Jbs Australia Pty Limited v Raihanah Cold Storage Sdn. Bhd. (JA-22NCC-31-03/2025)

Ini adalah rayuan oleh Defendan terhadap keputusan Mahkamah ini pada 30 September 2025 yang telah membenarkan Permohonan Plaintif (Lampiran 9) (permohonan tersebut) untuk memasukkan Penghakiman terhadap Defendan selaras dengan Aturan 14 Kaedah 1, Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 (KKM 2012) dan juga kos berjumlah RM5000.00 tertakluk kepada fi alokatur hendaklah dibayar oleh Defendan kepada Plaintif.

Pada 06.06.2025, Plaintif telah memfailkan permohonan untuk suatu Perintah Penghakiman Muktamad/Penghakiman Terus yang memihak kepada Plaintif dimasukkan terhadap Defendan dimana Defendan hendaklah membayar kepada Plaintif:

ganti rugi khas sebanyak US$146,981.05 (atau jumlah yang setara dalam Ringgit Malaysia pada tarikh penghakiman dimasukkan) sebagai kerugian jualan semula;

(ii) ganti rugi khas sebanyak RM674,004.48 bagi, antara lain, kos pengendalian, tahanan, penyimpanan dan pengangkutan yang ditanggung oleh Plaintif;

(iii) ganti rugi khas sebanyak RM11,269.00dan AUD2,623.13 (atau jumlah yang setara dalam Ringgit Malaysia pada tarikh penghakiman dimasukkan) iaitu perbelanjaan perjalanan dan logistik yang ditanggung oleh Plaintif;

(iv) jumlah Faedah sebanyak US$40,029.90 (atau jumlah yang setara dalam Ringgit Malaysia pada tarikh penghakiman dimasukkan), sebagai faedah pembayaran lewat yang dikira pada kadar 12% setahun dari 16.04.2024 hingga 27.03.2025 dan berterusan dan terkumpul pada kadar harian sebanyak US$48.32 dari 27.03.2025 sehingga penyelesaian penuh dan muktamad hutang penghakiman ini; dan

kos tindakan dan kos permohonan ini; dan

(vi) apa-apa relif lanjut atau lain-lain yang difikirkan sesuai dan wajar oleh Mahkamah Yang Mulia ini.

Alasan-alasan ringkas untuk menyokong permohonan ini adalah seperti berikut:

Pada atau sekitar September 2023, Plaintif dan Defendan merasmikan hubungan perdagangan yang difasilitasi oleh VXL Enterprise Sdn. Bhd.

(ii) Pada 13.09.2023, Defendan telah menandatangani Borang Pelanggan Baharu milik Plaintif (‘Kontrak’), dan bersetuju untuk terikat kepada terma standard Plaintif termasuk terma-terma yang memperuntukkan bahawa Defendan hendaklah membeli barang-barang niaga berdasarkan harga dan spesifikasi yang ditetapkan dalam mana-mana Pengesahan Jualan atau invois (‘Perjanjian’).

(iii) Antara November 2023 dan Jun 2024, atas permintaan Defendan dan untuk akaunnya di bawah Kontrak dan Perjanjian, Plaintif telah menjual dan menghantar pelbagai produk daging kepada Defendan (secara kolektifnya, ‘Barang-barang Niaga’) bagi jumlah keseluruhan sebanyak US$1,157,098.95 di bawah 12 Pengesahan Jualan (‘CoS’) dan invois-invois yang sepadan.

Semua kontena Barang-barang Niaga di bawah CoS telah tiba di Pelabuhan Klang antara April dan Jun

Namun begitu, Defendan telah gagal, enggan, atau cuai untuk membuat bayaran atau menuntut pemilikan Barang-barang Niaga tersebut.

Walaupun terdapat pelbagai komunikasi berkenaan penyelesaian dan mitigasi, tiada penyelesaian berjaya dicapai. Sehubungan itu, disebabkan kebimbangan terhadap kualiti produk, peningkatan kos penyimpanan Barang-barang Niaga yang ditahan di pelabuhan untuk tempoh yang lama serta pilihan pasaran terhad terhadap daging sejuk beku secara pukal, Plaintif terpaksa menjual semula Barang-barang Niaga kepada 6 pembeli sekunder (secondary buyers) pada harga yang jauh lebih rendah daripada harga asal yang dipersetujui sebelum ini, lalu telah menanggung kerugian hasil jualan semula sebanyak US$146,981.05 (‘Jumlah Kerugian Jualan Semula’).

