Firdaus Wong Wai Hung v Muhammad Munzir Bin Muzahar (BA-A53CY-8-05/2025)

Permohonan di hadapan Mahkamah ini adalah permohonan Defendan melalui Notis Permohonan bertarikh 5.11.2025 (Lampiran 24) untuk mendapatkan lanjutan masa bagi memfailkan dan menyerahkan Pembelaan di bawah Aturan 3 Kaedah 5 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (“KKM 2012”).

Setelah meneliti Afidavit Sokongan Defendan, Afidavit Jawapan Plaintif, Afidavit Balasan Defendan serta hujahan bertulis kedua-dua pihak, Mahkamah telah membenarkan permohonan tersebut dengan syarat-syarat tertentu.

Alasan Penghakiman ini disediakan bagi menjelaskan asas pertimbangan Mahkamah dalam membenarkan permohonan tersebut.

Plaintif telah memulakan tindakan ini terhadap Defendan melalui Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan bertarikh 26.5.2025.

Penyampaian asal kepada Defendan tidak berjaya dan seterusnya penyampaian ganti telah diperintahkan dan dilaksanakan melalui penampalan serta pengiklanan akhbar.

Pada pengurusan kes bertarikh 13.8.2025, Plaintif memaklumkan serahan secara penyampaian ganti telah sempurna dan mohon untuk meneruskan tindakan ini dengan perbicaraan penuh kerana terdapat injunksi di dalam tuntutan Plaintif. Mahkamah telah menetapkan tarikh perbicaraan penuh pada 9.10.2025 dan Plaintif telah memaklumkan tarikh tersebut kepada Defendan melalui surat bertarikh 19.9.2025.

Pada 9.10.2025, Defendan hadir ke Mahkamah tanpa diwakili peguam. Atas permintaan Defendan, perbicaraan telah ditangguhkan bagi membolehkan beliau melantik peguam, dengan kos sebanyak RM1,800 dibayar kepada Plaintif.

Defendan kemudiannya melantik peguam dan memfailkan Memorandum Kehadiran pada 24.10.2025.

Susulan itu, Defendan telah diarahkan oleh Mahkamah untuk memfailkan permohonan bagi mendapatkan kebenaran memfailkan Pembelaan di luar masa, yang membawa kepada permohonan semasa.

Permohonan Defendan difailkan melalui Notis Permohonan (Lampiran 24) berserta Afidavit Sokongan (Lampiran 23).

Plaintif telah membantah permohonan tersebut melalui Afidavit Jawapan (Lampiran 25) dan hujahan bertulis.

Defendan seterusnya memfailkan Afidavit Balasan (Lampiran 26) serta hujahan balas.

Mahkamah telah meneliti keseluruhan keadaan kes ini, Mahkamah membenarkan Permohonan Defendan untuk menfailkan pembelaan di luar masa pada atau sebelum 10.2.2026 dan Defendan diperintahkan untuk membayar kos RM 2000 kepada Plaintif dalam tempoh 14 hari dari tarikh perintah.

Berdasarkan hujahan pihak-pihak, isu utama untuk penentuan adalah seperti berikut:

Sama ada kelewatan Defendan dalam memfailkan Pembelaan adalah munasabah dan mempunyai alasan yang bona fide;

Sama ada Defendan akan mengalami prejudis sekiranya permohonan tidak dibenarkan;

Sama ada Plaintif akan mengalami prejudis sekiranya permohonan dibenarkan; dan

Sama ada Mahkamah patut menggunakan budi bicara di bawah Aturan 3 Kaedah 5 KKM 2012 untuk membenarkan lanjutan masa. HUJAHAN PIHAK-PIHAK

Defendan berhujah bahawa kelewatan adalah tidak disengajakan dan berpunca daripada ketidaktahuan beliau mengenai prosiding sehingga menerima surat bertarikh 19.9.2025.

Defendan juga menegaskan bahawa beliau telah bertindak segera dengan menghadiri Mahkamah, memohon penangguhan, melantik peguam dan memfailkan Memorandum Kehadiran.

