Jailaila Baki Bin Abdul Hamid (BF-83RS-39-11/2021)

(2) utas rantai tangan emas, 2. (2) utas rantai leher emas, 3. (4) keping gold bar, bernilai rm18,000/-, kepunyaan: Hilmiyati Binti Mahmud, kpt: 741107-14-5030. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 380 kanun keseksaan dan boleh di hukum di bawah peruntukan seksyen yang sama. Hukuman seksyen 380 kanun keseksaan: Hendaklah diseksa dengan penjara selama tempoh yang boleh sampai sepuluh tahun, dan dengan denda, dan bagi kesalahan kali yang kedua atau yang kemudian bolehlah dikenakan penjara dan bolehlah juga dikenakan denda atau sebat. [3] Pertuduhan telah dibacakan kepada OKT, OKT tidak mengaku salah dan mohon untuk dibicarakan. OKT di dalam kes ini diwakili peguam. Di peringkat akhir kes pendakwaan, di atas penilaian maksimum, Mahkamah telah mendapati pendakwaan telah gagal membuktikan kes Prima facie terhadap OKT. Oleh yang demikian, OKT telah dilepaskan dan dibebaskan tanpa dipanggil untuk membela diri. [4] Pendakwaan telah tidak berpuas hati dan merayu terhadap keputusan tersebut. Saksi Pendakwaan. [5] Untuk membuktikan kes Pendakwaan, Pendakwaan telah memanggil seramai 5 orang saksi pendakwaan untuk membuktikan pertuduhan di dalam kes ini terhadap OKT. [6] Saksi yang telah dipanggil adalah sebagaimana berikut; BIL SAKSI PENDAKWAAN NAMA CATITAN 1 SP1 Hilmiyati binti Mahmud Pengadu 2 SP2 Abu Mansur bin Arshad Ketua Arrahnu Bank Kerjasama rakyat 3 SP3 Nor Azman bin Ali Pegawai Tangkapan 4 SP4 Sjn Roslan Penjaga Stor 5 SP5 Sjn Muhammad Fitri bin Husin Pegawai Penyiasat 6 SP6 Sarjan Zainudin bin Baharum Jurugambar [7] Pendakwaan juga telah mengemukakan ekshibit sebanyak 24 ekshibit yang terdiri daripada beberapa laporan dan dokumen sebagaimana berikut; P/ID DOKUMEN CATITTAN P1 Laporan polis pengadu P2 Gambar tempat kejadian (P2 a-e) P3 Plastik PDRM P4 Beg Charles Keith P5 2 Utas Rantai Tangan P6 2 Utas Rantai Leher P7 4 keping gold bar P7b Gambar-gambar barang kemas P11 Resit Kedai emas Banbau P12 Gambar-gambar rantai tangan dan leher di kedai pajak Arrahnu P13 Gambar-gambar rantai tangan dan leher di atas mesin timbangan IDD12 Kertas kausa Mahkamah Tinggi Syariah Syah Alam IDD 13 Penyata Akaun Public Bank P14 Surat Gadaian 12129827 dan 13139778 P15 Rantai leher P15 a Rantai tangan P15 b P16 Laporan Polis BK Sentosa/005199/21 P17 Laporan Polis BK Sentosa/005239/21 P18 Borang Bongkar P19 Borang Penyerahan Barang Kes P20 Paper bag Hitam P21 Rajah Kasar P22 Sijil 90A, akta keterangan P23 Sampul dan CD (a dan b) P24 Sijil 90A Akta keterangan LATAR BELAKANG KES [8] Latar belakang kejadian adalah sebagaimana berikut;

8.1 OKT dan Pengadu (selepas ini disebut sebagai SP1) merupakan bekas pasangan yang terdahulu telah berkahwin pada 15.9.1996 dan kemudian telah bercerai pada 11.4.2018.

8.2.SP1 dan OKT telah tinggal di No 13, Jalan Mawar 1, Bandar Bukit Beruntung, 48300 Rawang, di dalam Daerah Hulu Selangor, Di Dalam Negeri Selangor sepanjang perkahwinan. dan kemudian setelah bercerai SP1 telah keluar dari rumah dan menyewa di Apartment Kekwa pada sekitar tahun 2020.

8.3 SP1 telah berkahwin dengan 1 individu yang lain pada bulan September 2019 dah pada ketika itu dikatakan masih lagi tinggal di alamat No 13 Jalan Mawar 1 tersebut sehingga sekitar tahun 2021.

