Fairol Ezhar Bin Amin v Pendakwa Raya (PB-42JSKS(A)-1-11/2023)

Mana-mana orang yang, bagi maksud seksual –

menyentuh mana-mana bahagian badan seseorang kanak-kanak

…;

…; atau

…, melakukan suatu kesalahan dan hendaklah, apabila disabitkan, dihukum dengan pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi dua puluh tahun dan boleh juga dihukum dengan hukuman sebat.”. “Orang yang mempunyai hubungan amanah 16.

Jika seseorang yang melakukan mana-mana kesalahan di bawah Akta ini atau mana-mana kesalahan yang dinyatakan dalam Jadual terhadap seseorang kanak-kanak, mempunyai hubungan amanah dengan kanak-kanak itu, orang itu hendaklah, sebagai tambahan kepada hukuman yang dia boleh dikenakan bagi kesalahan itu, dihukum dengan pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi lima tahun dan hendaklah juga dihukum dengan hukuman sebat tidak kurang daripada dua sebatan.”. KES PENDAKWAAN [7] Pihak pendakwaan telah memanggil seramai enam (6) orang saksi untuk memberi keterangan, mereka ialah: SP1 – Inspektor Harris bin Md Noor – Pegawai Tangkapan. SP2 – Mohd Fauzi bin Mohd Mustakim – Bapa Tiri SP3 SP3 – Nurfatin Alisa binti Maliki – Mangsa Page 6 of 44 SP4 – Rohana binti Ismail – Guru Penolong Kanan Pentadbiran di SMK Tun Hussein Onn Seberang Jaya. SP5 – Abd Naser bin Othman – Pengetua SMK Tun Hussein Onn Seberang Jaya. SP6 – Insp Nurul Fazlina Noor Fazil – Pegawai Penyiasat Ringkasan Fakta Kes Pendakwaan [8] Berdasarkan keterangan yang telah dikemukakan oleh saksi-saksi yang tersebut, fakta kes adalah seperti berikut:

Perayu ialah seorang guru Pendidikan Seni yang mengajar di Sekolah Menengah Tun Hussein Onn. SP3 merupakan seorang pelajar di sekolah tersebut dari tahun 2017 sehingga tahun 2019.

Pada tahun 2019, semasa SP3 berada di dalam tingkatan 4, Perayu telah mengajar subjek Pendidikan Seni di kelas SP3. Sejak dari itu hubungan Perayu dan SP3 menjadi rapat.

Hubungan rapat sebagai seorang guru dan murid tidak habis di dalam kelas, ianya berlanjutan hingga di luar waktu persekolahan di mana Perayu sering menjemput SP3 untuk pergi ke pusat membeli belah Sunway Carnival.

Di sepanjang pertemuan mereka, Perayu ada memegang tangan SP3. Hubungan yang rapat antara guru dan murid ini telah membawa kepada berlakunya kejadian seperti yang dipertuduhkan.

Pada bulan Mac 2019, Perayu telah mengambil SP3 di taman permainan berhampiran rumah SP3. Perayu telah membawa SP3 pergi menjamu selera di Restoran KFC. Selepas selesai Page 7 of 44 makan, Perayu telah membawa SP3 ke sebuah rumah teres 2 tingkat (rumah tempat kejadian). Rumah tersebut mempunyi 3 bilik tidur di tingkat atas dan rumah tersebut dijaga oleh seorang lelaki dan seorang perempuan berbangsa Cina.

Semasa di rumah tersebut, Perayu telah menarik SP3 masuk ke dalam rumah dan seterusnya Perayu telah memaksa SP3 masuk ke dalam sebuah bilik di tingkat atas rumah tersebut. Setelah SP3 masuk ke dalam bilik, Perayu terus mengunci pintu bilik tersebut dan menolak SP3 ke atas tilam. Perayu kemudiannya duduk di atas badan SP3 lalu meraba payudara

SP3 berasa sangat takut dengan tindakan Perayu ke atasnya dan SP3 merayu agar dia tidak diapa-apakan oleh Perayu. SP3 tidak berdaya untuk melawan Perayu dan SP3 juga tidak cuba menjerit kerana takut Perayu akan melakukan sesuatu kepadanya.

Seterusnya Perayu telah menanggalkan pakaian SP3, lalu menghisap payudara SP3 dan memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. Perayu telah memancutkan air mani ke atas perut SP3.

Pada masa tersebut, SP3 dapat melihat perlakuan dan perbuatan Perayu ke atas dirinya kerana kejadian tersebut berlaku di siang hari dan terdapat cahaya dari luar yang membolehkan SP3 nampak perlakuan Perayu tersebut.

Selepas itu Perayu masuk ke dalam tandas untuk mandi dan SP3 hanya duduk menangis di atas katil. Setelah Perayu siap mandi, dia telah menyuruh SP3 mandi. SP3 hanya mengikut arahan Perayu untuk mandi dan bersiap-siap. Perayu kemudiannya memujuk SP3 dengan mengatakan kejadian Page 8 of 44 yang berlaku sebentar tadi adalah kerana keikhlasan Perayu terhadap SP3.

Pada jam 5.00 petang, Perayu telah menghantar SP3 pulang ke rumah dan menurunkan SP3 di taman permainan yang berhampiran rumahnya. SP3 berjalan pulang ke rumahnya dan setibanya di rumah, ibu bapanya telah keluar bekerja dan SP3 terus menangis.

Perayu menghubungi SP3 dan memujuknya dengan mengatakan bahawa persetubuhan adalah satu perkara biasa, dia serius dan ikhlas dengan perhubungan mereka serta berjanji untuk mengahwini SP3.

SP3 terus merahsiakan kejadian tersebut dari diketahui oleh sesiapa kerana merasakan perkara itu melibatkan maruah dirinya. SP3 cuba menjauhkan diri dari Perayu tetapi Perayu terus memujuk SP3 sehinggalah SP3 menjalinkan semula hubungannya dengan Perayu.

SP2 telah mencium sesuatu yang tidak betul dengan perhubungan Perayu dan SP3. SP2 mendapati Perayu dan SP3 keluar bersama ketika Perayu menjemput SP3 di rumah.

SP2 telah membuat satu laporan polis (Eksibit P5) pada tahun 2020 kerana beliau tidak berpuas hati dengan tindakan Perayu yang membawa SP3 keluar.

Kemudiannya SP2 telah mengambil tindakan memindahkan SP3 ke sekolah lain ketika SP3 berada di Tingkatan 5 kerana beliau mendapati tiada tindakan lanjut oleh mana-mana pihak berikutan laporan polis yang dibuatnya.

Tujuan SP2 memindahkan SP3 ke sekolah yang lain adalah untuk menghalang Perayu dan SP3 daripada terus Page 9 of 44 berhubungan. Tambahan pula SP3 akan menduduki peperiksaan SPM pada tahun tersebut.

Walaupun SP3 telah bertukar sekolah, Perayu masih datang mencari SP3 di sekolah baharu dan mereka selalu berhubung melalui aplikasi Whatsapp.

SP3 mengesahkan bahawa sejak bulan Mac 2019 sehingga laporan polis dibuat pada Jun 2021, SP3 dan Perayu telah pergi ke rumah tempat kejadian lebih kurang 30 kali untuk mengadakan hubungan intim.

Pada setiap kali pergi ke rumah tempat kejadian, mereka telah mengadakan hubungan intim di bilik-bilik yang berlainan.

SP3 mengesahkan bahawa Perayu ada membuat bayaran kepada lelaki atau perempuan Cina di rumah tersebut pada setiap kali mereka berkunjung ke rumah tersebut.

Hubungan sulit di antara Perayu dan SP3 telah dapat dihidu oleh SP2 dan beliau mengesyaki sesuatu yang tidak kena dengan SP3, kerana SP3 sering keletihan dan mengadu sakit di bawah perut.

Semasa SP3 sedang tidur, SP2 telah memeriksa telefon bimbit SP3 dan beliau mendapati SP3 dan Perayu sering menghantar mesej-mesej lucah melalui aplikasi Whatsapp.

