Harrisons Peninsular Sdn Bhd v 1. ) LIM Cheng Tang (DA-A52NCC-4-03/2022)

Nurulafida Binti Mohamad (Saksi Sepina)

Nazimah Binti Mohammed (Saksi Sepina)

Mohd Khairul Izzat Bin Kamaruzaman (Saksi Sepina)

Lee Chon Hon

Pang Chew Ho (Saksi Sepina)

Che Chen Keong

Tee Chee Chiang

Ko Chun Ming (D2)

Gan Lee Lee

Lee Choon Beng C. FAKTA-FAKTA PENTING [ 3 ] Menerusi satu borang permohonan kredit bertarikh 18-09- 2016 kepada Plaintif, D2 atas kapasitinya sebagai pemilik tunggal Nadi Empire Trading pada masa material telah memohon dan memasuki satu perjanjian “Perjanjian Kredit tersebut” dengan Plaintif untuk pembelian, pembekalan dan/atau penjualan barangan (“goods sold and delivered”) [Type here] secara kredit daripada Plaintif (selepas ini dirujuk sebagai “Barang-Barang tersebut”). [ 4 ] Melalui Borang Permohonan Kredit tersebut yang mengandungi terma-terma serta syarat-syarat dan/atau Perjanjian tersebut, D2 sebagai pemilik tunggal NET telah bersetuju antara lainnya untuk:-

4.1. membuat bayaran untuk kesemua barang-barang yang dijual dan dihantarserahkan oleh Plaintif kepadanya dalam masa yang dinyatakan dalam invois-invois Plaintif; dan

4.2. Plaintif diberi budibicara dan berhak untuk mengenakan faedah pada kadar 1.5% sebulan ke atas semua jumlah terhutang selepas tempoh kredit berakhir sehingga ke tarikh penyelesaian penuh jumlah hutang tertunggak itu. [ 5 ] Pada masa yang sama, melalui suatu Perjanjian Gerenti dan Indemniti yang bertarikh 18-09-2016, D2 secara bersendiri dan bersesama telah menjamin sebagai Penghutang Utama dan bersetuju antara lainnya untuk:-

5.3. menjamin pembayaran kepada Plaintif ke atas segala jumlah wang yang dihutang dan kena dibayar oleh NET (yang mana Defendan Kedua adalah pemilik tunggal pada masa material) dan pelaksanaan terma-terma dan syarat-syarat yang kena dipatuhi dan dilaksanakan oleh NET; dan [Type here]

5.4. Perjanjian Gerenti tersebut akan dianggap sebagai satu gerenti berterusan (“continuing guarantee”). [ 6 ] Bersama-sama dengan Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut, juga melaksanakan Borang Saksi dan Borang Kebenaran dibawah Akta Perlindungan Data Peribadi 2010. [ 7 ] Pada masa material tersebut, sebelum meluluskan permohonan kredit D2 bagi NET dan memasuki Perjanjian Kredit tersebut, Plaintif telah meverifikasikan dokumen-dokumen berikut:-

7.1. Salinan Kad Pengenalan D2;

7.2. Gambar-gambar premis NET;

7.3. Carian Maklumat Perniagaan NET daripada Suruhanjaya Syarikat Malaysia (SSM) yang dibuat pada 05-10-2016;

7.4. Salinan Perakuan Pendaftaran NET dibawah Akta

7.5. Cek Maybank Islamic Berhad bernombor 129329 daripada NET bertarikh 05-10-2016 yang mempunyai tandatangan “Daniel” dan Resit Deposit Cek bertarikh 06-10-2016;

7.6. Laporan CTOS Data Systems Sdn Bhd (CTOS) terhadap NET dan D2 bertarikh 05-10-2016 ; dan [Type here]

7.7. Penyata Akaun-Penyata Akaun NET . [ 8 ] Plaintif telah menghantar sesalinan Surat bertarikh 14-10- 2016 kepada D2 ke alamat seperti tertera dalam kad pengenalan untuk mengesahkan tandatangan pada Perjanjian Gerenti tersebut adalah tandatangan D2 dan memberi peluang kepada D2 untuk mempertikaikan Perjanjian Gerenti tersebut sekiranya D2 tidak menandatanganinya dan/atau melaksanakannya. [ 9 ] Memandangkan tiada pertikaian terhadap Perjanjian Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut daripada D2, barang-barang yang telah ditempah dan dibeli secara kredit telah dihantarserahkan kepada NET dan Invois-Invois turut diisukan. [ 10 ] Namun, D2 telah memungkiri terma-terma dan syarat-syarat Borang Permohonan Kredit tersebut dan/atau Perjanjian Kredit tersebut apabila gagal membuat bayaran untuk beberapa invois bagi barangan-barangan yang dibekalkan bagi NET. [ 11 ] Plaintif melalui peguamcaranya terdahulu iaitu Tetuan YH Teh & Quek telah mengisukan Surat Tuntutan Pertama bertarikh 27-07-2020 kepada NET dan D2 untuk menuntut jumlah tertunggak sebanyak RM362,472.22 yang perlu dibayar dan/atau dilangsaikan kepada Plaintif. [Type here] [ 12 ] Walaupun bayaran separa telah dibuat, namun jumlah tertunggak sebanyak RM261,472.22 (“Jumlah Tertunggak tersebut”) masih belum dibayar atau dilangsaikan oleh D2. [ 13 ] Butir-butiran Jumlah Tertunggak tersebut adalah seperti berikut:-

Jumlah Hutang Prinsipal tersebut Tambah (+) RM169,694.90 2. Jumlah Faedah setakat 30-09-2019 RM91,777.32 Jumlah Tertunggak tersebut : RM261,472.22 setakat 30-11-2021 [ 14 ] Plaintif melalui peguamcaranya terdahulu iaitu Tetuan YH Teh & Quek telah mengisukan Surat Tuntutan Kedua yang bertarikh 29-12-2021 dan menuntut dari NET dan D2 untuk Jumlah Tertunggak tersebut yang perlu dibayar dan/atau dilangsaikan. [ 15 ] Namun, D2 dan NET telah gagal, cuai dan ingkar dalam membuat bayaran Jumlah Tertunggak tersebut. [ 16 ] Akibat kegagalan D2 dan NET dalam membuat sebarang pembayaran bagi jumlah tuntutan dan/atau Jumlah Tertunggak tersebut, Plaintif telah memulakan tindakan undang- [Type here] undang terhadap D1 (sebagai pemilik tunggal NET terkini semasa Plaintif memfailkan guaman ini) dan D2 (sebagai pemilik tunggal NET semasa pelaksanaan Borang Permohonan Kredit tersebut dengan Plaintif dan penjamin NET dibawah Perjanjian Gerenti tersebut) untuk menuntut Jumlah Tertunggak tersebut iaitu sebanyak RM261,472.22 berserta faedah. [ 17 ] Plaintif selanjutnya memperoleh Penghakiman Ingkar Kehadiran bertarikh 10-04-2022 terhadap D1 dan D2. Namun, Penghakiman Ingkar Kehadiran tersebut terhadap diketepikan atas Permohonan Pengetepian D2 bertarikh 25-12- 2023 (Lampiran 14) yang mana Plaintif menyatakan tiada bantahan dengan syarat tiada pengakuan daripada Plaintif terhadap dakwaan-dakwaan dibuat oleh D2 (Lampiran 25). [ 18 ] Pada masa yang sama, permohonan Plaintif untuk meminda Writ Saman tersebut dan Pernyataan Tuntutan tersebut di Lampiran 9 dibenarkan dengan persetujuan D2. [ 19 ] Memandangkan Penghakiman Ingkar Kehadiran tersebut terhadap diketepikan dengan persetujuan, perbicaraan kes ini adalah tertumpu kepada tuntutan Plaintif terhadap D2. [ 20 ] Bahawa sepanjang masa material, D2 adalah pemilik tunggal NET semasa pelaksanaan Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut dengan Plaintif. [Type here] [ 21 ] Bahawa mempunyai pengetahuan penuh mengenai kewujudan NET dan pengoperasian NET atas nama D2 sendiri apabila D2 sendiri mendaftarkan dirinya sebagai pemilik tunggal NET di pejabat Suruhanjaya Syarikat Malaysia (SSM) dan menerima beberapa transaksi kewangan daripada akaun NET ke akaun peribadi D2. [ 22 ] D2 juga membuka akaun bank dengan Maybank Islamic Berhad (MIB) untuk NET dengan menghadiri dan meletakkan cap jari D2. [ 23 ] Tandatangan ”Daniel” yang terdapat dalam Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut adalah sama dengan tandatangan ”Daniel” yang berada direkod MIB. [ 24 ] Bahawa mempunyai pengetahuan penuh mengenai transaksi kredit antara Plaintif dan NET apabila D2 sendiri membuat bayaran separa kepada Plaintif daripada akaun peribadinya untuk hutang NET. D. PEMBELAAN D2 TERHADAP TUNTUTAN PLAINTIF [ 25 ] Di dalam pembelaan D2 menyatakan bahawa:

25.1. tidak pernah memiliki dan/atau menjalankan perniagaan di bawah nama dan gaya sebagai NET. [Type here]

25.2. tidak pernah mempunyai apa-apa urusan/bisnes dengan pihak Plaintif.

25.3. D2 tidak pernah bersetuju untuk dijadikan sebagai penjamin untuk apa-apa urusan yang melibatkan pihak Plaintif.

25.4. tidak pernah menandatangani apa-apa perjanjian dengan pihak Plaintif.

25.5. D2 tidak pernah menandatangani sebarang Perjanjian Gerenti tersebut.

25.6. D2 masih merupakan seorang pelajar di Inti College di Subang dan oleh itu adalah mustahil dan tidak munasabah untuk D2 dijadikan sebagai penjamin.

25.7. Ibunya Gan Lee Lee (GLL) telah menjalankan perniagaan di bawah nama dan gaya NET tanpa penglibatan/pengetahuan/ kebenaran D2.

25.8. GLL telah memalsukan dokumen untuk membuka perniagaan NET dengan Suruhanjaya Syarikat Malaysia (SSM) tanpa penglibatan/pengetahuan/kebenaran D2. [Type here]

25.9. GLL telah membuka akaun pembekalan dengan pihak plaintif melalui borang permohonan kredit tanpa penglibatan/pengetahuan/kebenaran D2.

