Krishna Kumar A/L Jayaram (WA-83-4500-05/2023)

17.

04.2018 JAM ANTARA 8.00 PAGI SEHINGGA 5.00 PETANG DI ALAMAT JABATAN INTERCITY KTMB LEVEL 2 STESEN SENTRAL KL, DI DALAM DAERAH BRICKFIELDS, WILAYAH PERSEKUTUAN KUALA LUMPUR, TELAH MEMPERDAYAKAN SYARIKAT KTMB DENGAN MENDORONG SYARIKAT KTMB UNTUK MENGELUARKAN TIKET MELALUI SISTEM E-TIKETING YANG MANA SYARIKAT KTMB TIDAK AKAN BUAT JIKA IA TIDAK DIPERDAYAKAN DEMIKIAN TINDAKAN YANG MANA MENYEBABKAN KERUGIAN BERJUMLAH RM 1,717.00 DENGAN MEMBUAT TINDAKAN “REFUND” DALAM SISTEM E-COMMERCE MAYBANK YANG MANA WANG TERSEBUT TELAH DIKEMBALIKAN KEPADA KAD KREDIT KAMU, DAN DENGAN ITU, KAMU TELAH MELAKUKAN SUATU KESALAHAN YANG BOLEH DIHUKUM DI BAWAH SEKSYEN 417 KANUN KESEKSAAN. Hukuman: JIKA DISABITKAN KESALAHAN HENDAKLAH DISEKSA DENGAN PENJARA SELAMA TEMPOH TIDAK LEBIH LIMA TAHUN, ATAU DENGAN DENDA, ATAU DENGAN KEDUA-DUANYA. [2] OKT minta dibicarakan selepas pertuduhan dibacakan dan diterangkan kepadanya. Perbicaraan penuh telah diadakan dan di akhir kes pendakwaan, OKT didapati tidak bersalah dan Mahkamah telah melepaskan dan membebaskan OKT dari pertuduhan. [3] Pihak Pendakwaan tidak berpuashati dengan keputusan ini dan telah mengemukakan rayuan di atas keputusan tersebut. SAKSI-SAKSI BAGI KES PENDAKWAAN [4] Pihak pendakwaan telah memanggil seramai 3 orang saksi iaitu:-

SP1 - Mohd Adli Bin Jamhari (Pengurus Sumber Manusia KTMB)

(ii) SP2 - Sazali Bin Yusof (Eksekutif Unit Sistem Tiket KTMB)

(iii) SP3 - Haslina Binti Ramly (Penumpang KTMB)

(iv) SP4 - Mohd Shahzuan Bin Azmi (Pengurus IT KTMB)

SP5 - Kesavan A/L Myloo (Penolong Juruaudit Kanan KTMB)

(vi) SP6 - Sjn Hemaath Kumar A/L Padmanathan (Pegawai Penyiasat) FAKTA KES MENGIKUT VERSI PENDAKWAAN [5] Fakta kes pihak pendakwaan adalah seperti berikut: -

Pengadu merupakan Pengurus Sumber Manusia dan Pengurusan KTMB iaitu SP1 Encik Mohd Adli Bin Jamhari yang membuat laporan polis Brickfields/6382/18 bagi pihak KTMB.

OKT merupakan pekerja KTMB yang memegang jawatan sebagai Pembantu Tadbir Kanan di Jabatan Intercity KTMB.

Pihak KTMB telah mendapati terdapat transaksi-transaksi pembelian dan pemulangan tambang tiket yang meragukan di mana tiket-tiket yang telah berjaya dibeli oleh penumpang telah dilakukan pemulangan tambang tanpa tiket-tiket tersebut dibatalkan.

Pemulangan tambang tiket tersebut telah dimasukkan ke dalam 3 akaun kad kredit milik OKT.

Pengadu telah membuat laporan polis terhadap OKT kerana telah menipu pihak KTMB dalam urusan pembelian dan pemulangan tambang tiket KTMB dan menyebabkan kerugian kepada pihak KTMB. BEBAN PEMBUKTIAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN [6] Seperti sedia maklum, beban pembuktian atas pihak pendakwaan pada peringkat ini adalah untuk membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT. Ia termaktub di dalam Seksyen 173(f)(i) dan 180 Kanun Tatacara Jenayah [KTJ]. Seksyen tersebut memperuntukkan bahawa dalam menentukan sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan satu kes prima facie, Mahkamah perlu meneliti serta menilai kesemua keterangan yang diberikan oleh saksi-saksi pihak pendakwaan secara penilaian yang maksima sambil bertanya soalan sama ada ada Mahkamah bersedia untuk mensabitkan OKT atas pertuduhan yang dihadapkan, jika pembelaan dipanggil dan OKT memilih untuk berdiam diri. Jika Mahkamah tidak bersedia untuk mensabitkan OKT dalam keadaan tersebut, maka tiada kes prima facie telah dibuktikan. Prinsip undang-undang ini dapat dilihat di dalam kes PP v. Mohd Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 dan Balachandran v. PP [2005] 1 CLJ 85. [7] Dalam pada itu, Mahkamah juga sedar dan mengambil maklum bahawa kes prima facie juga tidak boleh dikatakan telah dibuktikan sekiranya terdapat dua (2) keadaan berikut, iaitu apabila terdapat lompang (gap) dalam kes pihak pendakwaan ataupun juga terdapat keadaan di mana keterangan saksi-saksi pihak pendakwaan membenarkan lebih daripada satu (1) inferens selain daripada inferens yang menjurus kepada kebersalahan OKT. Ianya selaras dengan apa yang telah diputuskan di dalam kes-kes seperti Arulpragasan a/l Sandaraju v. PP [1996] 4 CLJ 597; [1997] 1 AMR 329; Abdullah Zawawi v. PP [1985] CLJ 19 (Rep); [1985] 2 CLJ 2; [1985] 2 MLJ 16 dan PP v. Kasmin bin Soeb [1974] 1 LNS 116; [1974] 1 MLJ 230). [8] Selain itu, frasa “prima facie” turut disentuh oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Looi Kow Chai & Anor v PP [2003] 1 CLJ. Kes Looi Kow Chai & Anor (supra) dan telah dirujuk dalam kes Magendran Mohan v PP [2011] 1 CLJ 805 yang menyatakan antara lain seperti berikut: “The test at the end of the prosecution’s case is “prima facie case” based on a maximum evaluation of evidence. The evidence has to be scrutinized properly and not perfunctorily, cursorily or superficially. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution’s case, then a prima facie case has not been made out. The defence ought not to be called merely to clear or clarify such doubts.” DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN DAN ANALISIS [9] Di akhir kes pendakwaan ini, Mahkamah telah mendengar dengan cermat dan meneliti segala keterangan saksi-saksi pendakwaan dan meneliti ekshibit-ekshibit yang dikemukakan. Ia adalah selaras dengan Seksyen 173 (h)(i) Kanun Prosedur Jenayah yang telah memberikan garis panduan yang harus dipatuhi di akhir kes pendakwaan seperti berikut; “The following procedure shall be observed by Magistrates in summary trials;

