Gray Bin Samuil v 1. ) Dig Tan Sri Razaruddin Bin Husain (CA-25-9-10/2022)

1.

LEMBAGA TATATERTIB POLIS DIRAJA

3.

4.

5.

KERAJAAN MALAYSIA ...RESPONDEN-RESPONDEN ALASAN PENGHAKIMAN

Pemohon memfailkan permohonan Semakan Kehakiman bagi membatalkan keputusan yang telah dibuat oleh Responden Pertama dan Responden Kedua bagi pihak Responden Keenam S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw untuk membuang kerja Pemohon dari pasukan Polis Diraja Malaysia mulai 27 Julai 2022 dan dengan itu Pemohon ditempatkan semula ke jawatannya tanpa kehilangan pangkat, emolumen dan faedah-faedah lain.

Setelah menelitikan kertas-kertas kausa yang difailkan dan setelah menimbangkan penghujahan, Mahkamah mendapati dan memutuskan bahawa keputusan yang dibuat oleh Responden Pertama dan Responden Kedua bagi pihak Responden Keenam adalah teratur dan dengan itu permohonan Semakan Kehakiman Pemohon adalah ditolak.

Pemohon adalah seorang pegawai polis yang berpangkat Inspektor dan tindakan tatatertib telah diambil terhadapnya apabila terdapat satu laporan polis bertarikh 18 Oktober 2018 oleh pengadu yang menyatakan bahawa pengadu telah dirogol di dalam Bilik Soal Siasat, Lokap Berpusat Indera Mahkota, Kuantan, Pahang. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw

Susulan daripada laporan tersebut, satu kertas siasatan jenayah telah dibuka di bawah Seksyen 376 Kanun Keseksaan untuk menyiasat laporan polis Pengadu. Di akhir siasatan, pada 04 Julai 2019, Pemohon telah dituduh di Mahkamah Sesyen Kuantan bagi pertuduhan merogol Pengadu.

Kes terhadap Pemohon ini telah ditarik balik oleh Pengadu pada 31 Oktober 2019 di Mahkamah apabila Pemohon telah bersetuju membayar sejumlah wang pampasan kepada Pengadu berjumlah

Walaubagaimanapun, tindakan tatatertib terhadap Pemohon masih diteruskan dan telah dilaksanakan mengikut prosedur yang ditetapkan oleh Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993 seperti berikut : a. Satu siasatan tatatertib telah dijalankan ke atas Pemohon lanjutan daripada laporan yang diterima mengenai perbuatan dan tindakan Pemohon yang melanggar tatakelakuan di bawah Peraturan-Peraturan Pegawai Awam S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw (Kelakukan dan Tatatertib) 1993 seperti yang dinyatakan di atas. b. Antara langkah siasatan tatatertib yang dijalankan adalah melalui rakaman percakapan tatatertib yang telah diambil daripada Pemohon dan juga saksi-saksi lain. c. Laporan hasil siasatan yang dijalankan kemudiannya telah diserahkan kepada Pengerusi Pihak Berkuasa Tatatertib PDRM Bukit Aman untuk penentuan jenis pelanggaran tatatertib di bawah Peraturan 35 Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. d. Laporan ini dikeluarkan selaras dengan peruntukkan di bawah Peraturan 35, Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. e. Pada 13 Januari 2020, Pengerusi Pihak Berkuasa Tatatertib PDRM Bukit Aman pada masa yang material, dalam menjalankan kuasa-kuasa yang diwakilkan oleh Suruhanjaya Pasukan Polis melalui Suratcara Perwakilan S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Kuasa P.U(B) 441 bertarikh 14 Disember 2000 dan selaras Peraturan 35 Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993 telah menimbangkan laporan tersebut dan telah memutuskan bahawa terdapat perlanggaran tatatertib yang dilakukan oleh Pemohon yang mana kesalahan-kesalahan yang dilakukan adalah kesalahan-kesalahan yang patut diambil tindakan dengan tujuan buang kerja atau turun pangkat selaras dengan Peraturan 37 Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. f. Keputusan penentuan ini kemudiannya telah dirujuk kepada Lembaga Tatatertib yang mempunyai bidang kuasa untuk pertimbangan lanjut selaras dengan Peraturan 35(2) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. g. Setelah menimbangkan laporan dan segala maklumat yang ada, Pengerusi Lembaga Tatatertib Polis Diraja Malaysia Bukit Aman pada masa yang material dalam menjalankan kuasa-kuasa yang diwakilkan oleh Suruhanjaya Pasukan S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Polis melalui Suratcara Perwakilan Kuasa P.U(B) 441 bertarikh 14 Disember 2000 telah mendapati wujud kes prima facie terhadap Pemohon ke atas beberapa kesalahan iaitu sebanyak lima (5) pertuduhan yang mematutkan Pemohon dikenakan tindakan tatatertib di bawah Peraturan Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. h. Selaras dengan Peraturan 37(2)(a) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993, satu surat bertarikh 05 Mei 2020 yang mengandungi pertuduhan-pertuduhan tersebut dan fakta kesalahan tatatertib telah dikeluarkan kepada Pemohon oleh Pengerusi Lembaga Tatatertib PDRM. Pemohon telah menandatangani akuan penerimaan surat tersebut pada 08 Julai 2020. Dalam surat tersebut juga telah dinyatakan bahawa Pemohon dikehendaki untuk membuat representasi bertulis yang mengandungi alasan-alasan yang Pemohon bergantung untuk membebaskan dirinya daripada pertuduhan-pertuduhan tersebut. Ini adalah selaras dengan Peraturan S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw 37(2)(a) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. i. Pemohon selanjutnya telah membuat surat representasi bertarikh 14 Julai 2020 yang dihantar kepada Pengerusi Lembaga Tatatertib PDRM melalui Ketua Jabatan Pemohon iaitu Ketua Polis Daerah Ibu Pejabat Polis Daerah Kuantan sepertimana yang diekshibitkan dalam Afidavit Sokongannya yang ditandakan sebagai Ekshibit GBS-3.

