Kavin Mukilan A/L Chandrasekaran v Pendakwa Raya (B-05(M)-22-01/2022)

1.

2.

KAVIN MUKILAN A/L CHANDRASEKARAN …APPELLANTS AND PUBLIC PROSECUTOR …RESPONDENTS [IN THE MATTER OF HIGH COURT OF MALAYA AT SHAH ALAM CRIMINAL TRIAL NO: 45C-6-10/2015 & 45B-40-10/2015] CORAM: VAZEER ALAM BIN MYDIN MEERA, JCA WONG KIAN KHEONG,JCA NOORIN BINTI BADARUDDIN,HCJ JUDGMENT [1] The three appellants were jointly charged, in furtherance of a common intention, with committing two offences namely, kidnapping under s 3 of the Kidnapping Act 1961 and murder under s 302 of the Penal Code of one Balveer Kaur A/P Tahil Singh (‘the deceased’). [2] The appellants had appealed against their conviction and sentence and after hearing submissions by all parties, we unanimously dismissed their appeals and affirmed the convictions passed on each charge by the High Court. With regard to their appeal against sentence, this Court had set aside the death sentence imposed by the High Court and substituted with imprisonment sentence against the appellants and whipping (for the male appellants only). The Charges [3] The charges against the appellants read as follows: “Pertuduhan Pindaan P3A (Seksyen 3 (1) Akta Culik 1961) Bahawa kamu bersama-sama pada 13.2.2015 antara jam lebih kurang 12.00 tengahari sehingga 5.30 petang di tapak pembinaan tepi Sunway Piramid, Bandar Sunway, dalam daerah Petaling, dalam negeri Selangor Darul Ehsan dalam mencapai niat bersama bagi mendapatkan wang tebusan sebanyak RM2,000,000.00 telah menahan Balveer Kaur A/P Tahil Singh (No. KP: 550203-08-5398) dengan cara melarikan secara salah Balveer Kaur A/P Tahil Singh. Oleh yang demikian kamu telah melakukan kesalahan dan boleh dihukum di bawah Seksyen 3 (1) Akta Culik 1961 yang dibaca bersama-sama dengan Seksyen 34 Kanun Keseksaan.” Pertuduhan Pindaan P4A (Seksyen 302 Kanun Keseksaan) Bahawa kamu bersama-sama pada 13.2.2015 antara jam lebih kurang 11.02 malam di Lebuhraya Utara-Selatan kawasan Gopeng, dalam daerah Kampar, dalam Negeri Perak sehingga 14.2.2015, jam lebih 10.00 pagi, di kawasan Perairan Sungai Udang dalam daerah Seberang Perai Selatan, Negeri Pulau Pinang dalam mencapai niat bersama melakukan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap Balveer Kaur A/P Tahil Singh (No. KP: 550203-08- 5398). Oleh yang demikian kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan dan dibaca bersama-sama dengan Seksyen 34 Kanun Keseksaan.” [4] The 1st appellant was named “OKT1”, the 2nd appellant as “OKT2” and the 3rd appellant as “OKT3” in the High Court. The Case for the Prosecution [5] The prosecution called 37 witnesses to prove its case. The facts leading to the arrest of the appellants were set out in the judgment of the learned High Court Judge (“Judge”) as follows: “4. Pada 13.2.2015 jam lebih kurang 1.30 petang sehingga jam 2.00 petang, Cavin Daniel yang merupakan pemandu syarikat SP3 telah membawa si mati ke suatu tempat berhampiran tapak pembinaan tepi Sungai Sunway Pyramid, Bandar Sunway. Apabila sampai di sana si mati telah menaiki satu kenderaan Toyota Vellfire Putih dengan nombor pendaftaran PKP 4334 yang dipandu oleh SP4. Dalam kenderaan yang sama terdapat OKT2 dan OKT3 manakala OKT1 memandu sebuah kereta Proton Saga Putih dengan nombor pendaftaran PHY 7154.

Selepas itu kesemua OKT, SP4 dan si mati telah bergerak menuju ke Tanjung Malim dan dalam perjalanan tersebut mereka telah berhenti di sebuah plaza tol yang tidak dapat dicamkan dan OKT2 telah turun dari kereta Toyota Vellfire tersebut dan menaiki kereta Proton Saga PHY 7154 yang dipandu oleh OKT1.

Pada tarikh yang sama sekitar jam 2 petang, SP3 telah cuba menghubungi si mati dan dapat mendengar suara si mati meminta pertolongan dengan menyatakan “Don’t la! Please! Help!” Kemudian sekitar jam 3.24 petang SP3 telah menerima panggilan daripada seorang perempuan berbangsa India (OKT2) yang memaklumkan bahawa dia telah menculik si mati dan meminta bayaran untuk melepaskan si mati. SP3 terus menghubungi SP1 bertanya samada mengetahui di mana si mati dan pada jam 5 petang SP1 dan SP2 bersama Cavin Daniel telah mencari si mati di kawasan tapak pembinaan tepi Sunway Pyramid, Bandar Sunway namun gagal. Justeru SP1 telah membuat laporan polis Bandar Sunway 1495/15 (P143) berhubung kehilangan si mati.

Pada sekitar jam 8 malam tarikh yang sama, si mati, SP4 dan semua OKT telah bergerak dari Tanjung Malim meneruskan perjalanan menuju ke Pulau Pinang di mana OKT1 dan OKT2 telah menaiki kereta Toyota Vellfire tersebut manakala OKT3 dan SP4 menaiki kereta Proton Saga. Dalam masa yang sama sekitar jam 11 malam tarikh yang sama SP24 yang merupakan akauntan kepada SP3 telah menerima panggilan daripada si mati yang meminta SP24 untuk menyediakan wang tebusan sebanyak RM2,000,000.00 dan menarik balik laporan polis yang telah dibuat terdahulu oleh SP1.

Sekitar jam 2.30 pagi pada 14.2.2015, si mati, SP4 dan semua OKT telah sampai di taman permainan berhampiran rumah OKT2 di Lorong Bukit Gambir 3, Ashley Green, 11700 Gelugor, Pulau Pinang. Selepas itu sekitar jam 3 pagi, atas arahan OKT1, SP4 telah memandu kereta Proton Saga menuju ke Jambatan Kedua Pulau Pinang dan berhenti di suatu lokasi di atas jambatan tersebut. Semasa menunggu di atas jambatan tersebut, SP4 telah melihat kereta Toyota Vellfire yang digunakan sebelum ini melepasinya dan selepas itu SP4 terus mengekori kereta Vellfire tersebut. Dalam masa yang sama SP4 telah dihubungi oleh OKT2 meminta supaya dimaklumkan sekiranya terdapat kenderaan yang melalui jambatan tersebut. Selang beberapa ketika terdapat sebuah kereta peronda polis menghampiri SP4 dan menyebabkan SP4 terus beredar dan keluar dari jambatan kedua tersebut dan pulang ke rumah OKT2.

Apabila sampai di rumah OKT2, SP4 mendapati semua OKT tleah berada di luar rumah tersebut namun si mati tidak kelihatan. OKT1 telah memaklumkan kepada SP4 bahawa dia telah melepaskan si mati dan mengarahkan SP4, OKT2 dan OKT3 untuk pulang.

Pada 14.2.2015 jam lebih kurang 10 pagi, SP16 telah menemui mayat si mati terapung di Perairan Laut Sungai Udang yang berada tidak jauh dari jambatan kedua Pulau Pinang yang merupakan lokasi mayat si mati telah dibuang. SP16 terus menghubungi pihak polis dan SP6 yang menerima makluman tersebut telah membuat satu laporan polis Nibong Tebal 1518/15 (P154 (A)). SP7 yang sedang membuat rondaan menggunakan bot untuk OPS Tango pada waktu tersebut telah menerima makluman yang sama dari Marine Police Control Centre (MPCC) dan terus ke lokasi penemuan mayat si mati dan mengambil mayat si mati. Kemudiannya telah membawa mayat tersebut ke jeti Sungai Udang dan menyerahkannnya kepada anggota yang dikenali sebagai SM Sharudin. SP7 turut membuat satu laporan polis Nibong Tebal 1537/15 (P155) berkaitan penemuan mayat si mati. Mayat si mati kemudiannya telah dibawa kes Hospital Seberang Jaya, Pulau Pinang untuk proses bedah siasat.

Pada 15.2.2015, jam lebih kurang 2 petang, SP37 yang merupakan Pegawai Penyiasat kes ini telah dimaklumkan oleh KBSJD Subang Jaya bahawa terdapat satu mayat perempuan berbangsa Punjabi telah ditemui di perairan Sungai Udang, Pulau Pinang dan dipercayai berkaitan dengan kes yang disiasat oleh SP37 melalui repot di P143. SP37 kemudiannya telah diarahkan untuk ke Pulau Pinang bagi mengesahkan mayat tersebut. SP37 telah memaklumkan perkara yang sama kepada keluarga si mati untuk turut hadir bagi mengenalpasti identiti mayat tersebut.

SP37 dan SP2 (anak si mati) telah tiba di Hospital Seberang Jaya, Pulau Pinang sekitar jam 8 hingga 8.30 malam dan pengecaman ke atas mayat tersebut telah dilakukan dalam kehadiran SP37 dan SP17 sebagai pakar forensic di hospital tersebut. SP2 semasa itu telah dapat mengecamkan mayat wanita tersebut sebagai mayat ibunya yang merupakan si mati dalam kes ini. SP17 telah memaklumkan bahawa hasil bedah siasat yang dijalankan ke atas si mati mendapati bahawa kematian adalah disebabkan suffocation – di mana si mati telah dilemaskan di darat sebelum ditemui di laut dan dianggarkan masa kematian adalah kurang daripada 24 jam semasa mayat ditermui. Mayat si mati telah diserahkan kepada keluarganya untuk dibawa pulang.

Pada 16.2.2015 jam 1.30 tengahari, setelah pulang ke IPPD Subang Jaya, SP37 telah dimaklumkan oleh SP9 yang merupakan pegawai tangkapan bahawa pada 15.2.2015 jam lebih kurang 11.15 malam OKT1 dan OKT2 telah ditangkap di rumah No. 21 Lorong Bukit Gambir 3, Ashley Green, Bukit Gambir, Gelugor, Pulau Pinang dan 5 telefon bimbit telah dirampas bersama 3 sim kad, satu keping resit Hotel Sun Inn di atas nama OKT1 dan satu resit sewaan kereta di atas nama SP13.

Dalam masa yang sama OKT3 juga telah ditahan di rumah No. 33 Jalan 6, Minden Heights, Gelugor, Pulau Pinang pada 16.2.2015 sekitar jam 5.30 pagi. Tangkapan juga dilakukan oleh SP9 dan turut merampas 2 telefon bimbit. Sebuah kereta Toyota Vellfire berwarna putih dengan nombor pendaftaran PKP 4334 juga dirampas daripada seorang lelaki yang menjalankan perniagaan sewaan kereta di Jalan Tengah, Bayan Baru Pulau Pinang pada 16.2.2015 jam 2.30 petang.

Pada hari yang sama sekitar jam 7 petang, SP9 telah menyerahkan semua tangkapan OKT1 hingga OKT3 kepada SP37 bersama kereta Toyota Vellfire berwarna putih yang bernombor pendaftaran PKP 4334. Findings of Prima Facie [6] At the close of the prosecution case, the learned Judge found that a prima facie case was established and excerpts of the learned Judge evaluation and findings are reproduced: “PENILAIAN MAHKAMAH TERHADAP KES PENDAKWAAN BAGI PEMBUKTIKAN KES PRIMA FACIE ….

Perbuatan dan niat bersama semua OKT untuk menahan atau melarikan mangsa secara salah Ini merupakan elemen pertama yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan bagi pertuduhan P3A. Saya telah meneliti keterangan-keterangan yang menjurus kepada elemen ini dan mendapati SP4 merupakan saksi kunci kepada keterangan-keterangan yang diperlukan.

Saya mendapati SP4 ada memberikan keterangan bahawa pada 11.2.2015 ketika SP4 dan semua OKT berada di rumah OKT 2 di Gelugor, Pulau Pinang, OKT1 telah menyatakan rancangannya untuk menculik seorang perempuan di Kuala Lumpur bagi mendapatkan wang tebusan. OKT1 telah menyatakan penculikan itu akan dilakukan pada lusa dan sekiranya dikira perancangan dibuat ianya amat konsisten dengan tarikh si mati diculik pada 13.2.2015.

Mahkamah ini seterusnya mendapati bahawa niat bersama semua OKT tersebut adalah jelas berdasarkan keterangan bahawa OKT1 telah membuat persediaan dengan menyewa kereta Proton Saga Putih dengan nombor pendaftaran PHY 7154 bermula daripada 10.2.2015 sehingga 14.2.2015. Fakta ini telah disokong dengan bukti penyewaan kenderaan tersebut (P63 (A)) dan keterangan yang diberikan oleh SP12 sebagai pemberi sewa.

Perkara yang sama boleh dirujuk pada keterangan yang menunjukkan OKT 1 juga turut menyewa kereta Toyota Vellfire berwarna putih dengan nombor pendaftaran PKP 4334 juga dalam jangkamasa tarikh yang sama iaitu 10.2.2015 sehingga 14.2.2015 dan fakta ini telah disokong dengan keterangan SP13 yang merupakan pemberi sewa kenderaan tersebut.

