Izwanuddin bin Kasim v Pendakwa Raya (J-05(M)-456-10/2017)

Court of Appeal of Malaysia30 Sept 2019J-05(M)-456-10/2017

The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.

Open official source PDF Report an issue

Content

DALAM MAHKAMAH RAYUAN MALAYSIA DI PUTRAJAYA (BIDANGKUASA RAYUAN) RAYUAN JENAYAH NO : J-05(M)-456-10/2017 ANTARA IZWANUDDIN BIN KASIM (K/P No:801006-01-5183) ... PERAYU DAN PENDAKWA RAYA ... RESPONDEN [Dalam perkara mengenai Perbicaraan Jenayah No. 45B-15-11/2014 Dalam Mahkamah Tinggi di Johor Bahru, Johor Antara Pendakwa Raya Dan Izwanuddin bin Kasim K/P No: 801006-01-5183] CORAM YAACOB BIN HAJI MD SAM, HMR MOHAMAD ZABIDIN BIN MOHD DIAH, HMR RAVINTHRAN PARAMAGURU, HMR ALASAN PENGHAKIMAN Pendahuluan [1] Pada awalnya Perayu bersama seorang lagi bernama Noriskandar bin Zainal Yahya telah dituduh dengan kesalahan bunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. Butiran pertuduhan adalah seperti berikut: "Bahawa kamu bersama-sama pada 4.7.2014 jam lebih kurang di antara 6.00 pagi hingga 7.00 pagi, bertempat di sepanjang Jalan Skudai, Danga Bay, dalam Daerah Johor Bahru, dalam Negeri Johor Darul Takzim telah melakukan kesalahan membunuh dengan menyebabkan kematian ke atas Yong Boon Cheong (No. K/P: 600415-01-5423) dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dan dibaca bersama-sama seksyen 34 Kanun Keseksaan." [2] Bagaimanapun, Noriskandar bin Zainal Yahya telah menerima tawaran pihak pendakwaan untuk pertuduhan alternatif di bawah seksyen 201 Kanun Keseksaan, iaitu kesalahan menghapuskan bukti kesalahan jenayah yang berlaku. Beliau telah mengaku salah terhadap pertuduhan alternatif tersebut dan dikenakan hukuman penjara. Beliau selanjutnya menjadi saksi pendakwaan SP14 untuk kes terhadap Perayu. [3] Setelah perbicaraan penuh dijalankan, Yang Arif Hakim bicara (Hakim bicara) mendapati Perayu bersalah terhadap pertuduhan, mensabitkan dan menjatuhkan hukuman mati ke atas Perayu. [4] Terkilan dengan keputusan tersebut, Perayu merayu kepada mahkamah ini. Kami telah mendengar rayuan Perayu dan memutuskan menolak rayuan Perayu. Sabitan dan hukuman Mahkamah Tinggi dikekalkan. Kami kini memberikan alasan keputusan tersebut. Kes Pendakwaan [5] Daripada keterangan yang telah dikemukakan, intipati kes pendakwaan seperti di bawah ini. [6] Asal usul kejadian dapat disusuri daripada keterangan Mohd Azlan bin Saad (SP15) berumur 30 tahun, bekerja sebagai pemandu teksi. Pada 4.7.2014, jam lebih kurang 2.30 pagi, SP15 membawa seorang penumpang perempuan untuk pergi ke Polo Park Apartment, Taman Iskandar, Johor Bahru. Ketika SP15 tiba di pondok pengawal Polo Park Apartment, SP15 melihat berlaku kekecohan melibat seorang lelaki Melayu (Perayu), seorang perempuan Melayu dan seorang lelaki berbangsa Cina (si mati). SP15 memberhentikan teksinya untuk melihat apa yang berlaku dan bertanya tetapi tidak mendapat jawapan. SP15 kemudian meneruskan perjalanan untuk menghantar penumpangnya. Selepas menurunkan penumpang, SP15 berpatah balik ke pondok pengawal Polo Park Apartment. SP51 melihat kereta jenis Jaguar berwarna keemasan nombor pendaftaran Bambee 26 dan sebuah lagi kereta jenis Mitsubishi Evo berwarna merah masih berada di hadapan kawasan pondok pengawal Polo Park Apartment. SP15 memberhantikan teksinya dan pergi kepada perempuan Melayu tersebut untuk bertanyakan apa yang berlaku. Perempuan tersebut mengenalkan dirinya sebagai 'Tengku Nelly' dan mendakwa sebagai kerabat Diraja Johor. Perempuan tersebut memberitahu SP15 bahawa kereta Jaguar tersebut adalah kereta anakanda Sultan Johor. SP15 kemudiannya pergi kepada si mati. Si mati memberitahu SP15 bahawa Perayu cuba melanggar kereta Jaguar si mati dari belakang. Si mati memberitahu SP15 kereta Jaguar tersebut adalah milik si mati. SP15 pergi pula kepada Perayu untuk bertanyakan apa sebenarnya yang berlaku. Perayu memberitahu SP15 si mati telah membuang sesuatu barang daripada kereta dan terkena pintu kereta Perayu. SP15 memeriksa kedua-dua kereta Jaguar dan Mitsubishi Evo dan dapati tidak ada apa-apa kerosakan pada kedua-duanya. Ketika itu perempuan Melayu tersebut masih terjerit-jerit memaki hamun si mati yang kelihatan berdiam diri dan tenang. SP15 berasa curiga dengan keadaan yang berlaku dan merasakan perempuan Melayu tersebut sedang memeras ugut si mati. SP15 meminta si mati membuat panggilan telefon kepada sesiapa yang si mati kenal kerana bimbang mungkin sesuatu akan berlaku. SP15 kemudiannya melihat si mati membuat rakaman video menggunakan telefon bimbit. Perbuatan si mati membuat rakaman telah membuatkan Perayu jadi marah. Perayu datang ke arah si mati dan merempuhnya dengan badan dan si mati jatuh ke tanah. Perayu memijak si mati. Ketika Perayu datang ke arah si mati, SP15 melihat Perayu menyeluk sesuatu daripada poket seluar belakang sebelah kanan dan kelihatan seperti satu besi panjang berwarna gelap dan berkilat. SP15 melihat tangan kanan Perayu sedikit terkelar terkena besi tersebut semasa mengeluarkannya. Ketika itu jarak SP15 dan Perayu lebih kurang 2 ½ kaki. SP15 dapat melihat jelas kerana tempat tersebut diterangi oleh cahaya lampu jalan yang terdapat di hadapan pondok pengawal serta cahaya daripada lampu limpah (sport light) di pondok pengawal yang menghala ke arah kawasan laluan masuk apartmen. Menurut SP15 lagi, si mati telah bangun semula mengambil telefonnya yang jatuh dan memasang komponen telefonnya yang tertanggal. Ketika itu perempuan Melayu tersebut datang kepada si mati dengan menjerit-jerit dan menghentak boot belakang kereta Jaguar. SP15 menghampiri perempuan Melayu tersebut untuk menenangkannya dan berkata "Cuba bersabar dan berdiam seketika", tetapi perempuan Melayu tersebut semakin marah dan memanjat atas boot belakang kereta Jaguar dan berdiri atasnya sambil menghentak kaki atas boot kereta itu. Si mati kelihatan marah kerana keretanya dipijak. Perempuan Melayu tersebut turun daripada boot dan datang kepada si mati. Berlaku pertengkaran tengking menengking antara si mati dan perempuan tersebut. SP15 kemudiannya melihat perempuan Melayu tersebut membuat panggilan telefon. Seketika kemudian, seorang lelaki berbangsa Cina telah datang di tempat tersebut menaiki sebuah motorsikal. Lelaki Cina yang baru tiba itu bercakap dalam bahasa Mandarin kepada perempuan Melayu tersebut dan si mati lebih kurang 10 minit. Habis percakapan tersebut, SP15 melihat perempuan Melayu tersebut mengarahkan si mati, Perayu, lelaki Cina yang datang supaya memasuki kereta Jaguar. Perempuan Melayu tersebut masuk dan duduk di tempat pemandu kereta Jaguar. SP15 melihat Perayu, si mati dan lelaki Cina yang baru datang masih berdiri di tepi kereta Jaguar dan mereka masih berbincang lebih kurang 10 minit. Dalam perbincangan tersebut, SP15 mendengar yang mereka akan ke Istana Pasir Pelangi untuk selesaikan perkara. Melihat keadaan menjadi tenang, SP15 masuk semula ke dalam teksinya dan beredar. Ketika tiba di lampu isyarat Taman Iskandar, SP15 berhenti dan melihat kereta Jaguar serta kereta Misubishi yang sama berada dalam jarak 100 meter di belakangnya. Semasa lampu isyarat bertukar hijau, SP15 memperlahankan teksinya mengekori kereta Jaguar dan Mitsubishi. SP15 kemudian melihat keduadua kereta tersebut membelok ke kiri arah jalan masuk Istana Pasir Pelangi. Melihat kedua-kedua kereta membelok ke arah Istana Pasir Pelangi, SP15 meneruskan perjalanannya. [7] SP15 mengatakan, beliau berada di hadapan laluan masuk ke Polo Park Apartment lebih kurang 40 ke 50 minit. SP15 mengecamkan Perayu dan perempuan tersebut. Menurut SP15, terdapat CCTV di hadapan pondok pengawal Polo Park Apartment. Semasa memberi keterangan, rakaman CCTV masa kejadian di hadapan Polo Park Apartment telah ditayangkan di hadapan Hakim bicara, dan SP15 mengecamkan dan mengesahkan gambar beliau, Perayu, si mati, perempuan Melayu dan lelaki Cina yang beliau katakan berada di lokasi kawasan kejadian pertengkaran di hadapan jalan masuk ke Polo Park Apartment (gambar CCTV eksibit P33 (1-14), P30 dan P32a). Rakaman CCTV dan gambargambar salinan rakaman CCTV melihatkan perempuan Melayu tersebut menampar muka si mati selepas si mati mengatakan tidak mahu membayar apa-apa. Imej CCTV juga melihatkan Perayu menumbuk muka si mati dengan menggunakan sesuatu senjata seperti satu besi buku lima (black jack). [8] Othman bin Sami (SP8) ialah pemilik kebun kelapa sawit di Kg. Seri Paya, Parit Raja, Batu Pahat. Pada 14.7.2014, lebih kurang jam 2.30 petang, SP8 pergi ke kebun menunggang motorsikal. Selepas selesai kerja, lebih kurang jam 5.30 petang, SP8 menuju pulang ke rumahnya melalui Jalan Reserved 13 yang terdapat kebun-kebun tanaman kelapa sawit. Jalan Reserved 13 ini terletak lebih kurang 3 kilometer jaraknya daripada jalan besar. Jalan Reserved 13 tersebut boleh dilalui oleh kenderaan seperti motorsikal dan kereta. Menurut SP8, semasa beliau melalui Jalan Reserved 13 itu, beliau ternampak suatu objek yang masih berasap. SP8 memberhentikan motorsikalnya dan pergi mendekati objek yang telah terbakar yang masih terdapat asap. Ketika menghampiri objek tersebut SP8 terhidu bau busuk keluar daripada objek yang terbakar itu. SP8 berasa takut untuk memeriksa objek tersebut seorang diri. SP8 seterusnya pergi ke rumah rakannya lebih kurang satu kilometer daripada situ dan memanggil Md Nazir bin Paiman (SP9) untuk sama-sama pergi melihat apakah objek yang terbakar itu. Setelah tiba, SP9 memeriksa objek tersebut. SP9 memberitahu SP8 bahawa objek tersebut seperti mayat manusia yang telah terbakar. SP8 menghubungi ketua kampongnya bernama Jamil bin Akhyar memberitahu terdapat mayat dbakar di kawasan kebun kelapa sawit Jalan Reserved 13. Jamil bin Akhyar kemudiannya mengubungi pihak polis memaklumkan perkara tersebut. [9] Md Nazir bin Paiman (SP9) ialah ahli JKKK Kg. Seri Paya, Parit Raja. Pada 4.7.2014, lebih kurang jam 5.15, SP8 telah datang ke rumah SP9 memberitahu ada sesuatu objek terbakar di Jalan Reserved 13 dan mengajak SP9 pergi ke tempat tersebut. SP9 mengikuti SP8 ke tempat tersebut. SP9 mendapati objek yang telah terbakar hangus tersebut mengeluarkanbau yang hangit dan ternampak ada tengkorak manusia. SP9 terkejut dan memberitahu SP8 untuk menghubungi ketua kampong dan meminta ketua kampong hubungi pihak polis. Pada sekitar jam 6.00 petang pihak polis tiba di tempat tersebut. [10] L/Kpl. Mohd Khairul bin Abd. Rashid (SP1) mengatakan pada 4.7.2014, beliau bertugas di Pejabat Pertanyaan, Balai Polis Ayer Hitam. Pada jam lebih kurang 6.30 petang, beliau menerima satu panggilan telefon daripada orang awam memaklumkan ada mayat yang telah dibakar di Jalan Reserved 13, Kg. Seri Paya Darat, Ayer Hitam. SP1 memaklumkan maklumat yang diterimanya kepada ketua Balai Ayer Hitam dan ASP Lim Cam Kit. SP1 membuat laporan polis maklumat pertama melalui Ayer Hitam Report 1081/14 (P4). [11] ASP Junainah binti Kasbullah (SP23) bertugas sebagai pegawai penyiasat IPD Batu Pahat. Pada 4.7.2014, lebih kurang jam 7.00 petang, setelah membaca maklumat laporan P4 yang dibuat oleh SP1, SP23 bersama jurufoto polis telah pergi ke lokasi mayat terbakar dijumpai. Turut hadir di lokasi ialah pegawai forensik Insp. Ghazali daripada unit forensik PDRM. Di lokasi kejadian, SP23 menemui satu mayat yang telah terbakar hangus. Dengan bantuan pegawai forensik, SP23 mengumpul