[Pendakwa Raya] v Muhd Qusyairi Bin Abdullah (DA-62JSK-21-05/2022)

Ini adalah rayuan daripada pihak OKT terhadap sabitan dan hukuman.

OKT telah dituduh dengan dua pertuduhan sepertimana berikut: Pertuduhan Pindaan Pertama Bahawa kamu pada 09/11/2021 jam lebih kurang 4.30 petang di dalam sebuah kereta jenis Perodua Alza warna putih, nombor pendaftaran DCM 5805, di hadapan pam minyak BHP, Jalan Pasir Puteh lama, di dalam Jajahan Machang di dalam Negeri Kelantan Darul Nairn telah dengan maksud seksual melakukan amang seksual fizikal ke atas Sharifah Ashran Nadhirah Alhabshee Binti Syed Nawawi (Nombor Mykad: 051115-03- 1350) yang semasa kejadian berumur 15 tahun 10 bulan dengan memegang bahagian peha dan kemaluannya. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan suatu Kesalahan yang boleh dihukum di bawah sek. 14 (a) akta kesalahan-kesalahan seksual terhadap kanak-kanak 2017. Pertuduhan Pindaan Kedua Bahawa kamu pada 09/11/2021 jam lebih kurang 7.00 petang bertempat di alamat PT 6091, Jalan Haji Arif, Belakang Hospital Machang, di dalam Jajahan Machang, di dalam Negeri Kelantan Darul Naim telah dengan maksud seksual melakukan amang seksual fizikal ke atas Sharifah Ashran Nadhirah Alhabshee Binti Syed Nawawi (Nombor Mykad: 051115-03-1350) yang semasa kejadian berumur 15 tahun 10 bulan dengan memeluk dan meraba tubuhnya. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan suatu Kesalahan yang boleh dihukum di bawah sek. 14 (a) akta kesalahan-kesalahan seksual terhadap kanak-kanak 2017. Hukuman Seksyen 14 Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017: Penjara tidak lebih dari tempoh 20 tahun dan juga boleh dikenakan dengan sebatan.

Pendakwa telah mengemukakan 5 orang saksi seperti dibawah; i. SP1- Sharifah Ashran Nadhirah Alhabshee Binti Syed Nawawi (Mangsa) ii. SP2- Nurul Amirah Binti Baharim (Ibu Saudara Mangsa) iii. SP3- Nurin Fathnin Binti Anuar (Kawan Mangsa) iv. SP4- Dr. Hasmalaili Binti Husni (Pegawai Perubatan) v.

Seksyen 14 (a) dan seksyen (d) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 menyatakan seperti berikut;

Amang seksual fizikal atas kanak-kanak Mana-mana orang yang, bagi maksud seksual-

menyentuh mana-mana bahagian badan seseorang kanak-kanak;

membuatkan seseorang kanak-kanak menyentuh mana-mana bahagian badan orang itu atau bahagian badan mana-mana orang lain;

membuatkan seseorang kanak-kanak menyentuh mana-mana bahagian badan kanak-kanak itu sendiri; atau

melakukan apa-apa perbuatan lain yang melibatkan kontak fizikal dengan seseorang kanak-kanak tanpa persetubuhan, melakukan suatu kesalahan dan hendaklah, apabila disabitkan dihukum dengan pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi dua puluh tahun dan boleh juga dihukum dengan hukuman sebat.

Mangsa (SP1) adalah seorang kanak­ kanak berusia 15 tahun manakala OKT pula merupakan kenalan kepada keluarga mangsa.

Pada 9.11.2021 jam lebih kurang 4.30 petang, ibu saudara mangsa yang bernama Siti Mariam dan merupakan kakak kepada OKT telah mengajak mangsa dan keluarga untuk keluar makan di Restoran Selera Tepi Sungai, Tanah Merah.

Mereka bergerak menaiki dua kenderaan. Siti Mariam menaiki sebuah Perodua Viva bersama datuk mangsa, suami Siti Mariam dan seorang kawannya.

Manakala SP1 pula menaiki kenderaan bersama OKT iaitu kereta jenis Perodua Alza berwarna putih bersama dengan anak-anak OKT. Kereta dipandu oleh OKT dan mangsa duduk di kerusi hadapan sebelah pemandu manakala anak-anak OKT duduk di kerusi penumpang belakang.

