Insp Radhiah Binti Ahmad v Kok Siong Yian (JA-89RE-4877-06/2025)

PENDAHULUAN Kok Siong Yian (“OYDS”) dalam kes ini telah dibawa ke Mahkamah Majistret Jenayah di Johor Bahru oleh Pegawai Penyiasat iaitu Inspektor Radhiah Binti Ahmad (“IO”) dari Ibu Pejabat Daerah Johor Bahru Selatan pada 22/6/2025 untuk permohonan lanjutan reman dibawah Seksyen 117 Kanun Tatacara Jenayah bagi siasatan kes dibawah Seksyen 326 / 506 Kanun Keseksaan (“KK”).

OYDS pada ketika itu diwakili peguambela Encik Nazrin Jason Tan daripada Tetuan Melissa, Jason & Partners (“peguambela”).

Setelah mendengar hujahan pihak – pihak, Mahkamah ini telah memutuskan untuk menolak permohonan lanjutan reman yang dimohon oleh IO.

KETERANGAN KES Keterangan kes adalah seperti yang berikut :- PADA 11/06/2025 JAM L/KURANG 1400HRS PENGADU DAN SASPEK TELAH BERLAKU SALAH FAHAM BERKAITAN DENGAN ISU HUTANG DAN TELAH BERLAKU KECEDERAAN KEATAS PENGADU YANG DISEBABKAN PERBUATAN SASPEK MENYEBUR SERBUK LADA KE ARAH MUKA PENGADU DAN MENYEBABKAN MATA PENGADU KURANG DAYA PENGLIHATAN. SETERUSNYA UGUTAN YANG DITERIMA OLEH PENGADU DI RESTORAN 8888 TELAH DI DATANGI OLEH 9 ORANG LELAKI YANG MENUNJUK PISAU SEMASA SESI PERBINCANGAN DI ANTARA PENGADU DAN SASPEK. 3 / 22 SELAIN ITU, PENGADU JUGA MENERIMA UGUTAN UNTUK MENYEBAR RAKAMAN VIDEO PENGADU DAN MEMINTA WANG RM2000 JIKA GAGAL AKAN

Sebelum permohonan lanjutan reman ini, IO telah memperoleh kebenaran untuk mereman OYDS selama empat (4) hari iaitu bermula dari 19/06/2025 sehingga 22/06/2025 di lokap Balai Polis Larkin.

HUJAHAN PIHAK-PIHAK Di hadapan saya, IO kini memohon untuk lanjutan reman sekurang – kurangnya satu (1) hari atas alasan – alasan yang berikut :- a. MEMBUAT KAWAD CAM KEATAS SAKSI LAIN b. OYDS DIPERLUKAN BAGI MENGESAN SASPEK LAIN YANG TERLIBAT c. MERUJUK KERTAS SIASATAN DAN MEMERLUKAN OYDS

Peguambela OYDS pada ketika itu telah membantah permohonan lanjutan reman yang dimohon oleh IO. Secara ringkasnya, peguambela berhujah bahawa kertas siasatan dibuka di bawah dua kesalahan iaitu Seksyen 326/506 KK.

Bagi siasatan di bawah Seksyen 326 KK, peguambela memohon untuk Mahkamah ini menyemak sama ada terdapatnya laporan perubatan yang mengesahkan kecederaan yang dialami oleh pengadu ini telah menyebabkan pengadu ini hilang selama – 4 / 22 lamanya penglihatan salah satu mata sepertimana takrifan cedera parah dibawah Seksyen 320 KK.

Menurut peguambela lagi, sekiranya tiada pengesahan perubatan bahawa kecederaan tersebut adalah termasuk dalam kategori cedera parah, maka siasatan di bawah Seksyen 326 KK adalah tidak wajar dan tidak berasas.

Berkenaan dengan Seksyen 506 KK pula, peguambela berhujah bahawa tiada neksus yang jelas antara OYDS dengan ugutan yang didakwa. Aduan mengenai ugutan dibuat oleh beberapa individu yang lain, dan bukannya OYDS. Tambahan pula, “ugutan” yang dimaksudkan adalah berhubung isu hutang dan bukan berkaitan dengan OYDS secara langsung.

