DARNESH A/L RAJENDRAN v Pendakwa Raya (B-05(SH)-349-09/2023)

Perayu telah dituduh dengan pertuduhan seperti berikut: Bahawa kamu pada 23.06.2012, jam lebih kurang 4.30 pagi, bertempat di No. 35 Kawasan Tempat Letak Kereta hadapan Cheerz Bistro, Lorong Batu Nilam 21C, Bukit Tinggi, di dalam Daerah Klang, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, telah melakukan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap Jegadesh a/l Puvanesvaran (No. K/P: 920401-10-5519) dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan.

Di akhir kes pembelaan, setelah perayu dipanggil membela diri, Hakim Mahkamah Tinggi (hakim bicara) memutuskan pembelaan perayu gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes pendakwaan melampaui keraguan yang munasabah.

Perayu didapati bersalah dan disabitkan bagi pertuduhan yang dihadapkan ke atas perayu. Hakim bicara telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama 30 tahun bermula dari tarikh tangkap (1/6/2020) dan 12 sebatan rotan terhadap perayu di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan.

Ini adalah rayuan perayu terhadap sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh hakim bicara bagi kesalahan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. Manakala pihak Pendakwa Raya pula merayu terhadap hukuman.

Fakta kes pendakwaan boleh diringkaskan seperti berikut. Pada 23/6/2012, si mati dan rakan-rakannya iaitu SP6, SP7 dan SP8 (saksi-saksi mata) telah pergi ke Cheerz Bistro (“pub tersebut”) di bandar Klang. Menurut ketiga-tiga saksi mata tersebut, semasa berada di dalam pub tersebut, telah berlaku perselisihan faham di antara perayu dan si mati (Jegadesh) di mana berlaku perlanggaran dan sentuhan di antara si mati dan perayu semasa mereka sedang menari dan minum di dalam pub tersebut.

Kawan-kawan si mati iaitu SP6, SP7 dan SP8 adalah saksi-saksi mata yang berada di tempat kejadian bersama dengan si mati dan melihat kejadian yang berlaku. Selepas perselisihan faham di antara perayu dan si mati semasa di dalam pub tersebut, SP6, SP7, SP8, Dhinnesh (abang si mati) dan si mati telah keluar dari pub untuk mencari makanan. Semasa mereka berada di luar pub tersebut, perayu telah datang kepada mereka dan bergaduh dengan si mati dan terus menikam si mati pada bahagian dada menggunakan pisau.

SP6, SP7 dan SP8 yang berada di tempat kejadian semasa itu nampak perbuatan perayu menikam si mati pada bahagian dada dengan pisau. Menurut ketiga-tiga saksi mata tersebut, sejurus selepas si mati ditikam, si mati telah melangkah ke belakang dan mata si mati macam naik atas dan bawah dan kemudian si mati jatuh rebah dan tidak lagi responsif. Menurut ketiga-tiga saksi mata tersebut, perayu telah menikam si mati pada bahagian dada tetapi mereka tidak nampak darah memancut keluar akibat tikaman tersebut.

Keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut disokong oleh keterangan pakar perubatan forensik (SP2) dari Hospital Tengku Ampuan Rahimah (HTAR), Klang yang melakukan post mortem ke atas si mati pada 23/6/2012. SP2 di dalam keterangan bertulisnya (WSSP2) telah menyatakan, antara lain, seperti berikut: i) Saya telah melakukan pemeriksaan luaran terlebih dahulu ke atas mayat si mati dan hasil pemeriksaan luaran mendapati, si mati mengalami 4 kesan kecederaan iaitu 1 luka calar pada pipi kiri, 1 luka tikam pada dada sebelah kiri, 1 luka hiris pada lengan kiri dan 1 luka calar pada siku kiri; ii) Luka tikam tersebut berukuran 1.7 x 1.0 cm dan telah memotong kulit, tisu di bawah kulit, tulang dada ketiga sebelah kiri, menembusi lobus atas paru-paru kiri, kantung jantung dan memotong jantung sebelah kiri. Arah tikaman adalah ke kanan, ke belakang dan ke bawah; iii) Seterusnya saya telah membuat pemeriksaan dalaman ke atas mayat si mati dan mendapati bahagian kepala dan leher tidak mempunyai sebarang kecederaan. Pada bahagian thorax terdapat satu (1) luka tikam yang menembusi tulang dada ketiga sebelah kiri pada bahagian hadapan, saluran pernafasan tidak cedera dan rongga kiri dada mempunyai 1300 ml darah cair dan darah beku; iv) Terdapat satu (1) luka tikam yang menembusi lobus atas paru-paru kiri, kantung jantung sebelah kiri dan memotong otot jantung sebelah kiri di mana ianya telah memotong terus saluran darah arteri left anterior descending pada pangkalnya, terdapat 100 ml darah beku di dalam kantung jantung tersebut. Pemeriksaan pada rongga abdomen tidak menunjukkan sebarang kecederaan atau sebarang tanda penyakit; dan v) Berdasarkan post mortem yang dilakukan, punca kematian si mati ialah luka tikam pada dada.

SP2 dalam keterangannya semasa perbicaraan telah menyatakan hasil post mortem ke atas mayat si mati menunjukkan, antara lain, kecederaan-kecederaan seperti berikut:

Luka tikam pada si mati telah mengenai otot jantung dan telah memotong terus salur darah utama pada jantung. Organ jantung merupakan satu (1) organ vital di mana kecederaan pada organ tersebut boleh menyebabkan fungsi jantung terhenti dengan serta merta dan boleh menyebabkan kematian dengan serta merta;

(ii) Kecederaan pada dada si mati boleh disebabkan sebarang objek tajam seperti pisau atau parang atau pedang;

(iii) Sama ada pendarahan memancut keluar ataupun tidak, dipengaruhi oleh lokasi di mana salur darah terpotong. Seperti yang dinyatakan, yang terpotong adalah jantung yang terletak di dalam rongga badan. Ianya berbeza jika luka tersebut adalah luka hiris atau luka tetak yang mengenai salur darah yang terdapat di permukaan badan seperti pada leher, siku bahagian hadapan, pangkal paha di mana tempat-tempat ini mempunyai salur darah yang berada dekat dengan permukaan badan; dan

