Ja'afar Bin Halid v Pendakwa Raya (P-05(SH)-452-12/2020)

Perayu dalam ketiga-tiga rayuan ini adalah Jaafar bin Halid. Pada 1.12.2016, jam lebih kurang 7.15 petang hingga 7.30 malam, bertempat di jalan susur masuk ke Jambatan Pertama Pulau Pinang, Lebuh Raya Tun Dr. Lim Chong Eu, Georgetown, Pulau Pinang, dengan menggunakan sepucuk senjata api jenis Glock 19 Gen 4 No. Siri ABFR 017, perayu telah menembak 8 orang mangsa. Daripada 8 mangsa itu, tiga telah terbunuh dan 5 lagi mengalami kecederaan.

Lapan pertuduhan dikenakan terhadap perayu iaitu 3 pertuduhan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dan 5 pertuduhan cubaan membunuh di bawah seksyen 307 Kanun yang sama.

Selepas satu perbicaaran penuh, pada 16.12.2020, Hakim Mahkamah Tinggi Pulau Pinang telah mensabitkan perayu bersalah bagi tiga kesalahan membunuh tiga mangsa berikut:

Ong Teik Kwong (OTK) dengan cara menembak di bahagian belakang kepala. Pada hari kejadian berlaku, perayu adalah pengawal peribadi (bodyguard) OTK. OTK berada ditempat duduk pemandu kereta BMW No. PMF 11 semasa beliau ditembak oleh perayu. Perayu pula berada di tempat duduk belakang kereta.

(ii) Choi Hon Ming (CHM) dengan cara menembak di bahagian dada dan peha kanan. CHM berada di dalam kereta melalui jalan yang sama bila beliau ditembak; dan

(iii) Senthil Murugiah (SM) dengan cara menembak di bahagian dada kiri. SM menunggang motosikal melalui jalan yang sama bila beliau ditembak. [4] Bagi setiap pertuduhan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, perayu dijatuhkan hukuman gantung sampai mati. Rayuan No. 451 Dan 452 [5] Pada 16.12.2020, Hakim Mahkamah Tinggi Pulau Pinang juga mensabitkan perayu bersalah atas lima kesalahan cuba membunuh lima mangsa berikut:

Arivarni a/p Krishnan dengan cara menembak di kepala. Pada masa kejadian, mangsa sedang memandu kereta melalui jalan yang sama.

(ii) Nurul Huda binti Ab Aziz dengan cara menembak di bahu. Pada masa kejadian, mangsa sedang memandu kereta bersama 4 orang anaknya, melalui jalan yang sama.

(iii) Lee Hong Boon dengan cara menembak di dada kiri. Mangsa sedang menunggang motosikal semasa beliau ditembak.

(iv) Mohamad Amirul Amin bin Mohamed Amer dengan cara menembak di dada sebelah kiri. Mangsa telah memberhentikan motosikal untuk melihat dan membantu mangsa yang cedera apabila beliau ditembak oleh perayu.

