Dk World Resources (M) Sdn Bhd v Rubberflex Sdn Bhd (WA-A52-63-06/2022)

Ini merupakan rayuan pihak Defendan terhadap keputusan Mahkamah yang telah membenarkan tuntutan Plaintif dan menolak tuntutan balas pihak Defendan dengan kos.

Pada 10 haribulan Mac 2025, setelah meneliti keseluruhan kes, keterangan saki-saksi, dokumen-dokumen serta hujahan-hujahan yang telah difailkan di akhir perbicaraan penuh, saya telah mendapati atas imbangan kebarangkalian bahawa Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya dan saya telah membenarkan 2 tuntutan Plaintif di perenggan (a) dan perenggan (b) dengan kos sebanyak RM5,000.

Saya juga telah mendapati atas imbangan kebarangkalian bahawa Defendan tidak membuktikan tuntutan balasnya dan telah menolak tuntutan balas Defendan dengan kos RM5,000 diberikan kepada Plaintif.

Secara ringkasnya, alasan-alasan keputusan saya tersebut adalah seperti berikut: a) Defendan telah menerima barangan dan perkhidmatan yang dibekalkan oleh pihak Plaintif dan tidak membuat sebarang bantahan kecuali selepas tuntutan Plaintif ini dimulakan. Oleh sebab itu, bantahan Defendan merupakan satu pemikiran terkemudian. b) Terdapat tempoh yang lama yang telah berlalu di antara kerja-kerja yang dibuat oleh pihak Plaintif dengan kerja-kerja pembaikan oleh pihak ketiga. Perkara ini menimbulkan persoalan kenapa kecacatan yang dikatakan telah dibuat oleh pihak Plaintif tidak dibaiki dengan kadar segera. Oleh itu, saya berpendapat bahawa kerja-kerja yang dilakukan oleh Defendan merupakan kerja-kerja penyelenggaraan dan bukannya disebabkan oleh apa-apa kecacatan dalam kerja-kerja Plaintif. c) Tidak terdapat apa-apa perjanjian di antara Plaintif dan Defendan yang melarang Plaintif dari menerbitkan gambar-gambar di laman web Plaintif dan/atau mewajibkan ke atas Plaintif untuk menjaga kerahsiaan premis Defendan.

Defendan yang tidak berpuas hati dengan keputusan saya tersebut telah memfailkan Notis Rayuan pada 21 haribulan Mac 2025 dan merayu terhadap keputusan saya yang memerintahkan supaya: i) Defendan membayar kepada Plaintif sejumlah RM212,186.50; ii) Faedah pada kadar 5% setahun ke atas RM212,186.50 dari tarikh penghakiman sehingga tarikh penyelesaian penuh; iii) Tuntutan Balas Perayu sejumlah RM186,560.00 sebagai gantirugi kerugian dan kerosakan yang dikira (quantified losses and damages) yang dialami oleh Perayu adalah ditolak; iv) Tuntutan Balas Perayu untuk satu injunksi kekal untuk menghalang Responden daripada mendedahkan dan/atau menerbitkan butiran-butiran kerja yang dilaksanakan oleh Responden untuk Perayu dan gambar-gambar premis Perayu, kilang, mesin dan/atau barisan pengeluaran Perayu kepada pihak ketiga adalah ditolak; v) Tuntutan Balas Perayu untuk ganti rugi am, ganti rugi teruk dan ganti rugi teladan adalah ditolak; dan vi) Kos sejumlah RM10,000.00 dibayar oleh Perayu kepada Responden TUNTUTAN PLAINTIF [6] Tuntutan Plaintif terhadap Defendan adalah untuk relif-relif berikut: a) Jumlah wang sebanyak RM212,186.50; 4 b) Faedah pada kadar 5% setahun ke atas RM212,186.50 dari tarikh penghakiman sehingga tarikh penyelesaian penuh; dan c) Kos. d) Relif lanjut yang Mahkamah fikirkan adil dan suai manfaat untuk diberikan.

Plaintif merupakan sebuah syarikat perniagaan yang membekalkan perkhidmatan kerja-kerja kejuruteraan, pembekalan perindustrian dan pembekalan keselamatan.

Defendan mempunyai akaun berterusan di mana Defendan akan membuat pesanan dengan Plaintif untuk menerima perkhidmatan-perkhidmatan dan pembekalan-pembekalan barang-barang daripada Plaintif dari semasa ke semasa berdasarkan keperluan dan permintaan Defendan.

Atas permintaan Defendan menerusi Nota-Nota Pesanan (selepas ini dirujuk sebagai ‘PO’) dan juga arahan-arahan lanjut daripada Defendan dari semasa ke semasa Plaintif telah membekalkan barang-barang dan juga memberikan perkhidmatan-perkhidmatan kepada Defendan.

Defendan juga telah mengaku terima pesanan penghantaran dan perkhidmatan yang telah dilaksanakan (selepas ini dirujuk sebagai ‘DO’) dan menandatagani DO dan mengesahkan bahawa perkhidmatan-perkhidmatan serta pembekalan-pembekalan barang yang diberikan oleh Plaintif adalah sempurna dan memuaskan.

Plaintif juga telah mengeluarkan dan menyerahkan invois-invois pada masa yang sama apabila DO diberikan kepada Defendan bagi kerja-kerja yang telah dilaksanakan oleh Plaintif bagi kesemua kerja-kerja yang diarahkan oleh Defendan di mana kerja-kerja tersebut telahpun disempurnakan oleh Plaintif.

Defendan tidak pernah membantah kepada perkhidmatan-perkhidmatan dan pembekalan barang-barang yang diberikan oleh Plaintif sebelum tindakan ini difailkan.

Plaintif telah mengeluarkan dan menyerahkan invois-invois bagi menuntut bayaran untuk kerja-kerja yang telah dilaksanakan oleh Plaintif berdasarkan Nota-Nota Pesanan serta arahan-arahan Defendan dari semasa ke semasa.

Defendan hanya membuat sebahagian pembayaran kepada invois-invois tersebut dan Defendan masih lagi berhutang jumlah sebanyak RM212,186.50 kepada Plaintif.

Defendan tidak pernah membantah kepada kerja-kerja yang telah dibuat, invois-invois dan penyata akaun yang telah diserahkan oleh Plaintif.

Setiap kali Defendan membuat bayaran, ia dibuat secara pukal dan tidak mengikut invois-invois yang diisukan oleh Plaintif. Oleh itu, Plaintif akan menolak daripada jumlah terakhir yang tertera dalam penyata akaun pada masa tersebut.

Bagi invois-invois yang tidak mempunyai Nota Pesanan, Plaintif telah mendapatkan arahan kerja daripada Defendan iaitu melalui pengurus kilang, Encik Saravin.

DO juga telah menyatakan dengan jelas bahawa ‘this job has been delivered prior to Purchase Order PO due to urgent requirement by in-house staff’ dan ‘received in good order and condition’ dan telah diendorskan oleh Defendan menerusi tandatangan wakil Defendan di atas DO.

Plaintif telah beberapa kali memberikan peringatan kepada Defendan untuk menjelaskan jumlah terhutang sebanyak RM212,186.50 tetapi Defendan telah gagal dan/atau enggan dan/atau abai untuk menjelaskan jumlah tersebut yang terakru terhutang kepada Plaintif.

