Dato' Yasmeen binti Muhamad Shariff v Pentadbir Tanah Daerah Hulu Langat (BA-24-14-01/2016)

Pelanjutan tempoh untuk membenarkan Plaintif membuat bantahan ke atas pengambilan tanah sebagai Lot 1068, Hakmilik No. GM 7295 dan Lot 1069, Hakmilik No. GM 871 Mukim Cheras, Daerah Hulu Langat, Selangor (hartanah-hartanah tersebut) oleh Defendan menurut Seksyen 38(4) Akta Pengambilan Tanah 1960; 3

Sekiranya dibenarkan, Plaintif memfailkan bantahan dalam masa 6 minggu dari tarikh perintah; [3] Bagi kefahaman jelas mengenai permohonan Plaintif, molek sekiranya Mahkamah ini menyatakan latar belakang ringkas kes yang membawa kepada pemfailan Kandungan 1 oleh Plaintif. Ianya adalah seperti berikut: i. Tuanpunya asal hartanah-hartanah tersebut adalah Haji Mohd Shariff @ Jan Mohamed bin Haji Ghulam (Haji Mohd Shariff) yang telah meninggal dunia dunia pada 27hb Februari 1975. Suratkuasa mentadbir bagi harta pusaka peninggalan Haji Mohd Shariff telah dikeluarkan pada 28hb Jun 1976 kepada Hajjah Amina Bt Ama Din (isteri Haji Mohd Shariff) dan Mohd Akbal Bin Haji Mohd Shariff (Mohd Akbal - anak lelaki Mohd Shariff). Hajjah Amina Bt Ama Din (Hajjah Amina) telah meninggal dunia pada 23hb Jun 2006. Setelah kematian Hajjah Amina, Mohd Akbal kemudiannya telah dilantik sebagai Pentadbir tunggal bagi harta pusaka peninggalan Haji Mohd Shariff. 4 ii. Pada 31.1.2013 baki hartanah-hartanah tersebut telah terlibat di dalam pengambilan tanah bagi maksud pembinaan Lebuh Raya Cheras-Kajang. Perisytiharan pengambilannya telah dibuat menurut Seksyen 8 Akta Pengambilan Tanah 1960 (Akta) melalui Warta Pengambilan No. 636 bertarikh 31.1.2013 (warta perisytiharan tersebut). Di dalam warta perisytiharan tersebut, tuanpunya berdaftar hartanah-hartanah tersebut yang terdapat di dalam rekod adalah Hajah Amina Bt Amina dan Mohd Akbal bin Mohd Sharif. iii. Bagi maksud pengambilan baki hartanah-hartanah tersebut dan penentuan award pampasan, Defendan telah membuat siasatan bagi ke atas hartanah-hartanah tersebut pada 23.7.2014. Pada tarikh siasatan dijalankan Mohd Akbal dan Plaintif telah hadir. Selain dari kehadiran Mohd Akbal dan Paintiff, siasatan tersebut telah juga dihadiri oleh Farah binti Mat Nazri, Penilai dari Jabatan Penilaian dan Pengurusan Harta Negeri Selangor (JPPH) Bdr Baru Bangi, 5 Kompleks PKNS, 43650 Bdr Baru Bangi, Abdul Hadi bin Fadzil, wakil dari Grand Saga Lebuhraya Cheras Kajang dan Raja Abd Aziz bersama Ong Kang Seap, Penilai swasta dari Chartwell Itac Int. Sdn. Bhd. iv. Di akhir siasatan pada 23.7.2014 tersebut, Defendan telahpun mengeluarkan award pampasan bagi keluasan tanah yang diambil seluas 2596 meter persegi dari Lot 1068 dan 3029 meter persegi bagi Lot 1069 kepada pemilik tanah sepertimana di dalam Borang H yang dieksibitkan di “Eksibit MHBJ-3”, Afidavit Jawapan Responden, Kandungan 3. v. Tiada Borang N yang telah difailkan oleh pemilik hartanah-hartanah tersebut bagi membantah terhadap award yang dikeluarkan oleh Defendan dalam tempoh enam minggu yang diperuntukkan di bawah Akta sehinggalah 40 hari kemudian selepas luput tempoh 6 minggu di mana Plaintif pada 13.10.2014 telah memfailkan Borang N di Pejabat Pentadbir Tanah Daerah Hulu Langat. Memandangkan Borang N Plaintif telah difailkan di luar tempoh masa 6 (kelewatan selama 40 hari), Defendan telah menolak Borang N Plaintif. Defendan juga telah memaklumkan kepada Plaintif bahawa Plaintif perlulah mendapatkan perintah mahkamah untuk perlanjutan masa untuk memasukkan Borang N tersebut. vi. Namun, Plaintif telah tidak mengambil apa-apa tindakan untuk memohon lanjutan masa sehinggalah Kandungan 1 ini difailkan pada 6.1.2016. vii. Dengan pemfailan Kandungan 1 ini pada 6.1.2016, Plaintif telah mengambil tindakan memohon lanjutan masa selepas 1 tahun 4 bulan 44 hari dari tarikh 23.7.2014 iaitu tarikh award dan 1 tahun 2 bulan 24 hari dari tarikh 13.10.2014 iaitu tarikh Plaintif cuba memfailkan Borang N. [4] Permohonan Plaintif ini telah ditentang keras oleh Defendan atas alasan-alasan berikut: 7