Puoh Bee Joo dengan cara menembak di bahu. Mangsa sedang memandu kereta semasa beliau ditembak. [6] Bagi setiap pertuduhan di bawah seksyen 307 Kanun Keseksaan, perayu telah dikenakan hukuman penjara 15 tahun dari tarikh tangkap dan hukuman berjalan serentak. [7] Perayu merayu terhadap sabitan dan hukuman bagi kesemua lapan pertuduhan. [8] Di peringkat kes pendakwaan, perbuatan menembak 8 orang mangsa (actus reus) diakui oleh perayu. Perayu menafikan beliau ada niat (mens rea) untuk membunuh atau cuba membunuh. Pembelaan perayu ialah beliau mengalami sakit otak (legal insanity) dan tidak sedar apa yang berlaku pada masa kejadian. Kes Pendakwaan [9] Pada 1.12.2016 jam lebih kurang 7.26 petang, semasa Kpl Faizal bin Hamdan sedang bertugas di Bilik Kawalan IPK Pulau Pinang, beliau telah menerima panggilan telefon daripada satu lelaki Melayu bernama Azizan memaklumkan mengenai kejadian tembakan di susur jalan sebelum naik ke Jambatan Pertama Pulau Pinang, Lebuhraya Tun Dr. Lim Chong Eu dan telah memaklumkan kejadian itu kepada pihak DCC Timur Laut sepertimana dalam laporan polis Jelutong 7799/16. [10] Seorang anggota polis peronda, Kpl Azlan Shah (SP30) yang telah menerima maklumat tersebut terus menghala ke tempat kejadian. [11] Sampai di tempat kejadian, SP30 melihat berlaku kemalangan yang melibatkan beberapa buah kenderaan. SP30 nampak satu lelaki di sebelah kiri bahu jalan dalam keadaan berlumuran darah dan ketakutan sambil memerhatikan kereta BMW dengan nombor pendaftaran PMF 11 (kereta BMW). [12] Kemudian, SP30 melihat perayu datang dari pintu hadapan sebelah kiri kereta BMW. Pada ketika itu, perayu dilihat sedang menyelitkan pistol di bahagian belakang pinggangnya sebelah kanan. SP30 juga melihat seorang lelaki yang dalam keadaan berlumuran darah di kepala sedang berada di bahagian tempat duduk pemandu kereta BMW tersebut. [13] SP30 telah menghampiri perayu. Pada ketika itu, perayu sedang memegang bahagian pinggangnya seolah-olah ingin mengambil pistol. SP30 telah memberi amaran dan mengarahkan perayu meletakkan pistol dan merebahkan badan, namun perayu enggan memberikan kerjasama. Selepas itu, perayu dilihat telah mencekah pistol, mengeluarkan kelopak peluru dan meletakkan pistol itu di atas tanah. SP30 seterusnya mengarahkan perayu merebahkan badan, tetapi perayu enggan memberikan kerjasama. SP30 kemudiannya menerpa ke arah perayu dan dengan bantuan anggota lain, perayu berjaya ditangkap oleh SP30. [14] Pegawai penyiasat kes, ASP Azmirul bin Abdul Aziz (SP38) mengesahkan bahawa perayu membawa bersamanya 2 magazine. Setiap satu magazine mengandungi 10 butir peluru. Ini bermakna perayu membawa 20 butir peluru. Hasil siasatan beliau, SP38 mendapati sejumlah 17 butir peluru telah dilepaskan oleh perayu. Tetapi, hanya 11 kelongsong peluru dijumpai di tempat kejadian. [15] Di akhir kes pendakwaan, Hakim Bicara mendapati pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie bagi kesemua 8 pertuduhan. Hakim Bicara berpuashati bahawa perayu mempunyai niat untuk membunuh dan percubaan untuk membunuh atas dua alasan. Alasan pertama ialah perayu menggunakan senjata api (Tham Kai Yau & Ors v Public Prosecutor [1976] 1 LNS 159; Sainal Abidin bin Mading v PP [1999] 4 CL J 215). Alasan kedua ialah perayu menembak ketiga-tiga simati di bahagian penting badan iaitu di kepala dan dada. Tembakan di kepala menembusi otak. Tembakan di dada menembusi jantung. Dalam kedua-dua situasi, keterangan pakar perubatan (SP3) ialah mustahil untuk mangsa boleh hidup. Mengambilkira semua perkara ini, Hakim Bicara memutuskan perayu mempunyai niat untuk mendatangkan kecederaan yang pada lazimnya boleh membawa kepada kematian simati. [16] Bagi kesalahan percubaan membunuh 5 mangsa, Hakim Bicara mendapati perayu telah menembak mangsa-mangsa di bahagian kepala, dada dan bahu. Kecederaan kesemua mangsa adalah parah yang memerlukan pembedahan dan rawatan segera. Jika tidak, mereka juga akan menerima nasib yang sama seperti 3 mangsa yang meninggal dunia. [17] Dengan terbuktinya kes prima facie, perayu dipanggil membela diri bagi kesemua 8 pertuduhan. Kes Pembelaan [18] Perayu mengambil dadah ganja sejak berumur 18 tahun. Pada