Keterangan SP4 adalah amat konsisten dengan penggunaan kedua-dua kenderaan tersebut yang disewa oleh OKT 1 sebagai persediaan untuk menculik si mati di tapak pembinaan tepi Sunway Pyramid, Bandar Sunway, Selangor. Saya juga telah merujuk kepada eksibit P178(A2)(1) dan P178(A2)(2) yang merupakan rakaman ‘dashcam’ kenderaan kepunyaan syarikat si mati/ mangsa yang dipandu oleh Calvin Daniel sebelum menurunkan si mati yang telah menunjukkan kereta Vellfire PKP 4334 itu memang ada berhenti di tempat kejadian dan kemudiannya si mati telah melintasi kereta yang dipandu oleh Calvin Daniel sebaik sahaja si mati turun dari kereta untuk pergi berjumpa seseorang iaitu OKT 2.

Pada hemat saya semua keterangan ini amat konsisten dengan keterangan SP4 seperti dalam fakta kes yang menyatakan bahawa OKT 1 telah mengarahkannya bersama OKT 3 untuk menunggu dalam kereta Vellfire tersebut di lot kedai berhampiran Sunway Pyramid dan kemudiannya OKT 2 akan datang ke kereta Vellfire tersebut bersama si mati.

Saya juga mendapati daripada keterangan SP4 bahawa dalam masa yang sama OKT 1 sedang memandu kereta Proton Saga putih tersebut dan menunggu di belakang kereta Vellfire dan sebaik sahaja si mati telah masuk ke kereta Vellfire tersebut, OKT 1 telah memandu Proton Saga tersebut dan mengarahkan SP4 untuk mengekorinya.

Pada hemat saya, naratif keterangan yang ada dan keterangan yang dinyatakan oleh SP4 bermula daripada perihal penyewaan 2 kenderaan yang terlibat dalam kes ini, sehingga mereka pergi ke tapak pembinaan dan si mati diumpan masuk ke dalam kereta Vellfire tersebut adalah amat jelas menunjukkan niat dan penglibatan bersama semua OKT bagi tujuan untuk menculik si mati.

Saya juga mendapati sebagai sokongan kepada keterangan di atas, OKT 2 ada membeli 5 keping sim kad daripada SP14. Walaupun tiada eksibit sim kad yang ditunjukkan dalam kes ini, namun ketengan SP14 ini adalah kosisten dan disokong oleh SP37 yang melakukan siasatan dan mendapati bahawa terdapat beberapa nombor telefon terdapat dalam rekod panggilan kepada si mati (P60 dan P168) dan SP3 dipercayai dilakukan oleh perempuan India (OKT 2) dan lelaki India (OKT 3). Ini adalah kerana OKT 1 adalah bekas pekerja SP3 yang sudah tentu boleh dicamkan suaranya oleh SP3 jika OKT 1 yang membuat panggilan telefon.

Saya menyimpulkan perkara ini bahawa panggilan tersebut telah dibuat oleh OKT 2 berdasarkan keterangan-keterangan saksi dan merujuk kepada tempoh masa yang dinyatakan dalam kes ini. Terdapat satu nombor yang terdapat dalam P60 dan P168 iaitu 01120444515 yang dihubungi dan menghubungi telefon si mati. Manakala SP3 pula telah menerima panggilan daripada seorang perempua India menggunakan nombor telefon 01120444508 sekitar jam 3.24 petang yang menyatakan bahawa isterinya iaitu si mati telah diculik. Manakala pada hari yang sama jam 2.00 petang apabila SP3 menghubungi si mati, dia dapat mendengar keluhan si mati meminta pertolongan (“Don’t Lah, Please! Help!).

Saya juga mendapati melalui siasatan SP37 melalui permohonan butiran penggilan keluar masuk Maxis (P61) dan Talk Focus (P62) dan melalui keterangan SP11 mendapati bahawa nombor-nombor yang tertera dalam rekod panggilan telefon si mati dan SP3 merupakan nombor-nombor yang dijual oleh sebuah syarikat di Pulau Pinang kepada OKT 2. Siasatan lanjut SP37 mendapati bahawa SP14 merupakan orang yang bertanggungjawab menjual nombor tersebut. Saya mendapati keterangan SP14 dapat mengecamkan OKT 2 sebagai pembeli beberapa sim kad yang meminta supaya sim kad tersebut masing-masing didaftarkan dengan tidak menggunakan nama OKT 2. Semua keterangan adalah menjurus kepada satu perempuan India sahaja iaitu OKT 2.

Saya juga menyimpulkan panggilan lelaki India kepada SP3 adalah daripada OKT 3 dalam kes ini kerana tiada keterangan yang merujuk atau menjurus kepada lelaki India yang lain. Saya menolak cadangan pihak Pembelaan bahawa ianya mungkin daripada Calvin Daniel kerana dia merupakan pemandu SP3 dan tidak mungkin SP3 tidak boleh mengecam suaranya. Malah tiada keterangan daripada SP1, SP2 dan SP3 yang menjurus kepada Calvin Daniel. Jika OKT 1 yang membuat panggilan itu sudah tentu SP1, SP2 dan SP3 boleh mengecam suaranya daripada rakaman suara kerana OKT 1 adalah bekas pekerja mereka.

Selain daripada itu, saya juga mendapati bahawa butiran percakapan telefon di antara perempuan India (OKT 2) adalah konsisten dengan panggilan oleh lelaki India (OKT 3) yang berkisar tentang penculikan yang telah mereka lakukan. Menilai semua keterangan secara halus dan terperinci saya hanya boleh menyimpulkan bahawa lelaki India tersebut semestinya OKT 3.

Kesimpulannya, saya mendapati bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen pertama iaitu perbuatan OKT 1, OKT 2 dan OKT 3 dengan niat bersama telah menculik si mati bagi Pertuduhan P3A. Meminta Wang Tebusan Dengan Niat Bersama.

Elemen kedua yang perlu dibuktikan oleh pihak Pendakwaan bagi Pertuduhan P3A adalah terdapatnya permintaan wang tebusan berikutan melarikan dan menahan si mati secara salah. Mahkamah ini mengulangi dapatan bahawa semua perbualan telefon yang telah merujuk kepada perempuan India yang dinyatakan oleh SP3 adalah merujuk kepada OKT 2.

Melalui keterangan SP3 dengan merujuk kepada transkripsi penggilan telefon (P200) jelas menunjukkan OKT 2 menyatakan kepada SP3 “you mau you punya isteri, you kasi duit”. Keterangan ini saya dapati disokong pula dengan keterangan SP24 yang menyatakan si mati ada menghubunginya melalui nombor 01120444183 pada 13.2.2015 jam lebih kurang 11 malam dan meminta SP24 menyampaikan pesanan kepada SP3 untuk menyediakan wang tebusan sebanyak RM2,000,000.00 dan menarik balik semua laporan polis yang ada berkaitan kehilangan si mati.

Keterangan SP4 juga adalah signifikan apabila menyatakan bahawa mereka telah berhenti di sebuah tadika di Tanjung Malim dan mengurung si mati di situ sementara menunggu wang tebusan. Saya telah meneliti semua keterangan dan mendapati walaupun si mati telah menghubungi SP24, ianya bukanlah di atas kemahuannya sendiri kerana OKT 2 terlebih dahulu menghubungi SP3 dan menyatakan tuntutannya untuk sejumlah wang sebelum melepaskan si mati. Tindakan OKT 2 ini adalah dengan melaksanakan niat bersama dengan OKT 1 dan

Mahkamah ini berpendapat elemen ini juga telah dapat dibuktikan oleh pihak Pendakwaan bagi Pertuduhan P3A. Mangsa / si mati diculik tanpa kerelaannya.

Keterangan SP4 jelas menyatakan bahawa kehadiran si mati untuk bertemu dengan OKT 2 pada hari kejadian adalah berikutan tindakan OKT 2 yang berpura-pura mahu berjumpa dengan si mati atas urusan perniagaan. Ini didengari sendiri oleh SP4 melalui perbincangan yang diadakan oleh semua OKT sebelum mereka menculik si mati. Siasatan SP37 juga mendapati bahawa kewujudan nombor-nombor yang tidak dikenali dan siri panggilan dan rekod panggilan si mati menunjukkan sememangnya OKT 2 dan si mati ada berhubung sehingga membawa kepada pertemuan tersebut.

Keterangan SP4 juga menyatakan bahawa sebaik sahaja si mati menaiki kereta Vellfire yang dinaiki oelh mereka, OKT 2 telah memegang tangan si mati sementara OKT 3 bertindak mengikat tangan si mati. Kesimpulannya si mati sebenarnya telah diperdayakan untuk bertemu OKT 2 sebagai perangkap untuk menculiknya. Lebih jelas lagi apabila SP3 yang kemudiannya menghubungi si mati dapat mendengar keluhan si mati yang berkata “Don’t lah, Please!, Help!”. Saya mendapati keterangan-keterangan ini apabila dicantumkan amat relevan dan membentuk intipati bahawa si mati sebenarnya telah diculik tanpa kerelaannya. Kesimpulannya OKT 1, OKT 2 dan OKT 3 dengan niat bersama telah menculik si mati dan meminta wang tebusan daripada SP3 iaitu suami si mati. Namun tuntutan mereka tidak dipenuhi oleh SP3 maka terjadilah kejadian seterusnya. Kesemua keterangan terus dan keterangan mengikut keadaan seperti yang diterapkan di dalam undang-undang yang mantap (seperti yang dirujuk selepas ini) menunjukkan terdapat kes prima facie dibuktikan. PERTUDUHAN PINDAAN P4A (SEKSYEN 302 KANUN KESEKSAAN)

Pihak Pendakwaan menggunakan peruntukan Seksyen 300 (a) atas (d) Kanun Keseksaan untuk membuktikan semua OKT dengan niat bersama telah melakukan bunuh terhadap si mati. Dalam membuktikan terdapatnya suatu prima facie kes terhadap kesemua OKT bagi pertuduhan ini, 4 initipati perlu dibuktikan oleh pihak Pendakwaan iaitu: a) Berlakunya kematian seorang manusia iaitu si mati (Balveer Kaur A/P Tahil Singh); b) Kematian si mati adalah disebabkan atau diakibatkan daripada perbuatan semua OKT; c) Perbuatan tersebut dilakukan dengan niat untuk menyebabkan kematian si mati atau mengenakan bencana ke atas tubuh si mati yang mana semua OKT mengetahui perbuatan itu akan menyebabkan kematian atau mengetahui perbuatan tersebut lazimnya akan menyebabkan kematian; dan d) Perbuatan tersebut adalah dengan niat bersama semua OKT di bawah Seksyen 34 Kanun Keseksaan. A. IDENTITI SI MATI38. Mahkamah ini telah meneliti keterangan yang diberikan terutamanya keterangan SP1, SP2 dan SP3 yang merupakan ahli keluarga si mati dan berpuashati bahawa identiti si mati bukanlah merupakan suatu pertikaian di dalam kes ini. B.

Saya telah meneliti dan memperhalusi semua keterangan pihak Pendakwaan dalam kes ini dan ianya juga berpaksikan kepada keterangan SP4 serta disokong oleh keterangan-keterangan mengikut keadaan yang lain dan eskibit-eksibit yang dikemukakan dalam kes ini. ……

Adalah menjadi satu fakta yang tidak boleh dipertikaikan bahawa SP4 tidak melihat tindakan membunuh si mati dilakukan oleh semua OKT dengan matanya sendiri. Walaubagaimanapun, tempoh masa yang penting dalam menilai perkara ini adalah apabila si mati, SP4 dan semua OKT bergerak ke Pulau Pinang dari Tanjung Malim. Si mati dikatakan menaiki kereta Vellfire bersama OKT 1 dan OKT 2 manakala OKT 3 bersama SP4 menaiki kereta Proton Saga.

Apabila tiba di Pulau Pinang sekitar jam 2.30 pagi pada 14.2.2015 kesemua mereka telah berhenti di sebuah taman permainan di hadapan rumah OKT 2 di Gelugor, Pulau Pinang. Di situ SP4 telah diarahkan untuk memandu kereta Proton Saga tersebut secara bersendirian menghala ke Jambatan Kedua Pulau Pinang dan si mati ditinggalkan bersama semua OKT.

Semasa berada di Jambatan Kedua Pulau pinang tersebut, SP4 telah Nampak kereta Vellfire yang digunakan dalam kes ini melepasi kereta Proton Saga yang dipandu olehnya. Dalam masa yang sama OKT 2 telah menghubungi SP4 mengarahkannya menunggu di atas jambatan tersebut dan memaklumkan kepadanya jika terdapat kenderaan lain yang lalu di jambatan tersebut.

Selang beberapa ketika datang kereta peronda polis dan mengarahkan SP4 untuk beredar kerana tidak boleh menunggu di atas jambatan. SP4 terus beredar dan selepas itu menerima panggilan OKT 2 untuk balik ke rumah OKT 2. Apabila sampai di sana SP4 mendapati semua OKT berada di sana tetapi si mati tidak kelihatan dan hanya dimaklumkan oleh OKT 1 bahawa si mati telah dilepaskan.

Menilai keterangan dalam kes ini saya mendapati bahawa si mati telah ditemui mati di Perairan Laut Sungai Udang Pulau Pinang oleh SP16 dan perairan tersebut adalah berhampiran dengan Kawasan Jambatan Kedua Pulau Pinang. Sungguhpun begitu, saya mendapati keterangan SP17 sebagai pakar pathologi dalam kes ini mengesahkan bahawa walaupun mayat si mati ditemui dalam air, namun sebab kematian yang disahkan olehnya adalah disebabkan suffocation atau kelemasan udara. Menurut bedah siasat SP17, dia menyatakan bahawa si mati bukanlah mati disebabkan lemas dalam air tetapi lemas semasa di darat lagi dengan kemungkinan bahawa mulut dan hidung si mati telah ditutup sehingga tidak boleh bernafas.

