[Pendakwa Raya] v Muhamad Umram Faisal Bin Mohd Azhri (DI-62JSK-11-07/2024)

OKT telah dituduh di bawah Seksyen Seksyen 376 (1) Kanun Keseksaan sebagaimana berikut:- “BAHAWA KAMU PADA 19/03/2024 JAM LEBIH KURANG 2 PAGI DI DALAM BILIK DI RUMAH ALAMAT PT 3874, JALAN KERANJI 2/3, BANDAR UTAMA, DI DALAM JAJAHAN GUA MUSANG, DI DALAM NEGERI KELANTAN TELAH MEROGOL SEORANG KANAKKANAK BERNAMA AINAA ALISYA BINTI ABDULLAH, KPT 081207031072 YANG PADA WAKTU ITU BERUMUR 15 TAHUN 3 BULAN, DAN DENGAN ITU KAMU TELAH MELAKUKAN SATU KESALAHAN YANG BOLEH DIHUKUM DI BAWAH SEKSYEN 376(1) KANUN KESEKSAAN. HUKUMAN BARANG SIAPA MELAKUKAN ROGOL HENDAKLAH DIHUKUM DENGAN PEMENJARAAN SELAMA TEMPOH YANG BOLEH SAMPAI DUA PULUH TAHUN DAN HENDAKLAH JUGA DIHUKUM DENGAN SEBATAN.”

Pihak pembelaan dengan rendah diri memohon budi bicara Mahkamah Yang Mulia ini untuk menggunapakai budi bicaranya di bawah seksyen 293(1)(b) Kanun Tatacara Jenayah untuk satu perintah bon berkelakuan baik dapat diberikan kepada tertuduh yang merupakan pesalah muda yang baru berusia 21 tahun semasa kejadian.

Pada 19.3.2024 jam lebih kurang 2 pagi di rumah alamat PT 3874, Jalan Keranji 2/3, Bandar Utama, 18300 Gua Musang, OKT telah datang ke rumah pengadu untuk berjumpa anak pengadu iaitu mangsa tanpa pengetahuan pengadu. Mangsa berusia 15 Tahun 3 bulan semasa kejadian. Semasa kejadian hanya mangsa berada di rumah. Ketika berada di dalam bilik mangsa, OKT dan mangsa telah melakukan hubungan seks dalam bilik tersebut.

Kejadian tersebut hanya diketahui pengadu 4 bulan selepas itu iaitu pada 2.7.2024 jam lebih kurang 12.15 pagi setelah diceritakan oleh mangsa sebelum pengadu membuat laporan polis.

OKT kemudiannya ditangkap oleh pihak polis pada 6.7.2024 jam lebih kurang 1.00 pagi di tapak pakir Bas Hentian Mutiara, Tanah Putih 18300 Gua Musang dan telah dibawa pulang ke IPD Gua Musang untuk siasatan lanjut.

Pada 11 Julai 2024, OKT telah dipertuduhkan dibawah Sekyen 376(1) Kanun Keseksaan. Mahkamah pada 23 Jun 2025 setelah berpuashati dengan permohonan pihak pembelaan bagi mahkamah ini menggunapakai budibicara dibawah Seksyen 293(1)(b) Kanun Tatacara Jenayah telah membenarkan untuk suatu perintah bon berkelakuan baik terhadap OKT yang merupakan pesalah muda untuk tempoh 2 tahun dan dengan seorang penjamin beserta cagaran RM 12,000 dibaca Bersama sekyen 294 Kanun tatacara Jenayah.

Pihak pendakwaan yang tidak berpuashati dengan keputusan tersebut telah menfailkan satu rayuan pada 2 Julai 2025 ke atas keputuan yang diberikan.

