Kamini A/P Sathasivam v Pendakwa Raya (CB-41S-6-08/2020)

Di dalam kes ini perayu telah dituduh dengan enam pertuduhan di dalam dua kertas pertuduhan seperti berikut: Bagi No. Kes: CG-83-57-03/2018 Pertuduhan Pertama Bahawa kamu pada 26.10.2016 jam lebih kurang 11.12 pagi bertempat di Maybank Kg. Raja di dalam daerah Cameron Highlands, di dalam negeri Pahang dengan niat telah menipu Rengasamy a/l Kurupannan No. K/P: 541208-08-5157 atas janji ingin menawarkan anak pengadu tawaran pengajian di peringkat ijazah dalam jurusan kedoktoran yang tidak wujud dengan curangnya memperdayakan beliau untuk menyerahkan wang berjumlah RM30,000.00 ke dalam akaun Maybank milik kamu no. akaun 112334023395 dan beliau tidak akan menyerahkan jika tidak diperdayakan sedemikian. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 420 Kanun Keseksaan dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama. Pertuduhan Kedua Bahawa kamu pada 7.11.2016 jam lebih kurang 01.36 tengahari bertempat di Maybank Kg. Raja di dalam daerah Cameron Highlands, di dalam Negeri Pahang dengan niat telah menipu Rengasamy a/l Kurupannan No. K/P: 541208-08-5157 atas janji ingin menawarkan anak pengadu tawaran pengajian di peringkat ijazah dalam jurusan kedoktoran yang tidak wujud dengan curangnya memperdayakan beliau untuk menyerahkan wang berjumlah RM50,000.00 ke dalam akaun 3 Maybank milik kamu no. akaun 112334023395 dan beliau tidak akan menyerahkan jika tidak diperdayakan sedemikian. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 420 Kanun Keseksaan dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama. Pertuduhan Ketiga Bahawa kamu pada 11.01.2017 jam lebih kurang 04.18 petang bertempat di Maybank Kg. Raja di dalam daerah Cameron Highlands, di dalam Negeri Pahang dengan niat telah menipu Rengasamy a/l Kurupannan No. K/P: 541208-08-5157 atas janji ingin menawarkan anak pengadu tawaran pengajian di peringkat ijazah dalam jurusan kedoktoran yang tidak wujud dengan curangnya memperdayakan beliau untuk menyerahkan wang berjumlah RM25,000.00 ke dalam akaun Maybank milik kamu no. akaun 112334023395 dan beliau tidak akan menyerahkan jika tidak diperdayakan sedemikian. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 420 Kanun Keseksaan dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama. Bagi No. Kes CG-83-58-03/2018 Pertuduhan Pertama Bahawa kamu pada 11.01.2017 jam lebih kurang 04.18 petang bertempat di Maybank Kg. Raja di dalam daerah Cameron Highlands, di dalam Negeri Pahang dengan niat telah menipu Rengasamy a/l Kurupannan No. K/P: 541208-08-5157 atas janji ingin menawarkan anak pengadu tawaran pengajian di peringkat ijazah dalam jurusan kedoktoran yang tidak wujud 4 dengan curangnya memperdayakan beliau untuk menyerahkan wang berjumlah RM5,000.00 ke dalam akaun Maybank milik kamu no. akaun 112334023395 dan beliau tidak akan menyerahkan jika tidak diperdayakan sedemikian. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 420 Kanun Keseksaan dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama. Pertuduhan Kedua Bahawa kamu pada 13.01.2017 jam lebih kurang 10.18 pagi bertempat di Maybank Kg. Raja di dalam daerah Cameron Highlands, di dalam Negeri Pahang dengan niat telah menipu Rengasamy a/l Kurupannan No. K/P: 541208-08-5157 atas janji ingin menawarkan anak pengadu tawaran pengajian di peringkat ijazah dalam jurusan kedoktoran yang tidak wujud dengan curangnya memperdayakan beliau untuk menyerahkan wang berjumlah RM75,000.00 ke dalam akaun Maybank milik kamu no. akaun 112334023395 dan beliau tidak akan menyerahkan jika tidak diperdayakan sedemikian. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 420 Kanun Keseksaan dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama. Pertuduhan Ketiga Bahawa kamu pada 23.12.2016 jam lebih kurang 10.09 pagi bertempat di Maybank Kg. Raja di dalam daerah Cameron Highlands, di dalam Negeri Pahang dengan niat telah menipu Rengasamy a/l Kurupannan No. K/P: 541208-08-5157 atas janji ingin menawarkan anak pengadu tawaran pengajian di 5 peringkat ijazah dalam jurusan kedoktoran yang tidak wujud dengan curangnya memperdayakan beliau untuk menyerahkan wang berjumlah RM25,000.00 ke dalam akaun Maybank milik kamu no. akaun 112334023395 dan beliau tidak akan menyerahkan jika tidak diperdayakan sedemikian. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 420 Kanun Keseksaan dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama.