Pembelaan Defendan pula secara ringkasnya adalah seperti berikut: a) Penyata akaun Plaintif tidak menggambarkan secara tepat ‘akaun berterusan’ bagi pihak-pihak; b) Tuntutan Plaintif terhadap Defendan adalah cacat dan tidak tepat kerana tidak mengambil kira pembayaran yang telah dibuat terhadap invois-invois tertentu; c) Plaintif gagal dan/atau meninggalkan dan/atau mengabaikan 7 untuk mengakaunkan lebihan bayaran Defendan berjumlah RM51,360.00 kepada Plaintif dalam Penyata Akaun; d) Kerja-kerja yang dibuat oleh Plaintif adalah tidak lengkap, kualiti kerja separa yang dilakukan oleh Plaintif adalah buruk dan/atau tidak memuaskan; e) Defendan tidak mempunyai pengetahuan mengenai invois-invois yang diterima daripada Plaintif; f) Kerja-kerja yang dilakukan oleh Plaintif dibuat tanpa arahan daripada Defendan; g) Harga yang disebut oleh Plaintif adalah tidak seimbang dengan kerja yang dilakukan oleh Plaintif.

Defendan adalah syarikat yang menjalankan pembuatan (manufacturing) benang getah di Bentong, Pahang.

Defendan menyatakan bahawa hubungan kerja di antara Plaintif dan Defendan adalah berdasarkan job-to-job basis dan sentiasa tertakluk kepada pengisian Pesanan Belian (Purchase Order PO) dan perjanjian sebelum apa-apa perkhidmatan dan/atau kerja dan/atau pembekalan barang-barang diberikan oleh Plaintif kepada Defendan.

Defendan mengatakan bahawa kerja-kerja dan/atau perkhidmatan-perkhidmatan yang diberikan oleh Plaintif adalah tidak memuaskan dan berkualiti defektif dan tidak sama sekali mengikut arahan-arahan dan/atau spesifikasi-spesifikasi Defendan dan/atau tanpa Pesanan Belian PO dan/atau tanpa pengetahuan dan/atau 8 makluman Defendan.

Defendan mengatakan bahawa semasa perbicaraan penuh, Defendan telah membuktikan bahawa Penyata Akaun di Lampiran A tidak menunjukkan Defendan mempunyai satu akaun berterusan (running account) yang tepat di mana Plaintif gagal membuktikan secara terperinci yang bayaran yang dikatakan telah dibayar oleh Defendan adalah khusus untuk invois-invois Plaintif secara spesifik.

Defendan mengatakan bahawa semasa perbicaraan penuh, Defendan telah membuktikan bahawa Plaintif telah dengan sengaja meninggalkan bayaran tertentu yang dibuat oleh Defendan untuk invois-invois yang sama.

Defendan mengatakan terdapat bayaran lebih (over payment) sebanyak RM51,360.00 yang tidak ditolak dan/atau diambil kira oleh Plaintif.

Defendan mengatakan bahawa setakat 2 Mac 2022, Defendan telah menjelaskan bayaran sebanyak RM199,965.00 terhadap invois-invois Plaintif bertarikh 22 Julai 2021, 11 Januari 2022 (dua invois berbeza), 21 Januari 2022 (tiga invois berbeza) dan 25 Januari 2022.

Defendan hanya mengakui jumlah tertunggak sebanyak RM22,662.00 daripada keseluruhan tuntutan Plaintif.

Defendan mengatakan bahawa Plaintif telah menuntut bayaran lebihan terhadap Defendan dan juga menyebabkan kerugian dan kehilangan kepada Defendan yang menjadi intipati tuntutan balas Defendan.

Tuntutan balas Defendan adalah secara ringkasnya seperti berikut: a) Jumlah RM186,560.00 sebagai gantirugi keraguan dan kerosakan yang dikira (quantified losses and damages) yang dialami oleh Defendan; b) Satu injunksi kekal untuk menghalang Plaitif daripada mendedahkan dan/atau menerbitkan butiran-butiran kerja yang dilaksanakan oleh Plaintif untuk Defendan dan gambar-gambar premis Defendan, kilang, mesin dan/atau barisan pengeluaran Defendan kepada pihak ketiga; c) Satu perintah untuk pentaksiran gantirugi yang dialami oleh Defendan; d) Gantirugi am; e) Gantirugi teruk; f) Gantirugi tauladan; g) Faedah atas Jumlah Penghakiman yang diberikan oleh Mahkamah yang Mulia ini pada kadar 5% setahun dari tarikh pemfailan sehingga tarikh penyelesaian penuh dan muktamad; dan h) Kos-kos.

Tuntutan balas Defendan adalah untuk kerja-kerja pembaikan yang dilakukan oleh Plaintif dan/atau perkhidmatan-perkhidmatan dan/atau pembekalan yang tidak memuaskan dan/atau berkualiti rendah.

Defendan terpaksa melantik kontraktor lain untuk membetulkan kerja-kerja Plaintif yang tidak sempurna dan berkualiti rendah dan telah membelanjakan wang sebanyak RM13,600.00 untuk perkara ini.

Defendan membuat tuntutan balas terhadap Plaintif untuk kerja-kerja pembaikan bagi kerja-kerja pengubahsuaian asrama di Benus Jaya yang dilakukan oleh Plaintif.

Setelah kerja-kerja pengubahsuaian disiapkan oleh Plaintif, Plaintif telah mengeluarkan invois dan Defendan telah membuat bayaran sebanyak RM353,810.00.

Defendan telah membuat pemeriksaan ke atas kerja-kerja pengubahsuaian yang dibuat oleh Plaintif dan mendapati bahawa kerja-kerja tersebut tidak menepati dengan syarat-syarat di bawah Akta Standard Minimum Perumahan, Penginapan dan Kemudahan Pekerja 1990.

Defendan mengatakan kerja-kerja pengubahsuaian yang tidak sempurna dan berkualiti rendah ini telah menyebabkan Defendan menanggung kerugian dan kerosakan serta kerugian dari segi 11 permohonan untuk kuota pekerja asing ditolak.

Defendan telah melantik kontraktor lain untuk memeriksa kerja-kerja yang dibuat oleh Plaintif dan telah menanggung kos pemulihan sebanyak RM121,600.00 untuk membaikpulih defek-defek dalam kerja-kerja pengubahsuaian Plaintif.

Defendan juga menuntut Plaintif membayar balik wang lebihan sebanyak RM51,360. Defendan mengatakan bahawa Defendan telah membuat bayaran lebihan ini untuk Pesanan Belian PO No. 20/9562 berjumlah RM128,400.00 di mana jumlah bayaran lebihan ini tidak dicerminkan oleh Plaintif dalam Lampiran A.

Defendan mengatakan bahawa bayaran RM51,360.00 ini adalah satu jumlah duplikasi dan hendaklah ditolak (set off) setelah apa-apa jumlah tertunggak daripada Defendan kepada Plaintif, sekiranya ada, ditolak.

Jumlah keseluruhan kerugian dan/atau kerosakan yang dialami oleh Defendan adalah sebanyak RM186,560.00.

