Jm Auto Gallery Sdn. Bhd. v Nur Jamilah Binti Ismail (PC-A73-2-09/2023)

Ini adalah satu Alasan Penghakiman yang disediakan oleh mahkamah ini, bagi menerangkan alasan-alasan mahkamah ini, yang telah MEMBENARKAN permohonan Plaintif pada 2.5.2024 di Kandungan 12, untuk satu Penghakiman Terus menurut Aturan 14 kaedah 1 KKM 2012 direkodkan terhadap Defendan, dengan kos sebanyak RM 500.00 dibayar oleh Defendan kepada Plaintif.

Berikut merupakan kertas kausa yang dirujuk: a. . Notis Permohonan Plaintif (Kandungan 12); b. Afidavit Sokongan Plaintif (Kandungan 13); c. Afidavit Jawapan Defendan (Kandungan 14); S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw d. Afidavit Balasan Plaintif (Kandungan 15); 30 e. Hujahan Bertulis Plaintif (Kandungan 16); f. Ikatan Otoriti Plaintif (Kandungan 17); g. Hujahan Bertulis Defendan (Kandungan 18); h. Ikatan Otoriti Defendan (Kandungan 19); i. Hujahan Balas Plaintif (Kandungan 20); 35 j. Ikatan Otoriti Plaintif (2) (Kandungan 21);

Permohonan Kandungan 9 Plaintif melalui permohonan di Kandungan 12 memohon supaya satu Penghakiman Terus direkodkan terhadap Defendan atas jumlah RM 70,000.00, berserta faedah dan 40 kos. Alasan permohonan Plaintif ialah seperti berikut: a. Plaintif adalah sebuah syarikat yang menjalankan perniagaan mengedar dan menjual kenderaan baru dan terpakai termasuk kenderaan berjenama, menyediakan perkhidmatan penyelenggaraan kenderaan dan agensi insurans kenderaan. 45 b. Manakala Defendan adalah seorang perunding jualan dan ejen Plaintif. Dimana skop kerja Defendan adalah berunding harga dan menyelesaikan kontrak jualan dan pembelian, membimbing pelanggan melalui proses pembayaran,memastikan kejelasan dan memberikan bantuan seperti yang diperlukan untuk memastikan pengalaman pembelian kereta berjalan lancar dan 50 memuaskan. c. Defendan telah mengendalikan 5 transaksi pembelian kereta bagi 5 orang pembeli iaitu i. Ahmad Kamil Bin Hashim S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw ii. Zulkifli Bin Abu Bakar 55 iii. Mat Rejab Bin Hasim iv. Kalaiselvan A/L Givindarajoo v. Azianstocan Sdn.Bhd. d. Dimana invois-invois dan “sales order” dari Plaintiff bagi kesemua 5 pembeli 60 tersebut dilampirkan. Dan jumlah bayaran sebanyak RM 244,335.82 secara tunai sebagai cangkeram bagi pembelian untuk sebuah setiap 5 buah kereta. Defendan sebagai ejen plaintif mempunyai kewajipan untuk menyerahkan wang cangkeram yang dikutip dari pelanggan-pelanggan kepada Plaintif tetapi Plaintif menyimpan wang cangkeran yang dikutip secara tunai oleh 5 pembeli 65 tersebut tanpa pengetahuan plaintif. e. 4 daripada cangkeran untuk pembelian kereta telah selesai dan hanya baki RM 70,000 iaitu baki bagi pembeli bernama Kalaiselvan a/l Gonvidanrajoo sahaja masih belum selesai. f. Pada 11.1.22 seorang pelanggan bernama EN WAN MUHAMAD ASHRAFF 70 BIN AHMAD WIZAN iaitu adik kepada pelanggan yang ingin membeli kereta iaitu EN MUHAMAD AIMAN BIN AHMAD WIZAN telah membayar RM 1,000 sebagai yuran tempahan untuk satu kereta Mitsubishi secara pindahan ke dalam akaun Plaintif di Alliance bank malaysai berhad dan pembelian kereta oleh pelanggan dikendalikan oleh Defendan sendiri. 75 g. Kemudian tanpa pengetahuan Plaintif dan CEO syarikat, pelanggan itu telah membayar RM 69,000 secara cek Malayan Banking Berhad Cek No. 223912 bertarih 22.03.2022 atas nama Plaintif sebagai baki cangkeram pembelian S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw kereta tersebut dan diserahkan secara serahan tangan kepada Defendan pada hari tersebut juga. 80 h. Defendan telah mendepositkan cek tersebut ked ala akaun plaintif dan melalui wasap telah membuat representasi palsu kepada pengurus iaitu EN LIM BENG CHONG bahawa jumlah RM 70,000 termasuk jumlah Yuran tempahan yang telah dibuat pada awalnya adalah baki wang cangkeram pembelian kereta oleh Klaiselvan a/l Govindarajoo sedangkan ia tidak benar di mana bukti wasap telah 85 dilampirkan. i. Disebabkan hal palsu di atas, Plaintif telah meneruskan transaksi pembelian kereta Kalaiselvan dengan meghantarserah keretanya. Bukti serahan dan lesen kenderaan disertakan. j. Isu timbul bilamana pada 25.4.22 pelanggan tersebut hadir di pejabat plaintif 90 dan bertanyakan kepada EN LIM BENG CHONG tentang status pembelian kereta yang ditempah beliau dengan bayaran penuh cangkeram RM 70,000 melalui ejen plaintif iaitu Defendan. k. Plaintif langsung tidak tahu mengenai bayaran yang dibuat oleh pelanggan ini sehinggalah pelanggan hadir pada hari berkenaan. 95 l. Defendan telah mengingkar kewajipan fidusiari dan melakukan tor of konversi dengan menyalahgunakan jumlah tersebut yang dibayar pelanggan tersebut dan enggan memulangkan wang tersebut kepada plaintif walaupun EN LIM telah banyak kali meminta defendan untuk memulangkan wang tersebut. Plaintif telah mengalami ganti rugi kerana terpaksa membayar semula wang RM 70,000 100 kepada pelanggan tersebut. m. Setelah beberapa kali notis tuntutan diserahkan kepada Defendan, tetapi Defendan masih enggan membuat pembayaran kepada Plaintif. S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw n. Tuntutan Plaintif terhadap Defendan adalah jelas dan terang dan Defendan tiada pembelaan terhadap tuntutan Plaintif.