Saya mendapati pendapat SP17 juga disokong dengan tanda-tanda yang terdapat pada tubuh si mati di mana terdapat luka pada bibir atas dan bawah si mati kesan tekanan benda tumpul dan keadaan mata dan saluran pernafasan si mati juga menunjukkan kesan asphyxia atau kesukaran bernafas. Selain daripada itu, dapatan SP17 juga adalah terdapat kecederaan pada lengan si mati yang membawa kepada kemungkinan bahawa tangan si mati telah diikat.

Saya telah membandingkan keterangan SP17 dengan SP4 dan mendapati bahawa ianya saling menyokong antara satu sama lain di mana SP4 pernah memberi keterangan bahawa sebaik sahaja si mati menaiki kereta Vellfire tersebut OKT 2 telah memegang si mati dan tangannya telah diikat oleh OKT 3.

Mengambil kira dapatan SP17 bahawa kematian si mati adalah kurang 24 jam apabila ditemui pada jam 10 pagi 14.2.2015, saya menyimpulkan bahawa kematian si mati berlaku antara jam 10 pagi 13.2.2015 sehingga waktu si mati ditemui. Berdasarkan kepada garis masa dan kronologi kes ini, ianya hanya menjurus kepada satu inferens bahawa si mati sebenenarnya telah dibunuh di dalam kereta Vellfire tersebut apabila diikat tangannya dan ditutup mulut dan hidungnya sehingga tidak boleh bernafas. Setelah si mati mati, semua OKT yang membawanya dalam kereta Vellfire tersebut tanpa kehadiran SP4 telah memutuskan untuk mencampakkan mayat si mati ke dalam laut dari Jambatan Kedua Pulau Pinang.

Justeru, berdasarkan keterangan-keterangan yang ada, saya berpuashati bahawa sememangnya kematian si mati adalah akibat daripada perbuatan semua OKT. C. PERBUATAN SEMUA OKT TELAH DILAKUKAN DENGAN NIAT UNTUK MENCEDERAKAN SIMATI DAN SEMUA OKT MENGETAHUI BAHAWA

Setelah meneliti keterangan yang ada, adalah disimpulkan bahawa perbuatan semua OKT adalah dilakukan dengan niat dan mereka tahu perbuatan itu akan pada lazimnya menyebabkan kematian si mati.

Mahkamah ini mendapati bahawa keterangan SP17 merujuk kepada P57 (laporan bedah siasat) jelas menyatakan bahawa kematian si mati adalah akibat suffocation. SP17 juga menambah keterangannya dalam laporan tersebut bahawa si mati sebenarnya bukanlah mati akibat lemas di dalam air walaupun mayatnya dijumpai di dalam air. Dapatan SP17 adalah konsisten bahawa si mati sebenarnya telah lemas di darat lagi disebabkan terdapat asphyxia.

Juga telah menarik perhatian saya kepada dapatan SP17 bahawa terdapat kesan lebam pada lengan si mati yang konsisten dengan ketengan SP4 bahawa si mati sebenarnya diikat sebaik sahaja menaiki kereta Vellfire tersebut.

Saya telah meneliti keterangan-keterangan ini dan membandingkan dengan garis masa dan watak-watak yang terlibat dalam kes ini dan mendapati ianya merujuk kepada perlakuan oleh semua OKT. Garis masa yang dinyatakan juga telah mengecualikan semua individu lain daripada melakukan perkara tersebut kepada si mati.

Perbuatan mengikat tangan seseorang sambal menutup rongga pernafasan adalah satu perbuatan yang lazimnya akan menyebabkan kesukaran bernafas (asphyxia). Saya mengambil maklum bahawa sistem pernafasan manusia merupakan satu sistem yang amat kritikal sekiranya dikacau ganggu dan dalam kes ini adalah logik dan munasabah bahawa perkara yang sama telah dilakukan oleh semua OKT secara niat bersama ke atas si mati sehingga menyebabkan kematian si mati sebelum mereka menghumban mayatnya ke dalam laut. D. NIAT BERSAMA SEMUA OKT [DIGUNAPAKAI DALAM KEDUA-DUA PERTUDUHAN] ….

Saya telah meneliti dan menilai secara maksima semua keterangan saksi-saksi pendakwaan dan berpaksikan kepada keterangan SP4 serta siasatan SP37 dalam kes ini saya mendapati bahawa sememangnya wujud niat bersama oleh semua OKT dalam melakukan dua kesalahan yang dipertuduhkan.

Ianya bermula daripada perancangan OKT 1 bahawa mereka akan menculik seorang perempuan India (si mati) 2 hari sebelum kejadian serta penglibatan OKT 2 yang mendapatkan 5 sim kad yang tidak didaftarkan di atas namanya untuk digunakan sepanjang aktiviti penculikan dijalankan termasuk nombor yang digunakan untuk menghubungi SP3. OKT 1 juga telah menyewa dua kenderaan yang digunakan untuk melaksanakan penculikan tersebut dan keterangan SP4 semasa dalam Vellfire yang dinaiki oleh si mati di tapak pembinaan Sunway tersebut, OKT 3 turut berada dalam kereta terebut dan terlibat dalam mengikat tangan si mati.

Peranan lanjut yang dimainkan oleh semua OKT adalah apabila mereka (1 pangilan daripada wanita India dan 1 panggilan daripada lelaki India) menelefon SP3 untuk meminta wang tebusan sehingga membawa kepada perjalanan mereka di atas Jambatan Kedua Pulau Pinang dengan mengecualikan SP4 yang akhirnya berakhir di rumah OKT 2 apabila SP4 dapati si mati tidak lagi bersama mereka. …….

Dalam kes di hadapan saya ini, saya berpuashati bahawa walaupun SP4 merupakan seorang rakan sejenayah, keterangan-keterangan yang diberikan olehnya adalah selamat untuk diterima kerana setelah diteliti saya mendapati bahawa bukan sahaja keterangan SP4 itu sendiri amat menyakinkan, malah ianya disokong dengan keterangan-keterangan mengikut keadaan dan keterangan saksi lain.

Antara keterangan sokongan yang dapat dilihat dalam semua keterangan kes ini adalah seperti pengunaan 2 jenis kenderaan yang disokong dengan keterabgan SP12 dan SP13 sebagai pemberi sewa kenderaan kepada OKT 1. Pengecaman SP4 terhadap si mati juga adalah faktor yang kuat untuk saya pertimbangkan bersesuaian dengan laporan polis oleh SP1 tentang kehilangan si mati. Selain daripada itu, keterangan mengenai tempat si mati diculik juga disokong dengan siasatan yang telah dijalankan oleh SP37 ke atas Calvin Daniel sebagai pemandu SP3. Keterangan SP25 yang mengesahkan lokasi GPS kereta Vellfire yang digunakan juga menyokong keterangan SP4 tentang persinggahannya bersama semua OKT di Tanjung Malim, kawasan perumahan OKT 2 di Gelugor dan seterusnya ke Jambatan Kedua Pulau Pinang.

Berdasarkan dapatan dan alasan di atas, saya memutuskan bahawa keterangan SP4 adalah selamat dan boleh diterima masuk sebagai satu keterangan yang menyokong kes Pendakwaan bagi kedua-dua pertuduhan yang dihadapkan kepada semua OKT.

Setelah membuat penelitian maksima ke atas keterangan-keterangan yang diberikan oleh saksi-saksi Pendakwaan, saya mendapati bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap semua OKT bagi kedua-dua pertuduhan dan semua OKT telah diperintahkan untuk membela diri bagi kedua-dua pertuduhan tersebut. 3 pilihan telah diberikan kepada semua OKT. OKT 1 telah memilih untuk memberi keterangan bersumpah manakala OKT 2 dan OKT 3 memilih untuk memberi keterangan dari kandang tertuduh tanpa sumpah. Findings at the Defence Stage [7] At the close of the case, the learned Judge found that the appellants failed to raise reasonable doubt on the prosecution case. The learned Judge’s evaluation and findings are as follows: “KES PEMBELAAN

Di tahap kes pembelaan, semua OKT telah memberikan keterangan dan tiada saksi lain yang dipanggil sebagai saksi pembelaan. Saya telah meneliti semua keterangan yang diberikan oleh OKT 1, OKT 2 dan OKT 3. Keterangan lisan OKT 1 (bawah sumpah)

OKT 1 dan OKT 2 merupakan pasangan kekasih yang tinggal bersama di rumah OKT 2. Pada 10.2.2015 OKT 2 telah memaklumkan OKT 1 bahawa pada 8.2.2015, dia telah menyewakan kereta Proton Saga yang terlibat dalam kes ini untuk kegunaan SP4. Ianya dilakukan kerana SP4 tidak mempunyai lesen memandu. Sewaan tersebut untuk tempoh 2 hari sahaja dan akan tamat tempoh pada 10.2.2015. SP4 telah menggunakan kereta tersebut selepas disewa oleh OKT

2.

Setelah beberapa kali cuba menghubungi SP4 akhirnya pada 11.2.2015, OKT 1 dan OKT 2 mendapat tahu bahawa SP4 sudah berada di Kuala Lumpur membawa kereta Proton Saga tersebut untuk berjumpa dengan Calvin Daniel kerana Calvin Daniel ingin meminta bantuan SP4 memandu si mati ke Pulau Pinang untuk satu temujanji.

Justeru pada 12.2.2015, OKT 1 telah menyewa kereta Vellfire dalam kes ini daripada SP12 untuk menuju ke Kuala Lumpur bersama OKT 2 dan OKT 3 yang merupakan sepupu kepada OKT 2. Tujuan mereka ke Kuala Lumpur adalah untuk mengambil kereta Proton Saga tersebut daripada SP4.

Apabila semua OKT bertemu dengan SP4 dan Calvin Daniel di Kuala Lumpur, OKT 1 menyatakan bahawa SP4 telah bersetuju untuk membantu Calvin Daniel membawa si mati untuk urusan di Pulau Pinang kerana Calvin Daniel mempunyai tugas lain dan pada hari kejadian 13.2.2015, SP4 memaklumkan OKT 1 bahawa SP4 perlu menjemput si mati di Bandar Sunway.

SP4 telah membawa kereta Vellfire bersama OKT 3 untuk mengambil si mati di Bandar Sunway menakala OKT 1 dan OKT 2 hanya mengekori dengan menggunakan kereta Proton Saga tersebut. Apabila tiba di sana, dengan keadaan tiada parkir sementara menunggu si mati, OKT 1 telah mengarahkan OKT 2 untuk turun membeli minuman dan dalam masa yang sama OKT 1 mengalihkan kenderaannya mencari parkir dan memintas kereta Vellfire tersebut dengan tanggapan si mati telah berada dalam kereta Vellfire.

Selepas itu OKT 2 masuk semula dalam kereta Proton Saga dan OKT 1 terus mengekori kereta Vellfire yang dipandu oleh SP4 dengan tanggapan si mati telah berasa dalam kereta Vellfire tersebut. Mereka terus menuju ke Tanjung Malim kerana pada awalnya OKT 1 telah memaklumkan SP4 bahawa perjalanan pulang dia ingin singgah di Tanjung Malim untuk menziarahi ibunya.

OKT 1 menyatakan bahawa kali pertama dia melihat si mati adalah apabila tiba di tadika di Tanjung Malim sekitar jam 4.30 petang dan OKT 1 ada berbual dengan si mati dan mendapati si mati dalam keadaan baik. Selepas itu OKT 1 telah menggunakan kereta Proton Saga tadi untuk keluar berjumpa ibunya dan meninggalkan si mati bersama SP4, OKT 2 dan OKT 3.

Pada malamnya sekitarnya jam 9 malam mereka semua telah bergerak ke Pulau Pinang di mana OKT 1 dan OKT 2 bersama si mati telah menaiki kereta Vellfire manakala SP4 dan OKT 3 menaiki kereta Proton Saga. Mereka telah berjanji untuk bertemu semula di kawasan rehat RnR Juru dan apabila sampai di sana sekitar jam 1 pagi, OKT 1 mendapati SP4 tiada di sana. Kemudian OKT 1 telah mengajak si mati untuk ke rumah OKT 2 di Gelugor. Semasa dalam perjalanan OKT 1 dapat menghubungi SP4 bertanyakan lokasinya di mana dan SP4 meminta untuk berjumpa di Gelugor.

Apabila OKT 1 tiba di Gelugor selepas Jambatan Pertama Pulau Pinang, OKT 1 nampak kereta Proton Saga yang dipandu oleh SP4 dan berhenti. Di sana SP4 memberitahu dia sedang mengesan orang yang ingin berjumpa dengan si mati di mana si mati hanya maklumkan orang tersebut akan berjumpa dengannya si RnR Juru sahaja tanpa OKT 1 atau SP4 mengetahui siapakah orang itu.

Akhirnya SP4 berjaya menghubungi orang yang dikatakan akan berjumpa dengan si mati dan meminta OKT 1 mengekorinya ke RnR Juru Arah Selatan. Apabila sampai di Petronas RnR Juru, orang tersebut masih tiada dan OKT 1 menyuruh SP4 memaklumkan orang yang hendak berjumpa si mati supaya berjumpa di rumah OKT 2.