25.10. GLL telah menandatangani borang permohonan kredit dengan pihak Plaintif tanpa penglibatan/pengetahuan/kebenaran D2.

25.11. GLL telah menandatangani Perjanjian Gerenti tersebut dengan pihak Plaintif tanpa penglibatan/pengetahuan/kebenaran D2;

25.12. GLL telah memalsukan dokumen-dokumen seperti borang permohonan kredit dan Perjanjian Gerenti tersebut supaya boleh menjalankan perniagaan di bawah nama NET dengan pihak Plaintif.

25.13. GLL telah pada setiap masa yang material berurusan dengan pihak Plaintif termasuklah membuat pembayaran untuk bahan-bahan yang ditempah tanpa penglibatan/pengetahuan/ kebenaran D2.

25.14. Pihak Plaintif pada setiap masa yang material telah berurusan dengan GLL termasuklah cawangan pengurus En Lee Chon Hon (SP4) dimana beliau mempunyai pengetahuan sepenuh mengenai perkara-perkara tersebut di atas. [Type here] E. ISU-ISU DIBICARAKAN [ 26 ] Sama ada D2 merupakan pemilik tunggal kepada NET ketika pelaksanaan Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut. [ 27 ] Sama ada ibu menguruskan NET dengan kebenaran D2. [ 28 ] Sama ada D2 yang membuka akaun bank dengan Maybank Islamic Berhad (MIB) untuk NET bagi akaun nombor:

[ 29 ] Sama ada tandatangan “Daniel” direkod Maybank Islamic Berhad adalah tandatangan D2. [ 30 ] Sama ada D2 telah memasuki Perjanjian Kredit bagi NET dengan Plaintif melalui Borang Permohonan Kredit tersebut. [ 31 ] Sama ada D2 menjadi penjamin dibawah Perjanjian Gerenti tersebut. [ 32 ] Sama ada D2 bertanggungan dan terikat dengan terma-terma dibawah Perjanjian Kredit (Borang Permohonan Kredit) dan Perjanjian Gerenti tersebut. [Type here] [ 33 ] Sama ada D2 pada segala masa yang material mempunyai pengetahuan terhadap transaksi penjualan, pembelian dan pembekalan kredit antara Plaintif dan NET. [ 34 ] Sama ada D2 telah membuktikan frod atas imbangan kebarangkalian. [ 35 ] Sama ada tandatangan D2 “Daniel” pada Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut dan dokumen-dokumen lain adalah bukan tandatangan D2 tetapi dipalsukan oleh ibu D2 (GLL). [ 36 ] Sama ada D2 membekalkan apa-apa Laporan Kimia atau Pakar Tulisan Tangan untuk menunjukkan wujud pemalsuan tandatangan. [ 37 ] Sama ada dokumen-dokumen SSM untuk membuka NET dipalsukan oleh ibu D2 (GLL) tanpa pengetahuan D2. [ 38 ] Sama ada berlaku pemalsuan dokumen-dokumen untuk membuka Maybank Islamic Berhad (MIB) bagi akaun no.553131013239 oleh ibu D2 (GLL) tanpa pengetahuan D2. [ 39 ] Sama ada D2 membawa ibunya sebagai pihak ketiga dalam prosiding ini. [ 40 ] Sama ada D2 membuat apa-apa tuntutan balas terhadap Plaintif untuk mendapatkan deklarasi bahawa [Type here] Perjanjian Kredit dan Perjanjian Gerenti tersebut terbatal atas alasan pemalsuan. [ 41 ] Sama ada pihak polis menyiasat dan mengesahkan bahawa ibu memalsukan dan memfrodkan Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut. [ 42 ] Sama ada D2 mempunyai pengetahuan tentang frod dan/atau pemalsuan tandatangan yang telah dilakukan oleh ibu D2(GLL). [ 43 ] Sama ada D2 telah bersubahat dan membenarkan ibu D2(GLL) untuk memalsukan Perjanjian Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut. [ 44 ] Sama ada Laporan Polis-Laporan Polis D2 dan ibu D2 (GLL) adalah tidak teratur dan/atau bersifat fikiran terkemudian (“afterthought”). [ 45 ] Setelah mendengar keterangan saksi-saksi beserta dokumen dan juga setelah membaca hujahan bertulis kedua pihak, Mahkamah membenarkan tuntutan Plaintif dengan kos. F. DAPATAN MAHKAMAH A. D2 GAGAL MELEPASKAN BEBAN PEMBUKTIAN FROD [Type here] [ 46 ] Seksyen 103 Akta Keterangan 1950 memperuntukkan seperti berikut:- “Burden of proof as to particular fact

The burden of proof as to any particular fact lies on that person who wishes the court to believe in its existence, unless it is provided by any law that the proof of that fact shall lie on any particular person.” [ 47 ] Mahkamah dirujuk kepada kes Sinnaiyah & Sons Sdn Bhd v Damai Setia Sdn Bhd [2015] 5 MLJ 1, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut:- “The position of the law on the standard of proof for fraud in civil claims in this country was far from satisfactory and the time had come to realign the position with the standard applied in other common law jurisdictions. The correct principle to be applied was as explained in In re B (Children) (Care Proceedings: Standard of Proof ) (CAFCASS intervening) [2008] UKHL 35 and it was this: that at law there were only two standards of proof, namely, beyond reasonable doubt for criminal cases while it was on the balance of probabilities for civil cases. As such, even if fraud was the subject in a civil claim, the standard of proof was on the balance of probabilities. There was no third standard; and ‘(N)either mthe seriousness of the allegation nor the [Type here] seriousness of the consequences should make any difference to the standard of proof to be applied in determining the facts (per Baroness Hale of Richmond in In re B(Children)” [ 48 ] Dalam kes ini, yang mendakwa terdapat pemalsuan tandatangan beliau oleh ibunya, GLL. Antara tandatangan yang didakwa dipalsukan adalah terutamanya:-

48.1. Borang Permohonan Kredit ;

48.2. Perjanjian Gerenti tersebut;

48.3. Borang Saksi ; dan 48.4. Borang Kebenaran dibawah Akta Perlindungan Data Peribadi 2010. [ 49 ] Mahkamah bersetuju bahawa beban terletak pada D2 untuk membuktikan bahawa wujud frod dan/atau pemalsuan tandatangan terutamanya dalam Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti serta borang-borang-borang dan/atau dokumen-dokumen lain yang dipertikaikannya memandangkan D2 yang membangkitkan pembelaan frod. D2 dikehendaki membuktikan bahawa wujud pemalsuan tandatangan “Daniel” dengan mengemukakan bukti-bukti yang boleh dipercayai dan konklusif untuk menyokong dakwaannya berkenaan pemalsuan tandatangan. [ 50 ] Sekiranya gagal membuktikan bahawa tandatangannya dipalsukan oleh ibunya, GLL, maka pembelaan D2 akan menjadi gagal dandalam kes ini pula, D2 hanya [Type here] bergantung pada keterangan lisannya untuk menyokong dakwaan pemalsuan tandatangan tanpa sebarang keterangan dokumentasi yang sahih dan tulen. Manakala, Plaintif dalam kes ini telah mengemukakan pelbagai keterangan berbentuk dokumentari untuk menyokong tuntutan Plaintif. [ 51 ] Mahkamah mendapati D2 telah gagal membuktikan pembelaan frod atau pemalsuan tandatangan berdasarkan alasan-alasan seperti berikut:- i. TIADA LAPORAN KIMIA ATAU LAPORAN PAKAR TULISAN TANGAN DIKEMUKAKAN OLEH D2 DI PROSIDING INI [ 52 ] Berdasarkan kes Re Ng Liang Shing; ex parte Sirim Berhad [2013] 8 MLJ 916 1 dimana Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut: “[9] Although the judgment debtor has lodged a police report on the alleged forgery of signature, one would expect that more should have been done by him, such as arranging for the verification of the forgery by the chemistry department. On the other hand, the evidence suggests he was the one who approached the judgment creditor to discuss possibilities of settlement of the judgment sum, which, on the evidence, was entered by consent. The [Type here] behaviour of the judgment debtor cannot be seen as the behaviour of someone who has been defrauded.” [ 53 ] Seterusnya juga isu kegagalan dalam mengeksibitkan laporan pakar tulisan tangan untuk membuktikan tandatangan telah dipalsukan dan selanjutnya memutuskan bahawa isu frod tandatangan sebagai dakwaan kosong dapat dilihat dalam keputusn Low Ban Hin v Makin Juta Sdn Bhd [2021] 1 LNS 3842 seperti berikut : “[15] The Plaintiff neither exhibited any handwriting expert’s report in his affidavit nor did he file an affidavit by a handwriting expert confirming that the Plaintiff’s signature in the Letter of Guarantee was forged. [17] For these reasons, I find that the Plaintiff had failed to provide any evidence that his “signature” on the Letter of Guarantee was forged by his brother. As Mohammad Ariff J observed in Re Ng Liang Shing; ex parte SIRIM Berhad (supra), it is all too easy for the Plaintiff in this instant case to maintain that the signature on the Letter of Guarantee was not his. [19] For these reasons, I find that the Plaintiff has not provided any cogent reasons for the delay of 15 months in filing the Notice of Appeal. The purported new evidence of forgery is a mere assertion by the Plaintiff, which is unsupported by any evidence. Even [Type here] if there was prima facie evidence of forgery, it does not explain the delay of 10 months in filing this application after the Plaintiff had filed the police report relating to the alleged forgery.” [ 54 ] Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa adalah undang-undang mantap dalam membuktikan frod, laporan polis sahaja adalah tidak memadai, malah tindakan-tindakan lain harus diambil oleh seseorang pihak seperti mengemukakan laporan kimia dan/atau laporan pakar tulisan tangan bagi membuktikan frod dan/atau tandatangan dipalsukan. [ 55 ] Namun, dalam kes ini, Mahkamah mendapati D2 telah gagal mengemukakan sebarang laporan kimia mahupun laporan pakar tulisan tangan untuk mengesahkan dan/atau membuktikan dakwaannya bahawa tandatangan D2 telah dipalsukan oleh ibunya GLL. [ 56 ] Semasa perbicaraan, D2 (SD1) yang diperiksa balas oleh peguam Plaintif, mengakui bahawa tiada laporan pakar dibekalkan:- Asmadi Tak apalah, tak apa lah. Okay, sekarang ini kamu mendakwa bahawasanya kamu tidak pernah menandatangani perjanjian guarantee dengan pihak Plaintif ya. Okay, adakah pada pada bila-bila masa sampai [Type here] ke hari ini kamu menghantar, menghantar perjanjian guarantee itu untuk diperiksa oleh pakar tulisan tangan? Ada? Tidak. Asmadi Tak ada. Apa yang ada sekarang adalah dakwaan kamu semata-mata ya. Dan saya sudah bersumpah untuk bercakap yang benar hari ini. Dan dengan tengok mata kasar, tandatangan pun bukan saya punya langsung. Tulisan pun bukan saya punya. [ 57 ] Ketika peguam D2 membuat pemeriksaan semula, D2 (SD1) turut mengatakan bahawa laporan pakar tiada dibuat kerana perbezaan tandatangan dapat dilihat melalui mata kasar :- Ang Tadi peguam plaintif pun ada tanya kamu mari ke Mahkamah cakap kosong sahaja, dakwaan sahaja ada pemalsuan tandatangan. Tak ada laporan pakar, tak ada. Kenapa tak ada laporan pakar? SD 1 Sebab hari ini saya sudahpun bersumpah untuk cakap yang benar dan dengan mata kasar, dengan mata kasar pun boleh tengok [Type here] tulisan, tandatangan itu semua itu bukan saya punya. [ 58 ] Selanjutnya, D2 juga bergantung pada salinan pasport-pasport bagi tujuan membuat perbandingan tandatangan dan bagi menyokong dakwaannya pemalsuan tandatangan. [ 59 ] Namun dalam kes Chu Choon Moi v Ngan Sew Tin [1986] 1 MLJ 34, Mahkamah Agong 3 menjelaskan bahawa perbandingan tandatangan adalah pendapat yang masih memerlukan pandangan pakar tandatangan. Mahkamah Agong dalam kes ini telah memutuskan seperti berikut: “The first part of the Judge's ruling is already dealt with above. More important is the ruling regarding his doubt as to the genuineness of the signature of the deceased in the third agreement that is fatal to the appellant's case. It is not proper to attempt making any conclusion on the genuineness of a signature in a document by comparing two similar handwriting without resorting to the opinion of a handwriting expert who is specialised in this field. The requirement becomes incumbent when the handwriting is in Chinese characters in which the Judge in question has no knowledge whatever. It is insufficient to rely on the opinion of an ordinary witness and the more so an [Type here] interested party in the person of David Yong who in his testimony said he was not certain whether the signature on the third agreement (Ex. P.1) was that of his father. Although he ventured an explanation, he only suspected that the signature was not written by his father. He might be familiar with his father's handwriting but in the circumstances of the case it is unsafe to accept his opinion on the matter. There are elementary requirements of our law of evidence and should not be departed from (Sections 45 and 47 of the Evidence Act, 1950). We are of the view that the third agreement is in no way void but valid and we are satisfied that Lot 27 was purchased by the deceased from Paw by virtue of the third agreement according to the terms and conditions stated therein. On his death, it should be included in the assets of his estate.” [ 60 ] Berasaskan kes diatas, adalah jelas bahawa keutamaan harus diberi kepada laporan kimia dan/atau pakar dalam kes-kes yang pemalsuan tandatangan dibangkitkan yang mana selaras dengan keperluan di Seksyen 45 dan 47 Akta Keterangan 1950. [ 61 ] Seksyen 45 dan 47 Akta Keterangan 1950 4memperuntukkan seperti berikut:- Opinions of experts [Type here]

