Ee Yong Nan v Pendakwa Raya (BA-42S-4-03/2022)

Pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 Kanun Keseksaan (KK): Bahawa kamu pada 30.3.2018 jam lebih kurang 8.30 malam di alamat No. 63 Lorong Stesen 4, Kampung Pisang Ulu Yam Lama, 44300 Batang Kali dalam daerah Hulu Selangor, Negeri Selangor Darul Ehsan didapati telah melakukan satu kesalahan rogol terhadap seorang perempuan Cina: Por Suk Yee (No. KPT: 921010-10-5292) yang pada masa itu berumur 25 tahun 5 bulan. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 376 (1) Kanun Keseksaan dan boleh dihukum di bawah Seksyen yang sama. Hukuman: Sabit kesalahan kamu boleh dikenakan hukuman penjara selama tempoh yang boleh sampai 20 tahun dan sebat

Pertuduhan kedua di bawah seksyen 323 KK: Bahawa kamu, pada 4 April 2018, Jam lebih kurang 0200 hrs di alamat No. 2, Jalan Mahagoni 4D Sek. 4 Tamu Hill Park Batang Kali, di dalam Daerah Hulu Selangor, Dalam Negeri Selangor Darul Ehsan dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan ke atas Ajinder Singh Gill a/l Harcharan, No. KPT: 920313-02-5949 dengan menumbuk di bahagian mata kanan mangsa sehingga menyebabkan lebam dan bengkak. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 323 Kanun Keseksaan yang boleh dihukum di bawah Seksyen yang sama. Hukuman: Sabit kesalahan kamu boleh dikenakan hukuman penjara selama tempoh yang boleh sampai setahun, atau dengan denda yang boleh sampai dua ribu ringgit, atau dengan kedua-duanya [2] Kedua-dua pertuduhan didengar bersekali dan HMS telah memutuskan di akhir kes pembelaan seperti berikut:

Bagi kesalahan rogol di bawah seksyen 376 KK, HMS mensabitkan OKT dengan kesalahan di bawah peruntukan tersebut dan OKT dihukum penjara 12 tahun dengan 5 sebatan rotan dari tarikh hukuman (28.2.2022);

Bagi kesalahan menyebabkan kecederaan di bawah seksyen 323 KK, HMS mensabitkan OKT dengan kesalahan di bawah peruntukan tersebut dan OKT dihukum penjara 8 bulan dari tarikh hukuman (28.2.2022).

Hukuman penjara diperintahkan berjalan secara serentak. [3] Terkilan dengan keputusan HMS, kedua-dua pihak merayu dan rayuan-rayuan tersebut adalah seperti berikut: i. Rayuan OKT terhadap sabitan dan hukuman untuk pertuduhan-pertuduhan berikut –

Pertuduhan pindaan pertama di bawah Seksyen 376 KK; dan

Pertuduhan kedua di bawah Seksyen 323 KK. ii. Rayuan Pendakwa Raya ke atas hukuman 12 tahun penjara dan 5 sebatan rotan bagi pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 KK. [4] Setelah mendengar hujahan kedua-dua belah pihak dan meneliti kesemua hujahan-hujahan bertulis yang difailkan oleh kedua-dua belah pihak, Mahkamah ini memutuskan seperti berikut:

Menolak rayuan-rayuan OKT dan mengekalkan keputusan HMS ke atas sabitan dan hukuman bagi pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 KK dan pertuduhan kedua di bawah seksyen 323 KK terhadap OKT; dan

