[Pendakwa Raya] v Anis Atiqah Binti Mohd Rohim (DF-83-174-06/2023)

Bahawa kamu pada 12/03/2022 jam lebih kurang 07.10 malam di KM 5 Jalan Kota Bharu ke Kuala Terengganu Daerah Pasir Puteh di dalam Negeri Kelantan telah memandu motorkar nombor pendaftaran WWJ 3139 di atas jalan itu dengan cara yang mana setelah mengambil 10 perhatian tentang segala hal keadaan termasuk jenis keadaan, saiz jalan dan kesesakan lalulintas yang dijangka ada dijalan itu adalah berbahaya kepada orang awam dan menyebabkan kematian kepada Nurul Atikah Binti Mohd Zuhair no. K/p 990705-03-6632 dan Nurul Hanani Binti Mohd Zuhair 9310111-03-5176. Oleh yang demikian, 15 kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 41(1) Akta Pengangkutan Jalan 1987 dan boleh dihukum di bawah seksyen dan akta yang sama. [2] Setelah meneliti semua keterangan saksi-saksi pendakwaan dan 20 pembelaan serta hujahan-hujahan yang difailkan, Mahkamah telah mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah terhadap OKT. Oleh itu Mahkamah telah mensabitkan OKT dengan kesalahan sebagaimana pertuduhan dan telah menjatuhi hukuman penjara lima tahun dari tarikh sabitan pada 25 26/2/2026 dan denda RM 20,000.00 jika gagal bayar 20 bulan penjara. [3] Pihak pembelaan yang tidak berpuas hati dengan sabitan dan hukuman telah telah memfailkan rayuan. Maka alasan penghakiman ini ditulis untuk menjelaskan mengapa Mahkamah memutuskan sedemikian. 5 KES PENDAKWAAN [4] Ringkasan fakta kes pendakwaan adalah sebagaimana berikut: a. Pada 12/3/2023 jam lebih kurang 7:10 malam, telah berlaku satu 10 kemalangan maut di Jalan Kota Bharu ke Kuala Terengganu melibatkan dua buah kenderaan iaitu motosikal dengan nombor pendaftaran DDY 6045 yang ditunggang dan dibonceng oleh Nurul Atikah Binti Mohd Zuhair dan Nurul Hanani Binti Mohd Zuhair (selepas ini dirujuk sebagai “motosikal si mati” dan/atau “kedua-dua 15 si mati”) dan motokar dengan nombor pendaftaran WWJ 3139 yang dipandu oleh OKT (“motokar OKT”). b. Kejadian berlaku apabila motokar OKT yang berada pada laluan Kota Bharu ke Kuala Terengganu telah memasuki laluan motosikal si mati 20 yang menghala ke laluan Kota Bharu. Motokar OKT telah turun ke bahu jalan laluan kedua-dua si mati namun masuk semula ke laluan bertentangan dan merempuh motosikal si mati. c. Rempuhan yang disebabkan oleh motokar OKT telah menyebabkan 25 kedua-dua si mati telah tercampak dan jatuh di bahu jalan bendekatan dengan longkang di laluan menghala ke Kota Bharu. Kemalangan itu juga telah mengakibatkan kedua-dua si mati disahkan meninggal dunia di tempat kejadian. PRINSIP UNDANG-UNDANG DI AKHIR KES PENDAKWAAN 5 [5] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa standard pembuktian yang digalas oleh pihak pendakwaan di akhir kes pendakwaan adalah pembuktian kes prima facie berdasarkan penilaian maksimum terhadap kesemua keterangan pihak pendakwaan. 10 [6] Dalam kes Looi Kow Chai & Anor v PP (2003) 1 CLJ 734 Mahkamah Rayuan memutuskan:- “Under s. 180 of the Criminal Procedure Code (Revised 1999), the duty of a judge, sitting alone, at the close of the case for the prosecution, is to 15 determine, as a trier of fact, whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused. The judge has only one exercise to undertake; he must subject the evidence of the prosecution to a maximum evaluation and then ask himself this question: If I decide to call upon the accused to enter on his defence, and he elects to remain silent, am I 20 prepared to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution’s case? If the answer is in the negative, then no prima facie case has been made out, and the accused is entitled to an acquittal. (Subjecting the prosecution’s evidence to a maximum evaluation to determine if the defence is to be called does not mean that the 25 prosecution has to prove its case beyond a reasonable doubt at that intermediate stage.)” [7] Dalam kes Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301 at 315 pula Mahkamah Persekutuan Malaysia memutuskan:- 5 “A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal… The result is that the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, 10 it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen. On the other hand if a prima facie case has not been made out it means that there is no material evidence which can be believed in the sense as 15 described earlier. In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established.” 20 DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN [8] Bagi membuktikan kes prima facie untuk kesalahan di bawah seksyen 41(1) APJ 1987, pihak pendakwaan perlu membuktikan kesemua elemen di bawah seksyen tersebut. 25 [9] Menurut kes Public Prosecutor v Wan Khairil bin Wan Isa [2007] 6 MLJ 601 Mahkamah menyatakan: THE LAW Section 41(1) of the Act provides: Any person who, by the driving of a 5 motor vehicle on a road recklessly or at a speed or in a manner which having regard to all the circumstances (including the nature condition and size of the road, and the amount of traffic which is or might be expected to be on the road) is dangerous to the public, causes the death of any person shall be guilty of an offence and shall on conviction be liable to a 10 fine not exceeding ten thousand ringgit or to imprisonment for a term not exceeding five years or to both. The essential ingredients then of the offence created under s 41(1)of the Act are:

(a)a person who;

(b)by driving a motor vehicle recklessly; or

(c)by driving a motor vehicle at a speed; or

(d)by driving a motor vehicle in a manner which, having regard to the 20 circumstances (including the nature, condition and size of the road and the amount of traffic which is or might be expected to be on the road) is dangerous to the public;

(e)causes the death of a person. 25 [10] Setelah meneliti pertuduhan yang dirangka, Mahkamah merumuskan elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah seperti berikut: a. OKT adalah pemandu motokar dengan nombor pendaftaran WWJ 3139 semasa kemalangan berlaku; 5 b. OKT telah memandu motokar itu dengan cara, yang mana setelah mengambil perhatian tentang segala hal keadaan termasuk jenis keadaan, saiz jalan dan kesesakan lalulintas yang dijangka ada di jalan itu, berbahaya kepada orang awam; DAN c. Kemalangan tersebut mengakibatkan kematian si mati. 10 Sama ada OKT telah memandu motokar dengan nombor pendaftaran WWJ 3139 semasa kemalangan berlaku [11] Bagi elemen pertama, Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah 15 berjaya membuktikannya melalui keterangan pegawai penyiasat (SP7) yang telah menjalankan siasatan penuh kemalangan ini. [12] Fakta OKT sebagai pemandu motokar tersebut juga disahkan melalui laporan polis yang dibuat oleh OKT sendiri iaitu Trafik Pasir 20 Puteh/385/23 (ekshibit P13). [13] Tambahan pula, pihak pembelaan tidak pernah mencabar identiti OKT sebagai pemandu motokar tersebut sepanjang perbicaraan berlangsung. 25 [14] Oleh itu Mahkamah berpuas hari dan mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen pertama kesalahan ini. Sama ada OKT telah memandu motokar itu dengan cara, yang mana setelah mengambil perhatian tentang segala hal keadaan 5 termasuk jenis keadaan, saiz jalan dan kesesakan lalulintas yang dijangka ada di jalan itu, berbahaya kepada orang awam [15] Elemen kedua yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan di bawah kesalahan ini menyentuh isu pemanduan secara berbahaya setelah 10 mengambil perhatian tentang segala hal keadaan termasuk jenis keadaan, saiz jalan dan kesesakan lalulintas yang dijangka ada di jalan itu. [16] Persoalannya apakah yang dimaksudkan dengan pemanduan secara 15 berbahaya? Bagi menjawab isu ini, Mahkamah telah merujuk kepada dan dipandu oleh keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Ng Beng Kok v Public Prosecutor [2017] MLJU 321. Mahkamah Rayuan dalam kes tersebut telah memberikan penjelasan bagaimana hendak menilai sesuatu pemanduan itu dengan cara berbahaya atau tidak. 20 Mahkamah Rayuan telah menjelaskan: [25] Over the years our courts have considered what can be categorised as “dangerous driving”. Raja Azlan Shah J (as His Majesty then was) had the occasion to consider what constitutes “dangerous 25 driving” in Ramiah v PP [1972] 2 MLJ 258. Therein the accused was charged under section 34A (1) of the Road Traffic ordinance 1958 (the predecessor of section 41 (1) of the RTA 1987). It was held that in proving that there was “dangerous driving”, it must be shown that: i) there must be a situation created by the accused which, viewed objectively, is dangerous”; 5 ii) that when creating such a situation the accused was at fault. Fault here involves a failure; a falling below the care and skill of a competent and experienced driver in relation to the manner of driving and the relevant circumstances.”. [26] In PP v Low Yong Ping [1961] MLJ 306 at p 307, Ong J held that 10 leaving one’s own proper side of the road and getting into the path of an oncoming vehicle is considered an act which has potentially fatal consequences and it definitely falls within the definition of “dangerous driving”. ….. 15 [31] It appears to us from the decisions of the above cases that the important consideration in determining whether an accused was driving “dangerously” are as follows –