Kesemua mereka telah pergi ke rumah OKT 2 dan apabila tiba di sana OKT 1 menyatakan bahawa si mati telah berjaya menghubungi orang tersebut dan enggan membawa orang tersebut ke rumah OKT 2 dengan alasan tidak mahu menyusahkan semua OKT. Akhirnya si mati ke RnR Juru tersebut berdua dengan SP4 sahaja menaiki kereta Proton Saga.

OKT 2 yang tidak berpuashati dengan tindakan OKT 1 melepaskan SP4 dengan kereta Proton Saga tanpa OKT 3 kerana bimbang kereta tersebut tidak akan dipulangkan sekali lagi. Akhirnya semua OKT telah menuju ke RnR Juru Arah Selatan dan apabila tiba di sana mereka mendapati SP4 tiada di sana dan apabila dihubungi SP4 menyatakan dia telah menurunkan si mati di RnR dan terus pulang ke rumah OKT 2 menggunakan Jambatan Kedua Pulau Pinang. OKT 1 telah menyuruh SP4 menunggu selepas tol Jambatan Kedua Pulau Pinang.

Semasa dalam perjalanan di atas Jambatan Kedua Pulau Pinang daru Juru, OKT 1 telah nampak kereta Proton Saga yang dipandu oleh SP4 dan membunyikan hon supaya SP4 mengikutinya. Beberapa ketika kemudian OKT 2 mendapati SP4 tidak mengikuti kereta Vellfire yang dipandu olehnya. OKT 1 telah membuat pusingan U masuk semula ke Jambatan Kedua Pulau Pinang untuk mencari SP4 dengan berhenti beberapa kali dan cuba menghubungi SP4 namun gagal. Setelah beberapa kali percubaan menghubungi, OKT 1 dapat menghubungi SP4 dan dimaklumkan SP4 dalam perjalanan pulang ke rumahnya.

OKT 1 telah memberi arahan kepada SP4 untuk memulangkan kereta Proton Saga tersebut dan SP4 berjanji akan memulangkan kereta Proton Saga tersebut pada jam 10 pagi 14.2.2015 dan OKT 1 telah bersetuju dengan amaran sekiranya SP4 gagal menunaikan janjinya, OKT 1 akan membuat laporan polis. Pada keesokan harinya SP4 telah datang memulangkan kereta Proton Saga tersebut dan terus pulang.

OKT 1 menyatakan bahawa dia berada bersama si mati bermula 13.2.2015 jam 4.30 pagi dan sepanjang masa tersebut OKT menafikan ada membuat apa-apa panggilan kepada sesiapa meminta wang tebusan untuk membebaskan si mati dan menafikan penglibatan OKT 2 dan OKT 3 dalam perkara yang sama.

Keterangan bertulis OKT 2 (tanpa sumpah) Saya juga telah meneliti keterangan tidak bersumpah OKT 2 yang dikemukakan secara bertulis dan mendapati versi yang telah disampaikan adalah menyokong versi pembelaan OKT 1. Secara khususnya OKT 2 menyatakan bahawa pada 7.2.2015, SP4 telah meminta bantuannya untuk menyewa kereta bagi pihaknya kerana SP4 tidak mempunyai lesen memandu. OKT 2 mengakui telah pada

8.2.2015 menyewa kereta Proton Saga Putih PHY 7154 daripada SP13 untuk tempoh 3 hari sehingga 10.2.2015 dengan bayaran sebanyak RM360.00. Pada hari yang sama setelah menyewa kereta Proton Saga tersebut, OKT 2 memanggil SP4 datang ke rumahnya di Ashley Green untuk mengambil kereta tersebut. Setelah SP4 tiba OKT 2 telah mengingatkan SP4 bahawa kereta tersebut mestilah dipulangkan pada 10.2.1015.

Pada 10.2.2015 SP4 tidak memulangkan kereta tersebut dan setelah beberapa kali percubaan menghubungi SP4 gagal, OKT 2 memaklumkan perkara ini kepada OKT 1 yang merupakan teman lelakinya. OKT 1 memyuruh OKT 2 untuk terus mencuba untuk menelefon SP4. Pada 11.2.2015 barulah SP4 dapat dihubungi dan SP4 memaklumkan dia berada di Kuala Lumpur bersama Calvin Daniel dan akan pulang pada 12.2.2015. OKT 2 telah memaklumkan perkembangan ini kepada

Pada 12.2.2015 OKT 2 mendapati SP4 masih tidak memulangkan kereta Proton Saga tersebut. Apabila OKT 1 pulang ke rumah OKT 2 untuk makan tengahari, OKT 2 telah memaklumkan perkara ini kepada OKT 1 dan meminta bantuan OKT 1 untuk mendapatkan semula kereta tersebut. OKT 1 menyuruh OKT 2 menunggu sampai petang sebelum membuat apa-apa keputusan. Akhirnya pada jam 5 petang selepas OKT 1 pulang kerja, OKT 2 memaklumkan bahawa SP4 memaklumkanya bahawa SP4 masih di Kuala Lumpur bersama Calvin Daniel.

OKT 1 akhirnya bersetuju untuk pergi ke Kuala Lumpur bagi membantu OKT 2 mendapatkan semula kereta Proton Saga tersebut. OKT 2 juga atas nasihat OKT 1 telah menghubungi sepupunya OKT 3 untuk ikut bersama ke Kuala Lumpur untuk memandu kereta Proton Saga itu kelak. Petang yang sama juga OKT 1 telah pergi menyewa kereta Toyata Vellfire PKP 4334. Pada malam yang sama OKT 1 dan OKT 2 telah menjemput OKT 3 di Bukit Jambul, Pulau Pinang dan terus menuju ke Kuala Lumpur. Semua OKT telah tiba di Kuala Lumpur pada jam 12.30 pagi 13.2.2015 dan di sana semua OKT berjumpa dengan SP4 dan Calvin Daniel di sebuah KTV di Kuala Lumpur.

OKT 1 telah meminta SP4 memulangkan semula kereta Proton Saga tersebut dan SP4 telah menyerahkan kunci kereta Proton Saga tersebut kepada OKT 1 dan menunjukkan tempat kereta tersebut diletakkan. OKT 1 kemudiannya telah mengarahkan supaya OKT 3 mengambil kereta Proton Saga tersebut. Pada masa ini Calvin Daniel telah memaklumkan kepada OKT 1 tentang niatnya meminta bantuan SP4 untuk membawa majikannya (si mati) ke Pulau Pinang. Selepas itu mereka semua beredar ke hotel di mana 2 bilik diambil. OKT 1 dan OKT 2 menginap dalam satu bilik dan OKT 3 menginap dalam satu bilik lain bersama SP4.

Pada jam 12.30 tengahari 13.2 2015 selepas makan di sebuah restoran, SP4 memaklumkan semua OKT tentang tugasnya untuk mengambil si mati untuk di bawa ke Pulau Pinang dari Bandar Sunway. OKT 2 dan OKT 1 telah menaiki kereta Proton Saga mengikuti kereta Vellfire yang dipandu oleh SP4 bersama OKT 3. Apabila tiba di lokasi yang di bawa oleh SP4, kereta Vellfire itu berhenti di tepi kawasan tempat letak kereta dan OKT 2 yang berada di belakangnya dalam kereta Proton Saga telah diminta oleh OKT 1 untuk turun membeli minuman. Selepas membeli minuman ketika ingin masuk semula ke dalam kereta Proton Saga, OKT 2 melihat kereta Vellfire telah mula bergerak dan selepas itu OKT 1 terus mengikuti kereta Vellfire tersebut sehingga masuk ke lebuhraya utara selatan menghala ke Tanjung Malim.

Mereka telah sampai di Tanjung Malim sekitar jam 4.30 petang di tadika milik ibu OKT 1. Sampai di tadika tersebut, OKT 2 lihat OKT 1 terus turun dari kereta Proton Saga masuk ke rumah tadika tersebut. Pada waktu itu baru OKT 2 melihat si mati dan OKT 1 dilihat ada bercakap dengan si mati dalam keadaan baik. OKT 2 hanya mengetahui si mati adalah majikan Calvin Daniel selepas OKT 1 memaklumkan kepadanya.

Mereka duduk di tadika tersebut sehingga jam 9.00 malam sebelum bergerak ke Pulau Pinang. Dalam perjalanan ke Pulau Pinang, OKT 2 menaiki kereta Vellfire bersama OKT 1 dan si mati, manakala SP4 dan OKT 3 menaiki kereta Proton Saga. Pada masa ini SP4 memaklumkan bahawa si mati akan di hantar ke RnR Juru arah utara. Apabila sampai di RnR tersebut sekitar jam 1 pagi 14.2.2015, OKT 2 melihat tiada orang di sana dan OKT 1 telah bertanya kepada si mati di mana orang yang sepatutnya berjumpa dengan si mati. Si mati dilihat membuat panggilan telefon tetapi si mati menyatakan tidak dapat menghubungi orang tersebut. OKT 2 kemudian melihat OKT 1 menghubungi SP4 bertanyakan lokasinya dan OKT 1 kemudian memaklumkan bahawa SP4 menunggu di Gelugor selepas Jambatan Pertama Pulau Pinang.

Apabila sampai di Gelugor selepas Jambatan Pertama Pulau Pinang, mereka telah berjumpa dengan SP4 dan OKT 1 dimaklumkan oleh SP4 bahawa orang yang akan mengambil si mati ada di RnR Juru Arah Utara. Kesemua mereka terus bergerak semula menaiki Jambatan Pertama Pulau Pinang untuk menuju ke RnR Juru Arah Utara. Apabila tiba di sana mereka mendapati masih tiada siapa di sana. Di sana OKT 1 sekali lagi turun bertemu dengan SP4 dan kemudiannya mereka semua telah pulang ke rumah OKT 2 di Ashley Green, Gelugor.

Apabila sampai di rumah tersebut, OKT 2 telah masuk ke dalam rumah meninggalkan OKT 1, OKT 3, SP4 dan si mati. Selang beberapa ketika, dari dalam rumahnya OKT 2 melihat kereta Proton Saga meninggalkan rumahnya. OKT 2 terus keluar dan mendapati OKT 1 dan OKT 3 sedang berdiri sambal menghisap rokok berhampiran kereta Vellfire dan apabila ditanya OKT 1 menyatakan bahawa SP4 menghantar si mati ke RnR Juru arah selatan. OKT 2 terus mempersoalkan kenapa izinkan SP4 pergi menggunakan kereta Proton Saga tersebut dan bagaimana sekiranya SP4 tidak memulangkan semula kereta tersebut. Akhirnya semua OKT naik semula kereta Vellfire dan menuju ke RnR Juru Arah Selatan.

Apabila semua OKT sampai di RnR Juru Aras Selatan, mereka tidak nampak kereta Proton Saga tersebut atau si mati. Justeru OKT 1 telah menghubungi SP4 bertanyakan lokasinya dan SP4 memaklumkan dia berada di Jambatan Kedua Pulau Pinang. Semua OKT terus menuju ke sana dan apabila sampai di jambatan tersebut, OKT 2 nampak kereta Proton Saga yang dipandu oleh SP4 berhenti di tepi jalan. OKT 1 telah membunyikan hon mengarahkan supaya SP4 mengekori keeta Vellfire yang dinaiki oleh semua OKT. Selepas beberapa ketika OKT 1 mendapati kereta Proton Saga tersebut tidak mengekori mereka. Semua OKT telah berhenti di atas jambatan tersebut, OKT 1 dan OKT 3 telah turun sebentar melihat sekiranya ada kereta yang dipandu oleh SP4.

Kemudian OKT 1 dan OKT 3 naik semula kereta Vellfire dan meneruskan perjalanan seterusnya membuat pusingan U memasuki semula Jambatan Kedua tersebut untuk terus mencari kereta Proton Saga yang dipandu oleh SP4. OKT 2 menyatakan bahawa mereka telah membuat beberapa hentian di atas jambatan tersebut untuk mencari kereta Proton Saga tersebut namun gagal. Akhirnya OKT 1 memutuskan untuk memandu pulang ke Ashley Green dan dalam perjalanan tersebut OKT 2 menyatakan bahawa OKT 1 telah dapat berhubung dengan SP4 dan bercakap berkenaan laporan polis. Semua OKT telah sampai ke rumah OKT 2 pada jam 4.30 pagi dan OKT 2 telah memberikan motorsikal kepada OKT 3 untuk pulang. OKT 1 dan OKT 2 terus masuk ke dalam rumah untuk tidur.

Pada paginya 14.2.2015 setelah bangun daripada tidur, OKT 2 melihat SP4 telah menunggu di hadapan rumahnya dengan kereta Proton Saga tersebut. Apabila melihat OKT 2 dan OKT 1, SP4 terus menyerahkan kunci kereta Proton Saga tersebut dan beredar menaiki motorsikal yang sedang menunggunya di luar rumah OKT 2. OKT 1 selepas itu terus menghubungi rakannya meminta bantuan untuk memulangkan kereta Proton Saga dan kereta Vellfire yang terlibat dalam kes ini.

Keterangan bertulis OKT 3 (tanpa sumpah) Saya juga telah meneliti keterangan OKT 3 dan mendapati ianya adalah mirip dengan keterangan yang diberikan oleh OKT 2. OKT 3 menyatakan bahawa pada 12.2.2015 jam 5.30 petang, OKT 2 telah menghubunginya untuk mengikutinya ke Kuala Lumpur bagi mengambil semula kereta Proton Saga yang telah disewakan kepada SP4. OKT 1 dan OKT 2 telah mengambil OKT 3 di rumahnya pada jam 9 malam dan terus menuju ke Kuala Lumpur.

