En. Mohamad Abazafree Bin Abbas v En. Gobind Singh bersama dengan En. Mohd. Haijan Omar (42S-143 DAN 146-12/2016)

Perayu telah merayu ke Mahkamah Tinggi ini atas sabitan dan hukuman. Setelah mendengar hujahan pihak-pihak dan meneliti 2 rekod rayuan, Mahkamah Tinggi ini pada 23.08.2017 telah memutuskan membenarkan rayuan atas sabitan bersalah oleh tertuduh untuk Pertuduhan Pertama di bawah seksyen 8(1)(c)(iii) Akta Rahsia Rasmi 1972 dengan mana sabitan bersalah di batalkan dan tertuduh dilepas dan dibebaskan. Manakala untuk Pertuduhan Kedua di bawah seksyen 8(1)(c)(iv) Akta yang sama ditolak rayuan tertuduh atas sabitan dengan mama sabitan bersalah dikekalkan. Manakala rayuan atas hukuman untuk Pertuduhan Kedua iaitu penjara 18 bulan dikekalkan dan rayuan atas hukuman oleh tertuduh untuk Pertuduhan Kedua ditolak.

Lantaran keputusan Mahkamah Tinggi ini, terdapat terdapat 3 [tiga] Notis Rayuan difailkan, dua dari tertuduh atas keputusan menolak rayuan atas sabitan dan satu lagi atas hukuman untuk Pertuduhan Kedua dan satu rayuan oleh pihak pendakwaan atas perintah lepas dan bebas untuk Pertuduhan Pertama. Dua Pertuduhan: [4] Pertuduhan keatas tertuduh adalah berkisar kepada dua tarikh iaitu pada 24.03.2016 untuk pertuduhan pertama dan pada 28.03.2016 untuk pertuduhan yang kedua. Kedua-dua pertuduhan adalah di tempat dan jam 3.00 petang yang sama dan merujuk kepada Halaman 98 Laporan Pengauditan 1MDB yang sama. Cuma Pertuduhan Pertama kesalahan di bawah sub 8(1)(c)(iii) iaitu dalam milikan halaman 98 manakala Pertuduhan Kedua di bawah (iv) di 3 dalam milikan dan mendedahkan kandungan Halaman 98 laporan yang sama. Pertuduhan Pertama; ‘Bahawa kamu pada 24.03.2016 jam lebih kurang 3.00 petang di Lobi Bangunan Parlimen, Jalan Parlimen, dalam Daerah Sentul, di Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, telah ada dalam milikan kamu tanpa kebenaran yang sah halaman 98 Laporan Pengauditan 1MDB yang mana kamu mendapatkannya bersalahan dengan Akta Rahsia Rasmi 1972 serta tidak berhak menyimpannya; oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 8(1)(c)(iii) Akta Rahsia Rasmi 1972 [Akta 88] dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama” Pertuduhan Kedua; “Bahawa kamu pada 28 Mac 2016 jam lebih kurang 3.00 petang di Lobi Bangunan Parlimen, Jalan Parlimen, dalam Daerah Sentul, di Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, telah ada dalam milikan kamu tanpa kebenaran yang sah halaman 98 Laporan Pengauditan 1MDB yang mana kamu mendapatkannya bersalahan dengan Akta Rahsia Rasmi 1972 serta bertingkahlaku sehingga membahayakan rahsia dengan mendedahkan kandungan dalam halaman tersebut dalam satu siding media, oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 8(1)(c)(iv) Akta Rahsia Rasmi 1972 [Akta 88] yang boleh dihukum di bawah seksyen yang sama’ 4

Apabila dipertuduhkan di dalam Pertuduhan Pertama bahawa ‘dalam milikan’ tertuduh halaman 98 pada jam 3.00 petang dan tarikh 24.03.2017 dan tempat di Lobi Parlimen dengan itu elemen pembuktian yang perlu ialah menunjukan fakta dokumen berkenaan dijumpai di dalam milikan tertuduh pada masa, tarikh dan tempat seperti mana pertuduhan itu.

Pihak pendakwaan mengakui bahawa dalam pertuduhan pertama ini ialah pada Sidang Akhbar [PC] pertama pada 24.03.2016 di Lobi Parlimen jam 3.00 petang tiada sebarang rampasan dibuat dari milikan tertuduh di situ pada waktu itu.

Malahan selepas jam 3.00 petang atau pada 24 haribulan itu sendiri pun tiada apa-apa halaman dirampas dari tertuduh sama ada di Lobi Parlimen atau di rumah tertuduh atau di mana-mana tempat. Malahan tidak ada mana-mana saksi pendakwaan wartawan atau polis atau individu yang melihat tertuduh memiliki halaman 98 sama ada di dalam handphone P20 atau pada tangan tertuduh atau di hadapan tertuduh. 5

Oleh itu bagaimana pertuduhan pertama boleh membuktikan tertuduh di dalam milikannya Halaman 98 tersebut. Adalah hanya berdasarkan apa yang diungkapkan oleh tertuduh bahawa beliau mengetahui tentang halaman 98. Jika ‘mengetahui’ ianya berbeza dengan ‘memiliki’ seperti mana elemen kesalahan di dalam pertuduhan pertama.