Dalam kes ini, tiada jawatankuasa penyiasatan ditubuhkan memandangkan tiada penjelasan lanjut diperlukan kerana siasatan yang telah dijalankan adalah mencukupi. Sehubungan itu, selaras dengan Peraturan 37D Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993, Pengerusi Lembaga Tatatertib PDRM pada masa itu telah menimbangkan segala maklumat yang ada dan juga representasi Pemohon dengan teliti dan saksama sebelum membuat keputusan. Setelah pertimbangan dibuat, Pengerusi Lembaga Tatatertib PDRM mendapati bahawa representasi Pemohon tersebut tidak dapat membebaskan dirinya terhadap tiga pertuduhan yang telah S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw dipertuduhkan terhadapnya manakala bagi dua lagi pertuduhan, Pemohon telah dibebaskan.

Keputusan terhadap Pemohon ini telah dikeluarkan dan dimaklumkan kepada Pemohon melalui surat daripada Pengerusi Lembaga Tatatertib PDRM bertarikh 29 Julai 2022. Hukuman-hukuman terhadap Pemohon berkuatkuasa mulai 27 Julai 2022. Pemohon telah mengaku menerima surat bertarikh 29 Julai 2022 ini pada 22 Ogos 2022.

Untuk lebih jelas, keputusan tatatertib terhadap kelima-lima pertuduhan ke atas Pemohon adalah seperti berikut : PERTUDUHAN HUKUMAN Pertuduhan Pertama Kesalahan ingkar perintah kerana telah menjalankan soal siasat terhadap Pengadu wanita tanpa kehadiran pegawai polis wanita. (Melanggar tatakelakuan di Didapati bersalah dan dikenakan hukuman denda 7 hari gaji mengikut Peraturan 38(b) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw bawah Peraturan 4(2)(i) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. Pertuduhan Kedua Kesalahan berkelakuan dengan sedemikian cara sehingga memburukkan nama atau mencemarkan nama perkhidmatan Awam kerana telah merogol Pengadu. (Melanggar tatakelakuan di bawah Peraturan 4(2)(d) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. Didapati tidak bersalah dan dibebaskan. Pertuduhan Ketiga Kesalahan tidak bertanggungjawab kerana Didapati bersalah dan dikenakan hukuman buang kerja mengikut Peraturan 38 S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw berdalh atau bercakap bohong dalam penyiasatan rasmi. (Melanggar tatakelakuan di bawah Peraturan 4(2)(g) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. Pertuduhan Keempat Kesalahan tidak bertanggungjawab kerana gagal membuat catatan bertulis terhadap rakaman percakap Pengadu. (Melanggar tatakelakuan di bawah Peraturan 4(2)(g) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib)