(iv) Jika luka tersebut adalah “slash” ataupun luka tetak, pendarahan adalah banyak dan boleh memancut keluar berbeza dengan luka tikam yang dialami oleh si mati. [10] Ketiga-tiga saksi mata tersebut juga nampak keadaan si mati sebelum dan selepas ditikam oleh perayu. Menurut mereka, selepas si mati ditikam oleh perayu, si mati telah menarik nafas akhir tidak lama selepas si mati dibawa masuk ke dalam kereta untuk dibawa ke hospital. [11] Pegawai penyiasat (SP12) yang menjalankan siasatan dalam kes ini mendapati keseluruhan keterangan pihak pendakwaan menunjukkan perayu yang menikam dada si mati dengan pisau sehingga menyebabkan kematian si mati. Kematian si mati disebabkan oleh perbuatan perayu. Perayu telah menyebabkan bencana tubuh kepada si mati yang mencukupi pada lazimnya untuk menyebabkan kematian si mati menurut seksyen 300 (c) Kanun Keseksaan. SAKSI-SAKSI MATA SEMASA KEJADIAN [12] Saksi-saksi mata semasa kejadian iaitu SP6, SP7 dan SP8 melihat bagaimana perayu menikam dada si mati dengan pisau semasa kejadian. Ketiga-tiga saksi tersebut berada bersama dan berdekatan dengan si mati di tempat kejadian semasa si mati ditikam oleh perayu. Keterangan mereka menunjukkan tiada orang lain yang menikam si mati. Perayu telah mula bertengkar dengan si mati semasa berada di dalam pub dan kemudiannya si mati dan ketiga-tiga saksi mata tersebut dan Dhinnesh (abang si mati) keluar dari pub untuk mencari makanan. Semasa si mati berada di luar pub, berlaku pergaduhan dan perayu menikam si mati dengan pisau. [13] Keterangan saksi-saksi mata tersebut juga disokong oleh keterangan SP2 yang menjalankan post mortem ke atas mayat si mati dan mengesahkan punca kematian si mati ialah luka tikam pada dada. Dapatan oleh SP2 mengenai punca kematian si mati menyokong keterangan SP6, SP7 dan SP8 bahawa mereka nampak perayu menikam dada si mati dengan pisau. Kecederaan luka tikam pada dada si mati adalah konsisten dan menyokong keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut. KETERANGAN SP6 (GUGAN A/L MANOHARAN) [14] Salah seorang saksi mata semasa kejadian ialah SP6. Keterangan SP6 boleh diringkaskan seperti berikut. Semasa berada di dalam pub tersebut, SP6 dan kawan-kawannya minum dan menari. Semasa sedang menari, badan Darnesh (perayu) dan Jegadesh (si mati) bergesel dan ini menyebabkan berlaku perselisihan faham di antara mereka. Darnesh memanggil abang si mati (SP8) keluar dari pub untuk berbincang di luar pub. Semasa itu SP6 bersama Jegadesh, SP7 dan SP8 juga keluar dari pub. [15] SP6 nampak Darnesh membawa Jegadesh ke sebuah lorong untuk cuba selesaikan pergaduhan mereka tetapi dengan tiba-tiba Darnesh mengeluarkan pisau poket dari poket belakang dan terus mencucuk (menikam) Jegadesh. SP6 nampak Darnesh menikam Jegadesh sebanyak sekali. SP6 nampak Jegadesh jatuh pengsan dekat dengan tempat kejadian akibat ditikam oleh Darnesh. SP6 tiada pengetahuan sama ada akibat tikaman tersebut, Jegadesh telah mati atau sebaliknya. Oleh itu, SP6 cepat-cepat membawa Jegadesh ke hospital (HTAR, Klang) dengan menaiki kereta untuk menerima rawatan di hospital. KETERANGAN SP7 (KAVIRAJ A/L SAMIAYAH) [16] SP7 juga salah seorang saksi mata semasa kejadian. SP7 dan kawan-kawannya termasuk Jegadesh (si mati) telah pergi ke pub tersebut untuk minum dan semasa sedang minum, berlaku sedikit perselisihan faham kerana terkena (terlanggar) kaki. SP8 (Dhinnesh/abang si mati) pesan jangan bergaduh dan suruh kami duduk sahaja. Selepas itu, abang si mati keluar dari pub untuk berbincang dengan mereka. Seterusnya si mati, SP7, SP6 dan Vishua juga keluar dari pub untuk tengok kumpulan berbincang. Semasa itu, SP7 lihat si mati bergaduh dengan kumpulan lain. Selepas itu, SP7 nampak SP8 juga bergaduh dengan kumpulan tersebut. [17] SP8 melarang kami bergaduh dan suruh kami masuk semula ke dalam pub. Semasa di dalam pub, SP7 lihat masih ada pergaduhan di luar pub. Selepas itu, SP7, si mati, SP6 dan SP8 keluar semula dari pub dan melihat terdapat ahli kumpulan memegang 1 pisau besar dan 1 pisau kecil. SP7 berada di sebelah si mati dan pada masa itu melihat perayu macam memeluk si mati dekat-dekat dan perayu memegang pisau kecil di tangannya. SP7 lihat perayu tolak (tikam) dengan kuat dada si mati dengan pisau kecil. SP7 lihat perayu tikam dada si mati sekali sahaja. [18] Selepas si mati ditikam oleh perayu, mata si mati seolah-olah naik atas dan bawah dan si mati terus jatuh terbaring. SP7 dan Vishua memegang si mati untuk dibawa ke kereta untuk ke hospital. Semasa berada di dalam kereta, si mati menarik nafas besar dan selepas itu si mati tidak bernafas lagi. KETERANGAN SP8 (DHINNESH A/L PUVANESVARAN) [19] SP8 juga salah seorang saksi mata semasa kejadian. Beliau mengatakan berada di pub tersebut semasa kejadian bersama kawan-kawannya seperti Vinod Kumar, Prem Kumar, Ashok Kumar, Vishuaran, Gugan (SP6), Kavinraj (SP7), Nishantan dan Jegadesh (adik SP8/si mati). Semasa sampai di pub tersebut, berlaku perselisihan faham di antara Jegadesh (si mati), Darnesh (perayu) dan Rajnish (adik perayu) dan kumpulan mereka. Apabila SP8 melihat insiden tersebut, SP8 telah arahkan perayu dan Rajnish keluar dari pub untuk berbincang mengenainya. [20] Semasa SP8 mahu berbincang dengan mereka berdua, SP8 telah arahkan Jegadesh (si mati), kawan-kawannya dan yang lain-lain untuk berada di dalam pub dan SP8 akan berbincang dengan mereka. SP8 pun keluar dari pub untuk berbincang. Dengan tiba-tiba, Jegadesh (si mati) keluar dari pub bersama dengan kawan-kawannya. Semasa itu, SP8 nampak Rajnish (adik perayu) mengeluarkan satu (1) pisau dan Darnesh (perayu) juga mengeluarkan satu (1) pisau lipat. Hanya kedua-dua mereka sahaja memegang senjata semasa itu dan SP8 cuba menghalang mereka bergaduh. [21] Tiba-tiba Darnesh dan adik SP8 (si mati) bergaduh dan SP8 nampak Darnesh menikam si mati pada bahagian dada sebelah kiri. Semasa itu, SP8 berada berdekatan di hadapan mereka dan nampak dengan jelas Darnesh menikam si mati. Selepas ditikam, si mati jatuh rebah dan SP8 mengangkat si mati yang sesak nafas semasa itu. Si mati tidak lagi boleh bernafas dan tidak dapat bercakap dan SP8 terpaksa meminta kawan-kawannya membawa si mati ke kereta untuk dibawa ke hospital. Selepas itu Darnesh dan Rajnish memberitahu SP8 mereka tidak buat apa-apa ke atas si mati dan mereka terus beredar dari tempat kejadian. DAPATAN HAKIM BICARA DI AKHIR KES PENDAKWAAN [22] Hakim bicara di akhir kes pendakwaan setelah membuat penilaian maksima terhadap keseluruhan keterangan kes pendakwaan termasuk ekshibit-ekshibit yang dikemukakan, mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu

kes prima facie terhadap perayu bagi pertuduhan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan sepertimana yang diperuntukkan di bawah seksyen 180(1) KTJ [lihat kes Balachandran v Public Prosecutor [2005] 2 MLJ 30; Public Prosecutor v. Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393]. [23] Hakim bicara juga mendapati semua intipati pertuduhan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan terhadap perayu telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan di akhir kes pendakwaan. Dengan itu perayu dipanggil membela diri untuk menjawab pertuduhan tersebut. PEMBELAAN PERAYU [24] Perayu telah membela diri dengan memberikan keterangan secara bersumpah dan mengatakan pada hari kejadian, perayu menerima panggilan telefon daripada seorang kawannya bernama “Suppiah” yang mengajak perayu untuk melepak bersamanya dan kawan-kawannya di Taman Botanik, Klang. Apabila perayu sampai di Cheerz Bistro (pub tersebut) pada jam lebih kurang 1.00 pagi, perayu telah berjumpa dengan Suppiah. Semasa berada di dalam pub tersebut, perayu nampak adiknya (Rajnish) juga berada di dalam pub bersama dengan kawan-kawannya. Pada ketika itu, perayu perhatikan terdapat pertengkaran di antara pengawal pub (bouncer) dan sekumpulan pelanggan di mana pengawal pub telah menghalau kumpulan tersebut keluar dari pub tersebut. [25] Tidak lama kemudian, perayu dan adiknya serta kawan-kawan adiknya telah keluar dari pub tersebut untuk mencari makanan. Pada ketika itu, sekumpulan pelanggan yang dihalau keluar dari pub tersebut telah membuat bising di luar pub. Adik perayu (Rajnish) telah menjerit kepada kumpulan tersebut supaya beredar dari situ dan jangan mencari pasal. Disebabkan mereka tidak berpuas hati terhadap teguran Rajnish, kumpulan tersebut telah bergaduh dengan Rajnish dan perayu telah cuba campur tangan dan cuba meleraikan pergaduhan tersebut. Pada ketika itu, perayu mengatakan si mati telah datang menyerang perayu dengan gelang besi. [26] Akibat diserang oleh si mati, perayu terpaksa mempertahankan diri dengan menumbuk si mati sekali atau dua kali sebelum si mati beredar ke tempat kumpulan lain yang juga sedang bergaduh semasa itu. Roy telah datang menolong melindungi Rajnish daripada dipukul oleh kumpulan tersebut. [27] Tidak jauh dari situ, perayu nampak seorang lelaki India diserang oleh seorang yang tidak dikenali. Perayu telah pergi ke arah lelaki India tersebut dan dapati lelaki India tersebut adalah si mati yang sedang terbaring di atas jalanraya. Perayu telah memaklumkan Rajnish dan Roy bahawa salah seorang daripada kumpulan yang dihalau oleh pengawal pub telah menyerang si mati. Perkara ini juga dimaklumkan kepada kawan-kawan si mati sebelum si mati dibawa ke hospital. [28] Selepas kejadian, perayu telah pergi ke sebuah restoran di Klang (Moden Restoran) untuk makan dan tidak lama selepas itu, Rajnish menerima panggilan telefon daripada Roy yang memaklumkan adiknya (si mati) telah meninggal dunia. DAPATAN HAKIM BICARA DI AKHIR KES PEMBELAAN [29] Secara keseluruhannya di akhir kes pembelaan, hakim bicara mendapati pembelaan perayu adalah tidak kredibel dan merupakan penafian semata-mata. Perayu hanya menafikan membawa pisau semasa bergaduh dengan si mati dan juga menafikan menikam si mati dengan pisau. [30] Hakim bicara juga mendapati pembelaan perayu gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. Sebaliknya pihak pendakwaan di akhir kes pembelaan telah berjaya membuktikan kes pendakwaan melampaui keraguan yang munasabah terhadap perayu. [31] Dengan itu, hakim bicara memutuskan perayu bersalah dan disabitkan bagi pertuduhan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan yang dihadapkan ke atas perayu. TANGGUNGJAWAB MAHKAMAH YANG MENDENGAR RAYUAN [32] Adalah prinsip undang-undang yang mantap bahawa Mahkamah yang mendengar rayuan seharusnya mengambil pendirian untuk tidak mengganggu atau mengusik dapatan yang dibuat oleh hakim bicara melainkan wujud salah arah yang menyebabkan berlaku salah laksana keadilan, dapatan hakim bicara yang tidak menurut undang-undang atau terdapat keterangan kukuh yang menunjukkan hakim bicara telah terkhilaf dalam menilai keterangan yang dikemukakan semasa perbicaraan [lihat kes-kes seperti LCY v TWY [2019] 4 MLRA 310; [2019] 7 CLJ 158; [2019] 2 AMR 642; Dream Property Sdn Bhd v Atlas Housing Sdn Bhd [2015] 2 MLRA 247; [2015] 2 MLJ 441; [2015] 2 CLJ 453; [2015] 2 AMR 601; Gan Yook Chin & Anor v Lee Ing Chin & Ors [2004] 2 MLRA 1; [2005] 2 MLJ 1; [2004] 4 CLJ 309; [2004] 6 AMR 781; Periasamy a/l Sinnapan & Anor v PP[1996] 2 MLJ 557; [1996] 2 AMR 2511; Herchun Singh & Ors v PP [1969] 1 LNS 2; Lai Kim Hon & Ors v PP [1980] 1 LNS 197; Amri Ibrahim & Anor v PP [2017] 1 CLJ 617; PP v Mohd Radzi Abu Bakar [2005] 2 MLRA 590]. [33] Berdasarkan prinsip tersebut, kami telah membuat penilaian maksima ke atas semua keterangan pihak pendakwaan dan pembelaan untuk memastikan sama ada dapatan hakim bicara adalah betul dan berasas serta tidak patut diganggu kecuali terdapat apa-apa salah arah yang menjejaskan hak perayu dan berlaku salah laksana keadilan sehingga menyebabkan sabitan perayu tidak selamat. PERUNTUKAN SEKSYEN 300 KANUN KESEKSAAN [34] Rujukan kepada seksyen 300 Kanun Keseksaan memperuntukkan seperti berikut: “Murder Except in the cases hereinafter excepted, culpable homicide is murder, if the act by which the death is caused is done with the intention