Menolak rayuan Pendakwa Raya ke atas hukuman untuk pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 KK dan mengekalkan keputusan HMS bagi sabitan dan hukuman untuk kesalahan tersebut. [5] OKT tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah ini, telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan sepertimana Notis Rayuan bertarikh 28.8.2024. [6] Alasan penghakiman Mahkamah ini adalah seperti dinyatakan berikut. RINGKASAN FAKTA KES [7] Pihak pendakwaan telah memanggil 8 orang saksi seperti berikut: SP 1 Ajinder Singh Gill a/l Harcharan Singh (pengadu/mangsa lelaki) SP2 Dr. Abdul Muhaimin bin Ali (Pegawai Perubatan) SP3 Por Suk Yee (mangsa rogol) SP4 Dr. Noor Azura binti Mohamad (Pakar perubatan O&G) SP5 Abdul Razak bin Abdullah (jurufoto) SP6 Tan Peng Seng SP7 Ins Nor Aimi binti Juhanis (Pegawai Penyiasat) SP8 Ins Azman bin Abdul Karim (Pegawai Perakam) [8] SP1 dan SP3 adalah guru di sebuah sekolah di Batang Kali, Selangor. Pada bulan April 2017 mereka telah menyewa sebuah rumah di No. 63, Lorong Stesen 4, Kg Pisang Ulu Yam Lama, 44300 Batang Kali, Selangor dan bercadang untuk membuat kelas tuisyen. SP1 adalah mangsa untuk pertuduhan di bawah seksyen 323 KK manakala SP3 merupakan mangsa bagi pertuduhan di bawah seksyen 376 KK dan berumur 25 tahun 5 bulan semasa kejadian. [9] Semasa SP1 dan SP3 mendiami rumah tersebut, kerap kali mereka diganggu dengan bunyi pintu gril, pinggan mangkuk jatuh sendiri, bunyi orang menangis dan lain-lain. SP3 juga sering diganggu dengan gangguan misteri menyebabkan dirinya tidak dapat tidur. [10] SP3 telah menceritakan masalah yang dihadapi kepada rakan guru bernama Tan Siong Hue lalu beliau telah memperkenalkan SP1 dan SP3 kepada seorang bomoh (OKT) untuk menghalau hantu dan gangguan misteri. [11] SP1 dan SP3 menyatakan pada mulanya OKT bersetuju untuk membantu mereka tanpa mengenakan sebarang bayaran. Namun, selepas beberapa kali mendapatkan khidmat OKT, OKT mula menuntut bayaran wang. [12] Upacara menghalau hantu dijalankan di beberapa tempat iaitu di rumah Tan Siong Hue, rumah Ang dan rumah sewa SP1 dan SP3. Semasa upacara dijalankan, OKT memukul SP1 dan SP3 menggunakan papan sembahyang dan rantai besi kerana OKT menyatakan bahawa dewa ingin menghukum SP1 dan SP3. Mereka juga tidak membuat laporan polis kerana beranggapan bahawa itu adalah rutin biasa dalam upacara sembahyang menghalau hantu. [13] Pada tarikh kejadian 30.3.2018, OKT telah datang ke rumah sewa SP1 dan SP3 bertujuan untuk menangkap hantu. OKT telah hadir ke tempat kejadian bersama 8 orang yang lain. Sebelum upacara menghalau hantu bermula, OKT meminta Ang dan suaminya iaitu Tan Siong Hue untuk membawa SP1 ke bilik lain manakala OKT sendiri yang membawa SP3 masuk ke sebuah bilik tidur. [14] Tiada orang lain dalam bilik tersebut melainkan OKT dan SP3. OKT telah memaklumkan SP3 bahawa hantu lelaki tua menyukai SP3 dan terdapat dua cara untuk menghalau hantu tersebut iaitu pertama adalah SP3 perlu minum air dan SP3 akan tidur lalu OKT akan menangkap hantu dalam mimpi SP3 atau cara kedua adalah OKT membenarkan hantu merasuk badan OKT dan OKT akan tanya kemahuan sebenar hantu tersebut. OKT memaklumkan SP3 bahawa cara kedua adalah lebih cepat dan mudah untuk menghalau hantu. [15] SP3 menerima cadangan OKT. Bilik tersebut telah digelapkan. Pintu bilik bertutup dan SP3 mendengar bunyi ‘tak’ (bunyi pintu dikunci) dari dalam oleh OKT. OKT telah memberikan SP3 segelas air. Kemudian, tangan dan mata SP3 diikat dengan kain oleh OKT. Selepas minum air yang diberikan oleh OKT, SP3 berasa pening. OKT juga telah memberi amaran agar SP3 tidak mengeluarkan suara. [16] OKT kemudian telah meraba-raba tubuh badan SP3 di bahagian dada dan pakaian SP3 ditanggalkan. OKT meminta SP3 membuka peha SP3. SP3 dapat merasakan OKT memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. SP3 berasa sakit. SP3 juga merasakan badan OKT telah menindih ke atas badan SP3 dan tangan OKT meraba badan SP3. SP3 merasakan badannya digerakkan ke atas dan ke bawah dan katil juga bergerak. OKT memberi amaran kepada SP3 untuk tidak membuka ikatan tangan dan mata. [17] Setelah selesai, OKT menyuruh SP3 bangun dan ikatan tangan dan mata dibuka. OKT menyuruh SP3 memakai baju. SP3 menyatakan masa matanya dibuka hanya OKT sahaja dalam bilik. Kemudian, OKT mengikat SP3 dengan rantai besi dan SP3 dibawa ke ruang tamu. [18] Selepas kejadian tersebut, pada 4.4.2018, SP1 dan SP3 telah pergi ke rumah Tan Siong Hue bagi perayaan Cheng Peng (sembah nenek moyang). SP3 melihat SP1 dibawa oleh Tan dan Ang kemudian perut SP1 telah ditumbuk oleh OKT. OKT telah meminta wang daripada SP1 dan SP3 tetapi mereka menyatakan bahawa mereka telah kehabisan wang. OKT telah mengarahkan SP1 untuk pulang ke kampung halaman untuk mengambil wang daripada keluarganya. Kemudian, SP3 melihat OKT mengambil botol arak dan memukul kepala SP1. SP1 merayu kepada OKT tetapi OKT telah menumbuk mata SP1. [19] SP3 cuba menghalang OKT daripada terus mencederakan SP1 namun SP3 ditarik oleh orang lain. OKT memukul SP1 dengan kerusi plastic dan OKT ke dapur lalu mengambil pisau dan mengugut mereka untuk tidak melaporkan hal ini kepada orang lain atau pihak berkuasa. [20] Pada akhir 2018, OKT telah meminta wang berjumlah RM50,000 kepada SP1 dan SP3. OKT memberi masa kepada mereka untuk menjelaskan bayaran tersebut. OKT telah mengambil kereta SP1 kerana menyatakan bahawa kereta tersebut tidak sesuai untuk SP1. OKT mengugut dengan menyatakan bahawa