umur 24 - 25 tahun, beliau mengambil dadah heroin. Pada usia awal 30 an, beliau mengambil dadah jenis syabu (methamphetamine). Semasa memberi keterangan di mahkamah pada tahun 2019, perayu berumur 40 tahun. Ketagihan perayu kepada dadah jenis heroin adalah teruk sehingga beliau terpaksa menjalani rawatan pengambilan ubat methadone. [19] Perayu diambil bekerja oleh Syarikat GMP Gaisa sebagai pengawal peribadi. Pada 30.11.2016, perayu telah ditugaskan untuk menjadi pengawal peribadi kepada Ong Teik Kwong yang dikenali oleh perayu sebagai Dato’ M. Perayu turut dibekalkan oleh majikannya dengan sepucuk pistol jenis Glock dan 20 butir peluru. [20] Sebelum kejadian tembakan berlaku, pada 1.12.2016, jam lebih kurang 7.00 pagi, OTK bersama rakan perniagaannya, Lim Boon Leng (SP37) dan perayu bertolak dari rumah OTK menuju ke Pulau Pinang dalam kereta BMW. Kereta BMW dipandu oleh OTK. SP37 duduk di tempat duduk penumpang hadapan. Perayu duduk di tempat duduk belakang OTK. Pada masa berkenaan, OTK dan SP37 ada pengetahuan bahawa perayu membawa senjata api bersama beliau. [21] Di Pulau Pinang, semasa OTK, SP37 dan perayu berada di Kafe Arabica, perayu melihat perbincangan antara OTK dengan kawannya agak tegang. Disebabkan itu, perayu telah mengeluarkan pistol dan meletakkan di atas pehanya. Perbuatan perayu ditegur oleh OTK yang menyuruh perayu menyimpan semula pistolnya. Perayu menurut arahan OTK. [22] Semasa kereta BMW berada di atas lebuhraya menuju ke Jambatan Pertama Pulau Pinang, perayu merasa suhu badannya panas, jantung berdebar-debar dan mendengar suara bisikan di kiri kanan telinga dan ada kelibat hitam di sebelahnya. [23] Perayu cuba menenangkan fikirannya dengan membaca ayat kursi, tetapi bacaannya tidak lancar. Kemudian, perayu tidak ingat apa yang berlaku selepas itu. Beliau hanya tersedar apabila mendengar arahan SP30 supaya meletakkan pistol. Perayu menurut arahan polis dan meletakkan senjata. [24] Perayu tidak ingat sama sekali yang beliau telah menembak 8 orang mangsa. [25] Pada 21.6.2015, perayu didapati pengsan di masjid dan dibawa ke unit kecemasan Hospital Kuala Lumpur (HKL) untuk rawatan dan pemeriksaan. Tetapi, perayu bertindak destruktif dan agresif selepas sedar. Ujian saringan urin menunjukkan perayu mengambil dadah methamphetamine/amphetamine dan benzodhiaziphine. Beliau dimasukkan ke wad psikiatri HKL dari 22.6.2015 hingga 26.6.2016 untuk distabilkan. [26] Pada tahun 2016, Dr. Mohammad Firdaus bin Abdul Aziz (SD2) adalah Pakar Psikiatri di HKL. SD2 adalah doktor yang merawat perayu di wad psikiatri HKL dan menyediakan laporan perubatan D147. Mengikut D147, perayu menerima 5 rawatan susulan dan kali terakhir SD2 merawat perayu ialah pada 25.2.2016. [27] Semasa ditemubual oleh SD2, perayu mengaku beliau kerap mengambil dadah jenis methamphetamine dan enphitamine. Perayu juga mengaku beliau ada mengambil dadah jenis heroin dan telah pun mendapatkan rawatan methadone di klinik kesihatan terdekat. [28] SD2 memberi penjelasan, untuk mereka yang mengambil dadah jenis ETS emphathamine stimulant, antara symptom psikosis yang paling kerap adalah berhalusinasi iaitu mendengar suara atau melihat sesuatu yang tidak ada dan juga delusion. Delusion bermaksud percaya seseorang itu mahu mendatangkan kemudaratan, mahu mencederakan dia, berburuk sangka dengan orang. Sedangkan benda itu tidak betul. [29] Diagnosa SD2 dalam laporan D147 ialah perayu mengalami psikosis akibat penyalahgunaan dadah methamphetamine dan dadah heroin iaitu “Brief Psychotic Disorder secondary to Methamphetamine, Polysubstance (Methamphetamine/Amphetamine, Opiod) Use Disorder on Methadone Maintenance therapy”. [30] Menurut SD2, perayu berpotensi tinggi untuk mengalami psikosis semula kerana beliau kerap mengambil dadah methamphetamine dan jika perayu mengalami psikosis, ia boleh menjadi teruk dan berpanjangan. Seterusnya, SD2 juga menyatakan, oleh kerana perayu tidak lagi mendapatkan rawatan di HKL, maka jika berlaku psikosis mungkin tiada ubat untuk merawat beliau. [31] Di akhir kes pembelaan, Hakim Bicara mendapati pembelaan perayu gagal menimbulkan keraguan yang munasabah kepada kes pendakwaan atas alasan-alasan berikut:

Perayu adalah seorang yang waras, tidak mengalami masaalah mental dan tidak mengalami sebarang gejala psikosis berasaskan laporan perubatan daripada Dr. Suaran Singh a/l Jasmit Singh iaitu Pakar Perunding Psikiatri, Hospital Bahagia Ulu Kinta yang memeriksa perayu pada 14.12.2016.

(ii) Kali terakhir SD2 memeriksa perayu ialah pada 25.2.2016. Kejadian kes ini berlaku 10 bulan kemudian iaitu pada 1.12.2016. Oleh itu, keterangan SD2 dan pendapat beliau dalam laporan D147 bahawa perayu mengalami psikosis akibat pengambilan dadah jenis methamphetamine dan heroin adalah terhad setakat 25.2.2016 dan tidak boleh menjadi bukti konklusif yang boleh diterima oleh mahkamah sebagai asas kepada legal insanity.

(iii) Berasaskan laporan perubatan D146 yang disediakan oleh Dr. Suaran Singh, perayu tidak mengalami gejala psikosis dan hanya mempunyai masalah kebergantungan kepada dadah. Oleh itu, perayu bukan seorang yang “medically insane” sewaktu diperiksa oleh Dr. Suaran Singh.

(iv) Tembakan perayu kepada semua mangsa adalah “focus attack” dan bukannya secara rambang seperti perbuatan orang yang hilang akal atau tidak waras.

Perayu gagal membuktikan semasa beliau menembak kesemua mangsa, beliau tidak waras atau hilang akal. Perayu juga gagal membuktikan bahawa beliau tidak tahu perbuatannya menembak mangsa adalah salah atau menyalahi undang-undang. Oleh itu, legal insanity juga gagal dibuktikan.

(vi) Pembelaan kemabukan dadah tidak pernah dibangkitkan semasa kes pendakwaan. Pembelaan ini hanya dihujahkan di akhir kes pembelaan. Maka, kemabukan dadah adalah pembelaan yang difikirkan kemudian dan bukanlah suatu pembelaan yang baik. Alasan-Alasan Rayuan [32] Perayu membangkitkan 4 isu berikut:

Sama ada Hakim Bicara telah terkhilaf dari segi fakta dan undang-undang apabila memutuskan pembelaan kemabukan dadah tidak pernah ditimbulkan semasa kes pendakwaan.

(ii) Sama ada Hakim Bicara telah terkhilaf dari segi fakta dan undang-undang apabila memutuskan methadone mengurangkan pengambilan dadah methamphetamine oleh perayu dan memulihkan psikosis perayu.

(iii) Sama ada Hakim Bicara betul dalam menilai keterangan mengenai pembelaan “medical insanity” dan “legal insanity”.

