Kok Yin Chuan v Yap Seok Saer (JA-12BNCvC-43-10/2025)

Rayuan ini adalah suatu rayuan sivil oleh Perayu terhadap keseluruhan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen Johor Bahru (“HMS”) yang telah diputuskan pada 2 Oktober 2025 selepas perbicaraan penuh di Mahkamah Sesyen Johor Bahru dalam Guaman Sivil No. JA-A52NCvC-209-08/2022.

Melalui keputusan tersebut, HMS telah membenarkan sebahagian daripada tuntutan Responden/Plaintif terhadap Perayu/Defendan dengan jumlah RM155,337.20, berserta faedah pada kadar 5% setahun dari 30.06.2022 sehingga penyelesaian penuh, serta kos mengikut skala, dan dalam masa yang sama menolak keseluruhan tuntutan balas Perayu/Defendan. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Rayuan ini adalah suatu rayuan selepas perbicaraan penuh, dan oleh yang demikian, pendekatan Mahkamah adalah tertakluk kepada prinsip bahawa dapatan fakta Mahkamah Bicara tidak seharusnya diganggu melainkan terdapat kesilapan yang nyata atau dapatan yang tidak disokong oleh keterangan.

Pertikaian antara pihak-pihak berpunca daripada suatu hubungan kontraktual yang terjalin melalui suatu Sebutharga Projek bertarikh 17 Februari 2022 (selepas ini dirujuk sebagai “Sebutharga”), yang kemudiannya diterima dan dipersetujui oleh kedua-dua pihak sebagai asas kepada kontrak mereka.

Berdasarkan Rekod Rayuan, Sebutharga tersebut adalah bagi kerja-kerja ubahsuai dan sambungan yang merangkumi pembekalan bahan binaan serta kerja-kerja berkaitan di premis milik Responden yang terletak di Bandar Dato’ Onn, Johor Bahru.

Nilai keseluruhan Sebutharga tersebut adalah sebanyak RM690,540.40, dan fakta ini merupakan fakta yang tidak dipertikaikan antara pihak-pihak serta direkodkan sebagai fakta yang dipersetujui dalam perbicaraan di Mahkamah Sesyen.

Pada atau sekitar 21 Februari 2022, kedua-dua pihak telah menurunkan tandatangan pada Sebutharga tersebut, sekali gus menjadikannya suatu kontrak yang mengikat dari segi S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w undang-undang, dengan terma-terma dan syarat-syarat yang terkandung di dalamnya.

Di bawah kontrak tersebut, Perayu sebagai kontraktor bertanggungjawab untuk melaksanakan kerja-kerja ubahsuai dan pembekalan bahan, manakala Responden sebagai pemilik premis bertanggungjawab untuk membuat bayaran selaras dengan kemajuan kerja dan terma pembayaran yang dipersetujui.

Tidak menjadi pertikaian bahawa Perayu telah memulakan dan melaksanakan kerja-kerja tersebut, namun pertikaian timbul di antara pihak-pihak berhubung:

tahap dan kualiti kerja yang telah dilaksanakan;

jumlah yang layak dituntut oleh Perayu;

jumlah yang masih terhutang kepada Responden; dan

asas tuntutan balas Perayu terhadap Responden.

Responden, sebagai Plaintif di Mahkamah Sesyen, telah memulakan tindakan bagi menuntut bayaran yang dikatakan terlebih dibayar atau tidak selaras dengan kerja yang sebenar dilaksanakan oleh Perayu. Sebaliknya, Perayu sebagai Defendan telah memfailkan suatu tuntutan balas dengan jumlah yang signifikan, termasuk tuntutan sebanyak RM345,267.86 S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w dan RM26,589.96, yang didakwa sebagai bayaran yang masih terhutang bagi kerja-kerja yang telah dilaksanakan.

Kes ini kemudiannya telah melalui perbicaraan penuh di Mahkamah Sesyen, di mana kedua-dua pihak telah memanggil saksi masing-masing dan mengemukakan dokumen-dokumen sokongan termasuk Sebutharga, invois, rekod pembayaran dan dokumen berkaitan kerja-kerja ubahsuai.

Berdasarkan Nota Keterangan yang terkandung dalam Rekod Rayuan, Mahkamah Sesyen telah berpeluang untuk menilai secara langsung kredibiliti saksi-saksi serta menimbang keterangan lisan dan dokumentari yang dikemukakan. Setelah menilai keseluruhan keterangan tersebut, HMS telah membuat dapatan bahawa Responden berjaya membuktikan sebahagian tuntutannya, manakala tuntutan balas Perayu gagal dibuktikan. Dapatan tersebut kemudiannya diterjemahkan dalam bentuk penghakiman bertarikh 2 Oktober 2025, yang kini menjadi subjek rayuan di hadapan Mahkamah ini.