8.4 Semasa kejadian jenayah ini berlaku SP1 mengatakan beliau telah pun berpindah ke Apartment Kekwa. OKT telah dikatakan menghalau SP1 keluar dari rumah di Jalan Mawar 1 sekitar pada 21/1/2021 tetapi kerap juga datang ke rumah berkenaan walapun telah dihalau keluar oleh OKT.

8.5 Selepas dihalau dari rumah berkenaan, SP1 telah membuat tuntutan harta sepencarian di Mahkamah Tinggi Syariah Shah Alam dan masih berjalan sehingga sekarang.

8.6 Pada 13.8.2021 SP1 telah ke rumah di Jalan Mawar 1 dan menyatakan barang kemas tersebut telah hilang dan telah membuat laporan polis pada 22.8.2021.

8.7 Di dalam tuntutan balas terpinda OKT di Mahkamah Syariah, bertarikh 26/1/2022 tersebut OKT telah memasukkan tuntutan sepencarian ke atas Rumah Jalan Mawar, kereta Estima dan BMW dan juga barang kemas sebagaimana di dalam pertuduhan bagi kes ini. Perbincangan dan Analisa [9] Takrifan curi adalah dinyatakan di bawah Seksyen 378 Kanun Keseksaan iaitu; Seksyen 378 Kanun Keseksaan takrif cuti iaitu: “Whoever, intending to take dishonestly any movable property out of the possession of any person without that person’s consent, moves that property in order to such taking, is said to commit theft.” [10] Dan apabila sesuatu kejadian curi itu di lakukan di dalam mana-mana bangunan, kediaman dan yang sebagaimana tertakluk di bawah Seksyen 380 iaitu dikategorikan sebagai Mencuri dalam rumah kediaman. Peruntukkan di bawah Seksyen 380 Kanun keseksaan adalah dinyatakan di dalam

Mencuri dalam rumah kediaman, dsb – Barang siapa melakukan kesalahan mencuri dalam mana-mana bangunan, khemah, atau perahuan, iaitu bangunan, khemah atau perahuan yang digunakan sebagai tempa kediaman manusia, atau simpanan harta benda, hendaklah diseksa dengan penjara selama tempoh yang boleh sampai sepuluh tahun, dan boleh juga dikenakan denda dan bagi kesalahan kali yang kedua atau yang kemudian hendaklah diseksa dengan penjara dan bolehlah juga dikenakan denda atau sebat. [11] Adalah menjadi beban tugas pendakwaan untuk membuktikan elemen-elemen pertuduhan di bawah Seksyen 380 Kanun Keseksaan adalah sebagaimana berikut;

Subjek tersebut adalah harta mudah alih

Harta tersebut adalah dalam milikan pengadu

Harta tersebut berada di dalam bangunan.

OKT telah memindahkan harta tersebut tanpa kebenaran pengadu.

Bangunan tersebut ketika itu digunakan untuk menyimpan harta tersebut.

OKT berbuat demikian dengan niat untuk membawa harta tersebut keluar dari milikan pengadu

OKT melakukannya dengan tidak jujur.

(A) Barang Kes/Subjek Adalah Harta Mudah Alih. [12] Mahkamah berpuas hati barangan yang di ambil adalah harta mudah alih iaitu barang kes adalah merupakan barang kemas yang terdiri daripada . (2) utas rantai tangan emas, (2) utas rantai leher emas, 3. (4) keping gold bar, bernilai rm18,000/-. Mahkamah merujuk kepada Seksyen 22 Kanun Keseksaan mendefinasikan “Movable property’ seperti berikut:- “The words “movable property” are intended to include corporeal property of every description, except land and things attached to the earth, or permanently fastened to anything which is attached to the earth.