Ini diterangkan oleh Tan Sri Suryadi Halim Omar di dalam PP v. DATUK HJ SAHAR ARPAN [1999] 3 CLJ 427 Having analysed the totality of the evidence adduced by the prosecution, I was convinced that there was no actual direct evidence to link the accused with Ivory Heights, the relevant company in the charges. That being so, and admitted by both the contending parties, the case of the prosecution would therefore have to depend entirely on circumstantial evidence. Whatever form the prosecution wished to pursue, be it direct or circumstantial, anything less than a beyond reasonable doubt case would be insufficient. To depend on circumstantial evidence, however onerous is not an impossible task, though easier to attract an acquittal pursuant to this course of action. This is so as the strength of the combined evidence that has to be adduced by the prosecution, be it documentary or oral, or by some other form, must irresistibly point to a conviction of the accused. If there is any room for doubt as to the quality of the evidence, be it in its admissibility or its intrinsic quality, which may lead to some other probable conclusions, then it cannot be said that the circumstantial evidence adduced so far, did point irresistibly to a conviction. Let us proceed and scrutinise the evidence so far adduced. 6

Keterangan utama saksi pendakwaan ialah SP4- Nawar Firdaus binti Idris wartaman dari Free Malaysia Today, berada di tempat kejadian untuk kedua-dua pertuduhan 24hb dan 28hb Mac 2016, menyatakan bahawa tertuduh tidak pun menamakan dokumen yang dirujuk dikatakan maklumat LTAT lambat membayar gratuity kepada veteran askar sebagai berikut pada PC pertama 24hb itu: ‘OKT told LTAT during press conference to reveal the details of late gratuity payment to non pensionable veteran soldiers or risk having him exposed a Federal Government official document proving so. He did not name the document then. The press lasted not more than one hour.’

Malahan SP4 menyatakan bahawa tertuduh memberi peluang sehingga hari Isnin baru akan mendedahkannya dokumen rasmi tersebut. “In P12, I wrote that Rafizi asked LTAT to disclose the list in gratuity payment to non pensionable veteran soldiers and they have to do so by Monday or Rafizi will expose the official document”.

Adalah jelas bahawa SP4 tidak pun mengetahui sumber yang hanya akan dirujuk oleh tertuduh pada hari Isnin nanti iaitu 28hb untuk pertuduhan kedua. Adalah jelas tiada sebarang ‘pemilikan’ atas 7 halaman 98 pada 24hb PC pertama yang dibuktikan oleh pihak pendakwaan.

Mahkamah Tinggi ini berkeputusan jika pun pada 24hb itu Halaman 98 itu di jumpai di rumah tertuduh di dalam telefon tangannya P20 atau salinan fotokopi halaman 98 maka pertuduhan pertama keatas tertuduh hendaklah dinyatakan di masa, tarikh dan tempat halaman itu dijumpai bukannya semasa tertuduh membuat PC di Parlimen.

Pembuktian atas ‘ungkapan’ tidak terpakai untuk pertuduhan di bawah kesalahan ‘memiliki’ kerana element jagaan dan kawalan fizikal perlu dibuktikan.

Di dalam keterangan saksi-saksi pendakwaan tiada yang merampas apa-apa bukti pada tarikh 24.03.2016 pertuduhan pertama. Tidak ada saksi-saksi melihat atau diberi melihatkan atau dibekalkan dengan mana-mana halaman 98 pada 24.03.2016.

Pembuktian pihak pendakwaan semata-mata atas apa yang diungkapkan oleh tertuduh yang beliau mempunyai Halaman 98 ini. Di mana Halaman 98 ini hanya di perolehi dan dilihat secara sah adalah pada 28.03.2016 sahaja semasa PC kali kedua di Lobi Parlimen. 8

Di dalam suatu kes Chan Pean Leon v. Public Prosecutor (1956) 1 MLRH 44,; (1956) 22 MLJ 237 Thomson J menyatakan sebagai berikut akan ‘pemilikan’ kertas judi di bawah Common Gaming Houses Ordinance 1953 and at p. 239: “Possession itself as regards the criminal law is described as follows in Stephen’s Digest (9th Edition, page 304): A moveable thing is said to be in the possession of a person when he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be preseumed to intend to do in case of need. To put it otherwise, there is a physical element and a mental which must both be present before possession is made out. The accused must not only be so situated that he can deal with the thing as if it belonged to him, for example have it in his pocket or have it lying in front of him on a table. It must also be shown that he had the intention of dealing with it as if it belonged to him should he see any occasion to do so, in other words, that he had some animus possidendi. Intention is a matter of fact which in the nature of things cannot be proved by direct evidence. It can only be proved by inference from the surrounding circumstances. Whether these surrounding circumstances make out such intention is a question of fact in each individual case. If a watch is in my pocket then in the absence of anything else the inference will be clear that I intend 9 to deal with it as if it were my own and accordingly I am in possession of it. On the other hand, if it is lying on a table in a room in which I am but is frequently used by other people then the mere fact that I am in physical proximity to it does not give rise to the inference that I intend to deal with it as if it belonged to me. There must be some evidence that I am doing or having done something with it that shews such an intention. Or it must be clear that the circumstances in which it is found shew such an intention. It may be found in a locked room to which I hold the key or it may be found in a drawer mixed up with my own belongings or it may be found, as occurred in a recent case, in a box under my bed. The possible circumstances cannot be set exhaustively and it is impossible to lay down any general rule on this point. But there must something in the evidence to satisfy the court that the person who is physically in a position to deal with the thing as his own had the intention of doing so.’

