GAUTHAMAN A/L MATHIVANAN v Pendakwa Raya (B-05(H)-169-04/2025)

Ini merupakan Alasan Penghakiman Mahkamah Rayuan berhubung dengan rayuan yang dikemukakan oleh Gauthaman A/L Mathivanan (“Perayu”) terhadap hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi Malaya di Shah Alam pada 11 April 2025.

Di Mahkamah Tinggi, Perayu telah ditawarkan dan mengaku salah atas suatu pertuduhan pilihan di bawah Seksyen 6 Akta Dadah Berbahaya 1952 (“ADB 1952”). Mahkamah Tinggi telah menerima pengakuan salah tersebut, mensabitkan Perayu bersalah, dan menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama sembilan (9) tahun dari tarikh tangkap, 3 Mac 2023 serta sepuluh (10) kali sebatan.

Perayu yang tidak berpuas hati dengan hukuman tersebut telah mengemukakan rayuan ke Mahkamah Rayuan atas alasan hukuman tersebut adalah terlalu berat. Mahkamah Rayuan, setelah mendengar dan meneliti hujahan menyeluruh daripada kedua-dua belah pihak, mendapati tiada sebarang kekhilafan khususnya berhubung prinsip hukuman oleh Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana.

Oleh itu, kami telah menolak rayuan Perayu dan mengekalkan hukuman pemenjaraan selama sembilan (9) tahun dari tarikh tangkap, 3 Mac 2023 serta sepuluh (10) kali sebatan yang telah diperintahkan oleh Hakim Mahkamah Tinggi. Perayu yang tidak berpuas hati kini mengemukakan rayuan ke Mahkamah Persekutuan, terhadap keputusan kami yang telah mengekalkan hukuman oleh Hakim Mahkamah Tinggi. B.

Perayu pada asalnya telah dituduh di Mahkamah Tinggi dengan pertuduhan utama di bawah Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(2) Akta yang sama, seperti berikut: “Bahawa kamu pada 3.3.2023 jam lebih kurang 5.15 petang bertempat di alamat tepi kawasan tempat letak kenderaan Pasaraya Lotus Shah Alam, Seksyen 13 Shah Alam dalam Daerah Petaling, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah didapati memperedarkan dadah berbahaya jenis Cannabis seberat 988.9 gram dan oleh itu kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah seksyen 39B (2) Akta yang sama. Hukuman: Digantung sampai mati atau pemenjaraan seumur hidup dan hendaklah jika tidak dihukum dengan hukuman mati, disebat tidak kurang 12 kali sebatan.”

Walau bagaimanapun, pihak pendakwaan telah menawarkan pertuduhan pilihan menurut Seksyen 6 ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39A(2) Akta yang sama seperti berikut: “Bahawa kamu pada 3.3.2023 jam lebih kurang 5.15 petang bertempat di alamat tepi kawasan tempat letak kenderaan Pasaraya Lotus Shah Alam, Seksyen 13 Shah Alam dalam Daerah Petaling, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan didapati memiliki dadah berbahaya jenis Cannabis seberat 988.9 gram dan oleh itu kamu telah melakukan satu kesalahan dibawah seksyen 6 Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah seksyen 39A (2) Akta yang sama. Hukuman: Pemenjaraan seumur hidup atau suatu tempoh tidak kurang 5 tahun dan hendaklah disebat tidak kurang 10 sebatan.”

Perayu telah memilih untuk mengaku salah terhadap pertuduhan pilihan ini, di mana pengakuan tersebut telah diterima oleh Mahkamah Tinggi. C.

Fakta kes yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan telah ditandakan sebagai Ekshibit P4, di mana kandungan fakta tersebut telah diakui benar oleh Perayu tanpa sebarang pindaan. Fakta-fakta yang membuktikan kesalahan pemilikan

Bertindak atas maklumat berkaitan dadah, pada 3.3.2023 jam lebih kurang 1715 hrs, Pengadu telah membuat pemerhatian di kawasan tempat letak kenderaan Pasaraya Lotus Seksyen 13, Shah Alam selama 15 minit. Seterusnya, pengadu melihat seorang lelaki India, iaitu OKT (Perayu), menunggang sebuah motosikal dengan nombor pendaftaran BMN2178 memasuki kawasan parkir kenderaan tempat pemerhatian sedang dijalankan.

(ii) OKT kemudiannya telah memarkir motosikalnya dan mengambil satu bungkusan plastik daripada dalam bakul raga motosikal tersebut menggunakan tangan kanannya. Seterusnya, Pengadu bersama pasukan serbuan telah menghampiri OKT lalu memperkenalkan diri sebagai pihak polis. OKT bertindak melepaskan bungkusan plastik tersebut ke atas jalan dan telah berlaku pergelutan antara OKT dan pasukan serbuan sebelum dia berjaya ditahan.

