain whether the Magistrate had adhered to the guidelines at the hearing of the remand applications. I requested Senior Federal Counsel ("SFC") on behalf of the respondents and counsel for the appellants to ascertain whether the Magistrate in this case had adhered to the guidelines 10 adumbrated above before making the remand orders. Upon checking the appeal record, both SFC and counsel for the appellants confirmed that there was nothing in the appeal record to indicate that the Magistrate had adhered to the guidelines to ensure strict compliance with legal, procedural and constitutional safeguards. In the light of this 15 fact, I am constrained to hold that the remand orders made against the appellants were not made in compliance with the provisions of sub-s. 4(1) POCA. As such, the remand orders under sub-s. 4(1) are bad in law, null and void. On this ground alone, I would allow the three appeals and issue the writ of habeas corpus in respect of all three 20 appellants.” [89] Jelas dari perenggan di atas, writ of habeas corpus dikeluarkan dalam kes Zaidi Kanapiah (supra) kerana ketidakpatuhan Majistret terhadap guidline di bahawa perenggan [146]. Berbalik ke kes ini, Mahkamah 25 mendapati bahawa writ of habeas corpus tidak pernah dikeluarkan S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w terhadap Tertuduh dan Perintah Tahanan [P4(C)] dalam kes ini masih berkuat kuasa ke atas Tertuduh. [90] Untuk mengatasi isu di atas, pihak pembelaan telah bergantung pada Ahmad Saidi Md Isa (supra), yang merujuk kepada kes Eu Finance 5 Berhad (supra), di mana Mahkamah menyatakan bahawa: “…The general rule is that where an order is a nullity, an appeal is somewhat useless as despite any decision on appeal, such an order can be successfully attacked in collateral proceedings; it can be disregarded and impeached in any proceedings, before any court or 10 tribunal and whenever it is relied upon - in other words, it is subject to collateral attack.” (Penekanan ditambah.) [91] Dalam Dhinesh Tanaphll v. Lembaga Pencegahan Jenayah & Ors 15 [2022] 5 CLJ 1, Mahkamah Persekutuan memutus seperti berikut: “The Consequence [213] As a consequence of s. 15B POCA being void, it follows that the court's powers of judicial review are no longer restricted to reviewing merely irregularities of procedure within POCA itself. The court is 20 entitled to scrutinise more substantive matters, including for instance whether the basis for the detention is in accordance with the relevant preventive detention legislation as well as arts. 149 and 151 FC. Put another way, the court may review the legality of the decision. However, the invalidity of s. 15B POCA does not allow the court to 25 review the merits of the Minister's decision and substitute its own decision for that of the Minister. That is not, and was never the S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w purpose of the review function of the court. Such is evident from the case-law subsisting pre-amendment, which clearly sets out the still limited function of the court in reviewing preventive detention matters. The courts are not equipped to deal with matters of policy and do not interfere in the same, as such matters fall within the purview of the 5 other branches of Government, particularly the Executive.” (Penekanan ditambah.) [92] Setelah meneliti alasan penghakiman Dhinesh (supra), Seksyen 15B Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) dan Jadual Ketiga Akta 10 Mahkamah Rendah 1948, tertimbulnya persoalan sama ada prosiding di Mahkamah Majistret boleh dianggap sebagai satu bentuk prosiding kolateral. Jawapannya adalah tidak. Ini adalah kerana Mahkamah Majistret tidak mempunyai kuasa semakan kehakiman dan dengan itu tidak boleh mengisytiharkan Perintah Tahanan [P4(C)] dalam kes ini 15 sebagai tidak sah. [93] Mahkamah