Dato' Mohd Rozali Bin Isohak v Tenaga Nasional Berhad (DA-B52NCvC-18-11/2023)

Suatu deklarasi bahawa Defendan mempunyai hak statutori “wayleave” di bawah Akta Elektrik 1949 dan/atau Akta Bekalan Elektrik 1990 di atas tanah tersebut ; 22/07/2025 23:32:18

(ii) Suatu perintah bahawa Plaintif mematuhi perintah PTJTM bertarikh 5.6.1989;

(iii) Suatu perintah bahawa Plaintif dikehendaki menyerahkan keseluruhan tanah tersebut kepada kerajaan menggunakan Borang 12A, KTN 1965 seperti diperintahkan dalam perintah PT JTM bertarikh 5 Jun 1989;

(iv) Suatu perintah bahawa perintah PTJTM bertarikh 5 Jun 1989 yang memberi Defendan hak statutori 'wayleave' diendorskan pada surat ikatan hak milik ('issue document of title') bagi tanah tersebut;

Plaintif diperintahkan membayar g·antirugi am kepada Defendan yang akan ditaksirkan;

(vi) Plaintif diperintahkan membayar gantirugi teruk kepada Defendan yang akan ditaksirkan;

(vii) Plaintif diperintahkan membayar gantirugi teladan kepada Defendan yang akan ditaksirkan;

(viii) Faedah;

(ix) Kos;

Lain-lain relief yang dianggap sesuai dan munasabah oleh Mahkamah Yang mulia ini. [ 3 ] Defendan adalah Tenaga Nasional Berhad (‘TNB”), sebuah syarikat utiliti elektrik utama di Malaysia dan diberi mandat secara statutori di bawah perundangan utama seperti Akta Bekalan Elektrik 1990 , Akta Suruhanjaya Tenaga 2001, dan Akta Elektrik 1949 untuk menjana, memindahkan, mengagihkan, dan menjual elektrik kepada pengguna-pengguna di seluruh Semenanjung Malaysia. Operasi Defendan S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ mempunyai kepentingan nasional yang signifikan. Ia memainkan peranan penting dalam kepentingan awam, memastikan bahawa perkhidmatan asas bekalan elektrik disampaikan dengan selamat dan cekap kepada berjuta-juta warganegara dan perniagaan. [ 4 ] Berdasarkan pliding yang dinyatakan dalam perenggan 30, 32, dan 34 Tuntutan Balas Defendan bertarikh 27.12.2023, dan selanjutnya dibaca dengan relif-relif yang diberikan di bawah perenggan 35(e), (f), dan

Tuntutan Balas tersebut, Mahkamah memutuskan bahawa Defendan berhak memohon taksiran ganti rugi di bawah beberapa kategori berbeza. B. GANTI RUGI YANG BOLEH DITUNTUT MENURUT TUNTUTAN BALAS [ 5 ] Ia adalah undang-undang yang mantap bahawa beban pembuktian terletak pada pihak yang menuntut sesuatu hak dari segi undang-undang. Dalam konteks Tuntutan Balas Defendan, tanggungan beban tersebut terletak sepenuhnya ke atas Defendan untuk membuktikan kesnya, sebagaimana yang dihuraikan dalam kes Tenaga Nasional Bhd v Marwin Industries Sdn Bhd [2012] 2 MLJ 421 dengan merujuk kepada s.101 Akta Keterangan 1950 [TAB 2, Ikatan Autoriti Defendan]: “[6] In law, the party who desires the court to give judgment as to any legal right or liability bears the burden of proof (s 101(1) of the Evidence Act 1950). The burden of proof is on that party is twofold:

the burden of establishing a case; and (ii) the burden of introducing evidence. The burden of proof lies on the party throughout the trial. The evidential burden of proof is only shifted to the other party once that party has discharged its burden of proof. If S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ that party fails to discharge the original burden of proof, then the other party need not adduce any evidence..” [ 6 ] Mahkamah ini memutuskan bahawa tuntutan Plaintif merupakan suatu penyalahgunaan proses Mahkamah. Sehubungan itu, Tuntutan Balas telah diputuskan sebagai berasas yang kukuh atas merit dan disokong oleh bukti yang kukuh dan bersamaan (“Contemporaneous”) : “TUNTUTAN BALAS DEFENDAN MEMPUNYAI MERIT [78] Tuntutan Plaintif secara keseluruhannya didorong dan difailkan terhadap Defendan untuk mencapai tujuan sampingan beliau untuk mengganggu pendudukan sah Defendan ke atas tanah tersebut demi memperkayakan diri beliau dengan cara yang tidak adil di atas perbelanjaan Defendan. Dengan berbuat sedemikian, keseluruhan saman ini didorong oleh niat jahat Plaintif terhadap Defendan. Mahkamah merujuk kepada kes V K Rajah JA dalam keputusan Mahkamah Rayuan Singapura dalam Ang Thiam Swee lwn Low Hian Chor [2013] 2 SLR 340: “When annealed with the elements of disgruntlement, spite, and self preservation, the prospect of pure personal gain appears to S/N GGD3iglr0keVMeOUqpIggA 5 **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal sharpen the edge of Low’s motivations,and raises serious questions about his good faith.” [79] Mahkamah mendapati tindakan dan dakwaan Plaintif yang kini membantah kemasukan Defendan ke atas Tanah subjek tersebut adalah tidak disokong dan merupakan pemikiran semula untuk membenarkan pemfailan saman ini dengan tujuan tunggal untuk mendapatkan keuntungan kewangan S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ tambahan daripada Plaintif demi memperkayakan diri beliau secara tidak adil. Ini merupakan penyalahgunaan terhadap proses Mahkamah ini. Mahkamah dirujuk kepada kes Junzhi Wang & Anor lwn TC Pharmaceutical Industries Co Ltd [2023] 12 MLJ 615 “[93] ....... Adducing it here now before this Court is nothing short of an undisguised, unsavoury and disingenuous attempt by the Plaintiffs to challenge the outcome of those proceedings in China and WIPO on evidence that those forums held to be dubious in the hope of extract in a conflicting order from this Court to override them. In my mind, that constitutes a serious and grave abuse of the process of this Court.” C. DEFENDAN BERHAK MENDAPAT GANTI RUGI AM [ 7 ] Defendan memohon ganti rugi am atas alasan-alasan berikut:

Tindakan Plaintif memulakan prosiding terhadap Defendan adalah bersifat niat jahat dan, pada hakikatnya, memaparkan ciri-ciri pendakwaan jahat kerana tidak mempunyai sebab yang munasabah serta dimulakan dengan niat yang tidak wajar;