(h)(i) if the Court finds that a prima facie case has been made out against the accused on offence charged, the Court shall call upon the accused to enter on his defence”. [10] Berbalik kepada kes ini, OKT telah dituduh dengan satu pertuduhan di bawah seksyen 417 Kanun Keseksaan. Untuk memudahkan rujukan, Mahkamah rujuk kepada peruntukan di bawah seksyen 415 dan seksyen 417 Kanun Keseksaan. Seksyen 415 Kanun Keseksaan telah memberikan huraian mengenai kesalahan tipu: - Seksyen 415 Kanun Keseksaan - Tipu “Barang siapa dengan memperdayakan mana-mana orang, sama ada atau tidak perdayaan tersebut ialah dorongan tunggal atau utama –

Dengan fraud atau dengan curang mendorong orang yang diperdayakan demikian untuk menghantar apa-apa harta kepada mana-mana orang, atau bersetuju bahawa mana-mana orang boleh menyimpan apa-apa harta; atau

Dengan sengaja mendorong orang yang diperdayakan demikian membuat atau meninggalkan untuk membuat apa-apa yang mana orang itu tidak akan buat atau meninggalkan untuk dibuat jika ia tidak diperdayakan demikian dan tindakan atau peninggalan yang mana menyebabkan atau mungkin menyebabkan kerosakan atau mudarat kepada badan, ingatan, reputasi atau harta mana-mana orang, adalah dikatakan “menipu”. [11] Seksyen 417 Kanun Keseksaan pula memperuntukkan seperti berikut: - Seksyen 417 - Seksaan kerana menipu. “Barang siapa menipu hendaklah diseksa dengan penjara selama tempoh yang boleh sampai lima tahun atau dengan denda atau dengan kedua-duanya.” [12] Maka dengan jelasnya elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan berkaitan pertuduhan di bawah seksyen 415 Kanun Keseksaan ini adalah seperti berikut:

memperdayakan mana-mana orang;

perdayaan itu dibuat dengan tipuan (fraud) atau dengan curang untuk mendorong orang itu: -

Untuk menyerahkan apa-apa harta kepada mana-mana orang, atau

(ii) Untuk bersetuju bahawa mana-mana orang hendaklah menyimpan apa-apa harta, atau

(iii) dengan sengaja mendorong orang itu untuk melakukan atau tidak membuat apa-apa yang dia tidak akan lakukan atau dia lakukan jika dia tidak diperdaya, dan yang mungkin, menyebabkan kerosakan atau mudarat kepada orang itu pada dalam badan, ingatan, reputasi atau harta orang itu.” [13] Mahkamah rujuk kepada kes Sugumaran a/l Pamlingam v Pendakwa Raya [2017] MLJU 247, dimana Mahkamah telah menjelaskan elemen-elemen kesalahan di bawah Seksyen 415 Kanun Keseksaan seperti berikut: - “[11] Seksyen 415 Kanun Keseksaan mempertuntukkan perihal menipu juga. Seksyen 415: Tipu “Barangsiapa dengan memperdayakan mana-mana orang, sama atau atau tidak perdayaan tersebut ialah dorongan tunggal atau utama:

dengan fraud atau dengan curang mendorong orang yang diperdayakan demikian dan dengan jalan demikian untuk menghantar apa-apa harta kepada mana-mana orang, atau bersetuju bahawa mana-mana orang boleh menyimpan apa-apa harta; atau

dengan sengaja mendorong orang yang diperdayakan demikian membuat atau meninggalkan untuk membuat apa-apa yang mana orang itu tidak akan buat atau meninggalkan untuk dibuat jika ia tidak diperdayakan demikian dan tindakan atau peninggalan yang mana menyebabkan atau mungkin menyebabkan kerosakan atau mudarat kepada badan, ingatan, reputasi atau harta mana-mana orang, adalah dikatakan “menipu”. [12] Seterusnya Mahkamah ini juga merujuk kepada kes Mohd Jalani Saliman & Anor v. PP (1998) 1 CLJ 123, (1997) 3 MLRH 701, (1997) 5 MLJ 551 di mana Yang Ariff Abdul Malik Ishak J dalam menjelaskan perihal undang-undang ini dengan menyatakan bahawa: - “Section 415 of the Penal Code enacts as follows: - Whoever by deceiving any person, whether or not such deception was the sole or main inducement:

fraudulently or dishonestly induces the person so deceived to deliver any property to any person, or to consent that any person shall retain any property; or

intentionally induces the person so deceived to do or omit to do anything which he would not do or omit to do if he were not so deceived and which act of omission causes or is likely to cause damage or harm to any person in body, mind, reputation, or property, is said to “cheat” Explanation 1 - A dishonest concealment of facts is a deception within the meaning of this section. Explanation 2 - Mere breach of contract is not itself proof of an original fraudulent intent. Explanation 3 - Whoever makes any representation through any person acting as an agent, or otherwise, for him, shall be deemed to have made the representation himself. “Secara jelasnya, elemen-elemen menipu di bawah Seksyen 415 Kanun Keseksaan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah seperti berikut: -

memperdayakan mana-mana orang;

perdayaan itu dibuat dengan tipuan (fraud) atau dengan curang untuk mendorong orang itu: -

Untuk menyerahkan apa-apa harta kepada mana-mana orang, atau

(ii) Untuk bersetuju bahawa mana-mana orang hendaklah menyimpan apa-apa harta, atau