bahan-bahan bukti yang dijumpai untuk siasatan lanjut dan analisis DNA untuk mengenal pasti identiti mangsa dan sebab kematian. Mayat rentung tersebut kemudiannya dihantar ke Hospital Sultanah Nora Ismail, Batu Pahat untuk dibuat bedah siasat. Pada 5.7.2014, SP23 hadir di Hospital Sultanah Nora Ismail untuk menyaksikan bedah siasat terhadap mayat dijalankan oleh pakar patologi Dr. Mohamad Aznoo Haidy (SP17). Bedah siasat mendapati sebab kematian adalah 'stab wound to the heart'. Si mati telah mati sebelum mayatnya dibakar. Laporan bedah siasat disediakan oleh SP17, iaitu Autopsy HSNI 152/14. [12] Dr. Mohamad Aznool Haidy (SP17) adalah pakar perubatan forensik Hospital Sultanah Aminah, Johor Bahru. Beliau mempunyai pengalaman melakukan antara 1000-1100 bedah siasat medikolegal dan biasa memberi keterangan sebagai pakar patologi lebih daripada 40 kali di pelbagai peringkat mahkamah di Malaysia. Menurut SP17, permohonan untuk melakukan bedah siasat terhadap satu mayat dilabel sebagai 'unknown' (si mati) telah dibuat oleh ASP Junainah binti Kasbullah (SP23). Pada 5.7.2014, jam 12.40 tengahari, SP17 telah melakukan bedah siasat mayat si mati. Bedah siasat itu dilakukan di mortuari Hospital Sultanah Nora Ismail, Batu Pahat. SP23 turut hadir menyaksikan bedah siasat. SP17 mengesahkan punca kematian si mati disebabkan 'stab wound to the heart' (kecederaan tusukan ke jantung). SP17 mengatakan si mati telah mati dahulu sebelum dibakar. Pemeriksaan pada bahagian jantung mendapati terdapat bukaan linear berukuran 3 x 0.3 cm pada bahagian permukaan jantung. Bukaan tersebut telah tembus dalam keadaan yang melanjut dan mengoyakkan struktur injap jantung dan berakhir di atrium kanan 1 x 0.3 cm. Arah dan corak kecederaan adalah berpadanan dengan kecederaan tikaman yang berkemungkinan dilakukan menggunakan senjata tajam seperti pisau atau sebarang objek yang menyerupai pisau. Kedalamam luka tikaman tidak dapat ditentukan disebabkan kehilangan struktur hadapan dada akibat pembakaran. Menurut SP17, kecederaan 'stab wound to the heart' seperti itu pada lazimnya akan menyebabkan fatality atau kematian terhadap si mati. Si mati kenalpasti indentiti bernama Yong Boon Cheong (K/P No. 600415-01-5423) melalui analisis perbandingan DNA yang dijalankan oleh SP10. SP17 mengemukakan laporan bedah siasatnya (P41). [13] Semasa diperiksa balas oleh peguamcara perayu, SP17 telah dirujukkan dengan senjata P17A(1), iaitu satu senjata besi buku lima yang mempunyai satu bilah pisau di dalamnya. Selepas ukuran dibuat, SP17 mengatakan senjata P17A(1) tersebut sesuai untuk digunakan dan SP17 tidak ragu-ragu senjata P17A(1) ialah objek yang digunakan oleh penyerang (muka surat 0198 Rekod Rayuan Jilid 2). [14] Yong Boon Leong (SP19) ialah abang sulung si mati. SP19 mengesahkan si mati tinggal di Polo Park Apartment dan kereta Jaguar Bambee 26 [eksibit P8(57)] adalah kepunyaan si mati. SP19 juga mengecamkan imej si mati dalam rakaman CCTV [eksibit P32A(1)(i) & (ii)]. [15] Nur Hafiza binti Md Yusop (SP10) ialah pegawai sains Pusat Analisis DNA, Jabatan Kimia Malaysia. S10 mengatakan beliau telah membuat analisis ujian perbandingan DNA dua tulang si mati (JM2 & JM3) dengan contoh darah yang diberikan oleh anak lelaki si mati bernama Yong Meng Sean dan adik si mati bernama Yong Boon Leong (JW2). SP10 mengesahkan melalui hasil analisis DNA, darah Yong Meng Sean dan Yong Boon Leong adalah sepadan dengan DNA tulang si mati. SP10 dengan itu mengesahkan si mati ialah Yong Boon Cheong. SP10 mengemukakan laporan analisis beliau (P29). [16] ASP Wong Chee Man (SP21) ialah pegawai risikan dan operasi IPD Johor Bahru Selatan. Pada 5.7.2014, jam lebih kurang 11.00 malam, SP21 bersama sepasukan anggota polis telah membuat serbuan atas sebuah bilik No. 306 Hermes Hotel Sdn Bhd, Jalan Bestari, Nusa Bestari, Skudai, Johor Bahru dan menangkap dua orang di dalamnya, dikenal pasti identiti: (i) Izwanuddin bin Kasim (KP. No. 801006-01- 5183)(Perayu), dan (ii) Ros Elly Nordiana binti Mohd Amin) (K/P. No.800406-23-7158). Di kawasan tempat letak kereta hotel tersebut, SP21 telah merampas sebuah kereta jenis Jaguar nombor pendaftaran Bambee 26. Bagaimana pun, pintu kereta Jaguar tersebut tidak dapat dibuka untuk diperiksa disebabkan kunci kereta tersebut telah dibuang oleh Perayu semasa SP21 mengetuk pintu bilik hotel. SP21 cuba mencari kunci yang dibuang oleh Perayu tetapi tidak menjumpainya. SP21 seterusnya membawa balik kereta Jaguar Bambee 26 ke IPD Johor Bahru Selatan dengan menggunakan terak tunda. SP21 membuat laporan tangkapan dan rampasan melalui JBS Rpt. 012082/14 (P50). Pada 6.7.2014, jam 8.30 malam, SP21 bersama anggota polis serta Perayu telah pergi semula ke Hotel Hermes untuk tujuan mencari kunci kereta Jaguar Bambee 26 dan kunci tersebut berjaya ditemui berdasarkan kepada maklumat Perayu setelah sekeping papan pada tiang No.3 hotel tersebut dibuka [P8(51)]. SP21 membuat laporan polis atas rampasan kunci kereta Jaguar Bambee 26 melalui JBS Rpt. 005175/14 (P51). Kunci kereta Jaguar (P57) tersebut kemudiannya diserahkan oleh SP21 kepada pegawai penyiasat kes ASP Derek Lai (SP24). SP21 seterusnya mengatakan, pada 7.7.2014, jam lebih kurang 12.35 pagi, beliau bersama anggotanya dengan dipandu arah Perayu telah pergi ke sebuah premis bernama Monster Enterprise, No. 18, Jalan Sri Perkasa, Tampoi, Johor Bahru dan SP21 telah membuat rampasan sebuah kereta jenis Mitsubishi Evo berwarna merah nombor pendaftaran WNK 1122 (P58). SP21 membuat laporan polis terhadap rampasan kereta Mitsubishi Evo (P55) dan mengeluarkan senarai bongkar (P58). SP21 seterusnya mengatakan pada 6.7.2014, Perayu telah memandu arah ASP Derek Lai (SP24) untuk menunjukkan tempat Perayu meletakkan senjata besi buku lima dalam kereta Jaguar Bambee 26 yang berada di IPD Johor Bahru Selatan. SP21 telah melihat ASP Derek Lai mengambil satu senjata daripada bahagian pemandu. SP21 telah membuat laporan polis atas jumpaan senjata [P17A(1)] melalui JBS Rpt. 012093/14 (P52). ASP Derek Lai juga membuat laporan polis atas penemuan senjata tersebut melalui JBS Rpt. 12092/14. [17] DSP Derek Lai Marn Kuen (SP24) ialah pegawai penyiasat kes ini. SP24 mengatakan hasil daripada maklumat yang diberikan oleh Perayu semasa soal siasat (P83), SP24 dengan dipandukan oleh Perayu telah ditunjukkan satu senjata buku lima [P17A(1)] terletak di ruang antara kerusi pemandu dan pintu kereta Jaguar Bambee 26. SP24 membuat laporan polis terhadap maklumat dan rampasan senjata tersebut melalui JBS Rpt. 12091/14 (P53). [18] Helmi bin Mohd Balawi (SP26) ialah anggota askar TImbalan Setia Negeri Johor bertugas sebagai pengawal di pintu masuk Istana Pasir Pelangi pada malam 4.7.2014. Menurut SP26, pada jam lebih kurang 4 pagi hingga 6 pagi, beliau telah membenarkan sebuah kereta Jaguar nombor pendaftaran Bambee 26 dipandu oleh seorang perempuan Melayu dan sebuah kereta Mitsubishi Evo dipandu oleh seorang lelaki Melayu bersama seorang lelaki Cina didalamnya, masuk ke bahagian rumah stable di belakang Istana Pasir Pelangi. Perempuan Melayu tersebut telah meletakkan kereta Jaguar di sebelah surau kawasan istana. Menurut SP26, seketika kemudian, seorang lelaki Cina telah tiba di situ dan meletakkan motorsikal di luar pagar istana. Kereta Mitsubishi Evo tersebut kemudiannya beredar keluar daripada kawasan istana dengan dipandu oleh lelaki Melayu yang sama berserta perempuan Melayu yang awalnya meletakkan kereta Jaguar dan juga seorang lelaki Cina yang sedia ada dalam kereta Mitsubishi (si mati) serta seorang lagi lelaki Cina yang sampai di situ dengan motorsikal duduk di bahagian belakang. Lelaki Cina yang datang dengan motorsikal itu dikenali sebagai Ho Chee Keong (K/P. No. 820703-11-5239) kerana dia meninggalkan kad pengenalannya kepada SP26 semasa masuk ke kawasan istana dan kemudiannya mengambilnya kembali ketika kereta Mitsubishi Evo berhenti seketika di pondok pengawal sebelum beredar keluar. SP26 mengecamkan lelaki yang memandu kereta Mitsubishi Evo ialah Perayu. Pada jam lebih kurang 7.00 pagi, perempuan Melayu yang sama telah datang semula ke Istana Pasir Pelangi bersama Hoo Chee Keong dan mengambil semula kereta Jaguar Bambee 26. Hoo Chee Keong pula mengambil semula motorsikalnya. [19] Siti Roziah binti Jamil (SP11) ialah tunang kepada Noriskandar bin Zainal Yahya (SP14). Pada 7.4.2014, SP11 dan SP14 keluar makan malam. SP14 memandu kereta jenis Ford Ranger nombor pendaftaran JQA 369. Pada sekitar jam 4.00 pagi, SP11 mendengar seorang yang dikenali sebagai 'Boy' iaitu Perayu membuat penggilan telefon kepada SP14. Perayu memberitahu SP14 untuk berjumpa. Ketika dalam perjalanan untuk berjumpa Perayu, SP14 mendapat panggilan daripada Perayu supaya pergi ke Restoran Singgah Selalu. SP14 membawa SP11 ke kawasan tepi jalan Restoran Singgah Selalu, Danga Bay, Johor Bahru. Seketika kemudian kereta Mitsubishi Evo yang dipandu oleh Perayu tiba di tempat SP14 menunggu. Perayu meletakkan keretanya di belakang Ford Ranger SP14. SP14 turun daripada kereta dan meminta SP11 menunggu dalam Ford Ranger. Seketika kemudian SP11 mendengar seperti berlaku kekecohan daripada arah kereta Perayu. SP11 kemudian melihat seorang lelaki Cina berlari ke dalam Restoran Singgah Selalu dan dikejar oleh Perayu. Ketika itu pekerja Restoran Singgah Selalu juga membantu mengejar. Lelaki Cina tersebut dapat ditangkap. SP11 kemudiannya melihat Perayu menarik lelaki Cina itu (si mati) ke bahagian belakang kereta Ford Ranger SP14 dan menaikkan lelaki Cina itu ke bahagian boot Ford Ranger dan Perayu naik sama. Perayu mengarahkan SP14 memandu Ford Ranger ke arah Jalan Straits View. Semasa melalui Jalan Straits View, SP14 telah memberhentikan Ford Ranger. Perayu turun daripada boot dan membawa masuk si mati ke tempat duduk belakang Ford Ranger. SP11 nampak muka si mati berdarah. SP14 meneruskan perjalanan ke arah bandar Johor Bahru. SP11 juga ada mendengar pergelutan berlaku di bahagian tempat duduk belakang yang diduduki oleh Perayu dan si mati. SP11 kemudian terdengar Perayu dengan nada yang sangat kuat berkata kepada si mati 'Lu diam'. SP11 melihat Perayu memukul si mati. SP11 berasa takut melihat apa yang berlaku. Apabila kereta Ford Ranger tersebut tiba di hadapan Hospital Sultanah Aminah, Johor Bahru, Perayu meminta SP11 turun daripada Ford Ranger. Ketika itu jam lebih kurang 6.00 pagi. Perayu memberitahu SP11 yang rakan wanita Perayu bernama Lily (Ros Elly) akan datang mengambil SP11 di situ. Setelah menurunkan SP11, Ford Ranger tersebut meneruskan perjalanan dipandu oleh SP14 bersama Perayu dan si mati yang cedera di bahagian tempat duduk belakang. Seketika kemudian Ros Lily tiba menaiki kereta Mitsubishi Evo bersama seorang lelaki Cina (Hoo Chee Keong) dan membawa SP11 ke Istana Pasir Pelangi. Lebih kurang jam 7.00 pagi, SP11 tiba di Istana Pasir Pelangi. Ros Elly telah mengambil kereta Jaguar Bambee 26 dari kawasan istana dan memandu keluar. Ros Elly meminta SP11 memandu Mitsubishi Evo dan meletakkan kereta itu di Selesa Hotel. Hoo Chee Keong pula mengambil motorsikalnya yang terletak di luar istana. [20] Asmadi bin Mistee (SP12) ialah pekerja Restoran Singgah Selalu, Danga Bay, Johor Bahru. Pada 4.7.2014, jam lebih kurang 5.30 pagi, SP12 melihat sebuah kereta jenis Ford Ranger dipandu masuk berdekatan restoran itu. SP12 