(1) When the court has to form an opinion upon a point of foreign law or of science or art, or as to identity or genuineness of handwriting or finger impressions, the opinions upon that point of persons specially skilled in that foreign law, science or art, or in questions as to identity or genuineness of handwriting or finger impressions, are relevant facts.

Such persons are called experts.” “Opinion as to handwriting when relevant

When the court has to form an opinion as to the person by whom any document was written or signed, the opinion of any person acquainted with the handwriting of the person by whom it is supposed to have been written or signed, that it was or was not written or signed by that person, is a relevant fact. Explanation—A person is said to be acquainted with the handwriting of another person when he has seen that person write, or when he has received documents purporting to be written by that person in answer to documents written by himself or under his authority and addressed to that person, or when, in the ordinary course of business, documents purporting to be written by that person have been habitually submitted to him.” [Type here] [ 62 ] Maka jelas bahawa perbandingan tandatangan adalah tidak memadai untuk menyokong dakwaan pemalsuan tandatangan yang dibangkitkan oleh D2. ii. TERHADAP PEMILIKAN TUNGGAL NET OLEH D2 [ 63 ] Seterusnya dalam pembelaannya D2 membuat dakwaan-dakwaan berikut:-

48.5. D2 tidak pernah memiliki dan/atau menjalankan perniagaan dibawah nama dan gaya sebagai NET;

48.6. Ibunya, GLL telah menjalankan perniagaan dibawah nama dan gaya sebagai NET tanpa penglibatan, pengetahuan dan kebenaran; dan

48.7. Ibunya GLL telah memalsukan dokumen untuk membuka dengan SSM tanpa penglibatan, pengetahuan dan kebenaran D2. [ 64 ] Namun, Mahkamah mendapati semasa pelaksanaan Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut bertarikh 18-09-2016, D2 adalah pemilik tunggal NET yang sah dari 15-05-2016 sehingga 24-02-2019. [Type here] [ 65 ] Semasa diperiksa balas oleh peguam Plaintif, D2 mengakui kehadiran ke pejabat SSM untuk membuka NET:- Asmadi Antara soalan yang ditanya kepada kamu ialah samada kamu hadir untuk membuka syarikat ya? Betul. Asmadi Dan kamu telah membuat pengakuan bahawa kamu hadir untuk membuka Nadi Empire Trading. Saya hadir untuk tunjuk muka sahaja. [ 66 ] D2(SD1) juga mengakui kehadirannya ke pejabat SSM untuk dua (2) kali iaitu untuk membuka NET dan menukar milikan NET kepada SP1. Keterangan D2(SD1) mengenai kehadiran pejabat SSM diatas adalah selaras dengan keterangan SP1 semasa pemeriksaan utama dibuat oleh peguam Plaintif yang mengatakan hadir semasa pindahmilikan NET dibuat. [ 67 ] Malah SD2 iaitu ibu D2 mengakui bahawa D2 sememangnya mengetahui tujuan D2 hadir ke pejabat SSM semasa pindahmilikan NET dibuat kepada SP1 dan turut mengakui bahawa D2 memang tahu kewujudan NET semasa pemeriksaan balas dibuat oleh peguam Plaintif ; [Type here] [ 68 ] Kehadiran D2 untuk pembukaan atau pendaftaran NET di SSM pada 15-05-2016 turut disahkan oleh SSM. Perkataan “Hadir” pada oleh pegawai membuktikan kehadiran D2 di pejabat SSM berulang kali untuk tujuan pendaftaran dan pindahmilikan NET dalam lingkungan tahun 2016 hingga 2019. [ 69 ] Namun, dalam PSD-1 D2 mendakwa bahawa ibunya yang memalsukan Eksibit P14 iaitu borang pendaftaran atau pembukaan NET dengan SSM:-

Sila lihat ms 689, adakah itu tandatangan kamu sendiri ? Bukan sekali. Itu bukan tandatangan saya pun.

Kamu tahu tak siapa yang menandatangani Borang A tersebut ? Ibu saya Gan Lee Lee telah mengakui bahawa beliau yang meniru dan memalsukan dokumen Borang A tersebut untuk didaftarkan dengan

Kamu pernah memberi izin atau kebenaran kepada ibu kamu untuk membuka Nadi Empire Trading di bawah nama kamu tak ? Tidak pernah.

Kamu pernah mengizinkan ibu kamu untuk menandatangani Borang A tersebut bagi pihak kamu tak ? [Type here] Ini secara langsung menunjukkan bahawa keterangan SD1 iaitu D2 tidak boleh dipercayai disebabkan oleh keterangan yang tidak konsisten. [ 70 ] Mahkamah mendapati D2 sememangnya mempunyai pengetahuan terhadap kewujudan NET sejak tahun 2016. Ini jelas dapat dilihat daripada Penyata Akaun Bank NET (Akaun No.: 553131013239) pada tahun 2016 yang menunjukkan 16 transaksi kewangan secara talian berlaku daripada akaun bank Tidak pernah sekali pun.

Apa reaksi kamu apabila ibu kamu ‘confess’ tentang pemalsuan dokumen tersebut ? Saya amat terkejut dan pada masa yang sama sangat marah serta kecewa dengan ibu saya. Tetapi macam mana pun dia merupakan ibu kandung saya yang menjaga dan membesarkan saya.