Pembuktian Pemilkan untuk kes-kes dadah dibantu oleh ‘anggapan’ di bawah s. 37 Akta Dadah Berbahaya 1952 namun pertuduhan di bawah Akta Rahsia Rasmi yang dihadapi oleh tertuduh di dalam kes hari ini tidak mempunyai peruntukan anggapan. Begitu juga elemen pengetahuan mens rea juga gagal dibuktikan sama ada secara langsung atau tersirat dan faktor pemilikan fizikal masih perlu dibuktikan. 10

Di dalam kes Warner v. Metropolitan Police Commissioner (1969) 1 AC 256 yang dirujuk di dalam kes Tan A Tee & Anor v. PP (1978- 1979) SLR 211;; (1980) 1 MLJ 49. “it must not only be shown that the accused had physical control of the drugs at the relevant time; the prosecution must also prove that the accused possessed the requisite knowledge as to the contents of what he was carrying.”

Alasan Penghakiman Tuan HMS di perenggan 26 bahawa pemilikan dibuktikan adalah hanya berasaskan pernyataan lisan oleh tertuduh dengan merujuk kepada P10 dan P12 liputan PC tertuduh yang dilaporkan oleh SP4 walaupun SP4 sendiri akui tidak melihat sebarang kertas yang pegang atau berada dihadapan tertuduh pada masa itu.Malah tertuduh tidak dilihat merujuk kepada mana-mana dokumen atau handphone pada PC pertama itu.

Atas alasan ini Mahkamah Tinggi ini memutuskan Tuan HMS adalah khilaf apabila memutuskan pihak pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes prima facie di bawah s 180 Kanun Tata Jenayah. Mahkamah Persekutuan di dalam kes Balachandran v. PP (2004) 2 MLRA 547,; (2005) 2 MLJ 301 memberikan panduan ujian yang perlu digunakan diakhir kes pendakwaan; 11 “The test at the close of the case for the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facie case has been made out. This must, as of necessity, require a consideration of the existence of any reasonable doubt in the case for the presecution. If there is any such doubt there can be no prima facie case. As the accused can be convicted on the prima facie evidence it must have reached a standard which is capable of supporting a conviction beyond reasonable doubt”

Dengan ini sabitan atas Pertduhan Pertama di batalkan dan digantikan dengan perintah lepas dan bebas keatas tertuduh. ALASAN ATAS PERTUDUHAN KEDUA.

Halaman 98 diklasifikasikan sebagai Rahsia Rasmi Kerajaan. [23] Menurut keterangan saksi pendakwaan Tan Sri Ambrin bin Buang, Ketua Audit Negara [SP5] beliau telah menyediakan Laporan Interim dan Laporan Akhir siasatan keatas 1MDB. Arahan untuk siasatan dikeluarkan oleh Jemaah Menteri Mac 2015. Telah bentangkan kepada Jawatankuasa Kira-Kira Wang Negara pada Julai 2015. [24] Laporan Akhir telah di klasifikasikan sebagai Rahsia Rasmi Kerajaan seperti mana P3. Telah dikelasifikasikan dokumen pengauditan 12 1MDB berstatus rahsia pada 22.1.2016 [P3] hingga sekarang. Kuasa di perolehi dari Perdana Menteri menurut kuasa di bawah seksyen 2B Akta Rahsia Rasmi 1972 [P16-sijil kuasa]. [25] Menurut SP5 lagi Puan Salwani iaitu SP1 didalam kes ini berjawatan Timbalan Pengarah Audit Persekutuan pada 4.4.2016 ada memberitahu SP5 bahawa beliau mendapati melalui Blog atas nama tertuduh pada 28.3.2016 terdapat kebocoran pada Halaman 98, Laporan Akhir 1MDB itu. Pada 5.4.2016 SP1 telah diminta oleh SP5 agar membuat laporan polis seperti mana Presint 7/00/2607/16 [P6]. [26] Menurut SP1 beliau telah membandingkan Blog P7 akan Halaman 98 pada P6 adalah merujuk kepada Laporan Ketua Audit Negara.

