Karthigesan A/L N Sukumaran v Lembaga Pencegahan Jenayah & 4 yang Lain (44-123-05/2019)

1.

2.

PENGUASA KANAN, PUSAT PEMULIHAN KHAS,

KETUA POLIS NEGARA

KERAJAAN MALAYSIA … RESPONDEN

Pemohon telah ditangkap pada 4.10.2018 di bawah seksyen 3(1) Akta Pencegahan Jenayah 1959 oleh ASP Rajkumar a/l Karunanithy di perkarangan Balai Polis Sikamat, Seremban.

Pada 5.10.2018 suatu perintah reman di bawah seksyen 4(1) (a) Akta telah diperolehi terhadap Pemohon selama 21 hari mulai 5.10.2018 sehingga 25.10.2018.

ASP Rajkumar a/l Karunanithy telah menjalankan siasatan terhadap Pemohon dan pada 19.10.2018 beliau telah menyerahkan dan 3 mengemukakan satu laporan lengkap penyiasatan terhadap Pemohon kepada Pegawai Inkuiri iaitu Hafizah Binti Abdul Hamid.

Seterusnya pada 24.10.2018 Pemohon telah disambung reman selama 38 hari mulai 24.10.2018 sehingga 30.11.2018.

Pada 29.10.2018, ASP Rajkumar a/l Karunanithy telah menyerahkan dan mengemukakan satu laporan lengkap penyiasatan terhadap Pemohon kepada Lembaga Pencegahan Jenayah.

Pada 1.11.2018 Pegawai Inkuiri Hafizah Binti Abdul Hamid telah menjalankan inkuiri terhadap Pemohon.

Pada 26.11.2018 Pegawai Inkuiri Hafizah Binti Abdul Hamid telah mengemukakan laporan lengkap bertulis ke atas Pemohon yang mengandungi alasan-alasan berserta dapatan kepada Lembaga Pencegahan Jenayah.

Pada 28.11.2018 Lembaga Pencegahan Jenayah telah bersidang dan berpuas hati bahawa tahanan ke atas Pemohon adalah perlu demi kepentingan ketenteraman awam dan pencegahan jenayah. Lembaga Pencegahan Jenayah kemudiannya memutuskan Pemohon perlu ditahan selama dua tahun mulai dari 28 November 2018 di Pusat Pemulihan Khas Bentong, Pahang.

Tidak berpuas hati dengan perintah tahanan tersebut, pada 16.5.2018 Pemohon telah menfailkan permohonan jenayah yang disokong oleh affidavit yang diikrarkan oleh Pemohon pada 26.4.2019 memohon suatu perintah writ of habeas corpus dikeluarkan oleh Mahkamah. 4

Notis usul Pemohon di sokong oleh affidavit pemohon di mana Pemohon telah membangkitkan 17 isu ketidakpatuhan Responden-Responden semasa tangkapan, tahanan, siasatan, inkuiri, dan perintah tahanan terhadap Pemohon. (rujuk perenggan 5 – 21

Pihak Responden-responden telah menfailkan sepuluh affidavit jawapan menafikan ketidakpatuhan-ketidakpatuhan Responden-responden dan memohon supaya permohonan Pemohon di Lampiran 1 ditolak.

Pihak Pemohon kemudiannya telah menfailkan affidavit balasan Pemohon yang diikrarkan pada 19.7.2019.

Pihak Responden-Repsponden juga telah menfailkan affidavit balasan yang diikrarkan oleh Dato’ Razak bin Musa, Hafizah binti Badul Hamid dan ASP Raj Kumar a/l Karunanithy sebagai menjawab kepada affidavit balasan pemohon yang diikrarkan pada 19.7.2019.

Pihak-pihak juga telah menfailkan hujahan bertulis sebelum tarikh perbicaraan.

Pada hari perbicaraan peguam Pemohon telah menyatakan kepada Mahkamah bahawa isu tunggal bagi kes ini adalah berkaitan ketidakpatuhan prosedur yang bersifat substantif iaitu jurubahasa yang ditugaskan semasa prosiding Lembaga Penasihat bahawa beliau boleh memahami Bahasa Tamil sedangkan kefahaman beliau adalah melalui pergaulan dan pertuturan dan bukan secara pendidikan formal sebagai Bahasa ibunda. Oleh yang demikian, 5 terjemahan yang dibuat oleh Koperal Raspal Singh a/l Masa Singh meragukan dan dari segi undang-undang menjejaskan proses representasi Pemohon yang dijamin dibawah perkara 151 Perlembagaan Persekutuan.

