Electrocorr Engineering Sdn. Bhd v Dse Construction Sdn. Bhd (TA-B52NCvC-2-06/2021)

Bayaran perlu dibayar dalam Ringgit Malaysia; dan

Kesemua bayaran perlulah dibuat dalam masa (14) hari setelah menerima invois daripada Plaintif dengan cara bayaran seperti yang berikut:

30% - bayaran pendahuluan kepada Plaintif (Milestone claim No.1)

(ii) 30% - setelah Plaintif menghantar barang-barang (material) ke site (tempat projek tersebut); (Milestone claim No.2) dan

(iii) 30% - Setelah Plaintif siap memasang ‘Anode Installation’; dan (iv) 10% - Setelah Plaintif menyiapkan ‘commissioning’.

l0% - Cukai Jualan bagi penghantaran (supply of) Anode (Cukai ini akan diinboiskan dan dibayar oleh Defendan secara berasingan). [3] Setelah Plaintif bersetuju menerima pesanan belian sepertimana yang telah diminta oleh Defendan, Plaintif kemudiannya telah mengeluarkan invois pertama No: 4311218 bertarikh 5 September 2018 untuk jumlah RM127,560.00 (Milestone claim No.1). Namun, pada 25 Oktober 2018 pihak perayu / Defendan hanya membayar sejumlah RM100,000.00 daripada jumlah RM127,560.00 tersebut kepada pihak responden / Plaintif. Baki sebanyak RM27,560.00 daripada Milestone No.1 ini masih belum dan/atau gagal dan ingkar dibayar oleh pihak perayu / Defendan kepada pihak responden / Plaintif. [4] Selanjutnya, berdasarkan Milestone claim No.2 dalam kontrak tersebut, pihak responden / Plaintif telah mengeluarkan kepada pihak perayu / Defendan melalui invois No: 0101219 bertarikh 29 Mac 2019 untuk jumlah RM127,560.00. Namun pihak perayu / Defendan juga telah enggan dan/atau ingkar dan/atau gagal membayar jumlah RM127,560.00 tersebut bersama baki RM27,560.00 tersebut yang merupakan baki bayaran daripada Milestone claim No.1. [5] Selanjutnya, berdasarkan Purchase Order No: 7378 tersebut juga dan berdasarkan bayaran secara milestone yang telah dipersetujui antara pihak-pihak, pihak responden / Plaintif mempunyai hak untuk menuntut 60% setelah menghantar barang-barang material tersebut. Walau bagaimanapun, pihak perayu / Defendan telah gagal, enggan dan ingkar untuk membayar jumlah sebanyak 60% tersebut. Oleh yang demikian, baki tertunggak yang belum dijelaskan oleh Defendan adalah berjumlah RM 155,120.00. [6] Selanjutnya, pihak responden / Plaintif berdasarkan Purchase Order No: 7378 telah membuat segala persiapan dan juga telah menempah barangan bahan mentah (material) untuk menyiapkan projek pihak perayu / Defendan tersebut yang berjumlah RM149,448.43 sebagaimana Purchase Order No: 041/219 Rev-l. Justeru pihak responden / Plaintif telah mengalami kerugian dan selanjutnya menuntut jumlah sebanyak RM149,448.43 tersebut daripada pihak perayu / Defendan. [7] Atas kegagalan pihak perayu / Defendan untuk menjelaskan sebarang bayaran kepada pihak responden / Plaintif, tindakan ini telah difailkan oleh pihak responden / Plaintif terhadap pihak perayu / Defendan di mana pihak responden / Plaintif menuntut bayaran keseluruhan hutang termasuk kos peguamcara kesemuanya bejumlah RM357,076.63 dari pihak perayu / Defendan. [8] Pihak perayu / Defendan menentang tuntutan pihak responden / Plaintif ini dan turut memasukkan tuntutan balas terhadap tuntutan pihak reponden / Plaintif tersebut. Tuntutan balas pihak perayu /Defendan [9] Dalam tuntutan balasnya pihak perayu / Defendan telah memohon ganti rugi untuk kemungkiran dan tindakan pecah kontrak Revised Quotation No. 1 yang bertarikh 16 Ogos 2018 dan Purchase Order No: 7378 bertarikh 30 Ogos 2018 yang berjumlah RM681,800.00. [10] Selanjutnya, pihak perayu / Defendan juga menuntut ganti rugi am untuk ditaksirkan oleh Mahkamah terhadap Defendan akibat daripada kemungkiran dan tindakan pecah kontrak Revised Quotation dan Purchase Order yang sama. Saksi-saksi Saksi responden / Plaintif

