Kamalanathan A/L M Umakanthan (JG-83-371-10/2025)

OKT telah dipertuduhkan dengan pertuduhan di bawah s.45A (1) Akta Pengangkutan Jalan 1987 dan telah mengaku salah. Pertuduhan yang dihadapi oleh OKT adalah seperti berikut: Bahawa kamu, pada 07/09/2025 jam lebih kurang 0201 hrs di KM 53.5 Jalan Batu Pahat - Mersing, di dalam daerah Kluang di dalam negeri Johor, telah memandu motokar jenis Honda HR-V no pendaftaran UM 2196 dengan mempunyai kandungan alkohol dalam darah melebihi had yang ditetapkan iaitu 56mg alkohol di dalam 100ml darah. Oleh yang demikian itu, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 45A (1) Akta Pengangkutan Jalan 1987 (Pindaan 2020). Mahkamah kemudiannya telah memerintahkan supaya OKT dilepaskan dengan bon berkelakuan baik di bawah s.294 Kanun Prosedur Jenayah selama tempoh 3 tahun dengan cagaran RM 4,000 dengan seorang penjamin.

Fakta Kes: a) Pada 07/09/2025 jam lebih kurang 0201hrs di KM 53.5 Jalan Batu Pahat - Mersing, di dalam daerah Kluang di dalam negeri Johor, kamu telah ditahan ketika memandu motokar jenis Honda HR-V no pendaftaran UM 2196 oleh pegawai polis yang membuat rondaan. Kamu telah memandu motokar tersebut ketika itu dalam pengaruh alkohol dalam badan di mana ujian awal telah dilakukan oleh Sjn 149032 Mohd khairul Khushaini Bin Saad dengan menggunakan alat SD2+ no ujian 067341D/000305 mendapati hasil ujian SD2+ adalah positif (67mg/100ml). b) Selepas itu, kamu telah dibawa ke Balai Polis Trafik IPD Kluang untuk menjalani ujian pernafasan dengan menggunakan ujian pernafasan alat EBA-II yang di kendalikan oleh Sjn 149032 Mohd Khairul Khushaini Bin Saad. Hasil keputusan ujian EBA-II adalah positif (56mg/100ml) alkohol dalam 100ml darah iaitu melebihi sebanyak 6mg/100ml daripada had yang ditetapkan 50mg/100ml. c) Kamu telah ditahan oleh pihak polis berdasarkan keputusan ujian pernafasan alat EBA-II kerana kamu telah memandu dalam pengaruh alkohol dalam badan. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 45A

Akta Pengangkutan Jalan 1987. PERUNTUKAN UNDANG-UNDANG

Peruntukan seksyen 45A (1) Akta Pengangkutan Jalan 1987 memperuntukkan: Seksyen 45A. Memandu atau menjaga kenderaan motor dengan kepekatan alkohol melebihi had yang ditetapkan.

Mana-mana orang yang, apabila memandu atau cuba memandu sesuatu kenderaan motor atau apabila menjaga sesuatu kenderaan motor di sesuatu jalan atau tempat awam lain, mempunyai sebegitu banyak alkohol di dalam badannya sehingga kadar alkohol di dalam nafas, darah atau air kencingnya melebihi had yang ditetapkan, adalah melakukan suatu kesalahan dan apabila disabitkan hendaklah dihukum penjara selama tempoh tidak melebihi dua tahun dan denda tidak kurang daripada sepuluh ribu ringgit dan tidak lebih daripada tiga puluh ribu ringgit dan, dalam hal sabitan kali kedua atau kali kemudian, penjara selama tempoh tidak melebihi lima tahun dan denda tidak kurang daripada dua puluh ribu ringgit dan tidak lebih daripada lima puluh ribu ringgit.