(iii) dengan sengaja mendorong orang itu untuk melakukan atau tidak membuat apa-apa yang dia tidak akan lakukan atau dia lakukan jika dia tidak diperdaya, dan yang mungkin, menyebabkan kerosakan atau mudarat kepada orang itu pada dalam badan, ingatan, reputasi atau harta orang itu.” [14] Berbalik kepada kes ini, Pihak pendakwaan hendaklah memenuhi elemen-elemen pertuduhan dibawah seksyen 415 Kanun Keseksaan bagi membuktikan kes prima facie terhadap OKT. Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah gagal memenuhi elemen – elemen pertuduhan dibawah seksyen 415 Kanun Keseksaan dengan alasan alasan berikut: - [15] Pihak pendakwaan berhujah bahawa OKT diberikan kebenaran dan akses kepada sistem e-ticketing untuk melakukan pemulangan tambang sekiranya pembelian tiket oleh penumpang adalah tidak berjaya di mana penumpang telah membuat bayaran namun tiket tidak dapat dikeluarkan. Dalam situasi ini, OKT boleh membuat pemulangan tambang dan membantu penumpang untuk membeli tiket baru. [16] Namun begitu, dalam kes ini OKT telah melakukan pemulangan tambang bagi tiket-tiket yang telah berjaya dibeli dan penumpang telah menaiki tren menggunakan tiket tersebut. [17] Oleh itu, tiket masih sah dan digunakan oleh penumpang untuk menaiki tren tetapi wang yang dibayar kepada pihak KTMB telah dimasukkan melalui pemulangan tambang ke dalam akaun kad kredit OKT sendiri. [18] Pihak pendakwaan telah memanggil saksi SP1. SP1 adalah Pengurus Sumber Manusia di Syarikat KTMB dan telah membuat laporan polis bahawa terdapat pembelian tiket train secara online yang meragukan dibuat oleh OKT melalui tiga (3) kad kredit yang didaftarkan atas nama OKT. [19] Berdasarkan pertuduhan jumlah kerugian yang dialami oleh pihak KTMB adalah RM1,717.00. [20] Mahkamah mendapati keterangan SP1 tidak menyokong kes pihak pendakwaan bagi membuktikan OKT telah menipu pihak KTMB. Peranan SP1 dalam kes ini adalah sekadar untuk membuat laporan polis berdasarkan ID3 yang disediakan oleh SP5 dan selain daripada itu SP1 tidak tahu apa – apa berhubung dengan pertuduhan terhadap OKT dan terserah kepada pihak polis untuk membuat siasatan. Ini boleh dirujuk kepada soal jawab SP1 semasa pemeriksaan balas oleh peguam. S - Setuju pertuduhan hanya jumlah RM1,717.00 J - Tak pasti pertuduhan tak diberi pada saya S - Setuju, OKT diberi akses kepada system maybank pada 21 hb disember 2015 J - Saya tak pasti S - Tujuan diberi akses adalah membantu untuk selesaikan isu tunggakan pemulangan tambang. Setuju? J - Saya tak pasti S -. Fungsi auto refund telah diaktifkan pada 20 April 2017. Setuju? J - Saya tak pasti S - Akses OKT kepada system Maybank masih tidak dibatalkan walaupun ada auto refund J - Tak pasti S - Semalam ada bagitahu ID3 iaitu Dokumen yang diberi oleh En Kesavan yang mendorong kamu membuat kamu buat laporan polis, Setuju? J - Setuju S - Terangkan ID3 J - ID3 adalah pemulangan tambang dari system maybank sedangkan pembelian tiket berjaya. S - Dari ID3, bagaimana kamu tahu pembelian tiket berjaya. J - Berdasarkan semakan yang dibuat oleh unit IT S - Adakah unit IT ada memberi kamu Dokumen yang menunjukkan pembelian tiket itu berjaya J - Kepada saya tiada S - Jadi, pihak IT tak memberi kamu Dokumen yang menunjukkan pembelian tiket berjaya. Kamu nyatakan refund ini dari transaksi yang dah berjaya, tapi IT tak beri kamu Dokumen. Bagaimana kamu boleh membuat keputusan sedangkan transaksi ni bukan 1 - 2 tapi banyak transaksi J - Saya buat laporan polis, dan minta untuk polis siasat. S - Ketika kamu buat laporan polis kamu di peringkat syak wasangka J - Sebab ni melibatkan bank dan memerlukan siasatan polis S - Ada kamu minta pihak polis untuk dapatkan maklumat dari bank? J - Tiada S - Apa nombor kad kredit penuh OKT? J - Dalam Lap polis tiada apa no kad kredit yang penuh. Berdasarkan laporan yang saya buat no kad kredit 496623xxxxxx7278 S - Apakan no xxxx tersebut J - Ini apa yang diberikan dalam system S - Kamu tahu tak no kad kredit penuh OKT? J - Saya tak tahu, sebab itu saya minta polis menyiasat. S - Tapi kamu kata kamu tak minta pertolongan polis untuk dapatkan maklumat Kamu tahu ke tidak no penuh kredit kad ini J - Tidak tahu [21] Mahkamah mendapati keterangan SP1 tidak menyokong langsung kes pihak pendakwaan bagi membuktikan pertuduhan keatas OKT. [22] Seterusnya Mahkamah merujuk kepada keterangan SP5, SP5 adalah Penolong Juruaudit Kanan di Jabatan Audit Dalaman & Pengurusan Risiko. Dalam semakan SP5 mendapati bahawa proses pemulangan (refund) tambang e tiket dan pembelian e tiket oleh OKT tidak mengikut terma dan syarat pembelian yang ditetapkan oleh pihak KTMB. Oleh yang demikian atas arahan SP2, SP5 telah membuat semakan dan menyediakan butiran proses pemulangan (refund) yang telah dibuat ke akaun nama pemegang kad kredit atas nama “krishna” (OKT) bagi tempoh Januari 2018 sehingga April 2018 melalui user id e-tiket “utt”. [23] Setelah itu, SP5 telah membuat semakan melalui Maybank eCommerce