IO sebagaimana lazimnya, telah mengemukakan permohonan kepada Mahkamah ini bagi mendapatkan lanjutan perintah reman atas alasan bahawa siasatan masih belum dapat disempurnakan. Sehubungan itu, menurut IO, lanjutan tempoh reman adalah diperlukan bagi melengkapkan siasatan.

Mahkamah ini terlebih dahulu merujuk kepada kes RE: SYED MOHAMMAD B. SYED ISA; MOHD ROSDI BIN JAAFAR; THIAGARAJAH A/L PALANIANDY; RAJIS A/L SEENI DEEN & ORS [2001] MLJU 163 yang ada menjelaskan apakah yang dimaksudkan “untuk melengkapkan siasatan” bagi tujuan penahanan reman seperti yang berikut :- 5 / 22 … The term “to complete investigations” in the purpose of an application for a remand order does not mean remanding a person while the police begins and proceeds with investigation at its own convenient pace. It assumes that investigation has been commenced, proceeded with reasonable diligence, that such investigation has produced grounds for believing that the complaint or information is well-founded; and that it is necessary for the suspect to be held under remand to prevent him from interfering with investigations or absconding before he is brought to the Court to be charged. If he has to be arrested so as to prevent him from absconding or interfering with investigations, then wherever practical, he could be still be released on bail on terms sufficient to ensure his non-interference and attendance when required …

Undang – undang adalah mantap bahawa Majistret yang mendengar permohonan reman mempunyai budi bicara sama ada untuk membenarkan atau menolak permohonan reman yang dipohon oleh IO. Namun begitu, budi bicara tersebut hendaklah digunakan dengan adil dan saksama menurut undang – undang (judicially) dan bukannya membuta tuli.

Dalam hal ini, Mahkamah ini merujuk kepada kes HASSAN BIN MARSOM & ORS V MOHD HADY BIN YA’AKOP [2018] MLJU 1294 di mana Mahkamah Persekutuan ada membincangkan bahawa budi bicara yang diberikan kepada Mahkamah hendaklah digunakan secara kehakiman seperti yang berikut :- [50] In considering an application for a remand order, a magistrate must balance fairly between the right of a personal 6 / 22 liberty of an individual who has not been proven guilty of an offence, against the equally important public interest vis a vis the duty of the police to investigate crimes. It involves an exercise of discretion and that discretion must be exercised judicially and is subject to the court’s scrutiny.

Mahkamah ini juga merujuk kepada BENCH BOOK (CRIMINAL LAW) 4TH EDITION khasnya pada muka surat 17 yang membincangkan bahawa sebarang perintah berkenaan reman yang dibuat oleh Majistret adalah berbentuk budi bicara kehakiman yang perlu digunakan secara hemat dan berhati – hati (sparingly) seperti yang berikut :- “It was decided by the Court of Appeal in the case of Ketua Polis Daerah Johor Bahru, Johor &Ors v Ngui Tek Choi that issuance of a remand order is a matter of judicial discretion. As this section comes into operation only if the investigation cannot be completed within 24 hours as fixed by section 28 of the CPC, it only allows detention of a suspect to enable the police to complete their investigation. Thus, the discretionary power to order the remand of the suspect should be exercided sparingly because it requires the Magistrate to record his grounds for making the order.”

Manakala ARAHAN AMALAN KETUA HAKIM NEGARA BILANGAN 11 TAHUN 2021 iaitu PENGENDALIAN PROSIDING PERMOHONAN REMAN DI BAWAH SEKSYEN 117 KANUN TATACARA JENAYAH telah menyatakan bahawa Mahkamah juga dalam menjalankan budi bicaranya secara kehakiman itu boleh merujuk kepada; inter alia, keputusan – keputusan yang diputuskan 7 / 22 oleh Mahkamah atasan berkenaan dengan isu reman seperti yang berikut :- Tanpa menjejaskan kuasa dan budi bicara untuk mempertimbangkan Permohonan Reman serta menetapkan tempoh bagi apa-apa perintah reman yang akan diberikan, Majistret dalam menjalankan kuasanya boleh membuat rujukan kepada keputusan-keputusan kes Mahkamah Atasan yang terkini dan Bench Book (Criminal Law) yang dikeluarkan oleh Badan Kehakiman Malaysia yang menyentuh mengenai isu reman.