of causing death, or – Secondly - If it is done with the intention of causing bodily injury as the offender knows to be likely to cause death of the person to whom the harm is caused, - Thirdly – If it is done with the intention of causing such bodily injury to any person and the bodily injury intended to be inflicted is sufficient in the ordinary course of nature to cause death, - Fourthly – If the person committing the act knows that it is so imminently dangerous that it must, in all probability, cause death, or cause bodily injury as is likely to cause death, and commits such act without any excuse for incurring the risk of causing death or such injury as aforesaid. Exception 1 – When culpable homicide is not murder – Culpable homicide is not murder if the offender, whilst deprived of the power of self-control by grave and sudden provocation, causes the death of the person who gave the provocation or causes the death of any other person by mistake or accident. Exception 2 - Culpable homicide is not murder – Culpable homicide is not murder if the offender, in the exercise in good faith of the right of private defence of person or property, exceeds the power given to him by law and causes the death of the person against whom he is exercising such right of defence without premeditation, and without any intention of doing more than is necessary for the purpose of such defence. Exception 3 – Culpable homicide is not murder if the offender, being a public servant or aiding a public servant acting for the advancement of public justice, exceeds the powers given to him by law, and causes death by doing an act which he, in good faith, believes to be lawful and necessary for the due discharge of his duty as such public servant and without ill-will towards the person whose death is caused. Exception 4 – Culpable homicide is not murder if it is committed without premeditation in a sudden fight, in the heat of a passion upon a sudden quarrel and without the offenders having taken undue advantage or acted in a cruel or unusual manner. Exception 5 – Culpable homicide is not murder when the person whose death is caused, being above the age of eighteen years, suffers death or takes the risk of death with his own consent. ISU-ISU RAYUAN PERAYU DI HADAPAN KAMI WUJUD PERBEZAAN DALAM KETERANGAN SP6, SP7 DAN SP8 [35] Peguam perayu menghujahkan bahawa hakim bicara telah terkhilaf kerana bergantung sepenuhnya kepada keterangan saksi-saksi mata iaitu SP6, SP7 dan SP8. Walhal terdapat percanggahan di dalam keterangan mereka yang menjejaskan kes pendakwaan dan menyebabkan sabitan perayu tidak selamat. Di antara keterangan mereka yang berbeza ialah mengenai lokasi si mati ditikam. SP6 menyatakan si mati ditikam di lorong Cheerz Pub. SP7 pula menyatakan di hadapan Cheerz Pub dan SP8 menyatakan lokasinya di tempat letak kereta bersebelahan Cheerz Pub. [36] Peguam perayu juga menghujahkan terdapat percanggahan berkenaan senjata yang digunakan oleh perayu untuk menikam si mati. SP6 dalam keterangannya menyatakan senjata yang digunakan ialah pisau poket. SP7 menyatakan pisau kecil digunakan. Manakala SP8 menyatakan pisau lipat digunakan. [37] Dengan hormatnya kami tidak bersetuju dengan hujahan peguam perayu. Pada hemat kami perbezaan dalam keterangan SP6, SP7 dan SP8 adalah suatu yang tidak dapat dielakkan apabila melibatkan keterangan saksi-saksi. Setiap saksi mempunyai daya ingatan yang berbeza-beza tertakluk kepada latarbelakang dan tahap ingatan masing-masing. Beberapa orang saksi yang jujur yang berada di tempat kejadian mungkin akan memberikan keterangan yang sedikit berbeza. Namun kami dapati perbezaan di dalam keterangan SP6, SP7 dan SP8 bukan suatu yang sangat material sehingga menjejaskan naratif kes pendakwaan. Ianya juga tidak menyebabkan keterangan mereka tidak kredibel dan tidak boleh dipercayai sehingga menjejaskan pertuduhan terhadap perayu. [38] Dalam keterangannya, SP6 mengatakan si mati ditikam oleh perayu dengan pisau poket yang diambil daripada poket perayu. SP7 pula mengatakan perayu menikam si mati dengan menggunakan pisau kecil. Manakala SP8 mengatakan si mati ditikam oleh perayu menggunakan pisau lipat. Ketiga-tiga saksi tersebut mengatakan si mati ditikam oleh perayu di bahagian dada si mati. [39] Dengan hormatnya, kami tidak bersetuju dengan hujahan peguam perayu bahawa wujud percanggahan material deskripsi senjata yang digunakan oleh perayu untuk menikam si mati. Pada hemat kami, ianya tidak mempunyai asas yang kukuh, mengelirukan mahkamah dan sebenarnya bertujuan menyokong pembelaan perayu yang merupakan penafian semata-mata. Dalam pembelaannya, perayu menafikan membawa pisau dan menikam si mati semasa kejadian. Perayu juga mendakwa si mati ditikam oleh seorang individu lain yang terlibat dalam pergaduhan dengan si mati. [40] Mengenai keterangan saksi-saksi semasa perbicaraan, Mahkamah Persekutuan dalam kes PP v Datuk Haji Harun Haji Idris (No. 2) [1977] 1 MLJ 15 melalui Raja Azlan Shah HMP (pada ketika itu) telah menjelaskan prinsip keterangan saksi-saksi dan memutuskan seperti berikut: “In this case different witnesses have testified to different parts of what had happened or what had been said and also there are, in the evidence of witnesses for the prosecution, some discrepancies, as would be expected of witnesses giving their recollections of a series of events that took place in 1971-