sekiranya SP1 ingin semula kereta tersebut, bayaran yang diminta mestilah dijelaskan. [21] SP1 telah berjumpa dengan adiknya untuk meminjam wang. Melihatkan keadaan SP1 dan SP3 yang tidak keruan, adik SP1 menasihatkan mereka untuk pulang ke Kedah untuk membuat laporan polis. SP1 dan SP3 telah membuat laporan polis di Sg Petani, Kedah pada 29.4.2018, sebagaimana dalam P2. [22] Selepas laporan polis dibuat, SP1 telah dirujuk ke Hospital Sultan Abdul Halim, Sg Petani pada 3.5.2018 dan di hospital KKB pada 4.5.2018. SP3 telah dirujuk ke Hospital Sg Buloh pada 2.5.2018 untuk menjalankan pemeriksaan kesihatan. PRINSIP UNDANG-UNDANG BERKAITAN RAYUAN [23] Prinsip undang-undang berkaitan rayuan sepertimana diputuskan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Herchun Singh v. Public Prosecutor [1969] 2 MLJ 209 adalah mengikat Mahkamah ini. Ong Hock Thye C.J telah menyebut: “An appellate court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there are substantial and compelling reasons for disagreeing with the finding.” [24] Prinsip tersebut tidak bermaksud bahawa Mahkamah ini tidak akan mengakas keputusan Mahkamah perbicaraan, tetapi Mahkamah ini hendaklah menganalisa secara terperinci keterangan dan keadaan berkaitan penemuan fakta tersebut sepertimana diputuskan di dalam kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. Public Prosecutor & Another Appeal [2004] 3 CLJ 737. [25] Prinsip yang sama di dalam kes LCY v. TWY [2019) 7 CLJ 158, YAA Tun Tengku Maimun Tuan Mat HMR (kini Ketua Hakim Negara) menyatakan seperti berikut: “[26] The principle of law on appellate intervention is settled. In Dream Property Sdn Bhd v. Atlas Housing Sdn Bhd [2015] 2 CLJ 453, the Federal Court reiterated the principle as follows at p.476: [60] It is now established that the principle on which an appellate court interfere with findings of fact by the trial court is “the plainly wrong test” principle; see the Federal Court in Gan Yook Chin & Anor (P) v. Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Anor [2004] 4 CLJ 309; [2005] 1 MLJ 1 (at p. 10) per Steve Shim CJ SS. More recently, this principle of appellate intervention was affirmed by the Federal Court in UEM Group Berhad v. Genisys lntergrated Engineers Pte Ltd /2010] 9 CLJ 785 where it was held at p. 800: It is well settled law that an appellate court will not generally speaking intervene with the decision of a trial court unless the trial court is shown to be plainly wrong in arriving at its decision. A plainly wrong decision happens when the trial court is guilty of no or insufficient judicial appreciation of the evidence (See Chew Yee Wah & Anor v. Choo Ah Pat [1978]1 LNS 32; Watt v. Thomas [1947] AC 484; and Chin v. Lee Ing Chin & Ors [2004] 4 CLJ 309.” [26] Manakala prinsip undang-undang berkaitan hukuman adalah jelas sepertimana diputuskan di dalam kes Pendakwa Raya v. Prabu A/L Veeramuthu and Others [2010] 8 CLJ 257; [2010] 1 LNS 695, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Hasan Lah HMR (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “[11] In an appeal against sentence an appellate court would not disturb the sentence imposed unless the trial court had erred in applying the correct principles of sentencing or had embarked on some unauthorized or extraneous exercise of discretion (see Ganesan a/l Nachiappan & Ors v. Public 8 [2024] CLJU 1690 Legal Network Series Prosecutor [2000] 3 CLJ 302; Public Prosecutor v. Loo Choon Fatt [1976] 1 LNS 102; [1976] 2 MLJ 256; Bhandulananda Jayatilake v. Public Prosecutor [1981] 1 LNS 139; [1982] 1 MLJ 83 and Yit Kean Hong v. PP [2005] 4 CLJ 592.] [27] Di dalam kes Pendakwa Raya v. Ramakrishnan Subramaniam & Ors [2012] 9 CLJ 443, Azahar Mohamed HMR (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “Mengikut prinsip penghukuman yang sedia ada, setiap orang yang bersalah akan menerima hukuman yang setimpal dengan bentuk kesalahan yang dilakukan. Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman menurut undang-undang untuk menentukan supaya hukuman yang dikenakan terhadap pesalah itu adil, bersesuaian dan setimpal dengan apa-apa kesalahan yang dilakukannya itu. Adalah juga menjadi prinsip undang undang yang mantap bahawa Mahkamah yang mendengar rayuan tidak seharusnya campur tangan dengan hukuman yang dikenakan oleh hakim perbicaraan dan selalunya tidak akan menukar hukuman melainkan ianya berpuas hati bahawa hukuman yang dijatuhkan oleh hakim berkenaan itu ternyata amat tidak memadai atau mencukupi atau keterlaluan atau tidak sah atau pun tidak merupakan hukuman yang wajar memandangkan semua fakta yang didedahkan, atau bahawa Mahkamah tersebut jelas tersalah didalam memakai prinsip yang betul dalam penilaian hukuman.” [28] Mahkamah ini mengambil maklum mengenai peranannya yang mendengar rayuan terhadap hukuman sepertimana digariskan dengan jelas dalam kes Bhandulananda Jayatilake v. PP [1981] 1 LNS 139 dan kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. PP [2002] 3 CLJ 457. Di dalam PP v. Ling Leh Hoe [2015] 4 CLJ 869, Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut: “[14] The appellate court can and will interfere in the sentence imposed by the lower court if it is satisfied that any of the following four grounds are made out: (a) The sentencing judge had made a wrong decision as to the proper factual basis for the sentence; (b) There had been an error on the part of the trial judge mis appreciating the material facts placed before him;