Selain daripada Borang A tersebut, dokumen apa lagi yang ibu kamu akui telah dipalsukan olehnya dengan meniru tandatangan kamu? Selain Borang A dengan pejabat SSM, saya juga difahamkan oleh ibu saya bahawa beliau telah memalsukan beberapa dokumen dengan plaintif supaya Nadi Empire Trading boleh berurusan dengan mereka. [Type here] NET ke akaun bank peribadi D2. Butir-butiran 16 transaksi tersebut adalah berikut:- No . Tarikh Jumlah Wang Yang Dipindah Dari Akaun Bank NET Ke Akaun Bank Peribadi Rujukan Yang Dinyatakan Dalam Penyata Akaun Muka Surat Dalam Ikatan B (Lamp.43)

09-06- 2016

150.00 “Expenses” 23 2. 10-06- 2016 1,050.00 “Funds” 24 3. 16-06- 2016

500.00 “Funds” 27 4. 18-06- 2016 1,050.00 “Rental” 27 5. 27-06- 2016

100.00 “Expenses” 30 6. 30-06- 2016

50.00 “Funds” 32 7. 03-07- 2016

460.00 “Insurance” 35 8. 03-07- 2016

150.00 “Funds” 35-36 9. 08-07- 2016

100.00 “Internet YES” 37 10 . 21-07- 2016 5,000.00 “Funds” 41 11. 21-07- 2016

150.00 “Flight” 41 12 . 23-07- 2016

30.00 “Fund” 41 13 . 04-08- 2016

100.00 “Funds” 48 14 . 17-08- 2016 1,300.00 “Rental” 53 15 . 24-08- 2016

100.00 “Cash” 55 [Type here] 16 . 31-08- 2016

100.00 “Money” 56 [ 71 ] D2 (SD1) semasa pemeriksaan semula oleh peguam D2, tidak mempertikaikan penerimaan wangnya dari akaun NET .D2 dalam keterangannya yang dirujuk diatas mendakwa bahawa beliau biasanya tidak akan melihat bank (butir-butir banknya) apabila menerima wang perbelanjaannya. Namun, keterangan sebegitu adalah tidak boleh dipercayai kerana mustahil untuk secara langsung tidak mempunyai pengetahuan berkenaan nama pemegang atau pemilik akaun yang mana beliau menerima wangnya walaupun berlaku 16 transaksi. [ 72 ] Adalah undang-undang mantap bahawa pemegang akaun bank tidak boleh mendakwa bahawa tiada pengetahuan apa yang berlaku dalam akaun peribadinya. Dalam kes Dato’ Sri Mohd Najib bin Hj Abd Razak v Public Prosecutor[2022] 1 MLJ 1375, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut:- “[228] The primary responsibility for the manner in which the bank accounts were operated vests solely with the account holder, in this case the appellant. This principle was reiterated by the Court of Appeal in Yap Khay Cheong Sdn Bhd v usan George a/pTMGeorge [2019] 1 MLJ 410; [2018] 5 CLJ 345 where Rohana Yusuff JCA (as she then was) observed: [Type here] [22] The defendant as an account holder, has sole legal control and custody of her own bank account. It is accepted that no person can have any access to another person’s account unless consented to. In this case, the defendant had allowed Tharvinder free access to her account and she should be held responsible for the outcome of her action. Since she had allowed Tharvinder to meddle with her account, in our view, she cannot absolve her responsibility by just feigning ignorance about what went on in her account. This statement of law applies squarely to the actions of the mandate holder Nik Faisal, who was authorised by the appellant to operate his accounts. The appellant cannot feign ignorance of what went on in his account, and distance himself from the actions of his mandate holder. The instructions from Nik Faisal to AmIslamic Bank as the mandate holder are deemed in law to be the instructions of the appellant. The appellant cannot plead ignorance of the transactions in his bank accounts to avoid criminal liability. The customer of a bank is required by law to have knowledge of the banking activities in his account. In the present appeal, over and above that, the appellant’s knowledge of the fund’s movement into his bank accounts and his dishonest intention is borne out by the added evidence of him issuing the instruction letter [Type here] dated 24 December 2014 (P277) to AmIslamic Bank and the timing of the arrival and usage of the funds.” [ 73 ] Berdasarkan prinsip kes Dato’ Sri Mohd Najib (Supra), dihalang dari segi undang-undang untuk mendakwa tiada pengetahuan berkenaan butir-butiran nama pemegang akaun yang mana beliau menerima wangnya. Ianya jelas adalah “ignorance of the transaction” dalam akaun banknya yang tidak boleh bergantung oleh untuk menyangkal pengetahuan D2 terhadap kewujudan NET. [ 74 ] Dalam hal ini jelas bahawa D2 sememangnya mempunyai pengetahuan berkenaan kewujudan NET pada tahun 2016. Jika dakwaan-dakwaan D2 yang disenaraikan di Perenggan 78 diatas adalah benar, D2 sekurang-kurangnya patut membuat laporan polis atau aduan di SSM mengenai dakwaan-dakwaan tersebut pada tahun 2016 ataupun pada tahun 2019 semasa pindahmilikan dibuat kepada SP1. [ 75 ] D2 (SD1) semasa diperiksa balas oleh peguam Plaintif mengakui bahawa tiada aduan dibuat di SSM pada tahun 2019 mengenai dokumen-dokumen SSM NET yang didakwa dipalsukan oleh ibunya, GLL Shahmuni Okay, setujukah dengan saya bahawa Encik Ko pada tahun 2009 tiada membuat apa-apa aduan rasmi kepada SSM mengenai pemalsuan dokumen yang diakuinya. SD 1 2019? [Type here] Shahmuni Ya. Setuju atau tidak? Setuju. [ 76 ] Maka, jelas bahawa D2 mempunyai pengetahuan penuh mengenai NET dan pemilikan NET pada masa material tersebut. Kini, adalah tidak logik untuk D2 mendakwa bahawa beliau tidak memiliki dan/atau menjalankan mahupun ibunya memalsukan dokumen SSM. Malah tiada berlaku pemalsuan dokumen SSM memandangkan telahpun mempunyai pengetahuan tentang pemilikannya NET. [ 77 ] Memandangkan tiada berlaku pemalsuan dan frod dalam pembukaan dan/atau pendaftaran NET dengan SSM, maka D2 adalah pemilik NET yang sah pada masa material selaras dengan Seksyen 6 Akta Pendaftaran Perniagaan 19566 yang memperuntukkan seperti berikut:- “Effect of registration

(1) Save as hereinafter expressly provided, when and so long as any person is recorded in any register as an associate of a business, it shall be evidence against him or any person claiming through or under him that he was such an associate unless it is proved that [Type here] such person was not at any material time such an associate and that he was recorded as such in such register through a bona fide mistake, or without his knowledge and in fraud of him.” iii. KE ATAS PEMBUKAAN AKAUN BANK NET [ 78 ] Berdasarkan keterangan di Mahkamah, D2 juga mempunyai pengetahuan penuh mengenai akaun bank NET (Akaun No.: 553131013239) dengan Maybank Islamic Berhad yang dibuka atau didaftarkan oleh beliau sebagai pemilik tunggal NET pada masa material. [ 79 ] SD2 iaitu ibu D2 (GLL) semasa pemeriksaan balas oleh peguam Plaintif mengakui bahawa D2 hadir ke bank dan meletakkan cap jari untuk membuka akaun bank NET (Akaun No.: 553131013239) dengan Maybank Islamic Berhad:- [ 80 ] Keterangan SD2 yang dirujuk diatas jelas menunjukkan bahawa D2 yang membuka akaun bank NET tersebut dengan Maybank Islamic Berhad dengan menghadiri Bank dan meletakkan cap jari. SD2 dalam keterangannya diatas mendakwa bahawa borang permohonan bagi pembukaan akaun bank bagi (Akaun No.: 553131013239) tidak ditandatangani oleh D2, namun terdapat keterangan SP2 yang merupakan pegawai bank Maybank Islamic Berhad bahawa Borang [Type here] Permohonan dikehendaki ditandatangani oleh pemilik tunggal NET dengan menghadiri di bank dan meletakkan cap jari dan dalam kes ininya D2 yang menandatangani Borang Permohonan pembukaan akaun bank NET. [ 81 ] Selanjutnya, SP2 juga semasa pemeriksaan balas oleh peguam D2 mengesahkan bahawa setiap penunaian cek-cek tersebut yang melebihi had jumlah RM20,000.00 adalah mandatori dan mengikut cek-cek NET, panggilan harus dijawab oleh D2 dimana mustahil untuk pihak Bank mengesahkan cek-cek dengan ibu D2 (GLL) disebabkan oleh jantinanya. [ 82 ] Begitu juga, Cek Maybank Islamic Berhad bernombor 129329 yang bertarikh 05-10-2016 yang mempunyai tandatangan “Daniel” telah ditunaikan kepada Plaintif dimana Plaintif mengambil kira tandatangan “Daniel” tersebut di Eksibit P12 (sepertimana terdapat dalam rekod bank) yang ditunaikan secara sah untuk membandingkan tandatangan “Daniel” di Borang Permohonan Kredit tersebut (Eksibit P17), Perjanjian Gerenti tersebut(Eksibit P18), Borang Saksi tersebut (Eksibit P19) dan Borang Kebenaran tersebut (Eksibit P20) untuk meluluskan permohonan kredit bagi NET dan memasuki Perjanjian Kredit tersebut dengan D2 bagi penjualan dan pembekalan barang-barang kepada NET secara kredit. [ 83 ] Penunaian Cek bertarikh 05-10-2016 iaitu Eksibit P12 disahkan oleh SP2:- [Type here] Asmadi 1919 ya. Puan, saya rujuk Ikatan B ya muka surat 70. Ikatan B muka surat 70. Okay, tengok ya, adakah ini cek yang puan sebut tadi? Ya betul, 240 and above we call customer lah. Asmadi Okay, adakah cek ini dapat di tunaikan? Dapat di tunaikan. Hakim Tak dengar. Dapat di tunaikan. [ 84 ] Dalam hal ini terbukti bahawa D2 yang memasuki Perjanjian Kredit dan Perjanjian Gerenti dengan Plaintif dengan meletakkan tandatangan “Daniel” pada Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut yang selaras dengan tandatangan “Daniel” di rekod bank. [ 85 ] Selain Eksibit P12 ditunaikan, terdapat cek-cek lain NET untuk akaun bank yang sama yang mengandungi tandatangan “Daniel” dapat ditunaikan. Berikut adalah butir-butiran cek-cek (Eksibit P24 yang ditanda secara kolektif) tersebut:- Butiran Cek-Cek Maybank Islamic Bank Berhad yang diisukan oleh NET Bertarikh Muka Surat Dalam Ikatan C (Lamp.44 [Type here] ) (Eksibit