OKT 3 hanya tidur sepanjang perjalanan dan apabila dia tersedar sekitar jam 1 pagi setelah dikejutkan oleh OKT 2, OKT 3 mendapati mereka telah berada di satu kawasan di Kuala Lumpur. OKT 3 melihat OKT 1 telah keluar dengan rakannya daripada sebuah disko. Mereka telah bersembang dan ketika itu OKT 2 menyerahkan satu kunci kereta kepada OKT 3 dan menunjukkan arah tempat letak kereta. OKT 1 menyuruh OKT 3 membawa kereta tersebut ke belakang kereta Vellfire yang dinaiki oleh mereka.

Selepas itu semua OKT dan SP4 menuju ke sebuah hotel untuk tidur dan 2 bilik telah ditempah di mana OKT 1 dan OKT 2 duduk dalam 1 bilik manakala OKT 3 menginap bersama SP4. Pada pagi hari 13.2.2015 sekitar jam 9.30 pagi SP4 telah mengejutkan OKT 3 dan terus meninggalkannya. Selepas itu OKT 3 telah mengikuti OKT 1 dan OKT 2 pergi sarapan di sebuah restoran cina.

Pada jam 12.30 tengahari OKT 3 nampak SP4 datang ke restoran cina tersebut dan makan bersama. Kemudian SP4 menyatakan dia perlu ambil si mati. OKT 1 menyuruh OKT 3 mengikuti SP4 dengan menaiki kereta Vellfire. Lebih kurang jam 2.30 petang mereka telah tiba di satu kawasan sibuk dan di situ dia lihat si mati telah menaiki kereta Vellfire yang di bawa oleh SP4.

Selepas itu mereka semua terus menuju ke plaza tol dan menaiki lebuhraya menuju ke rumah OKT 1 yang merupakan sebuah tadika. Sampai di sana mereka semua masuk ke dalam rumah di mana OKT 3 dan SP4 bermain komputer sementara OKT 1, OKT 2 dan si mati bersembang. Selepas itu OKT 1 telah keluar kerana ingin bertemu keluarganya manakala SP4 telah keluar untuk membeli makanan. Sekitar jam 7 petang OKT 1 dan SP4 telah pulang ke rumah tadika tersebut dan kemudian mereka makan bersama.

Selesai makan, mereka bertolak ke Pulau Pinang di mana OKT 3 menaiki kereta Proton Saga bersama SP4 manakala OKT 1, OKT 2 dan si mati menaiki kereta Vellfire. Akibat terlampau penat SP4 telah menggantikan pemanduan kereta Proton Saga di RnR Changkat Jering dan OKT 3 terus tidur. Apabila OKT 3 tersedar, dia mendapati mereka telah sampai di Gelugor menunggu kereta OKT 1.

Selang beberpa ketika kereta Vellfire yang dibawa oleh OKT 1 tiba dan OKT 3 nampak OKT 1 turun bercakap dengan SP4. Selepas itu OKT 3 mendapati SP4 membuat pusingan U keluar semula ke tanah besar dengan alasan SP4 maklumkan ingin menghantar si mati ke RnR Juru Arah Utara. Sampai di RnR, OKT 3 melihat OKT 1 sekali lagi turun bercakap dengan SP4 dan kemudiannya mereka semua bergerak ke Ashley Green rumah OKT 2.

Apabila sampai di rumah OKT 2 di sekitar jam 2.30 pagi, OKT 3 bersedia untuk pulang sedangkan OKT 1 masih bersembang dengan SP4 di hadapan rumah dan OKT 2 dilihat masuk ke dalam rumah. Selepas itu OKT 3 nampak SP4 dan si mati beredar menaiki kereta Proton Saga kemudian OKT 2 telah keluar bercakap sesuatu kepada OKT 1 yang kemudiannya menyebabkan OKT 1 mengarahkan OKT 2 untuk ikut bersama pergi mengambil kereta Proton Saga itu semula.

OKT 3 mendapati OKT 1 telah memandu ke arah RnR Juru Arah Selatan dan berhenti beberapa minit. Selepas itu semua OKT meneruskan perjalanan menaiki Jambatan Kedua Pulau Pinang. Selepas tol Jambatan Kedua tersebut, OKT 1 telah membunyikan hon terhaap kereta Proton Saga yang dinaiki oleh SP4 yang sedang berhenti di tepi jalan. Selang beberapa ketika OKT 3 mendapati OKT 1 telah berhenti di atas jambatan tersebut apabila mendapati kereta Proton Saga tadi telah tiada di belakang kereta Vellfire yang dinaiki oleh mereka.

Selepas itu OKT 1 telah meneruskan pemanduan dan kemudiannya membuat pusingan U dan berhenti lagi beberapa kali di atas jambatan tersebut. Akhirnya OKT 1 telah memandu pulang ke rumah OKT 2 di Ashley Green.

Sampai di rumah OKT 2 sekita jam 4.30 pagi, OKT 2 telah menyerahkan kunci motorsikal milik OKT 1 kepada OKT 3 untuk digunakannya pulang ke rumah.

Saya telah meneliti sehalus-halusnya keterangan semua OKT dan merujuk semula semua keterangan kes di peringkat Pendakwaan dan mendapati bahawa keterangan OKT-OKT dalam aspek yang material pada keseluruhannya bersifat pemikiran kemudian dan tidak munasabah dan sukar dipercayai kerana versi material pembelaan yang dikemukakan oleh semua OKT tidak pernah diletakkan sepanjang tahap kes pendakwaan. SP4 yang merupakan saksi kunci atau saksi utama dalam kes ini tidak pernah dicabar keterangannya dengan versi pembelaan semua OKT. Begitu juga kegagalan semua OKT untuk menyoal balas dengan meletakkan versi material pembelaan ketika SP37 yang merupakan pegawai penyiasat memberi keterangan di peringkat kes pendakwaan.

Kegagalan untuk semua OKT meletakkan versi pembelaan mereka seawal mungkin telah menjejaskan kredibiliti mereka dalam membentuk pembelaannya.

Tambahan pula, saya mendapati versi OKT 1 adalah tidak munasabah dan tidak dapat diterima akal dalam beberapa perkara. Pertamanya, Calvin Daniel merupakan pemandu kepada SP3 dan sekiranya benar Calvin Daniel meminta pertolongan SP4 untuk membawa si mati ke Pulau Pinang, SP3 yang merupakan majikannya pasti mengetahui perkara ini dan tidak akan tercari-cari di mana si mati pada masa panggilannya tidak dijawab. Di samping itu, sebagai isteri kepada majikannya, adalah tidak logik dia menyerahkan si mati kepada SP4 untuk di bawa ke Pulau Pinang sedangkan menjadi tugas hakiki Calvin Daniel sebagai pemandu dan pasti hanya dengan kebenaran SP3 sebarang pertukaran boleh dilakukan. Lagi pun SP4 tiada lesen memandu untuk membawa mangsa / si mati ke Pulau Pinang.

Saya juga mendapati si mati tidak pernah memaklumkan perjalanannya kepada SP3 dan sepanjang kes ini tidak pernah dicadangkan bahawa si mati dan SP3 mempunyai masalah komunikasi sehingga perjalanan sebegini jauh tidak dimaklumkan kepada suaminya. Tambahan lagi perjalanan yang ingin dilakukan dan perjumpaan yang dicadangkan oleh OKT 1 akan berlaku pada lewat malam hingga ke pagi. Justeru saya mendapati ianya adalah satu versi yang tidak munasabah dan telah direka-reka. Semasa berada di Tanjung Malim sudah tentu si mati memberitahu suami atau anak-anaknya dimana dia berada dan dengan siapa jika benar si mati / mangsa dalam keadaan tenang dan biasa.

Dalam masa yang sama, saya mendapati OKT 1 yang menafikan bahawa dia telah mengarahkan OKT 2 untuk memaksa si mati menghubungi SP24 untuk meminta wang tebusan Rm2,000,000.00. Saya telah meneliti semua keterangan diperingkat kes pendakwaan di mana keterangan SP24 menyatakan bahawa dia telah meneriam panggilan si mati pada jam 11.02 malam 13.2.2015. Saya membandingkannya dengan keterangan OKT 1 ianya adalah konsisten menunjukkan pada waktu tersebut si mati dalam kereta Vellfire bersama OKT 1 dan OKT 2 dan sekiranya terdapat panggilan tersebut pastinya OKT 1 dan OKT 2 dapat mendengar panggilan tersebut kerana berada dalam kereta yang sama. Namun OKT 1 menafikan sahaja dan saya menyimpulkan ianya sebagai satu penafian kosong oleh

Seterusnya penafian OKT 1 dan OKT 2 berkenaan penjualan telefon si mati jenis Samsung S4 (P183(A)) juga adalah penafian kosong kerana ianya ditentang dengan keterangan SP27 yang mengesahkan bahawa OKT 1 dan OKT 2 adalah orang yang telah datang kepadanya menjual telefon tersebut. ……

Walaupun keterangan tidak bersumpah OKT 2 dan OKT 3 jika dilihat menyokong versi pembelaan OKT 1, saya mendapati pihak Pendakwaan tidak mempunyai peluang untuk menguji kebenaran keterangan tersebut dengan menyoal balas mereka. Dalam mempertimbangkan keadaan ini dan dengan mengambilkira bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan prima facie terhadap semua OKT serta keterangan bersumpah OKT 1 sendiri merupakan satu pembelaan yang bersifat pemikira kemudian, direka-reka dan tidak logik, saya memutuskan untuk menolak keterangan tidak bersumpah OKT 2 dan OKT 3 secara keseluruhannya.

Pada hemat saya semua keterangan ini adalah tidak masuk akal dan rekaan semata-mata dan apabila saya membuat perbandingan dengan keterangan pihak Pendakwaan, saya mendapati bahawa semua OKT telah gagal menimbulkan satu keraguan yang munasabah. ……

Mengambil prinsip yang digunakan di atas, saya tidak berpuashati dengan pembelaan yang ditimbulkan oleh semua OKT yang hanya bersandarkan kepada penafian semata-mata dan gagal mengetengahkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan. Setelah menilai kesemuanya saya mendapati adalah selamat untuk mensabitkan semua OKT di dalam kes ini bagi kedua-dua pertuduhan P3A dan P4A. Issues raised by the Appellants [8] Before this Court, the main issues raised on behalf of the appellants are as follows.