(d) The sentence was wrong in principle; or The sentence imposed was manifestly excessive or inadequate. (See R v. Ball [1951] 35 Cr App. R 164; Loo Weng Fatt v. Public Prosecutor [2001] 3 SLR 313 at para [65]; Public Prosecutor v. UI [2008] 4 SLR (R) 500). [15] In similar vein, the Court of Criminal Appeal in Dookes v. Director of Public Prosecutions [2010] SCJ 71 said at para 177: ... sentencing is not a science of mathematical application of any set formula. It is a normative science rather than a physical science which takes into account the circumstances of the offender as well as the offence and the impact of the offence on the community. A sentence may look to be lenient because it is tailored to fit the offender, the offence and the offended but, in our system of justice, the trial court is the only constitutional institution which is empowered and sovereign in determining which sentence to impose on an offender on the facts of the particular case. An appellate court would scarce intervene unless the sentence is wrong in principle or manifestly 10 [2024] CLJU 1690 Legal Network Series harsh and excessive or unduly lenient. However, even if there is nothing wrong with the principle, the sentence may be increased by the appellate court if it is unduly lenient. The principle of proportionality pervades through the whole system of justice, in procedure, substance and sanctions.” [29] Oleh itu, berasaskan kepada prinsip undang-undang mantap berkenaan rayuan, adalah menjadi tugas Mahkamah ini di peringkat rayuan meneliti keterangan saksi dan dokumen eksibit untuk menentukan sama ada terdapat kekhilafan dilakukan HMS yang memberi justifikasi kepada Mahkamah ini untuk menggangu keputusan HMS. ISU RAYUAN DI HADAPAN MAHKAMAH Rayuan OKT atas pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 KK [30] Pihak OKT memberikan 30 alasan rayuan sepertimana di dalam Petisyen – lihat Rekod Rayuan Tambahan. [31] Semasa pendengaran rayuan ini, peguam bagi pihak OKT telah memfokuskan rayuannya kepada 5 isu pokok seperti berikut:

HMS telah khilaf memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap

(ii) HMS telah khilaf memutuskan SD2 adalah saksi berkepentingan tetapi tidak bagi SP1 yang merupakan teman lelaki SP3.

(iii) HMS gagal mempertimbangkan sejarah sosial SP3 dengan merujuk kepada Laporan Perubatan Hospital Sungai Buluh bertarikh 6.9.2018 yang menyatakan SP3 sudah berkahwin yang menimbulkan keraguan sama ada dakwaan merogol berlaku.

(iv) HMS gagal mempertimbangkan hakikat bahawa SP1 dan SP3 merupakan pasangan teman lelaki dan wanita tinggal bersama-sama dan berkemungkinan besar telah melakukan hubungan seksual telah menimbulkan keraguan terhadap keterangan SP3 bahawa kejadian yang didakwa adalah kali pertama SP3 melakukan hubungan seks.

Pihak pendakwaan gagal memanggil saksi-saksi lain yang berada di tempat kejadian. Oleh itu, peruntukan seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 terpakai terhadap pihak pendakwaan. Rayuan Pendakwa Raya atas hukuman untuk kesalahan di bawah pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 KK [30] Manakala alasan rayuan pihak Pendakwa Raya ke atas hukuman bersandarkan kepada isu pokok bahawa hukuman HMS adalah “manifestly inadequate” berdasarkan kesalahan dan latarbelakang Rayuan ke atas Pertuduhan kedua [32] Pihak OKT telah menyatakan 20 alasan rayuan sepertimana di dalam Petisyen – lihat Rekod Rayuan Tambahan. [33] Pihak OKT memfokuskan rayuannya atas 3 isu pokok sebagai tambahan kepada “common issues” sepertimana pertuduhan pindaan pertama seperti berikut:

HMS telah khilaf memutuskan pihak pendakwaan berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT;