Semasa dalam perjalanan ke Tanah Merah, OKT telah bertindak memegang paha dan kemaluan mangsa. OKT cuba mengambil tangan mangsa untuk diletakkan di kemaluannya tetapi SP1 menepis tangan OKT. SP1 terkejut dan takut dengan kejadian sehingga menjadi kaku dan hanya mampu menangis.

Semasa di restoran, mangsa berkelakuan seperti biasa tetapi apabila sampai waktu untuk pulang, mangsa telah minta untuk menaiki kenderaan Viva bersama datuknya tetapi diberitahu oleh Siti Mariam bahawa kereta penuh dan disuruh untuk menaiki kereta bersama OKT.

Sewaktu dalam perjalanan pulang, OKT dikatakan mengulangi perbuatannya terhadap mangsa. OKT meraba paha dan kemaluan mangsa biarpun mangsa cuba menepis tangan OKT.

Apabila sampai di rumah, OKT cuba menghalang mangsa dari keluar dari kereta dengan menarik tangan mangsa. Tetapi mangsa berjaya menyelamatkan diri dengan mengatakan neneknya telah sampai.

Selepas berjaya keluar dari kereta OKT, SP1 bergegas masuk ke dalam rumah neneknya, sementara ahli keluarga yang lain masih lagi berbual-bual di luar rumah. Sebelum masuk ke dalam biliknya, SP1 pergi ke dapur untuk basuh tangan. sebelum asuk bilik, SP1 cari kunci bilik, tiba-tiba OKT datang dari arah belakang dan peluk SP1 dan cuba cium bibir SP1 dan SP1 elak dan terkene di leher SP1. OKT bertindak agresif di mana tangannya memegang kemaluan dan payudara SP1.

Mangsa cuba melepaskan diri tetapi OKT hanya berhenti selepas terdengar bunyi orang masuk ke dalam rumah. SP1 tidak menceritakan kejadian tersebut kepada ahli keluarganya kerana dikhuatiri tidak akan dipercayai memandangkan OKT agak rapat dengan ahli keluarga SP1. Namun, SP1 ada menceritakan kejadian tersebut kepada seorang rakan sekolahnya iaitu SP3.

SP1 mula menunjukkan tanda-tanda kemurungan dan kerap berkurung dalam bilik dan mula mengelar lengannya sendiri apabila mengingati kejadian yang berlaku. Akhirnya, setelah lama memendam perasaan, SP1 berasa tidak tahan dan mengajak ibu saudaranya yang bernama Amirah (SP2) untuk ke klinik.

Pada 16.1.2022, SP2 telah membawa SP1 ke Klinik Kesihatan Machang. Di sana, mangsa telah mendapat rawatan dari SP4 dan menceritakan kejadian tersebut kepada SP4. SP4 mendapati bahawa OKT mengalami kecederaan kesan kelar (self inflicted) pada lengan dan PTSD dari kejadian tersebut. SP4 merujuk mangsa kepada Klinik Psikiatri, Hospital Tanah Merah untuk rawatan lanjut.

Pada 5.5.2022, selepas kebanyakan ahli keluarga besar SP1 pulang beraya di Machang, mangsa telah disuruh untuk buat laporan polis oleh bapa saudaranya. Laporan polis mangsa adalah seperti di P1. Beban Pembuktian di Akhir Kes Pendakwaan 18. Di akhir kes pendakwaan, saya perlu menganalisa secara cermat segala keterangan saksi-saksi pendakwaan beserta eksibit-eksibit yang difailkan.

Seksyen 173 (h) (i) Kanun Tatacara Jenayah telah memberikan garis panduan yang harus dipatuhi di akhir kes pendakwaan seperti berikut; "The following procedure shall be observed by Magistrates in summary trials;

(i) if the Court finds that a prima facie case been made out against the accused on the offence charged, the Court shall call upon the accused to enter on his defence". Kes 'prima facie' bermaksud antara lain seperti berikut; "For the purpose for subparagraphs (i) and (ii), a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction. " Frasa "prima facie" turut disentuh oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Looi Kow Chai & Anor v. PP [2003] 1 CLJ. Kes Looi Kow Chai & Anor (supra) telah dirujuk oleh kes di dalam kes Magendran Mohan v. PP [2011] 1 CLJ 805 yang menyatakan antara lain seperti berikut: "The test at the end of the prosecution's case is "prima facie case" based on a maximum evaluation of evidence. The evidence has to be scrutinized properly and not perfunctorily, cursorily or superficially. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution's case, then a prima facie case has not been made out. The defence ought not to be called merely to clear or clarify such doubts. "