terdapat kelewatan melampau atau tidak munasabah di pihak Plaintif di dalam memfailkan permohonannya.

atas kelewatan melampau dan tidak munasabah tidak terdapat atau wujud keadaan-keadaan khas atau istimewa bagi kelewatan tersebut bagi membolehkan satu perlanjutan masa diberikan kepada Plaintif.

Defendan akan diprejudiskan/diprasangkakan sekiranya perlanjutan masa diberikan kepada Plaintif atas kelewatan melampau dan tidak menasabah tersebut. [5] Bagi menimbangkan permohonan Plaintif ini, pertamanya Mahkamah ini perlu merujuk peruntukan Seksyen 38 Akta. Seksyen 38 Akta memperuntukkan berikut:

Form and content of application, etc.

Any objection made under section 37 shall be made by a written application in Form N to the Land Administrator requiring that he refer the matter to the Court for its determination, and a copy thereof shall be forwarded by the Land Administrator to the Registrar of the Court. 8

Every application under subsection (1) shall state fully the grounds on which objection to the award is taken, and at any hearing in Court no other grounds shall be given in argument, without leave of the Court.

Every application under subsection (1) shall be made—

if the person making it was present or represented before the Land Administrator at the time when the Land Administrator made his award, within six weeks from the date of the Land Administrator's award under section 14;

in other cases, within six weeks of the receipt of the notice from the Land Administrator under section 16 or within six months from the date of the Land Administrator's award under section 14 whichever period shall first expire.

The period of six weeks prescribed by paragraph (3)(a) 9 and the periods of six weeks and six months prescribed by paragraph (3)(b) shall not be capable of enlargement by any Court, except in such special circumstances as the Court may think. (Penekanan oleh Mahkamah ini). [6] Di dalam kes ini adalah tidak dinafikan bahawa terdapat kelewatan di pihak Plaintif yang telah cuba memfailkan Borang N selepas tempoh enam minggu tamat (kelewatan selama 40 hari). Fakta yang tidak disangkal juga adalah bahawa Plaintif telah hanya memfailkan permohonan untuk perlanjutan masa pemfailan Borang N selepas 1 tahun 4 bulan 44 hari dari tarikh 23.7.2014 iaitu tarikh award dan 1 tahun 2 bulan 24 hari dari tarikh 13.10.2014. [7] Seksyen 38 (3)(a) Akta jelas memperuntukkan bahawa apabila pemilik tanah hadir untuk siasatan dan tidak berpuas hati atas award yang dikeluarkan, tempoh masa untuk pemfailan bantahan yang di dalam Borang N adalah enam minggu dari tarikh Pentadbir Tanah mengeluarkan award menurut Seksyen 14. Manakala Seksyen 38(3)(b) pula memperuntukkan bahawa 10 tempoh enam minggu ini tidak boleh dilanjutkan oleh mahkamah kecuali atas keadaan-keadaan istimewa (shall not be capable of enlargement by any Court, except in such special circumstances as the Court may think fit). [8] Seksyen 38(4) Akta ini memperuntukkan kuasa budibicara kepada Mahkamah untuk melanjutkan masa bagi pemfailan Borang N di dalam keadaan-keadaan khas atau istimewa. B. Samada terdapatnya keadaan khas/istimewa di dalam permohonan Plaintif untuk membolehkan perlanjutan masa diberikan kepada Plaintif [9] Plaintif telah mendakwa bahawa walaupun pampasan telah ditawarkan kepada pada 23hb Julai 2014, namun bayaran pampasan hanya dibuat pada 10.10.2014. Plaintif juga telah mendakwa bahawa pampasan yang diawardkan oleh Defendan telah tidak mengambilkira kegunaan tanah (zoning), tidak mengambilkira harga pasaran semasa dan juga tidak mengambil kira kadar sewa semasa dan tiada faedah ke atas sewa yang diberikan itu. Plaintif telah 11 seterusnya mendakwa bahawa hartanah-hartanah tersebut telah ambil diguna pakai oleh pihak Grandsaga semenjak tahun 1997 sehingga 2014, tanpa apa-apa bayaran kepada Plaintif sedangkan Grandsaga telah mengutip berjuta-juta Ringgit Malaysia daripada pengguna lebuhraya Cheras Grandsaga (dan masih mengutip). Plaintif juga mendakwa bahawa waris-waris Mohd Shariff telah terpaksa menunggu 17 tahun untuk mendapat bayaran pampasan bagi tanah yang telah digunapakai oleh Grandsaga sejak tahun 1997. [10] Plaintif di dalam percubaannya bagi mendapatkan perlanjutan masa telah menghujahkan bahawa di dalam kes beliau terdapat atau wujud keadaan istimewa untuk Mahkamah ini menggunakan kuasa budi bicara yang ada padanya. Bagi membuktikan keadaan-keadaan istimewa atau khas, Plaintif telah membangkitkan alasan-alasan berikut:

Mohd Akbal telah menghidap penyakit lemah jantung dan pada masa material sedang menjalani rawatan untuk penyakit jantungnya dan buah pinggang di Subang Medical Centre dan dengan yang demikian beliau tidak dibenarkan untuk memandu 12 kereta dan berjalan kerana tekanan darahnya terlalu rendah dan kerap pitam. Justeru itu, atas keadaan kesihatannya yang agak serius beliau telah terlepas pandang dan juga tidak mampu memasukkan bantahan beliau melalui Borang ‘N’ dalam masa yang ditetapkan di bawah Seksyen 38 (3) Akta.

Pada masa yang material, Plaintif juga tidak dapat membantu Mohd Akbal kerana Plaintif pada kebanyakan masanya berada di luar negara atas urusan rasmi Kerajaan Malaysia iaitu sebagai Wakil Malaysia ke Bangsa-Bangsa Bersatu di Geneva (Jawatankuasa mengenai Hak Kanak-Kanak - UNCRC).

16QBD 637 dan Re Boycott (1885) 19 Ch D 571. Di dalam kes Re Norman (1886) 16QBD 637, Lopes LJ telah menyatakan: “The statute uses the words ‘special circumstance’. Those are wide comprehensive and flexible words and i think the legislature intended them to be so and that no court can or ought to lay down any exhaustive definition of them....It is for the discretion of the 14 judge to say what are the special circumstances in a particular cases. Manakala di dalam kes Re Boycott (1885) 19 Ch D 571 Bowen LJ telah menyatakan: “special circumstances I think are these which appear to the judge so special and exceptional as to justify taxation. I think no court has a right to limit the discretion of another court though it may lay down principles which are useful as a guide in the exercise of its own discretion”. ii. Senapi Bin Long & Satu Yang Lain v. Pentadbir Tanah Daerah Langkawi Kedah [1994] 1 MLJ 459. Mohd Noor PK (YA ketika itu) antara lain telah menyatakan: “that even though Section 38 (4) of the Act was worded in a prohibitory manner, the court is vested with a discretion to enlarge it and that it is up to the court to define “special circumstances” iii. Lai Tai v. The Collector of Land Revenue [1960] 1 MLJ 82: “...It is impossible to lay down any definition of special circumstances. All that can be done is to look at the circumstances of each case and see whether the applicant was in any way to blame for her failure to apply to the collector within proper time and if not whether the circumstances which prevented her from so doing were special...” 15 iv. International Financial Society v. City of Moscow Gas Co, (1877) 7 Ch D 241 (CA) di mana James LJ ,apabila merujuk kepada kuasa Mahkamah untuk melanjutkan masa/ tempoh untuk merayu di bawah Order 58, Rules of Supreme court of Judicature di England sebelum pindaan pada (1910) telah menyatakan: “The limitation of the time to appeal is a right given to the person in whose favour a Judge has decided. I think we ought not to enlarge that time unless under some very special circumstances indeed that is to say, if there has been any misleading through any conduct of the other side , as was mentioned in the analogous case of vacating inrolment which came before Lord Cottenham and afterwards before Lord Chelmsford in which it was laid down that the right of the suitor was ex debito justitiae to keep his inrolment of the decree if it was made in due time , unless in very special cases. For instance, where there was anything like misleading on the part of the other side, or where some mistake had been made in the office itself, and a party was misled by an officer of the Court or again where some sudden accident which could not have been foreseen some sudden death or something of that kind, which accounted for the delay; in such cases leave might be given”. v. Re Cheesman (1891) 2 Ch D 289 CA “The Court has got out of the narrow groove laid down by some of the earlier cases , which decide that there must be pressure and 16 overcharge , or overcharge so gross as to amount to fraud and it is now settled by Re Boycott and Re Norman that each case must stand on its own circumstances . The court cannot lay down a hard and fast rule not imposed by the Act: it must be judged in each cases whether there are special circumstances such as to make it right and reasonable that a bil should be taxed although it has been paid.” [12] Peguam Defendan pula telah menghujahkan bahawa pada dasarnya peruntukan