In my opinion dicrepancies there will always be, because in the circumstances in which the events happened, every witness does not remember the same thing and he does not remember accurately every single thing that happened. It may be open to criticism, or it might be better if they took a notebook and wrote down every single thing that happened and every single thing that was said. But they did not know that they are going to be witnesses at this trial. I shall be almost inclined to think that if there are no discrepancies, it might be suggested that they have concocted their accounts of what had happened or what had been said because their versions are too consistent. The question is whether the existence of certain discrepancies is sufficient to destroy their credibility. There is no rule of law that the testimony of a witness must either be believed in its entirety or not at all. A court is fully competent, for good and cogent reasons, to accept one part of the testimony of a witness and to reject the other. It is, therefore, necessary to scrutinize each evidence very carefully as this involves the question of weight to be given to certain evidence in particular circumstances”. [penekanan ditambah] [41] Mahkamah Persekutuan juga dalam kes Ong Teng For & Anor v PP [2013] 1 CLJ 39 menyentuh prinsip yang serupa mengenai keterangan saksi telah membuat pemerhatian berikut: “[33]….there is no dearth of authorities to say that in every case, there are bound to be contradictions and discrepancies. The question to be decided by the trial judge is whether those contradictions and/or discrepancies are material ones so as to strike at the very root of the charge. It is for the trial judge to consider this since he was the one who saw and heard the evidence. In the present case the learned judge concluded that there were discrepancies but those discrepancies were not material ones. Since this involved the credibility of witnesses, we held that the learned judge was a better person to decide and an appellate court ought ot to interfere with such findings.” [penekanan ditambah] [lihat juga kes-kes seperti Herchun Singh & Ors v. PP [1969] 1 LNS 52]; Public Prosecutor v. Mohamed Ali [1962] 1 MLJ 257; Mohamed Alias v. Public Prosecutor [1983] 2 MLJ 172; dan Pie bin Chin v. Public Prosecutor [1985] 1 MLJ 234]. [42] Pada hemat kami dan berdasarkan prinsip yang dinyatakan oleh mahkamah atasan, keterangan SP6, SP7 dan SP8 adalah sangat material memandangkan mereka adalah saksi-saksi mata dan berada di tempat kejadian bersama si mati semasa si mati ditikam oleh perayu. Mereka nampak dengan jelas apa yang berlaku semasa kejadian. Di tempat kejadian mereka nampak perayu yang menikam si mati di bahagian dada si mati menggunakan pisau sama ada pisau poket (keterangan SP6), pisau kecil (keterangan SP7) atau pisau lipat (keterangan SP8). Mereka nampak satu (1) tikaman telah dilakukan oleh perayu di bahagian dada si mati dan tikaman ini menyebabkan si mati jatuh rebah. [43] Pada hemat kami, perbezaan yang terdapat dalam keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut tersebut bukan suatu yang sangat material. Perbezaan yang berlaku tersebut adalah tidak material dan tidak menjejaskan pertuduhan terhadap perayu. Fakta material yang jelas dan tidak dipertikaikan oleh pembelaan perayu ialah ketiga-tiga saksi mata tersebut nampak semasa kejadian si mati ditikam dengan pisau pada bahagian dada. Mereka nampak dan mengecam orang yang menikam si mati ialah perayu. Tiada orang lain yang menikam si mati semasa kejadian kecuali perayu. [44] Kami juga tidak mempercayai pembelaan perayu bahawa kononnya si mati ditikam oleh seorang individu lain yang juga bergaduh dengan si mati semasa kejadian. Pada hemat kami, perayu hanya mahu melepaskan dirinya daripada dikaitkan dengan perbuatan menikam si mati. Tetapi perayu gagal menyatakan identiti orang yang bergaduh dengan si mati dan yang menikam si mati. Perayu hanya menyatakan nampak seorang lelaki India yang menikam si mati. Sebaliknya, keterangan SP6, SP7 dan SP8 iaitu saksi-saksi mata jelas menunjukkan perayu yang bergaduh dengan si mati dan juga yang menikam si mati dengan pisau. Pergaduhan perayu dengan si mati telah bermula dari dalam pub dan kemudiannya bersambung di luar pub tersebut. Tiada orang lain yang terlibat menikam si mati. [45] Pada hemat kami, keterangan SP6, SP7 dan SP8 adalah lebih dipercayai, kredibel dan konsisten serta setelah penilaian maksima dibuat, hakim bicara adalah betul apabila mempercayai dan menerima keterangan saksi-saksi mata tersebut. Pada hemat kami juga, apa-apa percanggahan yang terdapat dalam keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut adalah tidak material dan tidak melemahkan atau menjejaskan kredibiliti SP6, SP7 dan SP8. PENGECAMAN PERAYU OLEH SP6, SP7 DAN SP8 ADALAH POSITIF [46] Selain itu, peguam perayu menghujahkan bahawa perbezaan dalam keterangan SP6, SP7 dan SP8 telah menyebabkan terdapat keraguan mengenai identiti orang yang menikam si mati semasa kejadian. Menurut peguam perayu, orang yang menikam si mati bukan perayu tetapi seorang individu lain yang juga telah bergaduh dengan si mati semasa kejadian. [47] Dengan hormatnya, kami tidak dapat menerima hujahan peguam perayu mengenai isu ini. Pada hemat kami, pengecaman positif perayu sebagai orang yang menikam si mati telah dibuat oleh saksi-saksi mata iaitu SP6, SP7 dan SP8 semasa kawad cam yang dijalankan oleh SP9 (Insp. Mohamad Juhari bin Abdul Wahab) pada 3/6/2020 yang mana SP6, SP7 dan SP8 dapat mengecam perayu sebagai orang yang memegang pisau dan menikam si mati semasa kejadian (lihat laporan kawad cam di P20, P21 dan P22). [48] Seterusnya semasa perbicaraan di mahkamah, ketiga-tiga saksi mata tersebut juga dapat mengecam perayu. Ketiga-tiga saksi mata tersebut berada sangat hampir atau berdekatan dengan si mati semasa kejadian dan nampak si mati ditikam dengan pisau oleh perayu. Pengecaman perayu oleh SP6, SP7 dan SP8 semasa perbicaraan merupakan suatu keterangan yang substantif dan keterangan pengecaman tersebut menyokong naratif kes pendakwaan. [49] Mahkamah Rayuan dalam kes Lim Tiong Seng & Satu Lagi lwn PP [2011] 5 CLJ 1 mengenai pengecaman saksi telah memutuskan seperti berikut: ‘[21] Kedudukan undang-undang tentang pengecaman adalah jelas. Keterangan substantif adalah pengecaman ke atas orang kena tuduh sebagai orang yang telah melakukan kesalahan oleh saksi-saksi dalam mahkamah semasa perbicaraan. Keterangan pengecaman dalam kawad cam adalah relevan dan boleh digunakan sebagai keterangan sokongan kepada keterangan