(iv) Sama ada Hakim Bicara betul dalam memutuskan tembakan adalah “focus attack” dan bukan secara rambang. Isu Kemabukan Dadah [33] Di para [98] alasan penghakiman beliau (Rekod Rayuan Jilid 1, ms 103), Hakim Bicara memutuskan kemabukan dadah tidak pernah dibangkitkan semasa kes pendakwaan. [34] Di hadapan kami, peguam perayu menghujahkan bahawa pembelaan kemabukan dadah ada dibangkitkansemasa kes pendakwaan. Peguam merujukkan kami kepada keterangan saksi-saksi pendakwaan iaitu SP3, SP29 dan SP38 semasa di soal balas. [35] Kami mulakan dengan keterangan ahli kimia SP29. SP29 telah menjalankan ujian darah ke atas kesemua manga tembakan termasuk perayu. Saksi ini juga telah menyediakan satu laporan berasingan bagi setiap individu. Eksibit P12 adalah laporan ujian darah perayu. Ketika disoalbalas, SP29 setuju dalam P129, beliau menyatakan darah perayu mengandungi methadone. Menurut SP29, methadone adalah sejenis bahan yang digunakan dalam rawatan terapi untuk ketagihan heroin. Oleh itu, SP29 bersetuju ada kemungkinan perayu adalah penagih dadah. [36] Dato’ Dr. Zahari bin Noor (SP3) adalah seorang pakar perubatan. SP3 telah disoalbalas mengenai kesan kehadiran methadone dalam darah. Saksi ini setuju bahawa methadone adalah rawatan untuk heroin sahaja. Manakala bagi dadah methamphetamine, tiada rawatan seperti methadone. Saksi ini juga setuju ujian darah boleh mengesahkan sama ada seseorang itu di bawah rawatan methadone atau pun tidak. [37] Pegawai penyiasat kes, ASP Azmirul bin Abdul Aziz (SP38) telah disoalbalas mengenai ketidaksempurnaan akal perayu dengan merujuk kepada laporan perubatan D146, D147, D149, D150 dan D151A. SP38 telah disoalbalas seperti berikut: Sebagai pegawai penyiasat, setuju dengan saya berasaskan dokumen D147, nampaknya OKT juga merupakan seorang pengguna dadah jenis methamphetamine atau Amphetamine? Setuju Rujuk ayat terakhir, doktor mengesahkan OKT ada peristiwa silam halusinasi suara dan penglihatan? Benar M/S 2 bahagian bawah, setuju rawatan adalah Stimulant Induced Psychotic Disorder; Amphetamine type stimulant? Ada Setuju daripada dokumentasi hospital, walaupun kamu ada pengetahuan bahawa OKT ada masalah mental khususnya halusinasi, tetapi kamu tidak membuat apa-apa siasatan berkenaan masalah mental ini secara teliti? Saya hanya berpandukan laporan s.342 CPC yang dihantar oleh Hospital Bahagia Ulu Kinta Perak. Setuju dengan saya, daripada dokumen, kamu boleh sahkan OKT pernah ada masaalah mental? Setuju [38] Daripada keterangan saksi-saksi pendakwaan SP3, SP29 dan SP38, jelas kepada kami bahawa dari peringkat kes pendakwaan lagi, perayu telah membangkitkan pembelaan bahawa beliau adalah pengguna aktif dadah jenis methamphetamine/amphetamine dan dadah heroin. Akibat daripada pengambilan dadah-dadah ini, beliau mengalami psikosis iaitu halusinasi suara dan Lembaga (auditory and visual hallucination) hingga hilang akal, agresif dan tidak ingat apa yang berlaku. [39] Apabila Hakim Bicara menyatakan kemabukan dadah tidak pernah ditimbulkan semasa kes pendakwaan, ia membawa kesimpulan bahawa Hakim Bicara telah gagal mematuhi seksyen 182A(1) Kanun Prosedur Jenayah dalam menilai keseluruhan kes pendakwaan. Dengan menafikan pembelaan kemabukan dadah, Hakim Bicara telah melakukan salah arah yang serius yang menyebabkan berlakunya salah laksana keadilan (miscarriage of justice) dalam mensabitkan perayu kerana keterangan kemabukan dadah telah tidak dipertimbangkan oleh