Dalam rayuan ini, Perayu pada asasnya mencabar dapatan tersebut dengan mendakwa bahawa HMS telah tersilap dalam menilai keterangan dan membuat dapatan fakta yang tidak selaras dengan rekod. Oleh yang demikian, isu utama yang timbul dalam rayuan ini adalah sama ada terdapat asas yang mencukupi bagi Mahkamah ini, sebagai Mahkamah yang mendengar rayuan, untuk campur tangan terhadap dapatan HMS. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w HUJAHAN PIHAK-PIHAK Hujahan Perayu 14. Perayu melalui hujahan bertulisnya telah mencabar keseluruhan keputusan HMS dan berhujah bahawa Mahkamah Sesyen telah tersilap baik dari segi dapatan fakta mahupun aplikasi undang-undang terhadap fakta tersebut.

Secara khusus, Perayu berhujah bahawa HMS telah gagal untuk menilai secara tepat keterangan yang dikemukakan di peringkat perbicaraan, khususnya berhubung:

sifat dan terma kontrak antara pihak-pihak;

skop kerja yang sebenarnya dilaksanakan oleh Perayu; dan

jumlah yang sepatutnya dibayar kepada Perayu berdasarkan kerja tersebut.

Perayu juga berhujah bahawa dapatan HMS berhubung jumlah RM155,337.20 yang diberikan kepada Responden adalah tidak selaras dengan keterangan yang dikemukakan, dan bahawa HMS telah gagal untuk mengambil kira keseluruhan kerja yang telah dilaksanakan oleh Perayu di bawah kontrak tersebut.

Berhubung tuntutan balas, Perayu menegaskan bahawa HMS telah tersilap dalam menolak tuntutan balas tersebut tanpa memberi pertimbangan yang mencukupi kepada bukti S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w dokumentari dan keterangan saksi yang menyokong tuntutan tersebut.

Perayu turut berhujah bahawa Mahkamah Sesyen telah tersalah arah dalam mentafsir Sebutharga sebagai suatu kontrak yang mengikat tanpa menilai secara menyeluruh sama ada semua terma penting telah dipersetujui antara pihak-pihak.

Perayu seterusnya menegaskan bahawa kes ini melibatkan isu-isu fakta yang kompleks yang memerlukan penilaian semula oleh Mahkamah ini, dan oleh itu Mahkamah ini wajar untuk campur tangan terhadap dapatan HMS. Hujahan Responden 20. Responden pula berhujah bahawa rayuan ini adalah tanpa merit dan merupakan percubaan Perayu untuk menilai semula dapatan fakta yang telah dibuat oleh Mahkamah Sesyen selepas perbicaraan penuh.

Responden menegaskan bahawa HMS telah:

mendengar dan menilai keterangan saksi secara langsung;

menimbang semua dokumen yang dikemukakan; dan

membuat dapatan yang munasabah berdasarkan keseluruhan keterangan. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Responden berhujah bahawa tiada sebarang kesilapan nyata dalam dapatan HMS yang boleh mewajarkan campur tangan Mahkamah ini. Berhubung kewujudan kontrak, Responden berhujah bahawa Sebutharga yang ditandatangani oleh kedua-dua pihak merupakan suatu kontrak yang sah dan mengikat, dan bahawa kerja-kerja telah dilaksanakan berdasarkan kontrak tersebut.

Responden juga menegaskan bahawa jumlah yang diberikan oleh HMS adalah berdasarkan penilaian yang teliti terhadap kerja yang benar-benar dilaksanakan dan bayaran yang telah dibuat.

Berhubung tuntutan balas Perayu, Responden berhujah bahawa tuntutan tersebut gagal dibuktikan kerana ketiadaan bukti yang mencukupi dan ketidakselarasan dalam keterangan Perayu.

Responden seterusnya menegaskan bahawa Mahkamah ini tidak seharusnya menggantikan dapatan fakta Mahkamah Bicara melainkan terdapat kesilapan yang jelas, yang menurut Responden tidak wujud dalam kes ini. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Berdasarkan hujahan pihak-pihak, Mahkamah ini merumuskan isu-isu seperti berikut:

Sama ada HMS telah melakukan kesilapan dalam dapatan fakta berhubung kewujudan dan pelaksanaan kontrak;

(ii) Sama ada HMS telah tersalah arah dalam menentukan jumlah yang layak diberikan kepada Responden;

(iii) Sama ada HMS telah tersilap dalam menolak tuntutan balas Perayu;

(iv) Sama ada terdapat asas yang mencukupi untuk Mahkamah ini campur tangan sebagai Mahkamah yang mendengar rayuan. STANDARD CAMPUR TANGAN MAHKAMAH RAYUAN

Undang-undang adalah mantap bahawa Mahkamah Rayuan tidak akan mengganggu dapatan fakta Mahkamah Bicara melainkan dapatan tersebut adalah:

jelas salah;

tidak disokong oleh keterangan; atau

terhasil daripada salah arah yang nyata.