Tafsiran had yang ditetapkan telah diperuntukkan di bawah s.45G Akta yang sama: Seksyen 45G. Tafsiran seksyen 44 dan 45B hingga 45F. "had yang ditetapkan" ertinya-

;

50 miligram alkohol dalam 100 mililiter darah; atau

; RAYUAN MITIGASI OKT

Berikut adalah rayuan mitigasi OKT:

OKT amat menyesali perbuatannya dan memohon maaf atas kesilapan yang berlaku;

lebihan paras alkohol OKT hanya 6mg lebih daripada had yang dibenarkan;

OKT tidak berada dalam keadaan mabuk yang teruk atau memandu dalam keadaan yang berbahaya;

OKT berusia 25 tahun dan masih muda dan mempunyai masa depan yang cerah;

OKT kini mengusahakan sebuah kedai runcit kecil bagi menampung keperluan harian;

OKT juga mengikuti kelas hujung minggu di Pusat Latihan dan Kemahiran Bestari di Skudia Johor untuk mendapatkan Sijil Pengurusan Perniagaan dengan harapan dapat memperbaiki taraf hidup diri dan keluarganya;

OKT merupakan anak yang menjaga ibu bapanya memandangkan adik beradik yang lain tinggal di Kuala Lumpur;

Ibunya menghidap hipertensi, dislipidemia, dan asthma kronik manakalanya bapanya menghidap penyakit diabetes mellitus yang tidak terkawal, hipertensi, dislipidemia, hati berlemak merata (diffuse fatty liver), pankreatitis dan katarak pada kedua-dua belah mata. Bapanya juga pernah mengalami kemalangan jalanraya pada bulan Jun 2025 dan mengalami keretakan tulang rusuk.

Hanya OKT sahaja yang boleh membawa ibunya ke klinik untuk mendapatkan rawatan sekiranya ibunya diserang asthma. Sekiranya lesen memandunya digantung, ia akan memberikan kesan yang besar kepada kesihatan dan kebajikan kedua-dua orang tuanya yang uzur.

Sehari sebelum kejadian, OKT telah menerima berita yang sangat mengejutkan iaitu tunangnya telah disahkan menghidap kanser payudara. Berita ini amat menekan emosi OKT yang menyumbang kepada tindakan OKT pada hari kejadian.

OKT amat kesal dan berjanji tidak akan mengulangi perbuatan ini. OKT sedar akan kesilapannya dan ingin mengambil tanggungjawab penuh.

OKT memohon agar dilepaskan dengan bon berkelakuan baik di bawah s.294 Kanun Prosedur Jenayah.

Peluang kedua ini akan memberi ruang kepada OKT untuk menebus kesilapannya dan terus berbakti kepada keluarganya.

OKT berjanji untuk menjadi pemandu yang lebih berdisiplin dan berhati-hati pada masa hadapan. HUJAHAN PEMBERATAN

Puan TPR di dalam membantah permohonan bon oleh OKT menghujahkan:

Hukuman setimpal perlu diberikan untuk memberi pengajaran kepada OKT dengan mengambil kira kepentingan awam melebihi kepentingan OKT. Rujukan dibuat kepada kes R v

Walaupun kesalahan ini bukanlah suatu kesalahan serius yang ditafsirkan s.52B Kanun Keseksaan, tetapi kesalahan ini memperuntukkan hukuman penjara mandatori, denda minima dan hilang kelayakan untuk mendapatkan lesen memandu;

Pengakuan salah bukanlah menjadi faktor peringanan hukuman secara automatik;

OKT bukanlah seorang pesalah muda;

OKT masih belum memulakan pembelajarannya dan hanya mengemukakan surat pengesahan tawaran. FAKTOR-FAKTOR YANG DIAMBIL KIRA OLEH MAHKAMAH

Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Letitia Bosman v PP & Other Appeals [2020] 8 CLJ 147 yang telah memutuskan bahawa: [125] In passing sentence, the court takes into consideration the mitigating and aggravating factors in order to ensure that the sentence is in accordance with the law. Passing a sentence according to law means the sentence imposed must not only be within the ambit of the sentence period stipulated but also assessed and passed according to established judicial principles (see Jafa Daud at p. 316 of the judgment of Mohamed Azmi J).