(B) Harta Tersebut Adalah Dalam Milikan Pengadu [13] Terdapat pertikaian di dalam elemen ini di mana saya berpendapat ianya tidak dapat dipenuhi oleh pendakwaan lalu menyebabkan elemen kesalahan di bawah Seksyen 380 yang dipertuduhkan ke atas OKT tidak berjaya dan gagal dipenuhi. [14] OKT dan SP1 di dalam kes ini telah bercerai dan masih dalam proses tuntutan harta sepencarian. Mengikut penyataan SP1 beliau telah dihalau dari rumah kediaman pada tarikh 21/2/2021 dan selanjutnya beliau telah memfailkan tuntutan harta sepencarian di Mahkamah Tinggi Syariah Shah Alam dan masih berjalan sehingga sekarang. Tuntutan oleh SP1 adalah rumah manakala tuntutan OKT adalah rumah di Jalan Mawar tersebut iaitu di mana tempat kejadian berlaku, sebuah kereta Estima dan sebuah kereta BMW dan barang kemas sebagaimana pertuduhan di dalam perkara ini, perkara ini diakui oleh SP1. [15] Harta sebagaimana permohonan tuntutan sepencarian termasuk barang kemas sebagaimana pertuduhan ini adalah masih tertakluk kepada keputusan kes harta sepencarian di Mahkamah Tinggi Syariah Shah Alam. OKT di dalam perkara ini telah juga memberikan wang penyelesaian RM8000 untuk sebahagian nilai barang kemas tersebut. [16] Melalui keterangan SP1 mengakui barang-barang kemas tersebut adalah dibeli atas usaha bersama perniagaan yang dimiiki OKT dan meruapakan harta yang dibeli dalam tempoh perkahwinan. Pemeriksaan SP1 menyatakan sebagaimana berikut; MAH : DD12C-jawapan kepada pembelaan (Mahkamah Syariah).

PB : Rujuk IDD12C-di perenggan 24, yang mana kamu telah mengakui perenggan 29 tuntutan balas terpinda yang mana barang-barang kemas telah dibeli dalam tempoh perkahwinan, setuju? SP1 : Setuju. [17] Di dalam Seksyen 2, Enakmen Undang-undang Keluarga Islam (Negeri Selangor) 2003, Harta sepencarian ditakrifkan “harta yang diperolehi bersama oleh suami isteri semasa perkahwinan berkuat kuasa mengikut syarat-syarat yang ditentukan oleh Hukum Syarak” [18] Oleh yang demikian, milikan barang kemas tersebut adalah bukan secara mutlaknya milik SP1 iaitu pengadu di dalam kes ini. Jesteru itu, elemen milikan di dalam pertuduhan ini telah gagal dipenuhi oleh pendakwaan.OKT di dalam kes ini mempunyai hak bonafide ke atas harta barang kemas tersebut sebagaimana disenaraikan di dalam pertuduhan jesteru itu elemen ini gagal dan tidak lagi dapat dipenuhi oleh pendakwaan. [19] Selanjutnya, saya merujuk kepada keputusan Mahkamah Supreme India di dalam kes Chandi Kumar Das Karmarkar and another v Abanidhar Roy (1964) 1 MLJ (Crl) 238, di mana Mahkamah memutuskan,where it was held: This Court in Suvvari Sanyasi Apparao and another v. Boddepalli Lakhminarqyana and another observed as follows: “It is settled law that where a bona fide claim of right exists, it can be a good defence to a prosecution for theft. An act does not amount to theft, unless there be not only no legal right but no appearance of colour of a legal right.” By the expression “colour of a legal right” is meant not a false pretence but a fair pretence, not a complete absence of claim put a bona fide claim, however weak. This Court observed in the same case that the law was stated in 2 East Plees of the crown page 659 to be: “If there be in the prisoner any fair pretence of property or right, or if it be brought into doubt at all the Court will direct an acquittal” and referred to 1 Hales pleas of the crown page 509 that “the best evidence is that the goods were taken quite openly”. The law stated by East and Hale has always been the law on the subject of theft in India and numerous cases decided by Indian Courts are to be found in which these principles have been applied. Niyogi, J., in his judgment also referred to some of the decisions of the Calcutta High Court and we find ourselves in particular agreement with the following statement of the law in Hamid Ali Bepari v. Emperor “It is not theft if a person, acting under a mistaken notion of law and believing that certain property is his and that he has the right to take the same---.removes such property from the possession of another.” The question that arises is whether the finding of the Additional Sessions Judge, Burdwan that there was no dishonest intention could be said to be wrong and required to be set aside. In this case the complainant filed the complaint against 21 persons charging them with numerous offences one of them being theft. The Magistrate summoned only three persons and framed a charge under section 379, Indian Penal Code. One of the three persons was acquitted and the two appellants were convicted. It is clear that the case was much exaggerated by the complainant. Theft was said to have taken place on the 13th and 14th January, 1958. There was hardly any evidence about the occurrence on the first date and even the evidence in respect of the second day was slender and interested. But as it has been believed we do not say more and accept the finding that fish were caught by the appellants at least on one day. The accused no doubt denied catching fish and this might have shown that they had a dishonest intention but they also brought evidence. 1.0 prove alternatively that after clearing the tank of weeds they had caught fish for some religious ceremony not on the two dates alleged but four days earlier. This was said to have been done under a bona fide claim of right and their plea was accepted by the Additional Sessions Judge, Burdwan. [20] Nilai pengaruh di dalam kes-kes dari negara India ini diperbincangkan di dalam kes Ling Kai Huat & Anor v. Public Prosecutor [1966] 1 MLJ 123, di mana Lee Hun Hoe J (later CJSS) mengatakan: Our Penal Code has its origin in the Indian Penal Code. Therefore, Indian authority is bound to be persuasive and should be treated with respect.