Dalam kes Ayer Hitam Tin Dredging Malaysia Bhd v Y.C. Chin Enterprises Sdn Bhd [1994] 3 CLJ 133, Mahkamah Agung menegaskan bahawa persoalan sama ada sesuatu S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w dokumen mewujudkan kontrak yang mengikat adalah suatu persoalan tafsiran berdasarkan niat pihak-pihak, yang lazimnya ditentukan berdasarkan fakta kes.

Prinsip ini menunjukkan bahawa Mahkamah Bicara berada dalam kedudukan terbaik untuk membuat dapatan tersebut kerana ia mempunyai kelebihan melihat dan mendengar saksi secara langsung. Oleh itu, Mahkamah ini hendaklah berhati-hati dan tidak sewenang-wenangnya menggantikan dapatan HMS dengan penilaian sendiri. ANALISIS DAN DAPATAN MAHKAMAH Isu (i): Sama ada HMS telah melakukan kesilapan dalam dapatan fakta berhubung kewujudan dan pelaksanaan kontrak 29. Isu pertama yang perlu diputuskan oleh Mahkamah adalah sama ada Hakim Mahkamah Sesyen telah tersilap dalam dapatan fakta berhubung kewujudan suatu kontrak yang sah dan mengikat antara pihak-pihak serta pelaksanaan kontrak tersebut.

Isu ini merupakan isu teras kepada keseluruhan rayuan kerana jika dapatan HMS berhubung kewujudan kontrak adalah betul, maka sebahagian besar hujahan Perayu berhubung liabiliti dan kuantum akan gugur dengan sendirinya.

Prinsip undang-undang berhubung pembentukan kontrak adalah mantap, iaitu sesuatu kontrak yang sah memerlukan elemen-elemen asas seperti tawaran, penerimaan, niat untuk S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w mewujudkan hubungan perundangan serta balasan. Dalam konteks kes ini, Mahkamah mengambil panduan daripada autoriti yang dirujuk oleh pihak-pihak, khususnya Ayer Hitam Tin Dredging (supra), yang menegaskan bahawa persoalan sama ada sesuatu dokumen atau urusan pihak-pihak mewujudkan kontrak yang mengikat hendaklah ditentukan secara objektif berdasarkan niat pihak-pihak sebagaimana dapat disimpulkan daripada keseluruhan keadaan kes.

Prinsip ini menunjukkan bahawa Mahkamah tidak terhad kepada membaca dokumen secara literal semata-mata, tetapi perlu menilai keseluruhan perlakuan pihak-pihak sebelum dan selepas dokumen tersebut dimeterai.

Selanjutnya, dalam kes Obata-Ambak Holdings Sdn Bhd v Prema Bonanza Sdn Bhd & Other Appeals [2024] 5 MLJ 897, Mahkamah menegaskan bahawa tafsiran kontrak hendaklah mengambil kira konteks komersial dan hubungan sebenar antara pihak-pihak.

Berdasarkan Alasan Penghakiman HMS serta Nota Keterangan dalam Rekod Rayuan, HMS telah membuat dapatan bahawa:

Sebutharga bertarikh 17.02.2022 merupakan asas kepada kontrak antara pihak-pihak;

dokumen tersebut telah ditandatangani oleh kedua-dua pihak; S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

kerja-kerja telah dilaksanakan oleh Perayu selaras dengan Sebutharga tersebut; dan

terdapat pembayaran yang dibuat oleh Responden berdasarkan pelaksanaan kerja tersebut.

Dapatan ini bukan sahaja berasaskan kepada dokumen Sebutharga itu sendiri, tetapi juga disokong oleh keterangan lisan saksi-saksi yang telah dinilai oleh HMS secara langsung di peringkat perbicaraan.

Perayu berhujah bahawa Sebutharga tersebut tidak seharusnya dianggap sebagai suatu kontrak yang mengikat kerana didakwa tidak mengandungi semua terma penting atau tidak mencerminkan persetujuan penuh antara pihak-pihak. Walau bagaimanapun, Mahkamah mendapati bahawa hujahan tersebut tidak disokong oleh keterangan yang mencukupi dalam Rekod Rayuan.