Mahkamah Yang Mulia ini di dalam memberikan hukuman mengikut kepada peruntukan undang-undang perlu mengambil kira keadaan dan latar belakang kes, termasuk rayuan mitigasi dan hujahan pemberatan kedua-dua pihak. Mahkamah di dalam Raja Izzuddin Shah v PP [1979] 1 MLJ 270 telah memutuskan: No plea in mitigation should be thrown aside lightly but must be examined and considered equally with the facts presented by the prosecution. Both aspects of the case must be considered in their true perspective so as to strike if possible, a true balance in the scale of justice.

Penghakiman YA Augustine Paul di dalam kes Zaidon Shariff v PP [1996] 4 CLJ 441 juga menjadi rujukan: A mitigation plea should not be treated as a ritualistic step to be summarily rejected the moment it is made. It is a constituent element of the sentencing process. It merits due consideration in light of the facts of each case, and more so when it is not contradicted by the prosecution as in this case.

Pengakuan Salah OKT

Pengakuan bersalah OKT merupakan suatu faktor mitigasi yang kuat. Mahkamah Persekutuan di dalam kes Sau Soo Kim v Public Prosecutor [1975] 2 MLJ 134 yang memutuskan: Whether a person is a hardened criminal or not, I feel that a plea of guilty should be treated as a mitigating factor. It not only saves the country a great expense of a lengthy trial but also saves time and inconvenience of many, particularly the witnesses.

Mahkamah di dalam kes Public Prosecutor v Ravindran & Ors [1993] 1 MLJ 45: It is an accepted rule of practice that an accused person should be given credit or discount for pleading guility. The rationale for this rule is that much public time and money will be spared if an accused admits his guilt, thus avoiding a prolonged and unnecessary trial.

Pengakuan bersalah adalah faktor mitigasi yang kuat apabila dibuat pada peringkat awal merujuk kepada kes Public Prosecutor v Kammoon Wannga & Anor [2009] 8 MLJ 430: [19] It is, therefore, desirous that the plea of guilty be entered at an earliest reasonable opportunity before the witnesses give evidence in the trial. Only then such a plea may be considered as a meaningful mitigating factor.

Pesalah Pertama 13. Pihak pendakwaan tidak mengemukakan sebarang rekod kesalahan lampau dan ini menunjukkan kesalahan ini adalah kesalahan OKT yang pertama. Mahkamah merujuk kepada kes PP v Chew Chee Wah [1995] 4 MLJ 26: A first offender should be dealt with by the imposition of a fine or by placing him under bond or probation, but he should be kept away from prison unless there are, in the public interest, strong reasons for ordering a term of imprisonment, such as the gravity of the offence itself and the manner in which it was committed.

Latar Belakang OKT

Mahkamah juga perlu mempertimbangkan latar belakang OKT di dalam menjatuhkan hukuman. Hakim Spenser Wilkinson J di dalam kes Abu Bakar bin Alif v R [1953] MLJ 19 telah memutuskan seperti berikut: There is an additional reason in this case why I should not interfere with the sentence. No information is available on the record as to the accused's background, antecedents or character. Whether in this instance the learned Magistrate omitted to call for such information or whether it was not available I do not know; bur I have frequently remarked upon the absence of information of this kind which might assist the Courts in arriving at a proper assessment of sentence, and this case is a good example. The case of Rex v Ball 35 Cr App R 164 abovementioned arose from different sentences having been imposed upon two prisoners convicted of the same crime at the same time. The principles of punishment set out in the judgment in that case are so important that I think it right to quote further from that judgment at some length. The judgment proceeds as follows: "In deciding the appropriate sentence a Court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from a criminal to an honest life. The public interest is indeed served, and best served, if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living. Our law does not, therefore, fix the sentence for a particular crime, but fixes a maximum sentence and leaves it to the Court to decide what is, within that maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the Court has the right and the duty to decide whether to be lenient or severe. "It is for these reasons, and with these purposes in view, that before passing sentence the Court hears evidence of the antecedents and character of every convicted person. It follows that when two persons are convicted together of a crime or series of crimes in which they have been acting in concert, it may be right, and very often is right, to discriminate between the two and to be lenient to the one and not to the other. The background, antecedents and character of the one and his whole bearing in Court may indicate a chance of reform if leniency is extended, whereas it may seem that only a harsh lesson is likely to make the other stop in his criminal career. I desire to emphasise the importance of Magistrates calling for evidence or information regarding the background, antecedents and character before passing sentence on a convicted person and of the prosecution making available as much information thereon as possible. A Magistrate should not hesitate to adjourn the case, it necessary, so as to ensure that he is fully informed on these matters.