Defendan berhujah bahawa tiada prejudis kepada Plaintif memandangkan tiada penghakiman direkodkan lagi, kos telah dibayar dan perbicaraan masih belum berjalan.

Defendan turut menyatakan bahawa kegagalan menyertakan draf pembelaan tidak sepatutnya menjadi alasan untuk menolak permohonan di bawah Aturan 3 Kaedah 5.

Plaintif menghujahkan bahawa dengan merujuk kes M.G.G Pillai v Tan Sri Dato’ Vincent Tan Chee Yioun & Other Appeal [1995] 1 MLRA 322, adalah jelas diperuntukkan bahawa Plaintif mempunyai pilihan sama ada untuk memfailkan Penghakiman Ingkar atau meneruskan dengan perbicaraan untuk membersihkan reputasinya dan menilai gantirugi yang dialami. kes tersebut memperuntukkan seperti berikut; “[19] In my judgment a plaintiff in a libel action is not bound to enter default judgment. I certainly see no such compulsion in the language of O 19 r 7 of the Rules of the High Court, 1980. He is entitled to proceed and to set the action down for hearing for the purpose of vindicating his reputation and to have his damages assessed…”

Oleh itu, sekiranya Defendan tidak hadir pada hari perbicaraan, Plaintif masih boleh meneruskan dengan perbicaraan dan sekiranya Defendan hadir, Defendan boleh menyoal balas tetapi terhad kepada gantirugi sahaja.

Plaintif turut menegaskan bahawa Plaintif tidak memfailkan Penghakiman Ingkar Pembelaan disebabkan terdapatnya tuntutan injunksi menyebabkan Plaintif memilih untuk meneruskan dengan perbicaraan penuh.

Plaintif berhujah bahawa kelewatan Defendan adalah tidak munasabah dan menunjukkan ketidakseriusan dalam mematuhi arahan Mahkamah.

Plaintif menekankan bahawa Defendan gagal memberikan alasan yang kukuh dan tidak mengemukakan cadangan pembelaan.

Plaintif berhujah bahawa permohonan ini adalah prejudis kepada Plaintif yang telah bersedia untuk perbicaraan.

Aturan 3 Kaedah 5 KKM 2012 memberi kuasa kepada Mahkamah untuk melanjutkan masa atas apa-apa terma yang difikirkan adil, walaupun permohonan dibuat selepas tempoh masa tamat.

Kuasa ini adalah bersifat budi bicara kehakiman yang perlu dilaksanakan secara adil dengan mengambil kira semua keadaan kes.

Mahkamah berpendapat dalam kes ini tiada kelewatan yang melampau dalam permohonan lanjutan masa dibuat, Defendan melalui afidavitnya telah memaklumkan bahawa kelewatan disebabkan beliau tiada pengetahuan dalam perkara ini dan Mahkamah berpendapat perilaku Defendan selepas mendapat tahu tentang kes adalah konsisten dengan alasannya yang menyatakan tentang ketiadaan pengetahuan beliau.

Defendan juga ada maklumkan semasa kehadirannya pada tarikh perbicaraan bahawa Plaintif sebelum ini telah menyatakan akan menghantar saman kepadanya atas dakwaan fitnah yang telah dilakukannya melalui media sosial terhadap Plaintif, Defendan menyatakan beliau sendiri yang telah memberi alamatnya kepada Plaintif (perkara ini tidak dinafikan pihak Plaintif), walau bagaimanapun beliau kemudian jarang balik ke alamat tersebut kerana menetap di Kota Damansara.

Maka, Mahkamah berpendapat sebab ketiadaan pengetahuan yang mengakibatkan kelewatan bukan satu alasan yang bukan genuine ataupun mala fide.