(iii) Pengadu telah mengambil semula bungkusan plastik yang dijatuhkan itu dan pemeriksaan mendapati ia adalah satu bungkusan plastik bertanda “link express”. Di dalam bungkusan tersebut mengandungi satu ketulan mampat dedaun kering dibaluti plastik lutsinar warna keemasan yang disyaki dadah berbahaya jenis Cannabis dengan berat kasar sekitar 1,032 gram.

(iv) Pengadu telah menahan OKT serta merampas dadah tersebut, dan hasil daripada maklumat lanjut yang diberikan oleh OKT berkenaan aktiviti pengedaran dadah, pihak polis telah berjaya membuat satu tangkapan susulan ke atas saspek lain.

OKT telah dibawa balik ke balai polis untuk siasatan lanjut. Pengadu seterusnya telah menyerahkan barang kes kepada Pegawai Penyiasat beserta dokumentasi lengkap tangkapan termasuk borang bongkar, borang serah-menyerah, dan laporan polis Sek 9 2231/23.

(vi) Pegawai Penyiasat telah menerima barang kes tersebut dan menghantarnya ke Jabatan Kimia Malaysia untuk dianalisis.

(vii) Hasil analisis oleh Ahli Kimia mengesahkan bahawa barang kes berkenaan adalah dadah berbahaya jenis Cannabis dengan berat bersih sebanyak 988.9 gram, sepertimana ditakrifkan menurut Seksyen 2 ADB 1952. D. HUJAHAN MITIGASI OLEH TERTUDUH

Semasa prosiding penjatuhan hukuman di Mahkamah Tinggi, Peguambela Perayu telah mengemukakan hujah-hujah mitigasi seperti berikut untuk pertimbangan Mahkamah:

Perayu berumur 35 tahun dan bekerja sebagai tukang wiring (pendawaian) sebelum ditangkap.

(ii) Bapa Perayu telah meninggal dunia pada tahun 2024, manakala ibunya kini berada dalam keadaan yang sakit serta uzur.

(iii) Perayu merupakan penanggung tunggal keluarga, termasuk membiayai kos pendidikan adik perempuannya yang kini sedang menuntut dalam pengajian Ijazah Sarjana Muda Undang-Undang di University of London.

(iv) Perayu adalah pesalah pertama dan tidak mempunyai sebarang rekod jenayah lampau.

Pengakuan salah Perayu di peringkat awal telah menjimatkan masa berharga serta kos Mahkamah dan semua pihak.

(vi) Perayu telah memberikan kerjasama penuh terhadap siasatan pihak polis, termasuk membantu dalam tangkapan susulan.

(vii) Perayu telah sedar, insaf, dan merasai keperitan hidup di dalam penjara sepanjang tempoh dia berada dalam tahanan reman.

(viii) Dadah yang terlibat dalam pertuduhan ini adalah jenis ganja (Cannabis), yang dihujahkan sebagai jenis dadah yang kurang berbahaya (less deleterious) berbanding dadah jenis lain seperti heroin, morphine, dan MDMA.

(ix) Kepentingan awam juga perlu melihat kepada aspek pemulihan dengan memberi peluang kepada pesalah yang telah insaf untuk meneruskan kehidupan selepas menjalani hukuman yang setimpal. E. HUJAHAN PEMBERATAN OLEH PIHAK PENDAKWAAN

Sebaliknya, pihak Timbalan Pendakwa Raya telah menggesa Mahkamah Tinggi agar menjatuhkan hukuman yang berat dan setimpal, berdasarkan hujah-hujah pemberatan berikut:

Faktor kepentingan awam mestilah mengatasi kepentingan peribadi Perayu kerana kes ini melibatkan kesalahan yang amat serius.

(ii) Berat bersih dadah Cannabis yang berada dalam milikan Perayu adalah seberat 988.9 gram, iaitu suatu jumlah yang sangat tinggi kerana menghampiri berat 1 kilogram.

(iii) Kekerapan kes-kes jenayah dadah yang berlaku di negeri Selangor telah memberikan impak dan kesan yang sangat negatif kepada masyarakat awam.

(iv) Mahkamah perlu menjatuhkan hukuman berat yang bersifat deteren (pencegahan) untuk memberikan isyarat tegas bukan sahaja kepada Perayu agar tidak mengulangi kesalahan, tetapi juga kepada bakal-bakal pesalah lain di luar sana.