1.Accomplice Evidence [9] The first issue raised by the appellants relates to the evidence of SP4 who was an accomplice. SP4 was initially charged together with all the appellants. However, the charges against him were later withdrawn by the prosecution. It was submitted that SP4’s active participation naturally raised a great likelihood of him fabricating and/or embellishing his evidence in favour of the prosecution and the learned Judge was argued to have erred in law and facts in convicting the appellants based on the uncorroborated evidence of an accomplice. [10] On behalf of the 1st Appellant, learned counsel submitted that the learned Judge erroneously ruled that SP4’s evidence was corroborated by these 4 pieces of evidence: i. SP12 and SP13 who were the owners of the two vehicles used in the kidnapping and murder of the deceased; ii. Identification of the deceased by SP4; iii. Cautioned statement of one Cavin Daniel a/l Jeganathan Daniel (“Cavin”) in relation to the location of the purported kidnapping; and iv. SP25 in relation to the routes taken by the vehicle, Toyota Vellfire PKP 4334 (‘Velfire’). [11] It was submitted that SP4’s evidence together with the above-mentioned evidence taken at their best confirmed that the appellants at one point of time had discussed or planned to kidnap the deceased using the vehicle and that the evidence did not at any time independently corroborate and/or prove the elements of kidnapping and murder let alone to establish any nexus between the death of the deceased and the appellants. It is further submitted that even the learned Judge in his judgment acknowledged that SP4’s evidence did not shed light on the necessary elements of murder under s 302 Penal Code. [12] We have perused the evidence of SP4. SP4 is the only witness who was with the appellants and the deceased from the time the latter got into the Vellfire until she was taken to Tanjung Malim and later to Penang. In fact, SP4 was with the 1st appellant at the initial stage of the plan to kidnap the deceased. We find that SP4 was transparent in disclosing his participation in the crimes. There is nothing in SP4’s evidence showing that he attempted to hide his role in the crimes perpetrated against the deceased. [13] We further find that SP4’s evidence was indeed corroborated by the evidence adduced by the other witnesses produced by the prosecution and that the learned Judge did not err in finding as such. [14] SP4 testified that there were two vehicles used for the purpose of kidnapping the deceased i.e. the Vellfire and Proton Saga BLM (‘Proton Saga’). This piece of evidence was corroborated by SP12 and SP13 who rented out the vehicles. SP12 confirmed that the 1st appellant rented the Vellfire whilst SP13 testified that the Proton Saga BLM was also rented out to the 1st appellant. SP4 further testified that together with the appellants, they had put up a night at a hotel on 13.2.2915 upon arriving from Penang. SP31, the Manager of Sun Inn Hotel confirmed that based on the hotel receipt (P70) the 1st appellant was stated to have checked in on 13.2.2015 around 1.50 am. SP37 had further obtained a cctv recording from the hotel showing the appellants were at the hotel on 13.2.2015 at 1.50 am. [15] SP4 had identified the deceased as the person who was kidnapped and this cannot be challenged since he was with the deceased and the appellants when the kidnapping happened. [16] SP4 testified that the place where the kidnapping took place was at a shop-lot near the Sunway Pyramid. This evidence was supported by SP2 when SP2 went to look for his mother (the deceased) at the construction site near Sunway Pyramid when he got the information from Cavin who was then the driver of his father (SP3) at the material time. [17] SP4 further stated that they (SP4, the appellants and the deceased) had dropped by at a kindergarten in Tanjung Malim and had stopped at a playground in front of the 2nd appellant’s house in Gelugor, Penang before they proceeded to the Penang Second Bridge. His evidence was corroborated by the recording from the Vellfire dashboard camera (dash cam) confirming the locations he mentioned. [18] SP25 was the witness who had analysed the Global Positioning System (GPS) obtained from the Vellfire with the registration number PKP 4334 rented by the 1st appellant. SP25’s evidence disclosed that on 13.2.2015 at 1:42:48 pm, the Vellfire was at the location number 121, Jalan PJS, 11/2, Bandar Sunway 47500 Petaling Jaya. SP25 further showed that on 13.2.2015, at 4:12:44 pm, the Vellfire was at a location number 1-7, Jalan Damai 1, Taman Pelangi, 35900 Tanjong Malim, Perak and on 13.2.2015 at 11:02:20, the same vehicle was at a position of longitude 101.162.85 and latitude 4.492.65 of which both longitude and latitude show that the Vellfire was moving on the highway at the Gopeng, Perak area (see photographs 1, 7 and 8 in P174 and Compact Disc P185). [19] In P174 (photographs number 17 and 18) SP25 confirmed that on 14.2.2015, at around 2:41:43 am, the Vellfire was at Lorong Bukit Gambir 3, Ashley Green, 11700, Gelugor, Pulau Pinang. On 14.2.2015, at 3:55:19 am, the Vellfire was on the Jambatan Sultan Abdul Halim Muadzam Shah, Bayan Lepas, Pulau Pinang (also known as the Penang Second Bridge). Finally at P174 again (photographs 21 and 22), SP25 stated that on 14.2.2015 at 4:53:44 am, the Vellfire was at No.39, Lorong Bukit Gambir 3, Ashley Green, 11700, Gelugor, Penang. [20] SP4’s evidence therefore can be safely accepted. His evidence was corroborated by independent evidence connecting the appellants with the offence and making it safe to believe that the appellants had committed the crimes. The appellants had planned and common intention to kidnap the deceased by renting the two vehicles to be used to transport the deceased whilst they were in the process of demanding for ransom. [21] The object of corroboration is no doubt to satisfy the court that witnesses are telling the truth and with the corroborative independent evidence of SP12, SP13 and SP25, it is clear that SP4 who was directly involved in this case is a credible witness. His admission that he was willing to do whatever it takes to absolve himself from the two charges does not make him less credible as it does not affect the root of the charges. [22] It must be borne in mind that it is not necessary that there should be independent confirmation of every material circumstances (see Yap Ee Kong & Anor v Public Prosecutor [1981] 1 MLJ 144). In Attan bin Abdul Gani v Public Prosecutor [1970] 2 MLJ143b, Sharma J had laid down the rule as to the nature and extent of corroboration where the learned Judge stated as follows: “There is no magic formula in the use of the word “corroboration”. The existence of corroboration is not dependent upon the use of the word. The main thing to look for is whether it exists. In some cases it may require some effort, examination and analysis of the evidence to find it, while in others, as in this case, it may appear undisguised and manifest on the face of the record itself.” [23] We find that the learned Judge having fully appreciated that SP4 is an accomplice had taken the task to evaluate SP4’s evidence together with the independent and circumstantial evidence adduced and found them to corroborate one another. The learned Judge did not err when he found as follows:

“Penerimaan Keterangan SP4 yang merupakan rakan sejenayah Saya telah meneliti semua keterangan yang diberikan di dalam ke sini dan adalah tidak dapat dinafikan bahawa semua keterangan dan penceritaan yang dinyatakan dalam kes ini adalah berpaksikan kepada keterangan SP4. Jika diteliti keterangan SP4, sebenarnya dia juga terlibat di dalam kes ini secara langsung bermula daripada memandu kereta Vellfire yang dinaiki oleh si mati kali pertama di Sunway sehingga tiba di Pulau Pinang sebelum mereka menuju ke Jambatan Kedua Pulau Pinang ketika mana si mati tidak lagi dalam penglihatannya. Sememangnya tidak boleh dinafikan dan saya mendapati bahawa SP4 adalah rakan sejenayah di dalam kes ini.

Merujuk kepada Seksyen 133 Akta Keterangan 1950, keterangan SP4 sebagai rakan sejenayah boleh diterima dalam sesuatu perbicaraan walaupun tidak disokong oleh keterangan lain ….

Dalam kes di hadapan saya ini, saya berpuashati bahawa walaupun merupakan seorang rakan sejenayah, keterangan-keterangan yang diberikan olehnya adalah selamat untuk diterima kerana setelah diteliti saya mendapati bahawa bukan sahaja keterangan SP4 itu sendiri amat menyakinkan, malah ianya disokong dengan keterangan-keterangan mengikut keadaan dan keterangan saksi lain.

Antara keterangan sokongan yang dapat dilihat dalam semua keterangan kes ini adalah seperti pengunaan 2 jenis kenderaan yang disokong dengan keterabgan SP12 dan SP13 sebagai pemberi sewa kenderaan kepada OKT 1. Pengecaman SP4 terhadap si mati juga adalah faktor yang kuat untuk saya pertimbangkan bersesuaian dengan laporan polis oleh SP1 tentang kehilangan si mati. Selain daripada itu, keterangan mengenai tempat si mati diculik juga disokong dengan siasatan yang telah dijalankan oleh SP37 ke atas Calvin Daniel sebagai pemandu SP3. Keterangan SP25 yang mengesahkan lokasi GPS kereta Vellfire yang digunakan juga menyokong keterangan SP4 tentang persinggahannya bersama semua OKT di Tanjung Malim, kawasan perumahan OKT 2 di Gelugor dan seterusnya ke Jambatan Kedua Pulau Pinang.

Berdasarkan dapatan dan alasan di atas, saya memutuskan bahawa keterangan SP4 adalah selamat dan boleh diterima masuk sebagai satu keterangan yang menyokong kes Pendakwaan bagi kedua-dua pertuduhan yang dihadapkan kepada semua OKT.” [24] Although the evidence of an accomplice need not be corroborated as a matter of law (see s 133 of the Evidence Act 1950) nevertheless it is a rule of prudence for the judge to be reminded that it is unsafe to act on such uncorroborated evidence. The learned Judge in the instant matter had applied the rule of prudence by reminding himself to be cautious in accepting SP4’s evidence. This can be seen from the judgment of the learned Judge as follows: “64. Merujuk kepada Seksyen 133 Akta Keterangan 1950, keterangan SP4 sebagai rakan sejenayah boleh diterima dalam sesuatu perbicaraan walaupun tidak disokong oleh keterangan lain.

Walaubagaimanapun, saya amat berhati-hati apabila meneliti sebelum menerima keterangan dan mengingatkan diri saya kepada prinsip penerimaan keterangan rakan sejenayah yang digariskan dalam kes Nathan v PP [1972] 2 MLJ 101 di mana Ong Hock Sim, Hakim Mahkamah Tinggi (ketika itu) menyatakan: “In applying general principles regarding accomplice evidence, it is advisable to bear in mind what was said in Public Prosecutor v Haji Ismail & Anor [1940] MLJ 76. “A magistrate should first decide whether a witness is an accomplice; then determine on the evidence whether he is corroborated in any material particular; and then, if he is not corroborated, subject the accomplice's evidence to a close scrutiny to satisfy himself that, without corroboration, there is nevertheless evidence which is credible and sufficient to establish the guilt of the accused. [penekanan diberikan]”

Prinsip yang sama telah diterima pakai dan dinyatakan di dalam kes Yap Eee Kong & Anor v PP [1981] di mana Raja Azlan Shah, Ketua Hakim Negara (ketika itu) menggariskan bahawa: “It is trite law that although an accomplice is a competent witness, conviction is not illegal merely because it proceeds upon the uncorroborated testimony of an accomplice” [penekanan ditambah].” [25] We find that the contradictions in the evidence of SP4 raised by the 3rd appellant are not material contradictions as to affect the substance of the charge of kidnapping against the appellants. Learned counsel for all the appellants for that matter had conceded that there was unlawful abduction of the deceased but it was contended that there is no evidence of the demand for ransom being made by any of the three appellants.

Demand for Ransom [26] It is the prosecution’s case that the ransom demanded by the appellants were made through phone calls. It was established that the 2nd appellant had obtained 5 sim cards from SP14. SP14 was at the material time the Branch Manager of Maxis Centre, Bukit Jambul, Pulau Pinang and knew the 2nd appellant as they were collegues before. [27] According to the prosecution, the sim cards were purchased by the 2nd appellant to facilitate the kidnapping of the deceased and to demand ransom from SP3, the deceased’s husband. However the sim cards were not confiscated in the investigation and SP14 was unable to confirm the phone numbers of the sim cards sold to the 2nd appellant. [28] On behalf of the 2nd appellant, learned counsel argued that the learned Judge made a wrong finding of facts against the 2nd appellant in relation to the purchase of the sim cards. It is argued that the sim cards obtained by the 2nd appellant from SP14 were not the same incriminating phone numbers used in the crimes. It was highlighted that according to SP14 the phone numbers were registered in the names of Bangladesh nationals which contradicted the evidence of the investigating officer, SP37 who testified that none of the phone numbers were registered under the name of any Bangladesh national. [29] Apparently, there are 4 incriminating phone numbers according to the prosecution. They are 011-20444508, 011-20444148, 011-20444183 and 011-20444515 where from these phone numbers, calls were made to and received by SP3 and the deceased on 13.2.2015. It is true that none of these phone numbers were proven to be the phone numbers assigned to the sim cards said to have been purchased by the 2nd appellant from SP14. However, the fact remains that SP14 affirmed that the 2nd appellant did obtain 5 sim cards from her on 12.2.2015, a day before the appellants left Penang to Kuala Lumpur. SP14 testified that the 2nd appellant did not want the sim cards to be registered under her name. On 13.2.2015, SP3 the deceased’s husband called the deceased at around 2.00 pm (P201) and the deceased was heard to have said “Don’t lah! Please! Help!” (transcript, P200). On the same date at around 3.24 pm SP3 received a call from one Indian woman who said “saya sudah angkat lu punya bini” (transcript P200). At 7.45 pm, SP3 received another call believed to be from an Indian male who said, “Tadi saya cakap mahu angkat lu punya bini tapi you gelak” (transcript P200). [30] SP3 further received a call from SP24, his accounts officer, at around 11.00 pm on 13.2.2015. SP24 informed SP3 that he received a call from the deceased asking for SP24 to prepare ransom money of RM2 million and that SP3 to withdraw the police report he lodged (P184- screenshot saved by SP23 showing that he received the call from the number 011-20444183). [31] SP24 testified and confirmed that on 13.2.2015 at around 11.02 pm, he received a call from the number 011-20444183 and it was the deceased who spoke to him asking him to inform SP3 to withdraw his police report and that a ransom money of RM2 million to be prepared for her release. [32] Based on the evidence of SP3 and SP24, we find that although there is no direct evidence as to who made the calls for ransom, the learned Judge having considered the overwhelming circumstantial evidence had rightly concluded that the caller must have been the 2nd appellant as she was the only female enterprise in the execution of the crimes as confirmed by SP4. It must be noted that SP27 who was a handphone vendor testified that the 1st and 2nd appellants came to trade with him a white Samsung S4 handphone (P183 (A)). P183 (A) was the handphone belonging to the deceased of which SP27 then sold to SP28. This piece of evidence speaks volume of the role played by the 1st and 2nd appellants in the kidnapping and murder of the deceased. We do not find any reason to interfere with the factual finding by the learned Judge and when common intention pursuant to s 34 of the Penal Code is applied, the call made by the 2nd appellant may be relied on by the court against all the other appellants irrespective of the fact that only the 2nd appellant made the call.

Cautioned Statement of Cavin Daniel a/l Jeganathen Daniel [33] In the course of the trial, the prosecution sought to adduce the cautioned statement of Cavin, recorded under s 112 of the Criminal Procedure Code. It must be repeated that Cavin was the driver of SP3 and one of the suspects in the investigation. The learned Judge consequently directed a Trial within Trial (“TWT”) to take place in order to determine the admissibility of the statement. Four (4) witnesses testified in the TWT. At the end of the TWT, the learned Judge ruled that the prosecution had satisfied the requirements and/or elements of s 32 of the Evidence Act 1950 and that the statement was therefore admissible under the same provision and marked as exhibit P-210. [34] In summary, learned counsel for the appellants submitted that the totality of the evidence adduced by the prosecution in the TWT shows that the investigating officer SP37 (SP2 in the TWT) was merely ignorant of the whereabouts of Cavin and that the efforts taken by the investigating officers were not exhaustive. It was argued further that the learned Judge erred in admitting P-210 as evidence and that the learned Judge had erroneously placed a heavy weight on the statement to corroborate SP4’s evidence and eventually convicting the appellants. [35] We disagree with the learned counsel’s contention. In examining the entire judgment of the learned Judge, we find that the fact finding made by the learned Judge with regard to Cavin was only to the extent of his role being the company’s driver of SP3 and the person who drove the deceased to the construction site on 13.2.2015 at around 1.30 pm. Cavin then had dropped off the deceased at the same location where the deceased was thereafter seen embarking on the Vellfire, a fact and evidence which were elicited from SP4 and supported by the dashcam recording from the car driven by Cavin (P178 (A2) (1) and P178 (A2) A(2)). As such the contention that the learned Judge had placed a heavy weight on Cavin’s cautioned statement is therefore unfounded. In fact, nowhere in the judgment reference or reliance was made on P-210 by the learned Judge. We find that even without P-210 and the calling of Cavin as witness, there was overwhelming circumstantial evidence to show that the deceased was kidnapped for ransom by the appellants.