Seksyen 38 Akta yang telah menggunakan perkataan "shall" menunjukkan bahawa tempoh yang ditetapkan adalah bersifat mandatory yang mana sekiranya pemilik tanah atau mana-mana pihak berkepentingan yang tidak berpuas hati dengan award Pentadbir Tanah, ia hendaklah memfailkan bantahannya melalui Borang N dan peruntukan ini telah dengan jelas menetapkan tempoh masa untuk pemfailan Borang N adalah enam minggu dari tarikh award pampasan dikeluarkan oleh Pentadbir Tanah menurut Seksyen 14 Akta ataupun dalam keadaan kes-kes lain enam minggu dari tarikh penerimaan notis Pentadbir Tanah di bawah Seksyen 16 Akta yang mana tempoh akan luput terlebih dahulu. 17 [13] Menurut peguam Defendan lagi, Seksyen 38(4) Akta juga telah menyatakan dengan begitu jelas bahawa tempoh masa 6 minggu tersebut tidaklah boleh dilanjutkan oleh Mahkamah melainkan terdapatnya keadaan istimewa atau khas pada hemat Mahkamah untuk membenarkannya. [14] Adalah menjadi hujahan peguam Defendan seterusnya telah menghujahkan bahawa berdasarkan peruntukan-peruntukan Akta, undang-undang adalah amat jelas bahawa had masa perlulah dipatuhi sekiranya pemilik/ pihak berkepentingan atas mana-mana tanah berhasrat untuk membantah terhadap keputusan award pampasan yang ini dibuat oleh oleh Pentadbir Tanah. Namun, sekiranya pemilik/ pihak berkepentingan atas mana-mana tanah berhasrat untuk membantah terhadap keputusan award pampasan gagal memfailkan bantahan di dalam Borang N dalam tempoh masa yang diperuntukkan, maka tempoh masa tidaklah boleh dilanjutkan melainkan terdapatnya keadaan-keadaan khas atau istimewa yang boleh dipertimbangkan oleh Mahkamah. [15] Peguam Defendan telah merujuk Mahkamah ini kepada kes-kes 18 berikut: i. Singapore Para Rubber Estate Ltd v Pentadbir Tanah Daerah, Daerah Rembau, Negeri Sembilan [2009] 1 CLJ 13 di mana Alauddin Mohd Sheriff HBM (YAA ketika itu) memutuskan seperti berikut : "(3) ... Any prejudice or injustice, if at all, caused to the appellant was the result of its own attitude. Had the appellant remained vigilant in making the application for the enlargement of time, it would have had the opportunity to ventilate its case before the High Court. But it chose to remain nonchalant and treated its right with apathy" Di dalam kes yang sama, Zulkifli Ahmad Makinuddin HMP (YAA pada ketika itu) di dalam kes yang sama telah bersetuju dengan HBM dan menyatakan seperti berikut: "(1) ... The true position in the present case was that the appellant had been out of time in filing its application for objection to the award within six weeks from the date of the LA's award. The appellant in fact had already failed in the first hundle of satisfying the high court and court of appeal of the justification to grant an enlargement of time to file objection procedings under Form N" 19 ii. Damai Motor Kredit Sdn Bhd & Anor v Kementerian Keria Raya Malaysia [2015] 1 CLJ 44. Mahkamah Rayuan telah di perenggan [25] penghakimannya telah merujuk kepada kes Singapore Para Rubber Estate seperti berikut: "[25] In this regard, we make reference to Federal Court case of Singapore Para Rubber Estate Ltd v Pentadbir Tanah Daerah, Daerah Rembau, Negeri Sembilan [2009] 1 CU J 13, where the court said: [50] In order for the appellant to succeed under s 38(4) it had to establish that there existed special circumstances to warrant the court to exercise that discretion. The onus therefore was on the appellant. [51]The discretion to be exercised by the court was not absolute and unqualified and had to be exercised sparingly. Di perenggan [26] Mahkamah Rayuan telah menyatakan berikut: [26] Likewise, in this appeal the respondent must show special circumstances and the court must exercise its discretion to enlarge the time for filing of objection sparingly." iii. A rthur Ponniah Gurubatham & Satu Laqi v Pentadbir 20 Tanah Wilayah Persekutuan [2008] 3 CLJ 17, Mahkamah memutuskan seperti berikut: "(1)... Tidak dinafikan bahawa pemohon hadir di hadapan responden untuk siasatan di bawah s. 12 Akta tersebut, dan jelas siasatan telah ditamatkan pada 16 Jun 2005 di mana responden telah membuat award sebanyak RM95 skp bagi tanah dan RM100,000 bagi bangunan. Memandangkan pemohon sendiri telah hadir, maka peruntukkan yang terpakai bagi pemohon mengemukakan bantahan ialah mengikut s 38(3)