Akhir sekali, Defendan membuat tuntutan balas terhadap Plaintif untuk perlanggaran kerahsiaan. Defendan mengatakan bahawa Plaintif menerusi hubungan perdagangan dengan Defendan mempunyai tanggungjawab tersirat dan/atau tersurat untuk tidak menerbitkan dan/atau mendedahkan apa-apa butiran tentang kerja-kerja yang dilakukan oleh Plaintif, gambar-gambar kilang, premis, 12 jentera dan/atau barisan pengeluaran (production line) yang merupakan sebahagian daripada rahsia perdagangan Defendan tanpa kebenaran Defendan.

Defendan mengatakan bahawa Plaintif telah melanggar tanggungjawab tersebut dengan menerbitkan dan/atau mendedahkan perkara-perkara tersebut dalam laman web rasmi Plaintif tanpa kebenaran Defendan.

Pembelaan Plaintif terhadap tuntutan balas Defendan secara ringkasnya adalah seperti berikut: a) Defendan tidak pernah sama sekali membuat aduan berkenaan pembekalan barangan mahupun perkhidmatan yang diberikan oleh Plaintif yang menjadikan tuntutan balas Defendan satu pemikiran terkemudian (afterthought); b) Defendan tidak pernah membantah kepada penyata akaun yang diberikan oleh Plaintif dan Plaintif telah mengambil kira kesemua bayaran yang dibuat oleh Defendan; c) Defendan telah bersetuju dengan kesemua kiraan dan jumlah yang dinyatakan menerusi emel bertarikh 18 Februari 2022 dan bersetuju masih terdapat bayaran yang perlu dijelaskan oleh Defendan; d) Kerja-kerja yang diadukan oleh Defendan sebagai tidak 13 berkualiti tidak mempunyai kaitan dengan subjek tuntutan Plaintif; e) Pihak-pihak tidak pernah memasuki apa-apa perjanjian kerahsiaan, malah gambar-gambar yang diterbitkan dalam laman web Plaintif hanya menunjukkan kerja-kerja dan perkhidmatan yang dibuat oleh Plaintif yang telahpun dimaklumkan kepada wakil Defendan.

Di dalam kes ini Plaintif memanggil seorang saksi manakala Defendan memanggil 3 orang saksi. Saksi-saksi yang dipanggil adalah sebagaimana berikut: a) SP1 : Dayanandan Rao A/L Munaindy a) SD1 : Wong Kok Yuan b) SD2: Sarangapany A/L Veloo c) SD3: Paarthiban A/L E. Balasubramaniam

Sama ada Plaintif berhak untuk menuntut bayaran untuk wang berjumlah RM212,186.50 daripada Defendan untuk perkhidmatan-perkhidmatan dan/atau kerja-kerja yang dibekalkan oleh Plaintif.

Sama ada perkhidmatan-perkhidmatan dan kerja-kerja yang dibekalkan oleh Plaintif adalah dalam keadaan baik dan memuaskan (good order and condition).

Sama ada Defendan membangkitkan isu-isu dan/atau aduan-aduan mengenai perkhidmatan dan/atau kerja-kerja yang dibekalkan oleh Plaintif.

Sama ada Defendan mempunyai akaun berterusan dengan Plaintif.

Sama ada Penyata Akaun Plaintif adalah tepat.

Sama ada terdapatnya caj lebihan bayaran berjumlah RM51,360.00 oleh Defendan kepada Plaintif yang wajar dibayar balik kepada Defendan selepas di set off daripada tuntutan Plaintif.

Sama ada Plaintif memungkiri kewajipannya dan/atau gagal untuk membekalkan kerja-kerja dan perkhidmatan-perkhidmatan dalam keadaan baik dan memuaskan dan/atau berkualiti rendah kepada Defendan.

Sama ada Defendan membuat bantahan dan/atau mempertikaikan kerja-kerja dan/atau memaklumkan kepada Plaintif mengenai kerosakan-kerosakan yang yang dialami yang perlu dibaiki bagi kerja-kerja dan perkhidmatan-perkhidmatan yang dibekalkan oleh Plaintif dan utnuk pengubahsuaian asrama.

Sama ada akibat daripada kemungkiran Plaintif terhadap kewajipannya dan/atau kegagalan untuk menyediakan perkhidmatan-perkhidmatan yang berkualiti bagi kerja-kerja pengubahsuaian asrama:- 15 a) Defendan telah mengalami dan/atau menanggung kos pembetulan, kerugian dan kerosakan sebanyak RM13,600.00 dan Defendan telah mengalami dan/atau menanggung kerosakan sebanyak RM121,600.00 di Benus Jaya akibat daripada kemungkiran Plaintif terhadap kewajipannya dan/atau kegagalan untuk menyediakan perkhidmatan yang berkualiti bagi kerja-kerja pengubahsuaian dan/atau baik pulih asrama pekerja asing Defendan di Blok A, B, C dan D di Benus Jaya (‘kerja pengubahsuaian’), dan b) Sama ada permohonan Defendan untuk kuota pekerja asing ditolak disebabkan oleh kemungkiran Plaintif.

Sama ada Plaintif melanggar kewajipan kerahsiaan nyata dan/atau tersirat apabila mendedahkan dan/atau menerbitkan butiran-butiran kerja yang dilaksanakan oleh Plaintif untuk Defendan dan/atau menerbitkan gambar-gambar premis Defendan, kilang, mesin dan/atau barisan pengeluaran (‘production line’) yang merupakan sebahagian daripada rahsia perdagangan (‘trade secrets’) Defendan kepada pihak ketiga di laman web rasmi Plaintif di capaian https:dkworldresources.com/gallery tanpa kebenaran Defendan. DAPATAN MAHKAMAH Defendan telah mengaku terima barang-barang dan perkhidmatan-perkhidmatan yang diberikan oleh Plaintif dan 16 tidak membuat apa-apa bantahan sebelum tindakan dimulakan - isu yang cuba dibangkitkan Defendan hanyalah pemikiran terkemudian (after thought). [55] Saya mendapati bahawa atas imbangan kebarangkalian, Plaintif telah membuktikan menerusi saksi-saksi dan dokumen-dokumen yang dikemukakan iaitu PO, DO dan Nota-nota Serahan bahawa Defendan mempunyai akaun yang berterusan dengan Plaintif. Plaintif berjaya melepaskan beban pembuktiannya berdasarkan sesyen 101 dan 102 Akta Keterangan 1950.

Seksyen 101 dan seksyen 102 Akta Keterangan 1950 sebagaimana berikut:

Beban membuktikan

Sesiapa yang berhasrat supaya mana-mana mahkamah memberikan penghakiman tentang apa-apa hak atau tanggungan di sisi undang-undang, dengan bergantung kepada kewujudan fakta yang ditegaskan olehnya, mestilah membuktikan bahawa fakta itu wujud.

Apabila seseorang terikat untuk membuktikan kewujudan apa-apa fakta, dikatakan bahawa beban membuktikan terletak pada orang itu.