Sebaliknya, rekod menunjukkan bahawa:

Sebutharga tersebut telah ditandatangani oleh kedua-dua pihak;

Perayu telah memulakan dan melaksanakan kerja berdasarkan dokumen tersebut;

Responden telah membuat bayaran berdasarkan kemajuan kerja. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Perlakuan pihak-pihak ini, merupakan bukti yang jelas bahawa kedua-dua pihak telah menerima dan bertindak berdasarkan Sebutharga tersebut sebagai suatu kontrak yang mengikat. Dalam hal ini, Mahkamah mengguna pakai prinsip dalam kes Ayer Hitam Tin Dredging (supra) bahawa niat pihak-pihak hendaklah dinilai secara objektif berdasarkan keseluruhan keadaan kes, termasuk perlakuan selepas kontrak tersebut dimeterai.

Tambahan pula, Mahkamah mendapati bahawa hujahan Perayu sebenarnya merupakan suatu percubaan untuk menafikan kesan undang-undang daripada dokumen yang telah dipersetujui dan dilaksanakan oleh pihak-pihak sendiri.

Mahkamah juga mendapati bahawa tidak menjadi pertikaian bahawa kerja-kerja telah dilaksanakan oleh Perayu, walaupun terdapat pertikaian berhubung tahap dan kualiti kerja tersebut. Hakikat bahawa kerja telah dilaksanakan adalah penting kerana ia mengukuhkan dapatan bahawa kontrak tersebut bukan sahaja wujud, tetapi telah dilaksanakan oleh pihak-pihak.

Dalam keadaan ini, Mahkamah berpendapat bahawa sebarang pertikaian yang timbul adalah berkaitan dengan pelaksanaan kontrak, dan bukannya kewujudan kontrak itu sendiri. Oleh itu, hujahan Perayu yang cuba menafikan kewujudan kontrak adalah tidak selaras dengan fakta kes. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Mahkamah ini menegaskan bahawa dapatan HMS berhubung kewujudan dan pelaksanaan kontrak adalah dapatan fakta yang dibuat selepas menilai keterangan saksi secara langsung. Dalam keadaan sedemikian, Mahkamah yang mendengar rayuan tidak seharusnya campur tangan melainkan dapatan tersebut adalah jelas salah atau tidak disokong oleh keterangan.

Setelah meneliti Rekod Rayuan, Mahkamah ini tidak mendapati sebarang asas untuk membuat kesimpulan bahawa dapatan HMS adalah jelas salah.

Berdasarkan keseluruhan analisis di atas, Mahkamah mendapati bahawa:

Sebutharga bertarikh 17 Febuari 2022 merupakan suatu kontrak yang sah dan mengikat antara pihak-pihak;

kontrak tersebut telah dilaksanakan oleh pihak-pihak;

dapatan HMS berhubung kewujudan dan pelaksanaan kontrak adalah disokong oleh keterangan; dan

tiada asas untuk Mahkamah ini campur tangan terhadap dapatan tersebut. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Oleh itu, Mahkamah ini memutuskan bahawa Isu (i) hendaklah dijawab memihak kepada Responden. Isu (ii): Sama ada HMS telah tersalah arah dalam menentukan jumlah RM155,337.20 yang diberikan kepada Responden 46. Isu ini tidak boleh dilihat secara terasing daripada dapatan HMS berhubung kewujudan dan pelaksanaan kontrak, kerana penentuan kuantum adalah bergantung secara langsung kepada sejauh mana kerja-kerja telah dilaksanakan serta bayaran yang telah dibuat oleh pihak-pihak.

Prinsip Undang-Undang Berhubung Penentuan Kuantum 47. Prinsip asas adalah bahawa dalam pertikaian kontrak pembinaan atau ubahsuai, Mahkamah hendaklah menilai kuantum berdasarkan:

skop kerja yang dipersetujui;

kerja yang sebenarnya telah dilaksanakan;

nilai kerja tersebut; dan

bayaran yang telah dibuat.

Dalam kes Akitek Tenggara Sdn Bhd v Mid Valley City Sdn Bhd [2007] 6 CLJ 93, Mahkamah menegaskan bahawa dalam menentukan tuntutan bayaran bagi kerja pembinaan, Mahkamah hendaklah menilai keterangan teknikal dan dokumentari secara menyeluruh bagi memastikan jumlah yang diberikan adalah mencerminkan kerja sebenar yang telah dilaksanakan. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Selanjutnya, dalam kes Dream Property Sdn Bhd v Atlas Housing Sdn Bhd [2015] 2 CLJ 453, Mahkamah menegaskan bahawa penilaian kuantum adalah suatu dapatan fakta yang bergantung kepada penilaian bukti, dan Mahkamah Rayuan tidak seharusnya campur tangan melainkan terdapat kesilapan yang nyata.