substantif yang dinyatakan tadi.” [penekanan ditambah] [lihat kes-kes seperti R v Turnbull & Ors [1976] 63 Cr App R 132; Duis Akim & Ors v PP [2013] 9 CLJ 692; PP v Dato’ Mokhtar Hashim & Ors [1983] CLJ Rep 721; Arumugam Muthusamy v PP [1998] 3 CLJ 597]. [50] Pada hemat kami, ketiga-tiga saksi mata tersebut dapat mengecam perayu sebagai orang yang bergaduh dengan si mati dan menikam si mati semasa kejadian. Tiada orang lain yang terlibat. Pada hemat kami juga, keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut gagal dicabar atau dipertikaikan oleh perayu dan keterangan ketiga-tiga saksi tersebut dipercayai dan diterima oleh hakim bicara. Kami juga dapati tiada sebab yang munasabah untuk ketiga-tiga saksi mata tersebut memberikan keterangan yang tidak benar untuk mengaitkan perayu dengan perbuatan menikam si mati. Mereka memberikan keterangan berdasarkan apa yang mereka nampak semasa kejadian bahawa perayu yang menikam si mati dengan pisau. SAMA ADA SP6, SP7 SP8 MERUPAKAN SAKSI BERKEPENTINGAN [51] Peguam perayu menghujahkan bahawa SP6 dan SP7 mempunyai hubungan yang rapat dengan si mati. Mereka adalah kawan si mati dan berada bersama si mati semasa kejadian. Manakala SP8 pula ialah abang si mati. Ketiga-tiga saksi mata tersebut nampak si mati bergaduh dengan perayu dan perayu menikam si mati dengan pisau pada bahagian dada si mati. Mereka juga nampak si mati jatuh rebah selepas ditikam oleh perayu dan dibawa ke dalam kereta untuk ke hospital. Mereka juga nampak si mati menghembuskan nafas akhirnya semasa berada di dalam kereta sebelum sempat dibawa ke hospital. [52] Peguam perayu menghujahkan hubungan rapat SP6 dan SP7 sebagai kawan si mati dan SP8 sebagai abang si mati akan menjadikan mereka sebagai saksi yang berkepentingan dan keterangan mereka perlu dinilai dengan berhati-hati dan memerlukan keterangan sokongan supaya tidak memihak kepada si mati semata-mata dan bukannya berdasarkan apa yang mereka nampak semasa kejadian. Keadaan yang sama juga mengenai SP8 di mana sebagai abang si mati, semestinya beliau mahukan orang yang menikam adiknya yang menyebabkan adiknya meninggal dunia menerima hukuman yang setimpal di atas perbuatannya. [53] Pada hemat kami, ketiga-tiga saksi tersebut adalah saksi-saksi mata di tempat kejadian dan nampak dengan jelas perbuatan perayu yang bergaduh dan menikam si mati menggunakan pisau. Keterangan mereka menyokong antara satu sama lain dan bukanlah suatu keterangan yang memihak kepada si mati semata-mata. Ketiga-tiga saksi mata tersebut memang mengenali si mati terutamanya SP8 (abang si mati) dan keterangan mereka berdasarkan apa yang mereka nampak semasa kejadian. Keterangan mereka juga disokong oleh keterangan SP2 yang menjalankan post mortem ke atas mayat si mati dan juga disokong oleh keterangan SP9 yang menjalankan kawad cam dan menyediakan laporan kawad cam di P20, P21 dan P22. Keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut tidak boleh diketepikan tanpa alasan yang kukuh dikemukakan oleh pihak perayu. [54] Mahkamah Persekutuan dalam kes Balasingham v PP [1959] 1 LNS 8 yang menyentuh mengenai keterangan saksi yang mempunyai kepentingan telah memutuskan seperti berikut: “…After all there is no legal presumption that an interested witness should not be believed. He is entitled to credence until cogent reasons for disbelief can be advanced in the light of evidence to the contrary and the surrounding circumstances…” [penekanan ditambah] [55] Justeru kami bersetuju dengan dapatan hakim bicara yang menerima dan mempercayai keterangan SP6, SP7 dan SP8 yang merupakan saksi-saksi mata semasa kejadian. Pada hemat kami, keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut adalah kukuh dan kredibel dan tiada alasan yang munasabah dikemukakan oleh perayu untuk membolehkan hakim bicara menolak keterangan ketiga-tiga saksi mata tersebut. BERLAKU PERGADUHAN SECARA TIBA-TIBA ATAU MENGEJUT ANTARA PERAYU DAN SI MATI SEMASA KEJADIAN [56] Peguam perayu menghujahkan bahawa berlaku pergaduhan secara tiba-tiba atau mengejut di tempat kejadian antara perayu dan si mati dan pengecualian di bawah seksyen 300 (Pengecualian 4) Kanun Keseksaan adalah terpakai. Perayu semasa membela diri menafikan membawa pisau yang digunakan untuk menikam si mati. Perayu juga tiada membuat apa-apa perancangan awal untuk bergaduh dan menikam si mati semasa kejadian. Dalam penyataan saksi bertulis oleh perayu (WSSD1) perayu menafikan telah menikam si mati dan juga menafikan membawa pisau yang digunakan semasa kejadian untuk menikam si mati. [57] Peguam perayu menghujahkan berlaku pergaduhan secara tiba-tiba atau mengejut di antara perayu dan si mati semasa kejadian dan perbuatan membunuh si mati yang dilakukan oleh perayu adalah berpunca daripada pergaduhan secara tiba-tiba atau mengejut dan berlaku dalam keadaan perayu hilang kawalan emosi yang menyebabkan kes tersebut termasuk di bawah Pengecualian 4 kepada seksyen 300 Kanun Keseksaan. [58] Peguam perayu juga menghujahkan prinsip dalam kes Mickelson Gerald Wayne v PP [2021] 10 CLJ 700 adalah terpakai dan menyokong kes perayu di mana Mahkamah Persekutuan dalam kes tersebut telah menggantikan sabitan kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dengan sabitan bagi kesalahan membunuh tanpa niat di bawah seksyen 304(b) Kanun Keseksaan. Peguam menghujahkan fakta dalam kes tersebut menunjukkan perbuatan membunuh si mati dilakukan oleh bekas suaminya dan berpunca daripada pertengkaran secara tiba-tiba dan berlaku dalam keadaan hilang kawalan emosi yang menyebabkan kes tersebut termasuk di bawah Pengecualian 4 kepada seksyen 300 Kanun Keseksaan. [59] Selanjutnya peguam perayu menghujahkan oleh kerana elemen mens rea (niat) yang diperlukan bagi kesalahan membunuh tidak dapat dibuktikan tanpa keraguan yang munasabah, sabitan perayu di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan tidak dapat dipertahankan dan telah dipinda kepada kesalahan mematikan orang tanpa niat di bawah seksyen 304(b) Kanun Keseksaan. Dalam kes Mickelson Gerald Wayne (supra) tersebut, Mahkamah Persekutuan telah membuat pemerhatian seperti berikut: “[76] It is trite law that culpable homicide is not murder if the case falls within any of the five excepions to s. 300 PC. Exception 4 covers acts done in a sudden fight. It acknowledges that in the heat of passion, a man’s judgment may be clouded by a momentary loss of control of his essential mental faculties governing emotion. Exception 4 becomes relevant only when exception 1 does not apply. To invoke Exception 4, the following conditions must be satisfied:

it was a sudden fight which originated from a sudden quarrel;

(ii) there was no premeditation;

(iii) the act occurred in the heat of passion; and

(iv) the accused had not taken unfair advantage or acted in a cruel or unusual manner.” [penekanan ditambah] [60] Dengan hormatnya kami tidak bersetuju dengan hujahan peguam perayu. Pada hemat kami, tiada keterangan yang menunjukkan berlaku pergaduhan secara tiba-tiba atau mengejut. Menurut keterangan saksi-saksi mata iaitu SP6, SP7 dan SP8, perayu telah bertengkar dengan si mati semasa berada di dalam pub tersebut. Kemudian SP6, SP7, SP8 dan si mati telah keluar dari pub tersebut untuk mencari makanan. Semasa berada di luar pub, perayu yang juga keluar dari pub telah bergaduh dengan si mati dan menikam si mati dengan pisau. Pada hemat kami, keterangan kes menunjukkan pembelaaan perayu tidak termasuk di bawah Pengecualian 4 kepada seksyen 300 Kanun Keseksaan dan Pengecualian 4 tersebut adalah tidak terpakai dalam kes ini [lihat keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Suthakar a/l Sivakumar lwn Pendakwa Raya Rayuan Jenayah No. 05(M)-5-01/2023

(C) dan keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Pendakwa Raya lwn Ahmad Faisal bin Omar Rayuan Jenayah No. N- 05(SH)-230-07/2023]. [61] Pada hemat kami dan berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan, Pengecualian 4 kepada seksyen 300 Kanun Keseksaan adalah tidak terpakai dalam kes perayu. KETERANGAN CCTV GAGAL DIKEMUKAKAN OLEH PIHAK PENDAKWAAN [62] Peguam perayu menghujahkan kegagalan pihak pendakwaan mengemukakan rakaman CCTV di kawasan tempat kejadian untuk menunjukkan pergaduhan tersebut dan perbuatan perayu menikam si mati telah menjejaskan kes pendakwaan. Tanpa rakaman CCTV tersebut dikemukakan sebagai ekshibit kes, peguam perayu menghujahkan ianya menyebabkan keterangan saksi-saksi mata iaitu SP6, SP7 dan SP8 tidak disokong dengan keterangan sokongan. Ini juga menyebabkan inferens bertentangan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 boleh digunapakai terhadap kes pendakwaan. [63] Peguam perayu menghujahkan bahawa rakaman CCTV tersebut adalah penting lebih-lebih lagi perayu menafikan versi pihak pendakwaan dan isu mengenai identiti orang yang menikam si mati semasa kejadian menjadi suatu pertikaian. Pembelaan perayu mengatakan si mati ditikam oleh seorang individu lain yang terlibat dalam pergaduhan dengan si mati. Pada masa yang sama, perayu menafikan bergaduh dengan si mati dan menafikan menikam si mati dengan pisau. [64] Dengan hormatnya kami tidak bersetuju dengan hujahan peguam perayu. Pada hemat kami, keterangan saksi-saksi mata iaitu SP6, SP7 dan SP8 yang berada di tempat kejadian nampak perayu yang bergaduh dengan si mati dan menikam si mati dengan pisau. Tiada orang lain yang menikam si mati. Ianya hanya perbuatan perayu dengan satu (1) tikaman pada bahagian dada sebelah kiri si mati. Justeru rakaman CCTV hanyalah bersifat sebagai keterangan sokongan (corroborative evidence) dan tidak boleh menggantikan keterangan utama atau substantif yang diberikan oleh SP6, SP7 dan SP8 iaitu saksi-saksi mata. Pada hemat kami juga, peruntukan seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 mengenai inferens bertentangan adalah juga tidak terpakai terhadap kes pendakwaan. LAPORAN POST MORTEM KE ATAS SI MATI [65] Peguam perayu menghujahkan bahawa keterangan saksi-saksi mata menunjukkan kecederaan-kecederaan yang dialami oleh si mati boleh dikatakan sebagai “potentially fatal in nature” dan ini menyebabkan peruntukan seksyen 300 (c) Kanun Keseksaan adalah tidak terpakai. [66] Kami tidak bersetuju dengan hujahan peguam perayu mengenai isu ini. Pada hemat kami, luka tikam pada dada si mati boleh membawa maut (“fatal in nature”) dan telah menyebabkan kematian si mati dengan serta-merta. Si mati juga tidak sempat dibawa ke hospital untuk menerima rawatan dan meninggal dunia semasa berada di dalam kereta untuk dibawa ke hospital. Kami juga dapati laporan post mortem (P8) yang disediakan oleh SP2 menyatakan luka tikam yang dialami oleh si mati adalah “fatal in nature.” Di antara kandungan laporan post mortem (P8) yang dirujuk oleh kami ialah seperti berikut: “Conclusions