Perbicaraan penuh telah dijalankan dan tertuduh telah dijatuhkan hukuman dua (2) tahun dari tarikh sabitan, tiga (3) tahun dari tarikh sabitan dan tiga (3) tahun dari tarikh sabitan bagi tiga (3) pertuduhan bagi kertas pertuduhan di no. CG-83- 57-3/2018. Sementara itu bagi kes no. CG-83-58-3/2018 perayu telah dijatuhi hukuman satu (1) tahun penjara bagi pertuduhan pertama, tiga (3) tahun penjara bagi pertuduhan kedua dan dua (2) tahun penjara bagi pertuduhan ketiga. Mahkamah memerintahkan kesemua hukuman berjalan serentak.

Kesemua pertuduhan-pertuduhan tersebut adalah melibatkan kesalahan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan apabila Perayu dikatakan telah menipu seorang penama Rengasamy a/l Kurupanan untuk menyerahkan sejumlah wang atas janji ingin menawarkan anak Rengasamy tawaran Ijazah dalam jurusan perubatan di Universiti Malaya.

Jika diteliti daripada kertas pertuduhan kesemua pertuduhan tidak meletakkan bahawa pertuduhan tersebut berkaitan 6 dengan penipuan bagi tawaran pengajian peringkat ijazah di Universiti Malaya. Apa yang ada hanyalah keterangan yang dikemukakan menunjukkan bahawa ianya melibatkan Universiti Malaya. Oleh yang demikian perlu diteliti adakah pertuduhan sedemikian adalah memenuhi kehendak seksyen 153 Kanun Prosedur Jenayah (KPJ) apakah maklumat yang terdapat di dalam kertas pertuduhan itu sudah memberi maklumat yang sepatutnya kepada pihak perayu.

Seksyen 153 KPJ menyatakan seperti berikut:

The charge shall contain such particulars as to the time and place of the alleged offence and the person, if any, against whom or the thing, if any, in respect of which it was committed as are reasonably sufficient to give the accused notice of the matter with which he is charged.

When the accused is charged with criminal breach of trust or dishonest misappropriation of money it shall be sufficient to specify the gross sum in respect of which the offence is alleged to have been committed and the dates between which the offence is alleged to have been committed, without specifying particular items or exact dates, and the charge so framed shall be deemed to be a charge of one offence within the meaning of section 164: Provided that the time included between the first and last of such dates shall not exceed one year.

When the accused is charged with an offence relating to publication by electronic means, the place of publication is where the publication is seen, heard or read by any person. [6] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap pertuduhan adalah bertujuan untuk memberikan maklumat awal kepada tertuduh apakah yang dipertuduhkan supaya 7 membolehkan beliau membuat pembelaan yang sewajarnya bagi menjamin perbicaraan yang adil. R v Severodossi (1918) 13 CR APP R 158; Law Kiat Lang v PP (1966) 1 MLJ 215 dan Anuar Ghazali v PP (2021) 2 CLJ 245. [7] Persoalannya adakah dengan ketiadaan perkataan Universiti Malaya di pertuduhan tersebut akan menjejaskan Perayu sehingga tidak membolehkan beliau mengemukakan pembelaan serta menjejaskan haknya untuk mendapat perbicaraan yang adil. Pada masa yang sama, mahkamah juga meneliti penghakiman Hakim Thomson di dalam kes Tan Peng Ann v. Public Prosecutor (1949) supp MLJ 10 berkenaan isu pertuduhan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan. [8] Apabila melihat keseluruhan keterangan dan pembelaan yang dikemukakan oleh pihak Perayu semasa perbicaraan ia tidak langsung menjejaskan pihak Perayu untuk mengemukakan keterangan-keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan berkaitan dengan kemasukan ke Universiti Malaya tersebut. Ini jelas menunjukkan bahawa ketinggalan butiran Universiti Malaya di dalam pertuduhan tersebut tidak menjejaskan pihak Perayu. [9] Seksyen 420 Kanun Keseksaan menyatakan seperti berikut: “Whoever cheats and thereby dishonestly induces the person deceived, whether or not the deception practiced was the sole or main inducement, to deliver any property to any person, or to make, alter, or destroy the whole or any part of a valuable security, or 8 anything which is signed or sealed, and which is capable of being converted into a valuable security, shall be punished with imprisonment for a term which shall not be less than one year and not more than ten years and with whipping, and shall also be liable to fine.” [10] Elemen kesalahan bagi seksyen 420 Kanun Keseksaan telah dirumuskan oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Loh Liang Gung & Anor v. PP [2007] 4 CLJ 467 “[5] For the purpose of sustaining the charges of cheating against the first appellant under s. 420, the prosecution must establish the following ingredients:

Hong Leong Finance delivered property (ie, the amount stated in the charges respectively) to another person (here, the second appellant);

The first appellant induced Hong Leong Finance to deliver that property to the second appellant;

Hong Leong Finance acted upon such inducement in consequence of the first appellant's deceit;

The first appellant acted dishonestly in so inducing Hong Leong Finance to part with the property; and