kemudiannya melihat seorang lelaki berbangsa Cina berseluar pendek (si mati) sedang lari dikejar oleh seorang lelaki Melayu (Perayu). Menjangkakan si mati tersebut adalah peragut, SP12 telah membantu Perayu mengejar si mati. Si mati dapat ditangkap. SP12 membantu Perayu mengikat tangan si mati dibelakang. SP12 melihat si mati dipukul oleh Perayu. SP12 melihat si mati cedera di kepala dan kelihatan darah mengalir. SP12 melihat Perayu menggunakan satu senjata seperti buku lima dan menikam bahagian lutut kiri si mati. Perayu mencabut semula buku lima dan membasuhnya di sinki. Perayu kemudian bawa si mati yang telah cedera ke bahagian belakang kereta Ford Ranger dan menaikkan si mati. Ford Ranger tersebut beredar ke arah bandar dengan Perayu dan si mati yang cedera berada di bahagian boot Ford Ranger. Melalui gambar yang ditunjukkan semasa SP12 memberi keterangan, SP12 mengecamkan lelaki Cina tersebut ialah si mati. SP12 juga mengecamkan Perayu adalah lelaki yang mengejar dan memukul si mati. [21] Noriskandar bin Zainal Yahya (SP14) mengatakan pada malam 4.7.2014, lebih kurang 4.00 pagi, SP14 keluar untuk makan sahur bersama tunangnya SP11. SP14 memandu kereta jenis Ford Ranger nombor pendaftaran JQA 369, berwarna putih. Kereta tersebut milik sepupu SP14 bernama Mohd Azri. Ketika SP14 dan SP11 sedang bersahur, SP14 menerima panggilan telefon daripada Perayu. Perayu memberitahu SP14 bahawa Perayu ada masalah di Polo Park dan meminta SP14 datang. SP14 membawa SP11 ke Polo Park tetapi ketika sampai pertengahan jalan, SP14 menerima panggilan telefon daripada Perayu meminta SP14 untuk mengikut kereta Mitsubishi Evo Perayu ke Restoran Singgah Selalu. SP14 melihat kereta Perayu melewati tempat dia berhenti dan Perayu memberi isyarat tangan untuk SP14 mengekori keretanya. Sesampai di Restoran Singgah Selalu, SP14 meletakkan keretanya dan turun untuk pergi ke kereta Perayu. Sebaik turun dari keretanya, SP14 melihat teman wanita Perayu bernama Lily (Ros Lili) sedang menendang seorang lelaki Cina (si mati) yang sedang duduk dalam kereta Mitsibishi Evo Perayu. Perayu juga turut memukul si mati. Si mati berjaya membuka pintu kereta dan lari masuk ke dalam Restoran Singgah Selalu. Bagaimanapun si mati berjaya ditangkap oleh pekerja restoran. SP14 melihat Perayu memukul si mati dengan menggunakan suatu senjata. Perayu kemudian menaikkan si mati ke bahagian belakang kereta Ford Ranger SP14. Perayu kemudian memberi isyarat tangan kepada SP14 dan mengetuk cermin belakang Ford Ranger mengarahkan SP14 memandu beredar dari situ dengan Perayu dan si mati yang cedera dan tangan diikat berada di bahagian boot Ford Ranger. Tiba di satu lokasi (di Jalan Straits View), Perayu mengetuk bumbung kereta SP14. S14 memberhentikan keretanya dan Perayu membawa si mati masuk ke bahagian tempat duduk belakang Ford Ranger. Ketika itu jam lebih kurang 5.00 ke 6.00 pagi kerana hari masih gelap. SP14 melihat si mati berdarah di muka. Tangan si mati masih terikat. Melihat Perayu memukul si mati, SP14 berkata kepada Perayu 'sabar dan sudahlah'. Perayu masih berterusan memarahi si mati dan mengarahkan si mati supaya diam. SP11 yang duduk di sebelah SP14 jadi cemas. SP14 kemudiannya menurunkan SP11 daripada Ford Ranger. SP14 meneruskan perjalanan. Ketika itu si mati sudah terbaring di tempat duduk belakang dengan darah keluar daripada bahagian kepala. Terdapat juga darah pada bahagian baju lelaki Cina itu. SP14 meneruskan perjalanan ke arah Tol Skudai dan keluar ke Lebuhraya Utara Selatan melalui rumah Tol Kulai. Ketika itu si mati masih terbaring dan tidak membuat apa-apa pergerakan. Perayu mengambil kain daripada dalam kereta Ford Ranger tersebut untuk mengalas kepala si mati. Sebaik melepasi rumah Tol Kulai, Perayu telah mengambil alih memandu kereta Ford Ranger daripada SP14 kerana SP14 terlalu mengantuk. SP14 duduk di bahagian penumpang hadapan sebelah Perayu yang memandu. Perayu kemudian berhenti mengisi minyak Ford Ranger dan meminta SP14 membayar harga minyak. Semasa hendak beredar daripada stesyen minyak, SP14 mengatakan Perayu memberitahunya bahawa si mati telah mati. SP14 memarahi Perayu kerana memukul si mati sehingga mati dan menjadi bingung kerana kereta tersebut milik sepupunya. Perayu meneruskan perjalanan kea rah Batu Pahat. Tiba di suatu lokasi di Batu Pahat, Perayu telah memberhentikan Ford Ranger dan meninggalkan SP14 di tepi jalan setelah SP14 memberitahu Perayu bahawa SP14 tidak mahu campur urusan Perayu. SP14 melihat kereta Ford Ranger yang terdapat mayat si mati dipandu oleh Perayu memasuki kawasan perkampungan yang ada rumah-rumah kampung. Tidak berapa lama kemudian, Perayu tiba semula di tempat SP14 ditinggalkan memandu Ford Ranger yang sama. SP14 melihat si mati telah tiada lagi dalam kereta tersebut. SP14 melihat badan dan roda kereta Ford Ranger itu kotor dengan lumpur tanah. Perayu telah membawa SP14 untuk membasuh kereta Ford Ranger di tempat cuci kereta di suatu mall di Batu Pahat. Semasa kereta Ford Ranger tersebut sedang dicuci, SP14 melihat teman wanita Perayu bernama Ros Lily tiba di situ dengan memandu kereta Jaguar Bambee 26. Selepas selesai Ford Ranger dibasuh, SP14 memandu kereta tersebut pulang ke Johor Bahru. Perayu dan Ros Elly pula menaiki Jaguar. SP14 mengaku bahawa dia telah ditangkap dan dituduh pada awalnya bersama Perayu di bawah seksye 302 Kanun Keseksaan kerana membunuh si mati. Bagaimana pun SP14 telah mengaku salah atas tuduhan pilihan yang ditawarkan oleh pihak pendakwaan untuk kesalahan di bawah seksyen 201 Kanun Keseksaan, iaitu kesalahan melupuskan bahan bukti jenayah melibatkan perlakuan mencuci kereta Ford Ranger yang ada kesan darah si mati. [22] Norijah binti Daim (SP18) bekerja sebagai 'pump attendant' di Stesyen Minyak BHP, Senggarang, Batu Pahat pada tahun 2014. Ketika SP18 sedang bertugas, sebuah kereta besar berwarna putih telah datang mengisi minyak. SP18 melihat ada dua lelaki dalam kereta tersebut di bahagian hadapan dan mereka dalam keadaan seperti tergesa-gesa. Selain mengisi penuh minyak ke dalam tangki kereta (Ford Ranger), lelaki tersebut juga membeli minyak tambahan dan mengarahkan SP18 mengisi minyak tambahan tersebut ke dalam satu botol mineral bersaiz 1.5 liter. Keputusan Hakim Bicara Diakhir Kes Pendakwaan [22] Di akhir kes pendakwaan, Hakim bicara, setelah membuat penilaian maksima terhadap keterangan kes pendakwaan, memutuskan pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap Perayu. Perayu dengan itu dipanggil membela diri terhadap pertuduhan. Dalam penghakiman beliau, Hakim bicara juga memutuskan bahawa kegagalan pihak pendakwaan memanggil Ros Elly dan Hoo Chee Keong sebagai saksi tidak menjejaskan kes pendakwaan yang diasaskan kepada keterangan mengikut keadaan yang kukuh dan melimpah ruah dalam membuktikan bahawa Perayu telah melakukan kesalahan bunuh seperti dalam pertuduhan. Pembelaan Perayu [23] Perayu (SD1) memberi keterangan pembelaan diri secara bersumpah. Perayu tidak memanggil mana-mana saksi lain. Perayu mengatakan pada malam kejadian, kereta si mati jenis Jaguar telah hampir melanggar bumper kereta Mitsubishi Evo Perayu ketika mereka melalui sebuah jambatan yang sempit. Perayu telah mengekori kereta Jaguar hingga ke Polo Park Apartment. Di kawasan berhampiran pondok pengawal Polo Park, berlaku pertengkaran antara teman wanita Perayu (Ros Elly), Perayu dan si mati. Ros Elly telah menalipon rakannya seorang lelaki Cina datang ke tempat tersebut. Setelah lelaki Cina tersebut sampai, lelaki tersebut mengatakan sesuatu kepada si mati dan mereka bersetuju untuk pergi ke Istana Pasir Pelangi. Si mati masuk ke kereta Mitsubsihi Evo Perayu dan mereka menuju ke Istana Pasir Pelangi. Ros Elly ikut sama memandu Jaguar Bambee 26. Setelah Ros Elly mempakir Jaguar di kawasan Istana Pasir Pelangi, Perayu memandu kereta Mitsubishi Evo tersebut keluar daripada kawasan istana dan ke Restoran Singgah Selalu, Danga Bay. Dalam kereta tersebut ialah Perayu, Ros Elly, si mati dan seorang lelaki Cina rakan Ros Elly yang datang dengan motossikal ke Istana Pasir Pelangi (Hoo Chee Keong). Sesampai di Restoran Singgah Selalu, Perayu melihat kereta SP14 telah berada di situ. Kemudian berlaku pertengkaran antara si mati dengan Ros Elly dan si mati keluar daripada kereta Perayu dan lari ke dalam Restoran Singgah Selalu. Si mati kemudiannya telah ditangkap oleh pekerja restoran dan diikat tangan. Perayu mengaku ada memukul muka, tangan dan kaki si mati tetapi dengan menggunakan tangan. Perayu menafikan ada menggunakan sebarang senjata semasa memukul si mati. Perayu kemudiannya menaikkan si mati ke boot kereta Ford Ranger SP14 dan meminta SP14 meneruskan perjalanan. Apabila sampai di kawasan Jalan Sungai Chat, SP14 telah memberhentikan kereta dan Perayu menyuruh si mati masuk ke tempat duduk belakang kereta SP14 dan mereka meneruskan perjalanan. Seketika kemudian SP14 menurunkan teman wanitanya (SP11). SP14 meneruskan perjalanan dengan Perayu berada di tempat duduk belakang bersama si mati. Oleh kerana si mati mengalami kecederaan darah keluar dari hidung, Perayu telah mengambil kain basuhan daripada belakang kereta SP14 dan meletakkan di bawah kepala si mati yang telah berbaring. Ketika itu si mati sudah kelihatan lemah. Selepas kereta tersebut melepasi rumah Tol Kulai, Perayu telah mengambi alih memandu kereta Ford Ranger tersebut menuju ke arah utara. Apabila tiba di Batu Pahat, Perayu telah menurunkan SP14 kerana SP14 memarahi Perayu atas kematian si mati dan SP14 mengatakan tidak mahu terlibat. Setelah menurunkan SP14, Perayu meneruskan perjalanan. Perayu kemudiannya menalipon Hoo Chee Keong (Ochee) untuk datang ke Batu Pahat. Perayu juga menalipon Ros Elly supaya datang ke Batu Pahat untuk mengambil Perayu. Ros Elly dan Ochee telah datang ke Batu Pahat. Perayu mengatakan ketika itu si mati masih hidup dan Perayu meminta si mati berpindah ke kereta Ochee (Hoo Chee Keong). Perayu kemudiannya mengambil semula SP14 dan mereka pergi membasuh kereta Ford Ranger. Selepas selesai membasuh kereta Ford Ranger, Perayu balik ke Johor Bahru bersama Ros Elly dengan menaiki kereta Jaguar milik si mati. Setelah sampai di Johor Bahru, Perayu ingin memulangkan kereta Jaguar kepada si mati tetapi tidak tahu bagaimana hendak hubungi si mati. Perayu kemudiannya telah ditangkap di sebuah hotel bersama Ros Elly. Perayu mengatakan pihak polis ada membawa Perayu ke lokasi tenpat si mati dibakar. Perayu menafikan membakar si mati. Perayu mengatakan dia tidak tahu tempat lokasi si mati dibakar dan pertama kali dibawa ke situ oleh pihak polis. Perayu menafikan menggunakan sebarang senjata yang menyebabkan kecederaan dan kematian si mati. Perayu menafikan menikam si mati dengan senjata tajam. Dapatan Hakim Bicara Diakhir Kes Pembelaan [24] Diakhir kes pembelaan, setelah menimbangkan keseluruhan keterangan, Hakim bicara mendapati pembelaan Perayu gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan kes pendakwaan telah dibuktikan tanpa apa-apa keraguan yang munasabah. Perayu didapati bersalah dan disabitkan terhadap pertuduhan dan dijatuhkan hukuman mati. Rayuan Perayu [25] Peguamcara terpelajar bagi pihak Perayu membangkitkan tiga isu utama untuk mencabar keputusan Hakim bicara yang mensabitkan Perayu terhadap pertuduhan. Tiga isu utama tersebut, ialah:

(a) Keterangan mengikut keadaan (circumstantial evidence) yang terdapat dalam kes ini tidak mencukupi (insufficient) untuk mensabitkan Perayu terhadap pertuduhan.

(b) Terdapat kekhilafan dan salah arahan oleh Hakim bicara dalam menilai dan menerima keterangan SP14, yang sepatutnya dibuat dapatan oleh Hakim bicara sebagai rakan sejenayah (accomplice) dan perlu keterangan sokongan yang bebas.

(c) Keterangan yang tidak memihak (adverse inference) seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 hendaklah digunapakai terhadap pihak pendakwaan kerana kegagalan memanggil Ros Elly dan Hoo Chee Keong sebagai saksi kes pendakwaan. Hakim bicara khilaf dan salah arahan dirinya apabila gagal membuat dapatan bahawa SP14 ialah rakan sejenayah dan perlu keterangan sokongan bebas sebelum keterangan SP14 boleh diterima [26] Kami menimbangkan dahulu isu kedua yang dibangkitkan oleh peguamcara Perayu bahawa Hakim bicara melakukan salah arahan dalam menilai dan menerima keterangan SP14. Isu ini berkait rapat dengan isu pertama disebabkan keterangan SP14 bukan sahaja tergolong di bawah kaedah keterangan secara langsung (direct evidence) tetapi juga merangkumi keterangan mengikut keadaan (circumstantial evidence). [27] Peguamcara perayu menghujahkan bahawa Hakim bicara telah gagal mengarahkan mindanya dalam menilai dan menerima keterangan SP14, atas empat perkara berikut:

(i) gagal memutuskan sama ada SP14 adalah seorang rakan jenayah;

Subparagraph

(ii) gagal menyatakan sama ada keterangan SP14 adalah memuaskan (satisfactory);

Subparagraph

(iii) gagal memberi amaran kepada dirinya dalam menerima keterangan SP14; dan

Subparagraph

(iv) gagal memutuskan sama ada keterangan SP14 memerlukan keterangan sokongan bebas. [28] Peguamcara perayu menegaskan tidak terdapat dalam mana-mana bahagian alasan penghakiman Hakim bicara ada membincangkan atau menyentuh empat perkara yang dibangkitkan oleh peguamcara tersebut. Peguamcara menghujahkan SP14 secara langsung terlibat atas kematian si mati kerana sentiasa berada bersama Perayu dan memandu kereta Ford Ranger yang membawa si mati dan Perayu. Peguamcara juga berhujah walaupun SP14 tahu tentang kematian si mati tetapi SP14 tidak membuat laporan polis. Oleh yang demikian, Hakim bicara sewajarnya membuat dapatan secara khusus bahawa SP14 ialah seorang rakan sejenayah di mana keterangan SP14 perlu disokong oleh keterangan saksi bebas. Peguamcara perayu merujuk kepada kes-kes berikut dalam menyokong hujahannya: Davies v Director of Prosecutions [1954] 1 All ER 507; Francis Anthonysamy v Public Prosecutor [2005] 3 MLJ 389; Harcharan Singh & Anor v Public Prosecutor [2005] 1 MLJ 593; Kuan Ted Fatt v Public Prosecutor [1985] 1 MLJ 211; Public Prosecutor v Mohd Azam bin Basiron & Anor [2011] 3 MLJ 741. [29] Timbalan Pendakwa Raya (TPR) terpelajar bagi pihak Responden sebaliknya menghujahkan bahawa SP14 tidak boleh disifatkan sebagai seorang rakan sejenayah atau 'accomplice' kerana SP14 tidak terlibat dalam mencederakan si mati dan malahan SP14 memarahi Perayu atas perlakuan Perayu yang menyebabkan si mati mati dan SP14 turun daripada kereta Ford Ranger tidak mahu terlibat dengan Perayu setelah mengetahui si mati telah mati. TPR selanjutnya menghujahkan penglibatan SP14 yang mencuci kereta Ford Ranger tidak berkait dengan sebab kematian si mati dan tidak boleh menjadikan SP14 seorang rakan sejenayah. TPR oleh itu menghujahkan keterangan SP14 wajar dinilai sepertimana keterangan saksi biasa. TPR juga menghujahkan bahawa bersasarkan kepada peranan yang dimainkan oleh SP14, SP14 tidak memainkan peranan yang aktif tetapi sekadar mematuhi permintaan Perayu untuk memandu kereta Ford Ranger tersebut yang dinaiki oleh Perayu dan si mati. TPR merujuk kepada kes-kes berikut untuk menyokong hujah beliau: Public Prosecutor v Azilah bin Hadri & Anor [2015] 1 MLJ 617; Nomezam Apandy Abu Hassan v PP [2011] 3 CLJ 868; Lawrence Masuni & Anor v PP [2014] 9 CLJ 1038. [30] Kami meneliti alasan penghakiman Hakim bicara dalam perkara ini. Pada perenggan pertama penghakiman beliau, Hakim bicara telah membawa mindanya dan menyatakan Perayu telah dituduh secara bersama 'co-accused' bernama Noriskandar bin Zainal Yahya (SP14) terhadap pertuduhan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dan SP14 telah mengaku bersalah apabila pihak pendakwaan menawarkan pertuduhan pilihan di bawah seksyen 201 Kanun Keseksaan dan seterusnya dijatuhkan hukuman penjara. Hakim bicara juga menyatakan SP14 yang merupakan 'co-accused' telah dijadikan saksi pendakwaan oleh pihak pendakwaan dalam kes terhadap Perayu (muka surat 0008 Jilid 1 Rekod Rayuan). Berdasarkan kepada perenggan pertama penghakiman tersebut, kami dapati Hakim bicara menyedari sepenuhnya bahawa SP14 adalah seorang 'co-accused' semasa SP14 memberi keterangan sebagai saksi bagi pihak pendakwaan. Bagaimanapun, pada butiran penghakiman beliau sekanjutnya, Hakim bicara mengatakan untuk kes di hadapan beliau, kes seksyen 302 tersebut hanya terhadap Perayu. [31] Pada muka surat 011 hingga muka surat 0014 alasan penghakiman beliau, Hakim bicara memberikan butiran keterangan SP14 berkaitan kejadian dari mula SP14 menerima panggilan telefon daripada Perayu yang meminta SP14 datang ke Polo Park, kejadian di Restoran Singgah Selalu, kejadian sepanjang perjalanan dari Restoran Singgah Selalu ke Jalan Sungai Chad, kejadian yang berlaku semasa perjalanan ke arah Tol Kulai, kejadian selepas Tol Kulai, kejadian Perayu membeli minyak petrol, kejadian Perayu meninggalkan SP14 dan Perayu memandu sendirian kereta Ford Ranger bersama si mati yang berada di tempat duduk belakang sehingga Perayu datang semula mengambil SP14 dan kereta Ford Ranger dicuci di Batu Pahat sebelum SP14 memandu pulang kereta tersebut ke Johor Bahru. Ringkasan keterangan SP14 tersebut juga telah kami perturunkan diperenggan (21) penghakiman kami ini. [32] Seterusnya pada muka surat 0026 alasan penghakiman (Rekod Rayuan Jilid 1), hakim bicara telah menyentuh keterangan SP14 ketika mempertimbangkan elemen kedua pertuduhan 'that the deceased died due to the injuries inflicted on him'. Keterangan SP14 yang diberi pertimbangan ialah berkenaan perjalanan kereta Ford Ranger dari Restoran Singgah Selalu dan setelah SP11 diturunkan dimana Perayu meminta bantal atau pakaian daripada SP14 untuk mengalas kepala si mati yang terbaring di tempat duduk belakang setelah berlaku pergelutan antara Perayu dan si mati dan kemudiannya si mati tidak lagi bergerak [33] Selanjutnya pada muka surat 0029 alasan penghakiman (Rekod Rayuan Jilid 1), Hakim bicara semasa menimbangkan elemen pertuduhan selanjutnya iaitu 'that the act of causing bodily injury is caused by the accused' telah menyentuh keterangan SP14 berkaitan kejadian Perayu memandu kereta Ford Ranger yang terdapat mayat si mati masuk ke kawasan kampung yang terdapat kebun kelapa sawit setelah meninggalkan SP14 di tepi jalan dan kemudiannya Perayu datang semula mengambil SP14 dan SP14 melihat mayat si mati tiada lagi dalam kereta tersebut dan seterusnya SP14 bersama Perayu pergi ke kedai cuci kereta di suatu mall di Batu Pahat, mencuci kereta Ford Ranger tersebut. Hakim bicara selanjutnya mengatakan (muka surat 0029, Jilid 1 Rekod Rayuan): "Although SP14 and SP15 did not see the accused stab the deceased using a knuckle-duster with a sharp blade attached to it, the Court had to deal with a myriad of circumstantial evidence in that the cumulative effect points irresistible to the accused who had committed the offence. The Court was of the view that the evidence of SP14 and SP15 were credible and believable thus far and saw no reason to reject their evidence and their evidence had been unshaken in cross-examination." [34] Selanjutnya di muka surat 0034 (Rekod Rayuan Jilid 1) semasa menimbangkan hujahan pihak pembelaan diakhir kes pembelaan, Hakim bicara telah sekali lagi menganalisis keterangan SP14 berkaitan kejadian Perayu dan si mati dari mula si mati dinaikkan ke dalam boot kereta Ford Ranger sehingga ketika si mati kelihatan tidak lagi bergerak. Seterusnya di muka surat 0037-0038 penghakiman beliau (Rekod Rayuan Jilid 1), Hakim bicara semasa menimbangkan hujahan pendakwaan diakhir kes pembelaan telah menyentuh semula keterangan SP14 tentang keadaan si mati yang berada dalam keletihan di tempat duduk belakang Ford Ranger dan pemerhatian SP14 bahawa si mati telah tidak lagi membuat sebarang pergerakan setelah berlaku pergelutan antara si mati dengan Perayu. [35] Seterusnya pada perenggan terakhir alasan penghakiman beliau, Hakim bicara di muka surat 0043 (Rekod Rayuan Jilid 1) mengatakan: "The Court accepted the evidence of SP14 and SP15 as truthful, credible and believable witnesses as compared to the evidence of the accused." [36] Seksyen 133 Akta Keterangan 1950 mengatakan: "Accomplice