MIB 129338 bagi jumlah RM10,668.25 31-10- 2016 138 2. MIB 129344 bagi jumlah RM11,211.41 09-11- 2016 168 3. MIB 129350 bagi jumlah RM6,955.19 13-11- 2016 199 4. MIB 129352 bagi jumlah RM6,382.00 23-11- 2016 221 5. MIB 129353 bagi jumlah RM9,416.70 01-12- 2016 229 [ 86 ] Maka, segala cek-cek tersebut yang ditunaikan tersebut menunjukkan kesahihan tandatangan “Daniel” dan membuktikan D2 sebagai pemilik tunggal NET pada masa material yang menandatanganinya dengan menurunkan tandatangan “Daniel” dalam cek-cek tersebut. [ 87 ] Walaupun, D2 menafikan tandatangan beliau di Eksibit P12, namun keterangan SD2 iaitu ibu D2 sendiri dan SP2 membuktikan bahawa D2 telah menghadiri dan meletakkan cap jari untuk pembukaan akaun Maybank Islamic Berhad bagi akaun nombor 553131013239 yang menunjukkan tandatangan “Daniel” adalah milikan D2. Ini selanjutnya menunjukkan D2 iaitu SD1 tidak memberikan keterangan benar di Mahkamah. Dalam hal ini, keterangan SD1 tidak boleh dipercayai. [ 88 ] Berdasarkan prinsip kes Dato’ Sri Mohd Najib bin Hj Abd Razak (Supra), D2 sebagai pemegang akaun NET (atas kapasitinya pemilik tunggal) adalah bertanggungan dan wajib ada pengetahuan mengenai segala aktiviti dan urusan akaun [Type here] bank NET khususnya bagi akaun nombor 553131013239. Kini, D2 adalah diestop daripada mendakwa bahawa beliau tidak menandatangani cek-cek NET mahupun tidak menguruskan bayaran secara talian dari akaun bank NET tersebut. iv. TERHADAP TRANSAKSI ANTARA PLAINTIF NET DIBAWAH PERJANJIAN KREDIT TERSEBUT [ 89 ] Plaintif dalam hujahan menyatakan bahawa D2 sememangnya mempunyai pengetahuan mengenai transaksi antara Plaintif dan NET yang berasaskan pada Perjanjian Kredit tersebut.. Ini kerana, D2 telah membuat bayaran separa kepada Plaintif melalui akaun bank peribadinya bagi hutang yang tertunggak daripada NET kepada Plaintif. Transaksi-transaksi bayaran yang dibuat oleh D2 secara talian dapat dilihat dalam butiran berikut:- N o Butir-Butiran Transaksi (Bayaran Secara Talian Oleh D2 Kepada Plaintif) Tarikh Bayaran Dibuat Oleh D2 Untuk NET Kepada Plaintif Jumlah Bayaran Dilakukan Oleh D2 Daripada Akaun Peribadinya Kepada Plaintif Rujukan Bayaran Yang Dinyatak an Muka Surat Dalam Ikatan D (Lamp.45) [Type here]

07-04-2018 11,108.80 “Cement 800” 348-349 2. 17-05-2023 1,500.00 “Nadi Empire” 357-358 3. 03-09-2023

200.00 “Cash” 360-361 Jumlah: RM 12,808.80 [ 90 ] D2 menafikan transaksi-transaksi bayaran tersebut dibuat oleh D2 kepada Plaintif melalui akaun peribadinya. Namun, tiada apa-apa penjelasan diberi oleh D2 mengenai bayaran-bayaran daripada akaun peribadinya kepada Plaintif yang dinafikan oleh D2. [ 91 ] Mahkamah dirujuk kepada Seksyen 115 Akta Keterangan 19507 yang menyatakan bahawa dengan erti kata lain, seseorang yang melalui kelakuannya telah mendorong pihak lain untuk bertindak berdasarkan suatu kepercayaan, diestop atau tidak boleh kemudian mengambil pendirian yang bercanggah dengan kepercayaan tersebut. Seksyen 115 Akta Keterangan 1950, memperuntukkan seperti berikut:-

“Estoppel When one person has by his declaration, act or omission intentionally caused or permitted another person to believe a thing to be true and to act upon such belief, otherwise than but for that belief he [Type here] would have acted, neither he nor his representative in interest shall be allowed in any suit or proceeding between himself and that person or his representative in interest to deny the truth of that thing.” [ 92 ] Prinsip estopel telah dijelaskan dalam kes Boustead Trading (1985) Sdn Bhd v Arab-Malaysian Merchant Bank Bhd [1995] 3 MLJ 3318, dimana Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut:- “The doctrine of estoppel is a flexible principle by which justice is done according to the circumstances. It is a doctrine of wide utility and has been resorted to in varying fact patterns to achieve justice. The maxim ‘estoppel may be used as a shield but not a sword’ does not limit the doctrine of estoppel to defendants alone. Plaintiffs too may have recourse to it. Estoppel may assist a plaintiff in enforcing a cause of action by preventing a defendant from denying the existence of some fact which would destroy the cause of action.” [ 93 ] Mahkamah mendapati tindakan D2 yang membuat pembayaran sebahagian telah memberi dorongan kepada Plaintif untuk percaya bahawa D2 telah membayar dan mempunyai pengetahuan tentang transaksi antara Plaintif dan [Type here] NET tersebut, kini D2 diestop daripada berada di posisi yang bertentangan lalu menyatakan beliau tiada pengetahuan berkenaan transaksi antara Plaintif dan NET dan menggunakan pemalsuan sebagai alasan. [ 94 ] Mahkamah dirujuk kepada kes Brenda Wong v Yap Hee Tai [2018] 9 MLJ 63 dimana Mahkamah Tinggi mendapati bahawa Defendan tidak boleh bergantung pada “ignorance of transaction” (transaksi yang berlaku pada akaun bank peribadinya) untuk menyokong dakwaan bahawa tiada penglibatan dalam sesuatu transaksi atau urusan mahupun liabilitinya. “[41] The respondent didn’t deny knowledge that the sum of money had been deposited. But she did not seek to return the money. She also did not deal with the demand letter from the respondent but asked her husband to attend to the matter. I agree that most of this could, to give the respondent the benefit of doubt, be explained by the argument that the husband who is a bankrupt is merely getting his wife to permit use of her bank account. To that extent there may be insufficient evidence to impose liability on the second defendant. [42] Nevertheless, in my assessment, the respondent simply cannot deny knowledge or claim ignorance of the transaction by refusing to offer the evidence to show that the money had been paid out of her [Type here] account to the intended recipient. Or at least to show the money is no longer in the account. In response, the respondent merely said she did not know anything about the transaction and her bank account was managed by the first defendant. This in my view is plainly insufficient. [43] First, there is some doubt as to whether it is true that her husband was operating her bank account. As highlighted by the appellant, there was some contradiction in her testimony during cross-examination. One would expect an account holder to manage his or her own account, in line with the standard bank regulation and the usual terms and conditions on use of account. ….. [44] Secondly, this contention of the respondent given under oath, is not only bold, but also bald. It is entirely unsubstantiated. Despite the evidence that the money did find its way into her own account, she did not, crucially in my view, offer any document to at least corroborate her version that the sum of RM645,000 had been utilised by the first defendant. The version that the sum remained in her account cannot be dismissed. She could have easily dispel that by producing her own bank statement. She conveniently chose not to. [45] The possibilities that it was still in her account, even implying she was indeed closely working, albeit behind [Type here] the scene, with her husband in the transaction with the appellant certainly are far from remote. In other words, despite the appellant having established that the commission sum had been credited into the respondent’s account, the respondent has clearly failed to discharge the burden of showing that the sum had been debited from the account, as alleged by the respondent much less, if true, for what purpose. [46] The is trite that under s 103 of the Evidence Act 1950, if a person requests that the court believes in the existence of a certain fact, the burden of proof of establishing that fact is firmly on that person. He who alleges must prove. In this regard, I should refer to the leading decision of the Court of Appeal in Juahir bin Sadikon v Perbadanan Kemajuan Ekonomi Negeri Johor[1996] 3 MLJ 627; [1996] 4 CLJ 1 which reaffirms the rule that ‘he who asserts must prove’, whereby Siti Norma Yaakob JCA (as she then was) instructively held as follows: He who alleges must prove such allegation and the onus is on the appellant to do so. See s 103 of the Act. Thus, it is incumbent upon the appellant to produce Tan Sri Basir as his witness to prove the allegation. The fact that the appellant was unable to secure the attendance of Tan Sri Basir as a witness does not shift the burden to the respondent to produce the witness and testify as to [Type here] what he had uttered, as firstly, the respondent never raised such an allegation and, secondly, has denied even making one. For this very reason, the adverse inference under s 114(g) of the Act relied upon by the appellant cannot be accepted as establishing that if the witness had been produced, his evidence would work against the respondent. There is no obligation in law for the respondent to produce the witness as that obligation rests with the appellant, the party who alleges, and the fact that the appellant was unableo do so is fatal to his case. For this very reason too, the adverse inference unders 114(g) is invoked against the appellant. [47] Thus, otherwise, if the respondent’s contention is accepted, then a defendant could easily and with impunity orchestrate a situation to extricate himself from liability by simply denying any knowledge or involvement in the transaction in dispute without offering any supporting evidence to discharge the evidential burden. That would not be countenanced by the law and is inconsistent with the ends of justice. That situation, like presently, is precisely the reason for the necessity for a party to discharge an evidential burden.” [ 95 ] Berdasarkan kes di atas jelas bahawa D2 dihalang dari segi undang-undang daripada memakai “ignorance of transaction”. Maka, D2 tidak boleh mendakwa ketiadaan [Type here] pengetahuan berkenaan transaksi yang berlaku dalam akaun peribadinya kepada akaun Plaintif mahupun transaksi pembelian, penjualan dan pembekalan barang-barang secara kredit antara Plaintif dan D2. [ 96 ] Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan bahawa pembelaan D2 yang berikut adalah secara langsung bersifat terkemudian (“afterthought”) dan tidak bona fide:-

96.1. tidak pernah mempunyai apa-apa urusan/bisnes dengan pihak plaintif;

96.2. tidak pernah bersetuju untuk dijadikan sebagai penjamin untuk apa-apa urusan yang melibatkan pihak plaintif;

96.3. tidak pernah menandatangani apa-apa perjanjian dengan pihak plaintif; dan

96.4. tidak pernah menandatangani sebarang Perjanjian Gerenti tersebut. v. TIADA NOTIS PIHAK KETIGA DIISUKAN OLEH D2 TERHADAP IBU D2 DAN LEE CHON HON (SP4) [Type here] [ 97 ] Dalam pembelaan D2, dakwaan-dakwaan berikut telah dibangkitkan:-

