Julius Yao Kudjordji v Pendakwa Raya (B-05(M)-278-07/2017)

(a) Terdapat percanggahan di antara keterangan SP4 yang menyatakan saksi telah membuat torehan terhadap beg P22 untuk mengeluarkan 4 bungkusan paket plastik lut sinar yang berisi bahan serbuk kristal jernih, sedangkan saksi SP5 yang Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 9 menyaksikan pemeriksaan P22 oleh SP4 langsung tidak menyatakan apa-apa tentang torehan;

(b) Walaupun terdapat dua orang penjaga stor barang kes yang bertugas dan masing-masing mempunyai akses terhadap barang kes dadah, namun pihak pendakwaan hanya telah mengemukakan seorang penjaga stor, Det/KpL Mohd Sazman Bin Abdullah @ Mat Ali (SP3) sahaja. Oleh itu, ada putus rantaian keterangan mengenai barang kes dadah; dan

(c) Kegagalan pendakwaan memanggil pegawai kastam yang membuat imbasan sebagai saksi di Mahkamah. Dapatan dan keputusan kami [23] Kami telah meneliti Rekod Rayuan berkaitan dengan isu identiti barang kes dadah yang dibangkitkan oleh peguam bela terpelajar. Kami mendapati dari keterangan SP4 bahawa beliau telah menemui dan merampas 4 bungkusan plastik lut sinar bersalotape warna coklat setelah beg P22 ditoreh. SP4 kemudiannya turut menoreh sedikit 4 bungkusan plastik lut sinar tersebut dan mendapati dalam setiap bungkusan itu terdapat serbuk kristal jernih disyaki dadah. Setelah setiap bungkusan ditutup semula, SP4 telah menandakan 4 bungkusan itu masing-masing sebagai N1, N2, N3 dan N4 beserta dicatatkan tarikh rampasan 2.7.2012, nombor laporan polis dan tanda tangan SP4. [24] Semasa perbicaraan, SP4 telah mengecamkan P10, P11, P12 dan P13 sebagai 4 bungkusan yang beliau rampas dari dalam celah beg P22. SP4 dapat mengecamkan 4 bungkusan tersebut melalui tandaan-tandaan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 10 N1, N2, N3 dan N4 yang saksi buat serta melalui tulisan tarikh 2.7.2012, nombor report dan juga tandatangan saksi pada setiap barang kes. SP4 turut dapat mengecamkan barang-barang kes yang sama melalui gambar barang kes, P5 (gambar 9 dan 10). Keterangan SP4 mengenai pengecaman barang-barang kes kami kemukakan seperti di muka surat 29-30 Rekod Rayuan, Jilid 2A: “Q : Boleh cam 4 bungkusan plastik lutsinar? Boleh. Rujuk P10-P13 (AAA1-AAA4) Adakah kamu mengecam? Ya ini 4 bungkusan plastic lut sinar berwarna coklat tersebut. Bagaimana kamu boleh mengecam? P10 bertanda AAA1, saya boleh cam tandaan saya N1, KLIA Report Bil 6302/12, bertarikh 02/07/2012 ditandatangan oleh saya. TPR pohon pengecaman dan tandaan ditandakan. P/T tidak pertikaikan eksibit. Mahkamah memutuskan tidak perlu tandaan eksibit. (dicamkan) P11 bertanda AAA2, saya boleh cam kerana saya buat tandaan N2, Report KLIA 6302/12 bertarikh 02/02/2012 ditandatangan oleh saya. P12 bertanda AAA3, saya boleh cam kerana saya buat tandaan N3, Report KLIA 6302/12 bertarikh 02/02/2012 ditandatangan oleh saya. P13 bertanda AAA4, saya boleh cam kerana saya buat tandaan N4, Report KLIA 6302/12 bertarikh 02/02/2012 ditandatangan oleh saya. Rujuk gambar barang kes P5 (1-11). Adakah yang tertera di gambar ini, beg yang kamu rampas? Ya. Jelaskan gambar P5 (1-11)? Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 11 Gambar 1-2 gambar beg P22. Gambar 5, 6, 7, 8 adakah ia torehan yang kamu buat, P23A&B? Betul. Dalam gambar ini ada tandaan N1-N4? Ya. Tandaan ini saya buat. N1 bungkusan pertama yang saya jumpai. N2 bungkusan kedua yang saya jumpai. N3 bungkusanketiga yang saya jumpai. N4 bungkusan keempat yang saya jumpai. Rujuk gambar 9-10. Apakah ini merupakan keadaan barang kes yang kamu jumpai? Ini gambar 4 bungkusan lutsinar berselotape coklat yang saya jumpai dalam keadaan asal.” [25] Berdasarkan rekod, SP4 telah menyerahkan barang-barang kes P10-P13 kepada SP7 untuk tindakan susulan. Setelah diterima, SP7 telah menandakan 4 bungkusan barang kes itu dengan tandaan ‘AAA1, AAA2, AAA3 dan AAA4’. SP7 kemudiannya telah mengarahkan Det/Koperal Razaimy Bin Abd Razak (SP1) merakamkan gambar barang-barang kes sebagai P5 (1-11). Barang-barang kes kemudiannya telah dimasukkan ke dalam 2 kotak yang ditandakan sebagai ‘EA’ dan ‘EB’ dan disimpan di dalam almari besi yang berkunci dan anak kunci almari itu dipegang oleh SP7 seorang. [26] Pada 10.7.2012, SP7 telah menghantar 4 bungkusan barang kes (P10-P13) kepada ahli kimia (SP2) untuk tujuan analisis. Setelah analisis kimia selesai, SP7 telah menerima semula barang-barang kes P10-P13 pada 7.12.2012 dalam kotak asal (P9) yang disediakan oleh SP7 dan berseal dengan seal Jabatan Kimia Malaysia. SP7 telah menyimpan kotak Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 12 P9 itu di dalam kabinet besi yang berkunci di dalam pejabatnya. Pada 10.1.2013, SP7 telah menyerahkan kotak P9 dan kandungannya kepada penjaga stor barang kes (SP3). SP3 mengesahkan pada masa penerimaan, barang kes masih dalam keadaan baik dan seal Jabatan Kimia Malaysia dalam keadaan baik. SP3 mengesahkan barang kes berada dalam Stor Barang Kes di IPD Sepang sehingga dikeluarkan untuk dibawa ke mahkamah pada 8.3.2016 untuk tujuan perbicaraan. [27] Berdasarkan kepada keterangan yang direkodkan oleh hakim bicara, kami mendapati bahawa rantaian keterangan mengenai barang kes tidak pernah terputus. Saksi-saksi SP2, SP3, SP4, SP5 dan SP7 telah dapat mengecamkan barang-barang kes secara fisikal dan/atau melalui gambar-gambar yang telah dirakamkan oleh SP1. [28] Dalam kes Gunalan Ramachandran & Ors v. PP [2004] 4 CLJ 551 this Court held that: “First, by way of a general observation, I am of the view that, in a drug trafficking case what is important is that it must be proved that it is the substance that was recovered that was sent to the chemist for analysis and it is that same substance that is found to be heroin or cannabis etc. and it is in respect of that substance that an accused is charged with trafficking. So, the chain of evidence is more important for the period from the time of recovery until the completion of the analysis by the chemist. Even then it does not necessarily mean that if the exhibit is passed from one person to another, every one of them must be called to give evidence of the handing over from one person to another and if there is a break, even for one day, the case falls. There should be no confusion between what has to be proved and the method of proving it. What has to be proved is that it is the substance that was recovered that was analysed by Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 13 the chemist and found to be heroin, cannabis etc., and it is for the trafficking of that same substance that the accused is charged with. The proof of the chain of evidence is only a method of proving that fact. The fact that there is “a gap”, does not necessarily mean that that fact is not proved. It depends on the facts and circumstances of each case. There may be a gap in the chain of evidence. But, if for example, during the “gap” the exhibits are sealed, numbered with identification numbers, there is no evidence of tampering, there is nothing that