Tambahan pula, akibat kegagalan Defendan untuk membayar dan menguruskan pelepasan Barang-barang Niaga dengan segera dari pelabuhan, Plaintif telah menanggung kos dan perbelanjaan tambahan bagi:

5.1. caj Pengendalian, Penyimpanan dan Tahanan sebanyak RM630,516.25 yang dibayar kepada Dynamic SMB Logistics Sdn.Bhd. bagi tujuan pengeluaran segera Barang-barang Niaga dari tahanan pelabuhan, pengangkutan ke fasiliti penyimpanan sejuk beku yang selamat, serta pengurusan formaliti kastam yang berkaitan (rujuk eksibit “JBS-8” di muka 479, 394,402,409,416,424,435,441,451,460,470,467,468,4 76-478 dan 481, Lampiran 10);

5.2. perbelanjaan pemindahan semula sebanyak RM43,488.23 yang ditanggung bagi mendapatkan perkhidmatan Gold Cold Integrated Logistics Sdn. Bhd. untuk memindahkan beberapa kontena ke gudang dengan fasiliti penyimpanan sejuk khas sementara menunggu penjualan semula dan penghantaran (rujuk eksibit “JBS-9” ms 483,484,495,498,501,505,509 dan 512 Lampiran 10); dan

5.3 perbelanjaan perjalanan kecemasan dan logistik berjumlah RM11,269.00 dan AUD2,623.13 bagi En. Natanael Carvalho, meliputi tempoh dari 30.06.2024 hingga 20.07.2024, untuk menjalankan rundingan dengan wakil Defendan, mendapatkan pembeli alternatif dan menyelia proses penjualan semula. (rujuk eksibit “JBS-10”, ms 544-546 dan ms 535-543, Lampiran 10)

Selain daripada perkara-perkara di atas, Plaintif menegaskan bahawa ia berhak untuk menuntut faedah pembayaran lewat yang dikira dari 16.04.2024 hingga 27.03.2025 pada kadar 12% setahun, dalam jumlah sebanyak US$40,029.90.

Walaupun Plaintif telah memberi pelbagai tuntutan dan peringatan kepada Defendan, Defendan masih gagal, abai, atau cuai untuk membuat sebarang pembayaran kepada Plaintif. Oleh itu, Plaintif telah memulakan tindakan ini.

Plaintif menegaskan bahawa Defendan adalah secara adil dan benar berhutang kepada Plaintif sebanyak US$146,981.05 dan AUD2,623.13 (atau jumlah yang setara dalam Ringgit Malaysia pada tarikh penghakiman dimasukkan), RM685,273.48, beserta faedah sebanyak US$40,029.90, yang terus berkumpul pada kadar harian sebanyak US$48.32 (atau jumlah yang setara dalam Ringgit Malaysia pada tarikh penghakiman dimasukkan) dari 27.03.2025 sehingga penyelesaian penuh dan muktamad bagi jumlah yang dinyatakan di atas.

Defendan tidak mempunyai sebarang pembelaan terhadap tuntutan Plaintif. Sebarang dakwaan atau penegasan yang kononnya merupakanpembelaan Defendan adalah tidak berasas dan sekadar penafian kosong. Penafian-penafian kosong tersebut tidak membawa sebarang kekuatan undang-undang dan tidak boleh dijadikan asas kepada suatu pembelaan yang sah.

Tiada sebarang isu bona fide yang perlu dibicarakan, dan tindakan ini boleh diputuskan secara ringkas berdasarkan pliding, afidavit dan dokumen kontemporari yang dilampirkan demi menjimatkan masa dan kos perbicaraan, memandangkan tuntutan Plaintif adalah jelas.

Defendan pula telah mengemukakan bantahan awal terhadap permohonan ini kerana ianya difailkan pada 6.6.2025 iaitu setelah Pembelaan dimasukkan pada 27.05.2025 yang mana Plaintif sepatutnya memfailkan permohonan tersebut selepas memorandum kehadiran dimasukkan. Tiada sebarang alasan atau penjelasan dikemukakan berhubung dengan kelengahan tersebut.