SP1-Encik Zulkifli Bin Ahmad (Pengarah responden / Plaintif) Saksi perayu / Defendan 1. SD1 – Encik Ahmad Fazil bin Muhamad Ros (wakil perayu / Defendan) Dapatan Mahkamah [11] Setelah mendengar keterangan saksi-saksi kedua-dua pihak perayu Defendan dan responden Plaintif serta meneliti hujahan bertulis pihak-pihak di akhir kes, Mahkamah memutuskan di atas imbangan kebarangkalian, pihak perayu Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya terhadap pihak responden / Defendan dan oleh itu Mahkamah telah membenarkan tuntutan pihak perayu / Plaintif terhadap pihak responden / Defendan kecuali para 20 (d) pernyataan tersebut dengan kos sebanyak RM4000.00. Mahkamah juga memutuskan bahawa di atas imbangan kebarangkalian, pihak perayu / Defendan telah gagal membuktikan tuntutan balasnya terhadap pihak responden / Plaintif dan oleh itu, Mahkamah menolak tuntutan balas pihak perayu / Defendan dengan kos sebanyak RM4000.00. Alasan-alasan bagi keputusan ini adalah seperti berikut;

Perayu / Defendan telah mengingkari kontrak apabila gagal membuat pembayaran penuh bagi milestone pertama dan milestone kedua kepada pihak responden / Plaintif. Sebagaimana keterangan SP1(Saksi responden/Plaintif) dan juga SD1 (saksi perayu / Defendan) sebagaimana penyata saksi masing-masing di Mahkamah dan merujuk kepada muka surat 9- 10 Ikatan Dokumen Bersama pihak-pihak yang merupakan Purchase Order No.7378 bertarikh 30 Ogos 2018, adalah jelas bahawa cara pembayaran yang dipersetujui antara pihak-pihak adalah seperti berikut: i. Untuk milestone pertama sebanyak 30% sebagai pembayaran wang pendahuluan. ii. Untuk milestone kedua sebanyak 30% selepas pembekalan dan penghantaran bahan-bahan ke tapak kerja. iii. Untuk milestone ketiga sebanyak 30% selepas anode siap dilakukan dan; iv. Untuk milestone keempat sebanyak 10% selepas siap commissioning system Cathodic Protection. [12] Berdasarkan persetujuan ini, Mahkamah berpendapat dan bersetuju dengan hujahan pihak responden / Plaintif bahawa perayu / Defendan sepatutnya menjelaskan bayaran milestone pertama iaitu 30% (down payment) daripada jumlah keseluruhan nilai kontrak iaitu sebanyak RM127,560.00 kepada pihak responden / Plaintif sebagaimana yang telah dipersetujui. Selain kerana ianya telah dipersetujui oleh pihak-pihak, jumlah tersebut juga telah dinyatakan sebagai bayaran down payment yang sewajarnya dibayar secara penuh oleh pihak perayu / Defendan kepada pihak responden / Plaintif berjumlah RM127,560.00 dan bukan hanya RM100,000.00 sahaja. [13] Keterangan SD1 yang menyatakan bahawa hanya RM100,000.00 dibayar kepada pihak responden / Plaintif bagi membolehkan mereka menyediakan reka bentuk kejuruteraan adalah tidak wajar dan sekaligus bertentangan dengan maksud sebenar persetujuan yang telah dicapai oleh pihak-pihak bagi pembayaran milestone pertama tersebut sebagai satu down payment. Kenyataan SD1 ini juga tidak dipersetujui oleh saksi pihak responden / Plaintif iaitu SP1. Justeru kegagalan pihak perayu / Defendan untuk membayar milestone pertama secara penuh kepada pihak responden / Plaintif merupakan suatu kemungkiran kontrak di pihak perayu / Defendan sejak dari awal lagi. [14] Selanjutnya, pihak perayu / Defendan juga gagal membayar sejumlah RM127,560.00 kepada pihak responden / Plaintif apabila Milestones 2 melalui invois No: 0101219 bertarikh 29 Mac 2019 untuk jumlah tersebut diserahkan kepada mereka. Alasan yang diberikan oleh pihak perayu / Defendan melalui saksi mereka SD1 atas keingkaran mereka untuk membuat bayaran kepada pihak reponden / Plaintif adalah mereka tidak menerima tempahan material yang sepatutnya daripada pihak responden / Plaintif. Pada pandangan Mahkamah, alasan pihak perayu / Plaintif ini tidak boleh diterima memandangkan mereka telah pun menerima material yang yang telah dihantar oleh pihak responden / Plaintif ke tapak projek tanpa sebarang bantahan. Sepertimana yang telah dinyatakan di dalam Purchase Order No: 7378 berdasarkan bayaran secara milestone yang telah dipersetujui antara pihak-pihak, responden / Plaintif mempunyai hak untuk menuntut sebanyak 60% setelah menghantar barang-barang material seperti yang dinyatakan dalam Purchase Order tersebut. Berikutan keingkaran pihak perayu / Defendan untuk membayar jumlah sebagaimana milestone 2 tersebut juga, maka baki tertunggak yang perlu dijelaskan oleh pihak perayu / Defendan kepada pihak responden / Plaintif termasuk baki daripada milestone 1 adalah berjumlah RM155,120.00. Atas alasan ini, Mahkamah berpendapat telah berlaku pengingkaran kontrak di pihak perayu / Defendan apabila mereka gagal menjelaskan pembayaran penuh bagi milestone 1 dan milestone 2 kepada pihak responden / Plaintif sebagaimana yang telah dipersetujui oleh kedua-dua pihak.