the test to be applied is an “objective” one and not “subjective”. Therefore, the opinions of the accused whether he was driving 20 dangerously is immaterial;

(ii) the ‘test’ to be applied is whether an ordinary or reasonable person would have thought that the defendant was driving dangerously having regard to all the circumstances of the case including the nature, condition and use of the road, and the amount of traffic which is actually 25 at the time, or which might reasonably be expected to be, on the road in question;

(iii) driving dangerously may involve speeding or reckless driving.

(iv) the danger caused by the driving to the public may be either real or potential;

to drive dangerously must involve some ‘fault’ on the part of the defendant which caused the dangerous situation;

(vi) that ‘fault ‘of the defendant does not need to involve either: [i] deliberate conduct or [ii] intentionally driving dangerously; and

(vii) ‘Fault ‘involves a failure, a falling below the care or skill of a competent experienced driver, in relation to the manner of the driving and to the relevant circumstances of the case. 10 [32] Section 41(1), 3rd limb of the RTA, inter alia, speaks of the manner of driving which is dangerous to the public. The manner of driving encompasses all matters connected with the management of the car by a driver when it was being driven. In our view, the speed of the appellant’s motor vehicle is a relevant circumstance to the issue 15 whether he was driving dangerously. If one speeds in an area where there are school children or on a narrow busy road surely that could amount to “dangerous manner of driving” which create a serious risk of causing physical injury to some other person who might happened to be using the road, or doing substantial damage to property. 20 [17] Bagi membuktikan elemen ini, Mahkamah perlu diyakinkan bahawa, dengan mengambil kira keadaan jalan raya, cara pemanduan OKT adalah berbahaya kepada orang awam. 25 [18] Berkenaan keadaan jalan raya, menurut SP7, tempat kemalangan adalah jalan raya lurus yang mempunyai dua hala dengan garisan putus-putus di tengah sebagai pemisah arah laluan. [19] Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah berjaya memberikan 5 gambaran keadaan jalan raya dan cara pemanduan OKT melalui rakaman CCTV dan sekurang-kurangnya 2 saksi pendakwaan iaitu ibu (SP3) dan bapa (SP5) kepada kedua-dua si mati. [20] Rakaman CCTV yang merakam kejadian dikemukakan melalui SP6 10 yang merupakan pemilik sebuah kedai runcit yang berada sangat dekat dengan lokasi impak kemalangan. Detik-detik kemalangan berlaku yang dirakamkan dengan jelas oleh CCTV kedai runcit tersebut telah ditayangkan di Mahkamah dan ditandakan sebagai ekshibit pendakwaan P10. 15 [21] P10 telah merakam tempat kemalangan dari kedua-dua arah, iaitu dari arah Kota Bharu menghala ke Pasir Puteh (Camera 01) dan dari Pasir Puteh menghala ke Kota Bharu (Camera 03). Camera 03 pada jam 18.33.58 telah merakamkan kereta OKT telah dipandu dari arah Kota 20 Bharu ke Pasir Puteh telah mula masuk ke laluan bertentangan. [22] Camera 01 pada jam yang sama telah merakamkan bagaimana kereta OKT telah masuk ke laluan SP3, SP5 dan kedua-dua si mati. Kereta OKT telah dirakam melepasi kereta SP5 dan berada di bahu jalan 25 laluan bertentangan. Kemudian kereta OKT dengan tiba-tiba telah masuk semula ke laluan bertentangan dan merempuh kedua-dua si mati yang sedang mengekori kereta SP5. Selepas perlanggaran itu kereta OKT telah masuk semula ke laluan asalnya. Impak kemalangan itu telah menyebabkan kedua-dua si mati tercampak ke laluan asal OKT. OKT dilihat keluar dari keretanya untuk melihat keadaan kedua-dua si mati. 5 [23] Cara pemanduan OKT, sama ada berbahaya atau tidak, perlulah dilihat sama ada ia telah mewujudkan satu keadaan berbahaya atau tidak. 