would give rise to a doubt that that exhibit is the exhibit that was recovered in that case and that was analysed by the chemist, the fact that there is a gap, in the circumstances of the case, may not give rise to any doubt of that fact. The second period is from the time that it was received back from the chemist until it is produced in court. In my view, the chain of evidence is less important during this second period. This is because, as far as I am aware, there is no law that the exhibit recovered must be produced in court and if not the prosecution’s case must necessarily fall.” [29] Peguam bela terpelajar Perayu telah membangkitkan isu berkaitan dengan percanggahan di antara keterangan SP4 dan SP5 mengenai tempat sebenar barang kes dadah ditemui dari beg P22. SP4 menyatakan bahawa 4 bungkusan barang kes ditemui setelah SP4 menoreh bahagian hadapan dan belakang beg yang mengelembung. Manakala SP5 menyatakan barang kes ditemui oleh SP4 di bahagian kiri dan kanan beg dengan cara SP4 memeriksa zip dalam beg itu. SP5 langsung tidak menyebut tentang perkataan torehan dibuat oleh SP4. [30] Puan Timbalan Pendakwa Raya (‘Puan TPR’) terpelajar menghujahkan bahawa percanggahan tersebut tidak material serta tidak mencacatkan kes pendakwaan. Kami bersetuju dengan hujahan Puan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 14 TPR. Walau apa pun cara bagaimana 4 bungkusan dadah tersebut ditemui dari beg P22, ianya tidak penting. Ianya tidak mengubah fakta bahawa barang kes dadah tersebut telah ditemui dari beg P22 yang dibimbit oleh Perayu semasa Perayu ditangkap. Tidak dipertikaikan oleh Perayu bahawa beg P22 jenama ‘Denghaoli’ adalah beg yang dibawa oleh Perayu dari Bangkok ke KLIA. Hasil analisis DNA terhadap barang-barang peribadi dalam beg P22 menunjukkan milik Perayu sepertimana Laporan Kimia (P54). Kesan torehan pada P22 jelas kelihatan pada gambar P5 (gambar 5-8). [31] Mengenai isu percanggahan keterangan SP4 dan SP5, hakim bicara telah membuat dapatan yang betul seperti berikut di muka surat 8 Rekod Rayuan, Jilid 1: “[13] SP5 adalah anggota yang membuat pengawasan bersama dengan SP4. Beliau ada memerhati pemeriksaan yang SP4 lakukan ke atas Tertuduh. Keterangannya menyokong keterangan SP4 walaupun terdapat sedikit perbezaan. Pada pendapat Mahkamah, percanggahan kecil tidak menjejaskan kes pendakwaan dan tidak memprejudiskan Tertuduh. Perbezaan itu ialah “SP5 melihat SP4 mengeluarkan bungkusan tersebut dari tempat zip”. Manakala keterangan SP4 “Dia membuat torehan di bahagian depan dan belakang beg untuk mengeluarkan keempat-empat bungkusan dadah tersebut”. [14] SP6 adalah Pegawai Sains JKM. Beliau membuat analisa DNA dan mendapati berus gigi adalah berpadanan dengan darah A (darah Tertuduh). Rujuk laporan kimia (DNA) beliau P54. [15] …… Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 15 [16] Mahkamah mendapati rantaian keterangan kes pendakwaan adalah teratur dan keterangan saksi-saksi pendakwaan adalah boleh diterima (credible).” [32] Isu terakhir dibangkitkan oleh peguam bela terpelajar adalah mengenai kegagalan pihak pendakwaan memanggil penjaga stor, Lance Korporal Khairi dan pegawai kastam yang melakukan imbasan terhadap beg P22. Peguam bela berhujah atas kegagalan tersebut anggapan berlawanan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 hendaklah dipakai menyebelahi pihak Perayu. Dengan hormatnya kami tidak bersetuju dengan hujahan peguam bela terpelajar. [33] Mengenai ketidakpanggilan saksi pegawai kastam yang melakukan