Cause of Death [36] It was the contention of the appellants that the deceased’s cause of death was doubtful. On behalf of the 3rd appellant, learned counsel further added that there was a mess up (kacau ganggu) during the post-mortem examination of the deceased commited by SP19 resulting to the change of condition of the deceased’s body specifically to her respiratory tract and lungs because water in these organs were drained out during the first post-mortem examination. It was contended that during the second post-mortem examination, SP17 could no longer determine the actual amount of water in the deceased’s lungs. It was argued that as such, the cause of death by suffocation concluded by SP17 is doubtful and that the deceased could have died due to drowning. [37] There were two post mortem examinations conducted on the deceased. The first post-mortem examination was conducted on 14.2.2015 by SP19, Dr. Mohd Aiman bin Abdul Malik a medical officer at around 8.15 pm. SP19 testified that upon conducting the post-mortem examination on the deceased, he found water in the deceased’s lungs, the amount of which was said to be not as much as he expected from a body who was suspected to have drowned. Thereafter, SP19 referred the deceased’s body to SP17, Dato’ Dr Zahari Noor, the Forensic Pathologist at the Seberang Jaya Hospital. [38] SP17 concluded that the deceased’s cause of death was suffocation (kelemasan udara). According to SP17 although the deceased’s body was found in the water but from the autopsy he conducted, the deceased did not die due to drowning but probably due to suffocation when the deceased’s hands were restrained and her mouth was pressed with some blunt objects causing the deceased unable to breathe. This was said to have happened because there were bruises found around the deceased’s upper and lower lips as well as her arms. Excerpts from SP17’s post-mortem examination report (P57) is reproduced: “Berdasarkan kepada pemeriksaan bedah siasat saya berpendapat mangsa telah mati akibat daripada kelemasan udara atau suffocation. Walaupun mayat dijumpai dalam air, saya berpendapat hasil daripada pemeriksaan bedah siasat, beliau tidak lemas dalam air (Not Drowned) tetapi mungkin telah lemas udara akibat daripada tidak dapat bernafas setelah kedua-dua mulut dan hidung telah ditutup dengan sesuatu bahan penutup hingga menyebabkan beliau tidak dapat bernafas, ini dapat dilihat pada tanda-tanda kecederqan No.1 hingga No.3 di mana luka lebam pada kedua-dua bibir atas dan bawah adalah akibat daripada benda tumpul yang menekan mulut dan pendarahan petechiae kedua-dua conjunctive mata dalam bahagian posterior lidah dan larynx menunjukkan tanda-tanda asfiksia. Kecederaan pada lengan seperti lebam dan pendarahan subcutaneous pada kedua-dua lengan menunjukkan tanda kedua tangan mangsa telah dihalang dari bergerak mungkin telah diikat atau “Restrained” Saya berpendapat, mangsa mungkin semass dihalang dan bergerak dan telah ditutup kedua-dua mulut dan hidung, telah tidak dapat bernafas lalu meninggal dunia, selepas itu, mayat mangsa telah mungkin dibuang ke laut, sehinggalah mayatnya dijumpai. Berdasarkan kepada keadaan mayat, saya berpendapat mangsa telah mati kurang daripada 24 jam sebelum dijumpai.” [39] SP17’s finding is consistent with SP4’s testimony when the latter stated that the 3rd appellant had tied the deceased’s hands in the Vellfire. SP16 had found the deceased’s body on 14.2.2015 at around 10.00 am and taking into account that SP17 had opined the death occurred less than 24 hours before the body was found, it is therefore safe to conclude that the deceased had died on 13.2.2015 around 11.00 pm, after SP24 received the call from the deceased at 11.02 pm. Throughout the material time i.e. from the time the deceased was abducted at the Sunway Pyramid area until her body was found, the deceased was never with anyone else but with the appellants. [40] Based on SP17’s evidence we find that the deceased died due to suffocation and not from drowning. There is no other evidence or circumstances to suggest or infer that the deceased was with someone else other than the appellants or that she on her own accord had jumped into the sea from the Penang Bridge. Instead, from the direct and circumstantial evidence, the cumulative effect could only lead to the irresistible conclusion that the deceased was thrown into the sea after she was no longer breathing due to suffocation. We agree with the evaluation and findings made by the learned Judge in the following paragraphs of the judgment: “42. Adalah menjadi satu fakta yang tidak boleh dipertikaikan bahawa tidak melihat tindakan membunuh si mati dilakukan oleh semua OKT dengan matanya sendiri. Walaubagaimanapun, tempoh masa yang penting dalam menilai perkara ini adalah apabila si mati, SP4 dan semua OKT bergerak ke Pulau Pinang dari Tanjung Malim. Si mati dikatakan menaiki kereta Vellfire bersama OKT 1 dan OKT 2 manakala OKT 3 bersama SP4 menaiki kereta Proton Saga.

Apabila tiba di Pulau Pinang sekitar jam 2.30 pagi pada 14.2.2015 kesemua mereka telah berhenti di sebuah taman permainan di hadapan rumah OKT 2 di Gelugor, Pulau Pinang. Di situ SP4 telah diarahkan untuk memandu kereta Proton Saga tersebut secara bersendirian menghala ke Jambatan Kedua Pulau Pinang dan si mati ditinggalkan bersama semua OKT.

Semasa berada di Jambatan Kedua Pulau pinang tersebut, SP4 telah Nampak kereta Vellfire yang digunakan dalam kes ini melepasi kereta Proton Saga yang dipandu olehnya. Dalam masa yang sama OKT 2 telah menghubungi SP4 mengarahkannya menunggu di atas jambatan tersebut dan memaklumkan kepadanya jika terdapat kenderaan lain yang lalu di jambatan tersebut.

Selang beberapa ketika datang kereta peronda polis dan mengarahkan SP4 untuk beredar kerana tidak boleh menunggu di atas jambatan. SP4 terus beredar dan selepas itu menerima panggilan OKT 2 untuk balik ke rumah OKT 2. Apabila sampai di sana SP4 mendapati semua OKT berada di sana tetapi si mati tidak kelihatan dan hanya dimaklumkan oleh OKT 1 bahawa si mati telah dilepaskan.

Menilai keterangan dalam kes ini saya mendapati bahawa si mati telah ditemui mati di Perairan Laut Sungai Udang Pulau Pinang oleh SP16 dan perairan tersebut adalah berhampiran dengan Kawasan Jambatan Kedua Pulau Pinang. Sungguhpun begitu, saya mendapati keterangan SP17 sebagai pakar pathologi dalam kes ini mengesahkan bahawa walaupun mayat si mati ditemui dalam air, namun sebab kematian yang disahkan olehnya adalah disebabkan suffocation atau kelemasan udara.

Saya mendapati pendapat SP17 juga disokong dengan tanda-tanda yang terdapat pada tubuh si mati di mana terdapat luka pada bibir atas dan bawah si mati kesan tekanan benda tumpul dan keadaan mata dan saluran pernafasan si mati juga menunjukkan kesan asphyxia atau kesukaran bernafas. Selain daripada itu, dapatan SP17 juga adalah terdapat kecederaan pada lengan si mati yang membawa kepada kemungkinan bahawa tangan si mati telah diikat.

Saya telah membandingkan keterangan SP17 dengan SP4 dan mendapati bahawa ianya saling menyokong antara satu sama lain di mana SP4 pernah memberi keterangan bahawa sebaik sahaja si mati menaiki kereta Vellfire tersebut OKT 2 telah memegang si mati dan tangannya telah diikat oleh OKT 3.

Mengambil kira dapatan SP17 bahawa kematian si mati adalah kurang 24 jam apabila ditemui pada jam 10 pagi 14.2.2015, saya menyimpulkan bahawa kematian si mati berlaku antara jam 10 pagi 13.2.2015 sehingga waktu si mati ditemui. Berdasarkan kepada garis masa dan kronologi kes ini, ianya hanya menjurus kepada satu inferens bahawa si mati sebenenarnya telah dibunuh di dalam kereta Vellfire tersebut apabila diikat tangannya dan ditutup mulut dan hidungnya sehingga tidak boleh bernafas. Setelah si mati mati, semua OKT yang membawanya dalam kereta Vellfire tersebut tanpa kehadiran SP4 telah memutuskan untuk mencampakkan mayat si mati ke dalam laut dari Jambatan Kedua Pulau Pinang.

Justeru, berdasarkan keterangan-keterangan yang ada, saya berpuashati bahawa sememangnya kematian si mati adalah akibat daripada perbuatan semua OKT. …..

Mahkamah ini mendapati bahawa keterangan SP17 merujuk kepada P57 (laporan bedah siasat) jelas menyatakan bahawa kematian si mati adalah akibat suffocation. SP17 juga menambah keterangannya dalam laporan tersebut bahawa si mati sebenarnya bukanlah mati akibat lemas di dalam air walaupun mayatnya dijumpai di dalam air. Dapatan SP17 adalah konsisten bahawa si mati sebenarnya telah lemas di darat lagi disebabkan terdapat asphyxia.

Juga telah menarik perhatian saya kepada dapatan SP17 bahawa terdapat kesan lebam pada lengan si mati yang konsisten dengan ketengan SP4 bahawa si mati sebenarnya diikat sebaik sahaja menaiki kereta Vellfire tersebut.

Saya telah meneliti keterangan-keterangan ini dan membandingkan dengan garis masa dan watak-watak yang terlibat dalam kes ini dan mendapati ianya merujuk kepada perlakuan oleh semua OKT. Garis masa yang dinyatakan juga telah mengecualikan semua individu lain daripada melakukan perkara tersebut kepada si mati.”

Misdirection on s 300 Penal Code [41] On behalf of the 1st appellant, it was argued that the manner in which the learned Judge dealt with this issue was patently erroneous. The specific paragraph where the learned Judge was said to have erred is as follows: “37(c) Perbuatan tersebut dilakukan dengan niat untuk menyebabkan kematian si mati atau mengenakan bencana ke atas tubuh si mati yang mana semua OKT mengetahui perbuatan itu akan menyebabkan kematian atau mengetahui bahawa perbuatan tersebut pada lazimnya akan menyebabkan kematian;” [42] It was contended that instead of alluding to the prosecutions’s stance that they were relying on s 300(a) or (d) of the Penal Code, the learned Judge was said to have misdirected himself as to the applicable limbs under s 300 of the Penal Code. It is further argued that the direction administered by the learned Judge in paragraph 37(c) of the judgment demonstrates the confusion which had befallen on the learned Judge as his Lordship had conflated the different degree of mens rea and the distinct elements housed under s 300(a) – (d) of the Penal Code respectively. [43] The findings made by the learned Judge relating to s 300 of the Penal Code can be seen in the following paragraphs of the judgment. The learned Judge found as follows: “C. PERBUATAN SEMUA OKT TELAH DILAKUKAN DENGAN NIAT UNTUK MENCEDERAKAN SIMATI DAN SEMUA OKT MENGETAHUI BAHAWA PERBUATAN TERSEBUT PADA LAZIMNYA AKAN MENYEBABKAN

Setelah meneliti keterangan yang ada, adalah disimpulkan bahawa perbuatan semua OKT adalah dilakukan dengan niat dan mereka tahu perbuatan itu akan pada lazimnya menyebabkan kematian si mati.

Mahkamah ini mendapati bahawa pihak Pendakwaan telah menggunakan Seksyen 300 (d) Kanun Keseksaan bagi membuktikan pembunuhan ke atas si mati

Saya telah merujuk kepada kes Tham Kai Yau & Ors v PP [1976] 1 LNS 159 di mana Raja Azlan Shah, Hakim Mahkamah Persekutuan (ketika itu) menzahirkan pandangannya berkaitan pentafsiran niat di bawah Seksyen 300 Kanun Keseksaan seperti berikut: “It cannot be disputed that intention is a matter of inference.The deliberate use by some men of dangerous weapons at another leads to the irresistible inference that their intention is to cause death. This inference should therefore make it a simple matter to come to a decision as to intention….. In actual practice however it is frequently a matter of considerable difficulty to arrive at a conclusion by application of thisprinciple in view of the close connection that the Penal Code makes between intention and knowledge. The provisions relating to murder and culpable homicide are probably the most tricky in the Code and are so technical as frequently to lead to confusion. Not only does the Code draw a distinction between intention and knowledge but subtle distinctions are drawn between the degrees of intention to inflict bodily injury. We therefore intend to deal at some length to emphasise and to discuss thedistinctions between the provisions of section 299, Penal Code and section 300, Penal Code. Section 299, Penal Code enacts that a person commits culpable homicide, if the act by which the death is caused is done: (a) with the intention tocause death; (b) with the intention of causing such bodily injury as is likely to cause death; (c) with the knowledge that … the act is likely to cause death. Section 300, Penal Code defines murder as follows. Except in the cases hereinafter excepted, culpable homicide is murder, if the act by which the death is caused is done: (1) with the intention of causing death; (2) with the intention of causing such bodily injury asthe offender knows to be likely to cause the death of the person to whom the harm is caused; (3) with the intention of causing such bodily injury to any person, and … is sufficient in the ordinarycourse of nature to cause death; (4) with the knowledge that the act is so imminently dangerous that it must in all probability cause death, or such bodily injury as is likely to cause death. The words which I have italized show the marked differences between the two offences. Where there is an intention to kill, as in (a) and (1), the offence is always murder. Where there is no intention to cause death or bodily injury, then (c) and (4) apply. Whether the offence is culpable homicide or murder depends upon the degree of risk to human life. If death is a likely result, it is culpable homicide; if it is the most probable result, it is murder.” [penekanan ditambah]

Mahkamah ini mendapati bahawa keterangan SP17 merujuk kepada P57 (laporan bedah siasat) jelas menyatakan bahawa kematian si mati adalah akibat suffocation. SP17 juga menambah keterangannya dalam laporan tersebut bahawa si mati sebenarnya bukanlah mati akibat lemas di dalam air walaupun mayatnya dijumpai di dalam air. Dapatan SP17 adalah konsisten bahawa si mati sebenarnya telah lemas di darat lagi disebabkan terdapat asphyxia.