Defendan menegaskan terdapat isu-isu fakta yang material, nyata dan bona fide antara pihak-pihak yang memerlukan perbicaraan penuh. Isu-siu tersebut tidak boleh diputuskan hanya berdasarkan affidavit semata-mata sebaliknya memerlukan keterangan lisan, penilaian dokumen kontraktual yang lebih terperinci dan pemeriksaan balas bagi menilai kebenaran sebenar sesuatu fakta dan niat pihak-pihak.

Defendan juga menegaskan antara isu utama yang perlu dibicarakan dan menunjukkan bahawa Defendan mempunyai pembelaan yang sebenar dan berasas adalah seperti berikut:

(A) Kewujudan klausa bidang kuasa eksklusif Mahkamah Australia dan adakah tindakan ini wajar di failkan di Malaysia dan adakah Mahkamah ini mempunyai bidang kuasa untuk mendengar dan memutuskan tuntutan ini.

Bagi isu ini Defendan merujuk kepada borang “New Customer Form” bertarikh 13.01.2023 (Borang Pelanggan) di eksibit “JBS-2”, Afidavit Sokongan Plaintif sebagai asas kepada dakwaan kononnya wujud perjanjian antara Plaintif dan Defendan yang mana dinafikan oleh Defendan dan Borang Pelanggan tersebut tidak membentuk kontrak yang sah dan tidak mengikat Plaintif dan Defendan kerana tiada sebarang harga, kuantiti, atau terma khusus berkenaan urusniaga yang menjadi subjek tuntutan ini.

Jika benar Borang Pelanggan ingin dijadikan asas kontrak oleh Plaintif maka jelas di perenggan 16(b) Borang Pelanggan tersebut memperuntukkan bahawa perjanjian tersebut hendaklah ditadbir oleh undang-undang Negeri Queensland, Australia dan bahawa pihak-pihak “submit to the exclusive jurisdiction of the Courts in the Central Bussiness District at Brisbane, Australia.” Justeru itu tindakan Plaintif memfailkan prosiding di Mahkamah ini adalah secara nyata dan bercanggah dengan kluasa bidang kuasa eksklusif yang digubal oleh mereka sendiri dan isu ini wajar dibicarkan secara penuh.

(B) Isu Kontrak yang perlu ditentukan melalui perbicaraan kerana Skop dan Kesan Terma dalam Borang Pelanggan tidak jelas dan dipertikaikan,

Bagi isu ini Defendan menegaskan walaupun terdapat tandatangan Defendan dalam Borang Pelanggan ini ianya mengandungi satu set “Terms and Conditions” standard, seperti yang dirujuk oleh Plaintif. Namun kewujudan tandatangan tersebut tidak mengikat Defendan terhadap kesemua relief luar jangka (consequential relief) yang kini dituntut oleh Plaintif.

Defendan juga menegaskan bahawa kontrak yang sebenar bagi setiap transaksi jual beli hanya wujud apabila terdapat Confirmation of Sale, invois atau komunikasi bertulis yang menetapkan terma-terma khusus seperti kuantiti, jenis barang, harga dan tarikh penghantaran dan oleh itu Borang Pelanggan hanyalah bersifat permulaan hubungan komersial bukannya satu kontrak penuh yang memberi kesan automatik kepada semua tuntutan Plaintif.

Klausa indemnity yang dirujuk Plaintif (klausa 6(c), 12(b) dan 15(b)) adalah bersifat standardised risk-shifting yang memerlukan interpretasi ketat dan bukan boleh digunakan secara mutlak untuk liabiliti bagi kos luar jangka tanpa bukti langsung bahawa terdapat perlanggaran kontrak oleh Defendan, kos yang dituntut adalah dalam jangkaan munasabah kedua-dua pihak pada masa kontrak dan setiap kos benar-benar berpunca daripada tindakan Defendan dan bukan keputusan unilateral atau kecuaian pihak ketiga seperti VXL Enterprise Sdn Bhd (VXL).

Terma klausa 5 iaitu yang menetapkan bahawa Defendan telah menerima barang dan terikat untuk membuat bayaran sekiranya tidak ada bantahan dikemukakan dalam masa 07 hari selepas penghantaran tidak boleh ditaksirkan bahawa secara automatik ia mewujudkan liabliti tanpa syarat dan klausa tersebut hanya terpakai apabila ada kontek yang sah dan lengkap yang mana menjadi isu dalam kes ini.

Klausa 6,12 dan 15 dalam Borang Pelanggan juga hanya memberikan hak umum kepada Plaintif untuk menuntut bayaran kos berkaitan urusniaga tetapi tidak membuktikan kos spesifik seperti kerugian penjualan semula, kos penyimpanan dan logistik, kos perjalanan dan faedah 12% setahun adalah secara nyata dipersetujui Defendan.

