Dharmendra Kumar A/l Raghavan v SEVANASPARAN A/L MANIKAM (PA-17D-2-04/2025)

Saman Pemula Terpinda (Lampiran 31) bertarikh 30.5.2025 oleh Perayu bagi mengenepikan dan membatalkan keputusan/perintah Lembaga Tatatertib Peguambela dan Peguamcara (DB) bertarikh 21.3.2025 dalam Aduan No. S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ DC/21/0054, yang telah menjatuhkan hukuman denda sebanyak RM50,000.00 serta penggantungan daripada mengamalkan sebagai peguambela dan peguamcara Mahkamah Tinggi Malaya bagi tempoh dua (2) tahun. B.

Responden dalam kes ini telah membuat aduan rasmi kepada DB terhadap Perayu berhubung kelakuan yang didakwa tidak profesional dan tidak beretika atas alasan-alasan berikut: [a] Perayu, sebagai seorang peguam, sedar sepenuhnya bahawa penglibatannya dalam menjayakan suatu transaksi pinjaman wang tanpa lesen adalah menyalahi undang-undang; [b] Perayu, ketika bertindak sebagai ejen kepada pemberi pinjaman wang tanpa lesen, mengetahui bahawa hartanah milik Responden yang dimasukkan dalam perjanjian jual beli (SPA) yang dimeterai oleh Low Chin Joo dan Low Kim Khoi hanyalah sebagai cagaran bagi pinjaman wang, dan bukannya transaksi pemindahan hak milik tanah yang sebenar; [c] Perayu turut membantu mendiang Low Kim Khoi menyediakan suatu wasiat yang memasukkan hartanah milik Responden sebagai sebahagian daripada harta pusaka Low Kim Khoi tanpa kebenaran Responden; [d] Perayu pada masa yang sama telah mewakili pemberi pinjaman wang tanpa lesen, iaitu Corporate Bridge Sdn S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ Bhd, untuk menyaman Responden, dan dalam masa yang sama juga bertindak sebagai ejen atau broker kepada pemberi pinjaman wang tanpa lesen yang lain (Low Chin Joo dan Low Kim Khoi), serta menerima bayaran yuran guaman sebanyak RM90,000.00 dan yuran ejen sebanyak RM70,000.00; [e] Perayu melalui mesej WhatsApp bertarikh 31.10.2019 telah memaklumkan bahawa beliau berjaya mendapatkan pinjaman sebanyak RM2 juta dengan kadar faedah yang sangat tinggi, iaitu 3% sebulan (36% setahun), melebihi kadar maksimum 12% setahun yang dibenarkan di bawah Akta Pemberi Pinjaman Wang bagi pinjaman bercagaran (secured loan); dan [f] Perayu berada di pejabat Tetuan A. Rajadurai P. Kuppusamy & Co pada 31.10.2019 dan memaklumkan kepada Responden bahawa beliau telah membaca dokumen berkenaan serta meminta Responden menandatangani perjanjian dan surat kuasa wakil sebagai cagaran pinjaman untuk menyelesaikan kes mahkamah yang difailkan oleh Corporate Bridge Sdn Bhd.

Setelah aduan tersebut didengar, Jawatankuasa Disiplin

mendapati Perayu bersalah atas salahlaku profesional kerana penglibatannya dalam suatu urusan hartanah yang mempunyai ciri-ciri pinjaman wang yang diselindungkan. Pada 21.3.2025, selepas menjalankan siasatan, DC telah memutuskan S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ bahawa Perayu bertindak secara tidak wajar sebagai seorang peguambela dan peguamcara, serta mencadangkan hukuman penggantungan daripada amalan selama satu (1) tahun dan denda sebanyak RM50,000.00.

DB, setelah membuat semakan ke atas keputusan DC, telah meningkatkan tempoh penggantungan kepada dua (2) tahun, dengan mengambil kira keseriusan salah laku tersebut serta keperluan mengekalkan keyakinan orang awam terhadap profesion guaman. Perayu, sebagai pihak yang terlibat secara langsung dalam transaksi yang disifatkan sebagai perjanjian pinjaman berselindung, kini memfailkan rayuan ini untuk mengenepikan dan membatalkan perintah DB tersebut C.