(ii) Dapatan HMS Berhubung Kuantum 50. Berdasarkan Alasan Penghakiman HMS, Mahkamah mendapati bahawa HMS telah menjalankan suatu penilaian yang teliti terhadap:

dokumen Sebutharga;

invois yang dikemukakan oleh Perayu;

rekod pembayaran oleh Responden; dan

keterangan saksi berhubung kerja-kerja yang telah dilaksanakan.

HMS telah membuat dapatan bahawa tidak semua kerja yang dituntut oleh Perayu telah dilaksanakan sepenuhnya, dan oleh itu jumlah yang dituntut oleh Perayu tidak boleh diterima secara keseluruhan. Sebaliknya, HMS telah menilai secara spesifik kerja-kerja yang benar-benar dilaksanakan dan seterusnya menentukan jumlah yang munasabah yang layak diberikan kepada Responden. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Dapatan tersebut menghasilkan jumlah RM155,337.20, yang merupakan hasil daripada penilaian fakta yang berasaskan keterangan dan bukan suatu angka yang ditentukan secara arbitrari.

(iii) Penilaian Mahkamah terhadap Hujahan Perayu 53. Perayu berhujah bahawa HMS telah gagal mengambil kira keseluruhan kerja yang telah dilaksanakan, dan bahawa jumlah yang diberikan kepada Responden adalah tidak selaras dengan nilai sebenar kerja tersebut.

Walau bagaimanapun, Mahkamah mendapati bahawa hujahan tersebut tidak disokong oleh rujukan spesifik kepada mana-mana bahagian Rekod Rayuan yang menunjukkan bahawa HMS telah mengabaikan bukti material. Sebaliknya, hujahan Perayu adalah bersifat umum dan tidak menunjukkan dengan jelas:

bahagian mana dalam penilaian HMS yang tersilap;

bagaimana kesilapan tersebut menjejaskan jumlah yang diputuskan; atau

apakah jumlah yang sepatutnya diberikan berdasarkan keterangan.

Hujahan tersebut sebenarnya merupakan suatu percubaan untuk menggantikan penilaian HMS dengan penilaian Perayu sendiri, tanpa menunjukkan sebarang kesilapan yang nyata. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

(iv) Penilaian terhadap Rekod dan Eksibit 56. Mahkamah ini telah meneliti Rekod Rayuan, termasuk Nota Keterangan dan dokumen-dokumen yang ditandakan sebagai eksibit, dan mendapati bahawa:

terdapat pertikaian sebenar berhubung tahap kerja yang telah dilaksanakan;

terdapat keterangan bercanggah antara pihak-pihak;

HMS telah menilai kredibiliti saksi dalam membuat dapatan.

Dalam keadaan sedemikian, Mahkamah ini berpendapat bahawa HMS berada dalam kedudukan terbaik untuk menilai keterangan tersebut kerana beliau telah melihat dan mendengar saksi secara langsung. Mahkamah juga mendapati bahawa tiada bukti bahawa HMS telah:

mengabaikan bukti material;

tersalah faham fakta penting; atau

embuat dapatan yang tidak disokong oleh keterangan.

Kedudukan Mahkamah yang mendengar rayuan 58. Seperti yang ditegaskan dalam kes Dream Property (supra), penentuan kuantum adalah suatu dapatan fakta yang tidak seharusnya diganggu oleh Mahkamah Rayuan melainkan terdapat kesilapan yang nyata. Dalam kes ini, Mahkamah tidak mendapati sebarang asas untuk menyimpulkan bahawa S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w dapatan HMS berhubung jumlah RM155,337.20 adalah jelas salah.

Mahkamah ini menegaskan bahawa penilaian kuantum oleh Mahkamah Bicara bukanlah suatu latihan matematik semata-mata, tetapi melibatkan penilaian terhadap keterangan saksi, dokumen serta kebarangkalian fakta. Oleh itu, Mahkamah ini sebagai Mahkamah yang mendengar rayuan tidak seharusnya campur tangan hanya kerana ia mungkin mencapai kesimpulan yang berbeza berdasarkan rekod yang sama. Campur tangan hanya wajar jika terdapat kesilapan yang nyata, yang dalam kes ini tidak wujud.

