Kang Ming Han v Pendakwa Raya (BA-44-143-10/2025)

Kang Ming Han, pemohon telah membuat permohonan ke Mahkamah ini untuk penggantungan pelaksanaan perintah ke atas hukuman yang dijatuhkan oleh Hakim Mahkamah Sesyen

HMS yang bijaksana telah menjatuhkan hukuman penjara 10 tahun dan denda RM5,000 bagi kesalahan di bawah seksyen 307 Kanun Keseksaan (kes no. BF-62-6-05/2020). Manakala bagi kes no. BF-83-245-06/2020, HMS telah menjatuhkan hukuman penjara 7 tahun dan denda RM10,000 serta lesen memandu Pemohon digantung selama 5 tahun bagi kesalahan di bawah seksyen 44(1) Akta Pengangkutan Jalan 1987. Bagi kes no. 83-220-05/2020, HMS menjatuhkan hukuman denda sebanyak RM500 bagi kesalahan di bawah seksyen 90 Akta Polis 1967.

Pemohon diwakili oleh peguam. Manakala Responden dalam kes ialah Pendakwa Raya yang diwakili oleh Timbalan Pendakwa Raya.

Bagi tujuan tersebut, Pemohon telah memfailkan kertas-kertas Kausa berikut-

Notis Usul bertarikh 17.10.2025 (Lampiran 1); dan

Afidavit Sokongan Pemohon yang diikrarkan oleh Kang Joo Huat bertarikh 14.10.2025 (Lampiran 2);

Afidavit Jawapan Responden yang diikrarkan oleh Mohd Izham Bin Ali bertarikh 23.10.2025.

Afidavit Tambahan yang diikrarkan oleh Norliza binti Ismail (pegawai Imigresen) bertarikh 10.11.2025.

Setelah mendengar hujahan kedua-dua belah pihak dan meneliti hujahan-hujahan bertulis kedua-dua belah pihak peguam, Mahkamah memutuskan untuk menolak permohonan Pemohon.

Terkilan dengan keputusan Mahkamah ini, Pemohon telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan.

Berikut adalah alasan penghakiman Mahkamah atas keputusan tersebut.

Pemohon telah dijatuhkan hukuman oleh HMS seperti berikut:

Kes No: BF-62-6-05/2020, Pemohon telah diberikan hukuman penjara 10 tahun dan denda RM5,000.00 bagi setiap pertuduhan di bawah kesalahan Seksyen 307 Kanun Keseksaan.

Kes No: BF-83-245-06/2020, Pemohon telah dijatuhkan hukuman penjara selama 7 tahun dan denda RM10,000.00 serta Iesen memandu digantung selama 5 tahun bagi kesalahan di bawah Seksyen 44(1) Akta Pengangkutan Jalan 1987.

Kes No: BF-83-220-05/2020, Pemohon telah dijatuhkan hukuman denda sebanyak RM500.00 bagi kesalahan di bawah Seksyen 90 Akta Polis 1967. PRINSIP UNDANG-UNDANG MENGENAI PERMOHONAN PENGGANTUNGAN PELAKSANAAN

Bidangkuasa Mahkamah untuk membenarkan penggantungan pelaksanaan adalah sepertimana diperuntukkan di bawah seksyen 311 Kanun Tatacara Jenayah yang dibaca bersama seksyen 57 dan seksyen 89 Akta Mahkamah Kehakiman 1964.

Untuk Mahkamah ini menggunakan budibicaranya membenarkan permohonan ini, Pemohon hendaklah menunjukkan keadaan khas/istimewa (special circumstances) sebagai justifikasi untuk Mahkamah menggunakan budi bicaranya membenarkan permohonan Pemohon. Rujuk Re Kwan Wah Yip & Anor [1954] MLJ 146; Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. PP [2004] 1 MLJ 497 dan KWK (A CHILD) v PP [2003] 4 CLJ

51.