DC telah gagal memberi Perayu hak untuk didengar secara adil, lalu berlaku pelanggaran prinsip natural justice. Pendengaran telah dijalankan pada 1.7.2024 tanpa sebarang notis yang sah diberikan kepada Perayu dan tanpa kehadirannya. Laporan DC menunjukkan kad AR telah dikembalikan tanpa penyampaian. Walau bagaimanapun, Pengerusi DC gagal membuat penyampaian secara serahan kediri, sebagaimana diperuntukkan di bawah Rule 14(1) Legal Profession (Disciplinary Proceedings) Rules 2017. Tiada bukti dikemukakan dalam Laporan DC bahawa langkah-langkah munasabah telah diambil untuk memenuhi peruntukan tersebut. Malahan, tiada afidavit S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ tanpa penyampaian atau surat akuan pihak yang cuba membuat penyampaian kediri difailkan, jika benar percubaan telah dibuat.

Seksyen 138(2) Akta Profession Undang-Undang 1976 menetapkan bahawa suatu sijil bertulis yang ditandatangani oleh pegawai Majlis Peguam berhubung penyampaian dokumen adalah bukti prima facie penyampaian tersebut. Dalam kes ini, tiada sebarang sijil sebagaimana diperuntukkan oleh Seksyen 138 telah dibuat atau dilampirkan dalam Laporan DC.

7.

memperuntukkan bahawa DC hendaklah memulakan pendengaran dalam tempoh satu (1) bulan daripada tarikh pelantikannya. Namun, DC dalam kes ini mengakui bahawa ia dilantik pada 4.3.2025 tetapi hanya menetapkan tarikh pendengaran pada 1.7.2024, iaitu kelewatan selama empat (4) bulan. Peruntukan ini adalah mandatori, dan kegagalan mematuhinya menjadikan keputusan Jawatankuasa Tatatertib tidak sah serta terbatal. Selanjutnya, Rule 15(1) Legal Profession (Disciplinary Proceedings) Rules 2017 juga mewajibkan DC menyempurnakan pendengaran aduan serta menyerahkan S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ laporan kepada DB dalam tempoh empat (4) bulan dari tarikh pelantikan, tetapi kewajipan ini turut tidak dipatuhi.

Perayu juga berhujah bahawa DC gagal mengambil kira sifat prosiding tatatertib yang bersifat separa jenayah (quasi-criminal). Dalam prosiding sedemikian, tahap pembuktian yang perlu dipenuhi adalah melampaui keraguan munasabah (beyond reasonable doubt). Namun, DC telah membuat penemuan kesalahan terhadap Perayu tanpa mendengar penjelasan dan/atau keterangan daripadanya. Penemuan sebegini adalah tidak selamat, bersifat sangsi, dan tidak menepati tahap pembuktian yang sewajarnya. Malahan, Keputusan DC juga gagal menyatakan peruntukan undang-undang yang menjadi asas kepada penemuan kesalahan tersebut. D.

Responden sebaliknya menghujahkan bahawa DC telah mematuhi kehendak Seksyen 138 Akta Profession Undang-Undang 1976. Sesalinan aduan bertulis dan Notis Permintaan Penjelasan di bawah Seksyen 103B LPA 1976 telah dihantar kepada Perayu melalui pos berdaftar dengan A.R. dan perkhidmatan kurier ke alamat pejabat guaman Perayu iaitu Messrs R. Dharmendra & Co, 104, Tingkat 1, Jalan Perda Utama, Bandar Perda, 14000 Bukit Mertajam, Pulau Pinang. Sesalinan Notis Pendengaran bertarikh 28.5.2024 juga telah dihantar melalui pos berdaftar dengan A.R. ke alamat pejabat dan alamat S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ kediaman Perayu. DC turut mengambil inisiatif mendapatkan pengesahan daripada Jabatan Keahlian Majlis Peguam Malaysia berhubung alamat terkini Perayu, yang kemudiannya disahkan sama dengan alamat yang digunakan bagi tujuan penyampaian.