(C) Harta Tersebut Berada Di Dalam Bangunan (D) OKT Telah Memindahkan Harta Tersebut Tanpa Kebenaran Pengadu Dan Harta Tersebut Berada Di Dalam Bangunan dan (E) OKT Berbuat Demikian Dengan Niat Untuk Membawa Harta Tersebut Keluar Dari Milikan Pengadu [21] Di dalam penyataan SP1 semasa disoal balas oleh peguambela telah mengakui bahawa beliau telah pun berpindah dari rumah perkahwinan di Jalan Mawar 1 dan barang kemas berkenaan merupakan harta hasil perkahwinan antara keduanya. Harta barang kemas berkenaan juga telah diletakkan di rumah perkahwinan tersebut. [22] Apabila harta tersebut dipindahkan dari bangunan atau kediaman tersebut adalah pada asasnya tidak memerlukan kebenaran sesiapa termasuk SP1 kerana barang kemas tersebut merupakan perkara yang masih menjadi pertikaian di Mahkamah Syariah. Kediaman yang dinyatakan tempat barang kes di letakkan adalah juga milik OKT. [23] Oleh yang demikian, di dalam penilaian maksimum, saya mendapati berdasarkan bukti yang telah dikemukakan di Mahkamah, Pendakwaan telah gagal membuktikan OKT telah memindahkan harta tersebut tanpa kebenaran SP1. Isu kebenaran di dalam perkara ini adalah tidak diperlukan dari SP1 kerana SP1 sendiri telah berpindah dari rumah /kediaman di mana harta tersebut terletak dan OKT juga adalah juga berhak ke atas harta sebagaimana pertuduhan di dalam kes ini.

(F) Bangunan Tersebut Ketika Itu Digunakan Untuk Menyimpan Harta Tersebut. [24] Kediaman No 13 Jalan Mawar 1, Bandar Bukit Beruntung, 48300 Rawang, di dalam Daerah Hulu Selangor, Di Dalam Negeri Selangor yang dikatakan tempat berlakunya jenayah sebagaimana pertuduhan adalah merupakan kediaman perkahwinan dibeli hasil daripada keuntungan perniagaan di dalam tempoh perkahwinan yang masih juga merupakan perkara di dalam pertikaian antara kedua dua pihak di Mahkamah Syariah. [25] Kediaman ini telah ditinggalkan oleh SP1 setelah beliau bercerai dengan OKT dan selanjutnya beliau juga telah meninggalkan harta iaitu barang kemas sebagaimana pertuduhan di rumah tersebut.