Dalam konteks Akta Kanun Tatacara Jenayah (Akta 593), pesalah muda ditakrifkan sebagai seseorang yang telah disabitkan atas kesalahan yang boleh dihukum denda atau penjara, dan berusia 18 tahun sehingga 21 tahun. Ini bermaksud, individu yang melakukan kesalahan jenayah dan memenuhi kriteria umur tersebut akan dianggap sebagai pesalah muda di bawah undang-undang ini. Youthful offenders 293 (1) When any youthful offender is convicted before any Criminal Court of any offence punishable by fine or imprisonment, the Court may, instead of awarding any term of imprisonment in default of payment of the fine or passing a sentence of imprisonment―

order the offender to be discharged after due admonition if the Court shall think fit;

order the offender to be delivered to his parent or to his guardian or nearest adult relative or to such other person as the Court shall designate on such parent, guardian, relative or other person executing a bond with or without surety or sureties, as the Court may require, that he will be responsible for the good behaviour of the offender for any period not exceeding twelve months or without requiring any person to enter into any bond make an order in respect of the offender ordering him to be of good behaviour for any period not exceeding two years and containing any directions to that offender in the nature of the conditions referred to in paragraphs 294A(a), (b) and (c) which the Court shall think fit to give;

order the offender, if a male, to be whipped with not more than ten strokes of a light cane or rattan within the Court premises and in the presence, if he desires to be present, of the parent or guardian of that offender;

deal with the offender in the manner provided by the Child Act 2001 [Act 611]; or

(i) to make an order requiring the offender to perform community service, not exceeding 240 hours in aggregate, of such nature and at such time and place and subject to such conditions as may be specified by the Court;

(ii) in this paragraph, “community service” means any work, service or course of instruction for the betterment of the public at large and includes, any work performed which involves payment to the prison or local authority; and

(iii) the community service under this paragraph shall be under the Minister charged with the responsibility for women, family and community.

(Deleted by Act A1274).

When any order has been made under paragraph (1)(b) and the Court has reason to believe that the behaviour of the offender during the period specified in the order is not good or that the offender has not complied with any direction included in the order the Court may issue a notice addressed to the offender and to the parent, guardian, relative or other person to whom the offender has been delivered or under whose supervision the offender has been ordered to remain to show cause why that offender should not be dealt with under paragraph (1)(d) and if cause is not shown to the satisfaction of the Court, the Court may cancel the order made under the said paragraph (1)(b) and substitute for it as from the date of the cancellation an order under the Child Act 2001, and may if necessary issue a warrant for the apprehension of that offender so that effect may be given to the order. D. PRINSIP UNDANG-UNDANG DI BAWAH SEKSYEN 294 KTJ

Seksyen 294(1) Kanun tatacara Jenayah yang memperuntukkan sebagaimana berikut:- . “When any person has been convicted of any offence before any Court if it appears to the Court that regard being had to the character, antecedents, age, health or mental condition of the offender or to the trivial nature of the offence or to any extenuating circumstances under which the offence was committed it is expedient that the offender be released on probation of good conduct, the Court may, instead of sentencing him at once to any punishment, direct that he be released on his entering into a bond with or without sureties and during such period as the Court may direct to appear and receive judgment if and when called upon and in the meantime to keep the peace and be of good behaviour.”

Bon Kelakuan Baik ini bukanlah satu hukuman yang ringan sebaliknya ia adalah suatu hukuman yang tertangguh kerana sekiranya Bon Kelakuan Baik ini dilanggar oleh OKT, maka Mahkamah boleh menjatuhkan hukuman mengikut peruntukan hukuman yang asal. Hal ini adalah berdasarkan kepada peruntukan seterusnya di bawah KTJ sebagaimana berikut:- “(3) If a Court having power to deal with the offender in respect of his original offence, or any Court of summary jurisdiction, is satisfied by information on oath that the offender has failed to observe any of the conditions of his bond, it may issue a warrant for his apprehension.

Any offender when apprehended on any such warrant shall, if not immediately brought before the Court having power to sentence him, be brought before a Magistrate, and the Magistrate may either remand him by warrant until the time at which he is required by his bond to appear for judgment or until the sitting of a Court having power to deal with his original offence, or 1may admit him to bail with a sufficient surety conditioned on his appearing for judgment.