Tiada satu pun dokumen invois atau CoS yang dikemukakan Plaintif menyatakan secara jelas bahawa Defendan bersetuju dengan semua kos tambahan tersebut. Begitu juga apabila sebahagian kos dan kerugian yang dituntut melibatkan tindakan pihak ketiga (VXL) atau langkah unilateral Plaintif sendiri untuk penjualan semula yang tidak pernah disahkan dan diarahkan oleh Defendan. Oleh itu sama ada kluasa-klausa tersebut boleh menanggung kesemua kos dan relief yang dipohon adalah isu undang-undang dan fakta yang memerlukan tafsiran kontrak secara terperinci serta semakan konteks sebenar urusniaga maka perlu dibicarakan dan tidak ditentukan berdasarkan affidavit. (C ) Ketiadaan Nexus langsung dan Dokomuntasi yang dipertikaikan berhubung tuntuan kos.

Plaintif menuntut pelbagai kos luar jangka seperti caj demurrage, pelupusan pengangkutan balik, dan tanahan kononnya atas asas beberapa terma standard dalam Borang Pelanggan. Defendan menegaskan bahawa tuntutan ini melibatkan persoalan fakta dan memerlukan siasatan melalui perbicaraan penuh.

Plaintif juga tidak mengemukakan sebarang bukti bahawa Defendan dimaklumkan, membantah atau mengesahkan nilai dan skop kos-kos tersebut seblum tindakan pelupusan atau lain-lain diambil dan oleh itu sebarang pelaksanaan kerja oleh pihak ketiga tidak boleh secara automatik mengikat Defendan kepada liabiliti kewangan, terutamanya tanpa pengesahan bertulis atau rundingan terdahulu. Kebergantungan Plaintif kepada beberapa invois sehala dan dokumen dalaman yang tidak pernah disahkan oleh Defendan tidak boleh ditentukan melalui Penghakiman Terus.

Oleh itu permohonan tersebut adalah bersifat pramatang dan tidak wajar kerana terdapat pelbagai isu fakta dan undang-undang yang masih dipertikaikan secara substantive dan hanya boleh ditentukan melalui perbicaraan penuh.

Permohonan ini sama sekali tidak memenuhi kriteria ketat yang ditetapkan bagi Penghakiman Terus dibawah Aturan 14 Kaedah 1 KKM 2012 bahawa Penghakiman Terus hanya boleh diberikan dalam keadaan dimana tiada sebarang isu fakta yang dipertikaikan secara bona fide dan di mana tuntutan Plaintif adalah jelas, nyata dan tidak dapat dinafikan lagi (plain and obvious) oleh itu Defendan memohon Penghakiman Terus ini ditolak dengan kos.

Mahkamah ini akan merujuk kepada kertas-kertas kausa berikut dalam mempertimbangkan dan membuat keputusan untuk permohonan di Lampiran 9 ini:

Writ dan Pernyataan Tuntutan – Lampiran 1 dan Lampiran 2;

(ii) Pembelaan – Lampiran 7;

(iii) Jawapan Kepada Pembelaan – Lampiran 8;

(iv) Notis Permohonan (Aturan 14 KKM 2012) – Lampiran 9;

Afidavit Sokongan – Lampiran 10;

(vi) Afidavit Jawapan – Lampiran 11;

(vii) Afidavit Balasan – Lampiran 12;

(viii) Hujahan Bertulis Defendan – Lampiran13;

(ix) Hujahan Bertulis Plaintif – Lampiran 15;

Hujahan Balas Defendan –Lampiran 20;

(xi) Hujahan Balas Plaintif – Lampiran 22.

Undang-undang berkaitan permohonan penghakiman terus adalah mantap. Di bawah Aturan 14(1) Kaedah-kaedah Mahkamah 2012, sebelum sesuatu penghakiman terus dimasukkan, Plaintif perlu menunjukkan bahawa: - i. Penyata tuntutan telah diserahkan kepada Defendan ii. Defendan telah memasukkan kehadiran dan iii. Plaintif menunjukkan bahawa Defendan tidak mempunyai pembelaan. Didalam National Company For Foreign Trade v Kayu Raya Sdn Bhd [1984] 2 MLJ 300 diputuskan: “…..If however, these considerations are satisfied , the plaintiff will have established a prima facie case and he becomes entitled to judgment. The burden then shifts to the defendant to satisfy the Court why judgment should not be given against him [see Order 14 rules 3 and 4

(1).