Saya mendapati isu tunggal yang dibangkitkan oleh peguam Pemohon tidak termasuk dalam 17 isu yang dibangkitkan oleh Pemohon dalam affidavit sokongannya bagi menyokong notis usul di lampiran 1.

Peguam Pemohon menghujahkan Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh jurubahasa yang dipertanggungjawabkan untuk menterjemahkan semasa persidangan representasi di hadapan Lembaga Penasihat adalah tidak sah kerana berasaskan perenggan empat affidavit Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh beliau menyatakan beliau fasih menggunakan Bahasa Tamil melaui pergaulan dan pertuturan beliau dengan rakan-rakan India dan bukannya melalui pendidikan formal dan serta tiada mana-mana pengiktirafan bahawa Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh sebagai jurubahasa yang mahir Bahasa Tamil. Perenggan empat affidavit jawapan Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh, mengikrarkan 4- “Saya sesungguhnya menyatakan bahawa saya fasih berbahasa Malaysia dan berbahasa Tamil. Saya masih menggunakan Bahasa Tamil melalui pergaulan dan pertuturan saya dengan rakan-rakan India. Saya fasih berbahasa Malaysia melalui pendidikan serta pergaulan saya dengan rakan-rakan Melayu sejak kecil dan di tempat kerja…” 6

Peguam Pemohon seterusnya menghujahkan oleh kerana jurubahasa iaitu Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh tidak mendeposkan bahawa beliau telah mendapat apa-apa pendidikan formal dalam Bahasa Tamil, pengataan Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh bahawa beliau fasih berbahasa Tamil tidak boleh diterima sebagai keterangan (inadmissible). Oleh kerana penyataannya tidak boleh diterima sebagai keterangan, maka secara langsung atau tidak langsung, tiadanya keterangan affidavit untuk menzahirkan kepatuhan kepada kehendak prosedur perintah tahanan dibawah Seksyen 19A Akta Pencegahan Jenayah 1959 dipatuhi 19. Peguam Pemohon menghujahkan oleh kerana isu tunggal yang dibangkitkan ini adalah melibatkan ketidakpatuhan prosedur, kedudukan undang-undang adalah mantap bahawa persoalan undang-undang boleh dibangkitkan oleh Pemohon pada bila-bila masa tanpa keperluan diplidkan secara spesifik dalam notis usul ataupun affidavit sokongan yang diikrarkan oleh Pemohon. ( Peguam telah merujuk kepada kes Ng Hong Choon lwn Timbalan Menteri Hal Ehwal Dalam Negeri, Malaysia & Lain-lain [1994] 1

Peguam Pemohon menghujahkan bahawa adalah isu tunggal yang dibangkitkan oleh beliau bukannya bersifat remeh kerana isu yang dibangkitkan adalah melibatkan hak Pemohon/ representasi Pemohon ke atas keputusan Lembaga Pencegahan Jenayah yang mana kesan ke atas perintah tersebut bukanlah sesuatu yang berbentuk directory tetapi ianya bersifat substantif. ( rujuk kes 7 Muhamad Jailani Kasim V Timbalan Menteri Keselamatan Dalam Negeri, Malaysia & Anor [2006] 2 MLRA 2030)

Peguam Pemohon menghujahkan telah wujudnya ketidakpatuhan prosedur di bawah seksyen 19 A(4) Akta tersebut. Seksyen 19 A(4) memperuntukkan; Detention order: 4) A copy of every detention order made by the Board under subsection (1) shall as soon as may be after the making of the order be served on the person to whom it relates, and every such person shall be entitled to make representations to an Advisory Board constituted under Clause (2) of Article 151 of the Federal Constitution in accordance with the prescribed procedures”

Meneliti affidavit Dato’ Muhammad Zuki Bin Muhammad Zain, Timbalan Komisioner Penjara dan pegawai yang menjaga Pusat Pemulihan Khas Bentong, Pahang, saya mendapati keperluan seksyen 19 A(4) telahpun dipenuhi.

Dato’ Muhammad Zuki Bin Muhammad Zain menyatakan pada 29.11.2018 beliau telah menyampaikan suatu perintah tahanan yang dikeluarkan oleh Dato’ Abdul Razak Bin Musa kepada Pemohon. Beliau telah menerangkan isi kandungan perintah tahanan dan alasan yang atasnya perintah itu dibuat dan pengataan-pengataan fakta yang perintah itu diasaskan. Beliau mendapati Pemohon mengaku memahami segala penerangan yang diberi oleh beliau.