Akta tersebut, iaitu dalam masa enam minggu daripada tarikh responden membuat award iaitu pada 16 Jun ... Seterusnya, pemohon gagal menunjukkan keadaan khas bagi membolehkan mahkamah ini melaksanakan kuasa budibicara memihak pemohon... " iv. Tan Bun Cheonq v Pentadbir Tanah, Pejabat Derah dan Tanah Bukit Mertajam Pulau Pinang [1992] 1 LNS 85 di mana Mahkamah memutuskan bahawa; "Apakah yang dikatakan sebagai keadaan khas di dalam kes ini? Hanya satu, iaitu Pemohon menyangka dia tidak perlu membuat bantahan bertulis, tegasnya dalam Borang N. 21 Seperti yang saya katakan tadi bahawa kesilapan bona fide atau kejahilan tentang undang-undang bukanlah semestinya keadaan khas, walaupun boleh diberi pertimbangan. Di dalam kes ini saya akui memang terdapat kesusahan jika permohonan ini tidak diluluskan. Tetapi bolehkah dikatakan dia tidak bersalah (not at fault)? Pada pandangan saya dia tidak boleh dikatakan tidak bersalah. Seterusnya dalam memutuskan sama ada terdapat keadaan khas, Mahkamah perlu juga menimbang kelewatan Pemohon membuat permohonan ini. Di sini, permohonan ini dibuat selepas lebih kurang satu tahun selepas tempoh untuk membuat bantahan itu tamat. Berlainan dengan apa yang berlaku di dalam kes Lau Cher Hian dan kes Penang Development Corporation, terdapat kelewatan yang tidak munasabah di dalam kes… " DAPATAN MAHKAMAH [16] Di dalam kes ini fakta yang jelas dan tidak langsung dipertikaikan bahawa semasa Defendan membuat siasatan dan mengeluarkan perintah award, Plaintif sendiri hadir bersama Mohd Akbal dan jurunilai mereka dari Chartwell International Sdn Bhd pada 23.7.2014. Perintah telah dikeluarkan oleh Defendan pada 23 22 bulan Julai 2014 dan tempoh enam minggu berakhir pada 3.9.2014. Plaintif telah hanya memfailkan Borang N nya pada 13.10.2014 selepas 40 hari dari tempoh masa pemfailan enam minggu tamat. Borang N yang difailkan diluar tempoh masa tersebut telah ditolak oleh Defendan dan Defendan juga telah memaklumkan kepada Plaintif pada 13.10.2014 supaya Plaintif mendapatkan perintah Mahkamah untuk memasukkan Borang N tersebut. [17] Dari tarikh 13.10.2014 sehingga permohonan Kandungan 1 difailkan pada 6.1.2016 iaitu untuk satu tempoh lebih satu tahun (lebih tepat 1 tahun 2 bulan 24 hari), Plaintif langsung tidak mengambil apa-apa tindakan lanjut. [18] Plaintif telah cuba menyakinkan Mahkamah ini bahawa keadaan kesihatan Mohd Akbal adalah penyebab Borang N tidak dapat difailkan dalam tempoh masa yang ditetapkan. Plaintif telah cuba merujuk Mahkamah ini kepada beberapa surat dari Sime Darby