Pihak responden / Defendan adalah bertanggungan untuk membayar kepada pihak responden / Plaintif atas kos pembelian dan penempahan bahan-bahan mentah bagi projek pihak perayu / Defendan berjumlah RM149,448.43 Dalam keterangannya , saksi pihak responden / Plaintif iaitu SP1 menyatakan bahawa walaupun pembayaran milestone pertama tidak dijelaskan sepenuhnya, namun mereka telah meneruskan fasa seterusnya di mana mereka telah membekalkan barangan mentah ke tapak projek pihak perayu / Defendan sepertimana Delivery Order pada muka surat 33, 53, 60 dan 62 Ikatan Dokumen Bersama Bahagian B. Dokumen-dokumen ini telah dihantar oleh pihak responden / Plaintif kepada pihak perayu / Defendan bagi memaklumkan material yang telah dipesan dan dihantar ke tapak projek. Walau bagaimanapun, SD1 dalam keterangannya menyatakan bahawa antara sebab mereka enggan membayar milestone 2 kontrak tersebut kepada pihak responden / Defendan adalah kerana mereka hanya menerima peralatan kerja sahaja dan bukan bahan utama yang sepatutnya daripada pihak responden / Plaintif di tapak projek. Mahkamah tidak dapat menerima alasan pihak perayu / Defendan ini memandangkan tiada keterangan yang menunjukkan bahawa terdapat makluman daripada pihak perayu / Defendan bagi membantah ataupun menolak material yang dihantar tersebut kepada pihak responden / Plaintif. Keterangan daripada SP1 pula mengesahkan bahawa mereka tidak menerima apa-apa makluman daripada pihak perayu / Plaintif sebagai bantahan penerimaan material yang dihantar ke tapak projek. Malah SD1 semasa diperiksa balas oleh peguamcara pihak responden / Plaintif mengesahkan bahawa tiada apa-apa bantahan yang dimaklumkan oleh mereka kepada pihak responden / Plaintif atas penghantaran dan penerimaan material tersebut. Mahkamah juga merujuk kepada kes yang dirujuk oleh peguamcara responden / Plaintif iaitu Mangkubumi Sdn Bhd V. Kosi Engineering Sdn Bhd [2024] CLJU 78, dimana Mahkamah Tinggi telah menyatakan seperti berikut: “[33] The case of Agromate (M) Sdn Bhd v. Felcra Niaga Sdn Bhd [2022] CLJU 1655; [2022] 1 LNS 1655 (Court of Appeal) demonstrates that it is only when there is a pre-existing business relationship and long-standing course of dealing between parties that silence or failure to object to contractual terms will amount to acceptance of terms offered. Here, the parties had been doing business together for years under invoices and delivery orders containing late payment interest term. The defendant never objected and continued accepting delivery of goods pursuant to those terms. This conduct was held to indicate assent and acceptance of the interest term. Atas alasan ini, maka Mahkamah berpendapat bahawa pihak perayu / Defendan adalah bertanggungan untuk membayar kepada pihak responden / Plaintif untuk kos pembelian dan penempahan bahan-bahan mentah bagi projek pihak perayu / Defendan yang berjumlah RM149,448.43.