imbasan terhadap beg P22, keterangan menunjukkan bahawa hasil imbasan tidak menunjukkan sebarang imej yang mencurigakan dalam beg itu. Penemuan barang kes dadah bukanlah hasil daripada imbasan yang telah dilakukan oleh pegawai kastam tersebut. Oleh itu, kami berpandangan pegawai kastam bukanlah saksi yang material dalam membentangkan naratif kes pendakwaan. Oleh itu kegagalan untuk memanggil pegawai kastam tersebut sebagai saksi tidak menjejaskan kes pendakwaan dan tidak menarik pemakaian anggapan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. [34] Begitu juga kedudukan saksi Lance Korporal Khairi. Saksi ini juga bukanlah saksi material dan keterangannya tidak menjadi sebahagian daripada naratif penting kes pendakwaan. Sebaliknya barang kes telah diterima oleh SP3 daripada SP7. SP3 yang telah menyimpan barang kes dalam stor dan SP3 yang telah mengeluarkan barang kes dan membawanya ke Mahkamah untuk tujuan perbicaraan. Lance Korporal Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 16 Khairi tidak memainkan apa-apa peranan dan tidak terlibat dalam pengendalian barang kes dalam kes rayuan ini. Jika ada peranan Lance Korporal Khairi, ianya tidak penting oleh kerana penglibatan saksi ini dengan barang kes jika ada sekalipun adalah selepas analisis kimia dijalankan oleh SP2. Menurut Gunalan Ramachandran (supra), peringkat kedua ini adalah tidak penting untuk menjaga rantaian keterangan dan kredibiliti barang kes. [35] Sebagai rumusan, kami sebulat suara mendapati dua saksi yang gagal dikemukakan oleh pihak pendakwaan bukanlah saksi yang material untuk membentangkan naratif kes pendakwaan. Tiada keterangan dapat menunjukkan pihak pendakwaan sengaja hendak menyembunyikan keterangan dua saksi tersebut sedangkan kes pihak pendakwaan tidak perlu bergantung kepada keterangan dua saksi tersebut. Oleh itu kami tidak bersetuju kegagalan memanggil dua saksi itu menarik pemakaian anggapan berlawanan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. [36] Dalam kes Ghazalee Kassim & Ors v. PP [2009] 4 CLJ 737, Mahkamah Persekutuan memutuskan: “[19] The Court only invoke s. 114(g) of the Evidence Act for failure to call a witness if it is of the opinion that the prosecution does so to withhold or suppress evidence which, if produced could be construed against the prosecution or otherwise in favour of the accused. The prosecution can also, in the alternative, offer to the defence any witness which they do not wish to call. As to which witness the prosecution chooses to call is entirely up to them. Calling a wrong witness may be detrimental to their case. The same goes if they fail to call a material witness. This is where s. 114(g) of the Evidence Act may be invoked by the Court.” Rayuan Jenayah No: B-05(M)-278-07/2017 17 Kesimpulan [37] Atas alasan-alasan yang kami huraikan di atas, kami dengan sebulat suara mendapati bahawa rayuan Perayu tidak mempunyai sebarang merit. Kami mendapati sabitan adalah selamat dan disokong oleh keterangan yang kukuh dan mencukupi. Dengan itu, rayuan Perayu ditolak. Sabitan dan hukuman oleh Mahkamah Tinggi disah dan dikekalkan. Bertarikh: 16 Oktober 2018 t.t. (KAMARDIN BIN HASHIM) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Peguam Cara Bagi Pihak Perayu: Wan Mohd Razali bin Wan Abd Kadir Tetuan Zaman, Teng & Chan RL 2.075, Level 2, The 19 USJ City Mall Persiaran Kewajipan 47620 Subang Jaya Bagi Pihak Responden: Nurshafini bte Mustafha Timbalan Pendakwa Raya Bahagian Perbicaraan dan Rayuan Jabatan Peguam Negara Putrajaya