OKT tidak mempunyai niat menyebabkan kecederaan kepada OKT; dan

Tidak ada bukti OKT menumbuk SP1; ANALISA DAN DAPATAN MAHKAMAH Pihak Pendakwaan berjaya membuktikan kes prima facie di bawah seksyen 376 KK [34] Alasan penghakiman HMS bagi pertuduhan pindaan pertama adalah sepertimana perenggan 37-57. Rujuk Rekod rayuan Jilid 1. [35] Peguam bagi pihak OKT memulakan hujahannya bahawa kejadian rogol berlaku pada 30.3.2018. Akan tetapi, laporan polis dibuat pada April 2018, iaitu lebih kurang satu bulan selepas kejadian rogol dikatakan berlaku. [36] Peguam OKT juga menghujahkan laporan polis dibuat bertujuan untuk menganiaya OKT. [37] Peguam OKT berhujah tidak ada bukti yang menunjukkan OKT telah merogol SP3 (mangsa). [38] Salah satu isu kritikal yang dibangkitkan oleh peguam OKT ialah SP3 “berkemungkinan besar” telah melakukan hubungan seks dengan SP1 iaitu teman lelaki beliau sebelum kejadian rogol yang dikatakan dilakukan oleh OKT. Oleh itu, koyakan pada hymen SP3 bukanlah disebabkan kejadian rogol oleh OKT dan peguam OKT berhujah bahawa perkara ini sepatutnya menimbulkan keraguan ke atas kes pendakwaan semasa perbicaraan di hadapan HMS. [39] Dalam hal ini, Mahkamah ini telah meneliti Nota Keterangan di hadapan HMS dan mendapati hujahan peguam OKT di Mahkamah ini jelas bertentangan dengan keterangan SP3 (mangsa) yang telah ditanya oleh peguambela (firma lain) ketika itu, semasa soal balas di hadapan HMS seperti berikut: Q: Sebelum 30.3.2018 pernah ada hubungan seks? A: Tak ada [40] Oleh itu, Mahkamah ini menolak hujahan peguam OKT yang tidak bermerit dan tidak berasas mengenai hujahan beliau bahawa SP3 berkemungkinan besar telah mengadakan hubungan seksual dengan SP1 yang membuktikan bahawa koyakan pada hymen SP3 dilakukan oleh SP3 dan bukannya OKT. [41] Tambahan pula, dalam konteks kes ini, Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Timbalan Pendakwa Raya yang bijaksana bahawa peguam OKT gagal mengambilkira peruntukan seksyen 146A Akta Keterangan 1950 yang mana pihak pembelaan tidak boleh menyoal SP3 mengenai aktiviti seksual beliau dengan sesiapa. Tambahan pula, sama ada SP3 pernah melakukan hubungan seksual atau tidak tidak memberi justifikasi kepada OKT untuk merogol beliau. [42] Menurut keterangan SP3, OKT telah membawa SP3 masuk ke bilik tidur yang gelap. Manakala SP1 dibawa ke bilik berasingan oleh Tan dan Ang. [43] SP3 mengenali OKT yang berada bersama beliau di dalam bilik tersebut kerana bau badan dari rokok yang dihisap OKT. Tambahan pula, selepas kejadian OKT sendiri telah membuka ikatan tangan dan mata SP3. Apabila dibuka, SP3 mendapati OKT berada di dalam bilik tersebut. [44] OKT telah mengikat tangan dan menutup mata SP3 semasa upacara menghalau hantu dilakukan. OKT berpesan kepada SP3 supaya tidak mengeluarkan suara. [45] SP3 merasa kemaluan OKT telah dimasukkan ke dalam kemaluan SP3 yang mana SP3 merasa sakit ketika kemaluan OKT dimasukkan. Mahkamah ini merujuk kepada keputusan Abdul Malek HCJ (ketika itu) di dalam Sidek bin Ludan v PP [1995] 3 MLJ 178 telah memutuskan: “It is now established that to constitute the offence of rape, there must be penetration (R v Hill (1781) 1 East PC 439). I may add that even the slightest penetration, like in the instant appeal. Will be sufficient. So long as the penetration is proved …” [46] OKT menyuruh SP3 membuka peha. Kejadian rogol diceritakan secara terperinci oleh SP3. Keterangan SP3 juga adalah selari dengan laporan polis P2. [47] Keterangan SP4 disokong oleh P7 bahawa koyakan di kemaluan SP3 adalah pada jam 2, 6 dan 11 adalah koyakan lama yang berlaku selepas 72 jam memandangkan pemeriksaan kesihatan dilakukan oleh SP4 pada 2.5.2018. [48] SP4 mendapati SP3 berada dalam keadaan tertekan, ketakutan dan tidak berkomunikasi dan berada dalam keadaan stress. [49] Keterangan SP3 adalah keterangan yang kredibel. Kejadian rogol yang dilakukan OKT disokong oleh SP1 dan saksi pakar SP4. Naratif kejadian rogol yang diberikan oleh SP3 kepada SP4 dan di hadapan HMS adalah konsisten walaupun kejadian rogol telah berlaku lebih daripada sebulan. Mahkamah ini merujuk kepada kes Chiu Nang Hong v PP [1965] 1 MLJ 40 yang mana Privy Council telah memutuskan bahawa Mahkamah boleh mensabitkan tertuduh walaupun tidak ada bukti sokongan sekiranya Mahkamah yakin mengenai kebenaran keterangan pengadu/mangsa. Dalam kes ini, bukan sahaja keterangan SP3 meyakinkan Mahkamah, akan tetapi ia juga disokong oleh keterangan SP4. Rujuk juga kepada keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Din v PP [1964] MLJ 300. [50] HMS juga mendapati bahawa SP3 masih trauma dengan kejadian yang menimpa dirinya semasa memberi keterangan di Mahkamah. [51] SP4 tidak bersetuju dengan cadangan peguambela semasa disoal balas bahawa SP3 tidak dalam keadaan stress. SP4 mengatakan SP3 tiada “eye contact” semasa pemeriksaan dan ini menunjukkan SP3 berada di dalam keadaan tekanan yang teruk. [52] SP4 membuat dapatan bahawa apa yang diberitahu oleh SP3 semasa rawatan adalah benar berdasarkan penemuan dan pemerhatian beliau. [53] Dapatan HMS bahawa “demeanor” dan reaksi ketakutan dan trauma dalam Mahkamah oleh SP3 jelas menunjukkan bahawa kejadian yang berlaku ke atas SP3 adalah tanpa kerelaan SP3. Rujuk perenggan 51 Alasan Penghakiman HMS. [54] Selain itu, melalui keterangan SP7, hasil siasatan mendapati susupek-suspek seramai 6 orang mengakui ada menggunakan beberapa alatan semasa upacara menghalau hantu iaitu rantai besi P11 dan papan berpaku P12 yang digunakan untuk mebuang sial SP1 dan SP3. Mangsa-mangsa telah diminta memijak P12 dan P11 digunakan untuk mengikat SP1 dan SP3 semasa upacara menghalau hantu. [55] Berdasarkan kepada keterangan dan bukti di atas yang overwhelming, Mahkamah ini memutuskan bahawa tidak ada kekhilafan dilakukan oleh HMS yang telah membuat penilaian maksima ke atas keterangan saksi pendakwaan dan bukti dokumen yang telah dikemukakan dan membuat dapatan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan intipati pertuduhan. Oleh itu pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT dan OKT dipanggil untuk membela diri. Pembelaan OKT hanya bare denial dan keterangan SD2 saksi berkepentingan [56] Pihak pembelaan tidak menafikan keberadaan OKT di rumah sewa SP1 dan SP3. Upacara menghalau hantu dilakukan pada 30.3.0218. Keterangan dan bukti bahawa SP1 dan SP3 dikurung dalam bilik berasingan juga tidak dinafikan. [57] HMS juga mendapati bahawa keterangan SP3 adalah kredible kerana disokong oleh bukti keterangan SP4. Malahan keterangan SP1 juga disokong oleh keterangan SP4 dan SP7. Keterangan SP4 dan SP7 adalah merupakan saksi bebas yang tidak mempunyai kepentingan untuk mengaitkan OKT dengan pertuduhan ke atasnya sekiranya tidak berasas. [58] Keterangan SD2 yang merupakan teman wanita OKT dirumuskan oleh HMS sebagai saksi berkepentingan dan tidak diterima kerana keterangan SD2 yang hanya menidakkan kejadian rogol tidak disokong. Terdapat autoriti yang melimpah ruah yang mana Mahkamah tertinggi memutuskan bahawa “a mere denial without other proof to reasonably dislodge the prosecution’s case is insufficient to earn an acquittal.” Rujuk DA Duncan v PP [1980] 2 MLJ