(ii) Keterangan saksi pendakwaan semasa PC kedua pada 28hb. [27] Saksi yang hadir pada PC kali kedua 28hb yang memberi keterangan ialah SP4 iaitu Wartawan dari Free Malaysia Today [beliau juga hadir pada PC pertama pada 24hb]. 13 [28] Keterangan saksi SP4 adalah terpenting untuk pihak pendakwaan membuktikan salinan photokopi berada di dalam pemilikan tertuduh pada masa PC kali kedua berlangsung di Lobi Parlimen mengikut pertuduhan kedua. [29] Menurut SP4 beliau yang menghadiri PC pada 28.3.2016 turut menyediakan liputan tersebut dan di siarkan di dalam Portal Online Free Malaysia Today ditanda sebagai P14. Jemputan hadiri PC itu melalui Whatsapp Group yang di Admin oleh tertuduh. [30] Menurut SP4 ianya di adakan selepas jam 2.00 petang di kawasan bangunan Parliament. [31] Di dalam PC kedua ini tertuduh menyatakan beliau mempunyai dokumen di bawah OSA yang membuktikan kaitan antara 1MDB dengan LTAT syarikat subsidari Perbandanan Perwira Hartanah Malaysia. [32] Menurut SP4 beliau melihat dokumen tersebut iaitu Salinan fotocopy yang menurut tertuduh ianya adalah muka surat dari Laporan Ketua Audit Negara atas 1MDB yang mana tertuduh telah edarkan atau bahagi-bahagikan kepada pihak pemberita yang ada di situ sebaik sahaja PC kedua ini bermula. 14 [33] SP4 mengambilnya semasa diedarkan oleh tertuduh namun tidak membawanya balik dan meninggalkan dokumen tersebut di situ sebab telah di beri ingatan awal oleh pemberita yang lebih senior bahawa dokumen yang di klasifikasikan sebagai Rahsia Rasmi Kerajaan walaupun dalam bentuk fotocopi tidak boleh di simpan. [34] Menurut SP4 beliau memegang dokumen fotocopy itu selama 1 jam semasa PC kedua tersebut sebelum meninggalkan dokumen itu di situ setelah selesai dan hendak meninggalkan PC tersebut oleh itu SP4 masih dapat camkan dan ingat Halaman 98 itu. [35] SP4 dapat camkan dokumen yang dimaksudkan itu semasa perbicaraan yang ditandakan sebagai ID 13 semasa di camkan Laporan bertarikh 11.4.2016 dan kemudian ditandakan sebagai P13 melalui Pegawai Penyiasat SP6. [36] Dan apabila dibuat perbandingan oleh Pegawai penyiasat SP6 P13 adalah dokumen yang sama dengan apa yang SP5 telah sahkam sebagai Halaman 98 di dalam P4 untuk Laporan P5 yang dicamkan oleh SP5 sendiri dan P17 adalah perakuan di bawah seksyen 16A di bawah Akta Rahsia Rasmi. 15 [37] SP4 telah ditunjukan dengan rakaman video P10 yang dirakam oleh SP2 jurukamera KiniTV dan SP4 mengesahkan PC kedua pada 28. SP4 juga mengesahkan laporan beliau di dalam blog Free Malaysia Today yang disiarkan pada hari ang sama 28hb [P14]. Yang mana menurut SP4 beliau telah menyatakan bahawa tertuduh telah mendedahkan maklumat di bawah Akta Rahsia Rasmi yang kaitan dengan 1MDb dengan LTAT dan SP4 nyatakan juga Laporan diperolehi oleh tertuduh dari Laporan Ketua Audi Negara keatas 1MDB. SP4 camkan laporan beliau sediakan pada P12 dan P14 [dan P15-s.90A] yang telah beliau cetak dan berikan kepada IO kes SP7. [38] Semasa di soalbalas pun SP4 menyatakan bahawa beliau ada melihat tertuduh mengedar dokumen tercatat RAHSIA pada hujung atau pada bucu halaman dokumen yang diedarkan oleh tertuduh sebab itulah beliau tidak membawa pulang. [39] SP4 tidak setuju dengan cadangan peguambela tertuduh bahawa dokumen itu hanya terletak di atas lantai dan tidak bersetuju bahawa tertuduh tidak mengedarkannya. SP4 akui mengambilnya dan wartawan-wartawan lain ada mengambilnya juga semasa diberikan oleh tertuduh. [40] SP4 tidak bersetuju yang SP4 andaikan sahaja ianya RAHSIA menurut SP4 bukan sahaja tercatat RAHSIA malah tertuduh sendiri memberitahu semasa PC ini adalah dokumen RAHSIA. 16 [41] P4 dan P5 adalah halaman yang dicetak oleh SP1 Timbalan Pengarah Audit Persekutuan Pn Salwani. [42] Seorang lagi saksi yang berada di tempat kejadian dan merakam PC kedua tersebut adalah SP2 iaitu Jurukamera kepada KiniTV Sdn Bhd. Yang mana beliau telah merakam video selama 40 minit untuk PC Pertama dan Kedua pada tarikh 24hb dan 28hb di tempat dan masa seperti mana pertuduhan pertama dan kedua. [43] Sekembali dari tempat PC berlangsung beliau telah serahkan memori kad kepada Producernya Pn Tham Seen Hau dan telah di simpan di dalam computer dan di mainkan video tersebut di dalam Mahkamah [ID10] untuk PC 24hb dan 28hb. SP2 camkan SP4 di dalam video tersebut. [44] Keterangan dari pegawai SKMM SP3 mengesahkan di dalam FACEBOOK tertuduh pada P11 terdapat kometari akan analisa artikel yang bertajuk Laporan Ketua Audit Negara keatas 1MDB mengesahkan kesan masalah kewangan 1MDB keatas LTAT di dalam web Rafizi Ramli di mana terdapat gambar potret seakan-akan rupa tertuduh. [Lihat alasan penghakiman Tuan HMS pada perenggan C/43-50] 17 [45] Mahkamah Tinggi ini berpuashati akan dapatan Tuan HMS memanggil tertuduh membela diri untuk Pertuduhan Kedua yang diputuskan di akhir kes pendakwaan bahawa suatu kes prima facie berjaya dibuktikan menurut s. 180 KTJ. [46] Jawapan kepada Petisyen Rayuan tertuduh pada Perenggan 3-7 dan 9-11.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila memutuskan bahawa P4, p5 dan P13 adalah helaian muka surat 98 Laporan Ketua Audit Negara.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak meutuskan bahawa helaian asal muka surat 98 Laporan Ketua Audit Negara tidak pernah dikemukakan semasa kes pendakwaan seakibat mana telahpun menjejaskan kes pendakwaan.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa keterangan SP1 dan SP5 berkenaan kewujudan muka surat 98 Laporan Ketua Autdit Negara adalah hanya keterangan sekunder (secondary evidence) dan keterangan sedemikian tidak tergolong di dalam pengecualian S65 Akta Keterangan, 1950 dan 18 oleh yang sedemikian keterangan sekunder tersebut tidak boleh diterima oleh Mahkamah Yang Mulia ini.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila memutuskan bahawa keterangan menunjukkan bahawa bukan keseluruhan muka surat 98 Laporan Ketua Audit Negara dikemukakan namun masih mendapati bahawa kedua-dua pertuduhan dibuktikan terhadap perayu.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa pendakwaan telah gagal menghalakan keterangan atas sebb apa salinan asal muka surat 98 Laporan Ketua Audit Negara tidak dapat dikemukakan di Mahkamah Yang Mulia seakibat yang mana keterangan berkenaan kandungan asal muka surat 98 tidak boleh dierima masuk sebagai keterangan.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa tiada keterangan yang dihalakan bagi menunjukkan muka surat akhir P13 adalah sama dengan salinan asal muka surat 98 Laporan Ketua Audit Negara. 19