Hong Leong Finance suffered damage or harm as a result of the deceit. [11] Jika diteliti peruntukan seksyen 420 Kanun Keseksaan tersebut ia perlu dilihat perkara-perkara berikut:

telah berlaku penipuan di dalam salah satu senario seperti yang ditakrifkan tipuan di bawah seksyen 415. 9 “Whoever by deceiving any person, whether or not such deception was the sole or main inducement,-

fraudulently or dishonestly induces the person so deceived to deliver any property to any person, or to consent that any person shall retain any property; or

intentionally induces the person so deceived to do or omit to do anything which he would not do or omit to do if he were not so deceived and which act or omission causes or is likely to cause damage or harm to any person in body, mind, reputation, or property, is said to "cheat". Explanation 1 - A dishonest concealment of facts is a deception within the meaning of this section. Explanation 2 - Mere breach of contract is not of itself proof of an original fraudulent intent. Explanation 3 - Whoever makes any representation through any person acting as an agent, or otherwise, for him, shall be deemed to have made the representation himself. ILLUSTRATIONS

A, by falsely pretending to be in the Government service, intentionally deceives Z, and thus dishonestly induces Z to let him have on credit goods for which he does not mean to pay. A cheats.

A, by putting a counterfeit mark on an article, intentionally deceives Z into a belief that this article was made by a certain celebrated manufacturer, and thus dishonestly induces Z to buy and pay for the article. A cheats.

A, by exhibiting to Z a false sample of an article, intentionally deceives Z into believing that the article corresponds with the sample, and thereby dishonestly induces Z to buy and pay for the article. A cheats.

A, by tendering in payment for an article, a bill on a house with which A keeps no money, and by which A expects that the bill will be dishonoured, intentionally deceives Z, and 10 thereby dishonestly induces Z to deliver the article, intending not to pay for it. A cheats.

A, by pledging as diamonds articles which he knows are not diamonds, intentionally deceives Z, and thereby dishonestly induces Z to lend money. A cheats.

(f)A intentionally deceives Z into a belief that A means to repay any money that Z may lend to him, and thereby dishonestly induces Z to lend him money, A not intending to repay it. A cheats.

(g)A intentionally deceives Z into a belief that A means to deliver to Z a certain quantity of pepper which he does not intend to deliver, and thereby dishonestly induces Z to advance money upon the faith of such delivery. A cheats; but if A, at the time of obtaining the money, intends to deliver the pepper, and afterwards breaks his contract and does not deliver it, he does not cheat, but is liable only to a civil action for breach of contract.

(h)A intentionally deceives Z into a belief that A has performed A's part of a contract made with Z, which he has not performed, and thereby dishonestly induces Z to pay money. A cheats.

(i)A sells and conveys an estate to B. A, knowing that in consequence of such sale he has no right to the property, sells or mortgages the same to Z without disclosing the fact of the previous sale and conveyance to B, and receives the purchase or mortgage money from Z. A cheats.

A, playing with false dice, or marked cards, wins money from B. A cheats.”