10 [24] Dalam isu ini, berdasarkan rakaman CCTV tersebut dan juga keterangan SP3 dan SP5, Mahkamah berpuas hati bahawa tindakan OKT yang telah masuk ke laluan bertentangan sudah pasti mewujudkan satu situasi bahaya kepada pengguna jalan raya yang lain. Tindakan OKT yang meninggalkan laluannya dan masuk ke 15 laluan kenderaan yang sedang datang dari arah bertentangan merupakan tindakan yang boleh menyebabkan bahaya yang serius dan membahayakan nyawa pengguna jalan raya yang lain. Situasi bahaya tersebut disebabkan oleh kesalahan OKT yang gagal mengamalkan cara pemanduan yang baik dan selamat sebagaimana 20 yang perlu diamalkan oleh seorang pemandu yang cermat dan kompeten. [25] Selayaknya cara pemanduan OKT ini dikategorikan sebagai pemanduan yang berbahaya. Tidak ada inferens lain yang boleh 25 dibuat. Oleh itu elemen kedua bagi kesalahan ini telah berjaya dibuktikan. Sama ada OKT telah menyebabkan kematian si mati [26] SP2 sebagai pegawai perubatan yang melakukan bedah siasat dan menyediakan laporan post-mortem ke atas kedua-dua si mati telah 5 mengesahkan kedua-duanya telah dibawa ke hospital dalam keadaan tidak bernyawa dan telah meninggal dunia di tempat kejadian. [27] SP6 menyatakan keadaan kedua-dua si mati semasa pemeriksaan luaran: 10 “Untuk Nurul Atikah, semasa saya melihat pesakit, dia ada kecederaan kepala, dan luka dalam di bahagian kiri kepala, ada bruises di bahagian dada dan perut. Serta deformity di bahagian tangan kiri. Untuk Nurul Hanani, ada luka di bahagian kepala dan pendarahan di 15 telingan dan hidung.” [28] SP2 juga merumuskan punca kematian kedua-dua si mati sebagai: Nurul Atikah: Base of skull fracture with subarachnoid hemorrhage Nurul Hanani: Base of skull fracture with subarachnoid hemorrhage 20 [29] Mahkamah berpuas hati pemanduan berbahaya OKT telah menyebabkan kematian kedua-dua si mati. Rempuhan kereta OKT dari arah bertentangan telah menyebabkan kedua-dua si mati meninggal dunia di tempat kejadian. Mahkamah tidak menemui 25 sebarang sebab lain yang menjadi punca kematian OKT. Tidak ada faktor lain yang boleh memutuskan hubung kait antara pemanduan berbahaya OKT dengan kematian si mati. Oleh itu Mahkamah mendapati elemen ketiga kesalahan telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. [30] Dengan pembuktian ketiga-tiga elemen ini Mahkamah mendapati 5 pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap OKT, justeru Mahkamah telah memanggil OKT untuk membela diri. KES PEMBELAAN 10 [31] Semasa peringkat pembelaan hanya OKT sahaja yang memberikan keterangan bersumpah di kandang saksi dengan menggunakan penyataan saksi (ditandakan sebagai PSD1). 15 [32] Dalam pembelaannya OKT menyatakan dia secara tiba-tiba tidak dapat mengawal stereng keretanya kerana stereng tersebut menjadi keras, berat dan sangat sukar untuk diputar yang menyebabkan kereta OKT tidak dapat dikawal. Stereng tersebut telah terkunci dengan sendiri disebabkan kerosakan teknikal sehingga menyebabkan kereta 20 OKT bergerak secara lurus dan melalui laluan bertentangan. PRINSIP UNDANG-UNDANG DI AKHIR KES PEMBELAAN [33] Tugas pihak pembelaan di akhir kes pembelaan adalah untuk 25 menimbulkan keraguan munasabah dalam kes pendakwaan. [34] Mahkamah Agung dalam kes Mohamad Radhi bin Yaakob v Public Prosecutor [1991] 3 MLJ 169 memutuskan: “…To earn an acquittal at the close of the case for prosecution under s 173(f) or s 180 of the Criminal Procedure Code, the court must be 5 satisfied that no case against the accused has been made out which if unrebutted would warrant his conviction (Munusamy v PP). If the defence is called, the duty of the accused is only to case a reasonable doubt in the prosecution case. He is not required to prove his innocence beyond reasonable doubt. 10 [35] Maksud keraguan munasabah pula dihuraikan oleh Mahkamah Tinggi dalam kes Public Prosecutor v Saimin & Ors [1971] 2 MLJ 16: “…The following definition of 'reasonable doubt' is often quoted, it is 15 not mere possible doubt, because everything relating to human affairs and depending upon moral evidence is open to some possible or imaginary doubt. It is that state of the case which after the entire comparison and consideration of all the evidence leaves the minds of the jurors in that condition that they cannot say they feel an abiding 20 conviction to a moral certainty of the truth of the charge. It has again been said that 'reasonable doubt' is the doubt which makes you hesitate as to the correctness of the conclusion which you reach. If under your oaths and upon your consciences, after you have fully investigated the evidence and compared it in all its parts, you say to 25 yourself I doubt if he is guilty, then it is a reasonable doubt. It