Hakim Bicara. [40] Atas fakta dan keadaan kes ini, kami bersetuju dengan hujahan peguam perayu bahawa dapatan Hakim Bicara bahawa pembelaan kemabukan dadah adalah pembelaan yang difikirkan kemudian adalah satu dapatan yang salah, yang bertentangan dengan keterangan yang ada di hadapan mahkamah. Isu Methadone Memulihkan Psikosis Perayu [41] Di para [104] Alasan Penghakiman (Rekod Rayuan Jilid 1 ms 108, Hakim Bicara membuat dapatan fakta berikut: “... Sebaliknya OKT dalam kes ini tidak mengambil sebarang dadah pada masa kejadian dan hanya mengambil methadone yang disahkan oleh SD2 berkesan untuk mengurangkan pengambilan dadah ice (methamphetamine) kepada OKT sekaligus memulihkan psikosis yang dialami oleh OKT.” [42] Komplen perayu terhadap penemuan fakta Hakim Bicara itu ialah SD2 tidak pernah memberi keterangan bahawa methadone berkesan untuk mengurangkan pengambilan dadah ice (methamphetamine) dan sekali gus memulihkan psikosis yang dialami oleh perayu. [43] Sebaliknya, pakar perubatan, SP3 menyatakan methadone adalah ubat gantian untuk dadah heroin dan tiada ubat gantian untuk dadah jenis methamphetamine. [44] Keterangan SD2 ialah jika perayu mengalami psikosis lagi, tidak ada ubat untuk merawat perayu kerana beliau tidak lagi mendapatkan rawatan susulan di HKL. [45] Kesimpulan yang boleh dibuat dari keterangan SP3 dan SD2 ialah tidak ada ubat untuk merawat atau mengurangkan pengambilan dadah methamphetamine. Juga tidak ada ubat untuk memulihkan psikosis perayu. Methadone hanyalah ubat gantian untuk merawat ketagihan dadah heroin sahaja. Ini bermakna, dapatan Hakim Bicara bahawa methadone berkesan mengurangkan pengambilan dadah methamphetamine dan memulihkan psikosis perayu tidak disokong oleh keterangan dan adalah satu dapatan yang salah. Realitinya ialah perayu belum pulih dari psikosis. Beliau mengalami psikosis pada 1.12.2016. [46] Kesan dari kekhilafan ini, Hakim Bicara telah menyimpulkan bahawa perbuatan perayu melepaskan tembakan terhadap kesemua mangsa adalah dibuat dengan niat. Pada pendapat kami Ini adalah salah arah yang serius yang telah menyebabkan berlakunya ketidakadilan kepada perayu. Isu Medical Insanity Dan Legal Insanity [47] Perbezaan di antara legal insanity dan medical insanity telah dijelaskan oleh pengarang Buku Ratanlal and Dhirajlal’s Law of Crimes 26 th edn di m.s 307 seperti berikut: “Medical insanity” and “legal insanity” - There is a good deal of difference between “medical insanity” and “legal insanity” and courts are concerned only with the legal and not the medical of the matter. It is not every kind of frantic humour or something unaccountable in a men’s action, that points him out to be a mad man, to be excepted from punishment, It is not mere eccentricity or singularity of manner that would suffice the plea of insanity. Abnormality of mind is not by itself sufficient to show that the accused must have acted while of unsound mind. Such exemption can be claimed only when the insane person is incapable of knowing the nature of the act or he is doing either wrong or contrary to law.” [48] Dalam kes John Nyumbei v PP [2007] 2 CL J 509, Abdul Hamid Embong, HMR (beliau pada ketika itu) telah membuat dapatan fakta mengenai pembelaan Insanity seperti berikut: “10. The law on unsoundness of mind as a complete defence in our criminal jurisprudence is, as was correctly submitted by learned counsel for the appellant, contained in s.84 of the Penal Code. It states:

Nothing is an offence which is done by a person who, at the time of doing it, by reason of unsoundness of mind, is incapable of knowing the nature of the act, or that he is doing what is either wrong or contrary to law.

Thus, under s.84 Penal Code, criminality has to be determined according to that legal test and not merely by the mental state of an accused person according to the medical test.

When the defence of insanity is raised, the court thus needs to consider two matters, namely:

whether the accused person has successfully established, as a preliminary issue, that at the time of committing the act he was of unsound mind, and

(ii) if he was of unsound mind, whether he has proven that his unsoundness of mind was a degree to satisfy one of the tests earlier mentioned ie, that the accused was incapable of knowing the nature of his act as being wrong or against the law. (see Ratanlal and Dhirajlal’s Law of Crimes, 5th edn, p 289 et seq).

The standard of proof upon the accused raising the defence of insanity is on the balance of probabilities, as in a civil case (Rajagopal v PP [1976] 1 LNS 122; [1977] 1 ML J 6; Goh Yoke v PP [1969] 1 LNS 48; [1970] 1 ML J 63). So, if the appellant here is able to show, either from the prosecution or other evidence that he committed the crime but was at that time insane, he cannot be culpable by virtue of s.84 Penal Code.” [49] Dalam kes ini, perayu mengatakan beliau tidak ingat apa yang berlaku. Beliau hanya tersedar apabila mendengar arahan supaya meletakkan senjata. [50] Tidak ada penjelasan kenapa beliau tidak ingat. Keterangan yang ada ialah beliau mengalami psikosis, mendengar bisikan suara dan nampak lembaga hitam di sebelahnya. SP37 telah memberi keterangan bahawa beliau mendengar perayu “chanting” 2 - 3 minit sebelum mendengar bunyi tembakan. Tingkah laku perayu “chanting” menunjukkan perayu ada legal insanity. Perayu secara tiba-tiba tanpa sebab bertindak agresif menembak orang-orang yang tidak dikenali (kecuali OTK) yang melepasi kereta BMW. Masaalah psikosis ini pernah berlaku semasa perayu dirawat di HKL pada 22.6.2015. Laporan perubatan HKL berkaitan rawatan pada 22.6.2015 terkandung dalam eksibit D151A. [51] Dalam laporan HKL, eksibit D151A, perayu juga didapati mengambil dadah methamphetamine dan ubat methadone pada masa tersebut. Tetapi, perayu bertindak agresif dan destruktif. Semasa di wad psikiatri, kaki dan tangan perayu terpaksa diikat oleh kakitangan HKL. Dalam D151A, doktor yang membuat pemeriksaan fizikal terhadap perayu pada 22.6.2015 menulis: “…There was the presence of visual and auditory hallucinations and persecutory delusions at the time.” Seterusnya, doktor tersebut membuat diagnosa berikut: “stimulant induced psychotic disorder (amphetamine type stimulant) with stimulant use disorder.” [52] Maka, psikosis yang dialami perayu pada 1.12.2016 adalah psikosis yang berulang. SD2 telah memberi keterangan bahawa pengambilan dadah methamphetamine memberi kesan fizikal dan mental kepada pengambilnya. SD2 juga telah memberi keterangan bahawa jika perayu mengalami psikosis berulang, psikosis beliau akan menjadi lebih teruk. [53] Walaupun Hakim Bicara nampaknya menerima fakta bahawa perayu mengalami psikosis, tetapi Hakim Bicara memilih untuk menerima laporan perubatan D146 yang disediakan oleh Dr. Suaran Singh sebagai laporan yang tepat mengenai keadaan mental perayu. Hakim Bicara dipengaruhi oleh faktor bahawa Dr. Suaran Singh memeriksa perayu pada 14.12.2016, 2 minggu selepas kejadian tembakan sebagai laporan yang lebih tepat berbanding pemeriksaan terakhir SD2 ke atas perayu pada Februari 2016. [54] Pada pendapat kami, tujuan laporan D146 itu disediakan adalah untuk menentukan sama ada perayu layak (fit) untuk dibicarakan. Dr. Suaran Singh tidak dapat dipanggil untuk memberi keterangan kerana sapina tidak dapat diserahkan kepada beliau. Fakta