SP2 telah bertanya SP3 mengenai mesej-mesej lucah tersebut dan SP3 telah berterus terang kepada SP2 dan menceritakan perkara-perkara yang telah berlaku di antaranya dengan Perayu.

SP2 kemudiannya telah berbincang dengan isterinya mengenai apa yang diceritakan oleh SP3 kepadanya dan juga mengenai mesej-mesej lucah antara SP3 dan Perayu. Selanjutnya pada 21.6.2021, SP3 telah membuat laporan Page 10 of 44 polis (Eksibit P8) dan pada keesokannya SP3 telah membuat satu laporan polis pembetulan (Eksibit P9).

Hasil siasatan yang dijalankan oleh SP6, maka pada 24.9.2021, Perayu telah dihadapkan ke Mahkamah atas pertuduhan seperti yang tersebut di atas. [9] Di akhir kes pendakwaan, HMS mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap Perayu bagi

Pertuduhan di bawah seksyen 14(a) dan subseksyen 16(1) Akta Oleh itu, Perayu telah dipanggil untuk membela diri. KES PEMBELAAN [10] Di peringkat kes pembelaan, hanya Perayu seorang sahaja yang telah memberi keterangan sebagai saksi pembelaan. Di akhir kes pembelaan, HMS mendapati pihak pembelaan telah gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Selanjutnya HMS telah memutuskan di akhir kes bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan ke atas Perayu melampaui keraguan yang munasabah. RAYUAN ATAS SABITAN DAN HUKUMAN Prinsip-prinsip berkaitan campur tangan Mahkamah yang mendengar rayuan [11] Di dalam mendengar rayuan jenayah, Mahkamah ini mengambil perhatian dan ingatan bahawa tugas Mahkamah Rayuan adalah untuk mempertimbangkan sama ada sabitan itu betul dan selamat. (Rujuk kes Mohd Johi Said & anor v. PP [2005] 1 CLJ 389). Page 11 of 44 [12] Mahkamah ini juga berpandukan kepada prinsip undang-undang yang mantap, bahawa Mahkamah di peringkat rayuan seharusnya mengambil pendirian untuk tidak mengganggu keputusan yang telah dibuat oleh mahkamah perbicaraan melainkan ternyata keputusan tersebut tersalah arah atau tidak menurut undang-undang. [13] Di dalam kes Mohd Yusri bin Mangsor & Anor v. PP and another appeal (2014) 4 MLJ 875, Mahkamah memutuskan bahawa campur tangan Mahkamah Rayuan dibolehkan di dalam keadaan yang berikut: “(i) the judgment is based upon a wrong premise of fact or of law;

(ii) there was insufficient judicial appreciation by the trial judge of the evidence of circumstances placed before him;

(iii) the trial judge has completely overlooked the inherent probabilities of the case;

(iv) that the course of events affirmed by the trial judge could not have occurred;

the trial judge had made an unwarranted deduction based on faulty judicial reasoning from admitted or established facts; or

(vi) the trial judge had so fundamentally misdirected himself that one may safely say that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions would have arrived at the same conclusion, then an appellate court will intervene to rectify that error so that injustice is not occasioned.”. [14] Mahkamah ini juga merujuk kepada seksyen 316 Kanun Tatacara Jenayah (“KTJ”) yang memperuntukkan bahawa: Page 12 of 44 “At the hearing of the appeal the Judge may if he considers there is no sufficient ground for interfering, dismiss the appeal, or may–

in an appeal from an order of acquittal, reverse the order, and direct that further inquiry be made, or that the accused be re-tried, as the case may be, or find him guilty and pass sentence on him according to law;

in an appeal from a conviction or in an appeal to sentence–

reverse the finding and sentence and acquit or discharge the accused, or order him to be re-tried; or

(ii) alter the finding, maintaining the sentence, or with or without altering the finding reduce or enhance the sentence or alter the nature of the sentence;

(iii) in an appeal from any other order, alter or reverse such order.

in an appeal from any other order, alter or reverse such order.”. Isu-isu yang dibangkitkan oleh Perayu di dalam rayuan dan hujahan [15] Pihak Perayu di dalam Petisyen Rayuan (rujuk Rekod Rayuan Jilid 1 di mukasurat 10 hingga 15), telah menyenaraikan sebanyak 36 alasan rayuan bahawa HMS telah terkhilaf dan tersalah arah dari segi undang-undang dan fakta, seperti berikut:

HMS gagal mengambil kira pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT adalah defektif atas alasan terdapat dua (2) bentuk pertuduhan bertindih iaitu di bawah Seksyen 14(a) Akta 792 yang dibaca bersama subseksyen 16(1) Akta yang Page 13 of 44 sama di bawah satu pertuduhan bertentangan dengan kehendak peruntukan-peruntukan berkenaan di bawah KTJ.

(ii) HMS gagal mengambil kira bahawa pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT tersebut adalah tidak sah kerana jenis kesalahan yang dinyatakan di dalam pertuduhan tersebut tidak dinyatakan oleh Pengadu di dalam Laporan Maklumat Pertama (Laporan Polis) Pengadu yang dibuat terhadap OKT.

(iii) HMS gagal mengambil kira bahawa dua (2) bentuk pertuduhan yang bertindih tersebut mempunyai elemen-elemen pertuduhan yang berbeza yang hendaklah diadakan oleh pihak pendakwaan yang telah mendatangkan prejudis kepada OKT untuk menyediakan pembelaannya.

(iv) HMS gagal mengambil kira bahawa pihak pendakwaan telah gagal melepaskan beban pembuktian melampui keraguan yang munasabah mengikut kehendak undang-undang di bawah Akta Keterangan 1950.

HMS gagal mengambil kira bahawa pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT tidak menyatakan tarikh sebenar kejadian kesalahan yang diadukan terhadap OKT seperti yang dilaporkan di dalam Laporan Maklumat Pertama Pengadu.

(vi) HMS gagal mengambil kira bahawa keterangan SP3 (Pengadu) yang jelas dan nyata bahawa mangsa tidak berhasrat untuk meneruskan aduannya terhadap OKT seperti yang terdapat di dalam laporan polis sebagai maklumat pertama yang menjadi asas pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT di dalam kes ini. Page 14 of 44

(vii) HMS gagal mengambil kira bahawa pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT adalah kabur kerana tiada aduan di dalam Laporan Maklumat Pertama yang menyatakan bahawa OKT telah meraba dan menghisap payudara pengadu.

(viii) HMS gagal mengambil kira bahawa Laporan Maklumat Pertama (laporan polis) tersebut menyatakan bahawa OKT tolah merogol Pengadu tetapi pertuduhan yang dikenakan adalah OKT telah melakukan amang seksual fizikal terhadap mangsa yang menyukarkan OKT untuk menyediakan pembelaan ke atas pertuduhan.

(ix) HMS gagal mengambil kira bahawa Pengadu telah membuat satu laporan polis bertarikh pada 21-06-2021 yang menyatakan bahawa OKT telah merogolnya di mana Pegawai Penyiasat telah menjalankan siasatan di bawah seksyen 376 Kanun Keseksaan tetapi OKT dikenakan pertuduhan di bawah seksyen 14(a) Akta 792.

HMS gagal mengambil kira keterangan SP3 (Pengadu) bahawa laporan polis sebagai maklumat pertama tersebut telah ditarik balik secara sah melalui laporan polis yang dibuat oleh Pengadu pada 16-12-2021 sebelum saksi pertama pendakwaaan memberi keterangan terhadap pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT dibawah Seksyen 14(a) Akta 792.

(xi) HMS gagal mengambil kira bahawa maklumat pertama (laporan polis bertarikh 21-06-2021) tersebut sudah tidak wujud Iagi untuk diteruskan siasatan di dalam perbicaraan ke atas pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT tersebut.