Pada siapa terletaknya beban membuktikan Beban membuktikan dalam sesuatu guaman atau prosiding terletak pada orang yang akan gagal jika tiada apa- apa keterangan langsung diberikan oleh mana-mana pihak. [56] Saya mencapai kesimpulan ini berdasarkan kes Bajaj Textiles Ltd v. Gian Singh & Co. Ltd [1969] 2 MLJ 133 yang memutuskan bahawa: “… In their Lordships’ opinion a claim on a running account would be insufficient as a matter of pleading unless particulars were given either of an account stated (the parties having agreed the amount outstanding) or of the mutual transactions from which the outstanding balance arose.” [57] Selanjutnya saya merujuk kepada kes Petronas Energy Sdn Bhd v. Ivory Glove Sdn Bhd & Ors. [2023] MLJU 2147 yang memutuskan bahawa: “[17] In arriving at the claim amount of RM1,504,593.10, P had produced its Statement of Account as at 12.4.2022 (“Statement of Account”). The Statement of Account is a two-page document which lists out all the consignments from 12.4.2021 till 19.11.2021. The Statement of Account shows the transactions between both parties as a ‘running account’. Whereby the payments from D1 are not reflected on an invoice to invoice basis, but in aggregate as a lump sum.… [22] It bears reiterating that the transactions between the parties here is a running account which started from April 2021 till November 2021. The failure of P to plead particulars of the entire transactions leaves a question mark as to how the alleged outstanding sum arose. [23] In Bajaj Textiles Ltd v Gian Singh & Co. Ltd [1971] 2 MLJ 133, the Privy Council held that a claim on a running account would be insufficient, unless particulars are given of the mutual transactions from which the outstanding balance arose.” [58] Setelah meneliti dokumen-dokumen yang dikemukakan sebagai bukti oleh Plaintif iaitu PO yang relevan yang disokong oleh keterangan saksi Plaintif dan saksi Defendan juga, saya mendapati atas imbangan kebarangkalian bahawa Plaintif telah membuktikan kewujudan transaksi bersama di antara Plaintif dan Defendan yang menjurus kepada pembuktian kewujudan suatu akaun berterusan di antara pihak-pihak tersebut. [59] Saya menerima hujahan Plaintif bahawa peguamcara Defendan juga tidak pernah menyoal balas penyataan Plaintif berkenaan dengan akaun berterusan dan perkara ini tidak wajar dibangkitkan oleh Defendan hanya setelah tuntutan dimulakan oleh Plaintif. [60] Saya juga menerima hujahan Plaintif yang disokong oleh pengesahan dari keterangan saksi Defendan sendiri bahawa pada kesemua masa yang material, wakil Defendan telah menandatangani penerimaan kesemua Pesanan Penghantaran (DO) yang dikeluarkan bersama invois dan mengesahkan bahawa perkhidmatan Plaintif adalah teratur. [61] Rujukan dibuat kepada Akta Jualan Barangan 1957 (AJB): “Section 5: Contract of how sale made.

A contract of sale is made by an offer to buy or sell goods for a price and the acceptance of such offer. The contract may provide for the immediate delivery of the goods or immediate payment of the price or both, for the delivery or payment by instalments, or that the delivery or payment or both shall be postponed.

Subject to any law for the time being in force, a contract of sale may be made writing or by word of mouth, or partly in writing and partly by word of mouth or may be implied from the conduct of the parties.” “Section 42: Acceptance The buyer is deemed to have accepted the goods when he intimates to the seller that he has accepted them, or when the goods have been delivered to him and he does any act in relation to them which is inconsistent with the ownership of the seller, or when, after the lapse of a reasonable time, he retains the goods without intimating to the seller that he has rejected them.” “Section 31: Duties of Seller and Buyer It is the duty of the seller to deliver the goods and of the buyer to accept and pay for them in accordance with the terms of the contract of sale.” “Section 56: Damages for Non-Acceptance Where the buyer wrongfully neglects or refuses to accept and pay for the goods the seller may sue him for damages for non-acceptance.” [62] Saya merujuk kepada kes Phillip Bell Booth & Anor V. Navaratnam Nayaranan [2016] 9 CLJ 37 yang memutuskan bahawa: “[50] In coming to our majority decision, we did not accept the respondent's argument that at all material time there was a concluded contract between the appellants and the respondent. It is trite law to prove the existence of a contract between the parties, the elements of contract (the offer, acceptance, intention to create legal relation, consideration, certainty and capacity) must be fulfilled by the parties. It is trite that to prove there is a contract existing between the parties, the respondent must first prove that there is an offer made. It is clearly stated under s.2 (a) of the Contracts Act 1950.” [63] Saya menerima pakai keputusan Mahkamah Rayuan di dalam kes Yeohata Machineries Sdn Bhd & Anor v Coil Master Sdn Bhd & Ors [2015] 6 MLJ 810 yang menyatakan bahawa: “[17] In law, the party who desires the court to give judgment in its favour as to any legal right or liability bears the burden of proof (s 101(1) of the Evidence Act 1950). The burden of proof on that party is two fold: (i) the burden of establishing a case; and (ii) the burden of introducing evidence. The burden of proof lies on the party throughout the trial. The standard of proof required of the plaintiff is on the balance of probabilities.The evidential burden of proof is only shifted to the other party once that party has discharged its burden of proof. If that party fails to discharge the original burden of proof, then the adverse party does not need to adduce any evidence.... It should also be noted that there must be some preponderance in the plaintiffs’ favour at the conclusion of the whole case. Even if the plaintiffs had established a prima facie case,but if at the conclusion of the trial the court finds that the position was exactly even, then any preponderance in favour of the plaintiffs has ceased to exist. If that happens, then the plaintiffs have failed to discharge the burden of proof which is upon it,and the plaintiffs must necessarily fail.” [64] Saya berpendapat bahawa Plaintif telah mengemukakan dokumen-dokumen penting untuk membuktikan tuntutannya terhadap Defendan menerusi Pesanan Pembelian (PO) yang telah diakui terima oleh wakil Defendan dan invois-invois yang telah dibayar oleh Defendan. [65] Saya juga berpendapat terdapat akaun berterusan di antara Plaintif dan Defendan menerusi tindakan Defendan yang mengakui terima Pesanan Belian (PO) dan Delivery Order (DO), membuat bayaran terhadap invois-invois Plaintif termasuk mengakui menerusi saksi-saksinya dan plidingnya bahawa terdapat jumlah tertunggak daripada Defendan kepada Plaintif walaupun bukan jumlah keseluruhan yang dituntut Plaintif. [66] Justeru, dakwaan Defendan yang membangkitkan isu-isu defek dan perkhidmatan serta kerja yang tidak sempurna, tidak menurut arahan atau spesifikasi di pihak Plaintif hanyalah pemikiran terkemudian (after thought) dan Defendan diestop dari membangkitkan dakwaan-dakwaan tersebut hanya setelah Plaintif memulakan tindakan ini dan diestop daripada menggunakan dakwaan-dakwaan tidak berasas tersebut untuk menafikan tuntutan Plaintif. [67] Saya mengambilkira prinsip undang-undang yang diketengahkan dalam kes Nanking Seaworld Sdn Bhd v. Tesco Stores (M) Sdn Bhd [2015] MLJU 137 yang memutuskan bahawa: “[22] Generally for a goods sold and delivered claim, I have earlier in CFB Aluminium Extrusion Sdn Bhd v Lim Soon Seng [2014] AMEJ 1192 held that: “Generally, it is plain that the seller in a claim for payment for goods sold and delivered must prove that the order was made and the goods were received by the buyer. The proof is commonly by way of producing in court the purchase order, delivery order and the invoice for the goods (“the key documents”)…

