Khairil Azhar Bin Ahmad (PA-83-1047-08/2020)

(1) Mana-mana orang yang, semasa memandu sesuatu kenderaan motor di jalan atau tempat awam lain-

berada di bawah pengaruh minuman yang memabukkan atau dadah, setakat yang menyebabkan tidak berdaya mengawal kenderaan itu dengan sepatutnya; atau

mempunyai sebegitu banyak alkohol dalam badannya sehingga kadar alkohol di dalam nafas, darah atau air kencingnya melebihi had yang ditetapkan, dan menyebabkan kematian atau kecederaan kepada mana-mana orang melakukan suatu kesalahan dan, apabila disabitkan, hendaklah dihukum penjara selama tempoh tidak kurang daripada tiga tahun dan tidak lebih daripada sepuluh tahun dan didenda tidak kurang daripada lapan ribu ringgit dan tidak lebih daripada dua puluh ribu ringgit. Sekiranya diteliti, elemen kesalahan di bawah S. 44(1)(a) APJ 1987 yang perlu dibuktikan adalah OKT berada di bawah pengaruh dadah tidak berdaya mengawal kenderaan itu. Namun di dalam pertuduhan yang dirangka oleh pihak Pendakwaan menyatakan bahawa “memandu kenderaan tersebut dengan cara melulu di bawah pengaruh dadah”. Mahkamah ini berpendapat bahawa “memandu kenderaan tersebut dengan cara melulu” dan “memandu di bawah pengaruh dadah” adalah dua kesalahan yang berasingan. Malahan, secara spesifik pemanduan secara melulu adalah kesalahan berasingan yang telah diperuntukkan di bawah Seksyen 42 APJ 1987. Mahkamah ini berpendapat bahawa “pemanduan secara melulu” juga membawa konotasi yang berbeza yang mana ia melibatkan tindakan yang dilakukan secara sedar dan dibawah kawalan pemandu tersebut. Sebagai contoh, apabila seorang pemandu mengubah haluan tanpa memberikan lampu isyarat, memandu melebihi had laju, memasuki simpang secara tiba-tiba – kesemua tindakan ini dilakukan secara sedar oleh pemandu tersebut. Namun, dalam keadaan “di bawah pengaruh dadah yang menyebabkan tidak berdaya mengawal kenderaan” sebagaimana di bawah S. 44(1)(a) adalah keadaan di mana pemandu tersebut telah kehilangan kawalan terhadap kenderaan tersebut kerana berada di bawah pengaruh dadah. Tindakan yang diambil dalam pemanduan tersebut tidak lagi di bawah kawalan pemandu tersebut kerana dijejaskan oleh pengaruh dadah mahupun alkohol. Kewujudan dua kesalahan yang berbeza di dalam satu rangka pertuduhan akan mengelirukan tertuduh dan bertentangan dengan undang-undang kerana menimbulkan situasi penduaan dalam pertuduhan (duplicity of charge). Dalam keadaan ini, wujud kekeliruan terhadap tertuduh dalam menentukan pembelaan beliau. Adakah pembelaan beliau adalah berkaitan kesalahan hilangnya daya kawalan memandu kerana pengaruh dadah? Atau berkaitan kesalahan pemanduan secara melulu? Kekeliruan ini akan memprejudiskan OKT dalam menentukan jawaban beliau terhadap pertuduhan yang dipertuduhkan terhadapnya. Mahkamah ini merujuk kepada kes Sam Ke Ting v PP [2023] 5 CLJ 704 yang mana Mahkamah Rayuan telah menyatakan sebagaimana berikut; “[17] Dalam kes ini, pertuduhan terhadap perayu mengandungi dua kesalahan dalam satu pertuduhan iaitu memandu dengan melulu atau secara berbahaya. Pendakwaan mengaitkan limb pertama dengan limb ketiga s. 41(1)…. …..[26] Membaca hujahan pihak-pihak dan alasan penghakiman Mahkamah Majistret dan Mahkamah Tinggi, kami mendapati duplicity telah menimbulkan kekeliruan kepada pendakwaan, perayu dan mahkamah. Kekeliruan kepada pendakwaan ialah mereka tidak pasti kesalahan yang mana hendak dibuktikan terhadap perayu. Perayu juga terkeliru kesalahan yang mana satu perlu dijawab. Mahkamah juga tidak boleh putuskan dengan pasti kes prima facie telah dibuktikan untuk kesalahan yang mana satu.” Berdasarkan alasan sebagaimana dinyatakan saya mendapati bahawa pertuduhan terhadap OKT adalah cacat memandangkan wujudnya penduaan kesalahan dalam satu rangka pertuduhan yang sama. Walaubagaimanapun, sekiranya dapatan ini tidak dipersetujui oleh Mahkamah Tinggi, untuk melengkapkan alasan penghakiman ini maka Mahkamah ini akan meneruskan dapatan selanjutnya berkaitan pembuktian prima facie kes oleh pihak pendakwaan. PEMBUKTIAN ELEMEN PERTUDUHAN Dalam pertuduhan di bawah S. 44(1)(a) APJ terdapat beberapa elemen yang perlu dipenuhi oleh pihak Pendakwaan dalam membuktikan pertuduhan terhadap OKT. i. OKT dibawah pengaruh dadah semasa kejadian. ii. OKT tidak berkeupayaan mengawal kenderaan akibat pengaruh dadah. iii. OKT menyebabkan kecederaan. Dapatan Mahkamah ini adalah sebagaimana yang berikut;