Berbekalkan kepada nas – nas undang – undang diatas, Mahkamah kini mempertimbangkan satu persatu alasan yang dikemukakan oleh IO bagi maksud mendapatkan kebenaran untuk melanjutkan tahanan reman terhadap OYDS.

Bagi alasan (a), Mahkamah ini telah menyemak ID Siasatan semasa permohonan reman pertama dan juga permohonan reman kedua. Mahkamah ini mendapati bahawa alasan untuk membuat kawad cam ke atas saksi lain di permohonan lanjutan reman ini adalah merupakan alasan yang sama yang digunakan oleh IO semasa permohonan reman yang pertama.

Mahkamah ini berpendapat, adalah tidak menjadi satu kesalahan untuk IO untuk mengulangi alasan yang sama untuk permohonan lanjutan reman. Namun begitu, IO hendaklah menjelaskan kenapakah masih menggunakan alasan tersebut dan 8 / 22 kenapakah tindakan sepertimana alasan tersebut tidak dapat dilakukan semasa permohonan reman yang pertama.

Prinsip ini adalah sepertimana yang dinyatakan oleh kes RE : SYED (Supra) yang menyatakan seperti yang berikut :- … If a reason or ground has been relied upon on the occasion of a previous remand application in respect of the same person, then it would be important to explain the reasons for the failure to obtain it in the period of remand previously granted. If the police had previously obtained a remand order, but no diligent investigations were carried out, it is a correct exercise of the Magistrate's discretion to refuse the application or to grant only a brief remand…

Perkara ini sekali lagi ditekankan oleh Yang Arif Dato’ Abu Bakar Katar dalam kes PENDAKWA RAYA LWN KISHENDEV PRASAD RAVISHANKAR [2021] MLJU 2053 yang telah menyatakan seperti yang berikut :- Kawad Cam [28] ID tidak dinyatakan mengapa tempoh 7 hari yang diberikan ke atas Pemohon gagal digunakan untuk menjalankan kawad cam. ID tidak mencatatkan siapakah mangsa atau saksi yang perlu untuk membuat pengecaman dalam kejadian yang disiasat. … [32] Mahkamah ini berpendapat Penolong Pendaftar, Mahkamah Majistret, Johor Bahru semasa membenarkan lanjutan reman atas Pemohon secara khilaf apabila menerima 9 / 22 alasan-alasan yang kononnya mewajarkan reman lanjutan ke atas Pemohon pada 10.10.2021.

Berpegang kepada prinsip undang – undang diatas, Mahkamah ini mendapati bahawa ID siasatan tidak menyatakan mengapakah tempoh reman empat (4) hari yang terdahulu tidak digunakan oleh IO untuk menjalankan kawad cam terhadap saksi yang lain. Malah, ID Siasatan juga tidak menyatakan siapakah saksi lain yang akan dijalankan kawad cam tersebut.

Atas kegagalan IO untuk membuat tindakan – tindakan sepertimana yang dinyatakan dalam kes – kes diatas, Mahkamah ini tidak ada pilihan lain selain daripada menolak alasan (a) yang diberikan oleh IO bagi maksud lanjutan tahanan reman terhadap OYDS. ALASAN (b) : OYDS DIPERLUKAN BAGI MENGESAN SASPEK LAIN

Bagi alasan (b) pula, IO telah menyatakan alasan untuk melanjutkan reman adalah untuk mengesan suspek lain yang terlibat.

Berkenaan dengan alasan ini, Mahkamah ini merujuk kepada kes RE: SYED (Supra) yang menyatakan seperti yang berikut :- …To check his background, his friends and the stolen goods begs the question as to the quality and value of the police information, and in any case does not require remand of the 10 / 22 arrested person. Similarly, completion of investigation papers is purely clerical work on the part of the police…

Jelas disini bahawa, reman terhadap OYDS ini tidak diperlukan hanya kerana IO semata - mata ingin mengesan suspek lain yang terlibat dalam kes ini. Pengesanan suspek lain yang terlibat boleh dilakukan tanpa OYDS ditahan reman.