[59] Mahkamah ini juga bersetuju dengan dapatan HMS yang memutuskan bahawa SD2 adalah saksi berkepentingan kerana keterangan beliau tidak disokong. Keterangan SD2 yang hanya menafikan kejadian rogol dilakukan oleh OKT iaitu teman lelaki beliau mempunyai kepentingan bagi menidakkan pertuduhan terhadap [60] Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS di akhir pembelaan bahawa pihak pembelaan gagal membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan OKT disabitkan dengan pertuduhan pindaan pertama. Seksyen 114(g) Akta Keterangan tidak terpakai [61] Peguam OKT menghujahkan bahawa kegagalan pihak Pendakwaan memanggil saksi-saksi lain (Cikgu Tan) menyebabkan peruntukan seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 terpakai terhadap pihak Pendakwaan. [62] Persoalannya sama ada hujahan peguam OKT mempunyai merit. Pertama sekali, merujuk kepada seksyen 134 Akta Keterangan 1950 jelas memperuntukkan bahawa tidak ada “hard and fast rule” mengenai jumlah bilangan saksi di Mahkamah. Apa yang penting sama ada saksi yang memberi keterangan adalah saksi yang kredibel. [63] Mahkamah ini berpandukan kepada keputusan Mahkamah Agong di dalam Munusamy v PP [1987] 1 MLJ 492 sepertimana dirujuk oleh Timbalan Pendakwa Raya, menekankan bahawa ketiadaan saksi berkenaan tidak semestinya peruntukan presumption di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan terpakai melainkan terdapat bukti bahawa terdapat “withholding or suppression of evidence” di pihak pendakwaan sepertimana diputuskan oleh Mahkamah Agong seperti berikut: “(1) it is essential to appreciate the scope of section 114(g) of the Evidence Act 1950 lest it be carried too far outside its limit. Adverse inference under that illustration can only be drawn if there is withholding or suppression of evidence and not merely on account of failure to obtain evidence. It may be drawn from withholding not just any document, but a material document by a party in his possession nor for non-production of just any witness but only an important and material witness to the case.” [64] Memandangkan tiada bukti berdasarkan Nota Keterangan di hadapan HMS bahawa elemen-elemen di atas wujud, Mahkamah ini memutuskan hujahan peguam OKT adalah tidak bermerit. [65] Adalah wajar juga Mahkamah ini tekankan di sini bahawa pihak pendakwaan juga telah memanggil saksi bebas iaitu SP6, namun keterangan beliau telah diketepikan melalui Impeachment Proceeding yang dibuat oleh pihak pendakwaan. Ini menunjukkan bahawa pihak pendakwaan telus di dalam pengendalian kes ini di hadapan HMS. Rayuan Pendakwa Raya atas hukuman untuk pertuduhan pindaan pertama [66] Manakala rayuan pihak Pendakwa Raya ke atas hukuman untuk pertuduhan pindaan pertama, berpandukan kepada prinsip undang-undang yang jelas sepertimana dinyatakan, Mahkamah ini mendapati tiada justifikasi untuk mengganggu perintah ke atas hukuman yang dibuat oleh HMS. Rujuk kes PP v Jafa bin Daud [1981] 1 MLJ 315; R v Ball 35 Cr App R 164 dan Lee Choon Fatt v PP [1976] 2 MLJ 276. [67] Malahan Timbalan Pendakwa Raya semasa di hadapan HMS telah memohon dalam hujahannya agar hukuman yang berat dikenakan ke atas OKT sebagai pengajaran kepada OKT dan masyarakat amnya. [68] Hukuman yang diperuntukkan di bawah seksyen 376(1) KK bagi kesalahan sebagaimana pertuduhan terhadap OKT adalah hukuman penjara selama tempoh yang boleh sampai 20 tahun dan sebatan. [69] HMS telah memberikan pertimbangan kepada kesalahan dan hukuman yang dibenarkan mengikut undang-undang, faktor kepentingan awam, faktor pencegahan dan deteren terhadap OKT dan orang awam. Walaupun ini adalah kesalahan pertama OKT, namun kesalahan keji yang dilakukan OKT telah menyebabkan trauma sehingga kini dan kemusnahan maruah serta masa hadapan mangsa. Oleh itu, keputusan HMS atas hukuman penjara selama 12 tahun dan 5 sebatan adalah hukuman yang betul dan tidak ada kekhilafan yang dilakukan oleh HMS yang mewajarkan intervensi oleh Mahkamah ini. Rayuan OKT ke atas pertuduhan kedua [70] Alasan penghakiman HMS adalah sepertimana perenggan 73 sehingga 100 – Rekod rayuan Jilid