97.1. ibunya GLL (SD2) yang memalsukan dokumen-dokumen seperti Borang Permohonan Kredit dan Perjanjian Gerenti; dan

97.2. Lee Chon Hon (SP4) mempunyai pengetahuan berkenaan pemalsuan tersebut. [ 98 ] Namun Mahkamah mendapati D2 gagal mengisukan apa-apa Notis Pihak Ketiga terhadap ibunya (SD2) mahupun terhadap SP4. Aturan 16 Kaedah 1 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (KKM 2012) 9 memberikan hak kepada D2 untuk mengeluarkan Notis Pihak Ketiga bagi SD2 dan SP4 untuk mengindemnifikasi D2 terhadap apa-apa tuntutan oleh Plaintif terhadap D2. Aturan 16 Kaedah 1 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (KKM 2012) memperuntukkan seperti berikut:-

“Third party notice (O. 16, r. 1)

Where in any action a defendant who has entered an appearance— a) claims against a person not already a party to the action any contribution or indemnity; [Type here] b) claims against such a person any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff; or c) requires that any question or issue relating to or connected with the original subject matter of the action should be determined not only as between the plaintiff and the defendant but also as between either or both of them and a person not already a party to the action, then, subject to paragraph (2), the defendant may issue a notice in Form 18 or 19, whichever is appropriate (which is referred to as a “third party notice” in this Order), containing a statement of the nature of the claim made against him and, as the case may be, either of the nature and grounds of the claim made by him or of the question or issue required to be determined.

A defendant to an action may not issue a third party notice without the leave of the Court unless he issues the notice before serving his defence on the plaintiff.

Where a third party notice is served on the [Type here] person against whom it is issued, he shall as from the time of service be a party to the action (which is referred to as a “third party” in this Order), with the same rights in respect of his defence against any claim made against him in the notice and otherwise as if he had been duly sued in the ordinary way by the defendant by whom the notice is issued. [ 99 ] Kepentingan dan tujuan Notis Pihak Ketiga telah dijelaskan dalam kes Malayan Banking Bhd v Sepakat Computer Consultant Sdn Bhd & Ors (Intercontinental Nominees Sdn Bhd & Anor, third party) [2012] 8 MLJ 66010 dimana Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut:- “[15] At the outset it is opportune to refresh our memory on the basis and rationale of a third party proceeding. In the words of His Lordship Malik Ishak J (as he then was) in Zulkifle Sabarudin v Fauziah Arshad; Arifah Arshad (Third Party) [2005] 1 LNS 393: To add a third party, that third party must be one ‘who ought to have been joined, or whose presence before the court may be necessary in order to enable the court effectively and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter’ (per [Type here] LordDiplock in Pegang Mining Co Ltd v Choong Sam&Ors [1969] 2 MLJ 52; [1968] 1 LNS 96; at p 55). In the words of Pennycuick J in Standard Securities, Ltd v Hubbard And Another [1967] 2 All ER 622, 623: The objects of the rule are…to prevent multiplicity of actions and to enable the court to settle disputes between all parties to them in one action and to prevent the same question from being tried twice with possibly different results. [16] It is entirely at the court’s discretion whether to add a party as a co-defendant (Hee Awa & Ors v SyedMuhammad Sazaly & Anor [1988] 1 MLJ 300; [1987] 1 LNS 109 (SC)). Order 16 of the Rules of the High Court 1980 (‘RHC’) should be referred to when one talks about a third party notice. Third party proceedings are independent proceedings between the defendant as the plaintiff and the third parties as the defendants (Mat Abu bin Man v Medical Superintendent, General Hospital, Taiping, Perak & Ors [1989] 1 MLJ 226; [1989] 1 CLJ 98 (Rep); [1989] 1 CLJ 137 (SC)). That being the case, third party proceedings may be dismissed for want of prosecution notwithstanding the existence of the action between the plaintiff and the defendant (Slade and Kempton (Jewellery) Ltd v Kayman Ltd [1969] 1 WLR 1285; [1969] 3 All ER 786. [Type here] [17] Before issuing a third party notice, the defendant must enter an appearance. And thereafter the defendant may issue a third party notice without the leave of the court provided the action proceeded by way of a writ and the defendant issues that third party notice before serving the defence onto the plaintiff. And leave of the court is necessary for the issuance of the third party notice especially when the action is one begun by an originating summons or if the defendant has filed his defence and has served his defence onto the plaintiff. [18] When there is a claim for contribution or indemnity, a third party proceedings is always ideal. Thus, once the third party has been served, he becomes a party to the action and it is just like as though he has been sued by the defendant …’. [19] The fact that a third party proceeding is independent of and separate from the proceeding by a plaintiff against a defendant was emphasised in the Supreme Court case of Mat Abu bin Man v Medical Superintendent, General Hospital, Taiping & Ors [1989] 1 MLJ 226; [1989] 1 CLJ (Rep) 98 where His Lordship Hashim Yeop Sani Acting CJ (Malaya) said at p 228 (MLJ); p 101 (CLJ): We also do not think that a proceeding under O 16 of the Rules of the High Court 1980 is [Type here] intended to be treated in the same way as an action between a plaintiff and a defendant. Third party proceedings for contribution should be regarded as independent of and separate from proceedings by a plaintiff against a defendant. When a defendant is made liable to the plaintiff, he then has his right open against a third party to establish that he possesses a right to contribution or indemnity from the third party. … [20] It is also helpful to put in proper perspective the purpose of a third party proceeding as penned byHis Lordship Shankar J (as he then was) in Pacific Asia Leasing (M) Sdn Bhd v Senanti Motors Sdn Bhd & Anor (YM Tunku Kamil Ikram, third party) [1992] 2 MLJ 364 at p 368: The terms of O16 r 1(1)(a) of the RHC in so many words apply to a defendant who ‘claims…any contribution’. I do not read these words as importing a precondition that the defendant must establish that his cause of action for a contribution should already have accrued at the time he takes out his third party notice. The second defendant here was claiming a contribution in the event that the court found him liable to make any payment to the plaintiff. The potential cause of action he had against the third [Type here] party would have crystallised at that point and the mutual obligations of the parties should be resolved immediately at that stage.” [ 100 ] Mahkamah berpendapat D2 sepatutnya menjadikan ibunya, GLL sebagai pihak ketiga dalam kes ini melalui Notis Pihak Ketiga supaya ibunya (SD2) dapat mengindemnifikasikan D2 jika adalah benar berlaku pemalsuan seperti didakwanya. Namun, D2 tidak menjadikan ibunya sebagai pihak ketiga dalam kes ini. Ini turut disahkan oleh D2 sendiri semasa D2(SD1) diperiksa balas oleh peguam Plaintif:- Asmadi Tindakan Mahkamah terhadap ibu kamu, ada kamu membuat apa-apa tindakan Mahkamah? Tidak, tidak. [ 101 ] Walaupun ibu D2 adalah seorang bankrap, Seksyen 8(1)(a) Akta Insolvensi 1967 masih memberi hak kepada D2 untuk mendapatkan kebenaran Mahkamah untuk meneruskan apa-apa tindakan dengan ibu D2 yang bankrap. Seksyen 8(1)(a) Akta Insolvensi 196711 memperuntukkan seperti berikut:- “Effect of bankruptcy order [Type here]

(1) On the making of a bankruptcy order—

except as provided by this Act, no creditor to whom the bankrupt is indebted in respect of any debt provable in bankruptcy shall have any remedy against the property or person of the bankrupt in respect of the debt, or shall proceed with or commence any action or other legal proceeding in respect of such debt unless with the leave of the court and on such terms as the court may impose; and

all the property of the bankrupt shall become divisible among his creditors and shall vest in the Director General of Insolvency and the Director General of Insolvency shall be the receiver, manager, administrator and trustee of all properties of the bankrupt.” [ 102 ] Namun, secara langsung tidak mengambil tindakan terhadap ibunya walaupun D2 sentiasa mendakwa bahawa ibu D2 memalsukan kesemuanya termasuk perjanjian-perjanjian dengan Plaintif, dokumen-dokumen SSM dan sebarang borang pembukaan akaun bank. [Type here] vi. D2 TIDAK MEMBUAT APA-APA PERMOHONAN ATAU TUNTUTAN BALAS UNTUK MENDAPATKAN DEKLARASI BAHAWA PERJANJIAN KREDIT PERJANJIAN GERENTI TERSEBUT TERBATAL [ 103 ] Adalah undang-undang mantap bahawa bagi mempertikaikan kesahihan sesuatu perjanjian, seseorang dikehendaki memohon relif di Mahkamah untuk membatalkan perjanjian yang didakwa tidak sahnya. [ 104 ] Mahkamah dirujuk kepada kes Majlis Amanah Rakyat (Sebuah Perbadanan Yang Ditubuhkan Di Bawah Akta Majlis Amanah Rakyat) v Bass Bin Lai [2009] MLJU 5512, Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut:- “(c) The proper procedure in law to challenge the legality of a contract, is by filing an originating process and seeking relief as set out in the Specific Relief Act 1950. That does not mean that the court has no power or jurisdiction to consider such issues if properly raised and argued in a foreclosure proceeding, as was done in Taman Ihsan's case. However in a foreclosure proceeding, the court is focused on whether to allow the application for foreclosure as prayed or restrict the sum claimed at its discretion according to the justice of the case. (See Ya’kup's case). The court per [Type here] se will not make declaratory order when there is no counterclaim for declaratory relief to set aside, annul or declare the contract null and void etc., in the legal sense save for the purpose of providing the appropriate relief and remedy in a given circumstance, as was done in an articulate manner by the learned judge in the case of Taman Ihsan.” [ 105 ] D2 yang mendakwa pemalsuan tandatangan telah secara langsung gagal memfailkan apa-apa tuntutan balas bagi mempertikaikan kesahihan Perjanjian Kredit dan Perjanjian Gerenti tersebut serta bagi memohon apa-apa relif untuk membatalkan Perjanjian Kredit dan Perjanjian Gerenti tersebut. D2 hanya semata-matanya mendakwa dalam pembelaannya bahawa berlaku frod dan bahawa beliau tidak memasuki apa-apa perjanjian dengan Plaintif. Akan tetapi tiada apa-apa langkah diambil oleh D2 untuk mempertikaikan kesahihan Perjanjian Kredit dan Perjanjian Gerenti tersebut untuk menjadikannya terbatal atas dasar pemalsuan melalui tuntutan balas walaupun undang-undang memberikan hak kepada D2 untuk berbuat demikian. [ 106 ] Dalam hal ini, Mahkamah ini mendapati dakwaan pemalsuan yang dibangkitkan oleh D2 adalah secara langsung bersifat terkemudian (“afterthought”) dan tidak bona fide dan hanya dibangkitkan semata-matanya untuk mengecualikan obligasinya dibawah Perjanjian Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut. [Type here] B. D2 TIDAK HARUS DIBENARKAN UNTUK APPROBATE & REPROBATE [ 107 ] Doktrin Approbate dan Reprobate telah mantap dalam undang-undang di Malaysia. Ia menghalang D2 (dan/atau ahli keluarga D2) daripada mengambil kedudukan yang tidak konsisten dalam perkara yang sama. D2 (dan/atau ahli keluarganya) dalam insiden ini tidak boleh menerima (approbate) dan menolak (reprobate) transaksi, iaitu mendapat manfaat daripada transaksi kredit iaitu hantaran barang secara kredit dan pada masa yang sama menolak obligasinya dibawah Perjanjian Kredit tersebut (Borang Permohonan Kredit) dan Perjanjian Gerenti tersebut untuk membayar hutangan. [ 108 ] SD 2 semasa diperiksa balas oleh peguam Plaintif telah menjawab tiada wang untuk membuat bayaran kepada Plaintif (walaupun NET menerima manfaat daripada Plaintif dimana barang-barang dibekalkan secara kredit):- Asmadi Yalah, kalau betul, kalau betul Puan terus bayar sahajalah. SD 2 Kedai dah di tutup. Saya tak ada wang. Tapi saya masih bayar. Bayar dan bayar sampai kena sue. Dari 500 ribu sampai 160 ribu. Kami ada buat bayaran. [ 109 ] Dalam PSD-2, SD2 yang menyatakan berikut:- [Type here]