Jika sekalipun ianya diperlukan, Mahkamah ini telah dengan secara berhati - hati meneliti ID siasatan yang dikemukakan. Mahkamah ini sekali lagi mendapati bahawa IO tidak menyatakan dalam ID Siasatan akan mengapakah tempoh tahanan reman yang pertama selama empat (4) hari itu tidak digunakan untuk mengesan suspek lain yang masih bebas. ID siasatan juga tidak menyatakan apakah tindakan yang telah dilakukan bagi maksud mengesan suspek yang masih bebas itu.

Perlu ditekankan disini bahawa alasan (b) yang digunakan oleh IO semasa permohonan lanjutan reman adalah alasan yang sama yang digunakan semasa permohonan reman pertama.

Kegagalan – kegagalan untuk berbuat sepertimana yang dinyatakan diatas ini pernah ditegur dalam kes KISHENDEV (Supra) yang menyatakan seperti yang berikut :- Mengesan saksi-saksi dan rakan sejenayah [29] Mahkamah ini berpendapat tempoh masa 7 hari tidak digunakan untuk mengesan saksi-saksi dan rakan sejenayah oleh Pegawai Penyiasat. Setelah diteliti ID, tiada catatan yang menunjukkan tindakan telah diambil ke arah tujuan tersebut. 11 / 22

Atas dasar itu, Mahkamah ini juga tidak mempunyai pilihan lain melainkan menolak alasan (b) yang dikemukakan oleh IO. ALASAN (c) : MERUJUK KERTAS SIASATAN DAN MEMERLUKAN

Mahkamah kini beralih pula kepada alasan (c) yang dikemukakan oleh IO, iaitu merujuk kertas siasatan dan memerlukan OYDS untuk pertuduhan di Mahkamah.

Berhubung dengan alasan merujuk kertas siasatan ini, Mahkamah ini berpendapat bahawa tindakan ini adalah bersifat pentadbiran semata - mata dan tidak memerlukan OYDS terus ditahan reman. Dalam erti kata lain, proses tersebut boleh dilaksanakan tanpa kehadiran fizikal OYDS dalam tahanan. Oleh itu, alasan tersebut tidak memadai untuk menyokong permohonan lanjutan reman yang dipohon oleh IO.

Alasan lain yang dinyatakan oleh IO adalah OYDS ini diperlukan untuk pertuduhan di Mahkamah. Mahkamah ini sedar bahawa salah satu faktor yang perlu dipertimbangkan sepertimana yang dijelaskan dalam kes RE: SYED (Supra) bagi tujuan untuk melengkapkan siasatan ini termasukklah mengelakkan OYDS daripada mengganggu siasatan ataupun melarikan diri sebelum OYDS ini dibawa ke Mahkamah untuk pertuduhan sepertimana yang berikut :- …It assumes that investigation has been commenced, proceeded with reasonable diligence, that such investigation has produced grounds for believing that the complaint or information is well-founded; and that it is necessary for the 12 / 22 suspect to be held under remand to prevent him from interfering with investigations or absconding before he is brought to the Court to be charged…

Namun begitu, persoalannya sekarang adalah; adakah jika reman tidak dibenarkan, OYDS ini tidak boleh dibawa ke Mahkamah untuk pertuduhan ?

Sepertimana yang dijelaskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes HASSAN BIN MARSOM (Supra), undang – undang adalah mantap bahawa adalah menjadi tanggungjawab dan beban kepada IO untuk memuaskan hati Mahkamah bahawa adalah satu keperluan untuk menahan OYDS untuk direman sepertimana yang berikut :- …The onus is always on the police, the Appellants herein, to satisfy the magistrate that an order to remand the Respondent is necessary…

Mahkamah ini berpendapat bahawa sekiranya IO dalam permohonan lanjutan reman menyatakan keadaan-keadaan yang menunjukkan bahawa OYDS tidak memberikan kerjasama yang mencukupi atau berpotensi untuk melarikan diri, sebagaimana yang telah digariskan dalam kes RE SYED (Supra), maka terdapat alasan yang munasabah untuk Mahkamah membenarkan permohonan lanjutan reman tersebut.

Namun begitu, jika IO hanya bergantung kepada alasan bahawa OYDS diperlukan untuk tujuan pertuduhan di Mahkamah, tanpa disertakan sebarang keadaan-keadaan khas yang lain 13 / 22 sepertimana yang digariskan dalam kes RE SYED (Supra) tersebut; alasan tersebut pada hemat Mahkamah adalah tidak memadai. Ia tidak cukup untuk memuaskan hati Mahkamah bahawa penahanan lanjutan reman terhadap OYDS adalah perlu dan wajar hanya kerana OYDS diperlukan untuk tujuan pertuduhan di Mahkamah.