Dato’ Muhammad Zuki Bin Muhammad Zain seterusnya menyatakan beliau kemudiannya telah menerangkan hak-hak Pemohon untuk membuat representasi terhadap perintah tahanan tersebut dan juga 8 diterangkan hak Pemohon untuk mendapatkan khidmat peguam dan memanggil saksi-saksi.

Dato’ Muhammad Zuki Bin Muhammad Zain seterusnya menyatakan beliau telah mengarahkan Navindran a/l Jayakumar untuk menterjemahkan segala penerangan yang beliau berikan kepada Pemohon.

Pada 29.11.2018, Dato’ Muhammad Zuki Bin Muhammad Zain menyatakan bahawa beliau telah serahkan 3 salinan borang 1 kepada Pemohon dan turut mengingatkan Pemohon haknya untuk membuat representasi. Pemohon kemudiannya mengisi ruangan bahawa beliau bercadang untuk hadir di hadapan Lembaga Penasihat dan bercadang untuk diwakili oleh Peguambela.

Berasaskan pengataan dalam affidavit Dato’ Muhammad Zuki Bin Muhammad Zain, saya mendapati tidak wujudnya ketidakpatuhan prosedur di bawah seksyen 19 A(4) Akta tersebut.

Berbalik kepada isu tunggal yang dibangkitkan oleh Peguam Pemohon dalam kes ini, bahawa jurubahasa Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh adalah tidak kompeten untuk menjadi jurubahasa semasa prosiding Lembaga Pencegahan Jenayah dan tiada mana-mana pengiktirafan bahawa Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh sebagai seorang jurubahasa yang mahir dalam Bahasa Tamil, saya juga mendapati isu ini tidak bermerit, berasaskan alasan berikut.

Saya mendapati pengataan oleh Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh bahawa beliau fasih berbahasa Malaysia dan Bahasa Tamil dan 9 masih menggunakan Bahasa Tamil melalui pergaulan dan pertuturan dengan rakan-rakan India, langsung tidak dipertikaikan oleh peguam Pemohon.Tiada affidavit balasan yang menyangkal apa yang diikrarkan oleh Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh kursusnya kenyataannya di para 4 affidavit balasan beliau. Saya juga mendapati tiada langsung alegasi bahawa Pemohon tidak langsung memahami perterjemahan dalam Bahasa Tamil yang dilakukan oleh Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh.

Kedudukan undang-undang adalah mantap mana-mana pengataan yang tidak disangkal, pengataan tersebut hendaklah diterima. Dalam kes See Kok Kol v Chong Kui Seng & ors and Another Appeal [2010] 2 CLJ 481 memutuskan;

The affidavits affirmed by the said witnesses revealed that the documents sought by the plaintiff had been classified as official secrets under the Official Secrets Act 1972and had not been declassified. The averments in these affidavits remained unchallenged and undisputed by the plaintiff. It is trite law that, in the circumstances, the plaintiff was deemed to have accepted or admitted such averments: Ng Hee Thoong & Anor v. Public Bank Bhd, as applied eg, in Keng Kien Hock v. Timbalan Menteri Keselamatan Dalam Negeri, Malaysia & Ors. If the originator or the owner of the documents treated it and the information contained in it as an official secret and clearly marked it and kept it as such, it was not open to anyone to regard it as otherwise; and the law must give protection to such document or information. There was no merit in both the appeals. The decision of the High Court was affirmed. (paras 13, 15 & 19)

Dalam kes Ng Hee Thoong & Anor v Public Bank Bhd [1995] 1 CLJ 609 memutuskan 10 Now, it is a well settled principle governing the evaluation of affidavit evidence that where one party makes a positive assertion upon a material issue, the failure of his opponent to contradict is usually treated as an admission by him of the fact so asserted: Alloy Automotive Sdn. Bhd. v. Perusahaan Ironfield Sdn. Bhd. [1986] 1 CLJ 45; Overseas Investment Pte. Ltd. v. O'Brien [1988] 2 CLJ 238;[1988] 3 MLJ 332. Kes ini juga memutuskan apa-apa pengataan dalam affidavit yang tidak disangkal, pengataan tersebut hendaklah diterima.