Adakah hutang Nadi Empire Trading dijelaskan dengan plaintif ? Tidak, walaupun saya dan suami saya bertungkus-lumus bekerja untuk menjelaskan hutang kepada plaintif, masih terdapat hutang tertunggak. Tambahan pula, perniagaan Nadi Empire Trading semakin merosot dari semasa ke semasa. Akhir sekali, saya tidak lagi mampu membayar plaintif kerana amaun hutang Nadi Empire Trading terlalu banyak. [ 110 ] Mahkamah dirujuk kepada kes PB Securities Sdn Bhd v. Autoways Holdings Bhd [2000] 4 CLJ 81113 dimana Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut:-

"The principle that a person may not approbate and reprobate expresses two proportions, (1) that the person in question having a between two courses of conduct, is to be treated as having made an election from which he cannot resile, and (2) that he will not be regarded, in general at any rate, as having so elected unless he has taken a benefit under or arising out of the course of conduct which he has first pursued and with which his subsequent conduct is inconsistent." [Type here] [ 111 ] Berdasarkan kes di atas, D2 sebagai pemilik NET secara langsung telah mendapat manfaat daripada transaksi kredit tersebut untuk tujuan perniagaan yang diuruskan oleh ibunya. Namun demikian, gagal melaksanakan tanggungjawabnya untuk membuat bayaran balik kepada Plaintif sebagai pemilik tunggal NET yang memasuki Perjanjian Kredit dengan Plaintif dibawah Eksibit P17 dan penjamin dibawah Eksibit P18. Tindakan sebegini oleh D2 iaitu “approbate & reprobate” tidak seharusnya dibenarkan oleh Mahkamah Yang Mulia ini. C. KEBERATAN KETERANGAN YANG DIBERIKAN OLEH SAUDARA TERDEKAT (NEXT OF KIN) [ 112 ] Berkenaan dakwaan pemalsuan tandatangan SD2 dalam Perjanjian Kredit dan Perjanjian Gerenti, D2 hanya bergantung pada keterangan D2 sendiri (SD1), keterangan SD 2 iaitu ibu D2 dan SD 3 yang merupakan suami kepada SD 2 dan bapa tiri kepada D2. Ketiga-tiga mereka adalah ahli sekeluarga. [ 113 ] Mahkamah dirujuk kepada kes Teoh Kiang Hong 14 (Supra) yang menjelaskan tentang Prinsip mengenai keberatan yang perlu diberikan kepada keterangan saksi berkepentingan dimana Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut:- “INTERESTED WITNESS AND ITS WEIGHT OF EVIDENCE [Type here] [112] We shall deal with the above three questions pertaining to an interested witness together. The three QOLs, in effect, ask whether or not a ‘defendant’; a ‘party to the suit’; and an ‘attesting solicitor’ — are interested witnesses, and if so, how much weight, if at all, is to be attached to the evidence of such witnesses. [113] Generally, at law, all persons shall be competent to testify unless they come under any of the exceptions in s 118 of the EA 1950. In all civil proceedings the parties to the suit shall be competent witnesses (s 120(1)).Thus, a plaintiff or a defendant is not, in as much as he/she is interested in the outcome of the case, to be regarded as an interested witness, merely on the label he/she is wearing as a party to the suit. [114] There ought to be proof obtained through the examination of witnesses that a witness is an interested witness. One cannot be considered an interested witness merely on speculation based on his status as being a party to the suit, or the kind of relationship to any party to the suit. Even the ‘testimony of close relation is not tainted if it is otherwise reliable in the sense that the witnesses and competent witnesses who were at the scene of the occurrence and could have seen what had happened. But if it is proved that they are not entirely [Type here] disinterested witnesses, eg they are either partisans of the complainant or are in any way inimical to the accused, then their testimony is tainted and requires corroboration if to be acted upon’ (Liow Siow Long v Public Prosecutor [1970] 1 MLJ 40 referred to by this court in Magendran a/l Mohan v Public Prosecutor [2011] 6 MLJ 1). [115] In fact, even when a person is considered an interested witness in any capacity or to any extent, this court has been consistent in holding that ‘there is no legal presumption that an interested witness should not be believed.He is entitled to credence until cogent reasons for disbelief can be advanced in the light of evidence to the contrary and the surrounding circumstances’ (Balasingham v Public Prosecutor [1959] 1 MLJ 193 referred to by this court in Dato’ Seri Anwar bin Ibrahim v Public Prosecutor and another appeal [2004] 3 MLJ 405; Kumaran a/l Sappani v Public Prosecutor [2012] 6 MLJ 153; Wong Joo Sen v Public Prosecutor [2011] 1 MLJ 581; Suthakar a/l Sivakumar lwn Pendakwa Raya dan lain-lain rayuan [2024] MLJU 2538). [116] And when a person is found as an interested witness through the testimony given that he/she has a grudge against the accused and has an own purpose to serve, such evidence is to be treated with caution and requires corroboration, particularly in a [Type here] criminal case that rested entirely on circumstantial evidence (Magendran a/l Mohan v Public Prosecutor [2011] 6 MLJ 1). Any such ‘testimonies are not to be rejected in toto as tainted without adequate justification, without meticulous scrutiny. The further circumstance that they are interested witnesses assumes a greater significance and it may not be prudent to base a conviction on their sole evidence without corroboration (per Raja Azlan Shah FJ in Public Prosecutor v Datuk Haji Harun bin Haji Idris (No 2) [1977] 1 MLJ 15 referred to by this court in Puganeswaran a/l Ganesan & Ors v Public Prosecutor and other appeals [2020] 12 MLJ 165). [117] That said, a rejection of evidence of witnesses on ground of being interested witness alone is not justifiable, if evidence on record was otherwise trustworthy (Munshi Prasad v State of Bihar AIR 2001 SC 3031); or consistent and corroborated (Abdul Rashid Abdul Rahman Patel v State of Maharashtra,

9 SCC 1 (7). Thus, ‘they may be related to each other but that does not mean and imply total rejection of the evidence: interested they may be but in the event they are so—it is the predominant duty of Court to be more careful in the matter of scrutiny of the evidence of these interested witnesses and if on such a scrutiny it is found that the evidence on record is otherwise trustworthy, question of rejection of the same on the ground of being interested witnesses [Type here] would not arise. As noticed above, it is the totality of the evidence, which matters and if the same creates a confidence of acceptably (sic) of such an evidence, question of rejection on being ascribed as ‘interested witness’ would not be justifiable’ (Munshi Prasad v State of Bihar AIR 2001 SC 3031). [118] In some cases, the evidence of interested witness can be safely relied on and accepted without corroboration where his evidence had a ring of truth (Jaisy v State Rep by Inspector of Police AIR 2012 SC 478); or intrinsically good (Ashok Rai v State of UP AIR 2014 SC Supp 1007). [119] In civil cases, a similar approach ought to be adopted that if the testimony of an interested witness ‘was tainted then some form of corroboration was required in order for the court to act on it. It must be borne in mind that there is no legal presumption that the evidence of an interested witness is to be disbelieved. Eventually everything falls back on the court to decide whether his evidence is to be accepted or not’ (Tong Soon Tiong & Ors v FA Securities Sdn Bhd [2013] MLJU 1585 (FC)). [120] Hence, ‘where the court is called upon to deal with the evidence of the interested witness, the approach of the court, while appreciating the evidence of such witnesses must not be pedantic. [Type here] The court must be cautious in appreciating and accepting the evidence given by the interested witnesses but the court must not be suspicious of such evidence. The primary endeavour of the court must be to look for consistency. The evidence of a witness cannot be ignored or thrown out solely because it comes from the mouth of a person who is closely related to the victim’ (Jayabalan v UT of Pondicherry (2010) 1 SCC 199).” .… 123] Although in any case, a ‘defendant’ and a ‘party to the suit’ are both interested witnesses in the sense that he/she is interested in the outcome of the case, for him or against him, this does not mean ipso facto that his/her evidence must necessarily be rejected in totality. The authorities cited above are indicative that interested witnesses are credible whose evidence would be subjected to the usual process of examination. The duty of the court is to assess the credibility and reliability of their evidence in light of other evidence available. Hence, in the process of examination of witnesses where the court observed and so found a witness as interested or otherwise, the court is duty-bound to assess, examine and weigh such evidence in the like manner as that of any other witnesses. It is only at the end of such an exercise that the court [Type here] may finally decide to reject or admit his evidence, either wholly or in part, with justifications.” [ 114 ] Otoriti diatas menjelaskan bahawa undang-undang membenarkan keterangan saksi berkepentingan akan diambil kira sekiranya keterangan saksi-saksi berkepentingan adalah konsisten dan tidak bercanggah antara satu sama lain. Namun dalam kes ini Mahkamah ini mendapati terdapat percanggahan dari segi keterangan SD2 dan SD3 khususnya mengenai Borang A yang digunakan untuk membuka dan mendaftarkan NET. [ 115 ] SD2 dalam pernyataan saksinya (PSD 2) mendakwa bahawa Borang A dituliskan oleh SD2 namun SD3 ketika diperiksa balas oleh peguam Plaintif, mengesahkan bahawa tulisan pada Borang A adalah bukan tulisan SD2. Keterangan SD2 [Rujuk muka surat 3 dan 4, PSD2 (Lamp. 82)] 14 . Sila rujuk ms 688-689 di Jilid 4, apakah dokumen tersebut ? Ini merupakan Borang A yang diambil saya di pejabat SSM untuk mendaftar Nadi Empire Trading. [Type here] Keterangan SD3 [Rujuk muka surat 326, Nota Keterangan (Lamp.116)] Shahmuni Okay, saya refer kepada muka surat 2 & 3 Mr Lee. Okay, sudah nampak? Soalan saya, Encik Lee, dalam Penyata Saksi Encik Lee kata isteri Encik Lee iaitu Madam Gan Lee Lee yang pinjam nama Defendan dua tanpa pengetahuan Defendan dua untuk menjalankan perniagaan Nadi Empire Trading, betul? Betul. Shahmuni So, maksud kamu madam Gan Lee Lee yang memalsukan Borang A ini betul?