Didapati bersalah dan dikenakan hukuman tangguh pergerakan gaji 12 bulan mengikut Peraturan 38(d) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Pertuduhan Kelima Kesalahan ingkar perintah kerana gagal mengisytiharkan harta tambahan iaitu sebuah motokar jenis Myvi. (Melanggar tatakelakuan di bawah Peraturan 4(2)(i) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. Didapati tidak bersalah dan dibebaskan.

Isu pertama adalah sama ada Pemohon telah diberikan peluang untuk didengar.

Melalui Afidavit Sokongannya yang menyatakan bahawa selepas Pemohon menghantar representasi pada 14 Julai 2020, tiada sebarang prosiding pendengaran atau inkuiri yang dijalankan oleh Lembaga Tatatertib Suruhanjaya Pasukan Polis Malaysia dan/atau PDRM Kontinjen Pahang. Dan dengan itu, Pemohon tidak diberi peluang untuk membela diri. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw

Ini jelas terdapat di dalam Afidavit Balasan Pemohon (Lampiran 10) di perenggan 6 yang menyatakan bahawa tiada jawatankuasa penyiasatan ditubuhkan atau diadakan di mana Pemohon dipanggil untuk membela diri serta memberikan penjelasan lanjut.

Pemohon telah merujuk kepada Perkara 5(1) Perlembagaan Persekutuan yang menyatakan bahawa ia punya hak untuk membela diri dan juga Perkara 135(2) Perlembagaan Persekutuan yang memperuntukan bahawa seseorang itu hanya boleh dipecat jika dia telah diberi peluang bagi kesnya didengar.

Pihak Responden-Responden pula telah merujuk kepada kes NUR AFFALIZA MOHD ARIFIN v. SURUHANJAYA PERKHIDMATAN PELAJARAN MALAYSIA & ORS [2022] 1 LNS 1528 yang mana Mahkamah Rayuan memutuskan antara lain : “[123] In the Federal Court case of Lembaga Tatatertib Perkhidmatan Awam Hospital Besar Pulau Pinang & Anor v. Utra Badi a/l K Perumal [2001] 2 MLJ 417; [2001] 2 CLJ 525, one of the question of law that arose for determination S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw was whether the disciplinary board was required to afford Utra Badi an oral hearing under Article 135(2) of the FC. Abdul Malek Ahmad FCJ held-Subsequently, the same point was reiterated in Ganasan a/l Marimuthu v. Public Services Commission where the Court of Appeal held as follows: The Privy Council as well as the Supreme Court has held that in employing the procedure prescribed in General Order 26 and the former Reg. 30 of the General Orders, the requirements of fairness have been satisfied by an opportunity to make written representations to the deciding body. In all such cases, it has been held time and again by the highest courts in land that written representations will suffice and that a fair hearing does not mean that there must be an opportunity to be heard orally by the officer in person or by his lawyer at the disciplinary authority stage. It is only at the committee of inquiry stage that an oral hearing, and with it desirability or otherwise legal representation, can be considered.” S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw (See also Abdul Aziz Mohd Alias v. Timbalan Ketua Polis Negara, Malaysia & Anor [2010] 3 CLJ 643 (FC) and [124] In Abd Razak Atan, supra, Low Hop Bing JCA held at age 764- “[25] The concept of procedural fairness is a modern manifestation of the rules of natural justice and has found constitutional recognition, being enshrined in art. 135(2) of the Federal Constitution which states that no member of the public service shall be dismissed or reduced in rank without being given the reasonable opportunity of being heard. See Nordin HjZakaria (Timbalan Ketua Polis Kelantan) & Anor v. Mohd Noor Abdullah [2004] 2 CLJ 777 at p 785 (FC) per Siti Norma Yaakob FCJ (later CJ(M)). [26] It is trite law that under art. 135(2), the reasonable opportunity of being heard does not connote an oral hearing, and the right to be heard does not entail an obligation to hold an inquiry: Najar Singh v. Government of Malaysia [1974] 1 MLJ 138, as affirmed by the Privy S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Council on appeal in [1976] 1 MLJ 203; Zainal bin Hashim v. Government of Malaysia [1979] 2 MLJ 276 (PC); and Attorney General v. Thomas D’arcy Ryan [1980] AC 718.”