Bagi mematuhi Rule 14(3) Legal Profession (Disciplinary Proceedings) Rules 2017, apabila kad A.R. dipulangkan dengan catatan “tidak dituntut” atau “telah berpindah”, Jawatankuasa Tatatertib hendaklah mendapatkan alamat semasa daripada Majlis Peguam dan menghantar semula notis ke alamat tersebut. Dalam kes ini, Pengerusi DC telah menghantar semula Notis Pendengaran melalui pos berdaftar ke alamat yang disahkan oleh Majlis Peguam. Oleh itu, selaras dengan Rule 14(4), penyampaian tersebut dianggap mencukupi.

Pada tarikh pendengaran 1.7.2024, DC dengan persetujuan Pengadu telah memberikan tempoh ihsan 30 minit bagi menunggu kehadiran Perayu. Namun, Perayu gagal hadir. Selaras dengan Rule 16 Legal Profession (Disciplinary Proceedings) Rules 2017, DC mempunyai budi bicara penuh untuk meneruskan prosiding tanpa kehadiran Perayu. Maka, tindakan DC adalah sah dan menepati peruntukan undang-undang.

Perayu mendakwa bahawa DC gagal menetapkan tarikh pendengaran dalam tempoh satu (1) bulan dari tarikh pelantikan serta gagal menyempurnakan laporan dalam tempoh empat (4) S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ bulan sebagaimana diperuntukkan. Namun, Perayu tidak mengemukakan sebarang bukti bagi menyokong dakwaan ini. Malah, sekalipun terdapat kelewatan teknikal, ia tidak menjejaskan prinsip keadilan asasi, dan tidak menafikan kesahihan penemuan DC atau DB yang dibuat secara munasabah dan adil.

Responden menolak hujahan Perayu bahawa tahap pembuktian dalam prosiding tatatertib adalah “melampaui keraguan munasabah”. Prosiding DC bersifat tatatertib dan bukannya jenayah. Oleh itu, standard pembuktian yang diguna pakai ialah balance of probabilities. Dakwaan bahawa keputusan DC/DB terbatal hanya kerana tiada peruntukan undang-undang khusus dinyatakan adalah tidak berasas. Apa yang penting ialah sama ada penemuan dibuat dengan pertimbangan wajar dan adil oleh DC, selaras dengan fungsi badan tersebut sebagai ahli profesion guaman yang berfikiran waras. E.

Dalam kes Dinesh Kanavaji A/L Kanawagi & Anor V Ragumaren A/L N Gopal (Majlis Peguam, Intervener) [2018] 2 MLJ 265, Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut:

… The court should only interfere with the finding of facts and recommendations of the DC: (i) when the findings were manifestly perverse; (ii) the DC/DB had failed as right-thinking members of the Bar to give due S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ consideration to the facts of the case and the conduct of the solicitor complained against; and (iii) there had been a breach of natural justice…

The DC and/or like bodies, being a collegiate of peers, must be allowed to make findings of fact based on their experience in the profession under any given circumstances. The court must not substitute itself in the position of the DC in its review role. It was not for the court to say on the facts that the offending solicitor was guilty of professional misconduct or otherwise. Arguments on the merits should not be enunciated by the court and strong credence must be given to the findings of the DC, which, after all, was subject to review by the DB which also consisted of peers.

Merujuk kepada kes di atas, saya mengambil pendirian yang sama bahawa Mahkamah tidak seharusnya meletakkan dirinya di tempat DC dalam melaksanakan peranan semakannya atau menentukkan kesalahan peguambela dan peguamcara yang terlibat. Namun, dalam dapatan saya, Mahkamah ini hendaklah memastikan bahawa keputusan yang dibuat oleh DC adalah melalui proses undang-undang yang betul dan tidak berlakunya ketidakadilan kehakiman (miscarriage of justice).

Dalam kes di hadapan saya, saya dapati bahawa DC telah pada peringkat awal mematuhi Rule 14(3) Legal Profession (Disciplinary Proceedings) Rules 2017 yang memperuntukkan bahawa sekiranya kad berdaftar prabayar A.R. dipulangkan dan S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ ditanda ‘tidak dituntut’ atau ‘telah berpindah’, DC hendaklah mendapatkan alamat semasa peguambela dan peguamcara yang terlibat daripada Majlis Peguam dan menghantar notis pendengaran ke alamat tersebut. Rekod menunjukkan bahawa DC telah menghantar sesalinan aduan bertulis, notis permintaan penjelasan di bawah seksyen 103B LPA 1976 serta Notis Pendengaran kepada Perayu melalui pos berdaftar dengan A.R dan perkhidmatan kurier ke alamat pejabat guaman Perayu di Messrs R. Dharmendra & Co, Bukit Mertajam, Pulau Pinang.

