Ifunanya Regina Nnorom (W/Nigeria) v Pendakwa Raya (B-05(M)-533-11/2017)

Content

1 DALAM MAHKAMAH RAYUAN DI MALAYSIA RAYUAN JENAYAH NO: B-05(M)-533-11/2017 ANTARA IFUNANYA REGINA NNOROM (W/NIGERIA) - PERAYU DAN PENDAKWA RAYA - RESPONDEN [In the matter of Trial No: 45A-82-09/2016 In the High Court of Malaya in Shah Alam] Antara Ifunanya Regina Nnorom Dan Pendakwa Raya CORAM: MOHTARUDIN BIN BAKI, HMR RHODZARIAH BT BUJANG, HMR MOHAMMAD ZABIDIN BIN MOHD DIAH, HMR 2 PENGHAKIMAN [1] Perayu telah dituduh, dibicara dan disabitkan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya serta dihukum mati mandatori di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama. [2] Pertuduhan: “Bahawa kamu pada 8.2.2013, jam lebih kurang 6.30 petang, bertempat di kawasan kaunter pemeriksaan kastam, hadapan Karousel G, Aras 3, MTB, KLIA, Sepang di dalam daerah Sepang, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah didapati memperedarkan dadah berbahaya, iaitu sejumlah berat 1155.5 gram Methamphetamine dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.” [3] Kami telah mendengar rayuan Perayu. Kami sebulat suara menolak rayuan. Kami mengekalkan sabitan dan hukuman Hakim bicara. [4] Fakta kes prima facie:

Schedule

Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952 seberat 1155.5 gram. [5] Di akhir kes pendakwaan, Hakim bicara telah memutuskan bahawa kes prima facie telah dibuktikan. Perayu diperintahkan untuk memasuki pembelaan (rujuk m.s. 51 RR Jld. 2). [6] Pembelaan: 6.1 Perayu memiliki sebuah salun kecantikan di Nigeria dan tinggal bersama adik perempuannya dan seorang kawan bernama Ebere Johnson; 6.2 Pertama kali Perayu datang ke Malaysia sekitar Jun atau Julai 2012; 6.3 Kali kedua ke Malaysia pada 8.2.2013 untuk membeli barang kegunaan salun kecantikan beliau di Nigeria. Perayu datang ke Malaysia untuk tempoh 2 minggu dan membawa bersama-samanya USD3,800.00; 6.4 Setiba Perayu di KLIA pada 8.2.2013, beliau telah diarahkan oleh pihak polis agar begnya diletakkan di mesin pengimbas. Kemudian Perayu disuruh membuka begnya [P12(A)]; 7 6.5 Pihak Polis telah memeriksa beg Perayu tetapi tidak menjumpai apa-apa barang salah; 6.6 Selepas itu Perayu diarahkan sekali lagi meletakkan begnya di mesin pengimbas. Kemudian mengarahkan Perayu membawa beg beliau dan meletakkan di atas sebuah meja. Disitu pihak polis telah memeriksa sekali lagi beg Perayu tetapi masih tidak menjumpai apa-apa barang salah; 6.7 Kemudian pihak polis mengarahkan Perayu membawa beg beliau ke Pejabat Narkotik KLIA; 6.8 Semasa di pejabat Narkotik KLIA, pihak polis telah meminta Perayu mengosongkan beg beliau. Selepas itu pihak polis dengan menggunakan tukul besi (hammer) bagi merosakkan atau membuka bahagian dalam beg. Kemudian pihak polis menjumpai barang di penjuru atau “lining of the bag.”; 6.9 Kemudian seorang polis wanita telah membawa Perayu ke sebuah bilik lain dan memeriksa tubuh badan Perayu tetapi tidak menjumpai apa-apa barang salah. Perayu dibawa semula keluar daripada bilik dan ditunjukkan dengan satu barang. Polis menanyakan Perayu “what items is this?”. Perayu terkejut dan memberitahu polis “I have no idea”; 6.10 Perayu menyatakan bahawa beg tersebut kepunyaan Ebere Johnson. 8 [7] Di akhir kes pembelaan, Hakim bicara telah memutuskan bahawa pembelaan gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah ke atas kes pendakwaan (rujuk m.s. 64 RR Jld. 2). Perayu telah disabitkan dengan kesalahan seperti pertuduhan dan dihukum mati mandatori. [8] Isu rayuan di hadapan kami. Peguam Perayu yang bijaksana lagi budiman hanya meneruskan dengan satu isu sahaja iaitu “perbuatan pengedaran telah gagal dibuktikan melebihi tahap keraguan yang munasabah.” Peguam Perayu tidak meneruskan dengan dua isu lain seperti yang dinyatakan di dalam Hujahan Bertulis bertarikh 1.2.2019. [9] Peguam Perayu berhujah bahawa Hakim bicara didalam penghakiman beliau di perenggan 18 m.s. 18 RR Jld. 1 hanya menggunapakai seksyen 2 ADB 1952 iaitu definasi “pengedaran.” Peguam Perayu memetik nas undang-undang yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan iaitu Phrueksa Taemchim (Thailand) v PP [2013] 10 CLJ 1 iaitu di bawah perenggan 26: “[26] In the Malaysian context Augustine Paul J corrected the previous position of his judgment in PP v Mohd Farid Mohd Sukis & anor [2002] 8 CLJ 814; [2002] 3 MLJ 401, to include mens rea as follows: I pause to note that my analysis of the acts specified in s.2 of the Act in Public Prosecutor v Hairul Din bin Zainal Abidin [2001] 6 MLJ 142 must read against this background. Thus, the mere act of, say, “keeping”, or “concealing” or “carrying” dangerous drugs as enumerated in s.2 of the Act will not constitute “trafficking” without any further evidence of an intention to trade or deal in them.” [10] Kami telah meneliti penghakiman Hakim bicara terutamanya di perenggan 18 tersebut: 9 “[18] Perbuatan Tertuduh membawa masuk dadah dari Nigeria ke KL (KLIA) sebegini dengan cara menyorokkan dadah tersebut dalam beg yang dibawanya dalam jumlah yang banyak adalah perbuatan yang terjumlah kepada perbuatan mengedar dadah tersebut ke Kuala Lumpur seperti yang ditafsirkan di bawah seksyen 2 ADB 1952. Mahkamah mendapati amaun dadah berbahaya tersebut adalah dalam jumlah yang banyak dan mustahil ia untuk kegunaan Tertuduh sendiri. Nas dalam kes PP v Herlina Purnama Sari [2017] 1 MLRA 499 Mahkamah Persekutuan dalam menyentuh perkara yang sama menyatakan: [39] We are of the view that whether or not a person is a trafficker within the definition of s.2 of the Act is dependent on the facts and circumstances of a given case. In this case, it is not in dispute that when the respondent was arrested she was carrying the luggage bag which amongst other things contained the impugned drugs. The respondent was apprehended in the act of carrying from one place to another a large amount of dangerous drugs. It is in evidence that the respondent was unaccompanied by any person when she carried the luggage bag. The luggage bag was registered in the respondent’s name when she checked in at the Air Asia check-in counter. The impugned drugs were found hidden in the two boxes. In facts, the drugs were neatly and securely concealed from view in both the boxes. We are of the view that the manner in which the impugned drugs were concealed in the luggage bag showed that the respondent knew the existence of the drugs there, and evinced the intention of and careful planning by the respondent to conceal the impugned drugs to avoid and escape detection (PP v Abdul Rahman Akif [2007] 1 MLRA 568 dan Teh Hock Leong v PP [2009] 1 MLRA 778). [11] Adalah jelas Hakim bicara berlandaskan kepada nas undang-udang yang telah diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan PP v Herlina Purnama Sari (supra) membenarkan pemakaian definasi Pengedaran di bawah seksyen 2 ADB 1952. Hakim bicara juga membuat dapatan bahawa jumlah dadah berbahaya yang besar/banyak sebagai “irresistible inference” bagi tujuan “pengedaran” (Ong Ah Chuan v PP [1981] 1 MLJ 64). 10 [12] Kami bersetuju dengan hujah Timbalan Pendakwa Raya bahawa terdapat banyak nas undang-undang yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan membenarkan pemakaian definisi “pengedaran” seperti yang dinyatakan di bawah seksyen 2 ADB 1952. [13] Dalam kes Mahkamah Persekutuan Raman a/l Kunjiraman v PP (Crim. App No. 05-260-10/2011) perenggan 26 jelas menyatakan: “…there is nothing to prevent the trial judge from analyzing all the alternatives available to him under the Act… the judge has not breached the rule of double presumption by taking into consideration the various alternatives in the reservoir of choices or alternatives available to him.” [14] Atas alasan-alasan di atas, kami bersependapat bahawa rayuan Perayu tidak mempunyai merit. Keterangan adalah kukuh. Sabitan adalah selamat. Justeru rayuan ditolak. Sabitan dan hukuman dikekalkan. t.t. MOHTARUDIN BIN BAKI Hakim Mahkamah Rayuan Tarikh : 22 April 2019 Bagi pihak Perayu: 11 Encik Muhammad Rafique bin Rashid Ali Tetuan Muhammad Rafique Rashid Ali No. 25-3A Jalan PJU 1/3B Sunwaymas Commercial Centre 47301 Petaling Jaya Bagi pihak Responden: Tuan Mohd Zain bin Ibrahim Timbalan Pendakwa Raya Jabatan Peguam Negara