Di samping itu perlu dilihat juga keterangan di mana tipuan tersebut telah mendorong secara tidak jujur orang terpedaya itu menyerahkan harta kepada mana-mana orang atau menyebabkan orang yang terpedaya itu telah 11 mengubah atau membuat atau membinasakan kesemua atau apa-apa bahagian sesuatu cagaran berharga atau apa-apa yang bertandatangan atau bermeterai yang boleh dijadikan suatu cagaran berharga. Takrifan mendorong dengan secara tidak jujur dapat dilihat di bawah seksyen 24 Kanun Keseksaan yang mentakrifkan seperti berikut: “Whoever does anything with the intention of causing wrongful gain to one person, or wrongful loss to another person, irrespective of whether the act causes actual wrongful loss or gain, is said to do that thing "dishonestly". Explanation - In relation to the offence of criminal misappropriation or criminal breach of trust it is immaterial whether there was an intention to defraud or to deceive any person.” [12] Secara ringkasnya mahkamah perlu meneliti sama ada terdapat keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan bahawa Perayu telah melakukan tipuan sehingga mendorong secara tidak jujur SP3 menyerahkan kepada pengadu iaitu wang sehingga menyebabkan SP3 mengalami kerugian dan Perayu memperolehi wang tersebut secara salah. [13] Puan Majistret telah meneliti keterangan saksi pendakwaan iaitu seramai lima orang saksi pendakwaan dan telah berpuas hati bahawa satu kes prima facie berjaya dilakukan oleh pihak pendakwaan dan memanggil Perayu membela diri seperti terdapat di halaman 38 Rekod Rayuan Jilid 1. 12 [14] Adalah amalan yang terpuji untuk mahkamah meneliti setiap perkataan yang diperuntukan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan bagi memahami apakah maksud sebenar kesalahan di bawah seksyen tersebut. Ia juga perlu dibuat rujukan silang dengan takrifan perkataan-perkataan yang digunakan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan tersebut dengan taksirannya di bawah seksyen 10 hingga 33 Kanun Keseksaan. Begitu juga adalah wajar untuk mahkamah ketika berurusan dengan peruntukan-peruntukan di bawah Kanun Keseksaan memberikan perhatian kepada taksiran-taksiran perkataan-perkataan yang digunakan di bawah Kanun Keseksaan seperti yang terdapat di Bahagian II Kanun Keseksaan tersebut. Ini adalah bagi mengelakkan kefahaman yang kurang tepat berkenaan dengan frasa-frasa yang digunakan di bawah peruntukan-peruntukan Kanun Keseksaan. Frasa-frasa tersebut perlu dilihat dalam konteks Kanun Keseksaan yang telah diberikan takrifannya di bawah Kanun Keseksaan sendiri. Jika ini dilakukan ia dapat mengelakkan daripada berlakunya kekeliruan dan salah faham terhadapa beberapa frasa yang mempunyai maksud khusus di bawah Kanun Keseksaan dan telah diperjelaskan oleh keputusan-keputusan mahkamah atasan. [15] Sekiranya langkah sedemikian diambil ia dapat mengelakkan daripada berlakunya kesilapan dan salah faham terhadap peruntukan di bawah Kanun Keseksaan dan tidak terkeliru dengan frasa-frasa yang sama yang digunakan di luar Kanun Keseksaan. 13 Keterangan [16] Kes ini adalah berlaku apabila SP3 telah didatangi oleh Perayu yang menyatakan bahawa pembayaran perlu dibuat bagi membolehkan anaknya memasuki Universiti Malaya dalam bidang perubatan. SP3 di halaman 29 Rekod Rayuan Jilid 1 menyatakan bahawa beliau telah diberitahu oleh seorang yang bernama Vijayan untuk memasukkan wang-wang tersebut. SP3 juga dalam keterangannya di muka surat 29 menyatakan bahawa Perayu memasukkan duit sebanyak RM30,000.00, RM50,000.00 dan pembayaran-pembayaran lain selepas itu. Keterangan dari SP2 juga menunjukkan rekod pembayaran yang dibuat melalui bank di mana SP2 bekerja. Sementara itu SP1 dalam keterangan mengesahkan bahawa pihak Universiti tidak pernah mengeluarkan dokumen-dokumen yang berkaitan atau terlibat dalam urusan kemasukan pelajar seperti skim yang dinyatakan oleh Perayu kepada SP3. Namum demikian di dalam kes ini adalah didapati bahawa Vijayan tidak dikemukakan sebagai saksi. [17] Seterusnya di dalam pembelaan Perayu beliau menyatakan bahawa beliau telah menyerahkan kad ATM kepada seorang yang bernama Vijayan. Perayu di dalam keterangannya di halaman 68 Rekod Rayuan Jilid 1 menyatakan bahawa beliau telah menyerahkan kad ATM kepada Vijayan namun menyatakan perkara tersebut tidak dimaklumkan kepada pihak polis sebelum ini. 14 [18] Mahkamah telah meneliti penilaian keterangan-keterangan saksi pendakwaan oleh Puan Majistret dan juga elemen-elemen yang dinyatakan berkaitan dengan kesalahan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan di halaman 33 – 37 Rekod Rayuan Jilid 1 dan mendapati bahawa penilaian tersebut adalah dilakukan dengan sewajarnya. Mahkamah berpendapat bahawa tiada sebarang alasan untuk mahkamah ini campur tangan di dalam dapatan yang dilakukan oleh Puan Majistret berdasarkan keterangan-keterangan saksi pendakwaan dan memenuhi elemen bagi kesalahan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan. [19] Keterangan menunjukkan bahawa pada masa yang mantan Perayu telah mengetahui bahawa representasi yang diberikan kepada SP3 adalah sesuatu yang tidak benar. Ekoran daripada representasi tersebut SP3 telah pun menghilangkan ataupun menyerahkan sejumlah wang kepada pihak Perayu. Fakta bahawa Perayu mempunyai pengetahuan sedemikian adalah melalui keterangan SP1 yang jelas menunjukkan bahawa pihak universiti tidak ada kaitan dengan Perayu sehingga membolehkan Perayu berurusan dengan pihak Universiti Malaya dan memaklumkannya kepada SP3. [20] Selain daripada itu, mahkamah juga mendapati bahawa tindakan Perayu untuk meletakkan kesalahan tersebut kepada Vijayan adalah sesuatu yang tidak dapat dipertahankan. [21] Pihak Perayu juga membangkitkan isu berkenaan dengan kegagalan pihak pendakwaan memanggil Vijayan yang pada 15 hujahan pihak Perayu adalah saksi penting di dalam kes ini. Ini adalah disebabkan Vijayan telah disebut semenjak awal lagi iaitu di peringkat kes pendakwaan. Di samping itu juga seorang penama Eswari iaitu anak kepada SP3 yang merupakan pelajar yang dikatakan terlibat di dalam permohonan untuk memasuki Universiti Malaya juga tidak dipanggil. Pada masa yang sama seorang lagi yang bernama Rajeswari iaitu pemegang akaun bersama dengan juga tidak dikemukakan. Peguam Perayu berhujah bahawa kegagalan pihak pendakwaan memanggil saksi-saksi tersebut membolehkan penggunaan seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950 digunakan terhadap pendakwaan. Malahan peguam Perayu menyatakan di dalam penghakiman, Puan Majisteret juga telah menyebut berkenaan dengan kepentingan keterangan Vijayan dalam kes ini dan menegaskan bahawa sepatutnya pihak Perayu perlu memanggil beliau di dalam kes pembelaan. [22] Sebaliknya pihak pendakwaan berhujah bahawa ketiadaan Eswari dan Rajeswari tidak akan menjejaskan kes pendakwaan dan sabitan ini. Ini adalah disebabkan Eswari dan Rajeswari tidak terlibat secara langsung di dalam kes ini. Eswari hanyalah merupakan pelajar yang berkaitan dengan urusan kemasukan ke Universiti Malaya yang dimaklumkan oleh Perayu kepada SP3 boleh diuruskan oleh Perayu. Sementara Rajeswari adalah pemegang akaun bersama SP3 peranan mereka di dalam kes ini tidak menyebabkan kegagalan memanggil mereka sebagai saksi menjejaskan kes ini. 16 [23] Dalam konteks ini adalah wajar untuk mahkamah merujuk kepada pemakaian seksyen 114 misalan (g) Akta Keterangan