Kes tersebut di atas telah merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan iaitu LEMBAGA TATATERTIB PERKHIDMATAN AWAM HOSPITAL BESAR PULAU PINANG & ANOR v UTRA BADI K PERUMAL [2001] 2 CLJ 525 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan antara lain : “[1] Artikel 135(2) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa responden hanya boleh dipecat sekiranya dia telah diberi peluang yang munasabah untuk memperdengarkan kesnya. [2] Kesan menyeluruh surat tunjuk sebab adalah responden telah, pada seawalnya yang mungkin, diberitahu mengenai hukuman-hukuman yang mungkin dipertimbangkan seandainya dia tidak berupaya untuk membebaskan dirinya dari tuduhan yang dihadapkan. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Maka, dia telah diberi peluang yang cukup dan munasabah untuk membela dirinya. [5] Hak untuk memperdengarkan kes yang diperuntukkan oleh art. 135(2) Perlembagaan Persekutuan tidak menghendaki orang berkenaan diberi perbicaraan secara lisan. Oleh itu, dalam ketiadaan perbicaraan seperti itu, seseorang tidak boleh membuat kesimpulan bahawa ia merupakan suatu penyangkalan keadilan asasi. Berkenaan dengan perkara-perkara yang melibatkan GO 26, keperluan keadilan dipenuhi melalui suatu peluang untuk membuat representasi secara bertulis kepada badan yang membuat keputusan.”

Juga, di dalam kes YUSOF SUDIN v SURUHANJAYA PERKHIDMATAN POLIS & ANOR [2012] 1 CLJ 448 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa : “(4) Apabila terdapat permintaan dari pegawai awam untuk suatu pendengaran lisan setelah beliau menafikan segala pertuduhan dan telah melepaskan dirinya dengan S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw membekalkan keterangan yang boleh dipercayai dalam surat representasinya, maka, menurut A. 26(5) Perintah Am 1980, pegawai tersebut mesti diberikan pendengaran lisan bagi memuaskan kehendak fasal 135(2) Perlembagaan Persekutuan. Pendengaran lisan atau siasatan akan lebih diperlukan jika tidak terdapat keterangan untuk menyangkal kenyataan pegawai awam tersebut (Ang Seng Wan v. Suruhanjaya Polis Di Raja Malaysia & Anor; dirujuk) (Mat Ghaffar Baba v. Ketua Polis Negara & Anor, dirujuk).”

Juga, di dalam kes VIJAYARAO SEPERMANIAM v SURUHANJAYA PERKHIDMATAN AWAM MALAYSIA [2018] 9 CLJ 141 di mana di dalam penghakiman Mahkamah Persekutuan bahawa : “(2) Berdasarkan nas, undang-undang, seperti yang diguna pakai oleh mahkamah, lebih cenderung memberi hak perbicaraan lisan kepada seorang pegawai yang berdepan dengan prosiding tatatertib jika terdapat permohonan olehnya kepada pihak berkuasa tatatertib. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Perayu juga mengadu dia langsung tidak diberi apa-apa dokumen oleh SPAM walaupun permohonan khusus sudah dibuat agar dokumen-dokumen relevan, termasuk laporan yang menjadi sandaran SPAM dalam mendapati satu kes prima facie berjaya dibuktikan terhadapnya. …”

Di dalam kes PUBLIC SERVICES COMMISION MALAYSIA & ANOR v VIKNESWARY RM SANTHIVELU [2008] 6 CLJ 573 di mana Zaki Tun Azmi PMR menyampaikan penghakiman Mahkamah: “[1]… Jika PD merasakan kes terhadap pegawai tersebut memerlukan penjelasan lanjut maka ia bolehlah melantik sebuah Jawatankuasa Penyiasat (‘JP’). Ini adalah keputusan PD dan bukannya keputusan mahkamah atau pegawai tersebut. Pada penyiasatan ini, pegawai tersebut dibenarkan menghadirkan diri bagi membersihkan dirinya. Sekali lagi ini adalah keputusan PD. …” S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw

Oleh kerana di dalam kes ini Pemohon telahpun mengakui akan Pertuduhan Pertama dan Pertuduhan Kelima dan menafikan Pertuduhan Kedua, Ketiga dan Keenam di mana Pemohon tidak mengaku salah dan telah memberi penjelasan.