Diakhir kes pendakwaan, intipati-intipati berikut perlu di buktikan dengan mengemukan bukti-bukti kredible dan boleh dipercayai; i. Mangsa adalah seorang kanak-kanak ii. OKT telah menyentuh atau melakukan kontak fizikal mana-mana bahagian badan kanak-kanak sebagaimana kedua dua pertuduhan. iii. Perbuatan sentuhan dibuat bagi maksud seksual. Dapatan Mahkamah Intipati Pertama: Mangsa adalah seorang kanak-kanak 21. Pendakwa perlu membuktikan mangsa adalah seorang yang kanak-kanak berumur bawah 18 tahun yang menepati peruntukkan di dalam seksyen 2 (1) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 antara lain menyatakan;

This Act shall apply to a child who is under the age of eighteen years and where this Act relates to any other written law, to a child of such age as specified in such written law.

Peguambela OKT tidak mempertikaikan bahawa mangsa pada masa material adalah seorang kanak-kanak sewaktu kejadian.

Setelah meneliti minit prosiding, saya berpuas hati mangsa adalah seorang kanak-kanak semasa kejadian. Jelas semasa memberi keterangan, mangsa telah mengemukakan Salinan Asal Kad Pengenalannya semasa memberi keterangan dan berumur di bawah 18 tahun.

Saya bersetuju dengan otoriti yang di hujahkan oleh Timbalan Pendakwa raya terpelajar dalam kes Mohd Salleh MK Mohd Yusof v PP [2005] 2 CLJ 655 dan Thee Lian Luan v pp [2016] 1 LNS 388 yang menyatakan bahawa pengemukaan kad pengenalan oleh saksi (mangsa) di Mahkamah adalah mencukupi untuk mengenal pasti umur mangsa semasa kejadian.

Dengan mengambil kira fakta-fakta yang tidak dipertikaikan diatas, saya memutuskan pendakwa telah berjaya membuktikan bahawa mangsa adalah seorang kanak-kanak semasa kejadian seperti di dalam seksyen 2 Akta ini. Intipati Kedua: OKT telah menyentuh atau melakukan kontak fizikal mana-mana bahagian badan kanak-kanak sebagaimana dalam pertuduhan.

Ini merupakan intipati utama perlu dibuktikan oleh pendakwa. Keterangan SP1 adalah sangat material. SP1 telah memberi keterangan secara bersumpah dan menceritakan dengan jelas, details dan panjang lebar kejadian-kejadian yang menimpanya.

Fakta yang tidak dipertikaikan bahawa mangsa telah menaiki kereta bersama dengan OKT. Kejadian dikatakan berlaku semasa SP1 dan OKT sama-sama dalam dalam satu kereta semasa dalam perjalanan pergi dan pulang di restoran di daerah Tanah Merah untuk makan malam keluarga.

OKT telah mengambil kesempatan semasa dalam perjalanan dengan melakukan perbuatan serangan seksual terhadap SP1. SP1 secara konsisten menyatakan perbuatan tersebut di lakukan semasa dia duduk disebelah OKT, meskipun SP1 telah menepis tindakan OKT. Ini menunjukkan SP1 tidak merelakan perbuatan tersebut.

Setelah meneliti, saya dapati SP1 keterangan mangsa berkaitan perbuatan OKT gagal dipatahkan oleh pihak pembelaan semasa mangsa diperiksa balas. Melihat kepada "demeanour" SP1 dan jawapan-jawapan yang diberikan, saya mendapati mangsa adalah saksi yang credible dan boleh dipercayai meskipun berulang kali di asak oleh soalan peguambela semasa soal balas.

SP1 telah menceritakan dengan baik, teratur, berkaitan dengan kronologi kejadian dan tingkah laku OKT terhadapnya semasa dalam perjalanan pergi dan balik dari restoran tersebut.

Keterangan SP1 adalah konsisten dengan laporan polis yang dibuat dan keterangan lisan di Mahkamah adalah terperinci dan menyeluruh berkaitan kajadian yang berlaku terhadapnya.

Malahan keterangan kesan trauma akibat perbuatan tersebut di sokong oleh keterangan pegawai perubatan yang membuat pemeriksaan dan rawatan keatas SP1 iaitu SP4.

SP1 dikategorikan kanak-kanak semasa kejadian, umur SP1 adalah 15 tahun lebih. SP1 telah ditanya soalan ditanya berulang kali sudah tentu akan mengelirukannya, tetapi keterangan SP1 berkaitan OKT telah meraba dan menyentuh kemaluannya adalah konsisten semasa pemeriksaan utama, pemeriksaan balas dan pemeriksaan semula.