Sebagai tambahan, Mahkamah ini juga berpandangan bahawa, jikalau sekali pun IO ada menyatakan bahawa OYDS ini akan mengganggu siasatan atau pun melarikan diri untuk mengelakkan daripada OYDS dituduh di Mahkamah, IO masih mempunyai tugas untuk memuaskan hati Mahkamah dengan mengemukakan alasan-alasan yang munasabah untuk menyokong dakwaan – dakwaan tersebut. Ini adalah sepertimana yang diputuskan dalam kes RE : SYED (Supra) yang menyatakan seperti yang berikut :- …Enabling the police to complete investigations therefore primarily means preventing a suspect from interfering with witnesses and/or evidence and thereby preventing the police from completing their investigations, and to bring him to court to be charged with his crime. It includes remand to prevent him from absconding, if there are reasonable grounds to believe he is likely to do so…

Mahkamah ini juga turut merujuk kepada kes QUEK QIN LONG DAN LAIN-LAIN LWN PENDAKWA RAYA [2024] MLJU 1803, di mana Mahkamah Tinggi telah memutuskan bahawa 14 / 22 perlunya keterangan yang menunjukkan dakwaan jika benar OYDS ini ada menggangu pengadu seperti yang berikut :- [51] Mahkamah ini bersetuju dengan Puan Majistret itu, tindakan mengambil gambar dan cap jari OYDS boleh dilakukan dalam tempoh masa yang ada berbaki iaitu selama 14 jam. Pegawai Penyiasat Polis tidak menyatakan siapakah OYDS yang dikatakan mempunyai rekod jenayah. Mahkamah ini berpendapat alasan dikhuatiri OYDS menganggu pengadu adalah andaian semata-mata. Tiada keterangan yang menunjukkan OYDS menganggu pengadu.

Ini bermakna, Mahkamah ini berpendapat bahawa adalah tidak mencukupi untuk IO hanya sekadar menyatakan bahawa reman adalah diperlukan kerana khuathir OYDS akan melarikan diri atau menggangu siasatan tanpa mengemukakan keterangan bagi maksud memuaskan hati Mahkamah ini bahawa terdapat sebab – sebab yang munasabah untuk Mahkamah ini mempercayai bahawa OYDS akan bertindak sedemikian.

Mahkamah ini berpendapat bahawa, jikalau sekali pun Mahkamah ini tidak membenarkan permohonan IO untuk lanjutan reman, ini tidak bermakna IO tidak boleh terus melakukan siasatan terhadap OYDS. Hal ini kerana, undang – undang telah membekalkan kepada IO beberapa kuasa untuk mengawal selia mana – mana OYDS yang dilepaskan selepas reman. Ini bagi membolehkan OYDS tersebut hadir dan memberikan kerjasama kepada IO sehingga seblum OYDS itu dituduh di Mahkamah (sekiranya perlu) bagi maksud melengkapkan siasatan. 15 / 22

Dalam hal ini, Mahkamah ini merujuk kepada kes TIMBALAN PENDAKWA RAYA LWN ZAINUDIN BIN ABD WAHAB DAN SATU LAGI [2025] MLJU 793 yang ada menjelaskan remedi – remedi yang boleh digunapakai oleh IO terhadap mana – mana OYDS yang telah dilepaskan daripada tahanan reman namun siasatan masih berlangsung. Mahkamah ini perturunkan keratan alasan penghakiman tersebut bagi kemudahan rujukan bersama seperti yang berikut :- [34] Jadi, adakah SPRM atau mana-mana pihak penguatkuasaan tidak diperuntukkan sebarang remedi atau alternatif apabila melibatkan OYDS yang terpaksa dilepaskan sesudah reman? Hal ini biasa terjadi kepada pihak PDRM seusai reman namun siasatan masih berlangsung. PEMAKAIAN S. 118 DAN S. 388 KTJ [35] Usah khuatir, seperti peribahasa Melayu - Tidak memandang bulu, tidak melihat rupa! Mahkamah mendapati terdapat beberapa kes-kes terdahulu yang menawarkan remedi/alternatif bagi menangani isu ketidakhadiran saksi-saksi/OYDS sesudah dilepaskan daripada reman. Malah, di dalam KTJ juga telah lama memperuntukkan remedi/alternatif tersebut, antaranya melalui s. 118(1) dan s. 388. Mahkamah ini mengupas terlebih dahulu peruntukan s. 118 KTJ, diperturunkan seperti yang berikut : Police officer may require bond for appearance of complainant and witnesses 16 / 22