Medical Center (Pusat Perubatan) bertarikh 18.10.2014,

4.2013, 28.3.2013, 2.8.2012. Mahkamah ini telah membuat 23 penelitian teliti terhadap keempat-empat surat daripada Pusat Perubatan tersebut. Untuk itu, keempat-empat surat tersebut diperturunkan: 24 25 26 27 28 [19] Daripada surat-surat Pusat Perubatan ini, Mohd Akbal tidak dinafikan telah tidak sihat sejak dari tahun 2012 lagi. Keadaan kesihatannya bukanlah sesuatu yang baru timbul pada tahun

Beliau sememangnya mempunyai masalah kesihatan sejak dari tahun 2012 lagi. Di dalam surat Sime Darby Medical Center yang awal yakni bertarikh 2.8.2012, doktor telah mengesahkan bahawa Mohd Akbal menghadapi penyakit yang berkaitan jantungnya (suffers from coronary artery disease and heart failure) dan perlu dimasukkan ke hospital pada 6.8.2012 bagi menjalani prosedur angioplasty. Perakuan yang sama berkenaan sakit jantungnya telah juga dibuat oleh doktor tujuh

bulan kemudian dengan pengesahan bertarikh pada 28.3.2013 dan 3.4.2013. [20] Selepas pengesahan doktor bertarikh 3.4.2013, Mahkamah ini tidak nampak apa-apa surat doktor berkenaan kedudukan kesihatan Mohd Akbal sehinggalah surat pusat perubatan bertarikh 18.10.2014. Perlu dinyatakan bahawa pada tarikh 18.10.2014, tempoh enam minggu pemfailan Borang N telahpun luput. Oleh itu dari tarikh 3.4.2013 sehingga 18.10.2014 29 walaupun Mohd Akbal ada penyakit berkaitan jantung tetapi tiada pengesahan doktor yang beliau langsung tidak bo leh bergerak, tidak boleh menjalani kehidupan seharian atau dimasukkan ke hospital untuk rawatan. Justeru itu, walaupun terdapat pengesahan doktor yang dikeluarkan pada 3.4.2013, Mohd Akbal masih berupaya hadir untuk siasatan di hadapan Defendan bersama Plaintif dan jurunilai mereka pada 23.7.2014. [21] Mahkamah ini perlu menekankan bahawa di sini surat Sime Darby Medical Center selanjutnya telah diberikan pada 18.10.2014 dengan doktor mengatakan berikut: “I have advised againsts unnessesary mental stress and excessive physical activity.” [22] Apa yang jelas dan terang adalah dari tarikh tempoh 23.7.2014 sehingga 3.9.2014, tidak ada keterangan langsung tentang keadaan Mohd Akbal samada beliau terlantar sakit di hospital atau tidak boleh bangun langsung sehinggakan tidak boleh untuk memberi arahan kepada mana-mana wakil, peguam atau Plaintif 30 sendiri untuk memfailkan Borang N. [23] Seperkara lagi surat doktor ini bertarikh 18.10.2014, adalah penyataan doktor selepas tempoh 40 hari tempoh pemfailan Borang N luput atau tamat tempoh. Seperti Mahkamah katakan tadi tidak ada apa-apa yang dinyatakan tentang keadaan Mohd Akbal dalam tempoh enam minggu dari tarikh 23.7.2014 sehingga 3.9.2014. Kedua, walaupun ada pengesahan doktor pada 3.4.2013 yang menyatakan bahawa dari tarikh 3.4.2013 Mohd Akbal dinasihatkan rehat untuk tempoh 4 minggu dan elak dari physical exertion, namun perlu dinyatakan tempoh rehat 4 minggu itu tamat pada 3.5.2013. Maka dari bulan Mei 2013 sehingga 18.10.2014 tidak ada halangan untuk Moh d Abal menjalankan aktiviti hariannya sehingga berupaya hadir untuk siasatan pada 23.7.1014. [24] Mahkamah ini menyatakan seperkara lagi bahawa p emfailan Borang N adalah satu prosedur ringkas yakni apa pemilik tanah atau pihak-pihak berkepentingan atas tanah hanya perlu menyatakan dalan Borang N tersebut alasan-alasan 31 ketidakpuasan hati atas award. Kalau Mohd Akbal boleh hadir untuk siasatan walaupun ada perakuan kesihatannya pada bulan April 2013, pemfailan Borang N bukanlah sesuatu yang sukar dilakukan apatah lagi jurunilai mereka ada bersama semasa siasatan dijalankan. [25] Di samping itu juga, keadaan kesihatan Mohd Akbal telah diketahui oleh waris-waris sejak tahun 2012 lagi, maka Plaintif yang merupakan seorang peguam semestinya tahu apa yang harus dibuat samada menggantikan Mohd Akbal atas alasan kesihatannya, ataupun bantahan boleh dibuat oleh seorang wakil dan paling mudah dalam keadaan ini adalah melantik peguam dan memberi arahan kepada peguam. Arahan sebegini boleh diberikan dari katil hospital sekiranya Mohd Akbal berada dihospital namun tiada keterangan yang sedemikian pun. Apatah di dalam kes Plaintif mempunyai firma peguam sendiri atas nama Tetuan Yasmeen Hajar & Hairudin. [26] Plaintif telah membangkitkan kedudukan beliau sering keluar negara atas kapasiti beliau di dalam Jawatankuasa Konvensyen 32 Mengenai Hak Kanak-anak, Bangsa-Bangsa Bersatu, di Geneva, Wakil Malaysia, Ahli Jawatankuasa dan Naib Pengerusi Jawatankuasa Konvensyen mengenai Hak kanak-kanak di Geneva. Bagi membuktikan kapasiti yang beliau pegang ini, Plaintif telah mengeksibitkan eksibit-eksibit di dalam Eksibit “DYS-C” yang merupakan keratan-keratan akhbar/portal/laman web dan Surat Pengerusi Jawatankuasa Konvensyen mengenai Hak kanak-kanak kenyataan blog yang dikemukakan oleh