is a doubt which settles in your judgment and finds a resting place there.' [36] Mahkamah Rayuan dalam kes Sabarudin bin Non & Ors v Public Prosecutor [2005] 4 MLJ 37 memutuskan bahawa: “…As to what is meant by 'reasonable doubt' we would refer to 5 Underbill's treatise on The Law of Criminal Evidence (5th Ed, vol 1, at p 34) where the learned author states as follows: The doubt to be reasonable must be such a one as an honest, sensible and fair-minded man might, with reason, entertain consistent with a conscientious desire to ascertain the truth. An honestly entertained 10 doubt of guilt is a reasonable doubt. A vague conjecture or an inference of the possibility of the innocence of the accused is not a reasonable doubt. A reasonable doubt is one which arises from a consideration of all the evidence in a fair and reasonable way. There must be a candid consideration of all the evidence and if, after this candid consideration 15 is had by the jurors, there remains in their minds a conviction of the guilt of the accused, then there is no room for a reasonable doubt. (Emphasis added.)...” PENILAIAN DAN DAPATAN MAHKAMAH TERHADAP 20 PEMBELAAN OKT [37] Mahkamah telah meneliti pembelaan secara terperinci dan mendapati perkara utama yang diketengahkan dalam pembelaan OKT adalah tentang kerosakan stereng keretanya. Mahkamah telah 25 mempertimbangkan pembelaan tersebut dan menilainya bersama- sama dengan kesemua keterangan pendakwaan atas prinsip “totality of evidence.” [38] Mahkamah tidak bersetuju dengan naratif OKT yang mengatakan setereng keretanya terkunci dan tidak dapat dikawal kerana ia bersifat 5 penafian semata-mata dan tidak bersandarkan kepada mana-mana keterangan lain. [39] Mahkamah mendapati pembelaan OKT itu tidak pernah disampaikan kepada pihak pegawai penyiasat semasa rakaman percakapan 10 diambil. Fakta tersebut juga tidak dinyatakan dalam laporan polis OKT (P13). Mahkamah percaya sekiranya maklumat ini disampailkan kepada SP7 sudah pasti SP7 akan meminta SP1 membuat pemeriksaan terperinci terhadap bahagian stereng tersebut. Ketiadaan fakta ini dalam P13 dan ketiadaan maklumat ini 15 disampaikan oleh OKT semasa tempoh siasatan menimbulkan persoalan sama ada kejadian stereng terkunci itu benar-benar berlaku atau hanya rekaan OKT semata-mata untuk melepaskan dirinya di Mahkamah? 20 [40] Selain itu penelitian Mahkamah pada keterangan terkuat pihak pendakwaan iaitu rakaman CCTV (P10) menunjukkan OKT berjaya membelok ke kiri bagi mengelakkan keretanya daripada masuk ke kawasan semak atau parit di pinggir jalan. Sekiranya benar stereng kereta OKT telah terkunci, sudah pasti kereta tersebut akan terus 25 bergerak lurus tanpa boleh dikawal langsung dan terbabas ke dalam semak atau parit tersebut. Tiada penjelasan daripada OKT bagaimana stereng yang sebelumnya terasa amat berat dan tidak dapat dikawal secara tiba-tiba boleh digunakan untuk membelok ke kiri. [41] OKT turut mendakwa stereng itu sudah dirasakan berat kira-kira setengah jam sebelum kemalangan. OKT mendakwa dia telah 5 meneruskan perjalanan kerana berpendapat kereta masih boleh dipandu. Namun begitu tiada sebarang langkah waspada diambil oleh OKT seperti memperlahankan keretanya atau memasang lampu kecemasan. Kelajuan kereta OKT juga dilihat sama sahaja seperti kereta lain dan tidak diperlahankan sedikitpun. Ketika keretanya sudah 10 melepasi kereta SP5 dan berada di bahu jalan laluan bertentanganpun ia masih dilihat dalam kelajuan biasa dan tidak diperlahankan. OKT juga bertindak tidak memberhentikan keretanya di bahu jalan tersebut. Tiada sebarang keterangan OKT berkenaan kerosakan brek yang menyebabkan keretanya tidak dapat dihentikan. 