Undang-undang a. Aturan 14 Kaedah 1 dan 2 Kaedah-Kaedah Mahkamah (KKM) 2012 menyatakan seperti berikut: “Order 14. Summary judgment Application by plaintiff for summary judgment (O. 14, r. 1)

(1) Where in an action to which this rule applies a statement of claim has been served on a defendant and that defendant has entered an appearance in the action, the plaintiff may, on the ground that the defendant has no defence to a claim included in the writ, or to a particular part of such a claim, or has no defence to such a claim or part thereof except as to the amount of any damages 115 claimed, apply to the Court for judgment against that defendant.

Subject to paragraph (3), this rule applies to every action begun by writ other than—

a claim by the plaintiff for libel, slander, malicious prosecution, false imprisonment, seduction or breach of promise of marriage; or (b) a claim 120 by the plaintiff based on an allegation of fraud.

This Order does not apply to an action to which Order 81 applies.

Manner in which application under rule 1 shall be made (O. 14, r. 2)

An application under rule 1 must be supported by an affidavit in Form 13 verifying the facts on which the claim, or the part of a claim, to which the 125 application relates is based and stating that in the deponent’s belief there is no S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw defence to that claim or part, as the case may be, or no defence except as to the amount of damages claimed.

Unless the Court otherwise directs, an affidavit for the purposes of this rule may contain statements of information or belief with the sources and grounds 130 thereof.