Thus and unless admitted by the Defendant, it is necessary for the Plaintiff in this case to produce the key documents,otherwise other cogent associated documents or reasonable oral explanation of their non production in lieu to succeed in its claim here.” [68] Saya menerima pakai keputusan dalam kes KKRMC Trading Sdn Bhd v. Richallenge Corporation Sdn Bhd & Anor. [2021] MLJU 2246 yang memutuskan bahawa: “[11] The Plaintiff’s Invoices together with Delivery Notes, Debit Notes and Debtor Statement of Account for Kota Kinabalu, Sandakan and Tawau for payment (Plaintiff’s Exhibits MSK-5(a), MSK-5(b),MSK-5(c),MSK-6(a),MSK6(b) and MSK 6(c)) had been forwarded to the 1st Defendant and which were duly acknowledged by the 1st Defendant. The Defendants had never at any time by conduct or otherwise taken any action to deny or dispute the Plaintiff’s claim and for the Defendants now to deny the Plaintiff’s claim would appear to be not bona fide and merely an afterthought. [12] The invoices and statement of account were issued to the 1st Defendant for payment which the 1st Defendant had constantly and repeatedly failed to make payment of the same promptly. It is further incumbent for the 1st Defendant to make payment promptly and within time. [13] The conduct and action of the Defendants in the delay and failure to make payment for the goods received could be construed as an admission of the debt or a breach of contract on the part of the Defendants... [29] In this present case, the Plaintiff had sent/forwarded the Statement of Account and invoices to the 1st Defendant. The facts are undisputed. Letters of Demand were sent by the Plaintiff’s Solicitor to the 1st and 2nd Defendant and the Defendants neither protested not questioned, objected, query, complaint or protest to the Plaintiff on the Statement of Account, Invoices together with the Delivery Notes and Debit notes and Letter of Demand in respect of all the goods supplied by the Plaintiff until the filing of this action. Upon receiving the letters of demand dated 29.12.2017, the Defendants in their own letter dated January 2018(Exhibit MSK-12) never raised or disputed the outstanding amount. [30] The law is clear, where a party fails to raise any objection on the invoices of which they have been served relating to any contract is to be estopped from denying that payment is due from them. Thus,this Court finds that the 1st and 2nd Defendants are thereby estopped accordingly.” [69] Saya menerima pakai keputusan kes Powerstar Machinery Sdn Bhd v. Chuah Geok Yan & Anor. [2023] MLJU 274 yang memutuskan bahawa: “[26] The Appellant as the claimant must be able to proof to the Court that the contract on the sale made was to the Respondents.The relevant and important documents pertaining to the purchase order, delivery, the details of the invoices must show that it belongs to the Respondents and not the third parties, etc. [27] The learned SCj cited the case of CFB Aluminium Extrusion Sdn Bhd v. Lim Soon Seng [2014] 1 LNS1311 pertaining to the “the key documents” to prove that the goods sold and delivered. [28] In the case of Universal Cable (M) Bhd v. Bakti Arena Sdn Bhd & Ors [2000] 3 CLJ 375, the High Court held – “[2] The 1st Defendant having taken delivery of the goods must be held accountable for the payment of those goods, and the Plaintiff was entitled to sue for the price thereof. [29] The Respondents only can be held liable if they received the goods....” [70] Saya juga mencapai kesimpulan bahawa penafian Defendan terhadap perkhidmatan-perkhidmatan pembekalan barangan dan kerja-kerja yang dibekalkan oleh Plaintif adalah tidak berasas sama sekali berdasarkan keterangan saksi Defendan PSD1 (Ms Wong) yang mengakui bahawa terdapat situasi di mana Pesanan Belian PO tidak disertakan atau dikeluarkan setelah bekalan diberikan oleh Plaintif tetapi tetap diterima oleh Defendan iaitu untuk keperluan segera (emergency situation). [71] Saya menolak hujahan adverse inference yang dibangkitkan oleh Defendan di mana Defendan berhujah bahawa seksyen 114 (g) Akta terangan 1950 terpakai kerana Plaintif tidak memanggil saksi untuk menyokong hujahan Plaintif mengenai keadaan di mana PO tidak dikeluarkan sekiranya terdapat keperluan segera Defendan. [72] Saya menerima pakai kes Pekan Nenas Industries Sdn Bhd v Chang Ching Chuen & Ors [1998] 1 MLJ 465 yang memutuskan bahawa: “With respect, it is difficult to see how there could be justification for invoking the presumption under illustration (g) of s114 of the Evidence Act 1950 against the Intervener/Purchaser for having failed to call the brokers. Illustration (g) says this: 'The court may presume that evidence which could be and is not produced would if produced be unfavourable to the person who withholds it'. There was no evidence that the Intervener/Purchaser had 'withheld' the testimony of the brokers; there had merely been an omission to call them.” [73] Saya berpendapat bahawa Plaintif telah membuktikan bahawa kesemua DO yang diakui terima oleh wakil Defendan mempunyai ruangan komen yang menyatakan bahawa barangan, kerja dan perkhidmatan diberikan sebelum Pesanan Belian PO dikeluarkan disebabkan oleh keperluan segera kakitangan Defendan sendiri. [74] Saya menolak hujahan Defendan bahawa kegagalan Defendan untuk tidak menjawab kepada Notis Tuntutan Plaintif tidak bermaksud Defendan mengakui tuntutan Plaintif berdasarkan kes Fujisash (Malaysia) Sdn Bhd v Façade Treatment Engineering Sdn Bhd kerana Defendan telah mempunyai masa selama tiga (3) minggu untuk menjawab tuntutan Plaintif setelah menerima notis tuntutan pada 12 Mei 2022 dan sebelum tuntutan Plaintif difailkan pada 1 Jun 2022. [75] Saya bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa notis tuntutan Plaintif mengandungi kesemua butiran tuntutan untuk memudahkan Defendan untuk membalas atau mempertikaikan tuntutan Plaintif tetapi Defendan hanya berdiam diri. [76] Pendapat saya ini disokong dengan kes-kes berikut:

Yoong Sze Fatt v Pangkalen Securities Sdn Bhd [2010] 1 MLJ 85 yang memutuskan bahawa: “[14] At all material time prior to the plaintiff's commencement of the action against him in the High Court, the defendant had chosen to remain silent in relation to the contract notes and contra statements which were sent to him. He had never asserted that the purchase was not his transaction, nor had he responded to the plaintiff's letter of demand dated 28 November1997 which was also sent to him at his home address.… [20] After having received the contract notes and contra statements from the plaintiff, the defendant had never protested nor queried the plaintiff thereon. There was also no complaint by the defendant that he had not allowed his employer to utilise the account. He was completely oblivious to the plaintiff's letter of demand. The defendant's conduct or absence of response speaks volumes against the defendant. The silence, indeed the omission, by the defendant in this regard is deafening. [21] In our judgment, if the defendant had really nothing to do with the account or the trading of the shares by his employer through the account,which is flushed with an enormous amount of RM2m, the defendant as a reasonable man would no doubt have at the earliest opportunity raised a complaint, protest or query with the plaintiff in relation to the contract notes, contra statements and letter of demand sent to his home address. He had not done so. It is now too late in the day to deny liability after the commencement of the suit, a fortiori, in this appeal. The defendant's conduct certainly calls for the application of the doctrine of estoppel.”