Juga telah menarik perhatian saya kepada dapatan SP17 bahawa terdapat kesan lebam pada lengan si mati yang konsisten dengan ketengan SP4 bahawa si mati sebenarnya diikat sebaik sahaja menaiki kereta Vellfire tersebut.

Saya telah meneliti keterangan-keterangan ini dan membandingkan dengan garis masa dan watak-watak yang terlibat dalam kes ini dan mendapati ianya merujuk kepada perlakuan oleh semua OKT. Garis masa yang dinyatakan juga telah mengecualikan semua individu lain daripada melakukan perkara tersebut kepada si mati.

Perbuatan mengikat tangan seseorang sambal menutup rongga pernafasan adalah satu perbuatan yang lazimnya akan menyebabkan kesukaran bernafas (asphyxia). Saya mengambil maklum bahawa sistem pernafasan manusia merupakan satu sistem yang amat kritikal sekiranya dikacau ganggu dan dalam kes ini adalah logik dan munasabah bahawa perkara yang sama telah dilakukan oleh semua OKT secara niat bersama ke atas si mati sehingga menyebabkan kematian si mati sebelum mereka menghumban mayatnya ke dalam laut.” [44] Although no express words regarding which limb of s 300 of the Penal Code was relied on by the learned Judge, reading the judgment in its entirety and the notes of proceeding we find that the learned Judge had found a prima facie case under limb (c) of s 300 of the Penal Code. In this regard we find that the appellants were not deprived of a fair trial. They knew very well what the charge and the prosecution case against them. The charge against the appellants was that they have intentionally caused the death of the deceased by suffocating her by the act of covering her nose and mouth and then throwing the deceased’s body into the sea. Having called for the defence, the 1st appellant elected to testify under oath whilst the 2nd and 3rd appellants chose to read their statements from the dock. In this regard we note that the appellants were all represented by counsel at the trial. Thus, having considered the issue based by the appellants we are satisfied that the appellants were not misled and were able to defend themselves accordingly. [45] On the whole, we are further satisfied that the chain of circumstances in this case is complete to sustain convictions of both charges against the appellants. We are satisfied that it has been proved beyond reasonable doubt that the deceased was all the while with the appellants from the time she was abducted on 13.2.2015 until her body was thrown into the sea over the Penang Second Bridge at around 11.00 pm on the same date. In other words, the deceased was last seen together with none other but the appellants. [46] Although it is trite law that last seen evidence does not by itself necessarily lead to an irresistible inference that the appellants committed the crime, however in this case, such evidence is duly supported by other links in the chain of circumstantial evidence which unerringly points to the guilt of the appellants. The relevant evidence are as follows; i. That on 13.2.2015, around 8.00 pm to 8.30 pm, the evidence of SP4 disclosed that the deceased was taken to Tanjung Malim. The 1st and 2nd appellants together with the deceased were in the Vellfire heading to Gelugor, Penang. SP4 and the 3rd appellant were in the Proton Saga; ii. At around 11.02 pm, SP24 received a call from the number 01120444183 and it was the deceased who spoke asking him to prepare ransom money of RM2 million and the police report lodged by SP3 to be withdrawn; iii. On 14.2.2015 at around 2 am, SP4 stated that they arrived at a playground infront of the 2nd accused’s house in Gelugor, Penang and this piece of evidence is supported by SP25 who testified that from the photographs in P174 (photographs number 17 and 18) the Vellfire was seen at the Lorong Bukit Gambir 3, Ashley Green, 111700, Gelugor, Pulau Pinang; iv. SP25 further disclosed that at around 3.15 am the Vellfire was seen to have moved out from Gelugor to main land Penang, the Penang First Bridge, the Penang Second Bridge, Penang Island and at around 4.44 am heading back to Penang main land; v. On 14.2.2015, SP4 stated that at around 4:53:44 am upon reaching the 2nd appellant’s house, he found the appellants were in the house without the deceased. According to SP4, the 1st appellant informed him that he had released the deceased and instructed SP4, the 1st and 2nd appellants to return home. SP4’s evidence was corroborated by SP25 who testified and shown the location of the Vellfire which stopped at Lorong Bukit Gambir 3, Ashley Green, 11700 Gelugor, Pulau Pinang; vi. On 14.2.2015 SP16 found the deceased’s body floating at the Sungai Udang seawater at around 10 am; vii. SP17 testified that the deceased had died less than 24 hours from the time her body was found. [47] Although SP4 did not see the deceased in the Vellfire together with the appellants when he stopped and waited for the appellants at the Second Penang Bridge, premised on the relevant circumstantial evidence, we are satisfied that there were no other individual who was with the deceased throughout the relevant times and this corroborated the last seen evidence to implicate the appellants as per the charges against them. The last seen principle was analsysed by the Indian Court in Ashok v State of Maharashtra [2015] 4 SCC 393 as follows: “From the study of abovestated judgments and many others delivered by the Court over a period of years, the rule can be summarized as that the initial burden of proof is on the prosecution to bring sufficient evidence pointing towards the guilt of the accused. However in the case of last seen together, the prosecution is exempted to prove the exact happening of the incident as the accused himself would have special knowledge of the incident, like relations between the accused and the deceased, enmity between them, previous history of hositility, recovery of weapon from the accused etc. non explaination of death of the deceased may lead to a presumption of guilty.” [48] We have perused the appellants’ defence. The 1st appellant gave evidence on oath, whilst the 2nd and 3rd appellants proferred their defence via their statements from the dock. [49] In summary, the appellants’ version was that the Vellfire was rented for the purpose of bringing back the Proton Saga said to have been rented by the 2nd appellant for SP4’s usage and that SP4 had yet to return the same. We find that based on the evidence adduced by the prosecution the Velffire was used as a bait to coax the deceased to meet up with the 2nd appellant on the pretext to discuss some business matter. [50] According to the appellants, Cavin had sought SP4’s assistance to bring the deceased to Penang. However, the evidence from the dashcam camera of the car driven by Cavin shows that the deceased was at the Sunway Lagoon area and the voice recording from the dashcam revealed the deceased’s voice saying “Why she waiting down there?”. The video recording from the dashcam of the car driven by Cavin further revealed that there was a woman waiting under the tree identified as the 2nd appellant known as “Shree” (SP14 had also testified that the 2nd appellant as her former collegue was known as “Shree”). SP1 and SP2 together with Cavin went to look for the deceased at around 5.00 pm on 13.2.2015. They then went to lodge a police report at the Sunway Police Station. This evidence contradicted the 1st appellant’s version that Cavin had requested SP4 to take the deceased to Penang. [51] According to the 1st appellant, the deceased wanted to go to Penang in the Proton Saga and that it was him who later asked the deceased to go into the Vellfire.The 1st appellant stated that when he stopped the Proton Saga beside a road, he saw the Velffire had left and presumed that the deceased was in the Vellfire. The evidence adduced at the prosecution stage disclosed that SP3 received a call and heard the deceased saying “Don’t lah. Please! Help! We find that the 1st appellant’s version that it was the deceased who wanted to go to Penang cannot be true. [52] The 1st appellant further told that they had gone to Tanjung Malim to meet his mother on their way to Penang. We find that from the evidence of SP4, the deceased was taken to Tanjung Malim to keep her there whilst waiting for the ransom money to be given. The evidence of SP4 was corroborated by SP3 and P200 (the transcript of the second call made and received by SP3) where SP3 received call from the 2nd appellant who told him they had ‘taken’ the deceased. [53] It is the 1st appellant’s version that the deceased was taken in the Proton Saga together with SP4. It was his version that from Tanjung Malim the deceased was with him and the 2nd appellant in the Vellfire. We find that from the evidence adduced at the prosecution’s stage, the deceased was with both the 1st and 2nd appellants not for the purpose of her so called appointment in Penang but she was kidnapped by them. At 11.02 pm, the deceased spoke to SP24 and had asked the latter to relate to her family for the ransom money to be prepared and the police report lodged to be withdrawn. Thereafter there was no longer any call made by or received from the deceased. We find that the deceased’s death occurred after she had spoken to SP24 and that during this time, the appellants must have known that Cavin was with the deceased’s family to lodge the police report relating to her disappearance. [54] According to the 1st appellant, the deceased had contacted someone that she wanted to meet at the Rest and Recreation (RnR) area at Juru around 1.00 am to 2.00 am on 14.2.2015. However based on the deceased’s telephone bills (P60), there was no more call made by her after 1.52 am on 13.2.2015. [55] The 1st appellant stated that at around 1.00 am on 14.2.2015, he had stopped at the RnR Juru but had moved on to Gelugor Penang as he found that no one was waiting for the deceased. He and SP4 who was driving the Proton Saga was said to have stopped by the roadside at Gelugor after passing the Penang First Bridge. He said that the Vellfire had stopped behind the Proton Saga driven by SP4. He and SP4 then drove back to Juru using the Penang First Bridge because SP4 had informed him that the person the deceased wanted to meet was already waiting at the same RnR in Juru. However, there was no one waiting for the deceased and the 1st appellant told SP4 to bring over the person who wanted to meet the deceased at his house instead. The 1st appellant then returned to his house in Ashley Green, Gelugor together with SP4 who drove the Proton Saga. [56] According to the 1st appellant, at his house he saw the deceased was talking with someone on her handphone and told him that the person who she wanted to meet was waiting for her at the RnR Juru. The deceased was said to have asked SP4 to take her to Juru. The appellants then went to look for the Proton Saga at the RnR Juru but to no avail. The appellants then were said to have stopped several times at the Penang Second Bridge looking for the Proton Saga. [57] The evidence led by the prosecution however only shows that the Vellfire had stopped once at the RnR Juru at 1.02 am (P185 the GPS recording). Thereafter, the Vellfire headed towards Gelugor using the Penang First Bridge and had stopped on the bridge. Before reaching Gelugor the Vellfire made a u-turn heading towards the Penang First Bridge and the mainland. The Vellfire again made a u-turn at the Juru Auto City area at 2.24 am and headed towards Gelugor through Penang First Bridge. The Vellfire reached Ashley Green area at 2.41 am and had stopped there at about 27 minutes. The Vellfire then headed towards the mainland using the Penang First Bridge and reached the Penang Second Bridge at 3.35 am. On the Penang Second Bridge, the Vellfire had stopped several times and later made a u-turn and stopped several times again before returning to Ashley Green Gelugor using the Penang First Bridge. It is the prosecution’s case via the GPS recording that the 1st appellant had in fact stopped at the Penang First Bridge and not at Gelugor. Based on the GPS too, the 1st appellant was never at the Juru RnR for the second time and third time. [58] The GPS recording disclosed that from the Penang First Bridge the Vellfire headed straight to the Penang Second Bridge. It was on the Penang Second Bridge, the Vellfire was seen to have stopped several times. We find that the reason the appellants who were in the Vellfire had stopped several times on the Penang Second Bridge was to dispose off the deceased body into the sea. [59] The 1st appellant further testified that as they failed to find the Proton Saga driven by SP4 on the Penang Second Bridge, the appellants then headed back to Ashley Green, Gelugor and had contacted SP4 to return the Proton Saga the next day. However according to SP4, he was instructed to meet the appellants at the 2nd appellant’s house after they were on the Penang Second Bridge where he found only the appellants were there and the deceased was no longer with them. [60] The 1st appellant further stated that he had gone to wash the Vellfire the next day as he was required to do so before returning the vehicle. We find that the reason for the 1st appellant to wash the Velfire was to extinguish any possible evidence as they had used the Vellfire in committing the crimes. [61] As regards the 2nd and 3rd appellants, we find that the learned Judge had conducted sufficient evaluation of their unsworn testimonies. We find that the learned Judge did not err in finding that although the 2nd and 3rd appellants’ defence corroborated the 1st appellant’s version, the prosecution however was deprived of challenging their version through cross examination. The appellant’s after thought defence as rightly found by the learned Judge did not raise any reasonable doubt on the prosecution’s case. Conclusion [62] Thus, having considered the issue raised by the appellants, we are satisfied that there is no appellable error on the part of the learned Judge that would warrant our appellate intervention. The convictions under s. 3 of the Kidnapping Act read together with s 34 of the Penal Code and s 302 read together with s 34 of the Penal Code are safe. The appellants’ appeals against conviction of both charges are dismissed. The order of the High Court is therefore affirmed.