Saya dapati tiada alasan yang kukuh untuk tidak menerima keterangan SP1 dalam menceritakan kejadian-kejadian serangan seksual terhadapnya secara konsisten, malahan disokong oleh keterangan saksi-saksi lain.

Mengenai percanggahan yang ditimbulkan oleh pihak OKT, jika pun ia wujud, ia tidaklah material. Pada hemat saya tiada sebarang keraguan yang material boleh menjejaskan mengenai fakta yang diceritakan oleh SP1 dan disokong oleh saksi-saksi lain.

Oleh itu, saya memutuskan bahawa keterangan SP1 adalah credible dan boleh diterima. Saya tidak mempunyai alasan kukuh atau keraguan yang munasabah untuk menolak keterangan SP1.

Saya memutuskan bahawa intipati ini dibuktikan dengan baik oleh pihak pendakwa. iii. Perbuatan sentuhan dibuat bagi maksud seksual.

Saya bersetuju dengan hujah Timbalan Pendakwa raya terpelajar perbuatan tersebut adalah satu kesalahan amang seksual kanak-kanak di bawah seksyen 14(a) Akta 792 kerana OKT telah memegang peha dan kemaluan mangsa semasa dalam kenderaan dan memeluk tubuh serta meraba payu dara mangsa semasa dalam rumah nenek mangsa.

OKT telah mengambil kesempatan terhadap SP1 dan perbuatan itu jelas sekali dengan maksud seksual kerana tiada keadaan yang boleh mewajarkan OKT untuk menyentuh mangsa dan kedua-dua kejadian.

Tindakan OKT menyentuh mangsa semasa tiada orang lain, jelas menunjukkan bahawa OKT telah ada niat merancang untuk mencabul kehormatan mangsa dan mengambil kesempatan ke atas mangsa. Bahagian anggota badan yang disentuh merupakan bahagian intimasi bagi seorang wanita.

Dalam kes Muhammad bin Juwahir @ Juhir lwn PP, Rayuan Jenayah No. JA-42JSKS-1-02/2024 di mana Hakim Abu Bakar bin Katar merujuk kepada kes Mohd Faiza Rizza Mohd Ropi lwn. PP [2023] CLJU 1182 yang menyatakan seperti berikut: [20] Setelah memahami hasrat penggubalan tersebut maka pada hemat Mahkamah, seksyen 14 digubal sedemikian rupa dengan tidak meletakkan keperluan untuk mens rea dijadikan sebagai elemen kesalahan adalah sesuatu yang sejajar dengan matlamat penggubalan Akta tersebut. Namun demikian, ia tidak akan menyebabkan Akta tersebut bercanggah atau tersasar dengan prinsip undang-undang jenayah yang termaklum. Ini adalah disebabkan terdapat huraian kedua di bawah seksyen 14 tersebut yang memerlukan Mahkamah meneliti keterangan-keterangan mempertimbangkan keadaan yang boleh menjadikan tindakan di bawah seksyen 14(a), (b), (c) dan (d) tersebut tergolong di dalam perbuatan yang bermaksud seksual. Ini adalah sebagai suatu jaminan kepada hak tertuduh bagi mengelakkan kekeliruan yang mungkin timbul apabila telah dibuktikan terdapatnya perbuatan di bawah seksyen 14(a),

(b), (c) dan (d) mahkamah masih perlu melihat sama ada perbuatan-perbuatan tersebut mempunyai maksud seksual. Ia juga dapat mencadangkan bahawa seksyen 14(a) ini bukannya suatu kesalahan liabiliti ketat "strict liability".

Pada hemat saya, perbuatan OKT itu adalah jelas satu perbuatan bagi maksud seksual untuk memuaskan nafsu OKT.

Saya juga telah mengingatkan diri bahawa adalah tidak selamat atau merbahaya untuk mensabitkan tertuduh hanya bergantung kepada keterangan mangsa semata-mata tanpa keterangan sokongan yang lain.

Saya mengambil alih kes ini setelah mangsa selesai memberi keterangan. Akan tetapi saya dapat meneliti video dan audio (RVT) semasa SP1 memberi keterangan. Saya telah membaca transkrip dan nota prosiding keterangan mangsa. Pada hemat saya penampilan dan gaya percakapan, gerak geri dan perlakuan mangsa semasa mangsa memberi keterangan adalah menyakinkan dan telah memberi keterangan secara jujur dan sebenar tentang apa yang berlaku terhadapnya.