133

An accomplice shall be a competent witness against an accused person; and a conviction is not illegal merely because it proceeds upon the uncorroborated testimony of an accomplice." [37] Dalam kes Yap Ee Kong & Anor v Public Prosecutor [1981] 1 MLJ 144, Mahkamah Persekutuan (muka surat 145 para H-I kanan) mengatakan: "It is trite law that although an accomplice is a competent witness a conviction is not illegal merely because it proceeds upon the uncorroborated testimony of an accomplice. All leading authorities have stated in clear terms that it has long been a rule of practice or rule of prudence which has become virtually equivalent to a rule of law for the judge or jury to be warned of danger of convicting on the uncorroborated testimony of an accomplice. It is a matter of prudence except where circumstances make it safe to dispense with it that there must be corroboration of the evidence of the accomplice." [38] Seterusnya di muka surat 146 (para G-F) Mahkamah Persekutuan mengatakan: "Another aspect of the law relating to accomplice's evidence is whether corroboration is at all necessary where the evidence of the accomplice is itself uninspiring and unacceptable. From the facts of the present case it can be seen from the records that in so far as the offence against the first appellant, Yap Ee Kong, is concerned, there is absolutely no evidence against him. In such a situation the principles enunciated by Lord Morris of Borth-y-Gest in Director of Public Prosecutions v Hester [1973] A.C.296,293 should be applied: "The essence of corroborative evidence is that one creditworthy witness confirms what another creditworthy witness has said...The purpose of corroboration is not to give validity or credence to evidence which is deficient or supect or incredible but only to confirm and support that which as evidence is sufficient and satisfactory and credible: and corroborative evidence will only fill its role if it itself is completely credible evidence". Accordingly the court should first evaluate the evidence of an accomplice and if the same is found uninspiring and unacceptable then corroboration would be futile and unnecessary. In the present case before us in view of the fact that there is hardly any evidence against the first appellant worthy of consideration, the question of corroboration did not arise." [39] Berasaskan kepada prinsip undang-undang dan nas-nas autoriti yang telah kami nyatakan di atas, kami menimbangkan isu-isu yang dibangkitkan oleh peguamcara perayu tersebut. Kami dapati Hakim bicara telah mengarahkan minda beliau sejak permulaan penghakiman beliau bahawa SP14 adalah seorang 'co-accused' yang telah disabitkan dan dihukum terhadap kesalahan di bawah seksyen 201 Kanun Keseksaan kerana menghapuskan bukti berkaitan jenayah, iaitu secara mencuci kereta Ford Ranger yang terdapat tanah melekat di roda serta kesan darah di tempat duduk belakang. SP14 tidak terlibat dalam membakar atau melupuskan mayat si mati. Hakim bicara juga telah membutirkan keterangan yang diberikan oleh SP14. Hakim bicara mendapati keterangan SP14 sebahagiannya disokong oleh SP11 bermula daripada masa SP14 mendapat panggilan telefon daripada Perayu semasa sedang bersahur sehingga kejadian SP14 menurunkan SP11 daripada kereta Ford Ranger akibat perasaan cemas SP11 dengan apa yang berlaku di bahagian tempat duduk belakang kereta itu yang diduduki oleh Perayu dan si mati. Keterangan SP14 juga disokong oleh keterangan pembelaan Perayu sendiri yang mengakui SP14 tidak terlibat dalam mencederakan atau memukul si mati pada bila-bila masa ketika si mati masih hidup. Keterangan Perayu juga tidak mengatakan SP14 terlibat dalam membakar atau melupuskan mayat si mati. Perayu juga tidak ada mengatakan SP14 yang menikam si mati. Berdasarkan kepada keterangan yang terdapat, kami bersetuju dengan hujahan TPR bahawa SP14 tidak memainkan peranan yang aktif untuk menjadikan SP14 sebagai seorang 'accomplice'. Status SP14 sebagai 'co-accused' hanya setakat kesalahan di bawah seksyen 201 Kanun Keseksaan yang SP14 telah membuat pengakuan bersalah. Dalam keadaan sedemikian, kami dapati Hakim bicara tidak melakukan salah arahan apabila menerima keterangan SP14 sebagai saksi yang kredibe dan meyakinkan tanpa perlu untuk Hakim bicara memberi amaran kepada dirinya dalam menerima keterangan SP14 tersebut. Oleh itu, kegagalan Hakim bicara untuk menyatakan sama ada SP14 seorang rakan sejenayah atau bukan rakan sejenayah, tidak menjadikan penghakiman itu mengandungi salah arahan yang fatal untuk sabitan Perayu diketepikan. [40] Mahkamah Rayuan yang mendengar rayuan seperti kami diberi kuasa membuat dapatan mengenai sesuatu isu walaupun Hakim bicara gagal menyebutkannya. Dalam kes Public Prosecutor v Azilah bin Hadri & Anor (supra) Mahkamah Persekutuan mengatakan seperti berikut: [102] We hold the view that even if the trial judge had failed to mention of any evaluation of common intention in his written grounds of judgment, the Court of Appeal, which in law reheard the case when exercising its appellate functions, was empowered and also duty bound to carry out evaluation exercise to determine whether common intention did exist. Here the Court of Appeal equally failed to do that. An appeal is a continuation of proceedings by way of rehearing and an appeal court may subject the evidence to a critical reexamination (Ahmad Najib bin Aris v Public Prosecutor [2009] 2 MLJ 613; Mohamad bin Deraman v Public Prosecutor [2011] 3 MLJ 289)". [41] Dalam kes Nomezam Apandy Abu Hassan v PP (supra), saksi SP3 membeli sedikit minyak petrol dan mengisikannya dalam satu botol coca-cola dan mengikuti kereta yang dipandu perayu yang terdapat si mati di dalamnya dengan motorsikal ke suatu lokasi. Perayu kemudiannya memberhentikan kereta. SP3 memberikan minyak yang dibawanya kepada perayu. Perayu telah mengikat si mati di stering kereta dan mencurah minyak membakar si mati. Si mati mati akibat dibakar. Ketika si mati dibakar, SP3 terus berada di atas motor melihat semua kejadian. SP3 menjadi saksi pendakwaan dan memberi keterangan terhadap perayu. Pihak pembelaan menghujahkan bahawa SP3 adalah seorang 'accomplice' dan keterangan SP3 perlu dinilai sebagai keterangan 'accomplice' yang memerlukan keterangan sokongan. Mahkamah Rayuan telah menolak rayuan perayu dan mengekalkan sabitan perayu di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, memutuskan seperti berikut di muka surat 870 Held (1): "...Since SP3 had no prior knowledge that Nomezam intended to commit the offence charged, SP3 was not an accomplice or accessory after the fact. His evidence was thus to be treated as that of an ordinary witness requiring no corroboration." [42] Peguamcara Perayu mengemukakan kes Public Prosecutor v Mohd Azam bin Basiron & Anor (supra) untuk menyokong hujahan beliau bahawa SP14 dalam kes di hadapan kami ini hendaklah disifatkan sebagai seorang 'accomplice' dan keterangan SP14 perlu disokong oleh keterangan bebas. Kami meneliti kes tersebut. Dalam kes tersebut, SP7 telah diberitahu oleh responden (Mohd Azam) tentang rancangan untuk membunuh si mati dan peranan SP7 diberikan secara spesifik untuk memegang si mati dan responden Mohd Azam akan memukul kepala si mati dengan kayu. Pada pagi malam kejadian SP7 dan responden Mohd Azam telah memasuki klinik di mana si mati tinggal. SP7 telah memegang bahu si mati untuk membolehkan responden Mohd Azam memukul dua kali kepala si mati dengan kayu. Seorang lagi lelaki bernama Haris kemudiannya mencerut leher si mati dengan dawai. Mayat si mati ysng telah mula mereput ditemui dua hari kemudian di Genting Highland. SP7 telah dijadikan saksi pendakwaan. Mahkamah Rayuan bersetuju dengan dapatan Hakim bicara bahawa SP7 ialah seorang 'accomplice' kerana SP7 terlibat secara langsung dalam pembunuh si mati dan yang demikian keterangan SP7 memerlukan keterangan sokongan bebas yang gagal dikemukakan oleh pihak pendakwaan. Jelasnya dalam kes tersebut SP7 ada pengetahuan niat SP7 dan responden memasuki kilink tersebut pada pagi malam kejadian adalah untuk membunuh si mati dan peranan SP7 adalah untuk memegang si mati untuk membolehkan responden Mohd Azam memukul kepala si mati dengan kayu sebanyak dua kali. Keadaan dalam kes tersebut boleh dibezakan dengan kes di hadapan kami ini di mana SP14 tidak tahu niat Perayu untuk membunuh si mati dan SP14 juga tidak melakukan apa-apa serangan fisikal terhadap si mati. Malahan SP14 memarahi Perayu kerana membunuh si mati dan bertindak turun daripada kereta Ford Ranger kerana tidak mahu terlibat dengan perlakuan Perayu. Kegagalan SP14 membuat laporan polis tentang kejadian bunuh juga tidak boleh menjadikan SP14 seorang rakan sejenayah (lihat Kuan Ted Fatt v Public Prosecutor [1985] 1 CLJ 150; [1985] CLJ (Rep) 174; [1985] 1 MLJ 211). [43] Berbalik kepada kes di hadapan kami. Kami telah memutuskan bahawa SP14 bukan seorang 'accomplice'. Keterangan kes juga tidak menunjukkan SP14 seorang 'accessory after the fact'. Walaupun begitu, kami dapati Hakim bicara telah menyebutkan bahawa terdapat keterangan sokongan bebas atas keterangan SP14 yang datangnya daripada SP11. Kami bersetuju dengan dapatan tersebut. SP11 melihat sendiri bagaimana Perayu memukul dan memarahi si mati suruh 'diam' semasa SP11 berada dalam kereta Ford Ranger. SP11 melihat tangan si mati masih terikat ketika Perayu membawa si mati duduk di tempat duduk belakang kereta Ford Ranger. SP11 melihat muka si mati berdarah. SP12 pekerja Restoran Singgah Selalu seorang lagi saksi bebas mengatakan hanya Perayu sahaja yang memukul si mati semasa di Restoran Singgah Selalu dan Perayu ada menggunakan senjata ketika menikam lutut si mati. SP18 iaitu pembantu pump stesyen minyak mengatakan terdapat kereta besar warna putih dinaiki oleh dua lelaki datang mengisi minyak untuk tangki kereta serta meminta SP18 mengisi minyak petrol ke dalam satu botol bersaiz muatan 1.5 liter pada tarikh kejadian. Kami dapati keterangan SP11, SP12 dan SP18 tersebut membentuk keterangan sokongan bebas terhadap keterangan SP14, jika keterangan sokongan bebas diperlukan. Maka itu Hakim bicara tidak melakukan kekhilafan atau salah arahan dalam menerima keterangan SP14 tersebut sebagai kredibel dan meyakinkan. Tiada merit dalam hujahan peguamcara untuk isu ini. Keterangan yang tidak memihak (adverse inference) seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 hendaklah digunapakai terhadap pihak pendakwaan kerana kegagalan memanggil Ros Elly dan Hoo Chee Keong sebagai saksi pendakwaan [44] Kami menimbangkan pula alasan ketiga rayuan Perayu yang menghujahkan bahawa seksyen 114(g) hendaklah terpakai terhadap pihak pendakwaan atas kegagalan memanggil Ros Elly Nordiana (Ros Elly/Lily) dan Hoo Chee Keong (Ochee) sebagai saksi pendakwaan. [45] Peguamcara Perayu menghujahkan Ros Elly dan Hoo Chee Keong adalah saksi material yang dapat menjelaskan kejadian di Polo Park dan Restoran Singgah Selalu. Tanpa keterangan mereka naratif kes pendakwaan tidak lengkap dan terputus. [46] Alasan peguamcara, ialah Ros Elly ada bersama Perayu semasa kejadian pertengkaran dan ketika Perayu dikatakan menggunakan senjata buku lima terhadap si mati seperti keterangan SP15. Alasan lanjut adalah kereta Jaguar Bambee 26 dimana senjata buku lima [P17A(1)] ditemui dipandu oleh Ros Elley. Alasan lain ialah Ros Elly hadir semasa kejadian si mati lari dan ditangkap serta dipukul di Restoran Singgah Selalu. Alasan lain ialah Ros Elly telah datang memandu Jaguar Bambee 26 ke Batu Pahat untuk bertemu Perayu. Berdasarkan kepada keterangan tersebut, peguamcara menghujahkan keterangan Ros Elly material untuk menjelaskan kejadian dan peranannya berkaitan kematian si mati. [47] Mengenai Hoo Chee Keong (Ochee) pula, alasan mengapa Ochee penting dipanggil adalah kerana SP15 ada mengatakan seorang lelaki Cina menaiki motorsikal (Ochee) telah datang ke Polo Park dan terdapat perundingan dalam bahasa Mandarin yang menyebabkan si mati bersetuju mengikut Perayu dan Ros Elly ke Istana Pasir Pelangi. Alasan lain ialah Ochee telah ikut sama ke Istana Pasir Pelangi dan naik kereta Mitsubishi Evo yang dipandu oleh Perayu ketika