(ii) Dakwaan remeh dan tidak berasas yang dikemukakan oleh Plaintif menyebabkan kemudaratan yang besar dan tidak boleh diperbaiki kepada reputasi Defendan khususnya dalam kalangan masyarakat dan pihak berkepentingan yang berkaitan, dengan itu mewajarkan pemberian ganti rugi am; S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ

(iii) Tindakan salah oleh Plaintif dalam memfailkan tuntutan yang tidak mempunyai merit menyebabkan Defendan mengalami kerugian kewangan yang berbangkit, termasuk tetapi tidak terhad kepada kehilangan peluang perniagaan dan jabatan hasil; dan

(iv) Tindakan Plaintif adalah menyusahkan dan menindas, dan telah diteruskan dengan niat yang jelas untuk mengganggu dan menyusahkan Defendan, dan telah dengan sewajarnya diputuskan oleh Mahkamah sebagai penyalahgunaan proses mahkamah. i. DEFENDAN BERHAK MENDAPAT GANTI RUGI AM BERASASKAN PENDAKWAAN BERNIAT JAHAT YANG TIMBUL DARIPADA TINDAKAN PLAINTIF MEMULAKAN SAMAN UTAMA [ 8 ] Mahkamah dirujuk kepada kes Tan Joon Kiang v AM Finance Bhd [2010] 1 MLJ 385 di mana Yang Arif Persuruhjaya Kehakiman (sebagaimana kedudukan beliau ketika itu) menyatakan elemen-elemen asas yang diperlukan untuk membuktikan tuntutan bagi pendakwaan berniat jahat dalam konteks sivil. Yang Arif menerimapakai ujian yang mantap seperti berikut: “[19] As in an ordinary case of malicious prosecution, it is necessary to show, first, that the proceedings terminated favourably in favour of the plaintiffs; secondly that there was absence of reasonable and probable cause for bringing them; and thirdly, that there was malice or improper motive (per May LJ in Radivojeric v LR Industries Ltd [1984] Transcript No 1514 (CA) as cited in Business Computers Ltd v Registrar of Companies at p 469).” S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ [ 9 ] Mahkamah bersetuju dengan hujahan Defendan bahawa kes ini dengan jelas memenuhi setiap elemen yang dinyatakan dalam kes Tan Joon Kiang (supra). Pertama, prosiding telah diputuskan secara muktamad memihak kepada Defendan, dengan tuntutan Plaintif ditolak secara keseluruhannya. [ 10 ] Kedua, tuntutan Plaintif telah dikemukakan tanpa sebarang sebab yang munasabah atau sebab yang mungkin, seperti yang disahkan oleh keputusan Mahkamah Yang Mulia ini. Di Tan Joon Kiang (supra), Yang Arif Pesuruhjaya Kehakiman Harminder Singh meneliti maksud "reasonable and probable cause" dan menerimapakai rumusan klasik yang ditetapkan oleh Hawkins J dalam Hicks v Faulkner (1878) 8 QBD 167 seperti berikut: “[20] What is reasonable and probable cause? The definition by Hawkins J in Hicks v Faulkner (1878) 8 QBD 167 at p 171 was approved by the House of Lords in Herniman v Smith [1938] AC 305 and our Federal Court in Rawther v Abdul Kareem [1966] 2 MLJ 201 and reads as follows: I should define reasonable and probable cause to be, an honest belief in the guilt of the accused based upon a full conviction, founded upon reasonable grounds, of the existence of a state of circumstances, which, assuming them to be true, would reasonably lead any ordinary prudent and cautious man, placed in the position of the accuser, to the conclusion that the person charged was probably guilty of the crime imputed.” [ 11 ] Ketiga, Mahkamah ini telah memutuskan bahawa tindakan tersebut didorong oleh niat jahat dan tujuan yang tidak wajar, termasuk cubaan S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ untuk memperkaya Plaintif secara tidak adil dengan menjejaskan kepentingan Defendan. Dalam kes Tan Joon Kiang (supra), Yang Arif Pesuruhjaya Kehakiman Harminder Singh telah mempertimbangkan maksud “malice” seperti berikut: “[21] What is malice? ‘Malice in this context has the special meaning common to other torts and covers not only spite or ill-will but also improper motive’ (Gibbs v Rea [1998] AC 786 at p 797 (PC). What will constitute want of reasonable and probable cause and malice will depend on the facts and circumstances of each case. In Williams v Taylor (1829) 6 Bing 183; 130 ER 125, Tindal CJ observed: What shall amount to such a combination of malice and want of probable cause is so much a matter of fact in each individual case as to render it impossible to lay down any general rule on the subject; but there ought to be enough to satisfy a reasonable was that the accuser had no ground for proceeding but his desire to injure the accused. (Cited with approval in Robin v Sunrise Investments (Pte) Ltd [1991] 2 MLJ 517).” [ 12 ] Dalam kes ini, Mahkamah mendapati tindakan Plaintif untuk memulakan prosiding tidak disokong oleh sebarang kepercayaan yang jujur atau munasabah. Sebaliknya, tuntutan ini difailkan dengan tidak mengambil kira hak statutori Defendan yang jelas dan telah lama wujud untuk menduduki tanah subjek, dan bertentangan dengan keadaan fakta dan undang-undang yang mantap yang diketahui— atau yang sepatutnya diketahui secara munasabah—kepada Plaintif. [ 13 ] Defendan juga secara jelas telah membuktikan kepada Mahkamah ini bahawa Defendan telahpun membuat bayaran pampasan kepada S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ pemilik-pemilik berdaftar Tanah Subjek termasuk Plaintif menurut obligasi statutorinya untuk jumlah keseluruhan RM50,178.00. Saya petik kembali