Responden-Responden telahpun merujuk kepada representasi Pemohon bagi Pertuduhan Ketiga melalui surat representasi di mana Pemohon menyatakan antara lain : “Untuk pertuduhan ini, saya tidak bersetuju berserta penjelasan dan tidak ada dokumen yang dikemukakan pada saya bagi menjawab pertuduhan ini memandangkan takrifan penyiasatan rasmi adalah umum dan tidak ada spesifik sebagaimana yang dimaksudkan di dalam soalan ini. Sebagaimana Perkara 135(2) Perlembagaan Persekutuan telah meletakkan syarat wajib iaitu seseorang pegawai awam hendaklah diberikan secara munasabahnya hak untuk didengar sebelum dibuang kerja atau diturunkan pangkat.” S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw

Walaupun dalam pengakuan Pemohon tersebut bahawa takrifan penyiasatan rasmi adalah umum dan Pemohon tidak menjawab pertuduhan tersebut, Responden-Responden menyangkal dakwaan Pemohon tersebut kerana Pertuduhan Ketiga adalah dengan jelas menerangkan maksud kesalahan yang dipertuduhkan terhadap Pemohon.

Pertuduhan Ketiga berbunyi seperti berikut : “Pertuduhan Ketiga Bahawa anda Inspektor/P G/22103 Gray B. Samuil sebagai penjawat awam dalam Pasukan Polis Diraja Malaysia ketika itu bertugas sebagai Pegawai Penyiasat Jenayah (2), Bahagian Siasatan Jenayah, Ibu Pejabat Polis Daerah Kuantan, Pahang didapati tidak bertanggungjawab kerana ‘berdalih atau bercakap bohong dalam penyiasatan rasmi’ pada 26/12/2018, jam 1520 hrs, bertempat di Pejabat Tatatertib IPD Kuantan, Pahang anda telah memberi kenyataan palsu semasa rakaman percakapan di hadapan Insp. G/22728 Mohd Firdaus Bin Mohamad di mana anda telah menyatakan bahawa tidak pernah mengarahkan Konstabel RF 204336 Fatihah Bt S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Razali beredar dari Bilik Soal Siasat No. 3, Lokap Berpusat Indera Mahkota, Kuantan. Ini adalah bertentangan dengan Para 33.1.46, A110 PTKPN yang memperuntukkan mana-mana pegawai polis tidak boleh berdalih atau bercakap bohong dalam penyiasatan rasmi. Perbuatan anda boleh diertikan sebagai tidak bertanggungjawab dan telah melanggar tatakelakuan di bawah Peraturan 42(2)(g) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993 seperti berikut : Per. 4(2) Seseorang pegawai tidak boleh

Tidak bertanggungjawab Jika anda didapati bersalah di atas Pertuduhan Ketiga di atas, anda boleh dihukum mengikut Peraturan 38 Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993.”

Responden-Responden dengan itu menyatakan bahawa Pemohon adalah faham akan kesalahan yang dihadapinya dan telahpun memberikan penjelasan yang mendalam akan hal yang berlaku. Pemohon juga tidak membuat apa-apa permohonan S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw untuk mendapatkan dokumen-dokumen tersebut dan tiada juga permohonan yang dibuat bagi ia memberi keterangan secara lisan sekiranya representasi tidak dapat melepaskan Pemohon daripada pertuduhan tersebut.

Sebaliknya, Responden-Responden telahpun menjawab di dalam Afidavit Jawapan Responden-Responden di mana Responden Pertama mendapati dalam rakaman percakapan Konstabel RF204336 Fatihah binti Razali yang menyatakan sebaliknya dan mengemukakan Salinan Buku Saku (Pol. 5) yang menunjukkan bahawa Pemohon telah meminta beliau untuk beredar dari bilik soal siasat dan hanya meninggalkan Pemohon bersama-sama dengan Pengadu di bilik tersebut.