The offender, when so remanded, may be committed to prison and the warrant of remand shall order that he be brought before the Court before which he was bound to appear for judgment or to answer as to his conduct since his release.”

Dalam kes PP v Kandasamy Muniandy [2005] 2 CLJ 201 Mahkamah juga telah menyatakan seperti berikut: “Majistret yang berkenaan juga telah mengambil kira isu kepentingan awam dan telah menjelaskan bahawa kepentingan awam masih terjaga kerana dalam tempoh penentang berada di bawah perintah supaya berkelakuan baik itu, iaitu tempoh tiga tahun, penentang perlu sentiasa berwaspada daripada melakukan sebarang kegiatan jenayah. Jika tidak, bukan saja dia akan dihadapkan ke mahkamah untuk dihukum dengan hukuman yang diperuntukkan bagi kesalahannya itu di bawah seksyen 411 Kanun Keseksaan, wang jaminan juga akan dilucuthakkan.” E. ISU SAMA ADA BON BERKELAKUAN BAIK BOLEH DIBERIKAN DI MANA

OKT telah dipertuduhkan dengan kesalahan yang dihukum dibawah seksyen 376(1) Kanun Keseksaan yang memperuntukkan hukuman penjara adalah mandatori tidak melebihi 20 tahun dan juga sebatan.

Bagi menjawab isu ini sebagaimana di dalam kes Winston Rajah v PP [1999] 1 CLJ 315 di mana Yang Arif Richard Malanjum telah menyatakan di dalam penghakimannya bahawa: “The existence of a minimum sentence does not deprive this Court from exercising its discretion under section 294 of the CPC.”

Manakala di dalam kes PP v Bahar Bin Abu [2007] 4 CLJ 604 pula telah dinyatakan seperti berikut: “The words “punishable by imprisonment” found in section 294 CPC indicate that it is applicable to offences that “can” be punished by imprisonment. Both a mandatory and an optional imposition of a sentence of imprisonment are instances where a court “can” punish by imprisonment. It would therefore follow that the court has a discretion to utilize the section even where the sentence prescribed is a mandatory term of imprisonment. If the circumstances of the offence are “inappropriate” for the application of section 294 CPC the court can decline to exercise its discretion to use the section (See Teh Ah Cheng v. PP [1976] 1 LNS 116 ; [1976] 2 MLJ 186).”

Merujuk kepada kes PP v Bahar Bin Abu [supra] seperti di atas di mana Mahkamah Tinggi telah mengesahkan Bon Kelakuan Baik yang telah diberikan oleh Majistret sebelum ini, di mana Yang Arif Pesuruhjaya Kehakiman telah memutuskan seperti berikut: “The authorities have established that the words “shall be punished with imprisonment” is mandatory in nature. However, notwithstanding the mandatory nature of the provision of imprisonment provided under s. 411 PC, it is open to the magistrate to deal with the offender under s. 294 CPC. “

Berdasarkan prinsip undang-undang di atas, adalah jelas bahawa Mahkamah Yang Mulia ini mempunyai budi bicara untuk memberikan hukuman Bon Kelakuan Baik bagi kes kes yang hukumannya adalah mandatori penjara. F. PENGGUNAAN UNDANG-UNDANG DI BAWAH SEKSYEN 294 KTJ OLEH MAHKAMAH TERUTAMANYA BAGI KES BERKAITAN JENAYAH 376(1)

Ia bukanlah suatu yang asing di mana seorang yang dituduh di bawah Seksyen 376(1) Kanun Keseksaan diberikan Perintah bon kelakuan baik. Mahkamah Tinggi dan juga Mahkamah Rayuan telah dalam beberapa kes memutuskan bahawa Majistret mempunyai budi bicara untuk memberikan Perintah Bon Berkelakuan Baik di bawah Seksyen 294 Kanun Tatacara Jenayah dan mengekalkan hukuman tersebut.