[71] Berdasarkan kepada naratif kes ini di hadapan HMS, terdapat keterangan yang jelas bahawa OKT yang telah menumbuk mata sebelah kanan SP1 sehingga menyebabkan kecederaan. [72] Pada hari kejadian, SP1 telah ke rumah cikgu Tan dan Cikgu Tan meminta duit sebanyak RM13500. Apabila SP1 menyatakan beliau sudah tidak ada duit, OKT marah dan memukul SP1 dengan botol arak kaca dan menumbuk mata SP1.SP3 juga telah melihat kejadian tersebut berlaku. Bukan itu sahaja, OKT juga telah dipukul dengan kerusi plastik. Oleh yang demikian, intipati pertuduhan bahawa OKT yang menyebabkan kecederaan dengan niat ke atas SP1 adalah jelas dan tidak dapat dipertikaian oleh OKT. Walaupun SP3 adalah teman wanita SP1, HMS membuat dapatan bahawa tiada keraguan atas keterangan SP3. Mahkamah ini juga merujuk kepada Balasingam v PP [1959] MLJ 193 di muka surat 194, Mahkamah memutuskan: “After all there is no legal presumption that an interested witness should not be believed. He is entitled to credence until cogent reasons for disbelief can be advanced in the light of the evidence to the contrary and the surrounding circumstances.” [73] Laporan perubatan SP2 iaitu P1 juga mengesahkan kecederaan “soft tissue injury” pada sebelah mata kanan SP1 walaupun kecederaan tersebut berlaku hampir sebulan apabila SP2 membuat pemeriksaan. [74] SP7 juga melalui keterangannya menyatakan SP1 tidak memulakan perbalahan. SP7 juga tidak bersetuju dengan Cadangan peguambela bahawa kesan lebam pada mata sebelah kanan SP1 bukan disebabkan oleh OKT. Keterangan SP7 tidak goyah walau disoal balas bertalu-talu oleh peguambela. Dalam erti kata lain, Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa tindakan OKT tidak dipengaruhi oleh provokasi. [75] Mahkamah ini merumuskan bahawa keputusan HMS adalah betul dan tepat apabila memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan semua intipati pertuduhan. Oleh itu, satu kes prima facie terhadap OKT telah dibuktikan dan OKT dipanggil membela diri. Pembelaan OKT – bare denial [76] OKT memilih untuk memberi keterangan bersumpah di kandang saksi. Pihak pembelaan berpegang kepada keterangan SD2 iaitu teman wanita OKT. Pembelaan OKT hanyalah bare denial dan penafian kosong semata-mata. [77] Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS di akhir pembelaan bahawa pihak pembelaan gagal membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan OKT disabitkan dengan pertuduhan kedua. KESIMPULAN [78] Mahkamah ini memutuskan untuk menolak rayuan-rayuan OKT dan mengekalkan keputusan HMS ke atas sabitan dan hukuman bagi pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 KK dan pertuduhan kedua di bawah seksyen 323 KK terhadap OKT; dan [79] Mahkamah ini memutuskan menolak rayuan Pendakwa Raya untuk pertuduhan pindaan pertama di bawah seksyen 376 KK ke atas hukuman dan mengekalkan keputusan HMS bagi sabitan dan hukuman untuk kesalahan tersebut. [80] Hukuman penjara berjalan secara serentak dari tarikh keputusan pada 23.8.2024. [81] Peguam bagi pihak OKT memohon penggantungan pelaksanaan hukuman. ANALISA DAN DAPATAN MAHKAMAH ATAS PERMOHONAN PENGGANTUNGAN [82] Keadaan khas yang dihujahkan oleh peguam OKT secara lisan adalah seperti berikut:

Pesalah pertama dan berumur 29 tahun;

OKT mempunyai tanggungan anak yang masih kecil, ibubapa uzur dan salah seorang pesakit kanser;

OKT pernah direman di penjara lebih kurang 7 bulan sebelum ini;

OKT memberikan kerjasama sepanjang kes;

Sekiranya OKT dimasukkan ke penjara, keluarga beliau akan porak peranda sepertimana berlaku sebelum ini;

Terdapat persoalan undang-undang yang hendak dirayu ke Mahkamah Rayuan. [81] Peguam OKT merujuk kepada keputusan Mahkamah Rayuan di dalam KWK (A CHILD) v PP [2003] 4 CLJ 51 (selepas ini dirujuk sebagai KWK). Peguam OKT mohon merujuk kepada prinsip undang-undang diputuskan di dalam kes tersebut dan berhujah bahawa permohonan OKT terjatuh di bawah prinsip undang-undang berkenaan. [82] Begitu juga kes Ahmad Faizal Ali Aulad Ali & Ors yang dirujuk oleh peguam OKT yang merupakan keputusan Mahkamah Tinggi yang tidak mengikat Mahkamah ini. Mahkmah ini mendapati bahawa Hakim Mahkamah Tinggi dalam kes tersebut telah membenarkan permohonan penggantungan kerana pihak pendakwaan dalam kes tersebut tidak membantah atas permohonan berkenaan.