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa kegagalan pihak pendakwaan untuk mengemukakan salinan asal muka surat 98 Laporan ketua Audit Negara secara penuh telah pun meninggalkan lompang yang serius di dalam kes pendakwaan dan memprejudiskan perayu.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana tersalah arah dirinya apabila memutuskan untuk tidak mengikut prinsip undang-undang di dalam kes Yeoh Oon Theam v Public Prosecutor [206]

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa SP6 adalah saksi yang boleh mengemukakan P13 sebagai eksibit di Mahkamah. Alasan dan Jawapan Mahkamah Tinggi ini: [47] Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan oleh Tuan HMS yang telah merujuk kepada keterangan saksi-saksi utama SP4 dan SP2 dan SP3. Keterangan SP4 ini mengesahkan apa yang dilihat pada 28hb halaman 98 yang diedar oleh tertuduh dan berada pada tangan SP4 selama satu jam dan di camkan oleh SP2 dan SP3 bahawa itu lah P4 dan P5 adalah halaman 98 yang dimaksudkan telah diklasifikasikan 20 sebagai Rahsia Rasmi Kerajaan seperti mana Pertuduhan Kedua iaitu, yang mana bertingkahlaku sehingga membahayakan rahsia dengan mendedahkan kandungan dalam halam 98 tersebut dalam satu sidang media. [48] Ini adalah bertepatan dengan peruntukan kesalahan di bawah peruntukan s. 8(1)(c)(iv) seperti berikut: “8. Wrongful communication, etc., of official secret

If any person having in his possession or control any official secret or any secret official code word, countersign or password which—

relates to or is used in a prohibited place or relates to anything in such a place;

relates to munitions of war and to other apparatus, equipment and machinery which are used in the maintenance of the safety and security of Malaysia;

has been made or obtained in contravention of this Act;

has been entrusted in confidence to him by any public officer; or

he has made or obtained, or to which he has had access, owing to his position as a person who holds or has held office in the public service, or as a person who holds, or has held a contract made on behalf of the Government, or as a person who is or has been 21 employed by or under a person who holds or has held such an office or contract, does any of the following—

communicates directly or indirectly any such information or thing to any foreign country other than any foreign country to which he is duly authorized to comm unicate it, or any person other than a person to whom he is duly authorized to communicate it or to whom it is his duty to communicate it;

(ii) uses any such official secret or thing as aforesaid for the benefit of any foreign country other than any foreign country for whose benefit he is duly authorized to use it, or in any other manner prejudicial to the safety or interests of Malaysia;

(iii) retains in his possession or control any such thing as aforesaid when he has no right to retain it, or when it is contrary to his duty to retain it, or fails to comply with all lawful directions issued by lawful authority with regard to the return or disposal thereof; or

(iv) fails to take reasonable care of, or so conducts himself as to endanger the safety or secrecy of, any such official secret or thing, he shall be guilty of an offence punishable with imprisonment for a term not less than one year but not exceeding seven years” [49] Naskah yang sebarkan oleh tertuduh pada masa kejadian adalah suatu yang pada pertuduhan kedua di dalam milikan tertuduh dan 22 diedarkan lagi. Oleh itu hujahan ianya tidak dikemukakan salinan asal tidak menjadi isu sebabnya halaman 98 itu yang penting ianya adalah sama jika sekali pun di photocopy atau ditangkap gambarnya memalui telefon atau camera dan menyimpannya ianya tetap RAHSIA RASMI KERAJAAN dan tidak boleh menyimpan berkelakuan secara mengedarkannya. [50] Dapatan di dalam alasan penghakiman Tuan HMS di perenggan 100 akan seksyen 2 Akta ini memperuntukan ‘suratan’ atau ‘documen’ sebagai; "document" includes, in addition to a document in writing and part of a document—(a) any map, plan, model, graph or drawing;

any photograph;

any disc, tape, sound track or other device in which sound or other data (not being visual images) are embodied so as to be capable (with or without the aid of some other equipment) of being reproduced therefrom; and