keluar daripada pintu kawalan Istana Pasir Pelangi sepertimana keterangan SP26. Peguamcara selanjutnya menghujahkan keterangan Ochee juga penting untuk menjelaskan bagaimana darah si mati terdapat pada jaket putih yang dipakai oleh Ochee. Dihujahkan juga si mati masih hidup ketika Perayu menyerahkan si mati kepada Ochee di Batu Pahat. Oleh itu terdapat kemungkinan Ochee mempunyai peranan dalam menyebabkan kematian si mati. [48] Peguamcara juga berhujah nama Ros Elley dan Hoo Chee Keong tidak terdapat dalam senarai saksi pendakwaan dan mereka juga tidak ditawarkan kepada pihak pembelaan ketika pihak pendakwaan menutup kes pendakwaan. [49] Peguamcara juga menghujahkan tidak terdapat apa-apa keterangan yang menunjukkan senjata buku lima (knuckle-duster) yang sama [P17A(1)] digunakan untuk menikam si mati. [50] Maka itu, dihujahkan 'adverse inference' mengikut seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 hendaklah digunapakai terhadap kes pendakwaan atas kegagalan pihak pendakwaan memanggil Ros Elly dan Hoo Chee Keong atau menawarkan mereka kepada pihak pembelaan. Peguamcara merujuk kepada kes-kes autoriti berikut untuk menyokong hujahannya dalam isu ini: Abdullah Zawawi Omar v Public Prosecutor [1985] 2 CLJ 2; Munusamy v Public Prosecutor [1987] 1 MLJ 492; Public Prosecutor v Mohd Azam [2011] 3 MLJ 741. [51] Kami meneliti alasan penghakiman Hakim bicara dalam isu ini. Kami dapati pada muka surat 0028 (Rekod Rayuan Jilid 1), selepas pihak pendakwaan menutup kes dan ketika menimbangkan kes pendakwaan, Hakim bicara membuat dapatan berikut dalam isu kegagalan pihak pendakwaan memanggil Ros Elly dan Hoo Chee Keong sebagai saksi pendakwaan: "The Court was of the considered view that failure to call Ros Elly the girlfriend of the accused or Hoh Chee Keong as witnesses for the prosecution did not in any way affect the prosecution's case as there was overwhelming circumstantial evidence which pointed to the accused having committed the offence." [52] Pada muka surat 0042 (Rekod Rayuan Jilid 1) alasan penghakiman, Hakim bicara semasa menimbangkan kes pembelaan, secara lebih spesifik membuat dapatan berikut atas kegagalan pihak pendakwaan memanggil Hoo Chee Keong (Ochee): "The Court was of the considered view that although Ochee's name was mentioned in the course of the trial and was not called to testify by the prosecution before the close of prosecution's case, it did not in any way perejudice and affect the prosecution's case. There were overwhelming evidence from other prosecution's witnesses." [53] Kaedah pemakaian seksyen 114(g) telah dikupas dengan jelas oleh Mahkamah Agong dalam kes tersohor Munusamy v Public Prosecutor [1987] 1 MLJ 492. Dalam kes itu, peguamcara perayu menghujahkan seksyen 114(g) hendaklah digunapakai terhadap kes pendakwaan atas kegagalan pihak pendakwaan memanggil (i) sumber pemberi maklumat yang tidak dinamakan, (ii) jurutaip Jabatan Kimia Malaysia, dan (iii) ketiadaan sijil menentusah ketepatan alat timbang yang digunakan oleh ahli kimia kerajaan. Mahkamah Agong menolak hujahan peguamcara perayu dan memutuskan seperti berikut (muka surat 494): "...It is essential to appreciate the scope of section 114(g) lest it be carried too far outside its limit. Adverse inference under that illustration can only be drawn if there is withholding or suppression of evidence and not merely on account of failure to obtain evidence. It may be drawn from withholding not just any document, but material document by a party in his possession, or for nonproduction of not just any witness but an important and material witness to the case." [54] Berbalik kepada kes di hadapan kami ini. Hakim bicara telah membuat dapatan fakta menerima keterangan oleh SP14 dan SP15 sebagai saksi yang kredibel dan meyakinkan. Berdasarkan kepada nota keterangan yang terdapat, SP14 dan SP15 telah memberi keterangan panjang lebar dan melalui proses pemeriksaan balas yang panjang oleh peguambela Perayu. Hakim bicara membuat dapatan bahawa keterangan SP14 dan SP15 tidak goyang dan kekal kukuh disebalik pemeriksaan balas yang panjang lebar itu. Prinsip mantap undang-undang ialah mahkamah pada peringkat rayuan tidak boleh sewenang-wenangnya mengubah dapatan Hakim bicara yang telah menilai dan membuat dapatan kredibiliti saksi-saksi yang memberi keterangan di hadapannya yang mana hakim bicara berpeluang secara langsung melihat tingkah laku atau demenor saksi semasa memberi keterangan di hadapannya, yang mana faedah sedemikian tidak dipunyai oleh mahkamah di peringkat rayuan, kecuali dapat ditunjukkan bahawa dapatan Hakim bicara sangat bercanggah dengan keterangan yang ada. [55] Dalam kes Md Zainudin Raujan v PP [2013] 4 CLJ 21 Mahkamah Persekutuan mengatakan: "[38] Assessing credibility is difficult and is best left to the trial judge who has the audio-visual advantage of a witness in action. In this case, the learned trial judge, in our view, had correctly evaluated PW5's evidence and found him to be a credible witness. The Court of Appeal had further assessed the learned trial judge's evaluation of that evidence and agrees with the learned judge's conclusion. [39] We have gone through the evidence thoroughly ourselves and have come to the same conclusion that PW5 is a credible witness. Having said that we found no compelling reasons which require our appellate interference." [56] Keterangan seseorang saksi dalam membuktikan sesuatu fakta tidak dinilai daripada jumlah bilangan tetapi dinilai daripada tahap kualiti keterangannya sama ada benar, berkemungkinan benar, konsisten, disokong dan meyakinkan untuk keterangan tersebut diterima dan disandarkan. Seksyen 134 Akta Keterangan 1950 mengatakan: 'No particular number of witnesses shall in any case be required for the proof of any fact.". [57] Pada awal penghakiman kami ini, kami telah membutirkan penglibatan Ros Elley dalam kes terhadap Perayu bermula daripada kejadian pertengkaran Ros Elley, Perayu dan si mati di hadapan kawasan pondok pengawal Polo Park Apartment, memandu Jaguar ke Istana Pasir Pelangi dan kejadian si mati lari ke dalam Restoran Singgah Selalu sebelum ditangkap semula dengan bantuan pekerja Restoran Singgah Selalu dan kemudiannya Perayu menaikkan si mati ke boot belakang Ford Ranger SP14. Pada semua masa yang material itu si mati masih hidup dan hanya luka di bahagian muka dan lutut. SP15 mengatakan hanya Perayu yang menumbuk arah muka si mati dengan menggunakan sesuatu seperti besi berkilat semasa di Polo Park. Saksi SP12 pula mengatakan hanya Perayu yang memukul si mati semasa di Restoran Singgah Selalu dan SP12 juga melihat Perayu melukakan lutut si mati dengan suatu senjata tajam. SP12 melihat Perayu membasuh darah disenjata tersebut di sinki restoran. SP11 mengatakan hanya Perayu yang memukul si mati semasa si mati berada dalam kereta Ford Ranger sebelum SP11 turun daripada kereta tersebut. SP14 jmengtakan hanya Perayu sahaja yang ada bersama SP14 daripada kawasan hadapan Hospital Sultanah Aminah setelah SP11 diturunkan sehingga di Batu Pahat apabila SP14 diturunkan oleh Perayu. SP14 juga melihat hanya Perayu sahaja seorang yang memandu kereta Ford Ranger pergi kea rah perkampungan setelah SP14 diturunkan. SP14 juga mengatakan hanya Perayu sahaja berada dalam Ford Ranger semasa Perayu datang mengambil semula SP14. SP11 mengatakan si mati masih hidup ketika SP11 turun daripada kereta Ford Ranger lebih kurang jam 6.00 pagi. SP14 mengatakan si mati masih hidup semasa SP14 memandu kereta Ford Ranger sehingga keluar daripada Tol Skudai dan menuju Tol Kulai. Berdasarkan kepada fakta-fakta tersebut, kami bersetuju dengan dapatan Hakim bicara bahawa kegagalan pihak pendakwaan memanggil Ros Elly tidak meninggalkan apa-apa lompangan atau 'gap' kepada kes pendakwaan yang telah diisikan naratifnya melalui keterangan SP15, SP26, SP11, SP12 dan SP14. Kami dapati Hakim bicara tidak melakukan kekhilafan atau salah arahan apabila menolak pemakaian seksyen 114(g) terhadap kes pendakwaan. [58] Kami juga pada awal penghakiman ini telah membutirkan penglibatan Hoo Chee Keong (Ochee) dalam kes terhadap Perayu. Penglibatan Hoo Chee Keong hanya dalam berunding dengan si mati untuk mengikut Perayu ke Istana Pasir Pelangi, menaiki kereta Perayu daripada Istana Pasir Pelangi ke Restoran Singgah Selalu. Tidak terdapat mana-mana saksi baik SP14 atau SP12 yang mengatakan Hoh Chee Keong ada memukul si mati. Hoo Chee Keong tidak pada bila-bila masa menaiki kereta Ford Ranger SP14. Tempat terakhir Hoo Chee Keong berada ialah di Restoran Singgah Selalu dan ketika itu si mati masih hidup. Tiada keterangan melihatkan si mati telah ditikam di dada semasa di Polo Park sehingga masa si mati dinaikkan ke bahagian boot Ford Ranger. Tiada cadangan oleh pihak pembelaan kepada mana-mana saksi pendakwaan bahawa tikaman di dada si mati dilakukan oleh Hoo Chee Keong. Si mati masih boleh berlari ketika di Restoran Singgah Selalu. Tiada keterangan bahawa si mati cedera di dada semasa berada di Restoran Singgah Selalu. Tikaman di dada si mati oleh itu berlaku semasa si mati berada dalam kereta Ford Ranger dan Hoo Chee Keong tidak ada pada bila-bila masa menaiki kereta Ford Ranger SP14. Berdasarkan kepada fakta yang terdapat, tidak berlaku apa-apa kelompangan atau 'gap' kes pendakwaan berkaitan sebab kematian si mati walau pun Hoo Chee Keong tidak dipanggil sebagai saksi pendakwaan. Naratif kes pendakwaan adalah lengkap melalui keterangan SP11, SP12, SP14, SP15, SP18 dan SP26. [59] Hakim bicara juga telah menolak pembelaan Perayu bahawa Hoo Chee Keong (Ochee) telah datang ke Batu Pahat untuk bertemu Perayu dan Perayu menyerahkan si mati yang masih hidup kepada Hoo Chee Keong. Hakim bicara membuat dapatan bahawa keterangan Perayu tersebut hanya satu yang difikirkan kemudian (an afterthought) oleh Perayu semasa pembelaan diri dan tidak pernah dibangkitkan kepada mana-mana saksi pihak pendakwaan atau pada peringkat kes pendakwaan. Kami bersetuju dengan dapatan Hakim bicara tersebut. Keterangan Perayu tersebut jelas bercanggah dengan keterangan SP14 bahawa si mati telah mati dan tidak lagi melihatkan sebarang pergerakan setelah SP14 dan Perayu mengisi minyak kereta Ford Ranger selepas Tol Skudai dalam perjalanan ke Batu Pahat. Perayu sendiri dalam pembelaannya mengatakan Perayu dimarahi oleh SP14 kerana menyebabkan kematian si mati. Fakta yang tidak dicabar daripada keterangan SP14 ialah si mati telah mati semasa dalam perjalanan ke Batu Pahat. Maka oleh itu tidak munasabah untuk diterima bahawa si mati masih hidup ketika Perayu menyerahkan si mati kepada Hoo Chee Keong. Kesimpulannya, keterangan pembelaan Perayu tentang kehadiran Hoo Chee Keong di Batu Pahat dan si mati masih hidup ketika diserahkan kepada Hoo Chee Keong untuk dibawa balik ke Johor Baharu hanyalah satu keterangan rekaan semata-mata oleh Perayu dan tidak mempunyai nilai kebarangkalian benar atau pun kemungkinannya benar untuk dapat diterima keterangan tersebut. [60] Berdasarkan kepada huraian yang kami nyatakan di atas, kami dapati Hakim bicara tidak melakukan kekhilafan atau salaharahan apabila memutuskan seksyen 114(g) tidak terpakai terhadap kes pihak pendakwaan atas kegagalan memanggil Hoo Chee Keong sebagai saksi pendakwaan. Berasaskan kepada keterangan yang lengkap tersebut, dan peranan Ros Elly dan Hoo Chee Keong yang telah dihuraikan di atas, kegagalan pihak pendakwaan untuk menawarkan Ros Elly dan Hoo Chee Keong kepada pihak pembelaan juga tidak memudaratkan kes pendakwaan. Perayu tidak dinafikan haknya daripada mendapat perbicaraan yang adil. Oleh itu, hujahan peguamcara Perayu dalam isu ini tidak mempunyai merit. Keterangan mengikut keadaan yang terdapat dalam kes ini tidak mencukupi untuk mensabitkan Perayu terhadap pertuduhan [61] Kami menimbangkan sekarang isu pertama yang dibangkitkan oleh peguamcara Perayu bahawa keterangan mengikut keadaan (circumstantial evidence) dalam kes ini tidak mencukupi atau 'insufficient' untuk mensabitkan Perayu dengan pertuduhan. [62] Secara ringkasnya hujahan peguamcara Perayu meliputi perkara seperti di bawah ini yang dikatakan sebagai 'insufficient' dalam mensabitkan Perayu dan tidak memuaskan.