OKT berada di bawah pengaruh dadah Mahkamah ini mendapati bahawa pihak pendakwaan telah gagal untuk membuktikan elemen utama pertuduhan iaitu OKT berada di bawah pengaruh dadah semasa pemanduan. Walaupun wujud keterangan bahawa ujian saringan air kencing dilaksanakan terhadap OKT selepas kejadian, namun tiada saksi dipanggil untuk memberikan keterangan berkenaan keputusan analisa air kencing tersebut. Di akhir kes pendakwaan setelah kes pendakwaan ditutup, Laporan Ujian Pengesanan Dadah Berbahaya Dalam Air Kencing masih kekal sebagai ID17 memandangkan Pegawai Sains, Chan Gaik Yin tidak dipanggil untuk memberikan keterangan berkenaan laporan analisa yang telah disediakan. Oleh itu, pihak pendakwaan telah gagal untuk membuktikan bahawa OKT berada di bawah pengaruh dadah semasa kejadian kerana tidak dibuktikan bahawa wujud kandungan dadah dalam air kencing OKT. Mahkamah di dalam kes ini merujuk kepada penghakiman di dalam kes Ti Chuee Hiang v. PP [1995] 3 CLJ 1 di mana Mahkamah Persekutuan telah menyatakan sebagaimana berikut "... while the prosecution has a complete discretion as to the choice of witnesses to be called at the trial, it also has the duty to call all necessary witnesses essential to the unfolding of the narrative of the prosecution's case. At the very least, the prosecution should make them available for cross-examination by the defence or offered them to the defence as defence witnesses. If the prosecution failed to fulfil his duty, the accused must be acquitted" Oleh itu, adalah jelas bahawa pendakwaan perlu memanggil saksi-saksi yang relevan dalam membuktikan setiap elemen pertuduhan. Namun, di dalam kes ini pihak pendakwaan gagal untuk memanggil saksi terpenting dalam membuktikan kandungan dadah dalam air kencing OKT iaitu pegawai sains yang telah menyediakan laporan analisa tersebut. Maka, Mahkamah ini membuat dapatan bahawa elemen pertama ini tidak dibuktikan oleh pihak pendakwaan.

(ii) OKT tidak berkeupayaan mengawal kenderaan akibat pengaruh dadah. Seterusnya, pihak pendakwaan juga tidak membuktikan bahawa OKT ketika kejadian menyebabkan kemalangan kerana tidak berkeupayaan untuk mengawal kenderaan atas sebab pengaruh dadah. Hal ini kerana tiada keterangan untuk mengaitkan bagaimana kandungan dadah dalam air kencing OKT telah menyebabkan OKT tidak berupaya mengawal kenderaan. Keadaan “hilang keupayaan mengawal kenderaan” ini perlulah dibuktikan kerana tiada anggapan terpakai di bawah seksyen ini. Mahkamah dalam hal ini merujuk kepada penghakiman di dalam kes Farid S Shah Mansour v PP [2018] 9 CLJ 92, yang mana Mahkamah Tinggi menjelaskan berkenaan elemen dibawah s. 44(1)(a) sebagaimana berikut; [18] Mahkamah ini berpendapat walaupun pendakwaan telah membuktikan semasa kemalangan responden memandu kenderaan di bawah pengaruh alkohol, ia belum mencukupi bagi kesalahan di bawah s. 44(1)(a) Akta itu. Pendakwaan perlu membuktikan pengaruh alkohol itu menyebabkan responden hilang keupayaan mengawal kenderaannya sehingga melanggar dan menyebabkan kematian si mati. ... [26] Mahkamah ini juga berpendapat pendakwaan perlu membuktikan sama ada responden gagal mengawal kenderaannya berpunca daripada pengaruh alkohol atau ia berpunca daripada kecuaian si mati sendiri. Tuan Majistret itu dalam penghakimannya gagal menghayati persoalan undang-undang ini yang menjadi teras perdebatan pendakwaan sehingga memfailkan notis rayuan ke Mahkamah Rayuan, Malaysia. ... [33] Mahkamah ini berpendapat pendakwaan sekadar membuktikan responden memandu kenderaannya di bawah pengaruh alkohol. Sebaliknya pendakwaan gagal membuktikan berpunca pengaruh alkohol telah mempengaruhi responden cara mengawal kenderaannya pada tarikh, masa dan tempat kemalangan yang dinyatakan dalam pertuduhan pindaan (P19).” Berpandukan kepada penghakiman yang dinyatakan, Mahkamah ini mendapati bahawa pendakwaan gagal membuktikan bahawa OKT tidak berdaya mengawal kenderaan atas kerana pengaruh dadah yang dikatakan. Pihak pembelaan melalui, soal balas terhadap saksi-saksi telah meletakkan versi kejadian bahawa motorlori yang dipandu oleh OKT telah terbabas kerana salah satu tayar telah pecah. Walaubagaimanapun, pegawai penyiasat di dalam kes ini telah gagal untuk menyiasat berkenaan keadaan tayar lori selepas kejadian berlaku. Tiada juga sebarang keterangan lain untuk menunjukkan keadaan tayar motorlori tersebut kerana pegawai penyiasat tidak menghantar kenderaan tersebut untuk pemeriksaan oleh pihak PUSPAKOM. Manakala, gambar-gambar kenderaan dan gambar tempat kejadian yang diambil juga tidak menunjukkan secara jelas keadaan tayar pada motorlori yang dipandu oleh OKT. Pegawai Penyiasat sewaktu disoal balas juga telah mengakui bahawa beliau tidak menyiasat keadaan tayar, tidak memeriksan keadaan lori dan tidak menghantar kenderaan tersebut ke pihak PUSPAKOM. Dalam keadaan ini, adalah mustahil untuk memastikan sama ada wujud atau tidak keadaan tayar motorlori yang pecah semasa kejadian.