(xii) HMS gagal mengambil kira bahawa semua keterangan mengenai siasatan yang dibuat oleh Pegawai Penyiasat di Page 15 of 44 bawah laporan polis yang telah ditarik balik oleh Pengadu tersebut adalah tidak sah dan tidak boleh diambil kira oleh Hakim bijaksana untuk meneruskan prosiding perbicaraan ke atas pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT tersebut.

(xiii) HMS gagal mengambil kira bahawa Laporan Maklumat Pertama (laporan polis) yang menjadi asas penyiasatan keatas aduan Pengadu sudah tidak wujud Iagi pada tarikh prosiding bicara dimulakan di Mahkamah Sesyen Butterworth pada 29-09-2021.

(xiv) HMS gagal mengambil kira bahawa keterangan Pegawai Penyiasat yang dimaklumkan oleh Pegawai Perubatan kepadanya bahawa tiada sebarang sampel DNA diambil kerana kejadian rogol adalah kejadian lama dan bukan kejadian baru.

(xv) HMS gagal mengambil kira bahawa hasil Laporan Perubatan yang diserahkan kepada OKT pada 26-01-2022 yang tidak menyatakan bahawa OKT telah melakukan perbuatan meraba dan menghisap payudara mangsa seperti yang dinyatakan di dalam pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT.

(xvi) HMS membuat keputusan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya mengadakan suatu kes prima facie ke atas pertuduhan pertama yang dikenakan terhadap OKT tersebut tanpa mengambil kira bahawa Pengadu tidak berhasrat untuk meneruskan perbicaraan ke atas pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT tersebut.

(xvii) HMS memanggil OKT membela diri ke atas pertuduhan yang dikenakan terhadapnya tersebut tanpa mengambil kira bahawa laporan polis bertarikh 21-06-2021 yang menjadi Page 16 of 44 asas kepada pertuduhan tersebut telah ditarik balik oleh Pengadu pada 16-12-2021 atas alasan bahawa perkara yang diadukan terhadap OKT telah diselesaikan oleh kedua-dua pihak di luar Mahkamah.

(xviii) HMS gagal mengambil kira bahawa laporan polis yang dibuat oleh Pengadu tersebut adalah selepas dua (2) tahun dari tarikh kejadian yang dinyatakan di dalam laporan polis yang telah ditarik balik oleh Pengadu tersebut.

(xix) HMS gagal mengambil kira bahawa laporan polis bertarikh 21- 06-2021 tersebut telah ditarik balik secara sukarela oleh Pengadu sebelum tarikh perbicaraan dimulakan.

(xx) HMS gagal mengambil kira bahawa pertuduhan terhadap OKT adalah tidak sah setelah laporan polis bertarikh 21-06- 2021 yang menyatakan OKT merogol Pengadu tersebut telah ditarik balik secara sukarela dan sah oleh Pengadu.

(xxi) HMS gagal mengambil kira bahawa laporan polis yang ditarik balik oleh Pengadu adalah merupakan satu laporan palsu yang dibuat oleh Pengadu terhadap OKT atas alasan bahawa OKT tidak dikenakan pertuduhan merogol pengadu mengikut Laporan Polis bertarikh 21-06-2021 tersebut.

(xxii) HMS gagal mengambil kira bahawa tiada sebarang dokumen atau keterangan dari doktor atau Pegawai Perubatan yang memeriksa badan Pengadu dikemukakan oleh pihak pendakwaan di sepanjang perbicaraan yang menunjukkan bahawa OKT telah merogol Pengadu atau meraba dan menghisap payudara Pengadu seperti yang dinyatakan di dalam pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT berdasarkan kepada laporan polis yang telah ditarik balik Page 17 of 44 secara sukarela oleh Pengadu sebelum perbicaraan dimulakan di Mahkamah Sesyen Jenayah (1) Butterworth.

(xxiii) HMS gagal mengambil kira prosedur / tatacara jenayah bahawa sesuatu pendakwaan kes jenayah dimulakan berdasarkan kepada laporan polis mengenai sesuatu kejadian salah Iaku jenayah yang dilaporkan oleh seseorang Pengadu tersebut.

(xxiv) HMS gagal mengambil kira bahawa terdapat percanggahan keterangan yang ketara ke atas fakta yang material di dalam keterangan mangsa sebagai saksi utama pendakwaan yang diberikan di Mahkamah Sesyen Jenayah (1) Butterworth yang jika diambil kira akan memudaratkan kes pendakwaan ke atas pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT tersebut.

(xxv) HMS gagal mengambil kira kehendak undang-undang di dalam membuktikan bahawa sijil kelahiran yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan mengikut kehendak undang-undang mengenai pembuktian di bawah Akta Pendaftaran Kelahiran dan Kematian 1957.

(xxvi) HMS memutuskan bahawa pihak pembelaan telah gagal menimbulkan satu keraguan yang munasabah walaupun terdapat keraguan yang munasabah di mana Pengadu di dalam keterangannya di mahkamah menyatakan bahawa beliau dengan sukarela tanpa sebarang paksaan telah menarik balik laporan maklumat pertama iaitu aduannya terhadap OKT dan beliau tidak berhasrat untuk meneruskan tindakan ke atas pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT tersebut. Page 18 of 44

(xxvii) HMS gagal mengambil kira bahawa semasa Mangsa membuat laporan polis dan diperiksa oleh Pegawai Perubatan, Mangsa berumur 18 tahun dan sudah cukup umur.

(xxviii) HMS gagal mengambil kira bahawa pihak pendakwaan telah gagal menawarkan kepada pembelaan dua orang berbangsa Cina lelaki dan perempuan yang berada di tempat kejadian seperti yang dinyatakan oleh SP3 (Pengadu) di dalam keterangannya ke atas pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT.

(xxix) Anggapan di bawah seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950 adalah terpakai yang mengakibatkan terputus rangkaian naratif kes pendakwaan apabila pihak pendakwaan gagal menawarkan dua orang Cina yang berada di tempat kejadian tersebut kepada pihak pembelaan.

(xxx) HMS gagal mengambil kira dan membuat penilaian menyeluruh ke atas keterangan OKT dan keterangan Pengadu berkaitan dengan Laporan Maklumat Pertama (laporan polis) yang telah ditarik balik oleh Pengadu tersebut tidak meneruskan perbicaraan terhadap OKT.

(xxxi) HMS gagal mengambil kira bahawa semasa Pengadu membuat Laporan Maklumat Pertama (laporan polis) tersebut beliau berumur 18 tahun dan bukan kanak-kanak di bawah umur.

(xxxii) HMS gagal mengambil kira untuk membuat penilaian kenapa OKT tidak dipertuduhkan di bawah seksyen 376 Kanun Keseksaan mengikut aduan Pengadu seperti yang dinyatakan di dalam laporan maklumat pertama (laporan polis) yang dibuat oleh Pengadu terhadap OKT tersebut. Page 19 of 44

(xxxiii) HMS mengenakan hukuman setelah mensabitkan OKT ke atas pertuduhan yang dirangka terhadap OKT bertentangan dengan kehendak undang-undang di bawah Kanun Tatacara Jenayah.

(xxxiv) Apabila bertindak sebagai seorang hakim, pegawai pendakwa dan saksi semasa mensabitkan dan menjatuhkan hukuman ke atas OKT ke atas pertuduhan pindaan yang tidak pernah dikenakan dan dibaca kepada OKT di mahkamah terbuka.

(xxxv) HMS gagal mengambil kira prinsip-prinsip untuk menjatuhkan hukuman sama ada memberatkan atau meringankan tersebut dengan mengambilkira fakta kes di hadapan Mahkamah tersebut.