(a) Hujahan berkaitan tempat si mati mati dan masa dalam pertuduhan [63] Peguamcara Perayu merujuk kepada pertuduhan kes yang mengatakan "Bahawa kamu pada 4.7.2014 jam lebih kurang di antara 6.00 pagi hingga 7.00 pagi, bertempat di sepanjang Jalan Skudai, Danga Bay, Johor Bahru dalam Negeri Johor Darul Takzim telah melakukan kesalahan membunuh dengan menyebabkan kematian ke atas Yong Boon Cheong...". Peguamcara menghujahkan, melalui keterangan SP14, si mati masih hidup ketika SP14 memandu kereta Ford Ranger daripada Restoran Singgah Selalu melalui Jalan Straits View, Jalan Sungai Chad, hadapan Hospital Sultanah Aminah sehingga melepasi Tol Kulai. Selepas Tol Kulai baharu Perayu mengambil alih memandu kereta Ford Ranger SP14 meneruskan perjalanan ke arah Batu Pahat. Berdasarkan kepada keterangan SP14 tersebut, peguamcara Perayu menghujahkan pertuduhan yang mengatakan Perayu menyebabkan kematian si mati di sepanjang Jalan Skudai, Danga Bay tidak dibuktikan oleh pihak pendakwaan tetapi sebaliknya keterangan SP14 mengatakan si mati masih hidup apabila kereta Ford Rangers keluar daripada Tol Kulai menuju ke Batu Pahat, iaitu tempat yang telah keluar daripada kawasan sepanjang Jalan Skudai, Danga Bay. Peguamcara selanjutnya menghujahkan tidak terdapat dalam keterangan pihak pendakwaan bilakah sebenarnya masa si mati mati kerana si mati masih hidup semasa di Restoran Singgah Selalu sehingga kereta Ford Ranger keluar dari Tol Kulai.

(b) Siapa sebenarnya yang menikam si mati di dada dan bilakah tikaman itu dilakukan [64] Peguamcara menghujahkan berdasarkan kepada keterangan SP17, sebab kematian si mati adalah 'stab wound to the heart'. SP17 juga mengatakan si mati mati dahulu sebelum dibakar. Peguamcara berhujah lanjut berdasarkan kepada keterangan SP15, Perayu hanya menumbuk muka simati ketika pertengkaran di Polo Park. Tiada keterangan mengatakan si mati luka di dada semasa di Polo Park. Keterangan SP12 pula mengatakan si mati lari dan dapat ditangkap dan SP12 melihat Perayu memukul si mati di bahagian lutut. Tiada keterangan bahaw si mati cedera di tikam dibahagian dada oleh Perayu semasa di Restoran Singgah Selalu sehingga si mati dinaikkan ke boot kereta Ford Ranger. Keterangan SP11 semasa berada dalam kereta Ford Ranger daripada Restoran Singgah Selalu sehingga hadapan Hospital Sultanah Aminah tidak ada mengatakan Perayu menikam dada si mati. Keterangan SP14 juga tidak ada mengatakan Perayu ada menikam si mati. Selepas Tol Kulai, Perayu mengambil alih memandu kereta Ford Ranger dan ketika itu si mati masih hidup. Peguamcara menghujahkan adalah tidak munasabah untuk Perayu menikam si mati ketika sedang memandu daripada Tol Skudai hingga tiba di Batu Pahat. Peguamcara Perayu oleh itu menghujahkan tiada keterangan daripada mana-mana saksi pendakwaan bahawa Perayu adalah orang yang menikam dada si mati yang menyebabkan kematian si mati. Peguamcara juga menghujahkan senjata [P17A(1)] yang dieksibitkan di Mahkamah tidak pernah ditunjukkan kepada SP15 dan SP12 untuk dicamkan sebagai senjata yang digunakan oleh Perayu semasa mencederakan si mati. Peguamcara menghujahkan, keterangan yang terdapat hanya setakat Perayu memukul si mati dan tiada apa-apa senjata tajam digunakan oleh Perayu. Peguamcara juga berhujah tidak terdapat sebarang kesan darah si mati pada senjata tajam yang dieksibitkan [P17A(1)] untuk mengatakan senjata itu yang digunakan oleh Perayu semasa menikam si mati. Peguamcara menghujahkan Hakim bicara gagal mengarahkan mindanya dalam isu ini yang memihak kepada Perayu.

(c) Tiada penjelasan kesan darah si mati pada sehelai jaket putih [65] Peguamcara Perayu menghujahkan, oleh kerana tiada keterangan oleh pihak pendakwaan bahawa Perayu adalah orang yang menikam dada si mati, maka timbul persoalan adakah kematian si mati mempunyai kaitan dengan darah si mati yang dijumpai pada sehelai jaket warna putih yang dirampas oleh pihak polis daripada Hoo Chee Keong, Maka yang demikian terdapat keperluan penjelasan diberikan oleh Hoo Chee Keong berkaitan darah si mati yang terdapat pada jaketnya. [66] Kami meneliti alasan penghakiman Hakim bicara. Penghakiman Hakim bicara sebahagian besarnya membutirkan keterangan oleh 26 orang saksi pendakwaan khususnya keterangan SP14 dan SP15. Mereka adalah saksi mata kecuali mereka tidak ada melihat si mati ditikam di dada oleh Perayu. Kami dapati Hakim bicara menyedari sepenuhnya bahawa keteranga terhadap Perayu adalah diasaskan oleh pihak pendakwaan melalui keterangan mengikut keadaan (circumstantial evidence). Minda Hakim bicara dalam isu ini dapat dilihat dengan jelas apabila Hakim bicara di muka surat 0029 penghakiman beliau (Rekod Rayuan Jilid 1) mengatakan "Although SP14 and SP15 did not see the accused stab the deceased using a knuckle-duster with a sharp blade attached to it, the Court had to deal with a myriad of circumstantial evidence in that the commulative effect points irresistibly to the accused who had committed the offence." Hakim bicara membuat rujukan kepada nas-nas autoriti kes Sunny Ang v PP [1966] 2 MLJ 195; Dato’ Mohktar Hashim & Anor v Public Prosecutor [1983] CLJ 101 (Rep); Veeran a/l Veeriah v PP (Criminal Appeal No.: P-05(M)-184-05/2016 CA); Chan Chwen Kong v Public Prosecutor [1962] 28 MLJ 307, dalam mendapatkan panduan berkaitan keterangan 'circumstantial evidence'. Hakim bicara juga menerima keterangan pihak pendakwaan bahawa senjata yang digunakan oleh Perayu iaitu buku lima yang terdapat pisau [P17A(1)] yang ditemui oleh SP24 daripada dalam kereta Jaguar Bambee 26 setelah ditunjukkan oleh Perayu ialah keterangan yang relevan terhadap Perayu menurut seksyen 8 Akta Keterangan 1950 dan panduan daripada kes Teoh Hoe Chye v PP [1987] 1 CLJ 471. Dengan kata lain Perayu mempunyai pengetahuan di mana buku lima [P17A(1)] tersebut disembunyikan. Hakim bicara juga mendapati pihak pembelaan tidak pernah mencabar keterangan SP14 untuk mengatakan si mati masih hidup ketika mereka berada di Batu Pahat. Maka itu, keterangan SP14 bahawa si mati telah mati pada masa Perayu mengisi minyak kereta Ford Ranger dalam perjalanan ke Batu Pahat tidak dicabar oleh pihak pembelaan (lihat Wong Swee Chin v PP [1981] 1 MLJ 212). Hakim bicara juga membuat dapatan bahawa Hoo Chee Keong tidak ada kaitan dengan kematian si mati. Pembelaan Perayu juga tidak ada mengatakan Hoo Chee Keong berada dalam kereta Ford Ranger yang terdapat si mati di dalamnya. Tiada keterangan yang melihatkan terdapat orang lain selain daripada Perayu, si mati dan SP14 dalam kereta Ford Ranger semasa si mati masih hidup sehingga si mati mati. Pihak pembelaan juga tidak pernah mengatakan kematian si mati ditikam oleh SP14. Malahan SP14 tidak pernah duduk dikerusi belakang Ford Ranger pada malam dan pagi kejadian tersebut di mana si mati berada. Perayu adalah satu-satunya orang yang berada dengan si mati di bahagian tempat duduk belakang Ford Ranger sebelum mengambi alih memandu selepas Tol Kulai dan seketika kemudian si mati tidak lagi bergerak. Malahan Perayu sendiri memberitahu SP14 bahawa si mati telah mati semasa mereka mengisi minyak kereta dan membeli minyak mengisinya ke dalam botol air mineral. [67] Dalam kes Dato' Mokhtar Hashim & Anor v Public Prosecutor (supra), Mahkamah Persekutuan di muka surat 113 mengatakan seperti berikut: "Where circumstantial evidence is the basis of the prosecution case the evidence must irresistibly point to one and only one conclusion, the guilt of the accused, but in a case tried without a jury the failure by the Court to expressly state this is not fatal and it would suffice if it merely says that it is satisfied as to guilt of the accused beyond reasonable doubt (Jeyaraman & Ors. v PP [1982] CLJ (Rep) 130, [1982] 2 MLJ 306 (at p. 310))." [68] Dalam menilai keterangan 'circumstancial evidence', Thomson C.J. dalam kes Chan Chwen Kong v Public Prosecutor (supra) mengatakan di muka surat 308 dan 309 seperti berikut: "The real question in the case was not whether the witnesses were to be believed but whether the various circumstances to which they spoke pointed irresistibly in one direction being the guilt of the prisoner." [69] Dalam kes Gambier v State of Maharashtra [1982] 2 SCC 351; [1982] Indian Law SC 87; 1982 MLJ 396, AIR 1982 SC 1157, Mahkamah Agong India melalui penghakiman Misra J. mengatakan seperti berikut: "11. It has been pointed out that there is no direct evidence of eye witness in this case and the case is based only on circumstantial evidence. The law regarding circumstantial evidence is well-settled. When a case rests upon the circumstantial evidence, such evidence must satisfy three tests:

Subsection

(1) the circumstances from which an inference of guilt is sought to be drawn, must be cogently and firmly established;

Subsection

(2) those circumstances should be of a definite tendency unerring towards guilt of the accused;

Subsection

(3) the circumstances, taken cumulatively, should form a chain so complete that there is no escape from the conclusion that within all human probability the crime was committed by the accused and none else." [70] Pembuktian niat seseorang tertuduh atau individu, jika tiada keterangan secara langsung, masih boleh dibuktikan secara inferens melalui keterangan dan perlakuan tertuduh (lihat Lee Fah Sang v PP [1967] 2 MLJ 163; Lim Heng Soon & Anor v PP [1970] 1 MLJ 166; Lai Kim Hon & Ors v PP [1981] 1 MLJ 84; Dato' Mokhtar bin Hashim & Anor v PP [1983] 2 CLJ, [1983] CLJ (Rep) 101; Khoo Hi Chiang v PP [1994] 2 CLJ 151). Niat untuk membunuh juga dapat dibuat inferens daripada jenis kecederaan yang telah ditimpakan ke atas simati (lihat Sainal Abidin bin Mading v PP [1999] 4 CLJ 215; Juraimi bin Husin v PP [1998] 2 CLJ 383). [71] Dalam menimbangkan sama ada wujud suatu niat untuk menyebabkan bencana tubuh yang lazimnya akan menyebabkan kematian, iaitu klausa ketiga di bawah seksyen 300 Kanun Keseksaan, Ratanlal & Dhirajlal's Law of Crimes, $ 2 5^{th} $ edn, di muka surat 1308-1309 mengatakan seperti berikut: "This clause (3) views the matter from a general stand point. It speaks of an intention to cause bodily injury which is sufficient to cause death. The emphasis here is on the sufficiency of the injury in the ordinary course of nature to cause death. The sufficiency is the high probablility of death in their ordinary way of nature and when the exists and death ensures and the causing of such injury is intended the offence is murder. Sometimes the nature of the weapons used, sometimes the part of the body on which injury is caused, and sometimes both are relevant. The determination factor is the intentional injury which must be sufficient to cause death in the ordinary course of nature. If the intended injury cannot be said to be sufficient in the ordinary course of nature to cause death, that is to say, the probability of death is not so high, the offence does not fall within murder but within culpable homicide not amounting to murder or sometimes less. (penegasan oleh kami) In Rajwant Singh (AIR [1966] SC 1874, 1978) the Supreme Court stated: The third clause discards the test of subjective knowledge. It deals with acts done with intention of causing bodily injury inflicted is sufficient in the ordinary course of nature to cause death. In this clause, the result of the intentionally caused injury must be viewed objectively. If the injury that the offender intends causing and does cause is sufficient to cause death in the ordinary way of nature, the offence is murder whether the offender intended causing death or not and whether the offender had a subjective knowledge of the consequences or not. Explaining clause 3 of section 300 Vivian Bose J in the leading case of Virsa Singh observed: To put it shortly, the prosecution must prove the following facts before it can bring a case under section 300 'thirdly'. First, it must establish, quite objectively that a bodily injury is present; Secondly, the nature of the injury must be proved; These are purely objective investigation. Thirdly, it must be proved that there was an intention to inflict the particular bodily injury, that is to say that it was not accidental or unintentional, or that some other kind of injury was intended, Once these three elements are proved to be present, the enquiry proceeds further and Fourthly, it must be proved that the injury of the type just described made up of the three elements set out above is sufficient to cause death in the ordinary course of nature. This part of the enquiry purely objective and inferential and has nothing to do with the intention of the offender. Once these four elements are established by the prosecution (and, of course, the burden is on the prosecution throughout) the offence is murder under section 300 'thirdly'. It does not matter that there was no intention even to cause an injury of a kind that is sufficient to cause death in the ordinary course of nature (not that there is any real distinction between the two). It does not even matter that there is no knowledge that an act of the kind will be likely to cause death. Once the intention to cause bodily injury actually found to be present is proved, the rest of the enquiry is purely objective and the only question is whether, as a matter of purely objective inference, the injury is sufficient in the ordinary course of nature to cause death." [72] Untuk kecederaan akibat daripada tikaman (stabbing wounds), Ratanlal & Dhirajlal's Law of Crimes, $ 2 5^{th} $ edn, di muka surat 1315-1316 mengatakan seperti berikut: "... Where the accused inflicted a stab with a sharp-pointed weapon which entered the upper part of the deceased's stomach, causing rapture of it and of the peritoneum, it was held that his act came within this clause (third clause of section 300). If a person stabs another in the abdomen with sufficient force to penetrate the abdominal wall and the internal viscera, he must undoubtedly be held to have intended to cause injury sufficient in the ordinary course of nature to cause death. It is not necessary that the accused must have the intention to inflict those injuries which he knew were sufficient in the ordinary course of nature to cause death. It would suffice if he intended to cause those injuries which were actually caused by him. If the medical evidence showed that those injuries were sufficient in the ordinary course of nature to cause death, the accused would then be guilty of murder under section 302... ... the person who uses a sword or aruval chopping of an arm of a leg and by doing so severs the arteries of the arms or leg, must know that he is inflicting an injury which in the ordinary course of nature is sufficient to cause death. The offence in that case is clearly murder. Where the accused stabbed the deceased only once in a vital part of the body and the deceased died as a result of that injury and the injury was one which in the ordinary course would have cause death, it was held that the accused was guilty of murder. The mere fact that the deceased might have been saved if expert medical evidence had been afforded at once makes no difference as to the nature of the crime...". [73] Apakah jenis kecederaan yang dialami oleh si mati dalam kes di hadapan kami? Keterangan oleh SP17 yang tidak dicabar ialah si mati mati disebabkan 'stab wound to the heart'. SP17 juga mengatakan senjata P17A(1) iaitu besi buku lima yang mempunyai satu bilah pisau di dalamnya sesuai panjangnya untuk digunakan menikam si mati berdasarkan saiz luka di dada si mati menyebabkan kematian si mati. P17A(1) adalah senjata yang dirampas oleh SP24 setelah ditunjukkan oleh Perayu. Tidak ada cabaran juga oleh pihak pembelaan ke atas keterangan SP11 dan SP14 bahawa si mati sentiasa berada dalam tangan terikat ketika Perayu mencederakan si mati semasa dalam kereta Ford Ranger dan dengan itu sebarang kemungkinan si mati mencederakan diri sendiri atau menyerang Perayu tidak berkemungkinan. Kegagalan pihak pendakwaan membawa keterangan mengenai sehelai jaket putih yang terdapat darah si mati juga tidak fatal kerana fakta yang tidak dicabar ialah si mati dan Hoo Chee Keong duduk bersama di belakang kereta Mitshubishi Evo semasa kereta tersebut dipandu oleh Perayu daripada kawasan Istana Pasir Pelangi ke Restoran Singgah Selalu. Si mati cedera di muka dan darah keluar daripada bahagian kepala kerana serangan Perayu semasa mereka berada di Polo Park mengikut keterangan SP15. Si mati tidak cedera di dada pada ketika itu dan tidak terdapat keterangan mahu pun cadangan daripada pihak pembelaan bahawa si mati ditikam oleh Hoo Chee Keong atau SP14. [74] Berdasarkan kepada keterangan oleh SP14 dan SP15 dan keterangan mengikut keadaan (circumstantial evidence) yang terdapat daripada SP11, SP12, SP18, SP26 dan SP17, kami dapati Hakim bicara tidak melakukan apa-apa kekhilafan dalam membuat satu-satunya kesimpulan atau inferen bahawa Perayu telah menyebabkan kematian si mati dan mempunya niat membunuh si mati. Oleh itu hujahan peguamcara bahawa Perayu disabitkan berasaskan kepada 'insufficient evidence' tidak mempunyai merit. Keterangan adalah 'overwhelming'.

(d) Samada motif perlu dibuktikan [75] Sebelum kami mengakhiri penghakiman ini, peguamcara Perayu juga membangkitkan ketiadaan motif oleh Perayu untuk membunuh si mati. Kami menjawab isu ini dengan merujuk kepada kes Pathmanabhan a/l Nalliannen v Public Prosecutor and other appeals [2017] 3 MLJ 141, di mana Mahkamah Persekutuan mengatakan di muka surat 188 seperti berikut: [167] However, as said earlier, motive may be helpful in assisting the court in coming to its decision but the absence of such evidence is not fatal to the prosecution case (see Bhikari Behera v State of Orissa 1995 CriLJ 2998 at p 3000; and Rangi Lal And Ors v State of UP 1991 CriLJ 916 at p 921).” [76] Berdasarkan kepada keterangan yang telah kami huraikan, kami mendapati elemen pertama pertuduhan, kematian Yong Boon Cheong si mati telah dibuktikan oleh pihak pendakwaan melalui keterangan SP10, SP17, SP19 dan SP23. Untuk elemen kedua, Perayu adalah orang yang telah menyebabkan si mati mati telah dibuktikan melalui keterangan SP14 yang disokong oleh keterangan SP11, SP12 dan SP15. Elemen ketiga, bahawa Perayu mempunyai niat atau mens rea menyebabkan kematian si mati juga telah dibuktikan melalui keterangan SP14 dan SP18. Keterangan mengikut keadaan adalah kukuh untuk inferen dibuat bahawa 'stab wound in heart' si mati dilakukan oleh Perayu dan Perayu juga yang membakar mayat si mati. Perbuatan Perayu tersebut melihatkan dengan jelas niat Perayu tersebut untuk membunuh si mati. Kesimpulan [77] Dalam kes Nomezam Apandy Abu Hassan v PP (supra), Mahkamah Rayuan mengatakan: "The appellate court will be very slow to inrfere with the findings of the trial judge as primary trier of facts. In order to reverse the decision on such matters, the appellate court must not merely entertain doubt whether the trial judge's decision was right, but be convinced that it was wrong. On the present facts, the trial judge was right in finding that the prosecution had proved a case of murder beyond reasonable doubt." [78] Berdasarkan alasan-alasan yang telah kami huraikan, kami dapati YA Hakim bicara telah mengarahkan mindanya dengan betul terhadap undang-undang yang terpakai dan telah meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan dalam kes ini dalam membuat dapatan ke atasnya. Tidak terdapat sebarang alasan atau merit untuk Mahkamah ini mengganggui keputusan Hakim bicara tersebut. Sabitan terhadap perayu adalah selamat. [79] Justeru, Mahkamah ini menolak rayuan perayu dan mengekalkan sabitan dan hukuman oleh Mahkamah Tinggi. (YAACOB BIN HAJI MD SAM) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Bertarikh 05 November 2020 Peguamcara bagi pihak Perayu: Ameer Hamzah Arshad Joshua Tay Messrs AmerBON Peguambela & Peguamcara B2-2-13A Solaris Dutamas Jalan Dutamas 1 50480 Kuala Lumpur Peguamcara bagi pihak Responden: TPR Jasmee Hameeza binti Jaafar TPR Nik Habri bin Mohamad Bahagian Perbicaraan & Rayuan Jabatan Peguam Negara Aras 5, No.45 Persiaran Perdana Presint 4 62100 Putrajaya

Something wrong on this page?

Wrong text, a broken link, out-of-date content, or a removal request — tell us and we'll check it against the official source.

Report an issue Request removal

Content

Izwanuddin bin Kasim v Pendakwa Raya (J-05(M)-456-10/2017)

How this case connects

Cited by

Authorities cited

Something wrong on this page?

Izwanuddin bin Kasim v Pendakwa Raya (J-05(M)-456-10/2017)

How this case connects

Cited by

Authorities cited

Something wrong on this page?