Plaintif adalah bertarikh berikut: 19.10.2012, 20.10.2012,

12.2012 dan 19.12.2012. Kesemua berita di dalam akhbar/portal/laman web/kenyataan blog adalah mengenai perlantikan Plaintif bagi jawatan-jawatan yang disebutnya. Pengerusi Jawatankuasa Konvensyen mengenai Hak kanak-kanak yang berpusat di Geneva bernama Benyam Dawit Mezmur (Benyam) telah mengeluarkan satu surat bertarikh 14.4.2016 yang membuat pengesahan berkenaan perlantikan Plaintiff sebagai ahli bermula Mac 2013 dan pada awal Mei 2015 yang menyatakan berikut: “she is a member of the Bureau of the Committee as a Vice - 33 Chairperson. The Committee has also designated her to be the focal person to ASEAN, which among other things has meant to attend and present in consultations and seminars in AS EAN and South Asian Countries.” [27] Mahkamah ini tidak menafikan akan jawatan-jawatan yang dipegang oleh Plaintif dan atas tugasannya yang beliau terpaksa keluar negara tiga kali setahun untuk tempoh sebulan dan juga terpaksa ke luar negara ASEAN. [28] Namun, Mahkamah ini perlu menekankan disini bahawa apa yang dieksibitkan oleh Plaintif adalah petikan akhbar/laman web/kenyataan blog tahun 2012 dan 2013 mengenai perlantikan beliau akan jawatan-jawatan tersebut dan juga pengesahan Benyam bertarikh 14.4.2016 mengenai perlantikannya. Bagi Mahkamah ini, perkara-perkara berikut perlulah ditekankan: a) Pertamanya, bagi tempoh pertama yakni enam minggu dari tarikh 23.7.2014 sehingga 3.9.2014. Tidak ada keterangan langsung telah dikemukakan oleh Plaintif kenapa Plaintif tidak dapat memfailan Borang N dalam tempoh tersebut. 34 Kalau betul Plaintif bersandarkan atas kekerapannya dan kesibukannya ke luar negara untuk tugas rasmi, di hadapan Mahkamah ini tidak keterangan langsung yang Plaintif kemukakan untuk menunjukkan bahawa sepanjang tempoh enam minggu pemfailan Borang N itu beliau berada di luar negara. Begitu juga dengan tempoh 23.7.2014 sehingga 13.10.2014, tidak ada keterangan langsung yang menunjukkan bahawa untuk sepanjang tempoh 40 hari itu Plaintif berada di luar negara. [29] Kalaupun diandaikan bahawa pada masa tempoh itu Plaintif sibuk untuk tugas rasmi beliau, Mahkamah ini berpandangan takkanlah kesibukan itu berlarutan sehingga satu tahun 2 /4 bulan sehinggakan tidak ada satu hari pun membolehkan Plaintif memfailkan permohonan perlanjutan masa bagi pemfailan Borang N. Bagi Mahkamah ini juga, kalau Plaintif betul-betul serius dan memandang berat akan hal ini pastinya perkara ini menjadi priority atau keutamaan. Plaintif tidak boleh menggunakan alasan tugas rasmi yang keluar negara 3 kali setahun untuk tempoh sebulan dan keluar negara ke negara 35 ASEAN dan tugas yang mencabar dan terpaksa membuat pembentangan dan sebagainya sebagai alasan kelewatan selama lebih setahun memfailkan permohonan lanjutan. [30] Di samping itu, Mahkamah ini perlu juga menekankan di sini bahawa kita kini adalah di dalam zaman atau era dunia tanpa