(xxxvi) Pihak OKT memohon supaya sabitan dan hukuman terhadap pertuduhan yang defektif yang dikenakan terhadap OKT dibuat penilaian menyeluruh samada diberikan oleh hakim bijaksana berdasarkan kehendak undang-undang. [16] Walaupun pihak Perayu mengemukakan alasan rayuan yang begitu panjang, tetapi ianya berulang-ulang di mana sebenarnya hanya 3 isu utama yang dibangkitkan oleh pihak Perayu iaitu:

Pertuduhan dikatakan cacat;

Kesan penarikan balik Laporan Polis oleh SP3; dan

Keterangan saksi dan ekshibit yang dikemukakan. [17] Mahkamah telah meneliti hujahan kedua-dua pihak berkaitan isu yang dibangkitkan oleh pihak Perayu dan Mahkamah mendapati isu-isu tersebut tidak bermerit berdasarkan alasan-alasan yang berikut: Page 20 of 44 Isu pertama: Pertuduhan cacat [18] Pertuduhan yang dikenakan ke atas Perayu dan dibicarakan adalah seperti berikut – "Bahawa kamu pada awal bulan Mac 2019 jam lebih kurang 4.00 petang bertempat di dalam bilik tingkat 2, rumah alamat no. 28, Lorong Sentral 1, Taman Sentral, Butterworth, di dalam Daerah Seberang Perai Utara, di dalam Negeri Pulau Pinang telah melakukan amang seksual fizikal dengan cara meraba dan menghisap payudara seorang kanak-kanak perempuan bernama xxxxxxxxxx, no. KP: xxxxxxxxxx berumur 16 tahun 1 bulan yang mana kamu mempunyai hubungan amanah dengannya sebagai guru kanak-kanak tersebut, dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah sek 14(a) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 dan dibaca bersama Sek. 16(1) Akta Yang Sama." [19] Pihak Perayu berhujah bahawa pertuduhan yang tersebut di atas adalah cacat kerana tidak menyatakan tarikh kejadian. Mahkamah ini merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan yang telah memutuskan berkenaan tarikh kejadian, iaitu kes Ku Lip See v, PP [1981] 1 LNS 155 di mukasurat 196 menyatakan seperti berikut: “With reference to question (I), we are constrained to observe that although the charge has not stated exactly when the offence was committed during the months of May and June 1978 it has nevertheless specifically defined the time and place sufficiently to enable the applicant to answer the charge.”. [20] Berpandukan kes di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa tempoh masa yang dinyatakan di dalam pertuduhan iaitu “……. Pada awal bulan Mac 2019 jam lebih kurang 4 petang bertempat di …………” adalah mencukupi untuk memberi notis kepada Perayu berkenaan dengan masa yang mana dia dipertuduhkan. Page 21 of 44 Tambahan pula tempat kejadian juga telah dinyatakan dengan jelas. Cara bagaimana kejadian tersebut dinyatakan di dalam pertuduhan tidak langsung memprejudiskan Perayu dalam menyediakan pembelaannya. Sepanjang masa perbicaraan, Perayu sedar akan sifat pertuduhan yang dihadapinya dan dia tidak tersalah arah atau misled mengenai pertuduhan tersebut. [21] Mahkamah dapati Perayu juga boleh membuat pembelaan dan mengemukakan soalan-soalan kepada saksi-saksi pendakwaan bagi menimbulkan keraguan ke atas keterangan pihak pendakwaan. [22] Mahkamah ini juga berpandukan kes yang telah dirujuk oleh Responden iaitu Mohd Ruszaini bin Mislan vs PP [2017] MLJU 2118 di mana Mahkamah telah memutuskan: “[22] So too here. The appellant was not prejudiced by the failure of the prosecution to specify the date of the incident in the charge. The charge provided sufficient particulars for him to prepare his defence. In sexual offences the essential ingredients are the identity of the offender and the sexual act itself.”. [23] Selanjutnya Perayu juga membangkitkan isu bahawa HMS telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila gagal mengambil kira bahawa dua bentuk pertuduhan bertindih tersebut mempunyai elemen-elemen pertuduhan yang berbeza dan memprejudiskan Perayu. [24] Mahkamah telah meneliti Nota Keterangan dan Alasan Penghakiman, di mana jelas menunjukkan bahawa hanya satu pertuduhan yang diteruskan terhadap perayu. Pihak pendakwaan telah menarik balik pertuduhan kedua (di bawah seksyen 12 Akta 792) dan Perayu telah dilepaskan tanpa dibebaskan oleh HMS terhadap pertuduhan tersebut. Mahkamah ini merujuk kepada Page 22 of 44 Rekod Rayuan Jilid 2 di muka surat 8 yang dengan jelas menunjukkan minit prosiding di Mahkamah Sesyen seperti berikut: “TPR : Untuk pertuduhan kedua saya mendapat arahan daripada Dato' PPN untuk Tarik balik. Mahkamah: OKT dilepaskan tanpa dibebaskan daripada Pertuduhan Kedua.”. [25] Maka hujahan perayu bahawa terdapat 2 pertuduhan yang bertindih adalah tidak tepat kerana Pertuduhan Kedua telah ditarik balik sebelum perbicaraan bermula. Isu Kedua: bahawa SP3 telah menarik balik Laporan Polis (P8) maka pendakwaan ke atas Perayu menjadi tidak sah. [26] SP3 telah membuat satu laporan polis pada 16/12/2021 dengan nombor repot Mak Mandin /004234/21 (ekshibit D12) di mana SP3 menyatakan— “Saya tidak lagi berhasrat untuk meneruskan kes tersebut dan ingin menarik balik laporan yang telah dibuat seperti no laporan di atas. Ini kerana telah ada penyelesaian secara muafakat dan harmoni berkait kes tersebut di luar Mahkamah.”. [27] Mahkamah ini menerima hujahan Responden bahawa kuasa pendakwaan bagi sesuatu kes adalah terletak atas budi bicara pihak Pendakwa Raya. Nas-nas yang dirujuk oleh pihak Responden adalah tepat dalam isu ini. [Rujuk kes PP vs Ismahairi Ismail (2021) 1 LNS 1456; PP vs Rozita Mohamad Ali (2018) 9 CLJ 265]. [28] Laporan polis (D12) tidak secara automatik menghentikan kuasa budi bicara pihak Pendakwa Raya untuk meneruskan pendakwaan. Ini kerana pihak pendakwaan percaya wujudnya keterangan yang Page 23 of 44 kukuh bahawa kejadian seperti pertuduhan tersebut dapat dibuktikan di Mahkamah. [29] Meneliti laporan polis D12 tersebut, SP3 menyatakan hendak menarik balik laporan terdahulu kerana ada penyelesaian secara muafakat dan harmoni. SP3 tidak menafikan berlakunya kejadian seperti yang dipertuduhkan. [30] SP3 telah datang ke Mahkamah memberi keterangan yang kukuh mengenai kejadian seperti yang dipertuduhkan. HMS juga mendapati SP3 merupakan seorang saksi yang kredibel. Isu ketiga: Merit keterangan dan ekshibit pendakwaan [31] Terdapat 8 alasan yang dinyatakan oleh pihak Perayu di dalam Petisyen Rayuannya yang berkaitan dengan keterangan saksi-saksi pendakwaan dan ekshibit yang telah dikemukakan. Mahkamah tidak berhasrat untuk mengulangi alasan-alasan tersebut secara satu persatu, memadai untuk Mahkamah ini menyatakan Alasan 14, 15, 22, 23, 24, 26, 29 dan 30. Mahkamah akan membincangkan isu ini secara bersekali dengan isu undang-undang yang harus diputuskan dalam rayuan ini. [32] Di dalam rayuan ini, terdapat isu isu undang-undang yang haruslah diputuskan, iaitu:- Pertama: Sama ada di akhir kes pendakwaan, pihak pendakwaan berjaya membuktikan semua elemen pertuduhan secara prima facie. Kedua: sama ada pihak pembelaan berjaya menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan di akhir kes pembelaan; Page 24 of 44 Ketiga: Sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes melampaui keraguan yang munasabah terhadap Perayu di akhir kes bagi Pertuduhan tersebut; dan Keempat: sama ada hukuman-hukuman yang dijatuhi ke atas Perayu adalah munasabah, setimpal dan selaras dengan undang-undang. Elemen-elemen Pertuduhan [33] Elemen-elemen pertuduhan yang mesti dibuktikan di akhir kes pendakwaan adalah:

SP3 adalah seorang kanak-kanak;

Perayu telah menyentuh bahagian badan SP3 iaitu payudara SP3;

Sentuhan dibuat bagi maksud seksual; dan

Perayu sebagai guru mempunyai hubungan amanah dengan Analisis dan keputusan Mahkamah ini Isu Pertama: sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan secara prima facie elemen-elemen pertuduhan di akhir kes pendakwaan [34] Mahkamah ini telah meneliti Alasan penghakiman oleh HMS di dalam Rekod Rayuan Jilid 1 di mukasurat 17 sehingga 50. HMS telah menukilkan fakta kes sebagaimana di muka surat 18 sehingga 22 (Rekod Rayuan Jilid 1) dan beliau telah meneliti keterangan saksi-saksi pendakwaan dan mendapati kesemua elemen kesalahan di bawah seksyen 14(a) Akta 792 telah berjaya dibuktikan. Page 25 of 44 Elemen Pertama: SP3 adalah seorang kanak-kanak semasa kejadian; [35] HMS mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa SP3 ialah seorang kanak-kanak semasa berlakunya kejadian yang dipertuduhkan. Berdasarkan dokumen Sijil Kelahiran SP3 (Eksibit P7) mengesahkan bahawa SP3 dilahirkan pada 12.2.2003. [36] Berdasarkan P7 adalah jelas bahawa SP3 berumur 16 tahun 1 bulan semasa kejadian dan berumur 19 tahun ketika memberi keterangan di Mahkamah. Sepanjang perbicaraan berlangsung, pihak perayu tidak mencabar P7. Semasa membuat laporan polis SP3 telah berumur 18 tahun. [37] Memandangkan semasa kejadian berlaku SP3 berumur di bawah 18 tahun, maka SP3 adalah seorang kanak-kanak menurut subseksyen 2(1) Akta 792. Di dalam pertuduhan tidak menyentuh mengenai umur SP3 semasa membuat laporan. [38] Berdasarkan keterangan lisan dan dokumentari yang dikemukakan, Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa elemen pertama telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan secara prima facie. Elemen Kedua : Perayu telah menyentuh bahagian badan SP3 iaitu payudara SP3 Elemen Ketiga : Sentuhan oleh Perayu dibuat bagi maksud seksual [39] Mahkamah akan mengupas elemen kedua dan elemen ketiga bersekali memandangkan kedua-dua elemen ini saling berkait. Page 26 of 44 [40] HMS telah meneliti keterangan SP3, iaitu mangsa dalam kes ini yang terlibat secara langsung di dalam kejadian seperti yang dipertuduhkan. Keterangan SP3 bahawa Perayu telah meraba dan menghisap payudara SP3. [41] HMS telah merujuk kepada Huraian 1 mengenai perbuatan menyentuh dan Huraian 2 mengenai maksud seksual. HMS berpuas hati bahawa perbuatan Perayu yang meraba dan menghisap payudara SP3 merupakan satu perbuatan menyentuh. [42] Dalam menentukan sama ada perbuatan sentuhan yang dilakukan oleh Perayu adalah bagi maksud seksual, Huraian 2 seksyen 14 Akta 792 menyebutkan bahawa: “Dalam menentukan apakah yang menjadi maksud seksual, mahkamah boleh menimbangkan, antara lain, bahagian badan yang disentuh, sifat dan takat perbuatan menyentuh atau kontak fizikal dan semua hal keadaan lain yang berkenaan dengan perlakuan itu.”. [43] Selanjutnya berdasarkan Huraian 2, Mahkamah dapati bahagian badan yang disentuh oleh Perayu adalah payudara yang merupakan anggota seksual dan sentuhan yang dilakukan oleh Perayu adalah dengan cara meraba dan menghisap. Adalah jelas bahawa perbuatan meraba dan menghisap bukanlah satu sentuhan yang dibenarkan dan ianya menjurus kepada sentuhan bagi maksud seksual. [44] Mahkamah ini juga telah meneliti keterangan SP3 (Rujuk Rekod Rayuan Jilid 2 di mukasurat 25 – 71) dan mendapati SP3 telah menerangkan dan menghuraikan dengan terperinci perbuatan Perayu yang telah menyentuh iaitu meraba dan menghisap payudaranya pada hari kejadian tersebut. Page 27 of 44 [45] Mahkamah ini juga mendapati keterangan SP3 adalah konsisten, kukuh, meyakinkan dan tidak goyah (cogent, overwhelming evidence and not shaken). Keterangan SP3 ini telah gagal disangkal oleh pihak pembelaan. [46] Semasa pemeriksaan balas terhadap SP3, Mahkamah dapati soalan-soalan yang diajukan kepada SP3 menunjukkan bahawa pihak pembelaan bersetuju mengenai kejadian meraba dan menghisap payudara oleh Perayu ke atas SP3. Mahkamah ini memetik soalan dan jawapan semasa SP3 disoal balas:- “Q: Bila cikgu meraba kamu? A: Pada bulan Mac 2019.”. [47] Berdasarkan soalan yang seterusnya, Mahkamah juga mendapati pihak pembelaan tidak menafikan kehadiran Perayu di tempat kejadian. “Q: Semasa kamu telah sampai hadapan rumah kejadian itu di Lorong Sentral itu, ada tanya cikgu kenapa bawa datang ke rumah itu? A: Tidak Q: Adakah kamu menolak atau enggan masuk ke dalam rumah itu? Ada kamu bagi tahu kepada cikgu? A: Tidak. Q: Jadi kamu ikut cikgu masuk dalam ke rumah itu? A: Ya. Q: Kamu kata cikgu bawa kamu ke dalam sebuah bilik. Bilik di tingkat 2? A: Ya Q: Cikgu duduk sebelah kamu dekat mana? Page 28 of 44 A: Atas tilam. Q: Jadi kamu pun duduk atas tilam, cikgu pun duduk atas tilam. Selepas itu apa jadi? A: Dia meraba dan menghisap payudara saya. Q: Kamu tak buat apa pun sebab kamu pun melibatkan diri dalam apa yang dia buat itu. Kamu pun suka apa yang dia buat masa itu. Setuju? A: Tidak setuju Q: Masa OKT hisap dan raba kamu, kamu terbaring? A: Ya.”. [48] Berdasarkan soalan-soalan tersebut menunjukkan bahawa pembelaan mengakui berlakunya kejadian seperti yang dipertuduhkan. Jalur pembelaan (line of defence) yang diketengahkan bahawa kejadian tersebut berlaku dengan kerelaan SP3, sedangkan dalam kes ini, kerelaan bukanlah merupakan satu isu. [49] Pihak Perayu juga membangkitkan isu bahawa tiada keterangan DNA atau Laporan Perubatan dikemukakan oleh pihak pendakwaan untuk membuktikan berlakunya kejadian meraba dan menghisap payudara SP3. [50] Mahkamah mendapati hujahan Perayu dalam isu ini adalah tidak bermerit kerana tiada keperluan undang-undang untuk membuktikan pertuduhan tersebut dengan cara mengemukakan DNA. [51] Mahkamah ini tidak menafikan bahawa keterangan sokongan adalah penting untuk dikemukakan di dalam satu-satu kes jika ianya perlu dikemukakan. Di dalam kes ini, pertuduhan adalah berkaitan satu kesalahan di bawah Akta Kesalahan Seksual Terhadap Kanak- Page 29 of 44 Kanak 2017. Seksyen 18 Akta Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 ini telah mengecualikan keterangan sokongan. Seksyen 18 menyatakan seperti berikut: “Section 18. Evidence of child witness Notwithstanding anything contrary in any other written law, in any proceedings against any person relating to any offence under this Act, or any offence specified in the Schedule where the victim is a child, the court may convict such person of such offence on the basis of the uncorroborated evidence of a child, given upon oath or otherwise.”