turut mengambil maklum bahawa tiada alasan penghakiman dibekalkan dalam Nivesh (supra) yang menjelaskan secara khusus mengapa Seksyen 4 Akta Pencegahan Jenayah 1959 20 (Akta 297) telah diisytiharkan tidak berperlembagaan. Pemahaman secara umum adalah bahawa Seksyen 4 Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) dianggap tidak berperlembagaan kerana ia telah menyingkirkan budi bicara kehakiman (judicial discretion) seorang Majistret, sehingga menjadikan Majistret: 25 a. di bawah seksyen 4 (1)(a) “…shall (a) on production of a statement in writing signed by a police officer not below the rank of S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w Inspector stating that there are grounds for believing that the name of that person should be entered on the Register, remand the person in police custody for a period of twenty-one days”; dan b. di bawah seksyen 4(2)(a) “Any person remanded under paragraph

(1)(a) shall, unless sooner released, on or before the expiry of the 5 period for which he is remanded be taken before a Magistrate, who shall (a) on production of (i) a statement in writing signed by the Public Prosecutor stating that in his opinion sufficient evidence exists to justify the holding of an inquiry under section 9; and (ii) a statement in writing signed by a police officer not below the rank of 10 Assistant Superintendent stating that it is intended to hold an inquiry into the case of that person under section 9, order the person to be remanded in custody for a period of thirty-eight days” [94] Oleh sebab ketiadaan alasan penghakiman dalam Nivesh (supra), 15 persoalan-persoalan lanjutan, seperti: a. sama ada, selepas Seksyen 4 diisytiharkan tidak berperlembagaan, semua perintah tahanan yang berasaskan reman di bawah Seksyen 4 itu akan turut terbatal; dan b. sama ada, perintah tahanan yang tidak bergantung pada reman di 20 bawah Seksyen 4 itu akan kekal berkuatkuasa; turut tidak terjawab. [95] Lanjutan dengan persoalan a di atas, Mahkamah mendapati suatu perintah tahanan boleh dikeluarkan oleh Lembaga di bawah seksyen 25 10A(2) selepas Lembaga mempertimbangkan “finding of the Inquiry Officer submitted under subsection 10(2)” dan “the complete report of S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w the investigation submitted under section 4A” dan seterusnya berpuas hati bahawa “there are reasonable grounds for believing that the person is a member of any of the registrable categories”. Kedua-dua komponen tersebut berkaitan rapat dengan merit substantif — iaitu penilaian sama ada terdapat alasan mencukupi untuk mempercayai 5 bahawa seseorang tergolong dalam kategori yang boleh didaftarkan. Sebaliknya, seksyen 4, yang telah diisytiharkan tidak berperlembagaan, hanya berkaitan dengan tahanan reman sementara siasatan dijalankan dan tidak berkaitan dengan penilaian merit oleh Lembaga. Maka, persoalan yang timbul adalah sama ada wajar untuk 10 menyimpulkan (safe to conclue) bahawa, hanya kerana seseorang itu direman di bawah seksyen 4 yang telah diisytiharkan tidak berperlembagaan, perintah tahanan yang dikeluarkan selepas itu juga terbatal secara automatik. 15 [96] Berikutan itu, Mahkamah telah mengemukakan persoalan-persoalan tersebut kepada pihak pembelaan pada 28.8.2025. Pada 26.9.2025, pihak Pembelaan memaklumkan bahawa isu ini sedang dipertimbangkan oleh Mahkamah Rayuan dalam Rayuan No. A-07-58- 07/2025, dan persoalan undang-undang yang dirujuk adalah seperti 20 berikut: “Samada satu perintah pengawasan yang dikeluarkan di bawah Seksyen 15 Akta Pencegahan Jenayah 1959 (‘APJ 1959’) adalah sah selepas Seksyen 4 APJ 1959 yang menjadi asas kepada satu penahanan di bawah APJ 1959 telah didapati tidak berperlembagaan 25 seperti yang diputuskan pada 25.04.2022 oleh Nivesh Nair Mohan v Dato’ Abdul Razak Bin Musa, Pengerusi Lembaga Pencegahan S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w Jenayah & Ors (No. kes Mahkamah Persekutuan: 05(HC)-7- 01/2020(W)) dan diikuti dalam kes Sri Sanjeevan Ramakrishnan v ASP Poonnam E Keling & Ors [2025] 5 CLJ 509 (Mahkamah Persekutuan).” 