Oleh itu, saya berpuas hati bahawa mangsa adalah saksi yang kredible dan keterangan yang diberikan oleh mangsa adalah begitu menyakinkan dan disokong oleh keterangan sokongan saksi lain.

Tidak ada terdapat sebab yang kukuh untuk membuat kesimpulan mangsa mereka-reka cerita mengenai perbuatan serangan seksual OKT atau mempunyai motif tertentu terhadap OKT.

Setelah mempertimbangkan secara maksimum keseluruhan keterangan saksi-saksi pendakwaan, ekshibit-ekshibit yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan dan juga setelah meneliti dan menghalusi hujahan-hujahan pihak-pihak, Mahkamah berpuas hati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya mengemukakan keterangan-keterangan yang berwibawa bagi membuktikan setiap elemen kesalahan bagi 2 pertuduhan pindaan dibawah Seksyen 14 Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017.

Oleh yang demikian, Mahkamah memutuskan pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie ke atas tertuduh sebagaimana dalam kedua-dua pertuduhan pindaan.

Di peringkat pembelaan, tiga pilihan telah diberi dan diterangkan kepada OKT. OKT telah memilih untuk memberikan keterangan secara bersumpah daripada kandang saksi.

Pembelaan telah mengemukakan empat (4) saksi termasuk OKT. Saksi pembelaan antara lain anak OKT, adik ipar OKT dan adik OKT sendiri dan semua mereka memberikan keterangan secara bersumpah dari kandang saksi.

Saya perlu menilai keterangan pembelaan OKT dan saksi-saksi lain; adakah cukup dan memadai untuk menimbulkan satu keraguan yang munasabah ke atas kes pendakwaan.

Saya juga perlu menimbangkan semula keseluruhan keterangan samada di peringkat kes pendakwaan sama ada konsisten dengan pembelaan yang telah dibangkitkan oleh OKT sepanjang kes pendakwaan.

Di peringkat ini, tugas OKT adalah mudah di mana perlu menimbulkan keraguan yang munasabah ke atas kes pendakwaan. Definisi keraguan yang munasabah telah diterangkan dengan jelas dalam kes Miller v. Minister of Pensions [1947] 2 ALL ER 372 di mana Hakim Denning telah menyatakan: "[The degree of cogency] ... need not reach certainty, but it must carry a high degree of probability. Proof beyond reasonable doubt does not mean proof beyond the shadow of a doubt. The law would fail to protect the community if it admitted fanciful possibilities to deflect the course of justice. If the evidence is so strong against a man as to leave only a remote possibility in his favour which can be dismissed with the sentence 'of course it is possible, but not in the least probable', the case is proved beyond reasonable doubt, but nothing short of that will suffice." (rujuk kes PP v. Saimin & Ors [1971] CLJU 115).

Saya selalu mengingatkan diri dengan merujuk kes Mat v PP

1 LNS 82 semasa menilai pembelaan OKT seperti digariskan dibawah: The correct law to Magistrate to apply is as follows. If you accept the explanation given by or on behalf of the accused, you must of course acquit. But this does not entitle you to convict if you do believe that explanation, for he is still entitled to an acquittal if it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt, as the onus a proving his guilt lies throughout on the prosecution. If upon the whole evidence you are left in a real state of doubt, the prosecution has failed satisfy the onus of proof which lies upon it" The position may be conveniently stated as follows:

If you are satisfied beyond reasonable doubt as to the accused's guilt convict

If you accept or believe the accused's explanation. Acquit.

If you do not accept or believe the ccused's explanation. Do not convict but consider the next steps below.

If you do not accept or believe the accused's explanation and that explanation does not raised in your mind a reasonable doubt as to his guilt. convict

If you do not accept or believe the accused's explanation but nevertheless it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt. Acquit

Saya merujuk kepada kes Gunalan Ramachandran & Ors v. PP [2006] 1 CLJ 857, Arifin Zakaria HMP menyatakan seperti berikut: In our criminal law at the close of the defence case what the court needs to decide is whether the defence had succeeded to raise any reasonable doubt on the prosecution case. If the answer is in the positive then the accused person is without more entitled to his acquittal. It has to be remembered always that at no time, except in special circumstances, the burden of proof is cast on the defence: the burden rest all throughout on the prosecution to prove its case beyond any reasonable doubt. (See Mohamad Radhi Yaakob v. PP [1991] 3 CLJ 2073; [1991] 1 CLJ (Rep) 311). The issue here is whether the accused had in the circumstances raised a reasonable doubt on the prosecution case.