Seksyen 114 misalan (g) dalam teks asal menyatakan seperti berikut: “The court may presume the existence of any fact which it thinks likely to have happened, regard being had to the common course of natural events, human conduct, and public and private business, in their relation to the facts of the particular case.

…

….

…

….

…

….

that evidence which could be and is not produced would if produced be unfavourable to the person who withholds it;” [24] Di dalam kes Munusamy v PP [1987] 1 MLJ 492 YA Hakim Mohd Azmi menyatakan: “Adverse inference under that illustration can only be drawn if there is withholding or suppression of evidence and not merely on account of failure to obtain evidence. It may be drawn from withholding not just any document, but material document by a party in his possession, or for non-production of not just any witness but an important and material witness to the case.” [25] Di dalam kes ini adakah Vijayan adalah saksi yang penting? Adakah dengan ketiadaan Vijayan pendakwaan tidak dapat membuktikan kesnya? Adakah ketiadaan Vijayan menyebabkan naratif kes tidak dapat dikemukakan di hadapan 17 mahkamah? Berdasarkan nota keterangan adalah didapati bahawa Vijayan telah disebut di peringkat awal kes ini. Di dalam keterangan SP3 di halaman 41 Jilid 1 Rekod Rayuan semasa pemeriksaan balas SP3 telah menyatakan bahawa Vijayan ada meminta supaya SP3 memasukkan wang ke dalam akaun Perayu. Di halaman 42 Rekod Rayuan Jilid 1 SP3 menyatakan bahawa pada 26.10.2016 Vijayan menyuruh SP3 masukkan amaun dalam akaun Perayu dan selepas itu ada lagi bayaran dibuat dalam akaun Perayu atas arahan Vijayan. Semasa pemeriksaan utama ada memberitahu mahkamah bahawa Vijayan yang memperkenalkan Perayu kepadanya dan menyatakan bahawa Perayu adalah bertugas di Universiti Malaya. [26] Di halaman 45 Rekod Rayuan Jilid 1 semasa pemeriksaan semula SP3, SP3 ada menyatakan seperti berikut: “TPR: Boleh jelaskan kenapa Vijayan minta Encik masukkan duit dalam akaun Kamini? Vijayan kata anak akan dapat tempat di UM dan sebelum itu Kamini meminta saya masukkan duit dalam akaun bagi pembayaran hostel dan atas dasar kepercayaan saya masukkan duit tersebut. Maksudnya Kamini bagitahu dulu untuk masukkan duit kemudian baru Vijayan bagitahu masukkan duit? Iya. Encik bagitahu 6 kemasukkan duit itu Kamini suruh, dengan peguam Encik bagitahu Vijayan yang suruh masukkan duit, boleh jelaskan? Kedua-dua mereka Kamini dan Vijayan menghubungi saya dan suruh masukkan duit ke dalam akaun Kamini. 18 Kalau Vijayan yang hubungi dan masukkan duit ke dalam akaun Kamini, Encik masukkan ke tak? Saya saya masukkan. Tadi bagitahu Encik percaya dengan kata-kata dan dorongan Vijayan dan Kamini? Saya percaya sebab mereka berjanji anak akan dapat tempat di Universiti dan duit yang dibayar akan dapat semula selepas anak dapat masuk ke Universiti. Encik setuju tiada sebarang dokumen tentang anak dikemukakan? Ya. [27] Ini bermakna Vijayan berhubung dengan SP3 sehingga menyebabkan berlakunya pembayaran SP3 kepada Perayu ke dalam akaun Perayu. Kehadiran Vijayan sebagai saksi di dalam kes ini dapat menunjukkan bahawa SP3 diperkenalkan oleh Vijayan kepada Perayu dan berlakulah transaksi-transksi yang seterusnya. Ketiadaan Vijayan tidak dapat menolak hakikat bahawa SP3 telah memindahkan wang-wang tersebut kepada akaun Perayu atas dorongan daripada perayu dan bukannya berdasarkan kepada dorongan daripada Vijayan. Ini adalah disebabkan keterangan menunjukkan bahawa perayu yang didakwa mempunyai hubungan dengan pihak Universiti Malaya bukannya Vijayan. Namun demikian kehadiran Vijayan sebagai saksi akan lebih menjelaskan keadaan atau menguatkan kes pendakwaan terhadap perayu. Persoalannya adakah Vijayan ini adalah material saksi utama dan adakah pihak pendakwaan boleh dikatakan cuba melindungi Vijayan daripada dijadikan saksi dalam kes pendakwaan. Ini disebabkan Vijayan tidak dipanggil semasa perbicaraan dan tidak ditawarkan kepada pembelaan. Ia seolah-olah ingin 19 melindungi ataupun menghalang keterangan yang dikemukakan oleh Vijayan. Adalah didapati bahawa sekiranya Vijayan memberi keterangan ia tidak dapat menolak keterangan bahawa Perayu telah meminta SP3 memasukkan wang-wangnya ke dalam akaun