15 [42] Realitinya stereng kereta merupakan satu komponen yang sangat penting. Ia bukan sahaja digunakan bagi tujuan pemanduan bahkan turut berperanan sebagai alat keselamatan. Ia menentukan arah tuju sesebuah kereta dan memastikan kereta sentiasa dipandu dalam 20 keadaan stabil bagi menjamin keselamatan pemandu dan pengguna jalan raya yang lain. Kerosakan pada stereng merupakan kerosakan yang sangat serius dan sudah cukup untuk membuatkan kereta dihantar ke bengkel bagi pembaikan segera. Ia bukanlah kerosakan kecil yang boleh dipandang remeh. Atas pertimbangan ini Mahkamah 25 berpendapat sekiranya stereng kereta OKT itu benar-benar rosak, sudah pasti keretanya tidak boleh dipandu lagi. Fakta dalam kes ini adalah jelas di mana kereta OKT dipandu dengan kelajuan biasa tanpa sebarang lampu kecemasan. Perkara ini menambahkan keraguan pada pembelaan OKT, sama ada stereng kereta OKT benar-benar rosak atau ia hanya rekaan semata-mata? 5 [43] Disamping itu, pihak pembelaan turut berhujah bahawa kemalangan ini sumbang oleh kecuaian dan kegagalan si mati mengelak kereta OKT yang masuk ke laluan bertentangan. Pihak pembelaan menghujahkan si mati sepatutnya boleh mengelak perlanggaran tersebut sekiranya si mati mempunyai mempunyai ilmu atau 10 pengalaman di atas jalan raya dan mempunyai lesen memandu yang sah. Pihak pembelaan turut berhujah bahawa OKT telah berusaha mengelak kereta SP5 yang dipandu di hadapan motosikal si mati namun tidak dapat mengelak motosikal si mati yang ditunggang di bahagian kiri laluan bertentangan. 15 [44] Mahkamah mendapati hujah ini tidak berpijak di bumi nyata sama sekali dan bertentangan dengan kerosakan stereng kereta yang menjadi pembelaan utamanya. Bagaimana OKT boleh mengatakan dia telah berusaha mengelak kereta SP5 sedangkan stereng 20 keretanya rosak? Fakta si mati atau mangsa kemalangan yang tidak mempunyai lesen memandu tidak boleh menjadi alasan mutlak untuk OKT melepaskan diri daripada disabitkan dengan kesalahan memandu secara berbahaya di bawah seksyen 41(1) APJ 1987. 25 [45] Mahkamah telah meneliti P10 secara mendalam dan mendapati adalah sangat mustahil untuk si mati mengelak kereta OKT yang telah berada di bahu jalan dan kemudiannya secara tiba-tiba masuk semula ke laluan bertentangan. Adalah jelas di sini bahawa OKT telah masuk ke laluan bertentangan sebanyak dua kali. Kali pertama ketika berselisih dengan kereta SP5 lalu berada di bahu jalan laluan bertentangan. Kali kedua pada saat OKT yang berada di bahu jalan 5 laluan bertentangan telah membelok ke kiri dan memasuki laluan bertentangan sekali lagi lalu merempuh motosikal si mati. [46] Ini merupakan kemalangan yang sangat tragis. Pada saat kereta OKT masih bergerak dengan kelajuan biasa dan pada ketika ia masuk 10 secara tiba-tiba ke laluan sah si mati, tidak ada sebarang peluang dan ruang untuk si mati mengelak perlanggaran yang berpunca daripada cara pemanduan berbahaya OKT sendiri. Adalah tidak adil untuk mengatakan si mati telah sumbang cuai dalam kemalangan ini kerana adalah jelas bahawa tiada sebarang keterangan yang berjaya 15 ditunjukkan oleh pihak pembelaan bahawa si mati telah melakukan kecuaian. Hujahan peguam bela OKT adalah andaiannya semata-mata. [47] Oleh itu, setelah membuat pertimbangan sewajarnya, Mahkamah 20 mendapati pihak pembelaan telah gagal menimbulkan keraguan munasabah dalam kes pendakwaan. Pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes terhadap OKT tanpa keraguan munasabah. Oleh itu, Mahkamah telah mensabitkan OKT dengan kesalahan sebagaimana dalam pertuduhan. 25 HUKUMAN [48] Peguam bela yang terpelajar dalam hujahan mitigasinya telah memohon supaya Mahkamah menjatuhkan hukuman minimum kepada OKT mengambil kira latar belakang OKT. OKT pada masa 5 disabitkan dengan kesalahan telah berusia 26 tahun dan bekerja sebagai pembantu perubatan di sebuah klinik swasta dengan pendapatan RM 1500 sebulan. OKT merupakan anak bongsu daripada 7 beradik. OKT tinggal bersama ibu beliau yang telah tua dan menghidap penyakit darah tinggi. Peguam bela selanjutnya 10 menghujahkan bahawa ini adalah kesalahan kali pertama OKT dan memohon kepada mahkamah untuk memberikan pertimbangan bahawa OKT sebenarnya tidak sengaja untuk menyebabkan kemalangan yang telah membawa kepada kematian kedua-dua si mati dalam kes ini. 15 [49] Pihak pendakwaan dalam hujahan pemberatnya telah memohon agar OKT dikenakan hukuman yang setimpal yang bersifat pengajaran kerana telah menyebabkan kematian kepada mangsa. 20 [50] Dalam menjatuhkan hukuman, mahkamah ini telah merujuk kepada dan dipandu oleh kes yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan iaitu kes PP v. Morah Chekwube Chukwudi [2017] CLJU 864 yang memutuskan seperti berikut: 25 [5] It is well established that there are a number of factors that courts take into consideration before sentencing. Some of them are as follows:

(a)the gravity or severity of the facts constituting the offence;

(b)the circumstances in which it was committed;

(c)the rampancy of such offence in the area;

(d)the offender’s previous record;

(e)the offender’s contribution and support to his family members;

(f)the offenders means;

(g)the effect of conviction and sentence on his job opportunities;

(h)the age and health of the accused;

(i)whether it is his first offence;

(j)whether the accused had cooperated with the police after the commission of the offence;

(k)whether the accused had pleaded guilty;

(l)status of the accused;

(m)whether there was violence during the crime; and

(n)public interest, etc. [51] Kesimpulannya, selepas mengambil kira fakta kes dan kesemua faktor 20 mitigasi dan pemberatan dalam hujahan kedua-dua pihak, serta dipandu oleh garis panduan dalam penetapan hukuman, Mahkamah telah menjatuhi OKT hukuman pemenjaraan selama lima tahun dari tarikh sabitan (26.2.2026) dan denda RM 20,000.00 gagal bayar 20 bulan penjara. 25 Bertarikh: 3 Mei 2026 t.t. 5 MUHAMMAD AIMAN BIN AZAHAN Majistret Mahkamah Majistret Pasir Puteh Kelantan Darul Naim 10 Timbalan Pendakwa Raya: TPR Yusnaliza Binti Mohammad Yusoff Timbalan Pendakwa Raya Jabatan Peguam Negara Cawangan Pendakwaan Negeri Kelantan 15 Peguam Bela OKT: Ahmad Adha Amir Yasser Bin Amri & Nur Sarah Syamimi Binti Safie Tetuan Adha & Co.