5 [97] Persoalan undang-undang tersebut masih belum diputuskan oleh Mahkamah Rayuan. [98] Dalam apa jua keadaan, selagi tiada keputusan Mahkamah atasan yang membatalkan Perintah Tahanan [P4(C)], Mahkamah berpendapat 10 bahawa pihak pendakwaan hanya perlu membuktikan elemen-elemen di bawah Seksyen 15(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) yang boleh dihukum di bawah Seksyen 15(4) Akta yang sama. Pihak Pendakwaan tidak terbeban untuk membuktikan semula kesahan Perintah Tahanan [P4(C)], memandangkan perintah tersebut masih 15 berkuat kuasa dan tidak pernah dicabar dalam mana-mana prosiding, terutamanya prosiding semakan kehakiman. KESIMPULAN 20 [99] Setelah mendengar keterangan saksi-saksi pendakwaan dan pembelaan, eksibit-eksibit yang dikemukakan dan hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah mendapati bahawa Mahkamah mendapati bahawa Tertuduh telah gagal menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan secara keseluruhan Mahkamah 25 memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap Tertuduh ini melampaui keraguan yang S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w munasabah. Tertuduh didapati bersalah dan disabitkan ke atas pertuduhan di bawah Seksyen 15(2)(f) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) dan boleh dihukum di bawah Seksyen 15(4) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). 5 Faktor-faktor Mitigasi [100] Pihak Pembelaan memohon hukuman minimum dengan merujuk kepada kes Rayuan No. A-07-58-07/2025, di mana hukuman penjara 27 bulan telah dijatuhkan selepas bicara penuh. Jenayah yang terlibat 10 dalam kes itu adalah melibatkan peminjam haram. Faktor-faktor Pemberat [101] Pihak pendakwaan memohon satu hukuman yang berat 15 memandangkan Tertuduh telah menjalani satu perbicaraan penuh. Pihak Pendakwaan turut merujuk kepada dokumen [P4], yang menunjukkan penglibatan Tertuduh dalam jenayah kekerasan samun. Selain itu, Tertuduh juga telah melanggar syarat pengawasan polis yang dikenakan ke atasnya, sekali gus menunjukkan sikap beliau yang 20 tidak menghormati perintah yang telah dikeluarkan terhadapnya. [102] Setelah mempertimbangkan faktor-faktor mitigasi serta pemberat, Mahkamah ini mendapati Tertuduh telah didapati bersalah dan disabitkan ke atas pertuduhan di bawah Seksyen 15(2)(f) Akta 25 Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297) dan boleh dihukum di bawah Seksyen 15(4) Akta Pencegahan Jenayah 1959 (Akta 297). Tertuduh S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w ini dihukum penjara selama tempoh 30 bulan bermula dari tarikh jatuh hukum iaitu 26.9.2025. [103] Setelah mendengar hujahan pihak Pendakwaan dan Pembelaan, Mahkamah ini turut membenarkan penggantunggan hukuman penjara 5 dengan syarat notis rayuan difailkan dalam 14 hari dari hari ini. Sementara menunggu pendengaran rayuan di Mahkamah Tinggi Temerloh, Tertuduh dibenarkan diikat jamin sebanyak RM5,000.00 dengan seorang penjamin. 10 Bertarikh 23 November 2025 TI PEI SI Majistret 15 Mahkamah Majistret Temerloh Pahang Darul Makmur Pihak-Pihak 20 1. Puan Adriana binti Azrin Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pahang Unit Pendakwaan Cawangan Temerloh Tingkat 2, Blok Kanan 25 Bangunan Gunasama Persekutuan Jalan Merdeka S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w 28000 Temerloh Pahang Darul Makmur

Encik Najib bin Zakaria bersama Ahmad Zahid bin Abu Hashim Peguamcara dan peguambela 5 Tetuan Najib Hisham Isa. SB-06-01, Paragon @pan'Gaea Persiaran Bestari, Cyber 11 Cyberjaya, 63000, Selangor 10 S/N nOoispV0SkCZcS7h2odj6w