Mahkamah Rayuan di dalam kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim (supra) telah memberikan panduan kepada Mahkamah untuk mempertimbangkan permohonan berkenaan dengan mempertimbangkan alasan-alasan seperti berikut: “Accordingly based on the foregoing cases the principles of law expounded as guidelines in the exercise of discretion when considering an application for bail pending appeal may be briefly summarized thus: a. that the presumption of innocence is no longer a factor to consider; b. that the factors to consider differ from that of pre-conviction application for bail; c. that attendance in court is only a minor consideration; d. that the time lapse before the appeal can be determined in relation to the length of sentence imposed is a relevant factor. But there is no general rule to say that an applicant with short custodial sentence should be automatically given bail. In appropriate cases bail may be refused even if it means that the sentence will be served before the appeal is heard; e. that it is crucial for an applicant to show the presence of exceptional circumstances which would drive the court to conclude that justice can only be done if bail is granted; f. that where reliance is placed on proposed grounds of appeal, they must be prima facie very strong or extraordinarily high prospect of success; g. that public confidence in the administration of justice requires that judgment should be enforced, hence a person convicted of a serious offence, particularly a repeated offender, should be denied bail; h. that an appellate court should not be put in an awkward situation of having to return a convict upon dismissal of his appeal to prison to serve his sentence when his circumstances might have drastically changed while he is out on bail. Or he might have created a situation whereby it will be difficult to return him to prison upon dismissal of his appeal and thus frustrate justice; and i. that by making bail readily available after conviction it will encourage the proliferation of unmeritorious appeals.”

Selain itu, Mahkamah Persekutuan di dalam kes PP v. Dato’ Sri Mohd Najib Hj Razak [2019] 6 CLJ 561, telah memutuskan mengenai pemakaian prinsip undang-undang sepertimana diputuskan di dalam kes Kosma Palm Oil Mill Sdn Bhd & Ors v. Koperasi Serbaguna Makmur Bhd [2003] 4 CLJ 1; [2004] 1 MLJ 257 bahawa kedudukan undang-undang mengenai permohonan penggantungan pelaksanaan untuk kes-kes rayuan sivil adalah juga terpakai kepada prosiding jenayah.

Dalam hal ini, Mahkamah Persekutuan juga telah memutuskan bahawa prinsip undang-undang mengenai keadaan khas dan “nugatoriness” adalah terpakai sepertimana diputuskan oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Dato’ Sri Anwar Ibrahim (supra) yang memutuskan seperti berikut: "[82] At the end of the day, the court is free to adopt either approach be it the special circumstances approach or the nugatory approach, depending on the facts or circumstances of the case. The appellant has to show a valid reason or cause acceptable to us in order to justify our exercise of discretion for stay in favour of the appellant pending the hearing of the proposed appeal to the Federal Court. Regrettably the appellant failed to do so. [83] On the principles of stay, it is ideal to read the following authorities:- a. Ming Ann Holdings Sdn Bhd v. Danaharta Urus Sdn Bhd [2002] 3 CLJ 380, CA; b. Kosma Palm Oil Mill Sdn Bhd & Ors v. Koperasi Serbausaha Makmur Bhd [2003] 4 CLJ 1, FC; and c. Walter Pathrose Gomez & Ors v. Sentul Raya Sdn Bhd [2005] 7 CLJ 385, HC. [85] We venture to say that judges can disabuse their minds of any irrelevant personal beliefs or predispositions; and that judges must take into account the fact and the reality that they have a duty to sit in any case and they are not obliged to recuse themselves. [88] All these must be taken into account as the background scenario, in determining whether to allow the stay. It must be emphasised that the seriousness of the offence which the appellant is currently facing is a relevant factor for refusing to grant the stay.

Berdasarkan Afidavit yang diikrarkan pemohon dan hujahan peguam yang bijaksana, alasan permohonan dibuat adalah berdasarkan kepada alasan-alasan yang dihujahkan peguam sebagai keadaan khas.

Alasan Pemohon terdapat keadaan khas dalam permohonan ini bolehlah diringkaskan seperti berikut:

Terdapat rayuan difailkan. Rujuk Kes Ming Ann Holdings Sdn Bhd v. Danaharta Urus Sdn Bhd [2002] 3 CLJ 380;

(ii) Keperluan untuk Pemohon hadir di Jabatan Imigresen Malaysia (JIM) kerana Pemohon adalah penjamin/penaja bagi pihak bekas isterinya (warganegara China) untuk permohonan pelanjutan Pas Lawatan Sosial bekas isteri Pemohon. Kes dirujuk – J.P.Berthelsen v. DG of Imiigration, Malaysia.

(iii) Anak Pemohon berumur 9 tahun di bawah jagaan bekas isteri Pemohon. Kes dirujuk – Raman a/l Shunmugan v. Pendakwa Raya [2020] 2 CLJ 818.

(iv) Keadaan ibubapa Pemohon. Kes Firdaus Rizal Abdul Manan v. PP [2025] CLJU 1526.

Pemohon adalah penanggung keluarga. Kes Firdaus Rizal Abdul Rahman (supra).