Pihak responden / Plaintif berhak menuntut relif-relif seperti yang dipohon dalam pernyataan tuntutannya. Memandangkan pihak perayu / Defendan merupakan pihak yang telah memungkiri kontrak bersama pihak responden / Plaintif, maka pihak responden / Plaintif adalah berhak menuntut relif-relif sepertimana pernyataan tuntutannya daripada pihak perayu / Defendan. Mahkamah merujuk kepada Seksyen 74 Akta Kontrak 1950 yang memperuntukkan seperti berikut; “Section 74 - Compensation for loss or damage caused by breach of contract;

When a contract has been broken, the party who suffers by the breach is entitled to receive, from the party who has broken the contract, compensation for any loss or damage caused to him thereby, which naturally arose in the usual course of things from the breach, or which the parties knew, when they made the contract, to be likely to result from the breach of it.

Such compensation is not to be given for any remote and indirect loss or damage sustained by reason of the breach. Compensation for failure to discharge obligation resembling those created by contract.

When an obligation resembling those created by contract has been incurred and has not been discharged, any person injured by the failure to discharge it is entitled to receive the same compensation from the party in default as if the person had contracted to discharge it and had broken his contract. Selanjutnya, Mahkamah juga merujuk sekali lagi kepada kes Mangkubumi Sdn Bhd V. Kosi Engineering Sdn Bhd [2024] CLJU 78 di mana Mahkamah telah memutuskan seperti berikut; “Section 74 provides that when a contract is breached, the party harmed by the breach can seek compensation from the party responsible for the breach. This compensation includes any loss or damage that naturally resulted from the breach or was anticipated by both parties at the time of contract formation. However, it excludes any loss or damage that is indirect or not a foreseeable result of the breach. Therefore, Mangkubumi is entitled to compensation for the losses incurred due to Kosi's non-performance, which led to delays in the project.” Berdasarkan nas undang-undang yang dirujuk ini, adalah jelas bahawa pihak responden / Plaintif sebagai pihak yang terjejas akibat kemungkiran kontrak oleh pihak perayu / Defendan adalah berhak untuk mendapatkan ganti rugi daripada pihak perayu / Defendan.