. [52] Berdasarkan seksyen 18 ini, keterangan SP3 tanpa keterangan sokongan adalah mencukupi dan boleh mensabitkan Perayu. Walaupun seksyen 133A Akta Keterangan 1950 menghendaki keterangan sokongan dikemukakan bagi keterangan kanak-kanak, dan ‘rule of prudence’ menuntut keterangan sokongan bagi keterangan dalam kes seksual, Mahkamah berpendapat seksyen 18 ini memberikan Mahkamah budi bicara untuk mensabitkan tertuduh atas kesalahan yang dipertuduhkan berdasarkan keterangan kanak-kanak tanpa keterangan sokongan. [53] HMS juga mendapati bahawa SP3 dalam keterangannya telah menceritakan tentang perkara yang sebenarnya dilakukan oleh Perayu terhadap dirinya pada masa kejadian tersebut. Tidak mungkin SP3 dapat memperincikan perbuatan Perayu terhadapnya sekiranya kejadian tersebut tidak berlaku. Tambahan pula, itu adalah kejadian pertama yang berlaku di antara Perayu dan SP3, kemudiannya disusuli oleh 30 episod seterusnya. [54] HMS juga mendapati SP3 juga merupakan seorang saksi yang kompeten dan dapat meyakinkan Mahkamah. Keterangan SP3 adalah kukuh dan dapat berdiri dengan sendirinya tanpa sebarang Page 30 of 44 keterangan sokongan. HMS berpendapat bukanlah sesuatu yang mudah untuk seseorang mangsa jenayah seksual tampil memberi keterangan sekiranya perkara ini hanya satu rekaan. [55] HMS juga telah membincangkan mengenai kredibiliti SP3 dan membuat dapatan bahawa gaya percakapan, perlakuan dan gerak tubuh SP3 semasa memberi keterangan secara bersumpah menunjukkan bahawa SP3 adalah seorang saksi yang jujur, berwibawa dan boleh dipercayai. [56] HMS telah menerima keterangan SP3 sebagai kredibel dan boleh dipercayai. Ini merupakan satu keputusan yang dibuat setelah melihat perwatakan dan demeanour SP3 dalam memberi keterangan. HMS berpeluang melihat perwatakan saksi dan menilai kebolehpercayaannya, maka keputusannya adalah berdasarkan pengamatan HMS sendiri. [57] Secara keseluruhannya, tidak ada sebab untuk Mahkamah meragui keterangan SP3 yang telah dengan jelas menunjukkan kejadian yang dipertuduhkan ke atas Perayu adalah benar-benar berlaku. [58] Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan oleh HMS bahawa SP3 merupakan seorang saksi yang kredibel dan boleh dipercayai. Tiada sebab untuk Mahkamah menolak atau tidak mempercayai keterangan SP3. [59] Mahkamah ini mendapati HMS telah membuat dapatan yang betul apabila memutuskan pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan secara prima facie bahawa Perayu telah melakukan amang seksual fizikal keatas SP3 dengan meraba dan menghisap payudara SP3 bagi maksud seksual. [60] Dapatan HMS tersebut adalah berdasarkan fakta dan keterangan SP3 yang telah diberikan secara terperinci di Mahkamah mengenai perlakuan Perayu yang telah meraba dan menghisap payudaranya Page 31 of 44 semasa SP3 dibawa ke dalam sebuah bilik di rumah tempat kejadian pada awal bulan Mac 2019. [61] SP3 dalam Pemeriksaan Utama mengesahkan bahawa Perayu bukan sekadar meraba dan menghisap payudara, tetapi telah melakukan lebih jauh dari itu, iaitu Perayu telah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. [62] Selanjutnya semasa Pemeriksaan Balas (rujuk Rekod Rayuan jilid 1 mukasurat 47 – 68) soalan-soalan yang diajukan kepada SP3 bukan setakat mengesahkan lagi perbuatan Perayu yang meraba dan menghisap payudara SP3 malah turut mengesahkan bahawa berlakunya persetubuhan antara Perayu dan SP3. [63] Mahkamah memetik soalan oleh Peguam bela dan jawapan SP3 berkaitan persetubuhan seperti berikut (rujuk muka surat 63 – 64):- “Q: Masa dia buka panties itu keadaan dia macamana? Dia melutut atas lantai. Masa OKT melutut atas lantai, kamu terbaring macam ini, kamu boleh tendang kan? Boleh tapi tidak sampai. Lepas itu apa dia buat? Lepas dia buka semua itu, dia terus naik atas badan saya. Masa itu apa kamu buat? A; Saya tak boleh bergerak. Lepas itu apa jadi? Dia masukkan kemaluan dia, selepas dia masukkan kemaluan dia, dia buang air mani atas perut saya. [64] HMS di dalam Alasan Penghakimannya telah menyentuh hujahan pembelaan yang menyatakan bahawa wujudnya percanggahan Page 32 of 44 dalam keterangan saksi-saksi pendakwaan khususnya SP3. Percanggahan tersebut adalah berkaitan Laporan Polis Pertama dan Laporan Polis Pembetulan yang menunjukkan bahawa SP3 telah dirogol oleh Perayu, tetapi pertuduhan adalah berkaitan amang seksual. [65] Mahkamah ini setuju dengan pandangan HMS bahawa laporan polis adalah bertindak sebagai satu medium untuk memulakan siasatan. Keterangan yang penuh akan diberikan semasa perbicaraan. [66] Selanjutnya pembelaan juga berhujah bahawa kredibiliti SP3 adalah diragui kerana SP3 membuat laporan polis untuk menarik balik laporan yang pertama. Laporan polis yang kedua untuk menarik balik laporan pertama dibuat selepas 3 bulan Perayu dituduh. [67] Mengenai kredibiliti SP3, HMS mendapati kredibiliti SP3 sebagai saksi adalah tidak terjejas. SP3 telah memberi penjelasan bahawa beliau membuat laporan polis kedua (D12), kerana terdapat penyelesaian secara muafakat dan harmoni di luar Mahkamah, dan tidak mahu memanjangkan perkara tersebut tambahan pula ianya melibatkan maruah diri dan keluarga SP3. [68] Mahkamah ini mendapati di dalam laporan polis kedua (D12), SP3 tidak menafikan berlakunya perkara seperti yang dilaporkan di dalam P8. Apa yang dinyatakan di dalam D12 hanyalah ingin menarik balik P8. Walaupun SP3 membuat laporan D12, beliau tetap hadir ke Mahkamah memberi keterangan yang jelas menunjukkan bahawa telah berlakunya kejadian seperti yang dipertuduhkan ke atas Perayu. [69] Adalah tidak dinafikan bahawa di dalam setiap perbicaraan, percanggahan dalam keterangan saksi-saksi tidak dapat dielakkan. Page 33 of 44 Namun, Mahkamah perlu melihat adakah percanggahan tersebut material dan substantial sehingga boleh menimbulkan keraguan pada kes pendakwaan dan memprejudiskan kes pembelaan (Rujuk kes Desilva v. PP [1964] MLJ 81; Khoon Chye Hin v. Public Prosecutor [1961] CLJU 41; [1961] 1 LNS 41; [1961] MLJ 105b; Mohamed Alias v. PP [1981] CLJU 200; [1981] 1 LNS 200; [1983] 2 MLJ 172; Pie Bin Chin v. PP [1983] CLJU 70; [1983] 1 LNS 70; [1985] 1 MLJ 234; Andy Bagindah v. PP [2000] 3 CLJ 289; Razali Silah v. PP [2019] CLJU 1508; [2019] 1 LNS 1508). [70] Mahkamah ini menerima dapatan HMS bahawa SP3 adalah seorang saksi yang kredibel dan boleh dipercayai dan tiada percanggahan substantial dalam keterangannya. Jikapun ada, ianya bukanlah percanggahan yang material hingga boleh menjejaskan atau meruntuhkan keseluruhan kes pendakwaan terhadap Perayu. [71] Mahkamah ini juga merujuk kepada kes Mohamed Alias v. PP (supra), Charles Ho J (pada ketika itu) telah memutuskan seperti yang berikut: "... The fact that there are discrepancies in a witness' testimony does not straight-away make him an unreliable witness and make the whole of his evidence unacceptable. It is open to the court having observed the demeanour of the witness and after careful consideration of such discrepancies to accept parts of the witness' evidence if it considers them to be true. It is important, in my view, for the trial Magistrate to state clearly whether the testimony of a certain witness whom he or she considers as unreliable is to be disregarded completely. In considering the discrepancies the court should take into account the educational background and experience of the witness and whether the witness is describing events which Page 34 of 44 have taken place recently or a long time ago and the demeanour.". [72] Manakala dalam kes Andy Bagindah v. PP (supra), Shaik Daud Ismail JCA (pada ketika itu) yang menyampaikan keputusan Mahkamah Rayuan telah menyatakan:- "[2] It was for the trial judge to consider whether the discrepancies and contradictions in the evidence of the prosecution's witnesses were material. Since the trial judge had found that they were not, an appellate court, not having seen and heard the said witnesses, should not interfere with his findings on their credibility.". [73] Berdasarkan penelitian ke atas keterangan SP3 dan berpandukan keputusan yang dinyatakan di dalam kes-kes yang tersebut di atas, adalah jelas bahawa keterangan SP3 adalah tidak bercanggah dengan keterangan mana-mana saksi pendakwaan yang lain dan juga tidak bercanggah dengan laporan-laporan polis (P8 dan D12) yang telah dibuat sepertimana yang dihujahkan oleh pihak Perayu. [74] Mengenai