Responden-Responden juga telah mendapati tiada apa-apa penjelasan lanjut yang diperlukan daripada Pemohon dan dengan itu tiada keperluan bagi satu jawatankuasa penyiasatan ditubuhkan bagi Pemohon untuk membela diri.

Responden-Responden juga menyatakan mereka telahpun mematuhi peruntukkan Perkara 135(2) Perlembagaan S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Persekutuan dan di dalam proses tindakan tatatertib terhadap Pemohon. Responden-Responden telahpun mengikut prosedur untuk menjamin keadilan terhadap Pemohon. Oleh itu, tidak berlaku sebarang ketidakadilan yang berlaku terhadap Pemohon di dalam proses tindakan tatatertib yang telah diambil.

Seterusnya, Pemohon juga telah diberi peluang untuk membela diri dan dengan itu tiada keperluan bagi jawatankuasa penyiasatan untuk Pemohon dipanggil memberi keterangan secara lisan di hadapan jawatankuasa tersebut.

Seterusnya, isu adalah sama ada keputusan buang kerja terhadap Pemohon adalah kerana kesalahaan berdalih atau bercakap bohong yang mana ianya adalah keterlaluan sedangkan terdapat pelbagai jenis lagi hukuman yang boleh dikenakan terhadap Pemohon. Ini khususnya berkaitan Pertuduhan Ketiga yang mana dikatakan Pemohon telah melanggar Peraturan 4(2)(g) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw

Responden-Responden telah merujuk kepada Arahan Tetap Ketua Polis Negara A110 sebagai salah satu kesalahan tatatertib yang memperuntukkan seperti berikut : “33 Salahlaku Tatatertib 33.1. Mana-mana pegawai polis yang berkelakuan seperti berikut adalah melakukan suatu kesalahan tatatertib dan boleh dikenakan tindakan tatatertib:-

33.1.1 ….

33.1.2 …. …. ….

33.1.46. berdalih atau bercakap bohong dalam penyiasatan rasmi.”

Seterusnya, Responden-Responden juga merujuk kepada Peraturan 38 Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993 yang menyatakan seperti berikut :

“Hukuman Tatatertib Jika seseorang pegawai didapati bersalah atas suatu kesalahan tatatertib, mana-mana satu atau apa-apa gabungan dua atau lebih hukuman yang berikut, S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw bergantung kepada keseriusan kesalahan itu, boleh dikenakan ke atas pegawai itu:

amaran;

denda;

lucut hak emolument;

tangguh pergerakan gaji;

turun gaji;

(f)turun pangkat;

buang kerja.”

Dengan merujuk kepada Peratuan 38 ini, pihak berkuasa tatatertib punya budi bicara untuk menentukan jenis hukuman berdasarkan kepada kesalahan yang dilakukan oleh Pemohon setelah segala laporan, maklumat serta representasi oleh Pemohon telah dinilai dan dipertimbangkan.

Responden-Responden merujuk kepada kes SAM MAARK VERAK v DATO’ ZAINAL ABIDIN AHMAD & ORS [2022] 3 CLJ 661 di mana Mahkamah telah merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan iaitu NG HOCK CHENG v PENGARAH AM S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw PENJARA & ORS [1998] 1 CLJ 405 yang menyatakan seperti berikut : “[66] The question of law posed to the Federal Court in Ng Hock Cheng contained two limbs. The first was whether the appellant's dismissal was valid while the second was whether a court had the power to interfere with any punishment meted out. It is the second limb of the question posed that is of specific relevance. On the second limb, Peh Swee Chin FCJ stated as follows, at p. 412 (CLJ); pp. 158 to 159 (MLJ): A public officer is entitled to impugn any allegation or accusation of any disciplinary breach against him by way of judicial review on the protection given by art. 135 of the Federal Constitution providing that no member of such service shall be dismissed or reduced in rank except (a) only by an authority that appointed him in the first place; and (b) after being given a reasonable opportunity of being heard.... If the public officer succeeds in so impugning, any order of punishment including an order of dismissal can be S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw declared invalid or void, and such order being so declared void, is deemed not to have been made at all or is deemed to have been only purportedly made previously. But if the public officer fails to so impugn, any order of punishment remains and there should be no further review on such order of punishment. To so further review judicially would be acting against the concept, in the case of an order of dismissal, that there should not generally be any employment against the will of employer or employee. After all is said and done, persons in the public service categorised under art. 132 of the Federal Constitution are in fact employees. (emphasis added) [67] Peh Swee Chin FCJ then went on the state, in p. (CLJ); p. 159 (MLJ), as follows: S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw To repeat, a court intervenes only on the nature and manner of accusation against a public officer as distinct from a consequential punishment as explained above. Just like a professional body being the best tribunal to judge the seriousness of misconduct of its members, in a similar vein, an employer, including a government is the best person to judge similarly the seriousness of misconduct of an employee. (emphasis added)”