Kepentingan Awam

Mahkamah Yang Mulia ini sedar bahawa pertimbangan yang paling utama di dalam menjatuhkan hukuman ialah kepentingan awam. Di dalam kes Public Prosecutor v Teh Ah Cheng [1976] 2 MLJ 186 telah diputuskan: In sentencing generally the public interest must necessarily

Kepentingan awam melibatkan keadilan kepada masyarakat umum dan bukan hanya kepada OKT semata-mata. Mahkamah di dalam kes Public Prosecutor v Govindnan a/l Chinden Nair [1998] 2 MLJ 181 memutuskan: A major element of public interest is that justice means justice not only to the accused but also justice to society.

Pemulihan OKT untuk menjadi warganegara yang baik juga merupakan satu bentuk penjagaan kepada kepentingan awam dengan merujuk kepada kes Rex v Kenneth John Ball 35 Cr App R 164: The public interest is indeed served, and best served, if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living.

Demikian juga keputusan Mahkamah di dalam kes Lim Yoon Fah v Public Prosecutor [1971] 1 MLJ 37: A particular criminal may be so induced only by a deterrent sentence of a long term of imprisonment. Another may well profit by being given a second chance. As the Court of Appeal had said in Ho Kim Luan and Anor v Public Prosecutor [1959] MLJ 159 at page 162: "Each case, of necessity, must depend upon its own facts and upon the character and antecedents of the offender." It is by reason of the character and antecedents of the offender and in the particular circumstances of this case that I propose to allow this appeal, as I feel from reading the probation report and after hearing his counsel and receiving an assurance from his parents, that the appellant will in all probability turn over a new leaf.

PENILAIAN MAHKAMAH Bagi menilai sama ada perintah bon berkelakuan baik di bawah s.294 Kanun Prosedur Jenayah bersesuaian dengan kes ini atau tidak, Mahkamah merujuk kepada kes Public Prosecutor v Yeong Yin Choy [1976] 2 MLJ 267 yang telah memutuskan: The marginal note to section 294 would appear to be misleading and would not seem to reflect or project the true purpose and purport of its provisions. The essential prerequisites for the application of section 294 would be:

the conviction

of an adult offender (not being a youthful offender as defined in section 2 of the Code)

for an offence punishable with imprisonment

and it appears to the court so convicting, regard being had to the character, antecedents, age, health or mental condition of the offender or to the trivial nature of the offence or to any extenuating circumstances under which the offence was committed

that it is expedient that the offender be released on probation of good conduct.

Peruntukan s.294 Kanun Prosedur Jenayah turut terpakai kepada kesalahan yang memperuntukkan hukuman penjara mandatori sepertimana dinyatakan oleh Mahkamah di dalam kes Public Prosecutor v Bahar Bin Abu [2007] 8 MLJ 219: [20] In view of the decisions of the Court of Appeal and Supreme Court in the aforesaid cases, as well as the existence of express exclusionary sections in the Penal Code where s 173A and s 294 of the CPC are not to be used, it would appear that notwithstanding the mandatory nature of the provisions of imprisonment provided under s 411 of the PC, it is open to the magistrate to deal with such an offender under s 294 of the CPC. Therefore in the instant case, the learned magistrate did not fall into error when dealing with the respondent under s 294 of the CPC in respect of an offence under s 411 of the PC.