Walaupun Defendan tidak memplidkan cadangan pembelaan dalam permohonan ini, pada pandangan Mahkamah, permohonan lanjutan masa untuk memfailkan pembelaan di bawah Aturan 3 Kaedah 5 hendaklah dibezakan daripada permohonan untuk mengetepikan Penghakiman Ingkar serta permohonan lanjutan masa untuk memfailkan rayuan.

Dalam kedua-dua kategori kes yang tersebut, suatu penghakiman telah pun direkodkan, dan oleh itu pihak yang memohon untuk mengetepikan atau merayu terhadapnya lazimnya dikehendaki menunjukkan kewujudan pembelaan yang bermerit atau sekurang-kurangnya the chances of the appeal succeeding.

Keperluan tersebut, walau bagaimanapun, tidak secara automatik terpakai kepada permohonan lanjutan masa untuk memfailkan pembelaan di bawah Aturan 3 Kaedah 5, memandangkan pada peringkat ini belum wujud sebarang penghakiman terhadap Defendan.

Namun begitu, ini tidaklah bermaksud Mahkamah berpandangan bahawa tiada keperluan langsung untuk mengemukakan deraf pembelaan dalam permohonan sedemikian. Seperti yang diputuskan dalam kes Gibbings v Strong (1884) 26 Ch D 66 CA: “and if a defence has been put in, though irregularly, I think the court would do right in attending to what it contains.”

Ini bermakna pengemukaan pembelaan di peringkat ini bukan satu kewajipan tetapi jika dapat dikemukakan satu deraf pembelaan ia merupakan satu praktis yang bagus di mana Mahkamah mempunyai peluang untuk melihat merit dalam pembelaan Defendan.

Dalam kes Aleykutty James v Syed Putra Bin Syed Omar Shahabudin & Anor [1979] 1 MLJ 238b Mahkamah Persekutuan setelah mempertimbangkan pembelaan yang telah difailkan tanpa memperolehi kebenaran memutuskan seperti berikut: “Having considered the arguments of both counsel, I considered that the proper procedure in this case would be that laid down in Order 12 rule 22 of the Rules of the Supreme Court, 1957. It is obvious that the defendants could appear at any time before judgment. In this case they have in fact entered appearance on January 21, 1978 before there was any judgment. As they have entered appearance after the time limited by the writ for appearance it was necessary of course to consider whether they should be entitled to further time for delivering their defence. In accordance with the above-quoted authorities, I therefore proceeded to consider the statement of defence which was filed by the defendants on February 25, 1978. Even counsel for the applicant/plaintiff did not dispute the correctness of that step as he too in his written submission also referred to the statement of defence filed in..”

Dalam kes Aleykutty James, Mahkamah setelah melihat Pembelaan yang telah difailkan terlebih dahulu (walaupun kebenaran masih belum diperolehi) tersebut membuat keputusan berikut: “in the circumstances the defendants would be allowed one week from the date of the order to file their statement of defence.”

Mahkamah ini berpandangan bahawa Peguam Defendan, dalam membantu Mahkamah ini membuat keputusan yang wajar, sepatutnya dan sekurang-kurangnya berupaya menyediakan satu draf pembelaan. Walau bagaimanapun, Peguam Defendan gagal menjelaskan sebab-sebab mengapa draf pembelaan tersebut tidak dapat disediakan.

Namun demikian, Mahkamah berpendapat bahawa kegagalan pihak peguam tersebut tidak seharusnya menjejaskan kedudukan kes Defendan secara keseluruhan. Kegagalan untuk menyediakan draf pembelaan tersebut juga tidak merupakan suatu faktor yang mustahak atau penentu dalam menimbangkan sama ada lanjutan masa wajar diberikan, sebaliknya hendaklah dinilai bersama-sama dengan keseluruhan fakta dan keadaan kes ini.

Mahkamah juga berpendapat tiada kesan prejudis terhadap Plaintif akan diakibatkan oleh kebenaran ini kerana kedua-dua pihak boleh mempunyai peluang untuk membuktikan dan mencabar kes ini melalui perbicaraan. Tambahan lagi, Plaintif telah mendapat kos atas penangguhan tersebut.