(ii) Halim bin Saad v Chan Yok Peng [2021] 3 MLJ 717 yang memutuskan bahawa: “[46] Next, we note that the defendant did not respond to the plaintiff’s letter dated 19 October 2018 and to the solicitor’s letter of demand dated 4 December 2018. The non-response to the latter documents is fatal to the defendant. Being a person of business, the defendant could not have been unaware of the grave implications to himself by not responding to and repudiating the contents of both the letters.” [77] Saya juga menolak hujahan Defendan berkenaan isu quantum meruit kerana Plaintif tidak pernah membangkitkan isu quantum meruit sebagai salah satu kausa tindakan terhadap Defendan. [78] Kausa tindakan Plaintif terhadap Defendan adalah tuntutan jumlah terhutang yang tertunggak berdasarkan satu kontrak yang wujud menerusi akaun berterusan dan transaksi-transaksi di antara Plaintif dan Defendan di mana kausa tindakan ini telah saya dapati dibuktikan oleh Plaintif menerusi saksi dan dokumen (PO, DO dan Invois). Defendan gagal membuktikan Plaintif telah memberikan perkhidmatan-perkhidmatan dan/atau kerja-kerja yang tidak sempurna, tidak teratur dan berkualiti rendah dan/atau yang tidak menurut arahan dan/atau spesifikasi [79] Saya mendapati bahawa Defendan atas imbangan kebarangkalian telah gagal untuk mengemukakan bukti sama ada dari segi bukti dokumentar dan/atau saksi-saksi untuk membuktikan bahawa Plaintif telah memberikan perkhidmatan-perkhidmatan dan/atau kerja-kerja yang tidak sempurna, tidak teratur, berkualiti rendah dan/atau tidak menurut arahan-arahan dan/atau spesifikasi-spesifikasi. [80] Saya berpendapat bahawa kerja-kerja baik pulih yang didakwa telah dijalankan oleh Defendan dengan melantik kontraktor-kontraktor yang lain untuk membaik pulih kerja-kerja yang dilakukan oleh Plaintif untuk asrama pekerja Defendan di Benus Jaya telah dilakukan setelah tempoh yang lama telah berlalu setelah Plaintif menjalankan kerja-kerja pengubahsuaian ke atas asrama pekerja tersebut. [81] Justeru, saya berpendapat bahawa kerja-kerja baik pulih ini bukanlah disebabkan oleh sebarang kecacatan dalam kerja-kerja yang dilakukan oleh Plaintif tetapi hanyalah kerja-kerja penyenggaraan ke atas asrama pekerja tersebut. [82] Saya mencapai kesimpulan ini menerusi keterangan saksi Defendan sendiri iaitu SD2 (Encik Sara) yang mengesahkan bahawa beliau telah dibawa oleh kakitangan HR Defendan dan ditunjukkan bahagian-bahagian di asrama pekerja Defendan yang dikatakan mengalami kerosakan dan kemudiannya SD2 akan memberikan sebut harga pembaikan sahaja dan bukannya memberikan laporan kerosakan dan kecacatan. [83] Saya mendapati bahawa Defendan tidak berjaya membuktikan bahawa sebarang kerja-kerja baik pulih yang dilakukan oleh kontraktor-kontraktor lain tersebut adalah disebabkan kerosakan dan/atau kecacatan dalam kerja-kerja yang dilakukan oleh Plaintif kerana Defendan langsung tidak mengemukakan sebarang laporan kerosakan dan kecacatan untuk menyokong dakwaan tersebut. [84] Selanjutnya, saksi Defendan untuk menyokong dakwaan tersebut iaitu SD2 bukanlah seorang jurutera bangunan yang bertauliah dan hanya merupakan seorang jurutera bagi jurusan elektrikal. [85] Saya berpendapat bahawa SD2 bukanlah seorang saksi relevan mahupun saksi pakar dalam jurusan binaan bangunan yang boleh menyokong dakwaan Defendan untuk membuktikan bahawa kerja-kerja pengubahsuaian yang dijalankan oleh Plaintif adalah berkualiti rendah dan tidak sempurna, tidak teratur, tidak menurut arahan dan/atau spesifikasi dan selanjutnya telah menyebabkan Defendan terpaksa menanggung kerugian untuk membaik pulih asrama pekerja tersebut. [86] Saya menerima hujahan Plaintif bahawa dakwaan-dakwaan ini hanya dibangkitkan oleh Defendan setelah tindakan dimulakan oleh Plaintif, bayaran ditangguhkan setelah Plaintif mengeluarkan surat tuntutan pada bulan Mei 2022 dan pada kesemua masa yang material sebelum Plaintif memulakan tindakan, Defendan langsung tidak membangkitkan sebarang perkara atau isu berkenaan dengan kualiti kerja atau perkhidmatan yang diberikan oleh Plaintif. [87] Dalam keputusan saya, saya mendapati bahawa kesemua tindakan Defendan hanyalah untuk melengahkan dan menafikan tuntutan Plaintif dan merupakan pemikiran terkemudian (after thought). [88] Dalam menyokong kesimpulan dan dapatan keputusan saya, saya merujuk dan menerima pakai kes-kes berikut: a) Marina Sales & Services Sdn Bhd v. Lem The Sem @ Lim Teck Seng [2003] MLJU 390 yang memutuskan bahawa: “On the facts, it is to be observed that the defendant's allegation of the plaintiff's non delivery or improper delivery of the electrical goods to the defendant runs counter to contemporaneous documents in the form of the delivery orders, invoices and the part payments made by the defendant towards those deliveries, without any complaint of a similar nature at the earliest opportunity. The defendant's allegation at this late stage is an illustration of an afterthought which should without any hesitation be dismissed.” b) Alphatrans Electronic Marketing v. BCM Electronics Corps Sdn Bhd [2013] 1 LNS 227 yang memutuskan bahawa: “29. Coupled to this was the fact that the Defendant did not raise any complaint of whatsoever nature in respect of the component-parts within the stipulated 30-days of delivery. The initial complaint when raised, as pointed out earlier, too was as regards the detection of ‘dents’ to some of the items delivered. The alleged issue as to ‘originality’ of the parts was therefore clearly an ‘after thought’ to attempt to deny the Plaintiff payment for the goods supplied. DW1 admitted under cross-examination that the Defendant had done their own special inspection on the parts supplied in addition to the normal IQC check. The last of such special inspection was completed on 23.05.2011 and the Defendant found no defects and no grounds to reject the goods.” c) Nanking Seaworld v. Tesco Stores (supra) yang memutuskan bahawa: “[26] As to the Defendant’s allegation that the goods did not comply with the specification, this is a bare accusation of the Defendant without cogent evidence to back it up. I am mindful that the Plaintiff has also in its claim already taken into consideration those goods that were rejected as evidenced by the Defendant’s rejection forms.” d) Huo Heng Oil Co (EM) Sdn Bhd v Tang TiewYong [1987] 1 MLJ 139 yang memutuskan bahawa: “With respect, the above general denial is, in my view, bad in law. In an action for price of goods sold and delivered, it is not sufficient for the defendant to merely deny the debt; he must plead any facts which negative the existence of the debt or which show that the claim is not maintainable on other grounds eg the contract or order, the delivery, or the amount claimed...See also Chong Chow Fong v Ban Tuck