Berdasarkan kes otoriti di atas, Plaintif telahpun memenuhi syarat

dan (ii) iaitu Penyataan Tuntutan Plaintif telah diserahkan kepada Defendan pada 11.04.2025 dan Defendan telah memasukkan kehadiran pada 21.04.2025. Isu yang penting di sini adalah syarat (iii) iaitu Plaintif perlu menunjukkan bahawa Defendan tidak mempunyai Pembelaan. Adakah pembelaan Defendan adalah satu bentuk penafian kosong semata-mata? Tindakan Defendan menafikan kewujudan perjanjian adalah tidak konsisten dengan dokumen-dokumen yang dikemukakan di Mahkamah. Untuk tujuan ini Mahkamah bergantung kepada keseluruhan kertas-kertas kausa yang dinyatakan di para 26 di atas. Hasil analisa kertas-kertas kausa tersebut Mahkamah mendapati seperti berikut: Plaintif ialah sebuah syarikat yang diperbadankan di Australia yang terlibat dalam pemprosesan, pengeksportan dan pengedaran global produk daging. Syarikat ini menjalankan perniagaan di bawah nama dagangan Swift & Company Trade Group. Defendan pula ialah sebuah syarikat yang diperbadankan di Malaysia yang menjalankan aktiviti pengedaran borong daging sejuk beku, pengilangan makanan dan perdagangan am.

Tuntutan Plaintif terhadap Defendan adalah berasaskan kepada Borang “New Customer Form” (Borang Pelanggan) eksibit “JBS- 2” ms 46-52, Lampiran 10 yang di tandatangan oleh Plaintif dan Defendan pada 13.09.2023, dan bersetuju untuk terikat kepada terma standard Plaintif termasuk terma-terma yang memperuntukkan bahawa Defendan hendaklah membeli barang-barang niaga berdasarkan harga dan spesifikasi yang ditetapkan dalam mana-mana Pengesahan Jualan atau invois (‘Perjanjian’) -“JBS-2”. Hubungan perdagangan ini difasilitasi oleh VXL yang bertindak sebagai orang tengah/ejen untuk Plaintif dan Defendan iaitu:

Semua barang dijual berdasarkan harga dan spesifikasi yang dinyatakan dalam dokumen Confirmation of Sale (“CoS”) atau invois [“Perjanjian”], dengan pengecualian bagi semua caj penyimpanan, pengangkutan, insurans, pembungkusan, pengurungan, pengendalian, penahanan, demuraj, penghantaran, eksport dan pelabuhan yang berkaitan dengan barang tersebut (“caj”); (Penekanan di tambah) Rujuk S.3 Borang Pelanggan para 6(a)

S.3 (Terms and conditions) of the Contract, para 6(a)

Unless otherwise expressly stated, the price excludes all storage, transportation, insurance, packing, crating or casing, handling, demurrage, delivery, export, porting, loading/unloading and quarantine charges, tax or exercise in connection with the Goods (charge and taxes). If the Seller expressly agrees in writing that the price includes any charges or taxes, the price is subject to adjustment for increases in any of those charges or taxes after the date of the Agreement. (Penekanan di tambah)

(ii) Defendan hendaklah membayar harga barang sepenuhnya, menanggung rugi sepenuhnya (fully indemnify) dan melindungi Plaintif daripada sebarang caj yang ditanggung oleh Plaintif dalam pembekalan barang tersebut; Rujuk S.3 Borang Pelanggan Para 6(c).

S.3 (Terms and conditions) of the Contract, para 6(c)

Subject to subclause (b), the Buyer shall pay and indemnify and hold harmless the Seller for all charges and taxes incurred by it in the supply of the Goods. (Penekanan di tambah)

(iii) Semua barang dijual di bawah Incoterms 2010, di mana risiko kehilangan atau kerosakan berpindah kepada Defendan apabila barang tiba di pelabuhan pelepasan. Plaintif mengekalkan hak milik penuh ke atas barang tersebut sehingga Defendan membuat bayaran penuh; Rujuk S.3 Borang Pelanggan para 12(c).

…

The Goods shall be entirely at the risk (including loss, damage or deterioration) of the Buyer from the time of ‘delivery ’in accordance under clause 9(a).