(G) OKT Melakukannya Dengan Tidak Jujur. [26] Elemen yang terakhir adalah pendakwaan perlu buktikan OKT berniat tidak jujur yang mana perkara ini apabila dinilai dari keterangan SP1. Beliau telah secara jelas mengakui telah menerima sebahagian harga barang kemas yang pada ketika itu berjumlah RM8000. wang ini tidak dipulangkan oleh SP1 kepada OKT dan malahan diterima beliau tanpa persoalan. [27] Sekiranya diihat daripada pertuduhan nilai barang kemas tersebut pada waktu itu adalah RM18,000 dan SP1 telah menerima sebahagian jumlah iaitu RM8000. iaitu hampir separuh dari nilai barang kemas. Penyelesaian telahpun diterima oleh SP1 walaupun harta ini masih di dalam pertikaian di Mahkamah Syariah. [28] Ini menunjukkan niat baik OKT yang tidak mahu memanjangkan dan mahu menyelesaikan perkara ini. Oleh yang demikian, di dalam penilaian maksimum, saya mendapati berdasarkan bukti yang telah dikemukakan di Mahkamah, Pendakwaan telah gagal membuktikan elemen bahawa OKT telah melakukan dengan tidak jujur dan memandangkan terdapat pertikaian berkenaan perkara ini di Mahkamah Syariah, dapat dilihat bahawa OKT ini beranggapan beliau secara bona fide tuntutan terhadap harta tersebut. [29] Sekali lagi saya merujuk kepada kes sebagaimana di atas Chandi Kumar Das Karmarkar and another v Abanidhar Roy (1964) 1 MLJ (Crl) 238, di mana Mahkamah memutuskan,where it was held: This Court in Suvvari Sanyasi Apparao and another v. Boddepalli Lakhminarqyana and another observed as follows: “It is settled law that where a bona fide claim of right exists, it can be a good defence to a prosecution for theft. An act does not amount to theft, unless there be not only no legal right but no appearance of colour of a legal right.” Kesimpulan Kes Di Akhir Pendakwaan. [30] Saya telah menilai bukti dan keterangan dan mendapati pendakwaan juga telah gagal membuktikan elemen-elemen pertuduhan ke atas OKT. Jesteru itu, pendakwaan telah gagal membuktikan prima facie kes di bawah 380 Kanun Keseksaan ke atas OKT. [31] Selanjutnya juga saya menganalisa keterangan dengan kebarangkalian dan ketidakbarangkalian sebagaimana diputuskan di dalam kes Sia Soon Suan v. Public Prosecutor [1966] 1 MLJ 116 on page 118, Mahkamah Persekutuan menyatakan; Nevertheless, the requirements of strict proof in a criminal case cannot be relaxed to bridge any material gap in the prosecution evidence. Irrespective of whether this court is otherwise convinced in its own mind of the guilt or innocence of an accused, its decision must be based on the evidence adduced and nothing else. [Emphasis added] [32] Mahkamah adalah tertakluk kepada keseluruhan bukti yang dikemukakan oleh pendakwaan dengan penilaian maksimum yang mana telah dijelaskan di dalam keputusan bagi kes PP v. Lee Hock Lai [2004] 1 CLJ 57: In my view, the ‘maximum evaluation’ refers to a proper and complete evaluation of all the evidence adduced to determine whether a prima facie case has or has not been made out. Thus, all the evidence adduced has to be scrutinised properly and this should not be just a perfunctory, cursory evaluation or an exercise of skimming over the surface of the evidence only. The prosecution must make out the ingredients of the charge with the evidence adduced. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution’s case at this stage of the proceedings itself then it cannot be said that a ‘prima facie’ has been made out. The defence ought not to be called merely to clear or clarify the doubts. The benefit of the doubt, if any, at the end of the prosecution’s case must go to the accused . [33] Di dalam kes ini, saya mendapati pendakwaan tidak berjaya membuktikan prima facie kes terhadap OKT (seksyen 173(f)(ii) KTJ). Prima facie gagal dibuktikan kerana pendakwaan gagal membuktikan setiap elemen kesalahan prima facie sebagaimana dipertuduhan yang membolehkan sekiranya which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction (section 173(h)(iii) KTJ). [34] Dengan penilaian maksimum, keterangan dan bukti yang dikemukakan adalah tidak mencukupi dan memadai untuk pembelaan dipanggil. Saya juga tidak bersedia untuk menyabitkan OKT dengan kesalahan sekiranya OKT berhasrat untuk memilih berdiam diri semasa pembelaan: Balachandran v. PP [2005] 1 CLJ 85; PP v. Mohd Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 dan sebagaimana kemungkinan pembelaan yang telah dikemukakan oleh OKT di dalam kes ini pada fikiran saya adalah telah mendatangkan keraguan. Sekali lagi saya merujuk kepada kes Chandi Kumar Das Karmarkar (supra), “(I)f there be in the prisoner any fair pretence of property or right, or if it be brought into doubt at all the Court will direct an acquittal”. [35] Oleh yang demikian, OKT adalah dilepas dan dibebaskan tanpa perlu dipanggil membela diri. [36] Saya memohon keputusan terhadap OKT adalah dikekalkan. Bertarikh 25/8/2025 Nurul Izzah binti Hasan Basri Majistret Mahkamah Majistret Kuala Kubu Bharu Eirene Nabila Amani Williams-Hunt Timbalan Pendakwa Raya Mohd Tajuddin bin ABD Razak Hasshahari & Partners, Shah Alam Peguam bagi Tertuduh