Merujuk kes Nor Afizal bin Azizan v Public Prosecutor [2012] 6 MLJ 171 dimana Mahkamah Rayuan mengekalkan keputusan mengenakan Bon Kelakuan Baik yang dijatuhkan oleh Mahkamah Sesyen bagi pertuduhan di bawah Seksyen 376 Kanun Keseksaan yang membawa hukuman sehingga 20 tahun dan sebatan, dengan menyatakan ; “. The order under s.294 did not exonerate person of the offence which he had committed. He was convicted of the offence and this would be recorded and would form part of the person’s criminal records and would remain there for the rest of his life”.

Merujuk kes PP v Muhammad Fadzil Mohd Amin [2019] 1 LNS 2127 di mana OKT dalam kes tersebut telah diperintahkan menjalani Bon Kelakuan Baik di bawah Seksyen 294 KTJ. Yang Arif Pesuruhjaya Kehakiman dalam kes tersebut telah memutuskan seperti berikut: “In this appeal, the respondent had mitigated that he was remorseful of his actions and determined to start anew and started off by securing himself the job as a dispatch with a private company to support his family of two young children. The respondent further pleaded not to be sent to prison. The respondent had pleaded guilty to the first, third and fourth charges earlier. This Court agrees with the decision of the learned magistrate in exercising her discretion in not sentencing the respondent to prison but instead subjected the respondent to an order of good behavior bond under section 294 of the CPC. This Court in agreeing with the learned magistrate, further opines that remorse is itself a “sentence” on the respondent. Further, it will not be too far off to construe that when overwhelmed by remorse and penitence, those feeling of guilt and mental turmoil of being convicted by a crime, can themselves be construed as adequate and appropriate sentence on the respondent.”.

Melihat kepada fakta kes bagi kesalahan seksyen 37691) Kanun Keseksaan yang dipertuduhkan dalam kes ini, mahkamah ini berpandangan adalah wajar bagi mahkamah ini menggunakan budi bicara agar satu bon kelakuan baik dibawah Seksyen seksyen 293(1)(b) dan dibaca bersama seksyen 294 KTJ.