Keterangan OKT dan saksi-saksi pembelaan sepanjang memberi keterangan membela diri boleh diringkaskan seperti berikut: - a) OKT dan SD2 telah menaiki kereta Alza menuju ke Restoran Selera Tepi Sungai di Tanah Merah bersama anak-anak OKT, anak saudara OKT dan juga SP1. b) Sepanjang perjalanan pergi, OKT berada di belakang dan mengekori kenderaan yang dipandu oleh SD3 yang mana pada bila-bila masa SD3 tidak pernah melalui laluan stesen minyak BHP sebagaimana pertuduhan pindaan pertama. c) Sepanjang dalam kenderaan Alza, OKT dan disokong oleh keterangan SD2 mengesahkan bahawa tidak pernah berlaku sebarang tindakan amang seksual antara OKT dan SP1. Kesemua penumpang ketika itu sedang leka menonton TV yang dipasang pada bahagian hadapan kenderaan Alza. d) Ketika tiba di Restoran Selera Tepi Sungai, kesemua saksi pembelaan menyatakan bahawa kesemua penumpang termasuk SP1 telah turun bersama masuk ke dalam restoran. e) Sepanjang makan di dalam restoran tersebut, tiada sebarang perubahan reaksi terhadap SP1 sama ada dilihat berada dalam keadaan sedih, tertekan malah menikmati makanan dan minuman yang dipesan dalam keadaan biasa. Tiada sebarang aduan oleh SPl terhadap apa jua kejadian yang berlaku dalam kenderaan Alza antara beliau dan OKT. f) Pada sepanjang masa, OKT sendiri tidak pernah memaksa untuk SP1 menaiki kenderaan Alza untuk pulang ke rumah. Malah SPl sendiri masuk ke kenderaan OKT dan duduk di bahagian hadapan bersebelahan OKT. SP1 sama sekali tidak pernah meminta untuk menukar kenderaan. g) Ketika perjalanan pulang, OKT hanya mengekori kenderaan SD3 dan sama sekali tidak pernah melalui laluan di hadapan Sate Kak Mah sebagaimana yang didakwa oleh SP1. h) Ketika tiba di rumah SP1, kesemua saksi pembelaan mengesahkan OKT tidak pernah masuk ke dalam rumah malah mereka melihat OKT keluar dari kenderaan dan bersalaman di luar sahaja. Ketika itu, hanya SP1 dan anak perempuan SD3 dan SD4 yang keluar dari kenderaan menuju masuk ke dalam rumah. i) Keseluruhan keterangan SP1 tidak pernah disokong oleh mana-mana saksi yang turut berada bersama beliau di tempat kejadian malah hanya disokong oleh keterangan saksi melalui keterangan dengar cakap 'hearsay' semata­ mata. Kesemua saksi pembelaan yang berada bersama SP1 menafikan sepenuhnya dakwaan yang dikemukakan oleh SP1.

OKT menafikan kejadian tersebut dan mendakwa ia tidak pernah berlaku. OKT juga menyatakan bahawa dia tidak pernah berbuat sedemikian terhadap mangsa (SP1), malahan terdapat anak-anaknya semasa menaiki kereta semasa kejadian berlaku.

Timbalan Pendakwaraya yang bijaksana berhujah bahawa keseluruhan keterangan yang diberikan oleh OKT dan saksi-saksi adalah bersifat penafian semata-mata “bare denial”. Pembelaan gagal mengemukakan saksi alibi untuk menjelaskan OKT tidak terlibat dengan kajadian.

Manakala, pembelaan berhujah bahawa saksi-saksi pembelaan tidak melihat kejadian semasa dalam kereta/rumah atau perubahan sikap mangsa semasa makan di Restoran Tepi Sungai. Saksi-saksi pembelaan telah menjelaskan dalam keterangan di Mahkamah.

Setelah meneliti dan menilai keseluruhan keterangan pembelaan; saya dapati OKT gagal menunjukkan bahawa OKT tidak berpeluang untuk melakukan perbuatan serangan seksual semasa dalam kereta dan semasa sampai di rumah.

Alasan yang diberikan bahawa semasa dalam kereta terdapat anak OKT berada berdekatan semasa pemanduan pergi dan balik ke tempart makan malam.