laporan polis dan keterangan lisan SP3 bahawa beliau juga telah dirogol oleh Perayu, tetapi Perayu tidak dituduh di bawah seksyen 376 Kanun Keseksaan. Dalam perkara ini Mahkamah menyatakan bahawa Pihak Pendakwaan mempunyai kuasa budi bicara dalam menentukan pertuduhan yang akan dikemukakan terhadap Perayu. Mahkamah ini bersandarkan kepada budi bicara Pendakwa Raya yang dinyatakan di bawah seksyen 376 KTJ dan Perkara 145 (3) Perlembagaan Persekutuan. [75] Kuasa yang diberikan kepada Pendakwa Raya dalam mengemukakan suatu pertuduhan adalah tertakluk kepada undang- Page 35 of 44 undang dan tidak boleh dilakukan dengan sewenang-wenangnya. Mahkamah ini merujuk seksyen 3 KTJ yang menyebut: - "All offences under the Penal Code shall be inquired into and tried according to the provisions hereinafter contained, and all offences under any other law shall be inquired into and tried according to the same provisions: subject however to any written law for the time being in force regulating the manner or place of inquiring into or trying such offences." [76] Di dalam kes Public Prosecutor v. Datuk Harun bin Haji Idris & Ors [1976] CLJU 180; [1976] 1 LNS 180; [1976] 2 MLJ 116, Hakim Abdoolcader menyentuh mengenai budi bicara Pendakwa Raya seperti berikut:- "Conduct' in Article 145(3) cannot but refer to the conduct of prosecutions in court, as it indeed appears ipsissimis verbis in section 377 of the Code. And 'control and direction' in section 376(i) of the Code is in respect of all criminal prosecutions and proceedings, and not of criminal procedure or the jurisdiction of the courts. 'Conduct' of criminal prosecutions and proceedings in Article 145(3) cannot connote the regulation of criminal procedure or of the jurisdiction of the courts or the power or discretion to do so. Any contrary contention would in effect in my view be tantamount to the suggestion of the Public Prosecutor arrogating to himself the legislative powers vested in Parliament under Item 4 and in particular paragraph (b) thereof in List I (Federal List) in the NinthSchedule to the Constitution, with perhaps also the not inconceptible resultant intrusion or at least a more than peripheral incursion into the sphere of Article 121(1) of the Constitution which provides that the judicial power of the Federation is vested intwo High Courts and in such inferior courts as may be provided by federal law - namely, the Subordinate Page 36 of 44 Courts Act, 1948 which specifies the subordinate courts and their respective civil and criminal jurisdiction." Elemen Keempat: Perayu mempunyai hubungan amanah dengan [77] Elemen keempat ini telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan seperti yang dikehendaki di bawah seksyen 16 (1) Akta 792, iaitu berdasarkan keterangan lisan oleh saksi-saksi pendakwaan dan juga keterangan dokumentari iaitu Laporan Prestasi OKT (ekshibit P13) dan juga Surat pengesahan bekas murid SMK Tun Hussein Onn (Ekshibit P14). [78] Mahkamah ini mendapati bahawa semasa perbicaraan, SP3 telah dapat camkan Perayu secara positif sebagai guru Pendidikan Seni yang mengajarnya semasa di tingkatan 3 dan tingkatan 4. SP3 juga sahkan bahawa Perayu ialah orang yang telah meraba dan menghisap payudara beliau. [79] Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa di akhir kes pendakwaan, pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan secara prima facie keempat-empat elemen Pertuduhan tersebut. [80] Mahkamah mendapati Hakim Bicara tidak terkhilaf dalam memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie di akhir kes pendakwaan dan memanggil Perayu untuk membela diri. Page 37 of 44 Isu kedua: sama ada pihak pembelaan berjaya menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan di akhir kes pembelaan Isu Ketiga: sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes melampaui keraguan yang munasabah terhadap Perayu di akhir kes bagi Pertuduhan tersebut; [81] Di peringkat pembelaan, Perayu telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah dan hanya Perayu seorang sahaja dipanggil sebagai saksi pembelaan. Keterangan Perayu (SD1) boleh dilihat di muka surat 100 hingga 115 dalam Rekod Rayuan Jilid 2. Pembelaan yang dikemukakan oleh perayu dan diringkaskan oleh HMS seperti berikut: OKT sejak dari awal telah menafikan sekeras-kerasnya pertuduhan yang dikenakan ke atasnya. OKT tidak menafikan perhubungannya dan SP3 sebagai seorang guru dan murid. OKT mengakui yang SP3 tidak mempunyai apa-apa masalah dengannya di sekolah dan OKT mengakui bahawa SP3 memanggilnya dengan panggilan “abang”. OKT menafikan berada di tempat kejadian dan tidak pernah pergi ke rumah tempat kejadian. Dapatan HMS di akhir kes pembelaan [82] HMS mendapati keterangan Perayu hanyalah penafian semata-mata dan bersifat pemikiran terkemudian (afterthought) serta tidak mencukupi untuk membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Tambahan pula pembelaan yang ditimbulkan tidak pernah dikemukakan di peringkat pendakwaan. Page 38 of 44 [83] Mahkamah mendapati bahawa HMS telah mempertimbangkan keseluruhan pembelaan Perayu walaupun membuat keputusan bahawa pembelaan tersebut semata-mata penafian. Dapatan HMS yang tersebut adalah berasas kerana tiada saksi dikemukakan oleh pembelaan untuk mengatakan bahawa Perayu berada di tempat lain pada masa kejadian berlaku dan Perayu tidak melakukan perbuatan seperti yang dipertuduhkan. [84] Semasa SP3 disoal balas, tiada sebarang cadangan diajukan kepada SP3 bagi menafikan kehadiran Perayu di tempat kejadian. Pihak pembelaan juga tidak mengemukakan Notis Alibi untuk menyangkal kehadiran Perayu di tempat kejadian. [85] HMS telah membuat pemerhatian ke atas Perayu semasa dia memberi keterangan, dan beliau mendapati Perayu berdolak dalih menjawab soalan khususnya semasa disoal balas. Perayu hanya menafikan perbuatannya ke atas SP3. [86] HMS telah menganalisis dan memberi pertimbangan yang sepenuhnya terhadap keterangan pembelaan dan mendapati pihak pembelaan telah gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan keseluruhan kesnya melampaui keraguan yang munasabah terhadap Perayu di atas pertuduhan yang dihadapinya. [87] Mahkamah ini meneliti keterangan Perayu, dan bersetuju dengan dapatan HMS bahawa segala keterangan dan pembelaan Perayu hanyalah bersifat rekaan, penafian kosong dan merupakan suatu fikiran terkemudian (afterthought). Tambahan pula pembelaan tersebut tidak pernah dibangkitkan semasa kes pendakwaan. [88] Pembelaan yang dikemukakan adalah semata-mata untuk melepaskan dirinya dari pertuduhan yang dihadapinya. Sebahagian Page 39 of 44 besar jawapan yang diberikan oleh Perayu semasa Pemeriksaan Balas hanyalah “Tidak”, “Tidak tahu” dan “tidak pasti”. [89] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa penafian semata-mata tidak boleh menepis(dislodge) kes pendakwaan (lihat DA Duncan v. PP [1980] CLJU 12; [1980] 2 MLJ 195). [90] Mahkamah ini juga mendapati keputusan HMS yang mendapati Perayu bersalah dan disabitkan atas pertuduhan tersebut dibuat setelah beliau mengambil kira kesemua keterangan yang telah dikemukakan di sepanjang perbicaraan berlangsung adalah betul, tepat dan selaras dengan seksyen 182A KTJ yang memperuntukkan seperti yang berikut: “Procedure at the conclusion of the trial 182A. (1) At the conclusion of the trial, the Court shall consider all the evidence adduced before it and shall decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.