The Seller retains full title to the Goods until the Seller receives payment in full for the Goods and all other amounts owed by the Buyer to the Seller. (Penekanan di tambah)

(iv) Defendan hanya boleh menamatkan sesuatu Perjanjian dengan kebenaran bertulis daripada Plaintif. Dalam keadaan sedemikian, Defendan hendaklah bertanggungjawab terhadap semua kerugian, kerosakan dan perbelanjaan yang ditanggung oleh Plaintif berhubung dengan pembekalan atau cadangan pembekalan barang-barang tersebut. Rujuk S.3 Borang Pelanggan para 5.

CANCELLATION BY BUYER The buyer may only terminate an Agreement with the Seller’s written consent and in that event the Buyer will be liable to pay the Seller any loss, damage or expenses incurred by the Seller in relation to the supply or proposed supply of the Goods.

Diantara November 2023 dan Jun 2024, atas permintaan Defendan berdasarkan Borang Pelanggan, Plaintif telah menjual dan menghantar pelbagai produk daging kepada Defendan dengan jumlah keseluruhan sebanyak AS$157,098.95 (jumlah prinsipal) di bawah 12 dokumen Confirmation of Sales (CoS) dan invois yang sepadan. Rujuk eksibit “JBS-4”.

Defendan telah gagal membuat bayaran dan enggan menerima penghantaran Barang. Sebaliknya, Defendan berusaha membatalkan beberapa Confirmation of Sale (CoS) secara unilateral, dengan alasan bahawa ia telah membeli secara berlebihan (overbuying) dan tidak mampu membuat bayaran atau melepaskan kontena di Pelabuhan Klang. Plaintif menolak semua percubaan pembatalan tersebut.

Tindakan Defendan ini tidak memberikan Plaintif sebarang pilihan lain melainkan Plaintif terpaksa menjual semula sebahagian barang yang belum dihantar atau yang sedang dalam perjalanan ke Pelabuhan Klang (barang-barang ini tidak termasuk dalam tuntutan Plaintif) untuk mengelakkan risiko barang ini rosak dan telah mengemukakan cadangan penyelesaian alternatif kepada Defendan.

Walau bagaimanapun, Defendan berdolak-dalik daripada memenuhi cadangan-cadangan tersebut dan tidak pernah memberikan keputusan muktamad, dan akhirnya gagal untuk melaksanakan sebarang penyelesaian, sambil terus menahan bayaran serta membiarkan barang-barang berkenaan tertangguh di pelabuhan.

Plaintif dengan itu terpaksa mengurangkan kerugian (mitigate its losses) dengan menjual semula barang di pasaran terbuka kepada pembeli pengganti iaitu syarikat Fatric Sdn. Bhd walaupun Plaintif tahu ia akan menyebabkan kerugian namun ianya harus dilakukan untuk mengelakkan kerugian yang lebih teruk sekiranya barang-barang tersebut rosak dan sekurang-kurangnya untuk memastikan penjualan semula dibuat segera tanpa sebarang tempoh pembayaran yang berpanjangan daripada pembeli baharu. Defendan telah dimaklumkan bahawa semua kerugian, caj, dan kos yang terhasil akan dituntut terhadapnya.

Sekiranya Defendan tidak melanggar kewajipannya untuk membayar dan menerima barang, Plaintif tidak akan menanggung kerugian dan kerosakan yang besar dan membawa kepada tindakan ini.

Surat-menyurat e-mel antara Plaintif dan VXL dari 29.11.2023 hingga 7.3.2024 serta 12 CoS tersebut ditandakan secara kolektif sebagai Eksibit “JBS-3” di dalam Afidavit Sokongan Plaintif di Lampiran10. Surat-menyurat e-mel daripada Plaintif kepada Defendan dan/atau VXL dari 16.4.2024 hingga 27.5.2024 yang melampirkan 12 invois komersial, draf bil muatan dan dokumen penghantaran berkaitan pula ditandakan secara kolektif sebagai Eksibit “JBS-4” di dalam Afidavit Sokongan di Lampiran 10. Didalam surat menyurat e-mel antara Plaintif dan Defendan terdapat pengakuan Defendan secara jelas berkenaan cara rundingan bayaran, pembatalan invois-invois tertentu disebabkan terlebih beli dan lain-lain lagi yang jelas menunjukkan Defendan tidak pernah tidak mengakui berlakunya urusan jual beli barang-barang tersebut dengan Plaintif bahkan tidak pernah menafikan akan kewujudan Borang Pelanggan, invois dan juga CoS tersebut yang membawa kepada tindakan ini.