Setelah meneliti keterangan saksi-saksi pembelaan, saya dapati OKT ada peluang yang banyak untuk melakukan perbuatan tersebut. Jelas, anak-anak OKT bukan sepanjang masa memerhati pergerakan OKT semasa dalam perjalanan, malahan mengakui pada masa-masa tertentu mereka leka bermain gajet masing-masing.

Oleh itu, saya memutuskan asas ini adalah tidak kukuh dan tidak bermerit ‘credible’. Pembelaan seperti yang dibangkitkan oleh OKT jauh sekali mampu mencabar keterangan SP1 yang lebih kukuh dan meyakinkan.

Selain itu, pembelaan menafikan bahawa OKT ada memandu kereta Perodua Alza nombor pendaftaran DCM 5805 melalui stesen minyak BHP semasa hendak pergi ke Restoran Tepi Sungai pada hari kejadian. Pembelaan juga menafikan bahawa OKT ada singgah di kedai Sate Kak Mah semasa dalam perjalanan pulang dari Restoran Tepi Sungai.

Pembelaan berhujah bahawa saksi-saksi pembelaan tidak melihat kejadian semasa dalam kereta dan rumah atau perubahan sikap mangsa semasa makan di Restoran Tepi Sungai.

TPR berhujah bahawa fakta sama ada OKT ada melalui stesen BHP atau tidak adalah tidak material kerana ia tidak membentuk intipati pertuduhan. Apa yang penting adalah jenayah amang seksual tersebut berlaku semasa mangsa berada dalam kereta Perodua Alza nombor pendaftaran DCM 5805 yang dipandu oleh OKT semasa menuju ke Restoran Tepi Sungai.

Isu mengenai jalan mana yang diambil untuk pergi ke Restoran Tepi Sungai adalah remeh dan tidak membentuk intipati pertuduhan. Begitu juga dengan isu sama ada mereka ada singgah di tempat lain atau tidak semasa perjalanan pulang. (rujuk kepada kes Razali Bin Silah v PP [2019) 12 MLJ 205).

Setelah meneliti, hujahan diatas, saya bersetuju dengan hujahan Timbalan Pendakwaraya bahawa OKT ada melalui jalan tertentu adalah tidak material kerana ia tidak membentuk intipati pertuduhan dan kejadian serangan seksual berlaku dalam kereta yang sedang bergerak dan bukan berlaku di tempat tersebut.

Selanjutnya, pendakwaan menghujahkan bahawa Mahkmah yang mulia ini haruslah berwaspada dalam menerima keterangan SD2, SD3 dan SD4 kerana mereka semua merupakan ahli keluarga OKT justeru itu adalah saksi berkepentingan. (rujuk kepada Chan Kim Seng v Public Prosecutor [2016] 3 MLJ 80).

Saya menerima fakta bahawa ketiga-tiga saksi OKT, iaitu anak dan saudara terdekat OKT merupakan saksi yang berkepentingan.

Dengan penuh hormat kepada TPR yang bijaksana, saya memutuskan untuk tidak menolak secara total keterangan saksi-saksi yang di kemukakan oleh pihak pembelaan.

Namum, Saya perlu menilai keterangan mereka secara berhati-hati dan menilai secara objektif adakah keterangan mereka boleh menguatkan pembelaan OKT atau sebaliknya.

Setelah meneliti keterangan SD2 adalah jelas saksi ini tidak melihat secara jelas dan boleh buat pengesahan bahawa OKT tidak pernah melakukan sebarang serangan seksual sepanjang perjalanan. Dia mengakui tidak secara konsisten melihat pergerakan OKT kerana leka menonton gajet elektronik dalam kereta.

Begitu juga dengan keterangan SD3 yang tidak melihat OKT masuk ke dalam rumah setelah sampai. Saya bersetuju dengan hujahan TPR bahawa hanya kerana mereka tidak melihat OKT masuk ke dalam rumah tidak bermaksud OKT tidak berpeluang untuk masuk tanpa disedari oleh SD3.

Keterangan saksi-saksi pembelaan ini langsung tidak menyangkal testimoni mangsa sebelum ini yang telah berjaya mengecam OKT sebagai lelaki yang melakukan serangan seksual semasa dalam kereta dan apabila sampai dirumah neneknya.

Berdasarkan alasan-alasan yang tersebut di atas dan setelah meneliti dan menilai kembali keseluruhan keterangan di peringkat kes pendakwaan dan pembelaan secara maksima dan setelah merujuk kepada prinsip di dalam kes MAT v. PP (supra) yang tersebut di atas, Mahkamah memutuskan di akhir kes Pembelaan ini bahawa OKT telah gagal menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan.