menunjukkan Dr. Suaran Singh telah bersara dan beliau tidak dapat dihubungi. Tetapi, seksyen 84 Kanun Keseksaan menghendaki perayu membuktikan beliau hilang akal pada masa kesalahan dilakukan. Oleh itu, bagi maksud seksyen 84 KK, isu yang perlu diputuskan oleh mahkamah ialah sama ada perayu hilang akal pada 1.12.2016. [55] Kami mendapati Hakim Bicara tidak mengambilkira keterangan perayu yang disokong oleh keterangan SP37 iaitu perayu membaca ayat kursi dan chanting untuk menenangkan hatinya semasa mengalami halusinasi suara dan lembaga hitam. Selepas itu, perayu bertindak agresif menembak mangsa. Kelakuan agresif perayu ini adalah konsisten dengan tingkah laku agresif beliau terhadap pesakit-pesakit lain semasa berada di wad psikiatri HKL dan juga semasa berada di wad Hospital Bahagia Ulu Kinta pada 14.12.2016. Tingkahlaku perayu pada masa kejadian 1.12.2016 itu jelas menunjukkan perayu hilang akal dan tidak tahu apa yang dilakukannya. [56] Pada pendapat kami, pembelaan perayu bahawa beliau hilang akal akibat pengambilan dadah methamphetamine dan mengalami halusinasi suara dan lembaga yang menyebabkan beliau bertindak agresif tanpa sedar disokong oleh laporan perubatan D147 dan D151A. Pembelaan perayu ini menunjukkan beliau tiada niat untuk membunuh 3 mangsa dan cuba membunuh 5 mangsa. Isu Tembakan Rambang [57] Dalam penghakimannya, Hakim Bicara menyatakan tiada keterangan yang menunjukkan perayu telah melepaskan tembakan secara rambang. [58] Sebaliknya, kami mendapati keterangan saksi-saksi pendakwaan iaitu SP9, SP11 dan SP18 menunjukkan keadaan yang berlaku adalah sebaliknya. [59] SP9 telah memberi keterangan berikut semasa disoalbalas: Memandangkan kamu ada lihat dia, setuju dengan saya dia lepaskan tembakan tidak tentu hala? Setuju. [60] SP11 pula memberi keterangan berikut. Beliau sedang menunggang motosikal bila ditembak oleh perayu. Beliau berada dalam jarak antara 8 - 9 kaki dari perayu. Beliau lari bersembunyi di belakang pokok. Beliau nampak perayu berlegar-legar di atas jalanraya dan melepaskan tembakan. Kepada SP11, tingkahlaku perayu adalah seperti orang gila. [61] SP18 yang menunggang motosikal telah ditembak di bahagian dada. Selepas terkena tembak, SP18 nampak perayu melepaskan beberapa das tembakan ke atas. [62] Keterangan SP9, SP11 dan SP18 menunjukkan perayu melepaskan tembakan secara rambang dan tidak tentu hala. [63] Mengambilkira keterangan SP9, SP11 dan SP18, kami mendapati dapatan Hakim Bicara bahawa tembakan dibuat secara focus attack dan bukan secara rambang adalah tidak tepat dan tidak disokong oleh keterangan. Keputusan Kami [64] Setelah meneliti kes pembelaan, kami mendapati perayu telah berjaya membuktikan atas imbangan kebarangkalian bahawa beliau mengalami sakit otak (legal insanity) pada masa kejadian sebagaimana diperuntukkan di bawah seksyen 84 Kanun Keseksaan di mana ia tidak terjumlah kepada satu kesalahan jenayah. [65] Menggunapakai peruntukan di bawah seksyen 347 Kanun Prosedur Jenayah, Mahkamah ini membebas dan melepaskan perayu kerana beliau melakukan kesalahan semasa hilang akal dan tidak mengetahui perbuatan beliau adalah salah atau menyalahi undang-undang (legal insanity). [66] Selanjutnya, menggunapakai peruntukan di bawah seksyen 348 Kanun Prosedur Jenayah, Mahkamah ini memerintahkan perayu dihantar ke Hospital Mental di Perak atau di Johor mengikut kesesuaian dan Mahkamah akan menyediakan laporan kepada Duli Yang Maha Mulia Yang DiPertuan Agong bagi perkenan Tuanku di bawah seksyen 348(2) Kanun Prosedur Jenayah. [67] Rayuan terhadap sabitan dan hukuman dibenarkan. Keputusan Hakim Mahkamah Tinggi atas sabitan dan hukuman diketepikan. Bertarikh: 4 Januari 2024 - sgd - Hadhariah binti Syed Ismail Hakim Mahkamah Rayuan Bagi Perayu : Encik Anbanathan a/l Yathiraju; Tetuan Anba & Associates. Bagi Responden : TPR Puan How May Ling; Jabatan Peguam Negara.