Mahkamah Yang Mulia ini setelah menerima pengakuan salah OKT, dan menilai rayuan mitigasi untuk OKT diberikan hukuman Bon Kelakuan Baik sebagaimana alasan-alasan seperti berikut:- i) Berdasarkan fakta kes, sewaktu kejadian OKT masih lagi berusia 21 tahun sewaktu kejadian berlaku pada 19.3.2024. Kejadian berlaku dirumah mangsa dan di dalam bilik mangsa tanpa unsur kekerasan antara mangsa dan OKT. Sekiranya mangsa tidak memberikan kerjasama dengan dengan membenarkan OKT masuk jam 2.00 pagi di rumah mangsa perkara ini tidak akan berlaku. Mangsa sedar pengadu iaitu bapa mangsa tiada dirumah dan membenarkan OKT masuk ke rumah mangsa dengan selamat. ii) Ini dapat dilihat satu repot polis hanya dibuat selepas 4 bulan kejadian berlaku iaitu pada 2.7.2024 setelah mangsa menceritakan kepada pengadu berkenaan perkara tersebut. Sekiranya mangsa benar benar dirogol seharusnya repot polis akan terus dibuat pada hari yang sama atau keesokkan selepas kejadian. Ianya lebih kepada persetujuan antara kedua dua pihak dan mahkamah melihat kepada kes suka sama suka. Ini kerana suatu fakta yang tidak direkodkan bahawa perkara tersebut hanya diceritakan selepas melihat perbualan whatsapp di telefon mangsa. iii) Bon berkelakuan baik dibawah Seksyen 294 KTJ bukanlah satu bentuk hukuman yang ringan kerana ia masih mewajibkan sabitan kesalahan direkodkan oleh Mahkamah dan OKT akan memegang rekod tersebut sepanjang hidupnya, iv) Selain itu, Bon berkelakuan baik juga adalah merupakan suatu bentuk hukuman yang tertangguh yang mana dalam tempoh tersebut yang mana jika Bon berkelakuan baik diberikan kepada OKT, beliau wajib berkelakuan baik dan tidak terlibat dalam sebarang jenayah. Bukan itu sahaja, pergerakan OKT juga menjadi terhalang dan terkawal untuk sesuatu tempoh yang diberikan oleh Mahkamah. v) Pengakuan salah OKT dibuat sebelum perbicaraan bermula dan diperingkat terawal, Mahkamah Yang Mulia ini untuk melihat bahawa pengakuan salah ini adalah sebagai tanda penginsafan daripada OKT sendiri. OKT telah dengan rela hati telah mengaku salah, dan pengakuan salah OKT pada peringkat ini telah menjimatkan masa dan kos semua pihak. Masa yang telah dijimatkan ini boleh digunakan oleh Mahkamah yang mulia ini untuk mendengar kes-kes lain yang lain. vi) Dengan mengambil kira usia OKT yang masih muda seharusnya melayakkan peluang kedua untuk meneruskan hidup dan hukuman berbentuk bon ini sekurangnya akan memberikan kesempatan OKT untuk berubah atas kesalahan pertama diwaktu usia pesalah muda ini. Rujuk PP v Lee Lai Choi [2009] 1 CLJ di nyatakan: “Kepentingan awam bukanlah hanya menuntut seorang tertuduh itu dipenjarakan. Sekiranya tertuduh boleh berubah tanpa dipenjarakan, ini juga boleh dianggap sebagai mengambilkira kepentingan awam. “ vii) Di dalam Amit Budin v Public Prosecutor [1994] 1 LNS 8 diputuskan:- “I am of the view that the object of turning the appellant into a good citizen can be better achieved by not sending him to prison.” viii) Mahkamah yang Mulia ini juga mengaplikasikan prinsip “justice must be tempered with mercy” di mana sesuatu bentuk hukuman tidak hanya perlu berbentuk untuk menghukum tetapi perlu juga mempunyai unsur untuk memulihkan atau rehabilitasi. ix) Tujuan hukuman perlu juga dengan objektif untuk OKT menjadi insan yang lebih baik yang boleh menyumbang kepada masyarakat oleh itu prinsip “deterrent” semata tidak sepatutnya menjadi satu-satunya pertimbangan dalam menjatuhkan hukuman sebagaimana di dalam kes PP v Rashid Ramli [2019] 1 LNS 919 seperti berikut:- “Public interest therefore not only should reflect the abhorrence of the society against the crime by the imposition of elements of retribution and deterrence in the sentence, but should also ensure the promotion of rehabilitation and reformation on the part of the accused himself.

Berdasarkan alasan dan prinsip undang undang serta kes-kes yang dikemukakan di atas di samping hujahan daripada pihak pembelaan dan pendakwaan, mahkamah ini berpendapat adalah wajar mahkamah ini menggunapakai budibicaranya dibawah seksyen 293(1)(b) kanun tatacara Jenayah atas faktor pesalah muda dengan OKT dilepaskan dengan bon kelakuan baik untuk tempoh 2 tahun dengan seorang penjamin beserta cagaran RM 12,000 dibaca Bersama di bawah Seksyen 294 KTJ.

Walaubagaimanapun mahkamah ini menyerahkan kepada kebijasanaan YA Hakim Mahkamah Tinggi untuk membuat sebarang keputusan terhadap rayuan ini. Bertarikh: 22 Julai 2025 (NIK MOHD TARMIZIE BIN NIK MOHD SHUKRI) Hakim Mahkamah Sesyen Gua Musang Pihak-pihak Pendakwaan : Muhammad Shahril bin Ramli Timbalan Pendakwa Raya Pembelaan : Mariana binti Matkudin ; Mariana & Co.