The notice of application, a copy of the affidavit in support and of any exhibits referred to therein must be served on the defendant within fourteen days from the date of receipt of the sealed notice of application by the applicant.

Order 32, rule 13(2) shall apply mutatis mutandis to all affidavits in respect 135 of an application under this rule.”

Bagi kes ini, pihak Plaintif telah memenuhi preliminary requirement untuk prosiding di bawah Aturan 14 Kaedah 1 KKM 2012 iaitu: a. a.Defendan telah memasukkan kehadiran; b. Pernyataan Tuntutan telah diserahkan kepada Defendan; dan 140 c. Afidavit Sokongan Plaintif mematuhi Aturan 14 Kaedah 2 KKM 2012

Oleh itu, Plaintif telah berjaya membuktikan 1 kes prima facie dan berhak kepada suatu penghakiman. Beban kini beralih kepada Defendan untuk memuaskan hati mahkamah tentang mengapa suatu penghakiman tidak wajar diberikan terhadap Defendan. Kes National Company for Foreign Trade v Kayu Raya Sdn Bhd [1984] 2 MLJ 300 dirujuk 145 yang menyatakan seperti berikut: “If the plaintiff fails to satisfy either of these considerations, the summons may be dismissed. If however, these considerations are satisfied, the plaintiff will have established a prima facie case and he becomes entitled to judgment. The burden then S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw shifts to the defendant to satisfy the Court why judgment should not be given against 150 him [see Order 14 Rules 3 and 4(1)].”

Oleh itu, Defendan hendaklah menunjukkan melalui Afidavitnya samada mempunyai isu untuk dibicarakan, merujuk kepada kes South East Asia Insurance Berhad v Kerajaan Malaysia [1998] 1 AMR 657.

Afidavit Pihak-pihak 155 Di dalam affidavit jawapan Defendan di kandungan 14 mengaku menjadi ejen kepada Plaintif, tetapi menafikan yang Defendan mempunyai fidusirai duti untuk memastikan pelanggan-pelanggan membayar wang pembelian kereta kepada Plaintif.

Defendan juga hanya menafikan sahaja wasap di antara beliau dan beliau juga menafikan ada wasap EN LIM mengenai makluman bagi bayaran pelanggan tersebut 160 dan menyruh Plaintif menunjukkan bukti tersebut. Namun tiada langsung bukti dikemukakan oleh Defendan untuk menafikan Affidavit sokongan Plaintif.

Afidavit Balasan Plaintif di Kandungan 15 dirujuk di mana Plaintif memberikan penekanan dan menunjukkan bukti-bukti perbualan wasap diantara EN LIM dengan Defendan di Ekshibit “H”. dan Defendan memang telah membuat representasi palsu 165 dengan menyatakan wang itu adalah untuk pembelian kereta Kalaiselvan a/l gonvidarajoo.

Berkaitan surat peguam yang dilampirkan di Ekshibit F dimana di dalam surat peguam menyatakan nama Defendan yang telah berurusan dengan pelanggan tersebut langsung tidak dibuktikan oleh Defendan dan Defendan tidak menyatakan bagaimana nama 170 beliau boleh disebut di dalam Notis tersebut.

Pernyataan Defendan tersebut adalah tidak berasas dan afterthought. Isu yang cuba dibangkitkan oleh Defendan adalah bertujuan mengelirukan mahkamah dan dan merupakan bare denial tanpa sebarang bukti. S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw

Dapatan Mahkamah 175 Mahkamah ini dalam mempertimbangkan permohonan Aturan 14 perlu mempertimbangkan secara berhati-hati keterangan Afidavit yang dikemukakan oleh pihak-pihak serta memastikan samada setiap pengataan disokong oleh dokumen kontemporari (contemporaneous documents) atau apa-apa keterangan lain dan samada pengataan tersebut adalah kredibel untuk menjustifikasi kewujudan isu-isu untuk 180 dibicarakan.