If the Court finds that the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall find the accused guilty and he may be convicted on it.

If the Court finds that the prosecution has not proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall record an order of acquittal.”. [91] Mahkamah ini mengesahkan dapatan HMS bahawa pihak pembelaan telah gagal menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan Mahkamah ini juga mengesahkan dapatan HMS bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah. [92] Mahkamah ini mendapati dapatan bersalah dan perintah sabitan oleh HMS ke atas perayu adalah selamat, maka tiada keperluan Page 40 of 44 untuk Mahkamah ini campur tangan dan mengganggu dapatan dan keputusan HMS tersebut. Isu Keempat : Sama ada Hukuman yang dikenakan keatas perayu berlebihan atau terlalu rendah [93] Seksyen 14(a) Akta 792 memperuntukkan hukuman pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi dua puluh tahun dan boleh juga dihukum dengan hukuman sebat. Sementara subseksyen 16(1) Akta 792 pula memperuntukkan hukuman tambahan iaitu pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi lima tahun dan hendaklah dihukum dengan hukuman sebat tidak kurang daripada dua sebatan. Berdasarkan kedua-dua peruntukan tersebut, hukuman pemenjaraan dan sebatan adalah hukuman mandatori. Mitigasi Perayu [94] Di dalam rayuan / mitigasi pihak Perayu memohon satu hukuman yang ringan iaitu hukuman di bawah Seksyen 173A Kanun Keseksaan memandangkan Mahkamah mempunyai bidang kuasa untuk meneliti keadaan Perayu dan keluarganya. Pihak pembelaan juga memohon untuk Perayu dikenakan satu bon berkelakuan baik di bawah seksyen 294 KTJ. Pihak pembelaan juga memohon kepada Mahkamah untuk mengambil kira fakta bahawa Pengadu telah menarik balik laporan polis yang dibuat terhadap Perayu. Page 41 of 44 Hujahan Pemberatan hukuman [95] Pihak pendakwaan memohon kepada Mahkamah untuk satu hukuman yang setimpal dijatuhkan terhadap Perayu dengan mengambil kira masa dan perbelanjaan yang telah dihabiskan untuk perbicaraan penuh sehingga selesai. [96] Pihak pendakwaan juga memohon Mahkamah menjatuhkan hukuman yang dapat memberi pengajaran kepada Perayu dan masyarakat bagi mengekang jenayah seksual terhadap kanak-kanak daripada terus berleluasa. Hukuman oleh HMS [97] Di dalam kes ini Perayu telah didapati bersalah dan disabitkan dengan kesalahan seperti dalam pertuduhan setelah perbicaraan penuh dijalankan. Di dalam menjatuhkan hukuman, HMS telah mempertimbangkan mitigasi Perayu dan hujahan pemberatan yang tersebut. HMS juga telah mengambil kira prinsip-prinsip penghukuman supaya hukuman yang dijatuhkan setimpal dengan kesalahan yang telah dilakukan dan tujuan sesuatu hukuman dijatuhkan. [98] HMS juga telah memberi pertimbangan kepada kepentingan awam melebihi kepentingan Perayu, di mana HMS menyatakan bahawa keselamatan anak-anak di sekolah adalah lebih dititikberatkan. HMS menyatakan kini keselamatan pelajar sudah tidak terjamin walaupun mereka berada bersama guru-guru yang mereka kenali dan percayai. Sekolah yang sepatutnya berfungsi sebagai satu institusi yang memberi pendidikan kepada kanak-kanak telah Page 42 of 44 disalahgunakan oleh seorang guru seperti Perayu. Tindakan Perayu juga telah mencemarkan profesion perguruan. [99] Masyarakat juga merasa jijik dan benci terhadap pelaku jenayah seksual, apatah lagi pelaku tersebut ialah seorang guru. HMS telah merujuk kepada kes Johan Mohamad vs PP [2012] MLJU 1052 yang menyatakan: “Seperkara lagi yang saya anggap sebagai sesuatu yang amat penting untuk dipertimbangkan oleh mahkamah dalam menjatuhkan penghukuman melibatkan penerimaan saranan (proposition) bahawa tahap kebencian masyarakat kepada sesuatu kesalahan mestilah bersifat tidak statik. Dalam situasi yang menunjukkan sesuatu kesalahan itu amat berleluasa dan telah menimbulkan ketakutan orang ramai serta telah atau boleh menyebabkan kecederaan badan, kehilangan nyawa dan harta benda Mahkamah boleh mengambil langkah duluan dengan menzahirkan kebencian itu dengan hukuman yang paling setimpal.”. KEPUTUSAN [100] Mahkamah ini berpendapat bahawa hukuman yang telah dijatuhi ke atas Perayu adalah setimpal dan munasabah, tidak terlalu rendah (not grossly inadequate) dan tidak terlalu melampau (not manifestly excessive) serta selaras dengan prinsip penghukuman dan undang-undang yang berkuat kuasa. Oleh itu, tiada keperluan untuk Mahkamah ini campur tangan dan mengubah hukuman tersebut. [101] Bersandarkan alasan-alasan yang dibincangkan di atas, Mahkamah memutuskan bahawa rayuan Perayu terhadap sabitan adalah tidak bermerit, maka rayuan Perayu ditolak. Mahkamah berpendapat, tiada kekhilafan dilakukan oleh HMS dalam memutuskan tempoh Page 43 of 44 hukuman kerana ianya masih dalam lingkungan yang dibenarkan undang-undang. [102] HMS juga telah dengan wajar mengambil kira kepentingan awam dan kepentingan peribadi Perayu. Tempoh pemenjaraan tersebut tidak terlalu rendah dan tidak terlalu tinggi. [Rujuk kes Dato’ Seri Anwar bin Ibrahim v. Public Prosecutor [2002] 3 MLJ 193; PP v. Loo Choon Fatt [1976] 2 MLJ 256; Bhandulananda Jayatilake v. PP [1982] 1 MLJ 83]. [103] Rayuan Perayu terhadap sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh HMS adalah ditolak. Sabitan dan hukuman adalah dikekalkan. Keputusan HMS dikekalkan. Bertarikh 31/7/2024 …………………………… (FATHIYAH BINTI IDRIS) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Butterworth Pulau Pinang Page 44 of 44 PIHAK-PIHAK Bagi Pihak Perayu: Mohd Azhar bin Hamzah Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pulau Pinang Bagi Pihak Responden: Ku Abdul Rahman bin Ku Ismail Peguam Bela dan Peguam Cara Tetuan Ku Abdul Rahman & Associates Pulau Pinang