Berdasarkan keseluruhan analisis di atas, Mahkamah ini mendapati bahawa:

penentuan jumlah RM155,337.20 oleh HMS adalah berasaskan penilaian fakta yang menyeluruh;

dapatan tersebut disokong oleh keterangan dalam Rekod

tiada kesilapan nyata yang mewajarkan campur tangan Mahkamah Rayuan.

Oleh itu, Mahkamah memutuskan bahawa Isu (ii) hendaklah dijawab memihak kepada Responden. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w Isu (iii): Sama ada HMS telah tersilap dalam menolak tuntutan balas Perayu 62. Isu ini adalah suatu isu yang bersifat sensitif dan memerlukan penelitian keterangan yang teliti, terperinci serta menyeluruh, memandangkan tuntutan balas tersebut melibatkan jumlah yang signifikan dan bergantung kepada pembuktian fakta oleh Perayu sendiri.

Prinsip Undang-Undang Berhubung Tuntutan Balas 63. Prinsip undang-undang yang terpakai adalah jelas bahawa sesuatu tuntutan balas adalah suatu tuntutan bebas yang perlu dibuktikan oleh pihak yang mengemukakannya, iaitu Perayu dalam kes ini. Beban pembuktian adalah terletak kepada Perayu untuk membuktikan, berdasarkan imbangan kebarangkalian:

kewujudan hak untuk menuntut;

asas kontraktual atau faktual bagi tuntutan tersebut; dan

jumlah yang dituntut adalah munasabah dan disokong oleh keterangan.

Dalam konteks pertikaian kontrak pembinaan atau ubahsuai, Mahkamah hendaklah menilai sama ada kerja tambahan atau tuntutan yang dikemukakan benar-benar telah:

dipersetujui oleh pihak-pihak;

dilaksanakan; dan

mempunyai nilai yang boleh dibuktikan. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Dalam kes Akitek Tenggara (supra), Mahkamah menegaskan bahawa tuntutan bayaran bagi kerja-kerja pembinaan mestilah disokong oleh bukti yang jelas berhubung kerja yang dilaksanakan serta nilai kerja tersebut.

Berdasarkan Alasan Penghakiman HMS serta Rekod Rayuan, Mahkamah mendapati bahawa HMS telah menolak tuntutan balas Perayu atas alasan bahawa Perayu gagal membuktikan t untutan tersebut dengan keterangan yang mencukupi.

HMS telah menilai:

keterangan saksi Perayu;

dokumen yang dikemukakan bagi menyokong tuntutan balas; dan

ketekalan serta kebolehpercayaan keterangan tersebut.

Berdasarkan penilaian tersebut, HMS mendapati bahawa tuntutan balas Perayu tidak disokong oleh bukti yang kukuh, dan dalam beberapa keadaan terdapat ketidakselarasan dalam keterangan yang diberikan.

Mahkamah juga telah meneliti Rekod Rayuan, termasuk Nota Keterangan dan dokumen-dokumen yang dikemukakan oleh Perayu bagi menyokong tuntutan balasnya. Mahkamah ini mendapati bahawa:

terdapat kekurangan dokumen sokongan yang jelas bagi beberapa komponen tuntutan balas; S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

tiada bukti yang mencukupi bahawa kerja tambahan telah dipersetujui oleh Responden;

nilai yang dituntut tidak disokong oleh pengiraan atau asas penilaian yang jelas.

Mahkamah juga mendapati bahawa terdapat percanggahan dalam keterangan saksi Perayu berhubung skop kerja dan jumlah yang dituntut. Dalam keadaan sedemikian, Mahkamah ini mendapati bahawa HMS berhak untuk menolak tuntutan balas tersebut berdasarkan penilaian terhadap kredibiliti dan kebolehpercayaan keterangan.

Perayu berhujah bahawa HMS telah gagal memberi pertimbangan yang mencukupi kepada keterangan yang dikemukakan bagi menyokong tuntutan balas. Walau bagaimanapun, Mahkamah ini mendapati bahawa hujahan tersebut tidak disertai dengan rujukan spesifik kepada mana-mana bahagian Rekod Rayuan yang menunjukkan bahawa HMS telah mengabaikan bukti material. Sebaliknya, hujahan Perayu adalah bersifat umum dan tidak menunjukkan dengan jelas:

bukti mana yang tidak dipertimbangkan;

bagaimana bukti tersebut sepatutnya mengubah dapatan HMS;

asas yang kukuh bagi jumlah yang dituntut. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Hujahan tersebut merupakan percubaan untuk menilai semula keterangan yang telah pun dinilai oleh HMS. Mahkamah ini menegaskan bahawa penolakan tuntutan balas oleh Mahkamah Bicara adalah suatu dapatan fakta yang bergantung kepada penilaian terhadap keterangan saksi dan dokumen. Dalam keadaan sedemikian, Mahkamah yang mendengar rayuan tidak seharusnya campur tangan melainkan terdapat kesilapan yang nyata atau dapatan yang tidak disokong oleh keterangan.