Perayu dikira amat beruntung kerana telah terlepas daripada pertuduhan asal mengedar dadah menurut Seksyen 39B ADB 1952 yang membawa hukuman mati, hasil daripada tawaran pertuduhan pilihan oleh pihak pendakwaan.

(vi) F. RAYUAN PERAYU TERHADAP HUKUMAN DI MAHKAMAH RAYUAN Hujahan Perayu Di Mahkamah Rayuan 11. Di hadapan kami, Peguambela Perayu berhujah bahawa Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana telah terkhilaf dari segi prinsip penghukuman apabila telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama sembilan (9) tahun.

Hujahan utama Perayu adalah bahawa Mahkamah Tinggi gagal memberikan berat (weightage) yang sewajarnya kepada faktor bahawa Perayu merupakan pesalah pertama, penanggung tunggal keluarga yang menjaga ibu sakit, dan telah mengaku salah yang mana secara tradisinya melayakkan Perayu mendapat diskaun hukuman yang signifikan. Perayu memohon agar hukuman pemenjaraan tersebut dikurangkan agar menghampiri had minimum iaitu lima (5) tahun. Hujahan Responden Di Mahkamah Rayuan 13. Pihak Responden (Pendakwa Raya) berhujah bahawa hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi adalah sah, munasabah, dan setimpal dengan trend kesalahan yang dilakukan. Pihak Responden juga menyatakan bahawa Hakim Mahkamah Tinggi telah mengguna pakai budi bicara kehakiman secara betul dengan mengimbangi faktor mitigasi tertuduh dan faktor pemberatan.

Memandangkan berat dadah mampat Cannabis tersebut adalah hampir 1 kilogram (988.9 gram), hukuman minimum lima

tahun adalah sama sekali tidak memadai dan tidak mencerminkan keseriusan kesalahan pemilikan dadah dalam kuantiti yang besar. Oleh itu, tiada alasan bagi Mahkamah Rayuan untuk campur tangan terhadap hukuman yang telah dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi. G. ANALISIS DAN DAPATAN OLEH MAHKAMAH RAYUAN

Kami telah meneliti dengan penuh cermat, Rekod-rekod Rayuan, Alasan Penghakiman Mahkamah Tinggi, hujahan bertulis serta lisan kedua-dua belah pihak. Prinsip undang-undang yang mantap menetapkan bahawa Mahkamah Rayuan tidak akan meminda hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi melainkan didapati hukuman tersebut terkhilaf dari segi prinsip undang-undang, atau kuantumnya didapati terlalu melampau (manifestly excessive) atau tidak memadai (manifestly inadequate).

Berdasarkan penilaian kami, kami mendapati bahawa Hakim Mahkamah Tinggi telah bertindak dengan betul dan tidak melakukan sebarang kekhilafan prinsip yang membolehkan intervensi rayuan dibuat. Kami bersetuju dengan analisis Mahkamah Tinggi atas alasan-alasan berikut:

Pertama, dasar kepentingan awam dan keseriusan kesalahan: Faktor utama dalam penjatuhan hukuman bagi kesalahan melibatkan dadah ialah kepentingan awam, yang mana ia mengatasi kepentingan peribadi Perayu. Gejala dadah kekal menjadi musuh nombor satu negara. Parlimen telah menunjukkan hasrat yang jelas bahawa kesalahan dadah adalah jenayah yang sangat serius apabila menaikkan tempoh maksimum pemenjaraan seumur hidup daripada dua puluh (20) tahun kepada tiga puluh (30) tahun melalui pindaan Seksyen 57 Kanun Keseksaan (berkuat kuasa pada 6 Mac 2007). Kesannya, hukuman maksimum bagi kesalahan di bawah Seksyen 39A(2) ADB 1952 ini boleh mencecah sehingga tiga puluh (30) tahun pemenjaraan.

Sebagaimana diputuskan oleh Hakim Hashim Yeop A Sani dalam kes Public Prosecutor v. Loo Choon Fatt [1976] CLJU 102, mahkamah tidak akan menjalankan fungsinya dengan jujur sekiranya keseriusan situasi dadah ini tidak digambarkan di dalam kuantum hukuman yang dijatuhkan, atau sekiranya hukuman tersebut dilihat menggagalkan matlamat statut itu sendiri. Oleh itu, hukuman yang dijatuhkan mestilah mencerminkan penolakan mutlak masyarakat terhadap jenayah ini.

Kedua, diskaun pengakuan salah bagi kes serius: Kami mengakui prinsip undang-undang umum bahawa seseorang tertuduh berhak mendapat kredit atau diskaun terhadap hukuman, atas sebab pengakuan salahnya yang telah menjimatkan masa dan kos mahkamah, sepertimana digariskan dalam kes Public Prosecutor v. Ravindra N. Rethinam & Ors. [1992] 3 CLJ Rep 426. Walau bagaimanapun, perlu diingat bahawa pemberian diskaun ini tertakluk kepada budi bicara mahkamah mengikut merit kes.