alasan penghakiman seperti berikut: “[26] SD 1 semasa memberikan keterangan menyatakan bahawa PTJTM telah mengadakan perbicaraan bagi pampasan pada 5.6.1989 selaras dengan keperluan di bawah Seksyen 58 Akta Elektrik 1949 (yang kini digantikan dengan Seksyen 16 ABE 1990). Perbicaraan ini bertujuan untuk menilai dan menentukan jumlah pampasan yang wajar yang perlu dibayar oleh Defendan kepada pemilik-pemilik tanah bagi kemasukan dan pendudukannya di Tanah subjek tersebut, dengan memastikan pematuhan terhadap peruntukan-peruntukan statutori serta layanan berasaskan ekuiti pemilik-pemilik tanah. Selepas perbicaraan pampasan pada 5.6.1989, PTJTM telah memberikan awad sejumlah RM38,165.50 sebagai pampasan oleh Defendan kepada semua pemilik tanah berdaftar. Jumlah ini diberikan sebagai tambahan kepada pampasan asal sebanyak RM12,012.50 yang telah dibayar oleh Defendan kepada semua pemilik tanah berdaftar (termasuk Plaintif). Hasilnya, jumlah pampasan yang dibayar oleh Defendan untuk Tanah subjek itu adalah sebanyak RM50,178.00.” [ 14 ] Mahkamah ini juga telah membuat satu dapatan fakta dan undang-undang bahawa Defendan telah melepaskan beban bukti dalam membuat pembayaran pampasan kepada pemilik-pemilik berdaftar Tanah Subjek. Petikan dalam Alasan Penghakiman: “[29] Keterangan yang dikemukakan oleh Defendan dengan jelas menunjukkan bahawa ia telah sepenuhnya mematuhi Perintah PTJTM bertarikh 5.6.1989. Perintah tersebut secara jelas mengarahkan agar jumlah pampasan dibayar hanya kepada S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ Hashim bin Yaacob dan bukan kepada dua pemilik tanah yang lain, iaitu Plaintif atau Che Dir bin Ibrahim. Mahkamah berpendapat bahawa Defendan telah berjaya melepaskan beban keterangannya (“discharged the evidential burden”) untuk membuktikan pematuhan terhadap Perintah PTJTM dengan mengisukan cek berjumlah RM38,165.50, seperti yang dibuktikan dalam surat Defendan bertarikh 8.8.1989. … [34] Berdasarkan hujahan di atas Mahkamah ini berpendapat bahawa Defendan telah berjaya melepaskan beban keterangannya (“discharged the evidential burden”) dengan membuktikan pematuhan terhadap Perintah PTJTM bertarikh 5.6.1989. Ini terbukti melalui pengeluaran cek berjumlah RM38,165.50 kepada Hashim bin Yaacob, yang dibuktikan melalui surat Defendan bertarikh 8.8.1989.” [ 15 ] Di samping itu juga, Mahkamah ini berpuas hati bahawa Defendan sememangnya mempunyai kepentingan undang-undang dan kepentingan benefisial ke atas Tanah Subjek melalui kaveat persendirian berdaftar yang tidak pernah dicabar oleh Plaintif. Petikan dalam Alasan Penghakiman : “KAVEAT PERSENDIRIAN YANG DIMASUKKAN OLEH DEFENDAN TETAP TIDAK DICABAR OLEH PLAINTIF DALAM MAHKAMAH UNDANG-UNDANG SIVIL [58] Semasa pemeriksaan semula Saksi Sepina 1 (yang merupakan wakil dari Pejabat Tanah bagi Tanah Merah), peguamcara Plaintif telah cuba untuk mengesahkan sama ada Plaintif mempunyai hak untuk memohon untuk mengenepikan kaveat persendirian yang S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ dimasukkan oleh Defendan. Saksi Sepina tersebut mengesahkan bahawa Plaintif sememangnya mempunyai hak tersebut yang hanya boleh dilakukan melalui perintah mahkamah dalam satu mahkamah sivil. Walau bagaimanapun, seperti yang dilihat dalam keterangan Saksi Sepina 1, tiada bukti dalam fail Pejabat Tanah pada masa kini yang menunjukkan bahawa Plaintif telah mengambil sebarang langkah untuk mencabar atau mengenepikan kaveat Defendan ke atas Tanah subjek itu melalui prosedur – prosedur undang-undang yang sewajarnya. Kegagalan untuk bertindak ini selanjutnya melemahkan tuntutan Plaintif dan mengukuhkan kedudukan Defendan bahawa kaveat tersebut adalah sah dan telah didaftarkan secara teratur. [59] Mahkamah berpendapat dan bersetuju dengan hujahan Defendan bahawa kegagalan Plaintif untuk mengemukakan sebarang keterangan dokumentari di hadapan Mahkamah Yang Mulia ini bagi mencabar keesahan (“legitimacy”) kaveat Defendan yang sedia ada ke atas Tanah subjek itu sejak pendaftarannya pada 03.10.2021 mencetuskan anggapan inferensi yang bertentangan di bawah Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 . Plaintif telah gagal untuk melepaskan beban bukti (“discharge the evidential burden”) bagi menyangkal atau mencabar kepentingan undang-undang dan benefisial yang sah dan sedia ada Defendan ke atas Tanah subjek tersebut melalui kaveat persendirian yang dimasukkan di Pejabat Tanah…(emphasis added)” [ 16 ] Berdasarkan alasan yang dinayatakan di atas Mahkamah ini bersetuju dan berpendapat bahawa tindakan Plaintif, merupakan analog S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ sivil kepada pendakwaan berniat jahat: ia telah dimulakan secara melulu, dengan niat jahat, dan tanpa asas fakta atau undang-undang yang kukuh. Akibatnya, Defendan telah dikenakan litigasi yang berpanjangan dan tidak perlu, yang menyebabkan gangguan, tekanan serta perbelanjaan yang boleh dielakkan. Dalam keadaan sedemikian, ambang untuk pemberian ganti rugi am atas alasan pendakwaan berniat jahat dengan jelas telah dipenuhi. [ 17 ] Mahkamah bersetuju bahawa tiga elemen utama bagi tuntutan pendakwaan berniat jahat seperti yang dihuraikan dalam kes Tan Joon Kiang (supra)telah dipenuhi – iaitu,