Merchant iaitu eksibit yang ditandakan sebagai ID 10 dengan senarai pembelian e-tiket yang telah dilakukan melalui user id e-tiket “utt” didapati tiga (3) kad kredit atas nama OKT telah digunakan untuk membuat bayaran pembelian e-tiket. [24] Seterusnya SP5 membuat semakan silang dengan senarai transaksi pembayaran e-tiket yang telah dilakukan dengan tiga (3) kad kredit atas nama OKT melalui system e-tiket KTMB iaitu ID9 dan didapati empat (4) user id e-tiket telah digunakan untuk membuat pembelian e-tiket iaitu: • utt • venijbshuttle • sna_kj • zainab_80 [25] Lanjutan daripada itu, SP5 telah menyediakan senarai transaksi pemulangan e-tiket (refund) seperti berikut: - Bil No Rujukan Tiket Tarikh transaksi Jumlah Tambang Jumlah unit Tiket Jumlah Refund Tarikh refund 1. 18013014108467 30/01/2018 204 2 204 04/02/2018 2. 18010810904557 08/01/2018 110 2 110 23/01/2018 3. 18022314281043 23/02/2018 640 12 640 25/02/2018 4. 18021513226620 15/02/2018 59 1 59 17/02/2018 5. 18032910574238 29/03/2018 474 6 474 03/04/2018 6. 18041315720067 13/04/2018 112 2 112 17/04/2018 7. 18040617643011 6/04/2018 118 2 118 12/04/2018 Pihak pembelaan telah membangkitkan isu percanggahan keterangan oleh SP2 dan SP5. Dalam hal ini, Mahkamah ini telah merujuk dan meneliti keterangan-keterangan yang telah diberikan oleh SP2 dan SP5 dalam kes ini, dan hasil dapatan Mahkamah, secara ringkas, adalah seperti berikut: [26] Mahkamah mendapati berdasarkan keterangan SP5, OKT telah menggunakan empat (4) user id e-tiket untuk membuat pembelian e-tiket iaitu: • utt • venijbshuttle • sna_kj • zainab_80 tetapi tiada keterangan berkaitan user id – id tersebut telah diberikan oleh mana – mana saksi pendakwaan kecuali SP5. SP2 mengatakan bahawa Maybank e-commerce hanya terdapat 2 user id iaitu user id “ktmb” dan “ktmb tiket” untuk kegunaan kakitangannya. SP2 juga telah menyatakan bahawa OKT hanya ada user id sendiri iaitu ktmb tiket dan siasatan dijalankan melibatkan user id berkenaan itu sahaja. SP2 dalam keterangannya semasa pemeriksaan balas telah bersetuju dengan cadangan peguambela bahawa katalaluan – katalaluan bagi user id tersebut diatas telah dikompromi. [27] Mahkamah rujuk kepada soal jawab oleh SP2 semasa pemeriksaan balas oleh peguam seperti berikut: S - Boleh ke Krishna menggunakan user id ktmb J - Tak boleh sebab dia ada password sendiri S - Itu secara teori tak boleh tetapi secara prastisnya selalu berlaku di pejabat ada staf pergi cuti, mc dan ada guna passpord dan tak tukar password. ID yang diberikan dari maybank hanyalah 2 Id, tetapi En Sazali mempunyai ramai staff. Walaupun kamu katakan id ktmb digunakan oleh staf Nurul, Mazlin, Kesavan sebenarnya sudah salah dan id tersebut telah dikompromise, berkenaan dengan staff pun sudah salah. Jadi sekarang boleh tak kamu mengatakan secara absolutely sure, yang OKT mempunyai akses kepada 1 ID sahaja, J - OKT ada user id sendiri iaitu ktmb tiket dan siasatan kita jalankan melibatkan user id berkenaan itu sahaja. S - Adakah siasatan untuk user id itu saja J - Itu yang kita temui la. S - Id KTMB tiket ini juga boleh digunakan oleh staf – staf yang lain? J - Tidak untuk kakitangan yang menjalankan refund unsuccessful transaction sahaja. User id ini untuk refund unsuccessful transaction sahaja S - Kalau user id KTMB boleh digunakan oleh beberapa staff, KTMB tiket ini ada atau tidak kemungkinan ia digunakan oleh staff lain juga? Kemungkinan ada atau tidak J - Ya, sekiraya ID dikongsikan oleh pemiliknya. S - Kalau user id dikongsikan oleh pemiliknya. J - Ya S - Saya pohon rujuk kepada dokumen lain dimukasurat 2, kalau Nampak ada tulis refunded by KTMB tiket dan buka kepada mukasurat 9, at the back of the page user id yang digunakan adalah ktmb sahaja. Saya katakan kepada kamu bahawa user id di unit sudah dikompromise yang sudah dicompromise yang saya katakan bukan sahaja user id KTMB tiket tetapi user id ktmb sudah dicompromise. ID di unit En Sazali iaitu kedua dua - user id ktmb tiket dan KTMB telah compromise kerana staff – staff lain boleh gunakan. J - Ya, rujuk kepada laporan yang dikemukakan. Ya setuju merujuk kepada lampiran ini. [28] Maka Mahkamah mendapati bahawa Pihak pendakwaan telah gagal untuk membuktikan, siapa pemilik user id tersebut, siapa yang memberi user id kepada OKT, adakah keempat – empat user id ini milik kepada OKT. Menurut keterangan SP2, Maybank E-Commerce memberikan 2 user Id sahaja iaitu “ktmb” dan “ktmb tiket” untuk digunakan oleh stafnya manakala SP5 menyatakan terdapat empat (4) user id digunakan oleh OKT. Keterangan SP5 bercanggah dengan keterangan SP2 dimana SP2 hanya memberitahu bahawa OKT hanya menggunakan user id “ktmb tiket” sahaja dan staff – staff lain juga boleh gunakan user id – id tersebut sekiranya pemilik kongsikan password user id-id tersebut. [29] Mahkamah mendapati terdapat keterangan bercanggah yang material antara SP2 dan SP5. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Gunalan Ramachandran & Ors v PP [2006] 2 MLJ 197, di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa: - “Minor discrepancies are possible even in the version of truthful witnesses and such minor discrepancies only add to the truthfulness of their evidence. But discrepancies in the statements of witnesses on material points should not be lightly passed over, as they seriously affect the value of their testimony.” Selanjutnya, Mahkamah ini telah merujuk kepada kes Mohamed Bin Kasdi v. PP [1969] 1 MLJ 135 yang telah menyatakan seperti berikut: - “…No hard and fast rule can be laid down for determining the credibility or otherwise of a witness, but when a witness gives or makes two statements which differ in material particulars there must necessarily be ground for believing that he is not a truthful witness…” [30] Oleh yang demikian, mahkamah mendapati terdapat percanggahan yang material antara keterangan SP2 dan SP5. Kewujudan empat (4) user id telah menjadi fakta yang dipertikaikan dan tiada keterangan daripada saksi saksi pendakwaan yang lain berkaitan dengan empat (4) user id tersebut. Pihak pendakwaan juga gagal membuktikan perkara ini. [31] SP5 dalam keterangan juga telah menyatakan bahawa tiga (3) kad kredit OKT telah digunakan untuk membuat bayaran pembelian e-tiket tetapi pihak pendakwaan hanya kemukakan satu penyata akaun kad kredit OKT iaitu P12 sahaja. Disamping itu, tidak ada bukti dikemukakan bahawa penumpang – penumpang yang menaiki train telah membayar balik kepada OKT tambang tiket tersebut. [32] Berdasarkan keterangan SP5, terdapat tujuh (7) transaksi yang berjumlah RM1717 yang dikatakan OKT telah menipu Syarikat KTMB. Pihak pendakwaan seharusnya memanggil pembeli – pembeli tiket atau penumpang – penumpang yang membeli tiket – tiket tersebut bagi membuktikan wang telah dimasukkan ke dalam kad kredit OKT. Tetapi pihak pendakwaan hanya memanggil SP3 sahaja. [33] Dalam keterangan SP3, SP3 telah menyatakan bahawa beliau tidak membuat pembelian tiket dan jugab tidak membuat permohonan untuk refund. Tiket tiket perjalanan ke Butterworth bertarikh 21.2.2018 yang dikemukakan sebagai eksibit P6 telah dibelikan oleh Buffalo Travel Agency. [34] Pihak pendakwaan juga telah gagal untuk memanggil saksi dari Buffalo Travel Agency bagi membuktikan bahawa terdapat permohonan refund seperti mana pertuduhan. Mahkamah mendapati pihak pembelaan telah berjaya menimbulkan keraguan dalam kes pihak pendakwaan [35] Berdasarkan kepada keterangan SP6 semasa pemeriksaan balas oleh peguam, dalam siasatan SP6 tiada bukti pelanggan telah bayar balik kepada OKT tambang tiket tiket yang OKT tolong belikan. [36] Pihak pembelaan berhujah bahawa OKT telah menolong membelikan tiket pelangan – pelangan tersebut dengan menggunakan kad kredit OKT. Apabila refund dibuat wang tersebut mesti dikreditkan ke akaun kad kredit OKT melalui sistem Merchant ecommerce Maybank kerana OKT adalah pembeli tiket – tiket tersebut. [37] Mahkamah mendapati kegagalan pihak pendakwaan memanggil penumpang – penumpang tersebut untuk memberi keterangan bagi mengetahui dalam keadaan apa OKT telah membelikan tiket kepada penumpang – penumpang tersebut dan bagaimana wang tiket tersebut telah dimasukkan ke dalam akaun OKT telah menyebabkan kelompangan dalam kes pihak pendakwaan. Pada pendapat Mahkamah penumpang – penumpang tersebut adalah saksi material dalam kes ini dimana keterangan mereka akan menjadi penting dalam melengkapkan naratif kes pihak pendakwaan. [38] Meneruskan lagi, prinsip undang-undang seperti yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Collins Chigbo Chima v. PP [2019] 1 LNS 107/[2019] MLJU 84 adalah jelas bahawa walaupun pihak Pendakwaan berhak untuk menentukan mana-mana saksi yang diperlukan dalam membuktikan naratif kesnya ianya tertakluk kepada syarat bahawa saksi itu mencukupi dalam memberi naratif kes Pendakwaan, saksi yang tidak dipanggil bukan saksi yang material dan tidak ada percubaan menyembunyi keterangan. [39] Tambahan lagi, SP4 memberi keterangan bahawa sekiranya penumpang telah direfund, nama penumpang tersebut tidak akan ada dalam “passenger manifest” dan ini bermakna penumpang itu tidak dapat membuat perjalanan menggunakan, tiket tersebut kerana nama tidak tersenarai dan penyelia train tidak akan membenarkan perjalanan penumpang tersebut. [40] Pembelaan telah menyoal saksi SP2, SP5 dan SP6, sekiranya OKT membuat pemulangan tambang dan tiket tidak dibatalkan maka Cash Remittance Sales (CRS) Akaun iaitu IDD13 tidak dapat dibalance. Saksi – saksi pendakwaan tersebut diatas tidak dapat menjawab soalan peguambela berkaitan CRS repot tersebut. [41] Pihak pendakwaan juga gagal memanggil saksi dari jabatan kewangan KTMB bagi menjelaskan bagaimana proses refund dibuat dan adakah refund telah dimasukkan ke dalam akaun OKT seperti mana pertuduhan. Adakah CRS repot dapat dibalancekan sekiranya refund telah dibuat dan tiket tidak dibatalkan. Mahkamah rujuk kepada keterangan SP2 seperti berikut: - Apablila tiket dikeluarkan dan penumpang ingin buat pembatalan tiket, penumpang perlu buat permohonan di kaunter tiket dan permohonan perlu diisi borang permohonan di kaunter tiket Apablia lengkap diisi dengan nama pemohon, no IC dan butiran tiket dan maklumat tiket semasa membuat bayaran. Kaitangan kaunter akan membuat pembatalan dalam sistem tiket dan Salinan borang permohonan nak dihantar ke pejabat kewangan. kakitangan jabatan kewangan akan buat proses pemulangan ke kad kredit berkenaan. Semakan yang kita buat, pembelian tiket dibeli secara online dengan menggunakan kad kredit berkenaan dan tiket2 berkenaan tidak dibatalkan tetapi semakan dalam system e commerce bank telah berlaku pemulangan tambang dalam kad kredit tersebut. Akaun kad kredit atas nama Krishna. [42] Mengikut keterangan SP2 sekiranya terdapat pembatalan tiket oleh penumpang, penumpang perlu isi borang permohonan di kaunter tiket dan salinan borang permohonan akan dihantar ke pejabat kewangan bagi proses pemulangan wang ke kad kredit. [43] Tetapi tidak ada bukti-bukti dikemukakan di Mahkamah bagi menunjukkan terdapat permohonan sedemikian dihantar ke Jabatan Kewangan. Mahkamah tidak dijelaskan bagaimana refund boleh dibuat oleh OKT tanpa kelulusan daripada Jabatan Kewangan KTMB. [44] Tambahan pula dalam dalam penyata saksi SP4 di (P7) perenggan 11 telah nyatakan bahawa sistem Maybank e-Commerce tidak mempunyai sebarang link dengan sistem e-Tiket sekiranya reversal dibuat ke atas satu-satu transaksi. Sistem e-Tiket dan Maybank e-Commerce adalah dua sistem yang berbeza. Proses reversal ini adalah proses yang kritikal dan perlu dibuat sekiranya mempunyai laporan serta bukti yang kukuh dan refund yang berlaku adalah hanya kepada wang yang telah dibayar apabila tiket tidak berjaya dalam sistem e-Tiket. Hanya e-Commerce Maybank sahaja yang ditekan pada butang 'refund'. Pihak pendakwaan tidak memanggil mana – mana saksi dari Jabatan kewangan dan Maybank bagi menjelaskan proses refund ini. [45] Mahkamah mendapati kegagalan pihak pendakwaan memanggil pegawai Maybank, pegawai dari Jabatan Kewangan KTMB dan penumpang – penumpang yang menggunakan no rujukan tiket 18013014108467, 18010810904557, 18022314281043, 18021513226620, 18032910574238, 18041315720067, 18040617643011 seperti disenaraikan di P8 para 16 telah melemahkan kes pendakwaan dan Mahkamah mendapati terdapat satu inferens yang negative terhadap kes pendakwaan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. [46] Peguambela telah berhujah bahawa terdapat keraguan sama ada pembelian tiket – tiket online tersebut telah berjaya. Ini adalah kerana dalam keterangan SP2 dan SP4 telah menyatakan sesuatu tiket hanya akan berjaya dikeluarkan jika transaksi pembelian tiket itu ada dalam e-tiket KTMB repot, Sistem Ticketing and Reservation repot dan Merchant ecommerce Maybank settlement repot. [47] Pihak pembelaan juga berhujah bahawa repot-repot yang dinyatakan diatas iaitu ID9, ID10 berserta ID3 dan ID11 tidak ditandakan sebagai eksibit “P” oleh pihak pendakwaan maka kesahihan dokumen – dokumen tersebut tidak boleh di terima bagi menyokong keterangan saksi pendakwaan. [48] Tambahan pula, ID9 dan ID 10 tidak disediakan oleh Pegawai dari Jabatan Kewangan KTMB atau pihak Maybank tetapi disediakan oleh SP5 sendiri. Piak pendakwaan telah memohon untuk tandakan dokumen-dokumen diatas sebagai “P” tetapi pihak pembelaan telah membantah dengan alasan dokumen yang hendak dikemukakan di Mahkamah sebagai keterangan, dokumen – dokumen tersebut hendaklah dokumen asal (primary evidence) mengikut seksyen 64 Akta Keterangan 1950 selaras dengan “best evidence rules”. [49] Pihak pembelaan berhujah lagi bahawa pihak pendakwaan gagal memberitahu Mahkamah mengapa dokumen asal tidak dapat dikemukakan dan bagaimana dokumen “secondary evidence” tersebut memenuhi kehendak seksyen 63 dan 65 Akta Keterangan 1950. [50] Disamping itu, bagi penandaan dokumen 1D9, ID 10, ID 11 dan ID 3 sebagai P, puan pendakwaraya telah menyatakan bahawa beliau akan masukkan penerangan beliau dalam hujahan pihak pendakwaan tetapi pihak pendakwaan gagal berbuat demikian. Mahkamah ingin merujuk kepada keterangan berikut: DPP – ID 9 dan ID 10 disediakan daripada apa? SP5 – ID 9 disediakan drpd KTMB system STAR data base dan ID 10 daripada merchant e-comm maybank. DPP – untuk penanda ID 3, ID 9, ID10 saya akan masukkan dalam hujahan saya. Oleh yang demikian, pihak pembelaan berhujah bahawa mengikut sesyen 104 Akta Keterangan, beban pembuktian wujudnya keadaan yang membolehkan “secondary evidence” dikemukakan adalah pada pihak yang ingin mengemukakan “secondary evidence” tersebut. Section 104 Akta Keterangan 1950 memperuntukkan seperti berikut: Burden of proving fact to be proved to make evidence admissible The burden of proving any fact necessary to be proved in order to enable any person to give evidence of any other fact, is on the person who wishes to give the evidence. ILLUSTRATIONS