Responden-Responden menyatakan bahawa dengan merujuk kepada peruntukkan undang-undang tersebut, sesuatu hukuman untuk kes tatatertib adalah di atas budi bicara pihak berkuasa tatatertib tersebut dan Mahkamah tiada kuasa untuk mencampuri urusan hukuman jika sekiranya tatacara tatatertib tersebut telah dilakukan secara teratur.

Di dalam kes DATO’ SERI DR AHMAD ZAHID HAMIDI, MENTERI DALAM NEGERI, KEMENTERIAN DALAM NEGERI S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw & ORS v SOO LINA & ORS [2018] 6 CLJ 285 di mana antara lainnya Mahkamah Rayuan menyatakan : “What Is The Meaning Reasonableness In Judicial Review? [39] The test of reasonableness has been the subject of many cases over the decades in other Commonwealth jurisdictions. For example, in dealing with the circumstances under which the court could intervene to quash the decision of an administrative officer or tribunal on ground of unreasonableness or irrationality, Henchy J of the Irish court in State (Keegan) v. Stardust Victims Compensation Tribunal [1986] IR 642 set a number of such circumstances in different terms. They are:

It is fundamentally at variance with reason and common sense.

It is indefensible for being in the teeth of plain reason and common sense.

Because the court is satisfied that the decision-maker has breached his obligation whereby he "must not flagrantly reject or disregard fundamental reason or common sense in reaching his decision. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw [40] In O'Keeffe v. An Bord Pleanala [1993] 1 IR 39, Finlay CJ said: "[T]he circumstances under which the courts can intervene on the basis of irrationality with the decision-maker involved in an administrative function are limited and rare." A court could not interfere just because it would have come to different conclusions or because "the case against the decision made by the authority was much stronger than the case for it." For the court to intervene, "it is necessary [to establish]... that the decision-making authority had before it no relevant material which would support its decision." [41] In Meadows v. Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland and the Attorney General [2009] IESC 3 Denham J in her dicta (ratio) set out the following test: This test includes the implied constitutional limitation of jurisdiction of all decision-making which affects rights and duties. Inter alia, the decision-maker should not disregard fundamental reason or common sense in reaching his or her decision. The constitutional S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw limitation of jurisdiction arises inter alia from the duty of the courts to protect constitutional rights. When a decision-maker makes a decision which affects rights then, or reviewing the reasonableness of the decision:

the means must be rationally connected to the objective of the legislation and not arbitrary, unfair or based on irrational considerations; (b) the rights of the person must be impaired as little as possible; and (c) the effect on rights should be proportional to the objective.”

Setelah menelitikan Afidavit Sokongan dan juga Afidavit Balasan, Responden-Responden menyatakan bahawa pembuangan kerja Pemohon yang dikatakan sebagai tidak munasabah dan keterlaluan tersebut adalah tidak bermerit.

Seterusnya, Responden-Responden juga menyatakan bahawa Pemohon telah tidak bertanggungjawab, berdalih dan berbohong semasa siasatan rasmi yang mana kesalahan ini adalah satu kesalahan di bawah Peraturan 4(2)(g) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993 sebagai seorang S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw pegawai kanan polis polis yang berpangkat Inspektor. Pemohon seharusnya tahu bahawa seseorang tidak boleh bercakap bohong semasa rakaman percakapan direkodkan. Jika ditelitikan kepada Afidavit Sokongan Pemohon, Pemohon tidak menimbulkan isu berkenaan dengan hukuman bagi Pertuduhan Ketiga ini. Dalam Afidavit Sokongannya menyatakan pula pihak berkuasa tatatertib telah bertindak tidak wajar apabila menjatuhkan hukuman buang kerja dan gagal mengambilkira bahawa Pemohon telahpun dilepaskan dan dibebaskan daripada pertuduhan merogol Pengadu.