Perayu dan memasukkannya setelah menerima penyataan Perayu bahawa ia adalah untuk tujuan urusan kemasukan anak SP3 Eswari ke Fakulti Perubatan Universiti Malaya. [28] Mahkamah berpendapat bahawa dalam konteks kes ini Vijayan tidaklah boleh dikategorikan sebagai saksi utama yang membawa maksud dengan ketiadaan keterangan Vijayan kes pendakwaan tidak dapat dibuktikan. Tindakan pendakwaan tidak memanggil Vijayan tidak menjejaskan atau bertujuan melindungi ataupun menghalang keterangan dikemukakan. Dalam erti kata lain pandangan Puan Majistret berkenaan kepentingan Vijayan sebagai saksi yang sepatutnya dipanggil oleh pembelaan tidaklah menjadikan Vijayan sebagai saksi utama. Ini disokong dengan fakta bahawa Mahkamah Majistret telah berpuas hati dengan keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan di akhir kes pendakwaan. Ia membawa maksud bahawa ketiadaan Vijayan tidak menjejaskan kes pendakwaan yang mana mahkamah bersetuju dengan dapatan Puan Majistret tersebut. Ini bermakna kes pendakwaan tidak bergantung semata-mata kepada keterangan Vijayan. Tetapi saksi-saksi lain telah dikemukakan dengan sewajarnya. Pada masa yang sama mahkamah juga perlu melihat keterangan Perayu semasa pembelaan yang menyatakan bahawa beliau telah menyerahkan kad ATM kepada Vijayan. Malahan Perayu 20 sendiri dalam keterangan bahawa beliau menyatakan bahawa tidak dapat berhubung dengan Vijayan sehingga kini kerana nombor telefonnya telah diblok. Ini dapat dilihat di halaman 72 Rekod Rayuan Jilid 1. Perayu tidak memanggil Vijayan sebagai saksi pembelaan. [29] Pada masa yang sama pembelaan pihak Perayu dalam kes ini tidaklah boleh dianggap sebagai fikir semula (afterthought) disebabkan perkara ini telah dibangkitkan sewaktu kes pendakwaan. Ia harus ditimbangkan dengan sewajarnya oleh mahkamah bicara dalam ke sini. Keterangan bahawa kewujudan Vijayan bukannya satu yang direka. Namun apa yang perlu dilihat dalam kes ini ialah tiada sebarang keterangan yang dapat menunjukkan bahawa Vijayan telah menggunakan Perayu untuk SP3 memasukkan wang-wang ke dalam akaun Perayu. Apa yang ada ialah keterangan menunjukkan bahawa wang-wang tersebut telah dimasukkan oleh SP3 ke dalam akaun Perayu. Malahan di dalam pembelaan Perayu juga iaitu daripada halaman 65 – 73 Rekod Rayuan Jilid 1 tiada sebarang keterangan daripada Perayu yang menyatakan bahawa wang-wang yang dimasukkan melalui 6 transkasi seperti di P6 an P7 yang berkaitan telah dimasukkan ke dalam akaun Perayu. Tiada keterangan yang menujukkan bahawa ada pada bila-bila masa Vijayan menyatakan bahawa wang-wang yang dimasukkan tersebut adalah hanya menggunakan akaun Perayu dan perlu diserahkan kembali kepada Vijayan. Selain daripada itu alasan Perayu bahawa kad ATM Perayu dipegang oleh Vijayan adalah disebabkan Perayu mempunyai wang pinjaman sebanyak 21 RM22,000.00 seperti yang dinyatakan di halaman 6 Rekod Rayuan Jilid 1 adalah sesuatu yang tidak wajar dipertimbangkan oleh mahkamah bicara. Ini adalah disebabkan jumlah wang yang dimasukkan oleh SP3 ke akaun Perayu adalah lebih kurang RM235,000.00 adalah lebih besar daripada jumlah RM22,000.00 yang dikatakan hutang Perayu kepada Vijayan. Ini bermakna bahawa perbezaan jumlah tersebut tiada keterangan menunjukkan mempunyai kaitan dengan Vijayan dan menjadi asbab kepada Perayu tidak boleh dikaitkan dengan pemindahan wang-wang tersebut oleh SP3 ke dalam akaun Perayu. [30] Adalah menjadi prinsip umum undang-undang bahawa mahkamah yang mendengar rayuan tidak akan cmapur tangan di dalam dapatan yang dilakukan oleh mahkamah bicara. Campur tangan akan dilakukan sekiranya dapatan Hakim Bicara bertentangan dengan keterangan-keterangan yang dikemukakan semasa perbicaraan, rujuk Periasamy s/o Sinnappan & Anor v Public Prosecutor (1996) 2 MLJ 557 di halaman 579 para (h) hingga (i), Public Prosecutor v Vijaya Raj (1981) 1 MLJ 43 di halaman 44, Public Prosecutor v Ma’arof (1969) 2 MLJ 56 di halaman 66. [31] Mahkamah mendapati bahawa dapatan yang dibuat oleh Puan Majistret yang menbicarakan kes ini tidak mengundang kepada campur tangan mahkamah dalam dapatan yang dilakukan oleh beliau. Dapatan tersebut adalah berdasarkan keterangan-keterangan yang diwujudkan semasa perbicaraan dan telah diteliti oleh