A wishes to prove by secondary evidence the contents of a lost document. A must prove that the document has been lost. [51] Mahkamah juga merujuk kepada kes PP v. Datuk Hj Harun Hj Idris & Ors [1977] 1 ML 180, 183 dimana Abdoolcader J (as he then was) memutuskan: "it is necessary to refer to certain exhibits which has been put in the course of proceedings for identification but have not in fact been proved as they should have been and are accordingly not exhibits in the strict sense and cannot therefore form part of the record in this case, namely D41 and D43 which were both put in for identification only... as these two exhibits have not been proved and properly admitted as such, they must in the ultimate analysis be discounted and I shall accordingly disregard references to them and also all oral testimony as well adduced in relation thereto." [52] Maka berdasarkan hujahan diatas, Mahkamah mendapati dokumen ID9, ID10, ID11 dan ID 3 tidak boleh diterima sebagai keterangan di mahkamah dan keterangan lisan SP5 dan SP6 berhubung dengan dokumen-dokumen tersebut juga tidak boleh diterima sebagai keterangan di mahkamah. [53] Disamping itu siasatan SP6 tidak lengkap dimana SP6 gagal menjalankan siasatan lengkap dengan merakamkan percakapan penumpang – penumpang train yang dikatakan OKT telah membuat pembelian tiket dan wang telah dimasukkan ke dalam kredit kad OKT. Ini merupakan satu ketidakadilan keatas OKT dan telah memperjudiskan OKT. Dalam aspek ini Mahkamah mendapati pihak polis telah gagal untuk menjalankan siasatan yang adil di mana tugas polis bukan hanya untuk menjalankan siasatan dalam memastikan suspek melakukan kesalahan tetapi juga untuk menetukan sama ada suspek tidak melakukan kesalahan itu (lihat keputusan Mahkamah Rayuan di dalam kes Mohd Helmi Akmal Mohd Ali v PP [2017]7 CLJ 666 / [2017MLJU 393; Ghasem Gharezadehsharbiani Hassan v PP [2014] 5 MLJ 433; dan Bunya Jalong v PP [2015] 5 CLJ 893). [54] Mahkamah rujuk kepada soal jawab SP6 semasa pemeriksaan balas oleh peguambela: - Peguam (P) – jadi kamu tidak tahu sama ada mereka telah bayar OKT duit tambang tiket yang OKT belikan? SP6 (S) – Ye betul P – Kamu tidak tahu? S – Ye betul. P – Saya katakan kamu tidak ada bukti pelanggan telah bayar balik pada OKT tambang tiket-tiket yang OKT tolong beli? S – Ye setuju. P – rujuk kepada ID 11 no 9, siapa pelangan? S – Ms Haslina binti Ramli P – ada kamu siasat Haslina ada bayar OKT atau tidak duit tambang? S – tidak ingat P – kamu tidak tahu sama ada dia bayar kredit kad atau cash? S – Ye P – Saya katakan Haslina tidak bayar? S – Tidak pasti P – saya katakan Buffalo tours sepatutnya bayar tetapi mereka tidak bayar OKT? S – tidak pasti P – Rujuk P6, tiket ni ada cop pemeriksaan oleh konduktor tiket? S – Ye setuju P – tetapi tiket sebelum ni yang ditunjukkan iaitu ID 11 no 9 takde cop? S – Ye betul P – kalau tengok tiket pada P6, tiket tiket ni dicetak daripada website intranetktmb. S – Ye setuju P – Ktmb berikan tiket tiket ni kepada haslina dan haslina berikan kepada kamu? S – Tidak pasti P – bila haslina dating berjumpa kamu adakah haslina membawa tiket begini rupa atau original tiket? S – bawa begini rupa photostat P – rujuk ID 9, ni system STAR repot, dibuat secara manual 4.8.2023. setuju system STAR ni tidak wujud? S – masa kejadian wujud tapi sekarang tidak pasti P – kamu tahu ke data daripada Dokumen ni didapati dari mana? S – Tidak tahu. P – jadi kamu tidak boleh kata 100% yang rekod ni adalah betul? S – saya tidak boleh mengesahkan P – di dalam kes ini OKT dituduh buat refund bila transaksi tu Berjaya, iaitu bila tiket tidak dibatalkan? S – Ye setuju. P – adakah CRS akaun balance utk hari hari untuk OKT lakukan refund tersebut at the end of day cash balancing adakah cash of balancing balance atau tidak.? S-saya tidak diberikan. P – ada kamu siasat? S – tidak P – kalau OKT buat refund untuk transaksi yang sudah Berjaya kalau OKT buat refund mesti at the end of the day the cash balance tidak sama? S – saya rasa P – ada kamu buat siasatan S – Tidak P – kamu katakan tidak siasatan berkenaan hal itu ada masalah kerana setiap saksi dating tidak dapat jawab soalan ini. Saya move on. Saya rujuk kepada P8 penyata saksi SP5. Rujuk para 19 mengatakan tempoh Jun 2015 hingga Apr 2018 jumlah wang yang pemulangan tambang melalui kad kredit yang dilakukan adalah RM725,655.10 (exact). Soalan saya, daily balance akaun tidak kah menunjukkan bahagian akaun ada kekurangan wang sebanyak ini berbanding dengan jualan tiket S – sepatutnya ada dalam balancing akaun P – dan juga ini kerana kita katakan 2015 montly closing yearly closing. Ada kamu cek dia punya laporan internal audit? S – Tidak P – kamu tahu ke kali terakhir ktmb beroperasi beruntung.? S – tidak tahu P – tidak ada soalan lain. Pemeriksaan semula DPP – tiada soalan puan. Oleh yang demikian mahkamah mendapati adalah menjadi prinsip undang – undang bahawa beban pembuktian adalah tetap di atas bahu pihak pendakwaan dan menjadi tugas pihak pendakwaan dalam membuktikan kesnya bagi menutup apa jua kemungkinan kelompangan di dalam kesnya. [55] Tambahan, semasa pemeriksaan semula SP6 tidak ada soalan dikemukakan oleh pihak pendakwaan atas keterangan SP6 yang gagal dapatkan laporan audit KTMB, CRS repot, kesahihan tiket di P6, dan soalan-soalan peguambela seperti diatas. Adalah menjadi prinsip undang – undang bahawa tujuan pemeriksaan semula adalah untuk memberi peluang kepada pihak untuk menjelaskan apa jua pernyataan semasa pemerikasaan balas yang berlawanan atau mencabar keterangan (lihat Sarkar, Law on Evidence, Second Malaysia Edition di mukasurat 3841 Jilid 3). Maka apabila ia tidak dijelaskan ini menyebabkan keterangan SP6 sebagai penyiasat penyiasat itu kekal sebagai sebahagian dari keterangan kes pendakwaan dan mengikat pihak pendakwaan. [56] Mahkamah rujuk kepada kes PP v Ayyavoo a/l Subramaniam [2004] 1 LNS 141; [2006] 6 MLJ 511, dimana Mahkamah membuat dapatan berikut: - "28.... The learned DPP had in fact failed to re-examine PW6 on this discrepancy and the evidence was left open for attack and rightfully by the defence and which has formed a strong basis for this court to give the benefit of doubt in favour of the second accused. In fact, the learned DPP had failed to take advantage of the opportunity accorded to the prosecution to re-examine its own witness if it is found that there is ambiguity or discrepancy in the testimony or suspicion cast on PW6's evidence on the identification of the second accused at the first identification parade held on 22 January 2002 which had emerged during cross-examination. The object of re-examination is to give an opportunity to the party affected in the instant case, the prosecution to reconcile e material discrepancies if there was any between the evidence given in evidence-in-chief and the cross-examination or to enable this witness to explain his evidence if it was inadvertently said in cross-examination or with the view to remove any ambiguity in the testimony or suspicion cast on the evidence by the cross-examination (See Sarkar Evidence 15th Ed 1999 Vol 2 pp 2193-2194) and followed in Mohd Samsudin bin Ismail v Tan Yeow Hwa & Anor [2000] 3 AMR 3445 at p 3467. See also PP v Lee Pak (1937) 6 MLJ 265 at p 266). This court is unable to appreciate how the learned DPP could submit that it was a minor matter Where the threshold of the prosecution case is depended on the identification by PW6 where both the accuseds have challenged that they were not at the scene at the time of the incident”. KESIMPULAN [57] Mahkamah ini berpendapat bahawa pihak pendakwaan gagal untuk membuktikan elemen-elemen kesalahan di dalam seksyen 417 KK dimana pihak pendakwaan gagal membuktikan bahawa empat (4) user id iaitu utt, venijbshuttle, sna_kj dan zainab_80 yang dikatakan OKT telah menggunakan untuk membuat pembelian tiket adalah milik OKT. Berdasarkan keterangan SP2, hanya terdapat dua