Berdasarkan Aturan 1A Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012, Mahkamah hendaklah memberi keutamaan kepada kepentingan keadilan substantif dan tidak semata-mata terikat kepada ketidakpatuhan teknikal terhadap peruntukan KKM 2012. Dalam hal ini, Plaintif berhujah bahawa kegagalan Defendan untuk memfailkan kehadiran dan pembelaan bukanlah suatu ketidakpatuhan teknikal, dengan bergantung kepada autoriti Duli Yang Amat Mulia Tunku Ibrahim Ismail Ibni Sultan Iskandar Al-Haj Tunku Mahkota Johor v Datuk Captain Hamzah bin Mohd Noor & Anor [2009] 4 MLJ 149.

Mahkamah bersetuju dengan pendirian tersebut. Walau bagaimanapun, Mahkamah ingin menambah bahawa tiada satu pihak pun yang merujuk secara khusus kepada Aturan 12 Kaedah 5 KKM 2012 dalam hujahan mereka berhubung permohonan ini.

Aturan 12 Kaedah 5 KKM 2012 memperuntukkan bahawa walaupun seorang Defendan telah memasukkan kehadiran di luar tempoh masa yang ditetapkan, Mahkamah mempunyai budi bicara untuk membenarkan Defendan tersebut memfailkan pembelaan dengan kebenaran Mahkamah.

Aturan 12 Kaedah 5 KKM 2012 dirujuk: Late appearance (O. 12, r. 5)

A defendant may not enter an appearance in an action after judgment has been entered therein except with the leave of the Court.

Except as provided by paragraph (1), nothing in these Rules or any writ or order thereunder shall be construed as precluding a defendant from entering an appearance in an action after the time limited for appearing, but if a defendant enters an appearance after that time, he shall not, unless the Court otherwise orders, be entitled to serve a defence or do any other thing later than if he had appeared within that time.

Prinsip ini turut disokong oleh teks Malaysian Civil Procedure 2015, Jilid 1, halaman 93: “the only effect upon a Defendant who entered appearance late was that he could not, without the leave of the court, serve a defence or do anything else any later that as if he had entered appearance within time: kes Wan Mohd Sofian Wan Md Saad v MBF Finance Bhd [2000] 1 AMR 846 dirujuk.”

Aturan 12 kaedah 5 jelas memberi budi bicara kepada seorang hakim untuk membenarkan pembelaan difailkan selepas kemasukan kehadiran di luar tempoh masa.

Setelah menimbangkan keseluruhan keadaan kes ini, khususnya hakikat bahawa tindakan ini melibatkan dakwaan fitnah yang bukan sahaja menuntut injunksi tetapi juga pelbagai bentuk gantirugi yang telah diplidkan, Mahkamah berpendapat bahawa demi menjaga kepentingan keadilan, permohonan lanjutan masa ini wajar dibenarkan.

Walaupun Permohonan Defendan untuk lanjutan masa dibenarkan, Mahkamah bagaimanapun bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa kelewatan Defendan dalam memfailkan Pembelaan telah menyebabkan kesulitan kepada Plaintif dan Plaintif terpaksa menunggu lama lagi untuk kesnya dibicarakan.

Adalah undang-undang mantap di mana Mahkamah mempunyai budibicara untuk memberi kos pampasan dalam perkara ini, dengan itu Mahkamah memberi perintah supaya Defendan harus membayar kos RM 2000 kepada Plaintif dalam tempoh 14 hari dari tarikh perintah ini. Bertarikh: 22 April 2026 (YONG LEOU SHIN) Hakim MAHKAMAH SESYEN Shah Alam Selangor Peguamcara bagi Pihak Plaintif Syahidah Harum Binti Mohd Ghazali bersama Nurul Lisa Tetuan Syahidah Sharul & Marsyara Ipoh, Perak Peguamcara bagi Pihak Defendan Dalilah binti Khanapiah Tetuan Nas Rahman & Azri Abdullah Kuala Lumpur.