Oleh yang demikian, Mahkamah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya untuk membuktikan pertuduhan terhadap OKT di bawah Seksyen 14(a) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 melampaui keraguan yang munasabah. Justeru, OKT adalah didapati bersalah dan disabitkan dengan atas kedua-dua pertuduhan pindaan.

Saya telah mendengar rayuan dari peguambela OKT dan rayuan balas daripada pihak pendakwaan. Saya mengambil kira bahawa kes ini telah didengar secara perbicaraan penuh dan melibatkan panggilan saksi-saksi dan telah mengambil masa yang panjang.

Saya mengambil kira keseriusan kesalahan jenayah seksual yang dilakukan terhadap kanak-kanak yang semakin meningkat mutakhir ini. Jelas, perbuatan OKT telah mendatangkan trauma kepada mangsa. Satu hukuman yang setimpal perlulah dijatuhkan kepada OKT agar menjadi pengajaran kepada dirinya dan masyarakat umum.

Saya bersetuju dengan hujahan pihak pendakwaan bahawa OKT telah mengambil kesempatan apabila terdapat ruang dan peluang berbuat demikian.

Perbuatan OKT yang menyentuh anggota tubuh mangsa yang sangat sensitif dan privasi kepada seorang wanita. OKT sepatutnya melindungi mangsa dan bukannya mengambil kesempatan terhadap kelemahan mangsa yang masih kanak-kanak.

Seksyen 14(a) AKSTK menetapkan bahawa hukuman bagi kesalahan di bawah seksyen tersebut adalah pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi dua puluh tahun, dan boleh juga dihukum dengan hukuman sebat.

Di samping itu, Seksyen 26(1) AKSTK memberi kuasa kepada Mahkamah, sebagai tambahan kepada hukuman di bawah Akta ini, atau mana-mana kesalahan yang dinyatakan dalam Jadual sekiranya mangsa ialah kanak-kanak, memerintahkan suatu tempoh kaunseling pemulihan terhadap orang yang disabitkan atas kesalahan itu dalam tempoh hukuman.

Selain itu, Seksyen 27(1) AKSTK memperuntukkan bahawa apabila seseorang disabitkan atas mana-mana kesalahan di bawah Akta ini, atau mana-mana kesalahan yang dinyatakan dalam Jadual sekiranya mangsa ialah kanak-kanak, Mahkamah hendaklah mengarahkan supaya orang yang disabitkan itu diletakkan di bawah pengawasan polis bagi suatu tempoh yang tidak kurang daripada satu tahun dan tidak lebih daripada tiga tahun bermula sebaik selepas habis tempoh hukuman yang dijatuhkan terhadapnya.

Berdasarkan faktor-faktor pemberatan dan peringanan, maka Mahkamah dengan ini menjatuhkan hukuman seperti berikut: i. OKT dihukum penjara selama 6 tahun dan 1 kali sebatan bagi pertuduhan pindaan pertama. ii. OKT dihukum penjara selama 6 tahun dan 1 kali sebatan bagi pertuduhan kedua. iii. Hukuman berjalan serentak dari tarikh sabitan. iv. OKT hendaklah menjalani kaunseling pemulihan selama dia ditahan dalam penjara di bawah Seksyen 26. v. 2 tahun pengawasan polis di bawah Seksyen 27 setelah dibebaskan.

Secara kesimpulan, berdasarkan kepada alasan-alasan yang diberikan sebelum ini saya yakin dan percaya bahawa sabitan terhadap OKT adalah selamat dan hukuman yang dijatuhkan juga dalam ruang lingkup yang dibenarkan serta berpatutan. Bertarikh 07hb Oktober 2025 (ZULKIFLI BIN ABLLAH) HAKIM MAHKAMAH SESYEN KOTA BHARU KELANTAN DARUL NAIM Pihak Perayu: Tetuan Rafizi, Zubairi & Firdaus Peguambela & Peguamcara Lot 1384, Jalan Bayam 15200 Kota Bharu, Kelantan Bagi pihak Responden: Jabatan Peguam Negara Cawangan Pendakwaan Kelantan Tingkat 3 Bangunan H-Elite Design Hotel, AG-3-03-06 Al-Waqf@Tunjong, Jalan Kuala Krai 16010 Kota Bharu Kelantan.