user id iaitu “ktmb” dan “ktmb tiket” sahaja. [58] Pihak pendakwaan hanya kemukakan satu penyata kad kredit akaun sedangkan dalam keterangan SP5 telah nyatakan terdapat kemasukkan refund ke dalam tiga (3) kad kredit milik OKT. Saksi bank tidak dipanggil untuk menjelaskan proses refund dari pihak Maybank. [59] Mahkamah mendapati pegawai penyiasat yang menyiasat sesuatu kes jenayah yang ditugaskan perlu mempunyai sifat jujur, rajin dan adil semasa menjalankan siasatan dalam setiap pendekatan siasatan yang dijalankan. Kecuaian dalam menjalankan siasatan sama ada disengajakan atau tidak disengajakan boleh memudaratkan kes pihak pendakwaan dan memprejudiskan tertuduh. Sebagaimana dinyatakan dalam kes Rahmani Ali Mohamad v. PP [2014] 7 CLJ 405 yang memutuskan: “The appellant cannot be penalized for lack of ingenuity, negligence or inadvertence on the part of the investigator depriving him of the time-honoured benefit of doubt (see: Pang Chee Meng v. Public Prosecutor [1992] 1 CLJ Rep 265; [1992] 1 MLJ 137). The manner in which PW8 had conducted his investigations left many stones unturned and material gaps exist. Based on this omission, an inference in the appellant's favour ought therefore to have been drawn by the learned High Court judge at the close of the prosecution case (see: Lee Kwan Woh v. PP [2009] 5 CLJ 631 and Alcontara Ambross Anthony v. Public Prosecutor [1996] 1 CLJ 705; [1996] 1 MLJ 209).” [60] Dalam kes ini Mahkamah mendapati siasatan SP6 tidak lengkap. SP6 gagal membuat siasatan terhadap penumpang – penumpang yang menggunakan no rujukan tiket 18013014108467, 18010810904557, 18022314281043, 18021513226620, 18032910574238, 18041315720067, 18040617643011. [61] SP6 juga gagal mendapatkan CRS repot, Laporan audit KTMB dan juga tiada siasatan bagaimana refund dibuat tanpa kelulusan Jabatan Kewangan KTMB. [62] Tiada siasatan mengenai CRS repot, sama ada terdapat kekurangan wang di dalam akaun CRS repot bagi tempoh Januari 2018 sehingga April 2018 yang dikatakan di refund kepada OKT. Tambahan pula saksi pendakwaan SP2, SP5 dan SP6 tidak dapat memberi jawapan mengenai akaun CRS semasa pemeriksaan balas oleh peguambela. [63] SP5 dalam pemeriksaan balas telah menyatakan bahawa boleh kemukakan laporan audit di mahkamah tetapi tidak dibuat sedemikian dan pihak pendakwaan juga tidak kemukakan laporan audit KTMB bagi membuktikan kes pendakwaan. [64] Kesahihan dokumen – dokumen ID3, ID9, ID10 dan ID11 meragukan kerana dokumen – dokumen tersebut tidak disediakan oleh Jabatan ICT KTMB dan pihak Maybank. Kedua – dua dokumen telah disediakan oleh SP5. Tiada saksi dari Jabatan Kewangan KTMB mahupun Maybank dipanggil oleh pihak pendakwaan. [65] Tiada bukti OKT dibayar duit tambang oleh penumpang – penumpang bagi pembelian tiket – tiket di eksibit P6. [65] Dalam pernyataan saksi(P8) di jadual perenggan 16, SP5 telah nyatakan bahwa tambang sebanyak RM204 telah direfund ke dalam akaun OKT bagi no rujukan tiket 18021513226620, tetapi semakan mahkamah dapati tiada refund berjumlah RM204 dimasukkan ke dalam akaun kredit kad OKT di P12. KEPUTUSAN [66] Justeru itu, setelah mendengar dan meneliti keterangan saksi-saksi pendakwaan dan setelah membuat penilaian maksima ke atasnya dan setelah membaca dan meneliti Hujahan kedua pihak, Mahkamah ini berpuas hati dan mendapati Pihak Pendakwaan telah gagal membuktikan kes prima facie ke atas OKT. Mahkamah ini berpendapat adalah tidak selamat untuk Mahkamah memanggil OKT membela diri memandangkan tiada kes prima facie yang dapat dibuktikan dalam kes ini. [67] Seperti yang telah diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Krishnan Murthy v Pendakwa Raya [1987] 1 MLJ 291: “It is one of the most basic rules of justice that however heinous a crime a person is accused of, whatever the rank of the person who testifies against him, he can only be convicted on evidence produced according to the stringent requirements of the law. It cannot be questioned that the offence of trafficking is a very serious one, the gravity of which is reflected in the sentence, in this case the sentence of death. But it does not mean that a person accused of one of the most serious crime known to our law is not entitled to equal protection before the law and one of those items of protection to which he is entitled is that his guilt must be proved in accordance with or in a manner required by law. Anything less will not be enough.” [68] Berdasarkan prinsip undang-undang yang telah dibincangkan seperti di atas, oleh yang demikian, Mahkamah ini telah memerintahkan supaya OKT dilepaskan dan dibebaskan dari pertuduhan dan wang jaminan OKT dikembalikan. Bertarikh pada: 15 April 2024 (ARUNJOTHY M. SELVARAJU) Majistret Mahkamah Majistret Jenayah 3 Mahkamah Kuala Lumpur Pendakwaan: Timbalan Pendakwa Raya Nur Hafiezah Binti Mohamed Fauzi Pejabat Pendakwaan Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur Pembelaan: Suayri Ayyapan Peguambela dan Peguamcara Suayri Ayyapan & Co.