(1) If upon a police investigation made under this Chapter it appears to the officer making the investigation that there is sufficient evidence or reasonable ground of suspicion to justify the commencement or continuance of criminal proceedings against any person, the officer shall require the complainant, if any, and so many of the persons who appear to the officer to be acquainted with the circumstances of the case, as he thinks necessary, to execute a bond to appear before a Magistrate’s Court therein named and give evidence in the matter of the charge against the accused.

The officer in whose presence the bond is executed shall send it to the Magistrate’s Court.

If any complainant or witness refuses to execute the bond, that officer shall report the same to the Magistrate’s Court which may then in its discretion issue a warrant or summons to secure the attendance of the complainant or witness before itself to give evidence in the matter of the charge against the accused. [36] Berdasarkan kepada manfaat yang diusulkan di atas, Mahkamah merujuk kepada PP v Resty Agpalo & Ors [2011] 2 CLJ 441 (MR) yang diputuskan oleh Suriyadi Halim Omar JCA - [11] To overcome its shortcoming the prosecution attempted to tender the statements (ID127 and ID128) 17 / 22 of Razbean recorded under s. 112 of the Criminal Procedure Code, as he was nowhere to be found. The attempt to have it tendered was rejected by the learned judge on several grounds. He found amongst others, that the prosecution failed to fulfil the prerequisites stipulated in s. 32(1)(i) of the Evidence Act 1950, failed to take reasonable steps to ensure Razbean’s attendance to give his evidence in court, failed to track down the material witness or at least put him under bond as per s. 118(1) of the Criminal Procedure Code, and the signatures of Razbean in ID127 were not the same with his signatures in ID128 A-D. ID 128 A-D is the supplement of ID 127. It was obvious to us that without ID127 and ID 128 the prosecution’s position was untenable as without them there would be no evidence to support the prosecution’s case against R3. [37] Seterusnya di dalam kes PP v Ang Kian Chai [2012] 1 LNS 389 di Mahkamah Rayuan oleh Abdul Malik Ishak JCA - [24] At the very least the prosecution should have tendered the s. 112 statement of Chen Jing to bridge the gap in the prosecution’s case. It cannot be denied that Chen Jing was put on a bond to appear as a witness. That bond was executed pursuant to s. 118 of the Criminal Procedure Code (“CPC”) and the bond was marked as exh. “P77” and it was worded in this way (see p. 202 of the appeal record at jilid 2): 18 / 22 [38] … [39] Nah, siapa sangka, peruntukan ini telah lama ada tetapi jarang-jarang digunakan. Berdasarkan kepada kes-kes yang dirujuk di atas, Mahkamah berpandangan remedi/alternative ini berperanan sebagai ‘wild card’ kepada pihak penguatkuasaan. [40] Seterusnya, satu lagi alternatif yang dicadangkan ialah peruntukan s. 388 KTJ. Pemakaian seksyen ini tertumpu kepada pengawalan terhadap pergerakan OYDS-OYDS setelah reman tamat, bahasa pasarnya, ‘jamin polis.’ [41] Di dalam kes Mahkamah Persekutuan, Inspector Yusof Hj Othman & Ors v. Kwan Hung Cheong yang telah membincangkan dengan jelas peruntukan s. 388 ini dan saling kaitannya dengan peranan polis : [26] It usually occurs that investigations could not be completed within the detention period granted by the magistrate under s 117 of the CPC. Section 388 of the CPC is there to assist the police. It empowers the police to release the accused person on police bail, while the investigations are still in progress. Thus, it is my respectful view that the trial judge had erred in deciding that the power of the police officer to release any person accused of a non-bailable offence under s 388 of the CPC is only exercisable before the accused person is produced before a magistrate under s 117 of the CPC. 19 / 22 Section 388 of the CPC makes no such provision. Neither does such a provision under s 117 of the CPC exsist. Thus, to uphold the decision of the trial judge on this issue will have the effect of defeating the intent and purpose of s 388 of the CPC. [27] Based on the above reasoning, it is my view that question 1 should be answered in the positive. It means that it is lawful for the police to issue police bail under s 388(1) of the CPC against the accused person who has been released by a magistrate after a detention under s 177 of the CPC.” [42] … [43] Oleh yang demikian, Mahkamah berpandangan jaminan di bawah s. 388 KTJ boleh dibuat terhadap OYDS-OYDS ini sebagai alternatif dengan syarat seperti mana dibenarkan di bawah s. 390 KTJ. Walaubagaimana pun, peruntukan ini masih boleh dipohon memandangkan tidak wujud sebarang peruntukan yang menghalang pihak penguatkuasaan daripada berbuat demikian.