Setelah meneliti Rekod Rayuan, Mahkamah ini tidak mendapati sebarang asas untuk menyimpulkan bahawa dapatan HMS berhubung tuntutan balas adalah jelas salah dan tersalah arah. Mahkamah ini menegaskan bahawa sesuatu tuntutan balas tidak boleh diberikan hanya berdasarkan dakwaan semata-mata tanpa sokongan bukti yang mencukupi. Mahkamah juga berpendapat bahawa kegagalan untuk mengemukakan bukti yang jelas dan konsisten adalah suatu kelemahan yang fatal kepada tuntutan tersebut.

Dalam keadaan di mana Mahkamah Bicara telah menilai keterangan secara langsung dan membuat dapatan terhadap kredibiliti saksi, Mahkamah ini tidak seharusnya menggantikan dapatan tersebut tanpa asas yang kukuh. Sehubungan itu, campur tangan oleh Mahkamah ini adalah tidak wajar. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Berdasarkan keseluruhan analisis di atas, Mahkamah mendapati bahawa:

Perayu gagal membuktikan tuntutan balasnya berdasarkan imbangan kebarangkalian;

dapatan HMS berhubung penolakan tuntutan balas adalah disokong oleh keterangan;

tiada kesilapan nyata yang mewajarkan campur tangan Mahkamah Rayuan.

Oleh itu, Mahkamah ini memutuskan bahawa Isu (iii) hendaklah dijawab memihak kepada Responden. Setelah meneliti dapatan berhubung Isu (i) hingga (iii), Mahkamah ini seterusnya menilai sama ada dapatan-dapatan tersebut mewajarkan campur tangan oleh Mahkamah ini sebagai Mahkamah yang mendengar rayuan. Isu (iv): Sama ada terdapat asas untuk campur tangan oleh Mahkamah ini sebagai Mahkamah yang mendengar rayuan 77. Isu terakhir yang perlu diputuskan adalah sama ada terdapat asas yang sah di sisi undang-undang untuk Mahkamah ini campur tangan terhadap dapatan dan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen. Prinsip undang-undang yang mengawal bidang kuasa Mahkamah Rayuan dalam kes rayuan terhadap dapatan fakta adalah mantap dan telah lama diterima pakai. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Mahkamah merujuk kepada autoriti yang dikemukakan oleh pihak-pihak, khususnya kes Ayer Hitam Tin Dredging (supra), yang menegaskan bahawa Mahkamah Rayuan tidak seharusnya mengganggu dapatan fakta Mahkamah Bicara melainkan jika dapatan tersebut adalah jelas salah atau tidak disokong oleh keterangan.

Prinsip ini adalah berasaskan kepada kelebihan Mahkamah Bicara yang telah melihat dan mendengar saksi secara langsung, serta berada dalam kedudukan terbaik untuk menilai kredibiliti saksi dan kebolehpercayaan keterangan. Sehubungan itu, Mahkamah yang mendengar rayuan hendaklah berhati-hati dan tidak menggantikan dapatan fakta Mahkamah Bicara hanya kerana ia mungkin mencapai kesimpulan yang berbeza berdasarkan rekod yang sama.

Dalam konteks ini, Mahkamah ini menegaskan bahawa campur tangan hanya wajar dalam keadaan di mana:

terdapat salah arah undang-undang;

dapatan fakta adalah tidak disokong oleh keterangan; atau

dapatan tersebut adalah jelas salah. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Mahkamah telah meneliti keseluruhan Rekod Rayuan, termasuk Nota Keterangan, dokumen-dokumen eksibit serta alasan penghakiman HMS. Berdasarkan penelitian tersebut, Mahkamah mendapati bahawa HMS telah:

mengenal pasti isu-isu yang relevan dengan tepat;

menilai keterangan saksi secara menyeluruh;

menimbang dokumen-dokumen yang dikemukakan; dan

membuat dapatan yang berasaskan keterangan.

Berhubung Isu (i), Mahkamah telah mendapati bahawa dapatan HMS berkenaan kewujudan dan pelaksanaan kontrak adalah disokong oleh keterangan dan tidak menunjukkan sebarang kesilapan yang nyata.

Berhubung Isu (ii), Mahkamah mendapati bahawa penentuan kuantum sebanyak RM155,337.20 adalah hasil daripada penilaian fakta yang teliti dan tidak boleh dianggap sebagai dapatan yang arbitrari.