(vi) Pesalah pertama. Kes Muhammad Ra’abilshah Samzali v. PP [2024] CLJU 1518.

Walau bagaimanapun, peguam yang bijaksana bagi pihak Pemohon memfokuskan hujahannya kepada alasan bahawa Pemohon adalah penjamin/penaja bagi pihak bekas isterinya yang merupakan seorang warganegara asing. Sebagai penjamin, Pemohon dikehendaki untuk hadir secara fizikal untuk memohon Pas Lawatan Sosial. Oleh itu, hukuman tersebut hendaklah digantungkan pelaksanaannya untuk pemohon dapat hadir ke JIM bagi proses permohonan pelanjutan pas lawatan social bekas isteri pemohon.

Pihak Responden pula menghujahkan pihak Pemohon gagal menunjukkan keadaan khas yang mewajarkan Mahkamah ini menggunakan kuasa budi bicaranya untuk membenarkan permohonan ini.

Mahkamah ini mendapati alasan pokok permohonan penggantungan pelaksanaan hukuman oleh Pemohon adalah bersandarkan kepada pandangan peguam yang bijaksana bahawa Pemohon sebagai penjamin/penaja bagi pihak bekas isterinya mesti hadir di JIM bagi proses permohonan pelanjutan Pas Lawatan Sosial bekas isteri Pemohon yang merupakan seorang warganegara asing (China). Oleh yang demikian, peguam menghujahkan terdapat asas kukuh untuk penggantungan pelaksanaan hukuman penjara yang diperintahkan HMS.

Persoalan yang harus Mahkamah ini tentukan adalah sama ada alasan pokok tersebut adalah suatu keadaan khas yang mewajarkan Mahkamah menggunakan budi bicaranya membenarkan permohonan ini.

Bagi menjawab isu ini, haruslah diberikan perhatian terlebih dahulu bahawa fakta yang jelas dan tidak dipertikaikan oleh mana-mana pihak ialah Pemohon telah dijatuhkan hukuman penjara oleh HMS.

Walaupun Pemohon telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Tinggi, rayuan tersebut bukanlah satu keadaan khas yang mewajarkan Mahkamah ini membenarkan permohonan ini sepertimana diperuntukkan oleh seksyen 57(1) Akta Mahkamah Kehakiman 1964.

Dalam kes Re Kwan Wah Yip & Anor [1954] 1 MLJ 146b, S[enser Wilkinson J menyatakan: “Obviously the Court or the Judge has a discretion. In my view a stay of execution should not be granted and will not be granted by me unless there are special reasons for so doing, and the mere fact that a notice of appeal has been given is no sufficient ground. The only other reason given in this case is that the applicant who has been advised verily believes he has good grounds for appeal. That, also in my view does not constitute grounds for releasing an applicant pending appeal.”

Berbalik kepada pokok hujahan pemohon, setelah diarahkan Mahkamah untuk pihak-pihak memasukkan hujahan lanjutan, pemohon telah memfailkan Afidavit Tambahan yang telah dirujuk oleh kedua-dua pihak didalam hujahan bertulis masing-masing.

Peguam Responden yang bijaksana di dalam hujahan tambahannya telah menarik perhatian Mahkamah ini kepada dua (2) syarat kelayakan utama yang perlu ada pada seorang penjamin iaitu kehadiran penjamin secara fizikal dan mempunyai bukti pendapatan mencukupi sekurang-kurangnya berpendapatan RM2,000.00 sebulan. Rujuk perenggan 8 dan 9 Afidavit Norzila Binti Ismail (Pegawai Imigresen) bertarikh 10.11.2025 dan peruntukan undang-undang dan Pekeliling Imigresen yang relevan.

Dalam konteks kes ini, pegawai Imigresen tersebut juga mendeposkan bahawa seorang penjamin hendaklah seseorang yang tidak disabitkan dengan kesalahan di mana-mana Mahkamah Jenayah.

Berdasarkan pernyataan-pernyataan tersebut, peguam Responden menghujahkan alasan Pemohon yang beliau mesti hadir di JIM adalah tidak berasas.

Mahkamah juga mendapati bahawa peguam Pemohon juga tidak menghujahkan mengenai isu ini. Malah peguam Pemohon juga tidak mengemukakan apa-apa dokumen mengesahkan Pemohon masih layak untuk menjadi penjamin/penaja untuk bekas isterinya.

Apa yang ditekankan oleh peguam Pemohon hanyalah Pemohon wajib hadir secara fizikal di JIM dan Pemohon masih kekal sebagai penaja.