20.

Ketiga, sifat dadah jenis Cannabis dan pemulihan Perayu: Kami memerhatikan bahawa Hakim Mahkamah Tinggi telah mengambil kira jenis dadah yang terlibat di dalam kes ini iaitu Cannabis, yang dikategorikan sebagai dadah yang kurang berbahaya (less deleterious drug) jika dibandingkan dengan dadah jenis heroin atau morphine, berdasarkan kes Pendakwa Raya v. Mohd Fazli Bin Alias Dan Satu Lagi [1993] CLJU 227. Hakim Mahkamah Tinggi juga dilihat telah memberikan pertimbangan sewajarnya kepada latar belakang Perayu yang merupakan pesalah pertama, mempunyai tanggungjawab keluarga yang baik, serta mempunyai potensi yang tinggi untuk dipulihkan.

Atas sebab itulah, Hakim Mahkamah Tinggi secara jelas menyatakan keengganan beliau untuk menjatuhkan hukuman pemenjaraan yang terlalu lama (seperti pemenjaraan seumur hidup atau tempoh maksimum tiga puluh (30) tahun) kerana tempoh pemenjaraan yang lama boleh merencatkan motivasi Perayu untuk kembali menjadi manusia berguna kepada masyarakat. Ini membuktikan mitigasi Perayu telah pun dipertimbangkan dan diberi pemberatan yang sewajarnya.

Keempat, ketidaklayakan Perayu untuk mendapat hukuman minimum: Kami bersetuju sepenuhnya dengan penemuan Hakim Mahkamah Tinggi bahawa Perayu sama sekali tidak layak untuk diberikan hukuman pemenjaraan minimum iaitu lima (5) tahun sebagaimana peruntukan Seksyen 39A(2) ADB 1952. Ini adalah kerana kuantiti dadah seberat 988.9 gram Cannabis yang terlibat adalah terlalu banyak dan hampir mencecah 1 kilogram. Malah, seperkara yang perlu diingat adalah Perayu pada asalnya menghadapi pertuduhan mengedar di bawah Seksyen 39B ADB 1952 yang membawa kepada hukuman mati atau pemenjaraan seumur hidup (jika disabitkan kesalahan). Justeru, pada hemat kami, Perayu sesungguhnya cukup bernasib baik apabila diberikan pertuduhan pilihan.

Perlu juga ditekankan, pengakuan salah tidak memberikan jalan keluar automatik untuk seseorang tertuduh menuntut hukuman paling minimum. Mahkamah wajib memberikan kesan deteren (pencegahan) agar seseorang tertuduh tidak mengulangi kesalahan ini dan masyarakat luar sedar bahawa hukuman berat menanti bagi setiap kesalahan, khususnya melibatkan kuantiti dadah yang besar.

Dari segi hukuman sebatan pula, hukuman sepuluh (10) kali sebatan adalah kuantum minimum wajib yang diperuntukkan di oleh Seksyen 39A(2) ADB 1952. H.

Secara keseluruhannya, kami sebulat suara mendapati Hakim Mahkamah Tinggi telah mengimbangi kepentingan awam dan kepentingan Perayu secara saksama. Hukuman pemenjaraan selama sembilan (9) tahun dari tarikh tangkap, 3 Mac 2023 serta sepuluh (10) kali sebatan yang telah diperintahkan oleh Hakim Mahkamah Tinggi adalah satu hukuman yang amat munasabah, adil, dan setimpal dengan berat kesalahan yang dilakukan. Tiada sebarang alasan undang-undang atau kekhilafan ketara yang membolehkan Mahkamah ini campur tangan.

Dalam hal ini, kami merujuk kepada kes of Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Ors v Gan Yook Chin & Anor (2003) 2 MLJ 97 yang memutuskan sebagaimana berikut: “Generally, an appellate court will not intervene unless the trial court was shown to be plainly wrong in arriving at its decision or where there had been no or insufficient judicial appreciation of the evidence.”

Oleh yang demikian, rayuan Perayu terhadap hukuman adalah ditolak dan keputusan serta hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi adalah dengan ini dikekalkan. Bertarikh: 13 Julai 2026 -sgd-AZMAN BIN ABDULLAH Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Bagi pihak Perayu : Encik Ravin Jay [RAVIN JAY] Bagi pihak Responden : TPR Sarulatha Paramavathar [Jabatan Peguam Negara (AGC)]