Berhubung Isu (iii), Mahkamah mendapati bahawa penolakan tuntutan balas Perayu adalah berasaskan kegagalan Perayu membuktikan tuntutan tersebut, dan dapatan tersebut adalah selaras dengan prinsip beban pembuktian. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Mahkamah ini mendapati bahawa rayuan ini pada asasnya merupakan suatu percubaan oleh Perayu untuk menilai semula dapatan fakta yang telah dibuat oleh Mahkamah Sesyen selepas perbicaraan penuh. Perayu tidak berjaya menunjukkan bahawa HMS telah:

mengabaikan bukti material;

tersalah faham fakta penting; atau

membuat dapatan yang tidak disokong oleh keterangan

Sebaliknya, dapatan HMS adalah hasil daripada penilaian menyeluruh terhadap keterangan saksi dan dokumen, yang tidak wajar diganggu oleh Mahkamah ini. Mahkamah juga berpendapat bahawa hujahan Perayu adalah bersifat umum dan tidak menunjukkan secara spesifik bagaimana dapatan HMS adalah salah di sisi undang-undang atau fakta. Dalam keadaan sedemikian, membenarkan rayuan ini akan bermakna Mahkamah ini mengambil alih fungsi Mahkamah Bicara, yang bukan tujuan sistem rayuan.

Mahkamah seterusnya menegaskan bahawa prinsip kepastian dalam litigasi menghendaki bahawa dapatan fakta yang dibuat selepas perbicaraan penuh tidak seharusnya diganggu tanpa asas yang kukuh. Sehubungan itu, Mahkamah mendapati bahawa tiada asas yang mencukupi untuk campur tangan terhadap keputusan HMS. Oleh itu, rayuan ini tidak mempunyai merit dan hendaklah ditolak. S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w

Mahkamah ini menegaskan bahawa rayuan tidak boleh dijadikan sebagai suatu platform untuk pihak yang tidak berpuas hati mengulang semula keseluruhan kes mereka tanpa menunjukkan kesilapan yang nyata di pihak Mahkamah Bicara. Dalam ketiadaan kesilapan sedemikian, prinsip kepastian dan finaliti dalam litigasi menghendaki bahawa dapatan Mahkamah Bicara hendaklah dihormati dan dikekalkan.

Berdasarkan keseluruhan analisis terhadap isu-isu yang telah ditentukan, rumusan Mahkamah ini adalah seperti berikut:

Pertama, Sebutharga bertarikh 17.02.2022 merupakan suatu kontrak yang sah dan mengikat antara pihak-pihak, dan dapatan HMS berhubung perkara ini adalah betul di sisi undang-undang dan fakta.

Kedua, jumlah RM155,337.20 yang diberikan kepada Responden adalah berasaskan penilaian fakta yang teliti dan disokong oleh keterangan dalam Rekod Rayuan.

Ketiga, Perayu gagal membuktikan tuntutan balasnya berdasarkan imbangan kebarangkalian, dan penolakan tuntutan balas tersebut oleh HMS adalah wajar.

Keempat, tiada kesilapan undang-undang atau fakta yang mewajarkan campur tangan Mahkamah ini sebagai Mahkamah yang mendengar rayuan. Sehubungan itu, Mahkamah ini S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w bersetuju sepenuhnya dengan alasan penghakiman Mahkamah Sesyen sebagaimana terkandung dalam Rekod Rayuan Tambahan dan menerima pakai dapatan serta alasan tersebut.

Maka, Mahkamah ini dengan ini memerintahkan seperti berikut: a) Rayuan Perayu adalah DITOLAK; b) Keputusan Hakim Mahkamah Sesyen Johor Bahru bertarikh 2 Oktober 2025 adalah DIKEKALKAN SEPENUHNYA; c) Perayu hendaklah membayar kepada Responden kos sebanyak RM8,000.00; d) Semua perintah lain Mahkamah Sesyen termasuk berhubung jumlah penghakiman dan faedah adalah dikekalkan tanpa pindaan. BERTARIKH 3 JUN 2026 t.t MANIRA BINTI MOHD NOR PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI SIVIL 4 JOHOR BAHRU S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w Peguam Bagi Pihak Perayu Marwan bin Abdullah bersama Nur Amirah binti Mohd Pauzi Tetuan Amirah Mohd Pauzi & Co Johor Bahru Peguam Bagi Pihak Responden Yahya Chua Tetuan Lau Kok Guan Liana & Kuan Johor Bahru S/N sFp4i69G2kSontxGj4r1w