Boleh beritahu Mahkamah siapakah yang mengisikan Borang A tersebut ? Semua maklumat dalam Borang A tersebut telah ditulis dan diisikan saya sendiri.

Bagaimana dengan tandatangan di ms 689 ? Siapakah yang menurunkan tandatangan tersebut ? Saya sendiri yang menandatangani Borang A tersebut. Bukan D2. Saya hanya isikan nama D2 tetapi saya yang menandatangani Borang A tersebut tanpa pengetahuannya. Saya serah balik Borang A tersebut kepada pejabat SSM selepas saya habis mengisikan butiran dan menandatangani. [Type here] Adakah maksud awak madam Gan Lee Lee memalsukan Borang A ini? Borang A yang saya tengok sekarang bukan tulisan isteri saya Shahmuni Bukan, saya tengok dalam Penyata Saksi Encik Lee kata Madam Gan Lee Lee pinjam nama Defendan kedua tanpa pengetahuan untuk menjalankan perniagaan Nadi Empire Trading, betul? Dan dalam Penyata Saksi Mr Lee sendiri kata isterinya ditandatangani. So,soalan saya tadi Madam Gan Lee Lee yang memalsukan Borang A ini, betul? Betul atau tidak? Ya atau tidak? Borang A ini yang saya tahu bukan tulisan isteri saya. Memalsukan. [ 116 ] Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa wujud suatu percanggahan apabila keterangan yang diberikan oleh dua saksi berkepentingan bagi SD1 adalah tidak konsisten mengenai Borang A tersebut. Ini selanjutnya menimbulkan keraguan terhadap dakwaan mengenai pemalsuan dokumen-dokumen SSM untuk membuka dan mendaftar NET. Keterangan mereka harus dipertimbangkan dengan teliti. Berat keterangan ahli keluarga harus disokong oleh bukti atau saksi bebas. Keterangan SD 1, SD 2 dan SD 3 tidak disokong oleh bukti dokumentari yang kukuh, keterangan pakar atau keterangan [Type here] saksi bebas yang lain, jadi keberatan keterangan mereka adalah ringan. [ 117 ] Mahkamah juga mendapati D2 juga gagal memanggil pegawai siasatan bagi laporan polis-laporan polis yang dibuatnya mengenai pemalsuan sebagai saksi untuk mengetahui sama ada pihak polis menyiasat dan mengesahkan bahawa ibu memalsukan dan memfrodkan Borang Permohonan Kredit tersebut dan Perjanjian Gerenti tersebut mahupun tidak memanggil saksi pakar tulisan tangan atau kimia untuk memberi keterangan di Mahkamah bagi menyokong (“corroborate”) dakwaan-dakwaan pemalsuannya. Dalam hal ini Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 hendaklah terpakai untuk membuat anggapan bertentangan (“adverse inference”). Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 15 memperuntukkan seperti berikut:- “Court may presume the existence of certain facts The court may presume the existence of any fact which it thinks likely to have happened, regard being had to the common course of natural events, human conduct, and public and private business, in their relation to the facts of the particular case. Illustrations The court may presume— [Type here]

that a man who is in possession of stolen goods soon after the theft is either the thief or has received the goods knowing them to be stolen,unless he can account for his possession;

that an accomplice is unworthy of credit unless he is corroborated in material particulars;

that a bill of exchange accepted or endorsed was accepted or endorsed for good consideration;

that a thing or state of things which has been shown to be in existence within a period shorter than that within which such things or states of things usually cease to exist is still in existence;

that judicial and official acts have been regularly performed;

that the common course of business has been followed in particular cases;

that evidence which could be and is not produced would if produced be unfavourable to the person who withholds it;

that if a man refuses to answer a question which he is not compelled to answer by law, the answer if given would be unfavourable to him;

that when a document creating an obligation is in the hands of the obligor the obligation has been discharged.” [ 118 ] Dalam hal kes ini Mahkamah bersetuju terdapat pemakaian anggapan bertentangan di bawah Seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950 kerana D2 sengajanya tidak memanggil pegawai siasatan (pihak polis) mahupun pakar tulisan tangan [Type here] atau kimia ke Mahkamah di mana keterangan mereka mampu memudaratkan pembelaan pihak berserta terdapat kebarangkalian keterangan pihak polis (pegawai siasatan) dan pakar akan mengesahkan tiada pemalsuan tandatangan yang berlaku seperti didakwa oleh D2. D. D2 BERTANGGUNGAN KE ATAS SEGALA JUMLAH TERTUNGGAK DAN FAEDAH YANG DIHUTANGI OLEH NET KEPADA PLAINTIF [ 119 ] Mahkamah berpendapat D2 sebagai pemilik tunggal NET yang memasuki perjanjian kredit dengan Plaintif bertanggungan ke atas segala Jumlah Tertunggak yang masih belum dijelaskan kepada Plaintif dibawah Perjanjian Kredit tersebut. D2 juga bertanggungan sebagai penjamin dan penghutang utama dibawah Perjanjian Gerenti tersebut untuk membayar Jumlah Tertunggak kepada Plaintif. [ 120 ] Seksyen 79 Akta Kontrak 1950 16 yang memperuntukkan seperti berikut: - “A "contract of guarantee" is a contract to perform the promise, or discharge the liability, of a third person in case of his default. The person who gives the guarantee is called the "surety"; the person in respect of which default the guarantee is given is called the "principal debtor", and the person to whom [Type here] the guarantee is given is called the "creditor". A guarantee may be either oral or written.” [ 121 ] Mahkamah Rayuan di dalam Kes Lim Chon Jet & Ors v .Wee Ai Hua & Anor [2022] 10 CLJ 348 17 memutuskan seperti berikut:- “[39] Under s. 79 of the Contracts Act 1950 (CA 1950), a 'contract of guarantee' is defined as a contract to perform the promise or discharge the liability of a third person in the event of his default.The person who gives the guarantee is called the 'surety', the person in respect of which default the guarantee is given is called the 'principal debtor' and the person to whom the guarantee is given is called the 'creditor'. Therefore, there must be three parties involved under a contract of guarantee: the surety, the principal debtor and the creditor. It is an undertaking to guarantee the obligations of a named principal. A contract of guarantee is essentially a collateral contract by which a guarantor undertakes to answer for the default of the principal debtor to the creditor. As regards to the liability, the guarantor only owes a secondary obligation to the creditor to make good the particular defaults of the principal debtor. See the cases of Yeoman Credit Ltd v. Latter & Anor [1961] 2 All ER 294, South East Asia [Type here] Insurance Bhd v. Nasir Ibrahim [1992] 4 CLJ 1801; [1992] 1 CLJ (Rep) 295 and Bank Pembangunan Malaysia Bhd v. Spring Hill Bioventures Sdn Bhd [2020] 4 CLJ 15.” [ 122 ] D2 sebagai penjamin juga turut terikat untuk memenuhi kewajipan dan/atau menunaikan liabiliti dibawah Perjanjian Gerenti kerana terdapat kemungkiran dibawah Perjanjian Kredit khususnya apabila tiada bayaran dibuat untuk barang-barang yang dibekalkan kepada NET. Memandangkan Jumlah Tertunggak dibawah Perjanjian Kredit tersebut masih belum diselesaikan atau dibayar, Mahkamah bersetuju bahwa Plaintif berhak untuk menguatkuasakan Perjanjian Gerenti yang diberikan oleh D2 untuk Perjanjian Kredit bagi mendapatkan atau menuntut Jumlah Tertunggak tersebut. G. KESIMPULAN [ 123 ] Setelah mendengar keterangan saksi-saksi, berdasarkan fakta di atas, undang-undang dan dokumen-dokumen serta keterangan-keterangan yang sedia ada , maka Mahkamah ini bersetuju dan berpendapat pihak Plaintif telah Berjaya membuktikan kesnya di aats imbangan kebarangkalian. Dengan itu Mahkamah membenarkan permohonan Plaintif dengan kos. Bertarikh 8 Oktober 2025. …………………t.t………………….. EFFANDI NAZILA BIN ABDULLAH HAKIM SESYEN KB [Type here]