any film, negative, tape or other device in which one or more visual images are embodied so as to be capable (as aforesaid) of being reproduced therefrom. [51] Tuan HMS dengan betul memutuskan bahawa pendakwaan telah buktikan bahawa halaman 98 adalah satu halaman yang merupakan dokumen RAHSIA di bawah Akta sama ada disebahagian di 23 dedahkan atau dalam milikan sebahagian halaman 98 ianya tetap RAHSIA. [52] Mahkamah Rayuan di dalam PP v. SUBBARAU @ KAMALANATHAN [2017] 1 LNS 1106 dengan jelas menerangkan maksud ini :- [22] In our view, as the documents in question is the 2014 UPSR examination paper, it is the 2014 UPSR examination paper that were classified and not the draft or the paper on which it is created. For instance, when PW12 classified the document described as Mathematics 035/2 examination paper on 1.7.2014, it was the Mathematics 035/2 examination paper which was classified. We say this in the light of the meaning ascribed to the words 'official secret' includes 'any information and material relating thereto'. Any information and material relating to the said Mathematics 035/2 examination paper would include the information and material contained in all initial and subsequent drafts of the said examination paper and the final version of the examination paper. [23] In the ordinary course of work, the making of a document begins with the creation of an initial draft containing such information and material relating to the document in question. In the case of the initial draft for the Mathematics examination paper for instance, the initial draft would contain instructions, mathematics questions graphs, drawings and other material. Any revisions or amendments to the instructions, questions and materials in the initial draft and subsequent drafts would relate to the Mathematics examination paper - i.e. such information and material relating thereto. [24] Accordingly, we hold that a document which has been classified includes any information and material contained in an initial draft of the document, which contents are official secret 24 once the document has been classified, and the official secret attaches to the any information and material of all subsequent drafts including the final version of the document. [53] Pada perenggan 114 Alasan Penghakiman Tuan HMS menyatakan bahawa dengan tepat tertuduh telah membaca halaman 4.4.5 sehingga 4.4.7 dan juga nota kaki. Dengan mana secara melampaui pembuktian biasa ianya secara prima facie telah membuktikan tertuduh memiliki dan mendedahkan apa yang ada di dalam Halaman 98 tersebut. Tambahan pula tertuduh secara sedar menyatakan yang beliau mendedahkan maklumat RAHSIA. [54] Tuan HMS juga dengan tepat di Alasan Penghakiman memutuskan, di dalam milikan tertuduh dan tertuduh perlu dipanggil membela diri bagi menjawab atau membela diri atas pembuktian elemen-element kesalahan ini oleh pendakwan telah secara maksima menimbangkan bukti dan keterangan dengan merujuk ujian di dalam kes Balachandran v PP [2005]2 MLJ 301. PEMBELAAN TERTUDUH. Tertuduh memilih memberi keterangan tanpa sumpah. [55] Tertuduh telah membaca teks yang disediakan seperti mana D37. Di bawah ini diperturunkan D37 tersebut: 25 “Nama saya Mohd Rafizi Bin Ramli. Saya adalah tertuduh dalam kes ini. Saya telahpun dinasihati oleh peguam saya berkenaan dengan tiga (3) pilihan yang ada pada pihak saya untuk pembelaan saya dalam kes ini. Saya memilih untuk memberi keterangan daripada kandang tertuduh. Dengan izin Mahkamah, saya pohon untuk merujuk kepada dua (2) kertas pertuduhan yang saya hadapi di dalam perbicaraan ini di bawah Akta Rahsia Rasmi 1972. Adakah cukup jelas bahawa pertuduhan-pertuduhan ini merujuk kepada kesalahan berkaitan dengan “halaman 98 Laporan Pengauditan 1MDB”. Sepanjang perbicaraan ini sehingga sekarang, pihak pendakwaan belum mengemukakan halaman 98 tersebut tetapi hanya sebahagiaan satu dokumen yang dikatakan daripada muka surat 98 tersebut dan bukan halaman 98 yang lengkap. Dengan tiadanya keseluruhan halaman 98 laporan tersebut sepertimana dalam pertuduhan-pertuduhan terhadap saya maka saya tidak boleh membela diri saya terhadap pertuduhan-pertuduhan ini dengan sempurna kerana ianya menjadi asas pertuduhan-pertuduhan dan tidak ada di hadapan Mahkamah yang mulia ini. Oleh yang demikian, saya meyatakan dengan segala hormatnya bahawa:

Saya memilih untuk memberi keterangan daripada kandang tertuduh oleh kerana perkara asas dalam pertuduhan terhadap saya iaitu halaman 98 laporan Pengauditan 1MDB sejauh fahaman saya, tiada dikemukakan dalam perbicaraan ini sehingga sekarang.

Dengan tiadanya halaman 98 laporan Pengauditan 1MDB sepertimana di dalam pertuduhan, saya diprejudiskan dengan amat sangat 26 kerana tidak boleh merujuk kepada dokumen tersebut dalam kes ini dalam pembelaan saya sepanjang seluruh perbicaraan ini.

Saya tidak ada pada diri saya pada bila-bila masa halaman 98 laporan Pengauditan 1MDB lengkap sepertimana dinyatakan dalam pertuduhan-pertuduhan terhadap saya.

Dalam keadaan-keadaan tersebut di atas, saya menyatakan dengan tegas bahawa saya tidak bersalah untuk kedua-dua kesalahan yang mana saya hadapi dalam perbicaraan ini.