Mahkamah Yang Mulia ini telah membuat penilaian yang penuh hati-hati di dalam memastikan bahawa kes ini bukanlah kes di mana pemakaian s.294 Kanun Prosedur Jenayah tidak dibenarkan:

This section shall not apply

if the offender is charged with a serious offence; or

if the offender is charged with the commission of an act of domestic violence as defined under section 2 of the Domestic Violence Act 1994.

Kesalahan serius sepertimana peruntukan s.52B Kanun Keseksaan menyatakan: Section 52B. Serious offence. with imprisonment for a term of ten years or more.

Kesalahan s.45A Akta Pengangkutan 1987 ini juga tidak tergolong di bawah kesalahan yang ditafsirkan s.2 Akta Keganasan Rumah Tangga 1994. Kesalahan ini juga bukanlah kesalahan yang tidak dibenarkan bon berkelakuan baik di bawah s.294 Kanun Prosedur Jenayah mengikut kepada nas undang-undang yang telah diputuskan:

kesalahan s.8 Akta Senjata Api (Penalti Lebih Berat) 1971 - Public Prosecutor v Leonard Glenn Francis [1989] 2 MLJ 158;

kesalahan s.323 dan s.304(b) Kanun Keseksaan yang menyebabkan kehilangan nyawa - PP v Mohd Al-Hafies

kes rompakan bersenjata s.392/397 Kanun Keseksaan - Public Prosecutor v Kamaruzaman bin Mahmud & Anor [2007] 1 MLJ 750;

kesalahan melakukan kekerasan jenayah dengan niat hendak mencabul kehormatan di bawah s.354 Kanun Keseksaan Public Prosecutor v Sainin Sidon [2009] 3 CLJ 181;

kesalahan menipu di bawah s.420 Kanun Keseksaan yang melibatkan jumlah kerugian yang besar Teh Teong Cheng v PP [2009] 1 LNS 1239.

Mahkamah tidak terlepas pandang bahawa kesalahan yang dilakukan oleh OKT mendatangkan risiko bukan sahaja kepada dirinya sendiri tetapi kepada pengguna jalan raya yang lain. Tetapi Mahkamah juga mengambil kira lebihan alkohol dalam darah OKT adalah sedikit iaitu 6mg daripada had yang ditetapkan. Mahkamah telah berjaya diyakinkan bahawa OKT ini sekiranya diberikan peluang tidak akan mengulangi kesalahannya di masa hadapan dan telah belajar daripada kesilapannya.

Mengambil kira usia OKT, latar belakang keluarga OKT dan pendidikan OKT, hukuman pemenjaraan yang panjang akan menyebabkan kemudaratan yang lebih besar.

Setelah Mahkamah Yang Mulia ini telah menilai dan mempertimbangkan ringannya kesalahan yang dipertuduhkan serta mengambil kira latar belakang OKT dan juga faktor kepentingan awam terutamanya dari segi aspek reformatif, Mahkamah Yang Mulia ini berpendapat bahawa bon berkelakuan baik di bawah s.294 Kanun Prosedur Jenayah selama tempoh 3 tahun dengan cagaran RM 4,000 dengan seorang penjamin adalah wajar dan memadai. Bertarikh 6 Oktober 2025 MUSTAQIM BIN SUKARNO MAJISTRET MAHKAMAH MAJISTRET KLUANG JOHOR Bagi Pihak Pendakwaan : TPR Siti Nur Fara Fazilun Izylin Binti Ahmad Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Johor Peguam bagi pihak OKT : En. Yugan a/l Pathmanathan