Justeru, memandangkan undang-undang menyediakan pelbagai remedi yang boleh digunakan oleh IO, dan ditambah pula dengan ketiadaan sebab – sebab atau alasan-alasan yang munasabah daripada IO yang menunjukkan bahawa OYDS berkemungkinan melarikan diri atau mengganggu siasatan sekiranya reman tidak diberikan, Mahkamah berpandangan 20 / 22 bahawa adalah tidak keterlaluan untuk Mahkamah membuat dapatan bahawa siasatan masih boleh diteruskan dan dilengkapkan tanpa keperluan untuk melanjutkan reman terhadap OYDS.

Sebagai penutup, Mahkamah ini menyedari bahawa adalah menjadi tanggungjawab Mahkamah untuk mengimbangi antara hak kebebasan individu yang belum disabitkan dengan sebarang kesalahan — sebagaimana dijamin di bawah Perkara 5 Perlembagaan Persekutuan — dengan kepentingan awam untuk memastikan pelaku jenayah dapat diheret ke muka pengadilan. Keseimbangan ini mesti dijaga dengan teliti agar keadilan ditegakkan tanpa menafikan hak asasi mana-mana pihak.

Mahkamah ini juga turut mengingatkan diri Mahkamah ini terhadap pedoman yang telah diberikan dalam kes RE : SYED (Supra) itu yang menasihatkan agar mana – mana Majistret yang mendengar permohonan reman itu tidak bertindak secara mekanikal dan melulu tanpa mempertimbangkan secara kehakiman permohonan-permohonan reman yang dibuat dihadapannya sebelum memerintahkan untuk menolak atau membenarkan permohonan itu; seperti yang berikut :-

Magistrates should not be concerned with the number of applications for remand orders to rush and routinely grant the remand orders so as to finish quickly, even though the stamped form invites the tendency to cross out automatically, particularly on a busy day and the Magistrate is running late. The function of the Magistrate in remand applications is to adjudicate and ensure that the demand of law enforcement to 21 / 22 detain a person does not override the rights of personal liberty, but that a fair balance is achieved considering seriousness of the offence, the diligence and results of investigation, the need to complete investigation and the necessity to remand the suspect. In seeking to cope with the large number of applications, it must not be forgotten that the cornerstone of justice and its administration is fairness. A remand order is an exercise in balancing the rights of personal liberty against the duty of the police and public interest to bring offenders to justice. Fairness requires considering each application and individual on its own merits. Failure to do so will inevitably compromise justice itself.

Berdasarkan nas – nas undang – undang serta alasan – alasan yang dikemukakan diatas, Mahkamah ini dalam menjalankan kuasa dan budi bicaranya secara kehakiman ini tidak ada pilihan lain melainkan untuk menolak permohonan lanjutan reman yang dibuat oleh IO dalam kes ini. Bertarikh 29hb Jun 2025 t.t MUHAMMAD FAIZZUDIN BIN ABD RA’FIK PENOLONG KANAN PENDAFTAR MAHKAMAH TINGGI MALAYA MUAR JOHOR DARUL TA’ZIM 22 / 22 Pegawai Penyiasat / Pemohon :Inspektor Radhiah Binti Ahmad Ibu Pejabat Daerah Johor Bahru Selatan Peguambela OYDS :Encik Nazrin Jason Tan Tetuan Melissa, Jason & Partners