The body was that of an adult Indian man and was positively identified by his sister-in-law as the above name person.

There was no significant natural disease found in his body that could have caused or contributed to his death at the particular moment in time.

He sustained injuries with pattern consistent with sharp force trauma.

He sustained a stab wound to the heart that was fatal in nature. In my opinion, the cause of death was stab wound to the chest. Cause of death Stab wound to the chest.” [penekanan ditambah] [67] Semasa perbicaraan, SP2 menyatakan hasil post mortem mendapati pada bahagian thorax terdapat satu (1) luka tikam yang menembusi tulang dada ketiga sebelah kiri pada bahagian hadapan, saluran pernafasan tidak cedera dan rongga kiri dada mempunyai 1300 ml darah cair dan beku.Terdapat satu (1) luka tikam yang menembusi lobus atas paru-paru kiri, kantung jantung sebelah kiri dan memotong otot jantung sebelah kiri di mana ianya telah memotong terus saluran darah arteri left anterior descending pada pangkalnya, terdapat 100 ml darah beku di dalam kantung jantung tersebut. [68] SP2 juga menyatakan bahawa luka tikam pada dada si mati telah mengenai otot jantung dan telah memotong terus salur darah utama pada jantung. Organ jantung merupakan satu (1) organ vital di mana kecederaan pada organ tersebut boleh menyebabkan fungsi jantung terhenti dengan serta merta dan boleh menyebabkan kematian dengan serta merta. Seterusnya SP2 mengesahkan punca kematian si mati ialah luka tikam pada dada. PENILAIAN PEMBELAAN PERAYU [69] Secara keseluruhannya dan berdasarkan faktor-faktor yang dinyatakan, kami telah menimbangkan secara maksima keterangan dan kredibiliti saksi-saksi pendakwaan dan juga pembelaan perayu dan mendapati pembelaan perayu merupakan penafian semata-mata, tidak kredibel dan tidak dipercayai oleh hakim bicara. Kami bersetuju dengn dapatan hakim bicara mengenai penilaian pembelaan perayu. Keterangan saksi-saksi mata tersebut adalah kukuh, kredibel dan konsisten yang menunjukkan perayu yang menikam si mati pada bahagian dada si mati menggunakan pisau semasa kejadian. Pembelaan perayu juga gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan [lihat kes Mat v Public Prosecutor [1963] 1 MLJ 263]. [70] Kami juga bersetuju dengan dapatan hakim bicara bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes pendakwaan melampaui keraguan yang munasabah di akhir kes pembelaan menurut kehendak seksyen 182A KTJ [lihat kes Ganapathy a/l Rengasamy v. Public Prosecutor [1998] 2 MLJ 577; Mohamad Radhi bin Yaakob v PP [1991] 3 MLJ 169]. Pada hemat kami, sabitan perayu bagi pertuduhan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan adalah selamat dan boleh dipertahankan. RAYUAN HUKUMAN OLEH PENDAKWA RAYA [71] Kami juga memutuskan tidak mahu mengganggu hukuman yang dijatuhkan oleh hakim bicara bagi kesalahan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan terhadap perayu. Pada hemat kami, hukuman yang dijatuhkan oleh hakim bicara adalah mencukupi, munasabah dan setimpal dengan kesalahan serius yang dilakukan oleh perayu. Kami juga dapati hakim bicara telah mengambil kira aspek kepentingan awam dan juga faktor-faktor peringanan hukuman dan pemberatan hukuman semasa menjatuhkan hukuman terhadap perayu. [72] Kesimpulannya dan berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan, kami sebulat suara memutuskan seperti yang berikut: i) Rayuan perayu terhadap sabitan dan hukuman ditolak; ii) Rayuan hukuman oleh Pendakwa Raya juga ditolak; dan iii) Keputusan Mahkamah Tinggi bagi sabitan dan hukuman terhadap perayu dikekalkan. Bertarikh 27 Julai 2026 -sgd-MEOR HASHIMI BIN ABDUL HAMID HAKIM MAHKAMAH RAYUAN MALAYSIA Kaunsel: Bagi pihak Perayu: Afifuddin bin Ahmad Hafifi Aina Melina binti Johan Ariff Lim [Tetuan Salehuddin Saidin & Asso] Bagi pihak Responden: Mohd Zain bin Ibrahim Mohamed Aznin bin Mohamed Ariff Timbalan Pendakwa Raya [Jabatan Peguam Negara]