sempadan (borderless world) yang mana tidak ada halangan komunikasi langsung di mana-mana kita berada. Dunia tanpa sempadan membolehkan komunikasi di seluruh pelusuk dunia samada melalui telefon bimbit, internet, skype dan bermacam-macam lagi kemudahan telekomunikasi. Kalaupun Plaintif berada di mana-mana negara pun, Plaintif boleh berkomunikasi. Apatah Plaintif di dalam kes ini mempunyai f irma guaman sendiri yang mana Plaintif adalah prinsipalnya. Apa yang perlu Plaintif lakukan walaupun dimana beliau berada adalah mengarahkan peguam di dalam firmanya samada memfailkan Borang N dalam tempoh enam minggu ataupun kalau tempoh enam minggu telah luput memfailkan permohonan lanjutan masa sesegera yang mungkin. 36 [31] Sekali lagi, di dalam perihal Borang N, Borang N adalah satu borang yang mudah dan ringkas yang hanya memerlukan pihak yang membantah terhadap award pampasan Defendan menyatakan alasan-alasan bantahan. Di dalam hal ini juga, perlu dinyatakan sekali lagi jurunilai Plaintif ada bersama semasa siasatan dijalankan. Dengan adanya jurunilai mereka bersama semasa siasatan dijalankan, sememangnya Plaintif dan/atau Mohd Akbal dengan mudah memgetahui apakah alasan-alasan ketidakpuasan mereka atas award Defendan. [32] Perlu juga Mahkamah ini tekankan bahawa Mohd Akbal telah meninggal dunia pada 29.1.2015 dan Plaintif telah hanya mendapatkan perintah menggantikan Mohd Akbal enam bulan kemudian pada 24.6.2015 dan enam bulan kemudian pada 6.1.2016 baharulah memfailkan permohonan ini. Tindakan ini menunjukkan Plaintif tidak memandang berat dan tidak memberi keutamaan kepada hak undang-undang yang terbuka pada beliau dan Mahkamah ini berpandangan ini bahawa tindakan sebegini merupakan sikap sambil lewa Plaintif di dalam memastikan haknya dapat dipenuhi. Apatah lagi Plaintif sendiri 37 adalah seorang peguam yang sepatutnya tahu mengenai prosedur, peruntukan undang-undang dan keperluan mematuhi peruntukan undang-undang serta perlaksanaan hak pihak-pihak di sisi undang-undang. [33] Mahkamah ini bersetuju dengan peguam Defendan bahawa Defendan tidak seharusnya dipertanggungjawabkan dan menerima kesan akibat daripada sikap sambil lewa Plaintif ini. [34] Maka, berdasarkan alasan-alasan di atas, adalah menjadi dapatan Mahkamah ini bahawa di dalam kes ini tidak terdapat atau tidak wujud keadaan khas/istimewa untuk membolehkan Mahkamah ini menggunakan kuasa budi bicaranya di bawah Seksyen 38(4) Akta untuk melanjutkan masa pemfailan Borang N. [35] Atas alasan-alasan di atas Kandungan 1 ditolak dengan kos kepada Defendan sebanyak RM3000.00. 38 t.t. ...................................................... (DATUK AZIMAH BINTI OMAR) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Shah Alam Selangor Darul Ehsan Bertarikh 20 Julai 2016 Peguam Plaintif - Tetuan Yasmeen Hajar & Hairudin Dato’ Yasmeen Haji Muhamad Shariff Peguam Defendan - Kamar Penasihat Undang-Undang Negeri Selangor Etty Eliany binti Tesno