Tuntutan balas pihak perayu / Defendan terhadap pihak responden / Plaintif adalah tidak bermerit dan gagal dibuktikan. Tuntutan balas pihak perayu / Defendan adalah berjumlah RM681,800.00 yang merangkumi kos pelantikan sub kontraktor baru, kos-kos pentadbiran dan pemantauan serta pembayaran RM100,000.00 yang telah dibayar oleh mereka kepada pihak responden / Plaintif untuk milestone 1 menurut kontrak yang telah mereka masuki di dalam tindakan ini. Sebagai pihak yang menyebabkan berlakunya kemungkiran kontrak di dalam tindakan ini, Mahkamah berpendapat bahawa pihak perayu / Defendan tidak berhak untuk menuntut apa-apa ganti rugi daripada pihak responden / Plaintif. Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan pihak responden / Plaintif bahawa tuntutan balas pihak perayu / Defendan ini juga adalah diluar skop kontrak yang telah dipersetujui di antara pihak-pihak. Justeru pihak responden / Plaintif adalah tidak bertanggungan atas tuntutan balas pihak perayu / Defendan ini. Selanjutnya, pihak responden / Plaintif juga tidak bertanggungjawab bagi pelantikan kontraktor baru oleh pihak perayu / Defendan memandangkan daripada keterangan saksi- saksi adalah jelas bahawa pihak responden / Plaintif tidak dimaklumkan oleh pihak perayu / Defendan tentang penamatan kontrak dalam tindakan ini. Selain itu, tiada sebarang peruntukan dalam kontrak antara pihak responden / Plaintif dan perayu / Defendan di mana pihak perayu / Defendan dibenarkan untuk menuntut kerugian (jika ada) daripada Pihak responden / Plaintif. Mahkamah juga merujuk kepada keterangan saksi pihak perayu / Defendan iaitu SD1 (seperti mana Nota Keterangan); “Keterangan SD1: MN: Tak ada, baik. Now, permulaan kontrak diantara plaintif dan defendan adalah rujukan pada PO 7378, betul? MN: Sekarang dalam dokumen itu nyatakan di mana defendan boleh back charge ataupun menuntut balik daripada plaintif. You understand the term back charge right? Construction mesti tahu punya back charge. AHMAD: Betul. MN: Ada atau tidak ada? AHMAD: Tiada. Seterusnya, Mahkamah juga berpendapat bahawa tuntutan pihak perayu / Plaintif bagi jumlah RM100,000.00 yang telah dibayar kepada pihak responden / Plaintif sebagai sebahagian daripada bayaran milestone 1 menurut kontrak yang dimasuki oleh mereka adalah tidak boleh dibenarkan. Berdasarkan kontrak, pihak perayu / Defendan sepatutnya membayar secara penuh milestone 1 tersebut kepada pihak responden / Plaintif sebagai down payment dan bukannya beralih arah dengan menyatakan bahawa pihak responden / Plaintif telah gagal dari peringkat awal projek dari aspek penyediaan dokumen reka bentuk yang lengkap sebagaimana yang dikehendaki oleh pihak perayu / Defendan. Tambahan pula, terdapat keterangan yang menunjukkan bahawa pihak perayu / Responden telah bersetuju untuk membuat baki bayaran sebanyak RM27,560.00 daripada Milestone claim No. 1 tersebut kepada pihak responden / Plaintif melalui perbualan di aplikasi Whatsapp bermula dari tarikh 10 Oktober 2018 sehingga 30 Oktober 2019 di antara Pengarah responden / Plaintif dan Pengarah perayu / Defendan, Tuan Haji Lan. Melalui perbualan tersebut, Tuan Haji Lan telah berjanji akan membuat bayaran tersebut dengan segera kepada pihak responden / Plaintif. Pihak perayu / Plaintif juga gagal membuktikan tuntutan balasnya untuk kos pelantikan sub kontraktor baru, kos-kos pentadbiran dan pemantauan seperti yang diplidkan apabila tiada sebarang dokumen atau pun saksi yang dikemukakan bagi membuktikan jumlah yang dituntut tersebut. Mahkamah telah merujuk Seksyen 101(1) Akta Keterangan 1950 di mana; “Seksyen ini memperuntukkan bahawa barang siapa berkehendakkan Mahkamah memberikan penghakiman tentang apa-apa hak atau liabiliti di sisi undang-undang, dengan bergantung adanya fakta-fakta yang ditegaskan olehnya, mestilah membuktikan bahawa fakta-fakta itu ada.” Selain itu, Seksyen 101(2) Akta Keterangan 1950 juga menyatakan bahawa; “Seksyen ini memperuntukkan bahawa apabila seseorang terikat untuk membuktikan bahawa adanya sesuatu fakta, maka adalah dikatakan bahawa beban bukti terletak pada orang itu.” Mahkamah juga merujuk kes berikut: Kes Tenaga Nasional Berhad v Perwaja Steel Sdn Bhd

2 CLJ 740 yang mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan antara lain seperti berikut; (dengan izin)

(ii) “Selaras dengan Seksyen 101 Akta Keterangan 1950, bebanan adalah terletak pada perayu untuk membuktikan bahawa mereka adalah berhak kepada tuntutan mereka.

(iii) Bebanan adalah atas perayu dan ianya merupakan tugasnya untuk membuktikan tuntutannya secara tegasnya.” Oleh itu, atas kegagalan pihak perayu / Defendan untuk membuktikan tuntutan balasnya, maka tuntutan balas mereka terhadap pihak responden / Plaintif ini haruslah ditolak. Kesimpulan [15] Atas alasan-alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah mendapati bahawa di atas imbangan kebarangkalian, pihak responden Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya terhadap pihak perayu / Defendan. Oleh itu, Mahkamah telah membenarkan tuntutan pihak perayu / Plaintif terhadap pihak responden / Defendan kecuali para 20 (d) pernyataan tersebut dengan kos sebanyak RM4000.00. Mahkamah juga memutuskan bahawa di atas imbangan kebarangkalian, pihak perayu / Defendan telah gagal membuktikan tuntutan balasnya terhadap pihak responden / Plaintif. Oleh itu, Mahkamah menolak tuntutan balas pihak perayu / Defendan dengan kos sebanyak RM4000.00. Tarikh: 23 Mei 2024 (Norashima binti Khalid) Hakim Mahkamah Sesyen Sivil, Kuala Terengganu.