bahawa prosiding telah berakhir memihak kepada Defendan;

(ii) bahawa tiada sebab munasabah dan berpatutan untuk memulakan tindakan tersebut; dan

(iii) bahawa tindakan itu telah dimulakan dengan niat jahat atau motif yang tidak wajar– [ 18 ] Maka Mahkamah berpendapat Defendan berhak untuk diberikan ganti rugi am atas asas pendakwaan berniat jahat, sebagai pengiktirafan terhadap institusi prosiding yang salah dan kecederaan yang timbul daripadanya. ii. DEFENDAN BERHAK UNTUK MENUNTUT GANTI RUGI AM ATAS KECEDERAAN KE ATAS REPUTASI YANG TIDAK BOLEH DIBAIKI AKIBAT PENDAKWAAN BERNIAT JAHAT DAN PENYALAHGUNAAN PROSES OLEH PLAINTIF [ 19 ] Seterusnya Mahkamah bersetuju bahawa tindakan prosiding yang diambil oleh Plaintif, telah menyebabkan kecederaan besar dan tidak boleh dibaiki ke atas reputasi Defendan. Kecederaan terhadap reputasi S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ ini telah disertai dengan kerugian komersial yang berbangkit, termasuk kehilangan hasil dan kedudukan dalam komuniti perniagaan. Menjadi prinsip mantap bahawa kecederaan terhadap reputasi merupakan akibat yang boleh dijangka dan semula jadi daripada suatu tindakan undang-undang yang berniat jahat atau disalahgunakan. Dalam kes Ho Yui Luen & Anor v Agile PJD Development Sdn Bhd [2025] MLJU 975, Mahkamah Tinggi telah mengesahkan prinsip bahawa ganti rugi am boleh diberikan bagi kecederaan sebegini tanpa keperluan untuk pliding khusus atau bukti yang ketat, atas dasar bahawa kecederaan sedemikian mengalir sebagai suatu anggapan undang-undang: “[93] As the Plaintiffs have also pleaded in their Amended Statement of Claim for general damages, I will grant the Plaintiffs general damages “…which the law presumes to flow from, and as it were be the natural and probable consequence of the defendants’ act. Therefore, general damages need not be pleaded specifically nor need any evidence be produced to prove them as such. as per the Court of Appeal in MGG Pillai v

Tan Sri Dato Vincent Tan Chee Yioun & Other Appeals [1995] 2 MLJ ” [ 20 ] Selanjutnya bersandarkan kepada prinsip yang dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Sambaga Valli a/p KR Ponnusamy v Datuk Bandar Kuala Lumpur & Ors and Another Appeal [2018] 1 MLJ 784, di mana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa taksiran ganti rugi am adalah secara asasnya sensitif kepada fakta dan tidak tertakluk kepada sebarang piawaian yang ketat: “[14] It is trite that a person injured by another’s wrong is entitled to general damages for non-pecuniary such as his pain and suffering, hardship, discomfort, mental distress and loss of amenities of life. S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ There is no standard rule to measure the damage in such cases. The courts usually determine the amount based on a fair and reasonable standard, free from sentimental or fanciful standards, and based upon evidence adduced. The court should also consider the age, health and condition of the injured party pre-injury as compared with his condition after the injury. The court also consider the need for medical, psychological or physical symptoms, and the impact on the plaintiff’s conduct and lifestyle before apportioning the amount of damages.” [ 21 ] Mahkamah Tinggi dalam kes Dr Zakir Abdul Karim Naik v Ramasamy a/l Palanisamy dan satu lagi saman [2024] 9 MLJ 881 menyatakan bahawa pampasan bagi kecederaan reputasi secara asasnya adalah tidak tepat, namun jumlah yang diberikan mestilah mencerminkan nilai tinggi yang diberikan oleh undang-undang terhadap reputasi: “The purpose of an award of damages are to provide consolation for hurt feelings, compensation for damage to reputation, and vindication of the plaintiffs reputation. The assessment of general damages is necessarily imprecise and. Accordingly, damages are at large in the sense that they cannot be arrived at through calculation or the application of a formula. The sum awarded must demonstrate vindication of the plaintiffs reputation. The level of damages ought to reflect the high value which the law places upon reputation and, in particular, upon the reputation of those whose work and life depends upon their honesty, integrity and judgment.” [ 22 ] Defendan merupakan pembekal utiliti elektrik utama di Semenanjung Malaysia dan sebuah syarikat tersenarai awam di Bursa S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ Malaysia Securities Berhad ("Bursa Malaysia"). Oleh yang demikian, pemfailan saman yang remeh dan tidak berasas, khususnya yang melibatkan dakwaan serius seperti pencerobohan, sememangnya mengundang penelitian daripada orang awam yang melabur, pihak berkuasa pengawalseliaan dan penganalisis kewangan . Pendedahan tersebut boleh diakses oleh pemegang saham, pelabur institusi, pengawal selia, penganalisis kewangan dan pihak berkepentingan lain, sama ada di dalam atau luar negara. Hal ini menyebabkan kecederaan kepada reputasi, melemahkan keyakinan pelabur dan menjejaskan kepercayaan orang ramai terhadap Defendan, sekali gus menjejaskan imej korporat dan kedudukan Defendan dalam pasaran. [ 23 ] Mahkamah ini bersetuju dan berpendapat bahawa berdasarkan perkara-perkara yang dinyatakan dan berpandukan kepada autoriti undang-undang yang dikemukakan, Defendan secara sah berhak menuntut ganti rugi am atas kecederaan reputasi yang dialaminya akibat tindakan undang-undang Plaintif yang tidak berasas dan berniat jahat. iii. DEFENDAN BERHAK MENUNTUT GANTI RUGI AM ATAS KEHILANGAN HASIL YANG DITIMBULKAN OLEH PENDAKWAAN BERNIAT JAHAT DAN PENYALAHGUNAAN PROSES OLEH PLAINTIF [ 24 ] Berdasarkan keputusan Mahkamah Tinggi dalam kes Ho Yui Luen (supra) dan keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Sambaga Valli (supra), tindakan Plaintif yang tidak berasas dan tidak mempunyai merit telah menyebabkan kerugian yang besar serta gangguan yang tidak wajar terhadap operasi perniagaan Defendan. Defendan telah dipaksa untuk mengalihkan sumber dalaman yang ketara dan menanggung kos operasi S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ yang tinggi. Antaranya, Defendan terpaksa mendapatkan khidmat peguam, menjalankan siasatan dalaman yang menyeluruh, dan menggerakkan tindakan pentadbiran, teknikal, dan pematuhan untuk mendapatkan semula, menyemak, dan menganalisis dokumentasi sejarah berkaitan dengan Tanah Subjek. Usaha-usaha ini, walaupun perlu bagi menjawab tuntutan Plaintif secara sah dan bertanggungjawab, telah menimbulkan beban material terhadap operasi Defendan. [ 25 ] Sebagai contoh, perbicaraan kes ini berlangsung selama tiga hari, di mana En. Rosmanizam bin Ismail, Pengurus Kanan Pentadbiran & Dokumentasi Tanah (“Senior Manager of Land Administration & Documentation”) di Jabatan Pembangunan Grid Tenaga Nasional Berhad, telah dikehendaki hadir dan memberi keterangan sebagai saksi. Ini mewakili satu pengalihan masa dan sumber pegawai kanan secara tidak wajar, semata-mata untuk mempertahankan diri terhadap pendakwaan yang berniat jahat dan penyalahgunaan proses mahkamah oleh Plaintif. Pengalihan sumber-sumber kritikal ini telah menyebabkan ketidakcekapan operasi yang ketara, menjejaskan keupayaan Defendan untuk melaksanakan aktiviti penjanaan hasil, dan mengganggu pelaksanaan projek strategik yang sedang berjalan. Keadaan ini seterusnya mengakibatkan peningkatan kos dalaman, kelewatan perniagaan, dan kesan buruk yang dapat diukur terhadap aktiviti komersial Defendan. [ 26 ] Defendan telah mengalami kerugian kewangan secara langsung dan nyata akibat daripada tindakan litigasi Plaintif yang salah dan tidak berasas. Prosiding undang-undang yang tidak wajar ini telah secara material menghalang urusan perniagaan Defendan, menyebabkan kerugian, perbelanjaan yang tidak perlu, dan gangguan terhadap operasi Defendan. Maka Mahkamah ini bersetuju bahawa Defendan berhak untuk S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ menuntut ganti rugi am atas kerugian yang ditanggung secara langsung hasil daripada tindakan salah dan berniat jahat Plaintif dalam memfailkan saman terhadap Defendan. iv. DEFENDAN BERHAK MENUNTUT GANTI RUGI AM ATAS PENYALAHGUNAAN PROSES MAHKAMAH DAN TINDAKAN PLAINTIF YANG MENYUSAHKAN DALAM MEMFAILKAN SAMAN UTAMA TERHADAP DEFENDAN [ 27 ] Tindakan Plaintif juga merupakan satu penyalahgunaan proses Mahkamah, menyusahkan dan dibuat secara terancang. Pemulaan dan penerusan prosiding ini tidak dibuat dengan niat baik, sebaliknya mempunyai tujuan yang tidak wajar dan bersifat terselindung. [ 28 ] Secara khusus, tindakan Plaintif merupakan satu penyalahgunaan serius terhadap proses kehakiman—satu cubaan yang tidak jujur dan berniat buruk untuk mengelak daripada perintah muktamad PTJTM bertarikh 5.6.1989. Plaintif berniat untuk mengenepikan keputusan muktamad Pejabat Tanah dan Jajahan Tanah Merah dan memperkayakan dirinya secara tidak wajar dengan menjejaskan kepentingan Defendan. [ 29 ] Dalam kes Mohamed Yusop bin Abdul Wahab v American Express (M) Sdn Bhd [2002] 6 MLJ, Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa “An abuse of the process of the court may arise when its process is used in bad faith and for an improper purpose. It is an abuse of the process of the court when the process is misused. Examples of such misuse are quite rampant” S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ [ 30 ] Plaintif menuntut bayaran sewa sebanyak RM461,560.00 berdasarkan laporan penilaian yang dengan sengaja mengabaikan kewujudan kaveat persendirian dan kepentingan pemilikan Defendan terhadap Tanah Subjek, walaupun fakta ini diakui dalam keterangan penilaian Plaintif sendiri. Tindakan sedemikian bukan sahaja menunjukkan kecuaian, tetapi juga satu pengabaian sengaja terhadap kebenaran, keadilan dan integriti kehakiman. Dalam Alasan Penghakiman Mahkamah ini menyatakan bahawa:

(ii) LAPORAN PENILAIAN TANAH YANG DIKEMUKAKAN OLEH PLAINTIF ADALAH TIDAK TEPAT DAN OLEH ITU TUNTUTAN PLAINTIF MENGENAI SEWA BERJUMLAH RM461,560.00 ADALAH TIDAK BERASAS DAN TIDAK DAPAT DIJUSTIFIKASIKAN. [61] Plaintif, melalui Penilainya, Encik Mohd Nasir Bin Saat (SP3), telah mengemukakan laporan penilaian tanah yang dibuat untuk lot tersebut - “Laporan dan Penilaian No Lot 1174 No. Hakmilik GM 2323, Mukim Maka, Jajahan Tanah Merah, Negeri Kelantan Bertarikh 13 Mac 2023” - yang selepas ini dirujuk sebagai “laporan penilaian tanah”. Namun timbul persoalan adakah metodologi yang digunakan oleh Penilai untuk menyediakan Laporan Penilaian tersebut dilakukan dengan penyelidikan yang betul yang dikendalikan mengenai sejarah di sebalik pendudukan tanah tersebut oleh Defendan. [62] SP3, semasa pemeriksaan balas, mengakui bahawa dalam menjalankan tugas penilaian tanah sedemikian, beliau mempunyai kewajipan untuk menyemak kesemua dokumen – dokumen yang relevan mengenai status tanah tersebut sebelum membuat sebarang penemuan/keputusan dalam laporan penilaiannya. S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ Walau bagaimanapun, SP3 kemudiannya secara jelas mengakui bahawa Defendan sememangnya telah memasukkan kaveat ke atas Tanah tersebut yang beliau ketahui daripada dokumen-dokumen yang dilihat dari PTJTM. Pengakuan ini hanya dibuat setelah peguampeguam bagi Defendan terpaksa merujuk semula SP3 kepada laporannya dan keterangan dokumentari yang ada di hadapan Mahkamah kerana SP3 pada mulanya mengambil pendirian bahawa beliau tidak pasti sama ada terdapat kaveat ke atas Tanah tersebut walaupun ia jelas dinyatakan dalam laporannya. ... [64] SP3 juga mengakui bahawa beliau mengetahui tentang menara pylon Defendan yang dibina di atas tanah tersebut. Tidak mungkin bagi SP3 untuk tidak menyedari pendudukan Defendan, memandangkan Defendan telah membina dan mendirikan strukturstruktur elektrik yang besar, menara-menara, dan kabel – kabel overhed di atas Tanah tersebut. Walaupun mempunyai pengetahuan mengenai hak undang – undang dan benefisial Defendan ke atas tanah tersebut, dan melihat menara-menara pylon Defendan, jumlah sewa sebanyak RM461,560.00 yang dinyatakan dalam laporan penilaian tanah dengan mudah mengabaikan untuk mengambilkira wayleave serta pemilikan undang – undang dan benefisial Defendan ke atas Tanah tersebut. Ini telah diakui semasa pemeriksaan balas oleh SP3. [65] Oleh itu, Mahkamah bersetuju dengan hujahan Defendan bahawa angka sewa yang dituntut oleh Plaintif, berjumlah RM461,560.00, bukan sahaja tidak tepat tetapi juga tidak berasas dan tidak boleh dijustifikasikan. Angka tersebut S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ dicipta atas alasan palsu bahawa tanah tersebut bebas daripada sebarang sekatan, yang jelas tidak benar, memandangkan hakmilik undang – undang dan benefisial Defendan seperti yang tercatat dalam dokumen – dokumen pejabat tanah, yang mana SP3 mendakwa telah disemak dan dilihat olehnya. Dalam masa yang sama, Mahkamah mendapati bahawa kedua-dua nilai pasaran semasa dan angka sewa yang dituntut oleh Plaintif, berjumlah RM461,560.00 seperti yang dinyatakan dalam Pernyataan Tuntutan, bukan sahaja tidak tepat tetapi juga tidak berasas dan tidak boleh dijustifikasikan. Plaintif telah gagal untuk mengemukakan sebarang keterangan atau justifikasi bagi tuntutan melambung dan tidak berasas ini, yang kelihatan seperti telah direka secara arbitrari tanpa sebarang asas yang sah.” [ 31 ] Seterusnya Mahkamah dapati tindakan Plaintif memulakan prosiding terhadap pihak yang salah merupakan satu lagi manifestasi penyalahgunaan proses Mahkamah. Mahkamah dirujuk kepada kes Bayland Sdn Bhd & Anor v Paulus De Kruijff [2021] MLJU 718 (HC) di mana Mahkamah menyatakan bahawa sesuatu tindakan boleh dengan sewajarnya diklasifikasikan sebagai remeh atau menyusahkan (frivolous atau vexatious) apabila prosiding dimulakan terhadap pihak yang bukan merupakan subjek tuntutan yang sah atau sewajarnya: “[27] As to what constitute ‘frivolous or vexatious’, the following are some illustrations:

no locus standi: AIC Dotcom Sdn Bhd (suing in a representative capacity for MTEX Corp Sdn Bhd) v MTEX

(b)res judicata: Seruan Gemilang Makmur Sdn Bhd v Badan Perhubungan UMNO Negeri Pahang Darul Makmur (via his secretary Dato’ Ahmad Tajudin bin Sulaiman) [2010] 8 MLJ 57;

(c)wrong party is sued: see Yeng Hing Enterprise Sdn Bhd v Liow Su Fah [1979] 2 MLJ 240;

(d)illegality: Lim Eng Heng v Lim Sam Keow & others [2003] MLJU 47;

(e)unfounded claims: EON Bank Berhad v Cepad Group Sdn

(f)claim is statute-barred: Sim Kiang Chiok v Southeast Asia Special Asset Management Bhd [2016] 1 MLJ 5” [ 32 ] Mahkamah ini juga telah memutuskan bahawa sebarang tuntutan pampasan sepatutnya, jika ada, ditujukan terhadap Hashim bin Yaacob— salah seorang pemilik berdaftar Tanah Subjek—yang telah menerima bayaran pampasan daripada Defendan bagi pihak Plaintif. Kegagalan Plaintif untuk menuntut terhadap pihak yang sewajarnya mengukuhkan lagi sifat tindakan ini yang tersilap dan tidak wajar terhadap Defendan: “(c) PLAINTIF MENGAKUI TIDAK MEMBAWA SEBARANG TUNTUTAN TERHADAP HASHIM BIN YAACOB [35] Perintah PTJTM bertarikh 5.6.1989 dengan jelas menyatakan bahawa jumlah pampasan hanya perlu dibayar kepada Hashim bin Yaacob dan Defendan telah dengan jelas membuktikan pematuhan terhadap Perintah tersebut dengan mengeluarkan cek berjumlah RM38,165.50 kepadanya, walau bagaimanapun, Plaintif (SP1) mengakui semasa pemeriksaan balas bahawa S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ beliau tidak membuat sebarang tuntutan terhadap Hashim bin Yaacob … [37] Mahkamah berpendapat Defendan telah jelas melepaskan beban keterangannya dengan menunjukkan pematuhan terhadap Perintah Pejabat Tanah bertarikh 5.6.1989, setelah membayar jumlah penuh RM38,165.50 kepada Hashim bin Yaacob, salah seorang daripada tiga pemilik bersama Tanah subjek tersebut. Sebarang tuntutan pampasan selanjutnya seharusnya difailkan oleh Plaintif terhadap Hashim bin Yaacob atau memandangkan beliau telah meninggal dunia, terhadap harta pusakanya. Ia adalah tidak munasabah dan tanpa merit bagi Plaintif memulakan tindakan ini terhadap Defendan selepas 35 tahun jumlah pampasan telah dibayar kepada Hashim bin Yaacob mematuhi perintah yang sah itu.” [ 33 ] Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Defendan bahawa tindakan Plaintif memulakan prosiding terhadap pihak yang salah, iaitu Defendan dalam kes ini, merupakan satu penyalahgunaan proses Mahkamah yang bersifat menyusahkan, remeh dan amat tidak wajar. Tuntutan tersebut tidak dapat dipertahankan dari segi undang-undang, tidak berasas dari segi fakta, dan telah diteruskan dengan cara yang bertujuan untuk mengganggu Defendan serta menyalahgunakan sumber kehakiman. S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ E. DEFENDAN BERHAK UNTUK MENDAPAT GANTI RUGI TERUK [ 34 ] Seterusnya Mahkamah ini berpendapat bahawa Defendan juga berhak untuk diberikan suatu perintah ganti rugi teruk. Definisi ganti rugi teruk boleh dilihat dalam kes Sambaga Valli (supra): “[32] Now, aggravated damages are classified as a species of compensatory damages, which are awarded as additional compensation where there has been intangible injury to the interest of personality of the plaintiff, and where this injury has been caused or exacerbated by the exceptional conduct of the defendant.” [ 35 ] Terdapat dua keadaan yang mewajarkan pemberian ganti rugi teruk sebagaimana ujian dua peringkat yang dirumuskan dalam kes Mahkamah Tinggi Big Junkyard Sdn Bhd & Anor v Chan Kah Wai (berniaga di bawah nama Ytwo Coffee House) [2022] MLJU 2923, iaitu: (i) wujudnya perlakuan berniat jahat oleh pihak yang melakukan kesalahan dalam melaksanakan kesalahan tersebut; dan (ii) wujudnya kecederaan yang dialami oleh pihak yang teraniaya: “[41] Thus, aggravated damages are given as additional compensation where there is injury to the feelings of the plaintiff that is caused by or exacerbated as a result of exceptional conduct of the defendant. The conduct must be high-handed or malicious act or an act done in an oppressive manner. Mere wrongful conduct is not sufficient. There must be something exceptional in the act that was done… (emphasis added) [42] The principles stated above show that there are two elements relevant to the availability of an award for aggravated damages: S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ firstly, exceptional or contumelious conduct or motive on the part of the defendant in committing the wrong; secondly, intangible loss suffered as a result by the plaintiff, that is injury to feelings or personality” [ 36 ] Mahkamah ini mendapati bahawa tindakan Plaintif didorong oleh niat jahat dan bertujuan untuk mencederakan, mengganggu serta menindas Defendan. Tindakan tersebut difailkan sebagai satu pemikiran semula, dan didorong oleh motif tersembunyi untuk menjejaskan Perintah PTJTM bertarikh 5.6.1989 yang mengikat pihak-pihak. [ 37 ] Walaupun Plaintif mempunyai pengetahuan sebenar dan konstruktif mengenai kehadiran sah Defendan di atas Tanah Subjek, termasuk pengetahuan tentang kaveat persendirian berdaftar oleh Defendan serta pemilikan yang telah lama wujud, menunjukkan satu sikap cuai yang melampau terhadap kebenaran dan proses Mahkamah. Laporan penilaian Plaintif sendiri mengakui kewujudan kaveat Defendan, namun beliau tetap meneruskan tuntutan sewaan tanpa