Fakta-fakta adalah jelas iaitu barang-barang telah tiba di Pelabuhan Klang, namun Defendan gagal membuat bayaran dan mengambil penghantaran mengikut terma kontrak (100% Documents Against Payment – D/P), menyebabkan barang-barang tersebut terbiar di pelabuhan. Akibat langsung daripada kegagalan tersebut, caj penahanan, demuraj dan penyimpanan yang besar telah terkumpul. Plaintif kemudiannya terpaksa melantik syarikat Dynamic dan GCIL bagi menguruskan pelepasan Barang dari Pelabuhan Klang serta penyimpanan Barang berkenaan sehingga ia dihantar kepada pembeli baharu.

Defendan telah meninggalkan barang-barang tersebut tanpa diambil. Rantaian sebab akibat adalah jelas dan tidak boleh dipertikaikan iaitu sekiranya tiada pelanggaran oleh Defendan, tidak akan wujud barang-barang yang terbiar, dan tiada kos mitigasi yang perlu ditanggung.

Selain itu, Defendan secara kontrak telah bersetuju untuk menanggung rugi (indemnify) Plaintif bagi semua caj dan kos yang timbul di bawah Perjanjian tersebut.(S.3 para 6 ( c) Borang Pelanggan).

Keseluruhan kos yang ditanggung dibuktikan melalui dokumen-dokumen yang dikemukakan dalam Lampiran 10. Jumlah (kuantum) kos yang ditanggung adalah sepenuhnya disokong oleh bukti dokumentasi tersebut disokong sepenuhnya di dalamnya.

Adalah suatu prinsip undang-undang yang telah mantap bahawa bukti dokumentasi semasa (contemporaneous documentary evidence) mengatasi dan mempunyai nilai pembuktian yang lebih tinggi berbanding dengan kenyataan-kenyataan bersifat kepentingan sendiri (self-serving assertions) yang dibuat selepas kejadian. Seperti yang ditekankan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Leisure Dotcom Sdn Bhd v Globesource Sdn Bhd: yang dirujuk oleh Peguamcara Plaintif. “The attempt by the witnesses called by the vendor to contradict those express words in contemporaneous documents by way of oral testimony before the court should have been treated with circumspection, if notrejected outright, as self-serving and an attempt to salvage what was otherwise an untenable position asserted by the vendor based on the train of factual events and developments in the matter”.

Atas fakta ini sahaja Mahkamah mendapati bahawa kes Plaintif adalah ‘straight forward’ dan jelas dan Defendan tidak mempunyai pembelaan yang bermerit. Walau bagaimanapun Mahkamah akan menyentuh juga tentang bantahan awal Defendan yang Mahkamah merasakan penting untuk perbincangan di sini yang mana Mahkamah menolak bantahan awal tersebut. Bantahan Awal Defendan: Klausa Bidang Kuasa Eksklusif 43. Bantahan awal Defendan berkenaan klausa bidang kuasa eksklusif di perenggan 16(b) Kontrak bagi mencabar bidang kuasa Mahkamah Yang Mulia ini, Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif di Lampiran 15. Perenggan 16(b) Kontrak tersebut memperuntukkan seperti berikut: “Perjanjian ini hendaklah ditadbir dan ditafsir selaras dengan undang-undang Negeri Queensland, Australia. Pihak-pihak bersetuju untuk tertakluk kepada bidang kuasa eksklusif Mahkamah di Central Business District, Brisbane, Australia.”

Walau bagaimanapun, Defendan tidak memfailkan sebarang permohonan kepada Mahkamah dalam tempoh masa yang ditetapkan untuk mengemukakan pembelaan, di bawah Aturan 12 Kaedah 10(1) atau (2) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012, sama ada untuk:

mendapatkan perisytiharan bahawa Mahkamah ini tidak mempunyai bidang kuasa ke atasnya; atau

(ii) permohonan penangguhan prosiding atas alasan bahawa Malaysia bukan forum yang sesuai untuk mendengar pertikaian ini.

Sebaliknya, Defendan telah memasukkan kehadiran, memfailkan pembelaan tanpa menegaskan bahawa Mahkamah ini tiada bidang kuasa, dan terus memfailkan afidavit jawapan terhadap