Maka dengan segala hormatnya, saya pohon agar saya dilepaskan dan dibebaskan daripada pertuduhan-pertuduhan terhadap saya dalam kes ini. Bertarikh 6 haribulan Oktober 2016 t.t Mohd Rafizi Bin Ramli [56] Selepas itu tertuduh memilih untuk memanggil semula SP1 menurut s. 173(j)(iii) KTJ dan Mahkamah membenarkannya. [57] Soalan yang dikemukakan oleh Peguambela Tertuduh kepada SP1 ialah bahawa P13 pada muka surat akhir adalah sebahagian daripada halaman 98 Laporan Akhir Pengauditan 1MDB dan saksi menjawab setuju. 27 [58] Selepas itu SP1 ditanya setuju ada beberapa perenggan yang ada pada Halaman 98 tidak ada pada muka surat akhir P13 dan SP1 menjawab setuju. [59] Semasa di Soal Semula oleh TPR; SP1 bersetuju bahawa sebahagian daripada didalam Halaman 98 pada P13 adalah daripada Laporan Pengauditan 1MDB yang asal yang SP1 sendiri akui semak. [60] Petisyen Rayuan tertuduh atas isu Pembelaan tertuduh dari perenggan 8,9,10,12,13.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa pembelaan perayu hanya penafian semata-mata.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa kegagalan pihak pendakwaan untuk mengemukakan salinan asal muka surat 98 Laporan ketua Audit Negara secara penuh telah pun meninggalkan lompang yang serius di dalam kes pendakwaan dan memprejudiskan perayu.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana tersalah arah dirinya apabila memutuskan untuk tidak mengikut prinsip undang-undang di dalam kes Yeoh Oon Theam v Public Prosecutor [2016] 5 MLJ 387. …. 28

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana khilaf dalam penelitian fakta dan undang-undang apabila tidak memutuskan bahawa pembelaaan tidak menimbulkan keraguan untuk kedua-dua pertuduhan.

Tuan Hakim Perbicaraan bijaksana tersalah arah dirinya apabila tidak membuat dapatan samada pendakwaan telahpun membuktikan suatu kes melampaui keraguan yang munasabah terhadap perayu untuk kedua-dua pertuduhan. Mahkamah Tinggi ini memutuskan: Tuan HMS telah memutuskan dengan tepat atas pertuduhan kedua bahawa tertuduh gagal menimbulkan keraguan munasabah di dalam pembelaannya. [61] Tuan HMS memberi alasan pada perenggan 134 bahawa tertuduh hanya menafikan sahaja dan penafian semata-mata bukan boleh menimbulkan keraguan munasabah di dalam kes pendakwaan dengan merujuk kepada PP v Dato Seri Anwar Ibrahim [2014] 4 CLJ

[62] Petisyen Rayuan tertuduh pada perenggan-perenggan di atas tadi berkisar kepada tiadanya ditunjukan halaman 98 secara sepenuhnya menyebabkan tertuduh tidak dapat membuat pembelaan dengan baik. Ini dapat di lihat pada perenggan 15, 15.1 dan 15.2 hujahan pihak pembelaan di hadapan Tuan HMS bahawa: 29 “15. In order for the accused to be able to defend himself against the charges, he must be given a copy of it to begin with. We respectfully submit the failure on the part of the prosecution to produce page 98 in full:

15.1 Leaves a serious gap intheir case which must result in the charges failing against the accused.

15.2. Seriously prejudices the accused in that he left guessing what page I s and therefore cannot properly defend himself against it” [63] Mahkamah Tinggi ini bersetuju dengan dapatan Tuan HMS di perenggan 137 Alasan Penghakiman bahawa beliau tidak bersetuju dengan hujahan pihak peguambela tertuduh yang tertuduh dalam keadaan meneka, terkeliru dan diprejudiskan untuk membuat pembelaan dan dengan tepat Tuan HMS telah merujuk kepada keputusan kes dari Mahkamah Rayuan iaitu Thenegaran a/l Murugan & Anor v PP [2013] 2 MLJ 855. [64] Tuan HMS telah dengan tepat melandaskan dapatannya kepada soal balas peguambela tertuduh kepada SP5 Ketua Audit Negara bagi menunjukan yang tertuduh tidak mungkin terkeliru atau meneka dan diprejudiskan dengan apa yang dikatakan halaman 98 tidak dikemukakan dengan penuh. Sila lihat soal balas tersebut; 30 “Soalan Peguam Kepada SP5: Setuju bahawa satu daripada perkara yang didapati adalah bahawa 1MDB lambat membayar subsidari LTAT iaitu PPHM sejumlah wang sebanyak RM396.41 juta from Disember 2014 hingga September 2015? Jawapan SP5: Berdasarkan muka surat yang berkenaan, memanglah pada masa itu semakan mendapati ada kelewatan. Sekarang saya tidak tahu. Soalan Peguam kepada SP5: Cadangan bahawa laporan tersebut membuat dapatan bahawa 1MDB telah menggunakan wang sebanyak RM288 juta yang seharusnya dibayar kepada subsidi LTAT untuk membayar feadah-faedah hasil daripada pinjaman 1MDB? Jawapan SP5: Kalau rujukan pada muka surat itu, saya bersetuju. Soalan Peguam kepada SP5: Mengikut muka surat 98, badan pengurusan 1MDB menggunakan wang RM288 juta untuk membayar faedah tersebut tanpa pengetahuan dan atau persetujuan lembaga pengarah 1MDB? Jawapan SP5: Kalau ikut muska surat itu setuju. Soalan Peguam Kepada SP5: Setuju dengan saya bahawa perkara itu adalah perkara kepentingan awam? Jawapan SP5: Tadi dia katakana tidak mendapat persetujuan Lembaga Pengarah. Tapi kalau kita semak dengan muka surat berkenaan seingat saya perkataan yang digunakan ialah dimaklumkan.” 31 [65] Rujukan Peguambela di perenggan 10 Petisyen Rayuan bahawa kes Yeoh Oon Theam v PP [supra] gagal di pertimbangan oleh Tuan HMS memihak kepada tertuduh adalah jelas fakta kes dan kedudukan dan prinsip kes adalah sebaliknya dan berbeza. Pada Perenggan 140 dan 141 alasan penghakiman Tuan HMS menjawab dan mematahkan hujahan peguambela tersebut. [66] Begitu juga hujahan peguambela akan P13 dikemukakan oleh SP6 dikatakan tidak teratur sebab tidak dikemukakan oleh pembuat. Tuan HMS telah menjawabnya dengan tepat di perenggan 145 secara anologi. [67] Tuan HMS pada perenggan 151 Alasan Penghakiman telah menyatakan dengan jelas beban tertuduh hanya menimbulkan keraguan munasabah keatas kes pendakwaan dan merujuk kes Mohamad Radhi Yaacok v PP [1991] 1 CLJ (Rep) 311 dan Miller v Ministry of Pensions [1947] 2 All ER 372. Penutup: [68] Mahkamah Tinggi ini meneliti Pertuduhan Kedua apa yang paling mustahak dan utama adalah keterangan SP4 yang mengesahkan itulah Halaman 98 yang diedarkan oleh tertuduh pada 28hb di tempat dan masa seperti mana pertuduhan. 32 [69] SP1 dan SP5 tanpa keraguan yang munasabah mengesahkan ianya adalah Rahsia Sulit halaman 98 dan Laporan Ketua Audit Negara tersebut yang diedarkan oleh tertuduh pada hari itu. [70] Tertuduh yang diwakili oleh peguambela memilih untuk tidak memberi keterangan secara bersumpah dan semestinya tidak boleh disoal-balas. Tertuduh berlindung disebalik keistimewaan tidak boleh di soal balas dengan memberi pembelaan yang tidak diutarakan semasa kes pendakwaan. [71] Tertuduh memilih untuk tidak membela dirinya atas pertuduhan memiliki halaman 98 pada hari kejadian sebaliknya menyatakan dalam keterangan beliau tanpa sumpah bahawa beliau tidak dapat membuat pembelaan tanpa sepenuhnya halaman 98. [72] Walhal semasa soal-balas saksi pendakwaan SP1 dan SP5 kelihatan begitu arif dan berpengetahuan lebih daripada mereka akan kandungan halaman 98 ini. Mahkamah ditunjukan pula dengan rakaman vedio bukannya setakat keterangan saksi SP4. Keterangan ini menutup segala yang tertuduh cuba menyatakan terkeliru. Tuan HMS dengan tepat menyatakan di perenggan 163 sebagai; “Pada hemat Mahkamah juga, perubahan zaman, tamadun manusia dan teknologi telah memungkinkan kes dibentangkansehingga ke tahap 33 seolah-oleh Mahkamah berada di tempat dan masa kejadian menyaksikan kesalahan dilakukan, seperti dalam ke ini” [73] Atas kenyataan tersebut dan alasan-alasan yang dinyatakan di atas Mahkamah ini berkeputusan sabitan atas pertuduhan kedua oleh Tuan HMS adalah selamat dikekalkan. ALASAN ATAS HUKUMAN. [74] Hukuman 18 bulan penjara adalah tidak terlalu ringan dan tidak terlalu berat. Menurut peruntukan yang ditetapkan di bawah kesalahan seksyen 8(1)(c)(iv) Akta Rahsia Rasmi 1972 [Akta 88] hukuman minima adalah satu tahun penajara dan maksima tujuh tahun. [75] Namun hukuman antara 18 bulan hingga 24 bulan adalah hukuman yang di dalam ruang lingkup yang dikatogerikan sebagai sedikit ringgan manakala jika hukuman antara 24 hingga 36 bulan adalah dikira sebagai tidak terlalu berat. Manakala jika lebih tinggi dari 36 bulan untuk kesalahan pertama di bawah kesalahan di bawak Akta Rahsia Rasmi 1972 adalah dikira terlalu berat. [76] Mahkamah Tinggi ini tidak berhasrat untuk menggangu hukuman oleh Tuan HMS melainkan ianya suatu hukuman yang irregular atau 34 tidak mematuhi undang-undang atau terlampau ringgan atau terlampau berat. [77] Dengan ini rayuan keatas hukuman oleh tertuduh dan pihak pendakwaan adalah ditolak. Bertarikh: 29.12.2017 (AZMAN BIN ABDULLAH) Hakim Mahkamah Tinggi Malaya [Bahagian Jenayah] Kuala Lumpur 35 Pihak-pihak: Peguambela bagi pihak Perayu/Tertuduh: … En. Gobind Singh bersama dengan En. Mohd. Haijan Omar [Tetuan Gobind Singh Deo & Co] dan hadir sama peguam-peguam terdiri dari En. Ahmad Nizam Hamid, En. Mohd. Faizal Rahman, En. Adi Zulkarnain Zulkifli, En. Nik Zarith Nik Mustapha dan En. Mohd. Falihin Kamil. Bagi pihak Pendakwaan: … En. Mohamad Abazafree Bin Abbas bersama-sama dengan En. Shukor Bin Abu Bakar. [Jabatan Peguam Negara, Malaysia]