sebarang asas undang-undang atau fakta. [ 38 ] Sekiranya ada tuntutan pampasan yang sah, sepatutnya ditujukan terhadap Hashim bin Yaacob, salah seorang pemilik berdaftar yang telah menerima pampasan. Tindakan Plaintif yang secara sengaja menyasarkan Defendan, iaitu pihak yang tidak mempunyai sebarang liabiliti terhadapnya, merupakan contoh jelas taktik litigasi yang menyusahkan dan bersifat penyalahgunaan proses. [ 39 ] Mahkamah juga telah mendapati bahawa tindakan Plaintif meneruskan tuntutan ini dengan pengetahuan penuh bahawa ia tidak mempunyai merit, disokong oleh laporan penilaian yang tidak boleh dipercayai serta mengabaikan kaveat dan kepentingan ekuiti Defendan, S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ lebih menegaskan sifat jahat dan sewenang-wenangnya tindakannya. Tuntutan tersebut dikemukakan dengan niat tidak baik, bertujuan untuk menindas serta menjejaskan Defendan dari segi ekonomi. [ 40 ] Kecederaan yang dialami oleh Defendan terhadap maruah, reputasi dan ketenangan fikiran adalah akibat langsung dan boleh dijangka daripada kelakuan keterlaluan Plaintif mewajarkan satu pemebrian ganti rugi teruk diberikan.. F. DEFENDAN BERHAK UNTUK MENDAPAT GANTI RUGI TELADAN [ 45 ] Mahkamah merujuk kepada keputusan terkini Mahkamah Rayuan Malaysia dalam kes Lembaga Tabung Haji & Anor lwn Encap Sdn Bhd [2024] 2 MLJ 98, di mana Mahkamah telah memberikan penjelasan dan huraian lanjut mengenai ujian klasik bagi pemberian ganti rugi teladan: “[66] In Rookes v Barnard [1964] AC 1129, the English court (the House of Lords) had propounded that an award of exemplary damages would be justified in three categories of cases, namely: (a) oppressive, arbitrary or unconstitutional conduct by government servants; (b) conduct calculated to result in profit to the defendant; and (c) where granting of such exemplary damages was expressly authorised by statute. [67] We must take cognisance that the legal principle expounded in Rookes v Barnard is the leading authority regarding the award of exemplary damages and the same principle had been adopted in many local precedents in the Malaysian courts. (See: Sin Heap Lee-Marubeni Sdn Bhd v Yip Shou Shan [2005] 1 MLJ 515; Templeton & Ors v Low Yat Holdings Sdn Bhd & Anor S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ [1993] 1 MLJ 443; Laksamana Realty Sdn Bhd v Goh Eng Huat and another Appeal [2006] 1 MLJ 675; Sambaga Valli a/p KR Ponnusamy v Datuk Bandar Kuala Lumpur & Ors and another appeal [2018] 1 MLJ 784; Lembaga Kemajuan Tanah Persekutuan (FELDA) & Anor v Awang Soh bin Mamat & Ors [2009] 4 MLJ 610; Cheng Hang Guan & Ors v Perumahan Farlim (Penang) Sdn Bhd & Ors [1993] 3 MLJ 352.) [68] Very recently, in the case of Big Junkyard Sdn Bhd & Anor v Chan Kah Wai (berniaga dibawah nama Ytwo Coffee House) [2022] MLJU 2923; [2023] 1 CLJ 564, the Court of Appeal had revisited the principle set out in Rookes v Barnard. The Court of Appeal held that there are two parts in granting exemplary damages. The first part is to clear the threshold. It is incumbent for the plaintiff to show that he falls within one of the three categories of cases set out in Rookes v Barnard. The failure to cross this threshold is fatal for a claim for exemplary damages. Once the plaintiff has fulfilled this threshold, then the second part is, then it incumbent on the plaintiff to prove the ‘outrageous’ conduct of the defendant. [ 46 ] Mahkamah Rayuan Malaysia di dalam kes tersebut telah menegaskan bahawa tuntutan bagi ganti rugi teladan tertakluk kepada ujian dua peringkat: a) Pertama, pihak tersebut mesti memenuhi syarat ambang dengan menunjukkan bahawa kelakuan itu tergolong dalam salah satu daripada tiga kategori yang diiktiraf seperti yang ditetapkan dalam kes Rookes v Barnard. S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ b) Kedua, setelah memenuhi syarat ambang tersebut, pihak tersebut perlu membuktikan bahawa kelakuan tersebut adalah keterlaluan sehingga wajar untuk diberi ganti rugi teladan. i. Peringkat Pertama – Syarat Ambang [ 47 ] Kelakuan Plaintif dengan jelas tergolong dalam kategori kedua di bawah Rookes v Barnard. Tindakan Plaintif merupakan satu cubaan yang disengajakan dan bersifat sinis untuk secara tidak langsung mencabar Perintah PTJTM bertarikh 5.6.1989 yang mengikat dengan memohon perintah yang bercanggah daripada Mahkamah Yang Mulia ini. Tindakan tersebut dilaksanakan dengan niat untuk memperkayakan diri sendiri secara tidak wajar melalui tuntutan sewaan yang tidak berasas, walaupun beliau sedar bahawa Defendan mempunyai hak ekuiti yang lama dan kaveat persendirian berdaftar yang membenarkannya menduduki Tanah Subjek secara sah. [ 48 ] Kelakuan Plaintif yang dilaksanakan dengan niat jahat (“bad faith”) dan bagi tujuan sampingan bukanlah bertujuan untuk menegakkan hak undang-undang yang sah, tetapi untuk merosakkan ketetapan muktamad keputusan kehakiman terdahulu serta menggagalkan pemilikan sah Defendan. [ 49 ] Mahkamah dirujuk kepada kes Yong Toi Mee & Anor lwn Malpac Holdings Bhd & Ors [2017] MLJU 1674 , di mana Mahkamah Tinggi telah memutuskan bahawa tindakan memulakan prosiding secara berterusan dan tanpa justifikasi: “[135] Further, given the continual, incessant and wholly unwarranted filing of proceedings which tantamount to a blatant refusal to accept the finality of judgments of the Courts, and