mahkamah ini di dalam rekod rayuan di hadapan 22 mahkamah ini. Oleh yang demikian dapatan dan sabitan Puan Majistret ke atas Perayu disahkan. Hukuman [32] Sementara itu berkenaan rayuan silang pihak pendakwaan terhadap hukuman dijatuhkan kepada Perayu, mahkamah telah meneliti alasan penghakiman Puan Majistret dan penilaian beliau sebelum menjatuhkan hukuman di halaman 42 Rekod Rayuan Jilid 1 dan didapati bahawa Puan Majistret telah mengambil kira bahawa pengadu telah kehilangan wang sebanyak RM235,000.00 ekoran daripada tindakan Perayu. Pada masa yang sama mahkamah juga telah mengambil kira bahawa ini adalah merupakan kesalahan pertama Perayu. Perayu mempunyai seorang ibu yang tua di samping itu mahkamah juga telah mengambil kira bahawa perbicaraan yang mengambil tempoh yang lama. [33] Penentuan kadar hukuman yang sewajarnya dijatuhi dalam satu kesalahan adalah terikat dengan prinsip-prinsip penghukuman. Mahkamah yang mendengar rayuan tidak sewajarnya mengganggu hukuman tersebut melainkan ianya sesuatu yang berlebih-lebihan atau terlampau ringan sehingga tidak mencerminkan keseriusan kesalahan yang dilakukan. Di dalam kes ini mahkamah mendapati bahawa Puan Majistret telah mempertimbangkan faktor peringanan dan pemberatan sebelum menjatuhkan hukuman. Ianya dilakukan di dalam ruang lingkup tempoh pemenjaraan yang dibenarkan. 23 [34] Hukuman yang boleh dikenakan bagi seseorang yang disabitkan dengan kesalahan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan ialah hukuman pemenjaraan selama tempoh tidak kurang dari satu tahun dan tidak lebih daripada 10 tahun dan dengan sebat dan hendaklah juga dikenakan denda. [35] Pendakwa Raya di dalam hujahannya memohon supaya hukuman yang dikenakan oleh Puan Majistret ditingkatkan dan telah menukilkan nas-nas undang-undang yang berkaitan dengan hukuman yang dijatuhkan di dalam kes-kes di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan. Di antaranya ialah kes Mohd Khaizad Hashim lwn PP (2015) 1 LNS 693. Di dalam kes tersebut mahkamah tinggi telah mengekalkan hukuman 4 tahun penjara yang dijatuhkan oleh mahkamah sesyen bagi satu pertuduhan di bawah seksyen 420 di mana nilai kerugian adalah RM3,000.00. Sementara itu di dalam kes Loh Liang Gun & Anor v. PP [2007] 4 CLJ 467 hukuman di dalam kes tersebut penjara 4 tahun bagi pertuduhan pertama dan 5 tahun bagi 5 pertuduhan kedua yang berjalan serantak. Sementara dalam kes Mohamad Zulkaria Mohamad Sebli v. PP [2015] 1 LNS 925 di mana mahkamah tinggi telah mengekalkan hukuman penjara 42 bulan yang dijatuhan oleh mahkamah bagi kesalahan di bawah seksyen 420 yang melibatkan nilai RM700.00. [36] Persoalan yang perlu diteliti oleh mahkamah ini yang mendengar rayuan, ialah bagaimana pendekatan yang perlu dibuat mahkamah terhadap hukuman oleh mahkamah bicara. Adakah mahkamah bicara terikat dengan hukuman-hukuman 24 yang dijatuhkan tersebut? Adakah mahkamah bicara terikat dengan corak hukuman yang dijatuhkan oleh mahkamah-mahkamah lain dalam kesalahan yang sama yang sedang dibicarakan di mahkamah mereka? Pada masa yang sama mahkamah yang mendengar rayuan tidak boleh semata-mata disebabkan tidak bersetuju dengan kadar hukuman yang dijatuhkan oleh mahkamah bicara mengubah hukuman tersebut. Ia jelas dinyatakan dalam kes Bhandulanand Jayatilake v PP [1981] 1 LNS 139 dan Datuk Sahar bin Arpan v PP [2007] 1 CLJ 326. [37] Corak hukuman (trend of sentencing) adalah merupakan himpunan kepada keputusan-keputusan mahkamah berkaitan dengan hukuman terhadap kesalahan-kesalahan yang tertentu. Adalah menjadi amalan yang baik untuk menjadikan corak hukuman itu sebagai panduan kepada hakim atau majistret yang ingin menjatuhkan hukuman meneliti corak hukuman tersebut agar hukuman yang dikenakan tidak tersasar sehingga tidak selari dengan corak hukuman semasa bagi sesuatu kesalahan tersebut. Ini adalah disebabkan tiada peruntukan undang-undang setakat ini yang mewujudkan garis panduan berkenaan hukuman di dalam kes jenayah seperti yang terdapat di United Kingdom di bawah seksyen 120 Coroners and Justice Act 2009 yang dikeluarkan oleh Sentencing Council for England and Wales yang ditubuhkan di bawah seksyen 118 Coroners and Justice Act 2009 seperti berikut: 25 120 Sentencing guidelines