Namun begitu, Peguam Pemohon gagal mengupas mengenai status kelayakan Pemohon yang sekarang ini adalah seorang banduan yang didapati bersalah dan disabitkan dengan pertuduhan yang dihadapkan ke atasnya.

Walaupun isu sama ada Pemohon masih layak atau tidak sebagai penjamin bukanlah suatu isu di hadapan Mahkamah. Tetapi, Pemohon mempunyai beban untuk menunjukkan kepada Mahkamah bahawa beliau masih kekal sebagai penjamin. Pemohon juga tidak mengemukakan hujahan ataupun surat dari JIM yang menyokong alasan Pemohon yang masih kekal layak menjadi penaja/pemohon.

Walau apapun, daripada Afidavit pegawai JIM, pegawai JIM juga menyatakan bahawa bekas isteri Pemohon boleh melantik pihak lain sebagai penjamin/penajanya mengambilkira kelayakan pemohon pada masa ini. Oleh itu, Mahkamah ini tidak bersetuju dengan hujahan peguam Pemohon bahawa terdapat risiko bekas isteri Pemohon kehilangan status sah sebagai pemegang pas sekiranya permohonan ini tidak dibenarkan.

Setelah diteliti nas undang-undang yang relevan dan Afidavit-afidavit yang difailkan, Mahkamah membuat dapatan Pemohon gagal untuk menunjukkan bahawa alasan pokok yang diketengahkan Pemohon adalah suatu keadaan khas.

Mahkamah telah meneliti kes-kes yang dirujuk dan membuat dapatan bahawa kes-kes yang dirujuk boleh dibezakan dan tidak terpakai dalam konteks kes ini. Antara kes yang dirujuk ialah keputusan kes Re Meenal w/o Muniyandi [1980] 2 MLJ 299 dan Andrew Thamboosamy v Superintendent of Pudu Prisons, Kuala Lumpur [1976] 2 MLJ 156.

Mahkamah ini tidak mempertikaikan nas undang-undang yang dirujuk mengenai kuasa untuk membatalkan Visa atau perkara-perkara berkaitan Imigresen adalah terletak di tangan Ketua Pengarah JIM. Rujuk juga seksyen 9 Akta Imigresen 1959/63. Dalam hal ini, isu yang dibangkitkan bukan melibatkan isu imegresen ke atas Pemohon sendiri kerana Pemohon merupakan seorang wargangegara Malaysia. Oleh itu, kuasa Ketua Pengarah JIM bukannya suatu isu untuk diputuskan oleh Mahkamah ini dan kes yang dirujuk adalah tidak relevan dari aspek kes ini.

Selain itu, Mahkamah Rayuan di dalam kes Muhammad Ra’abilshah Samzali (supra) juga dijadikan sandaran oleh Pemohon. Dalam kes tersebut permohonan penggantungan pelaksanaan dibuat untuk menggantungkan keputusan Hakim Mahkamah Tinggi yang telah memutuskan hukuman penjara lima (5) tahun.

Pesuruhjaya Kehakiman telah menolak permohonan tersebut. Pemohon telah memfailkan Notis Usul di Mahkamah Rayuan. Salah satu asas permohonan pemohon ialah terdapat persoalan undang-undang rumit yang harus diputuskan oleh Mahkamah Rayuan dan permohonan tersebut tidak dibantah oleh Timbalan Pendakwa Raya.

Berdasarkan kepada alasan tersebut, Mahkamah Rayuan telah membenarkan permohonan pemohon. Fakta di dalam kes yang dirujuk amatlah berbeza. Ini adalah rayuan Pemohon di Mahkamah Tinggi. Masa yang diambil untuk Mahkamah Tinggi mendengar rayuan ini tidak akan mengambil masa lama sepertimana proses rayuan di Mahkamah Rayuan.

Berdasarkan kepada di atas, Mahkamah memutuskan tidak ada merit atas permohonan Pemohon dan mahkamah ini menolak permohonan pernggantungan pelaksanaan Pemohon. Bertarikh: 17 Disember 2025 Sgd (Y.A. DR HAZLINA BINTI HUSSAIN) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA SHAH ALAM, SELANGOR Peguam bagi pihak Pemohon : Dato Dr Aswandi Mohamed Hashim Encik Mohammad Irwan Shah bin Md Asri Puan Siti Rafidah binti Abdul Raof Timbalan Pendakwa Raya bagi pihak Responden : Puan Izalina bt