Adalah menjadi budi bicara pihak berkuasa tatatertib untuk menentukan jenis hukuman yang patut dikenakan sebagaimana yang telah disenaraikan di bawah Peraturan 38.

Dengan itu, keputusan tersebut adalah munasabah, tidak keterlaluan dan setimpal dengan kesalahan yang telah dilakukan oleh Pemohon dan dengan itu Mahkamah tidak perlu mengubah atau mengganggu keputusan tersebut. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw

Isu seterusnya adalah sama ada Responden-Responden patu memaklumkan alasan-alasan keputusan kepada Pemohon. Ini adalah kerana kerana Pemohon menyatakan bahawa dia tidak pernah dimaklumkan akan alasan-alasan bagi Pertuduhan Ketiga yang mana beliau dihukum buang kerja.

Responden-Responden menyatakan bahawa jikapun Responden-Responden tidak memaklumkan alasan-alasan keputusan dan pembuangan kerja kepada Pemohon, ianya tidak menjadi satu kesalahan atau perlanggaran peraturan mana-mana undang-undang.

Pihak Responden-Responden telah merujuk kepada Peraturan 43 Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakukan dan Tatatertib) 1993 yang menyatakan seperti berikut : “43. Tiap-tiap tindakan tatatertib yang diambil terhadap seseorang pegawai yang berkeputusan dengan suatu hukuman dikenakan ke atas pegawai itu di bawah Peraturan-Peraturan ini hendaklah direkodkan dalam Buku Perkhidmatan Kerajaan pegawai itu dengan S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw menyatakan butir-butir kesalahan yang dilakukan dan hukuman yang dikenakan.”

Dengan merujuk kepada Peraturan 43 tersebut yang menyatakan bahawa setiap kesalahan dan hukuman perlu dicatitkan ke dalam Buku Perkhidmatan pegawai tersebut dan tidak pula menyatakan alasan-alasan keputusan hukuman perlu diberitahu kepada seseorang pegawai yang telah didapati bersalah. Oleh kerana tiadanya keperluan tersebut, maka Pemohon tidak perlu diberitahu akan alasan-alasan mahupun hukuman.

Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas, Mahkamah dengan ini mendapati dan memutuskan bahawa tidak terdapat apa-apa ketidakpatuhan prosedur di dalam proses tindakan tatatertib terhadap Pemohon di mana Pemohon telahpun di beri peluang secukupnya untuk membela diri dalam representasi yang telah disediakan oleh Pemohon. Tiada apa-apa keperluan untuk mendapatkan maklumat atau penjelasan yang lanjut diperlukan daripada Pemohon dan dengan itu tiada keperluan bagi satu jawatankuasa penyiasatan ditubuhkan. S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw

Seterusnya, hukuman buang kerja bagi Pertuduhan Ketiga adalah munasabah dengan mengambilkira Pemohon adalah seorang pegawai kanan polis di mana beliau tidak boleh berbohong sewaktu rakaman percakapan direkodkan.

Seterusnya, Responden-Responden juga tidak punya kewajipan untuk memaklumkan kepada Pemohon alasan-alasan kepada keputusan dan hukuman tatatertib yang telah di ambil terhadap Pemohon.

Dengan itu, permohonan Pemohon bagi satu Semakan Kehakiman adalah tidak bermerit dan ditolak dengan kos. t.t ZAINAL AZMAN BIN AB AZIZ HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA KUANTAN PAHANG DARUL MAKMUR BERTARIKH : 09 OGOS 2023 S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw Peguam cara Pemohon : Puan Noor Aishah binti Mohd Amin Tetuan Rizal Hashim No. 30, Tingkat 1, Jalan Gambut 25000 Kuantan, Pahang Email : legal.ktn@rizalhashim.com Ruj. Tuan : TRH/CR/9721/2022/TT Peguam cara Responden-Responden : Puan Noor Fadzila (Peguam Kanan Persekutuan) Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pahang Tingkat 3, Blok B, Wisma Sri Pahang 25000 Kuantan, Pahang Ruj. Tuan : PN/PG/SFC/02/4/2022 S/N br/0QB/EkUWdcVS69inblw