(1)In this Chapter “sentencing guidelines” means guidelines relating to the sentencing of offenders.

(2)A sentencing guideline may be general in nature or limited to a particular offence, particular category of offence or particular category of offender.

(3)The Council must prepare—

(a)sentencing guidelines about the discharge of a court's duty under [section 73 of the Sentencing Code] (reduction in sentences for guilty pleas), and

(b)sentencing guidelines about the application of any rule of law as to the totality of sentences.

(4)The Council may prepare sentencing guidelines about any other matter.

(5)Where the Council has prepared guidelines under subsection (3) or (4), it must publish them as draft guidelines.

(6)The Council must consult the following persons about the draft guidelines—

(a)the Lord Chancellor;

(b)such persons as the Lord Chancellor may direct;

(c)the Justice Select Committee of the House of Commons (or, if there ceases to be a committee of that name, such committee of the House of Commons as the Lord Chancellor directs);

(d)such other persons as the Council considers appropriate.

(7)In the case of guidelines within subsection (3), the Council must, after making any amendments of the guidelines which it considers appropriate, issue them as definitive guidelines.

(8)In any other case, the Council may, after making such amendments, issue them as definitive guidelines.

(9)The Council may, from time to time, review the sentencing guidelines issued under this section, and may revise them.

(10)Subsections (5), (6) and (8) apply to a revision of the guidelines as they apply to their preparation (and subsection (8) applies even if the guidelines being revised are within subsection (3)). 26

(11)When exercising functions under this section, the Council must have regard to the following matters—

(a)the sentences imposed by courts in England and Wales for offences;

(b)the need to promote consistency in sentencing;

(c)the impact of sentencing decisions on victims of offences;

(d)the need to promote public confidence in the criminal justice system;

(e)the cost of different sentences and their relative effectiveness in preventing re-offending;

(f)the results of the monitoring carried out under section 128. [38] Namun demikian hakim atau majistret yang berkenaan perlu mempertimbangkan fakta dan keterangan di dalam satu kes serta faktor-faktor peringangan dan pemberatan yang ditimbulkan di dalam sesuatu kes. Mahkamah tidak sewajarnya membelakangkan keterangan dan fakta kes serta faktor peringanan dan pemberatan semata-mata dan memberikan keutamaan yang berlebihan kepada corak hukuman. YA Hakim Jeffry Tan telah menjelaskan berkenaan dengan kedudukan corak hukuman dalam sesuatu hukuman yang dijatuhkan. Ia dinyatakan di dalam kes Sugumaran Kannan v. PP [2006] 8 CLJ 644 seperti berikut: “The point is that there will be sentences at both the lower and higher end of the range of sentences for any one given offence, and precedents on sentences only serve as guides on the norm. Ultimately, it remains, that each sentence must be individually assessed. It was just not fair to point to a similar term of imprisonment in a different case to justify the sentence.” 27 [39] Jika ini dilakukan ia mungkin akan menyebabkan mahkamah yang menjatuhkan hukuman telah gagal mengambil kira faktor-faktor yang mantap di bawah prinsip hukuman sebelum menjatuhkan sesuatu hukuman. [40] Di dalam kes ini walaupun corak hukuman bagi kesalahan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan seperti yang diutarakan oleh Pendakwa Raya boleh dijadikan panduan untuk Puan Majistret menjatuhkan hukuman yang sewajarnya. Namun mahkamah berpendapat hukuman yang dijatuhkan oleh Puan Majistret dalam kes ini adalah berdasarkan kepada peruntukan undang-undang, tidak berlebihan, tidak terlampau ringan, sehingga memerlukan campur tangan mahkamah di dalam hukuman yang telah dijatuhkan kepada Perayu. Hukuman rotan seperti yang diperuntukkan di bawah seksyen 420 Kanun Keseksaan tidak dijatuhkan kepada Perayu. Ini adalah sejajar dengan peruntukan seksyen 289 Kanun Prosedur Jenayah. [41] Oleh yang demikian mahkamah memutuskan rayuan silang Pendakwa Raya ditolak dan hukuman yang dijatuhkan oleh Puan Majistret dikekalkan. Bertarikh: 14 April 2021 t.t. (ROSLAN BIN MAT NOR) PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI MALAYA TEMERLOH, PAHANG 28 PIHAK-PIHAK : Bagi Pihak Perayu J. Hari Krishnan Tetuan Segaran & Associates Peguambela dan peguamcara No. 27 A, 1st Floor