Namun begitu dalam hal ini, DC gagal mematuhi keperluan mandatori Seksyen 138(2) Akta Profession Undang-Undang 1976 yang memperuntukkan bahawa sesuatu penyampaian dokumen hanya boleh dibuktikan melalui satu sijil bertulis yang ditandatangani oleh pegawai Lembaga atau Majlis Peguam yang menyatakan bahawa dokumen telah dialamatkan dan diposkan serta tarikh ia dipos. Ketiadaan sijil sebegitu menjadikan tiada bukti prima facie penyampaian yang sah. Dalam kes Sithradevi Nagalingam v Masdar Darman & Anor; Majlis Peguam Malaysia (Intervener) [2021] 2 MLRA, Mahkamah Persekutuan menegaskan bahawa tanpa bukti prima facie di bawah ss. dan 138, prosiding DC yang diteruskan tanpa notis sah menimbulkan pelanggaran serius terhadap prinsip natural justice.

Berpandukan autoriti tersebut, kegagalan mematuhi s.138(2) LPA 1976 dalam kes ini telah membawa kepada ketidakadilan yang jelas yang telah menafikan hak Perayu untuk S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ membela diri. Selain itu, terdapat juga ketidakpatuhan lain oleh DC, termasuk kegagalan untuk menetapkan tarikh pendengaran dalam tempoh satu bulan dari tarikh perlantikan seperti diperuntukkan dalam s.103B (1) LPA 1976. Pendengaran hanya ditetapkan pada 1.7.2024, iaitu selepas kelewatan hampir empat bulan. Ketidakpatuhan tempoh mandatori ini sekali lagi menjejaskan keesahan prosiding dan menguatkan alasan untuk mengetepikan keputusan DC.

Setelah meneliti rekod prosiding serta hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah mendapati wujud ketidakpatuhan yang nyata terhadap peruntukan mandatori di bawah Akta Profession Undang-Undang 1976 dan Legal Profession (Disciplinary Proceedings) Rules 2017. Kegagalan DC untuk memastikan penyampaian notis yang sah serta kegagalan mematuhi tempoh masa undang-undang telah menjejaskan hak Perayu untuk didengar secara adil.

Pelanggaran tersebut adalah serius dan material, sehingga mengakibatkan kegagalan keadilan (failure of justice). Prinsip audi alteram partem menuntut bahawa seseorang tidak boleh dihukum tanpa diberi peluang untuk didengar. Dalam keadaan ini, Perayu telah dinafikan hak tersebut.

Mahkamah juga menegaskan bahawa prosiding tatatertib adalah bersifat separa jenayah (quasi-criminal), yang memerlukan standard keadilan yang lebih tinggi. Oleh kerana S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ Perayu tidak diberikan peluang sewajarnya untuk membela diri, penemuan salah laku oleh DC dan keputusan DB tidak boleh dikekalkan.

Atas alasan-alasan tersebut, mahkamah dengan ini membenarkan rayuan Perayu.

DB bertarikh 21.3.2025 yang mana Perayu digantung daripada amalan guaman sebagai peguambela dan peguamcara Mahkamah Tinggi Malaya selama dua (2) tahun serta hukuman denda sebanyak RM50,000.00 adalah dengan ini tidak sah dan diketepikan. Bahawa aduan Responden kepada DB disiasat dan didengar semula oleh panel DC yang baru. Tiada perintah mengenai kos. (no order as to costs). Bertarikh 3 Oktober 2025 SGD (Rozana binti Ali Yusoff) Hakim Mahkamah Tinggi Pulau Pinang Kompleks Mahkamah Pulau Pinang Pulau Pinang S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ Peguam bagi pihak Perayu : Dr Shamsher Singh Thind Tetuan SS Thind Peguam bagi pihak Responden: CK Ung Yong Li Tzer Tetuan Tetuan Phee, Chen & Ung Peguam bagi pihak Pencelah: Nicholas Tan Phoebe Ooi Wang Wen Hui Tetuan Lim Huck Aik & Co. S/N loystgVHo0ytIHz/yBfQ