unduly delaying what is rightly the entitlement of the S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ Plaintiffs to enjoy, I am of the view that the grant of exemplary damages is justified, applying the principles enunciated in the leading House of Lords decision in Rookes v Barnard and others [1964] 1 All ER 367, particularly in respect of the second category of situations justifying the grant of exemplary damages (the conduct of Defendants was calculated to make a profit for themselves which may well exceed the compensation payable to the Plaintiffs) and the Court of Appeal decision in Lembaga Kemajuan Tanah Persekutuan (FELDA) & Anor v Awang Soh bin Mamat & Ors [2009] 4 MLJ 610.” [ 50 ] Sehubungan itu, Mahkamah ini berpendapat bahawa tingkah laku Plaintif dengan jelas memenuhi syarat ambang di bawah peringkat pertama ujian tersebut. Tindakan tersebut dilaksanakan secara sengaja dengan tujuan untuk memperoleh keuntungan kewangan melalui penyalahgunaan proses, yang jauh melebihi sebarang hak pampasan yang sah. ii. Peringkat Kedua – Tingkah Laku Plaintif Adalah Cukup Keterlaluan (“Sufficiently Outrageous”) [ 51 ] Tingkah laku Plaintif bukan sahaja merupakan satu penyalahgunaan proses undangundang yang nyata dan disengajakan, malah merupakan sebahagian daripada corak kelakuan yang lebih luas yang bertujuan untuk menjejaskan keupayaan Defendan dalam melaksanakan kewajipannya di bawah undangundang secara berkesan dan sah. [ 52 ] Mahkamah-mahkamah di Malaysia telah mengiktiraf bahawa tingkah laku sedemikian wajar dikenakan ganti rugi teladan. Di dalam kes Worldwide Rota Dies Sdn Bhd lwn Ronald Ong Chew Joon [2010] 8 S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ MLJ 297, di mana Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa ganti rugi teladan boleh diberikan apabila sesuatu tingkah laku adalah cukup keterlaluan, khususnya apabila ia melibatkan niat jahat, penipuan, kekejaman, atau sikap tidak endah secara bersifat sinis terhadap hak pihak yang teraniaya: “And whenever the defendant’s conduct is sufficiently outrageous to merit punishment in situations where the defendant’s conduct discloses malice, fraud, cruelty, insolence or the like, then exemplary damages would be granted. Lord Devlin in Rookes v Barnard & Ors [1964] AC 1129 at p 1226, aptly said that: …an award of exemplary damages can serve a useful purpose in vindicating the strength of the law and thus affording a practical justification for admitting into the civil law a principle which ought logically to belong to the criminal. Continuing at p 1227, Lord Devlin in Rookes v Barnard & Ors said that: Where a defendant with a cynical disregard for a plaintiff’s rights has calculated that the money to be made out of his wrongdoing will probably exceed the damages at risk, it is necessary for the law to show that it cannot be broken with impunity. This category is not confined to moneymaking in the strict sense. It extends to cases in which the defendant is seeking to gain at the expense of the plaintiff some object — perhaps some property which he covets — which either he could not obtain at all or not S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ obtain except at a price greater than he wants to put down.” [ 53 ] Mahkamah mendapati Plaintif telah melakukan perbuatan yang menjejaskan integriti proses kehakiman dan menunjukkan sikap tidak endah serta bersifat sinis terhadap hak dan kepentingan Defendan. apabila: a) Tindakan Plaintif merupakan satu penyalahgunaan proses undangundang yang nyata dan disengajakan, yang dimulakan bukan untuk menuntut sebarang hak yang sah atau bona fide, tetapi sebagai cubaan yang dirancang untuk memperoleh kelebihan peribadi yang tidak wajar dengan mengorbankan kepentingan Defendan; b) Pemulaan dan penerusan prosiding yang langsung tidak mempunyai merit ini adalah bertujuan untuk menjejaskan reputasi, operasi dan kepentingan komersial Defendan, sebuah entiti utiliti negara yang dipertanggungjawabkan dengan fungsi dan tanggungjawab perkhidmatan awam yang penting; dan c) Sifat dan tahap kemudaratan yang ditimbulkan, yang bukan sekadar melibatkan kerugian kewangan, tetapi juga gangguan operasi yang serius, tekanan institusi yang tidak sepatutnya, dan penghakisan kepercayaan awam, menjadikan kes ini sebagai suatu yang mempunyai tahap keterukan yang luar biasa. [ 54 ] Mahkamah berpendapat, memandangkan kedua-dua peringkat ujian telah dipenuhi, pemberian ganti rugi teladan adalah wajar dan perlu sebagai suatu langkah pencegahan yang jelas dan berkesan, bukan sahaja terhadap Plaintif, malah kepada pihak lain yang mungkin S/N NtptXof/qkiaH8wePG8iBQ cenderung untuk menyalahgunakan proses kehakiman bagi tujuan sampingan dan yang tidak wajar. G. KESIMPULAN [ 55 ] Berdasarkan alasan-alasan yang telah dinyatakan di atas, Mahkamah telah membenarkan tuntutan balas Defendan iaitu: a) Perintah agar Plaintif menyerahkan keseluruhan Tanah Subjek kepada Pihak Berkuasa Negeri, selaras dengan arahan PTJTM bertarikh 05.06.1989; b) Ganti rugi am sebanayak RM10,000.00; c) Ganti rugi teruk sebanyak RM20,000.00; d) Ganti rugi teladan sebanyak RM20,000.00; dan / atau e) Faedah, kos serta apa-apa relif lanjut atau lain yang dianggap adil dan wajar oleh Mahkamah Yang Mulia ini. Disediakan oleh : ……………………t..t…………………….......... [HJ.EFFANDI NAZILA BIN HJ.ABDULLAH]