(iii) OKT menyebabkan kecederaan terhadap mangsa Setelah meneliti keseluruhan keterangan dan ekshibit yang dikemukakan adalah jelas bahawa kecederaan telah dialami oleh mangsa-mangsa sewaktu kejadian berdasarkan keterangan bersumpah oleh SP1, SP2, SP3, SP5 dan SP7. Keterangan ini juga disokong oleh laporan-laporan perubatan melibatkan mangsa-mangsa sewaktu kejadian. Penilaian Mahkamah di Akhir Kes Pendakwaan Di akhir kes pendakwaan, Mahkamah ini adalah terikat dengan duluan kehakiman sebagaimana yang berikut yang menetapkan panduan yang perlu dituruti dalam penilaian kes di akhir kes pendakwaan. Mahkamah ini merujuk kepada kes Magendran Mohan v. PP [2011] 1 CLJ 805 dalam yang mana telah dinyatakan; “The test at the end of the prosecution's case is "prima facie case" based on a maximum evaluation of evidence. The evidence has to be scrutinized properly and not perfunctorily, cursorily or superficially. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution's case, then a prima facie case has not been made out. The defence ought not to be called merely to clear or clarify such doubts.” Manakala di dalam kes PP v. Mohd. Radzi Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 Mahkamah Persekutuan telah memberikan panduan berikut dalam penentuan kes di akhir kes pendakwaan; “ (i) the close of the prosecution's case, subject to the evidence led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinised the credibility of each of the prosecution's witnesses. Take into account at reasonable inferences that may be drawn from the evidence. If the evidence admits of two or more inferences, then draw the inference that is most favourable to the accused.

(ii) ask yourself the question; if I now call upon the accused to make his defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him on the evidence now before me? If the answer to that evidence is "Yes" then a prima facie case has been made out and the defence should be called. If the answer is "No" then,

(iii) prima facie case has not been made out and the accused should be acquitted.

(iv) after the defence is called, the accused elects to remain silent, then convict.

after defence is called, the accused elects to give evidence, then to through the steps set out in Mat v. PP [1963] 1 LNS 82; [1963] MLJ 263” Setelah meneliti semula kesemua keterangan saksi dan ekshibit-ekshibit yang dikemukakan di peringkat pendakwaan, Mahkamah ini setelah membuat penilaian maksima mendapati bahawa pendakwaan telah gagal untuk membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT. Oleh itu, sebagaimana alasan yang dinyatakan di dalam alasan penghakiman ini, OKT dilepaskan dan dibebaskan daripada pertuduhan. Bertarikh 11 Jun 2024 Disediakan Oleh, (MOHAMAD AZLAN BIN BASRI) MAJISTRET MAHKAMAH MAJISTRET JENAYAH (2) GEORGETOWN PULAU PINANG Keputusan pada 1.3.2024 Pendakwaan: TPR Syairah Aqilah bt Khalil Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pulau Pinang Peguambela OKT: YM Raja Mohd Iskandar bin Zulkharnian bin Raja Abdul Malek