Mahkamah Rayuan dalam kes , KENG KIEN HOCK v. TIMBALAN MENTERI KESELAMATAN DALAM NEGERI MALAYSIA & ORS [2007] 5 CLJ 171 [TAG 3] memutuskan sekiranya salah satu pihak tidak failkan apa-apa afidavit balasan bagi menyangkal afidavit pihak lagi satu maka ianya bermaksud bahawa keterangan di dalam afidavit pihak tersebut diterima dan dipersetujui oleh Pihak yang lagi satu itu: “[21] Learned counsel for the appellant also argued that the respondents failed in their affidavit in reply to annex or to exhibit the relevant Warrant of Release as in Form D of the Schedule to the Act issued by the O7icer in Charge of Prison to the escorting officer and this would tantamount to failure to comply with the requirement of the aforesaid provision. It is the contention of the appellant that mere averment without producing the relevant Warrant of Release is insufficient to discharge the burden on the part of the respondent to show compliance with s. 3(2) of the Act. With respect, on this point we do not agree with the appellant’s contention. In the present case the respondent through the relevant officers had made specific averment in their affidavits regarding the issuance of the Warrant of Release Form D by giving a detailed account of the process of release from the prison and the handing over of the appellant to the police. w’e further find the appellant in fact did not challenge or dispute the specific averment made on 11 behalf of he respondents on the issue raised by filing rebuttal affldavit evidence. Failure to do so amounts to concession on the pad of the appellant. (See the case of Ng Hee Thoong & Anor. v. Public Bank Bhd. (1995) 1 CU 609). We would therefore also dismiss the argument of learned counsel for the appellant in respect of Ihe third issue.

Saya mendapati memandangkan Pemohon tidak pernah menyangkal atau mempertikaikan penyataan Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh di para 4 affidavitnya, saya mendapati penyataan tersebut yang tidak disangkal boleh dianggap kepada suatu penerimaan.

Saya mendapati walaupun tiada mana-mana pengiktirafan bahawa Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh sebagai jurubahasa yang mahir dalam Bahasa Tamil, saya mendapati prosiding representasi di hadapan Lembaga Penasihat di mana Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh yang ditugaskan untuk menterjemahkan dari Bahasa Tamil ke Bahasa Malaysia berjalan dengan lancar tanpa bantahan daripada peguam yang sama mewakili Pemohon semasa prosiding representasi.

Dapatan fakta ini disokong oleh affidavit Setiausaha Lembaga Penasihat iaitu Encik Mohamad Yusof Bin Kamaruddin yang menyatakan bahawa prosiding representasi di hadapan Lembaga Penasihat telah berjalan dengan lancar di mana Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh telah diarahkan untuk bertindak sebagai jurubahasa dan tidak adanya bantahan tentang ketidak kompetensi Koperal Rasal Singh a/l Masa Singh yang dibangkitkan oleh Peguam Pemohon. (rujuk perenggan 11,12,13 affidavit Encik Mohamad Yusof Bin Kamaruddin) 12

Bersandarkan alasan-alasan di atas, saya mendapati isu tunggal yang dibangkitkan ini adalah satu isu yang remeh, (trivial) dan pada masa yang sama juga saya mendapati isu ini bukanlah merupakan satu isu berkenaan dengan ketidakpatuhan prosedur di bawah Akta tersebut. Dalam kes LEE KEW SANG V TIMBALAN MENTERI DALAM NEGERI & ORS [2005] 3 CLJ 914 Mahkamah memutuskan telah dengan panjang lebar berkenaan permohonan writ of habeas corpus dan kemudiannya menyatakan di muka surat 930 dan 931. So, in a habeas corpus application where the detention order of the Minister made under s. 4(1) of the Ordinance or, for that matter, the equivalent ss. in ISA 1960 and DD(SPM) Act 1985, the first thing that the courts should do is to see whether the ground forwarded is one that falls within the meaning of procedural non-compliance or not. To determine the question, the courts should look at the provisions of the law or the rules that lay down the procedural requirements. It is not for the courts to create procedural requirements because it is not the function of the courts to make law or rules. If there is no such procedural requirement then there cannot be non-compliance thereof. Only if there is that there can be non-compliance thereof and only then that the courts should consider whether, on the facts, there has been non-compliance. YA DATO’ HAJI MOHD YAZID BIN HAJI MUSTAFA HAKIM JENAYAH 5 MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM 31 JANUARI 2020 13 Pihak-pihak Peguam Pemohon: En Najib Zakaria daripada Tetuan Najib Zakaria, Hisham dan Co SFC/Responden: Tuan Safuan daripada Pejabat Penasihat Undang-Undang Kementerian Dalam Negeri