(M) Sdn Bhd [1983] 2 CLJ 25, 26 at page 26 where Edgar Joseph Jr J said: “The record provided shows that the defence filed merely denied that the sum claimed, or any part thereof was owing by the appellant to the Respondent who was put to strict proof. Such a defence is bad in law because in an action for goods sold and delivered the defendant must not merely plead a denial of the debt but must plead any facts which negative its existence or show that the action is unsustainable on other grounds, for example, the order or contract, the delivery or the amount claimed. Indeed, if a defendant by his Statement of Defence simply “puts the plaintiff to proof of the several allegations in their statement of claim” the defendant will be taken as admitting the claims alleged in the Statement of Claim and the plaintiff would be entitled to judgment without adducing any evidence in support of his case:” [89] Saya menolak hujahan Defendan bahawa saksi Plaintif SP1 (Encik Daya) adalah seorang saksi yang tidak mempunyai pengetahuan peribadi dan memutuskan bahawa Plaintif telah membuktikan bahawa PW1 adalah saksi yang relevan kerana beliau merupakan pihak yang telah menandatangani kesemua DO dan invois bagi pihak Plaintif. [90] SP1 adalah pihak yang relevan kerana beliau telah memberikan keterangan bahawa setiap kali Defendan mengarahkan pemeriksaan site (site inspection), maka SP1 akan hadir bersama dengan pakar-pakar beliau sebelum mengeluarkan sebut harga. Gagal membuktikan kerugian untuk kerja-kerja baik pulih untuk asrama pekerja di Benus Jaya disebabkan oleh Plaintif dan menyebabkan penolakan permohonan kuota pekerja asing [91] Saya berpendapat bahawa Defendan telah gagal untuk mengemukakan sebarang bukti dokumentar dan keterangan saksi-saksi sama ada pakar atau tidak untuk mengaitkan bahawa dakwaan Defendan yang permohonan untuk kuota pekerja asingnya telah ditolak sememangnya disebabkan oleh kerja-kerja pengubahsuaian Plaintif yang defektif. [92] Saya mendapati bahawa saksi Defendan SD1 (Ms Wong) telah mengulangi dakwaan Defendan tersebut tanpa sebarang dokumen sokongan. [93] Saya bersetuju dengan Plaintif bahawa dokumen yang dikemukakan iaitu eksibit IDB-1 iaitu emel bertarikh 6 April 2022 yang diterima oleh Defendan daripada Jabatan Tenaga Kerja juga tidak menyokong dakwaan Defendan terhadap kerja-kerja pengubahsuaian Plaintif. [94] Eksibit IDB-1 walaubagaimanapun membuktikan bahawa permohonan Defendan untuk kuota pekerja asing telah ditolak oleh Jabatan Tenaga Kerja disebabkan oleh kemungkiran kewajipan Defendan sendiri dan bukannya perkara-perkara luaran yang lain. [95] Saya menerima hujahan Plaintif bahawa Defendan telah gagal untuk mengemukakan sebarang bukti yang menunjukkan bahawa Defendan telah mengambil langkah untuk meminta klarifikasi daripada Jabatan Tenaga Kerja tentang perlanggaran spesifik di pihak Defendan kerana Akta Standard Minimum Perumahan, Penginapan dan Kemudahan Pekerja 1990 mengandungi banyak perkara yang perlu dipatuhi oleh seseorang majikan. [96] Seksyen 24J Akta Standard Minimum Perumahan, Penginapan dan Kemudahan Pekerja 1990 menyatakan sebagaimana berikut: 24J Kewajipan dan tanggungjawab berkenaan dengan keselamatan dan Kesihatan Majikan atau penyedia penginapan berpusat yang menyediakan penginapan untuk pekerja di bawah Bahagian ini hendaklah mempunyai kewajipan dan tanggungjawab yang berikut:

menyediakan penginapan yang berasingan untuk pekerja yang berlainan jantina;

mengambil langkah pencegahan yang perlu bagi memastikan keselamatan dan kesejahteraan pekerja;

mengambil langkah keselamatan kebakaran mengikut undang-undang bertulis yang berkaitan;

memastikan bahawa sistem pendawaian elektrik mematuhi kehendak keselamatan mengikut undang-undang bertulis yang berkaitan;

memastikan bahawa pekerja menerima bantuan perubatan yang diperlukan; dan

mengambil langkah pencegahan untuk membendung penyebaran penyakit berjangkit sebagaimana yang diarahkan oleh Pegawai Perubatan Kesihatan mengikut undang-undang bertulis yang berkaitan dan majikan hendaklah, atas perbelanjaannya sendiri, membuat perkiraan sebagaimana yang diarahkan oleh Pegawai Perubatan Kesihatan supaya semua atau mana-mana pekerja diberikan imunisasi terhadap mana-mana penyakit berjangkit. [97] Saya mendapati bahawa kegagalan Defendan untuk mendapatkan klarifikasi tersebut menghalang atau mengestop Defendan daripada menuding jari kepada Plaintif sebagai punca utama permohonan untuk kuota pekerja asing ditolak kerana terdapat kebarangkalian munasabah permohonan tersebut ditolak kerana kesalahan Defendan sendiri. [98] Saya mendapati saksi Defendan SD3 (Encik Paarthiban) telah memberikan keterangan bahawa pihak yang mengatakan bahawa defek-defek disebabkan oleh kerja-kerja Plaintif merupakan Defendan sendiri dan bukannya mana-mana pihak ketiga yang bebas yang telah menjalankan pemeriksaan bebas ke atas asrama pekerja asing tersebut. [99] Selanjutnya, saya mendapati bahawa keterangan SD3 telah mengesahkan bahawa kerja-kerja yang dijalankan di asama pekerja asing di Benus Jaya tersebut adalah kerja-kerja penyenggaraan sahaja. [100] Rujukan dibuat kepada kes Alphatrans Electronic Marketing v BCM Electronics Corp Sdn Bhd (supra) yang memutuskan bahawa: “29. Coupled to this was the fact that the Defendant did not raise any complaint of whatsoever nature in respect of the component-parts within the stipulated 30-days of delivery. The initial complaint when raised, as pointed out earlier, too was as regards the detection of ‘dents’ to some of the items delivered. The alleged issue as to ‘originality’ of the parts was therefore clearly an‘afterthought’ to attempt to deny the Plaintiff payment for the goods supplied DW1 admitted under cross-examination that the Defendant had done their own special inspection on the parts supplied in addition to the normal IQC check.The last of such special inspection was completed on 23.05.2011 and the Defendant found no defects and no grounds to reject the goods.” Tidak terdapat apa-apa perjanjian di antara Plaintif dan Defendan yang melarang Plaintif dari menerbitkan gambar-gambar di laman web Plaintif dan/atau mewajibkan ke atas Plaintif untuk menjaga kerahsiaan premis Defendan. [101] Saya mendapati saksi Defendan SD1 (Ms Wong) dalam keterangannya mengesahkan bahawa beliau tidak mengetahui sama ada terdapat sebarang perjanjian kerahsiaan di antara Plaintif dan Defendan untuk menyokong dakwaan Defendan bahawa Plaintif mempunyai tanggungjawab untuk menjaga kerahsiaan perdagangan dan operasi Defendan. [102] Saya mendapati bahawa SD1 bukan saksi yang sesuai untuk mengesahkan sama ada Defendan telah mengalami sebarang kerugian dan/atau kehilangan disebabkan penerbitan Plaintif akan perkara-perkara berkaitan dengan perkhidmatan-perkhidmatan dan kerja-kerja yang telah diberikan oleh Plaintif kepada Defendan di dalam web rasmi Plaintif. [103] SD1 sendiri telah memberikan keterangan bahawa beliau tidak mempunyai pengetahuan sama ada Defendan telah mengalami apa-apa kerugian dan/atau kehilangan. [104] Saya menerima pakai kes Ganesh Raja A/L Nagaiah & Ors v NR Rubber Industries Sdn Bhd [2017] 2 MLJ 396 yang memutuskan bahawa: “[5]The rules of pleadings as well as proof play an important part in dealing with cases related to confidential information. The concepts and principles appear to be uniform in common law jurisdictions. It is the requirement that the pleadings must clearly identify the information alleged to have been imparted in confidence and to have been misused by the defendant to secure an equitable remedy such as injunction, accounts, etc.If the pleadings only identify a generic breach of an agreement, then at the most the relief may be damages for breach of contract. In such cases, damages must be proved. The distinction must be kept in mind when the plaintiff attempts to seek equitable relief and not damages only for contractual breach of employment terms and/or fiduciary duty of directors, etc. The distinction in this area of jurisprudence is not one of an apple and an orange but that of marble and pumpkin. In Manderson M and F Consulting v Incitec Pivot Ltd (No 2) [2011] VSC 205, the Australian court dealt with the pleading rules related to confidential information. Croft J’s judgment on this issue as summarised by Des Ryan of Davies Collision Cave, inter alia, reads as follows:

the absolutely critical element in the pleading of a claim of this kind is the identification or definition in specific; and not merely general, global terms, or on some inferential basis, of that which it is said to be the confidential information in question.

as I have indicated the case is to be approached in terms of the general law, not as a case of confidence protected by contract, but as one, if anything of confidence protected inequity. It is now settled that in order to make out a case for protection inequity of allegedly confidential information, a plaintiff must satisfy certain criteria. The plaintiff:

must be able to identify with specificity, and not merely in global terms, that which is said to be the information in question; and must also be able to show that;

(ii) the information has the necessary quality of confidentiality (and is not, for example, common or public knowledge); and

(iii) the information was received by the defendant in such circumstances as to import an obligation of confidence; and

(iv) there is actual or threatened misuse of that information... [6] When equitable relief as opposed to contractual reliefs are sought, the threshold for the former is high.Those who seek equitable relief must come with clean hands and the reliefs sought must not be seen to be oppressive or for collateral purpose or more than necessary to meet with the exigencies and/or factual matrix of the case (see Janab’s Key To Law Practice and Legal Remedies at pp316-319). The pleadings, evidence and the prayers will stand as a focal point to grant the relevant prayers. Lack of judicial appreciation of the pleading rules, evidence as well as the jurisprudence relating to equitable prayers in the grounds of judgment in almost all cases may warrant appellate intervention. [7] It is well settled that the courts whether in contractual or equitable claim relating to confidential information place much emphasis on the nature of information as well as its breach. Support for the above propositions is found in a number of cases, to name a few are as follows:(a) in China Road & Bridge Corp & Anor v DCX Technologies Sdn Bhd and another appeal [2014] 5MLJ 1, the Court of Appeal had this to say: [23] The learned counsel for the first defendant’s argument that the information released does not breach the obligation of confidence and does not fall within the parameters of confidential information as envisaged by the parties in cl 7.1 of the ‘memorandum’ has merits. Very importantly in the instant case the identification of the ‘confidential information’ or for that matter ‘information’ has not been met (see John Zink Co Ltd v Wilkinson and Another 3 [1973] FSR 1). On the issue of confidential information there are a number of authorities to support the first defendant’s argument. To name a few are as follows:(a) In Coco v AN Clark (Engineers) Limited [1969] RPC 41; [1968] FSR 415 where it was stated: In cases of contract, the primary question is no doubt that of construing the contract and any terms implied in it.Where there is no contract, however,the question must be one of what it is that suffices to bring the obligation into being; and there is the further question of what amounts to a breach of that obligation. In my judgment, three elements are normally required if, apart from contract, a case of breach of confidence is to succeed. First, the information itself, in the words of Lord Greene, MR in the Saltman case on p215,must ‘have the necessary quality of confidence about it’. Secondly, that information must have been imparted in circumstances importing an obligation of confidence. Thirdly, there must be an unauthorised use of that information to the detriment of the party communication it. I must briefly examine each of these requirements in turn. (b) the Federal Court, in the case of Dynacast (Melaka) Sdn Bhd & Ors v Vision Cast Sdn Bhd & Anor [2016] 3MLJ 417; [2016] 6 CLJ 176 had held: (2) While it is true that the claim of the plaintiffs is only to enforce the contractual clauses related to confidential information entered and agreed upon by the second defendant we do not think it is sufficient in the statement of claim by merely stating that the second defendant had ‘misappropriated the private and confidential information of the plaintiffs’. Surely more particulars should have been given on the alleged misappropriated private and confidential information. The second defendant was entitled to know what was the private and confidential information alleged to have been misappropriated by him. It would then allow him to contest the claim of privacy and confidentiality of those information. After all, ‘information will only be protected if it could properly be classed as a trade secret or as material which, while not properly to be described as a trade secret, is in all the circumstances of such a highly confidential nature as to require the same protection as a trade secret eonomine’. In the circumstances, there was no breach of fiduciary duty or even a breach of confidentiality by the second defendant in this case. (paras28-30)” [105] Saya mendapati bahawa gambar-gambar dan perkara-perkara yang dimuat naik dan/atau diterbitkan dalam laman web rasmi Plaintif bukanlah perkara-perkara yang menyentuh rahsia perdagangan Defendan akan tetapi merupakan perkara-perkara umum dan yang menyentuh tentang kerja dan perkhidmatan yang dilaksanakan oleh Plaintif. [106] Saya mendapati bahawa ketiadaan perjanjian kerahsiaan juga menafikan dakwaan Defendan tentang tanggungjawab Plaintif untuk menjaga rahsia perdagangan Defendan. [107] Perkara yang paling ketara adalah dakwaan Defendan ini adalah pemikiran terkemudian (after thought) kerana hanya dibangkitkan apabila Plaintif memulakan tuntutan ini dan bukannya sebaik sahaja mengetahui tentang penerbitan perkara-perkara yang diungkit Defendan dalam laman web rasmi Plaintif. KESIMPULAN [108] Berdasarkan alasan-alasan di atas dan di atas imbangan kebarangkalian, saya telah membenarkan tuntutan Plaintif dengan kos sebanyak RM 5000. Saya juga membenarkan faedah sebagaimana yang dituntut oleh pihak Plaintif. Saya juga berpuas hati bahawa pihak Defendan telah gagal membuktikan tuntutan balasnya atas imbangan kebarangkalian. Oleh sebab itu, tuntutan balas Defendan ditolak dengan kos juga sejumlah RM 5000. Disediakan oleh: WAN NOR AKLIMA BT WAN SALLEH Hakim Mahkamah Seksyen Kuala Lumpur Bertarikh: 15.5.2025 PIHAK-PIHAK Peguam cara Pihak Plaintif: Cik Arifah Abdul Aziz bersama-sama Cik Pavitra a/p Apparao Tetuan Tengku Azlina, Rao, Low & Associates Peguam cara Pihak Defendan: Encik Alwin Rajasurya a/l G Anthony bersama-sama Cik Kelly Yong Shu Tetuan Alwin Rajasurya