Kes Mahkamah Agung Bank Negara Malaysia v Mohd Ismail and Ors [1992] 1 CLJ 627 menyatakan sepertimana berikut mengenai peranan mahkamah: “On the treatment of conflict of evidence on affidavits, Lord Diplock speaking for the Privy Council in Eng Mee Yong & Ors. v. V.Letchumanan [1979] CLJU 18; [1979] 1 185 LNS 18 had this to say at p. 217: Under an O. 14 application, the duty of a Judge does not end as soon as a fact is asserted by one party, and denied or disputed by the other on affidavit. Where such assertion, denial or dispute is equivocal, or lacking in precision or is inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent or is inherently 190 improbable in itself, then the Judge has a duty to reject such assertion or denial, thereby rendering the issue as not triable. In our opinion, unless this principle is adhered to, a Judge is in no position to exercise his discretion judicially under an O. 14 application. Thus, apart from identifying the issues of fact or law, the Court must go one step further and determine whether they are triable. This principle is sometimes expressed by the 195 statement that a complete defence need not be shown. The defence set up need only show that there is a triable issue.” S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw

. Mahkamah ini, berpandukan kepada garis panduan yang digariskan di atas, setelah meneliti isu-isu untuk dibicarakan yang dikemukakan oleh Defendan, mendapati bahawa tidak wujud isu untuk dibicarakan, atas alasan-alasan berikut: 200 a. Defendan hanya meafikan segala tuntutan Plaintif tanpa sebarang bukti dokumen ataupon apa-apa bukti lain sedangkan Plaintif telah menujukkan segala dokumen jualan yang jelas tertera nama Defendan sebagai ejen jualan di mana Defendan tidak menafikan langsung mengenainya. b. Plaintif juga telah menunjukkan perbualan wasap mengenai jumlah tuntutan 205 tersebut antara Defendan dan Pengurus Plaintif yang telah menyebabkan kereta telah dihantarserah kepada Pelanggan Klaiaselvan a/l Govindarajoo sedangkan duti itu dibayara oleh orang lain di mana Pliantif terpaksa membayar semula wang RM 70,000 kerana tiada langsung tempahan ditempah di atas nama beliau yang telah dibuat oleh Defendan bersamanya dan ini telah dibuktikan oleh surat 210 tuntutan daripada peguam pelanggan tersebut dan Defendan tiada bukti untuk menafikan hal ini.

Kes Citibank NA v Ooi Boon Leong & 2 Ors [1981] 1 MLJ 282 dirujuk yang menyatakan bahawa sekiranya kesemua isu adalah jelas dan boleh diputuskan tanpa perlu melalui satu perbicaraan, permohonan Penghakiman Terus wajar dibenarkan.

Atas alasan-alasan tersebut, mahkamah ini mendapati bahawa pihak Defendan telah gagal membangkitkan isu untuk dibicarakan. Mahkamah ini membenarkan permohonan Plaintif untuk satu Penghakiman Terus dimasukkan terhadap Defendan, dengan kos sebanyak RM 500.00 dibayar oleh Defendan kepada Plaintif. 220 S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw Bertarikh 12.8.2024 ……………………… 225 (CHE ROHANA BINTI ISMAIL) Majistret Mahkamah Majistret Bukit Mertajam Peguamcara bagi pihak Plaintif 230 TN WINSTON NG & TEOH Peguambela Dan Peguamcara 14th Floor, Hotel Royal Penang, No.3 Jalan Larut,1000 Pulau Pinang (RUJ. NO/ L/WT/JMA(NJ) 9929/23/ZY/AF) 235 Peguamcara bagi pihak Defendan TN YOGES & CO Suite 1.02 Wisma Sri Weld, 3a Pengkalan Weld, 240 10300 Penang. S/N cDC1v5AjaEq/wtz2U/qHnw