Krishnan A/L Chandrasagaran (WA-62RS-139-08/2023)

Wong Poon Pow (Pengadu/mangsa) SPI;

Kpl Muhamad Hasrafaiel bin Razali (Jurufoto) SP2;

Insp Mohd Haffiz bin Abdul Malek (Pegawai tangkapan) SP3; dan

Insp Mohammad Firdaus bin Ramlan (Pegawai penyiasat). [7] Pada 07.08.2023, jam lebih kurang 7.30 pagi, OKT dilihat telah datang dengan sebuah kereta Naza dengan nombor pendaftaran BKM8189 yang berwarna silvery blue ke rumah teres dua tingkat di No. 168, Jalan Datuk Sulaiman 4, Taman Tun Dr Ismail 60000 Kuala Lumpur ("tempat kejadian") seperti mana keterangan pengadu (SP1) yang disokong oleh laporan Polis SP1 di eksibit P2 beserta rakaman CCTV di eksibit P21A-C dan 4 keping gambar-qambar pegun CCTV seperti di eksibit P5A-D. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [8] Melalui rakaman CCTV (eksibit P21A-C), OKT kelihatan telah menolak pintu pagar di hadapan rumah, melalui pintu pagar itu dan memasuki ke dalam rumah Pengadu melalui pintu grill dan pintu rumah. [9] Pada masa lebih kurang sama SP1 yang sedang mandi di bilik air yang terletak di tingkat bawah. Telah menjadi kebiasaan SP1 sambil mandi akan mendengar muzik dari telefon bimbit milik SP1 berjenama Samsung Galaxy A12, iaitu eksibit P6 yang diletakkan di atas oven yang berada di atas almari dapur berhadapan bilik mandi. Tiba-tiba, muzik yang dimainkan dari telefon bimbit SP1 telah berhenti. [10] Dengan curiganya, SP1 telah keluar daripada bilik air dan mendapati telefon beliau yang diletakkan di atas oven yang berada di atas almari dapur berhadapan bilik mandi telah tiada di tempat itu. SP1 menghala ke ruang tamu. Sambil berjalan di sana, SP1 secara amat pasti ternampak seorang lelaki berbangsa India iaitu OKT, sedang turun dari tingkat atas ke tingkat bawah sambil menjerit dengan kuat pada SPI dalam Bahasa Melayu: [11] Apabila OKT menjerit dengan kuat pada SP1, SP1 dalam ketakutan kerana ibu SP1 yang berumur 102 tahun sedang tidur di bilik berdekatan. Pada pandangan SP1, OKT yang menjerit dengan kuat pada SP1 dan S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q dalam keadaan marah serta terdesak boleh mengejutkan ibunya dan ataupun mencederakan ibunya. [12] Setelah ditanyakan oleh OKT dengan suara yang tinggi dan nada marah "MANA DUIT!", SP1 terpaksa menunjukkan lokasi wang yang disimpan oleh SPI. Duit yang disimpan adalah berada di atas kerusi kecil berdekatan dengan tangga. Dalam keadaan ketakutan takut dicederakan serta merta yang didatangkan oleh OKT kepada SPl sendiri atau ibunya, SPI terpaksa mendekati kerusi kecil tersebut, mengambil duit lebih kurang RM600.00 yang terkandung dalam satu beg plastik dan menyerahkan duit tersebut kepada OKT atas arahan OKT demi mengelakkan kecederaan yang didatangkan oleh OKT terhadap ibunya atau SPI sendiri. Jarak antara SP1 dengan OKT semasa penyerahan duit itu ialah lebih kurang 2 kaki. [13] Selepas duit diberikan kepada OKT, sekali lagi OKT telah menjerit pada SPI dengan memberikan arahan kepada SP1 dengan kata-kata berikut, "MASUK BILIK AIR SEKARANG DAN KUNCI DAN JANGAN KELUAR!". Dalam keadaan ketakutan itu SPl sekali lagi terpaksa mengikuti arahan OKT dan masuk ke bilik air dan menguncikan bilik air dari dalam. Selepas beberapa minit, SP1 telah keluar dari bilik air tersebut dan mendapati OKT didapati telah tiada di tempat kejadian. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [14] Wang tunai milik SP1 lebih kurang RM600.00 tersebut tidak dipulangkan oleh OKT dan telefon bimbitnya (eksibit P6) tidak dijumpai selepas itu. Telefon bimbitnya hanya dijumpai semula pada waktu bicara di mahkamah terbuka yang telah dicamkan oleh SP1 pada 09.12.2024. [15] Tidak lama selepas keluar SP1 dari bilik mandi dirumahnya, polis telah datang ke rumahnya. Bukan SP1 yang menghubungi polis tersebut. Anggota polis tersebut meminta SP1 membuat laporan pada hari sama iaitu 7/8/2023. Walaupun demikian, respon SP1 ialah dia tidak dapat pergi ke balai polis untuk buat laporan kerana ibunya bersendirian dirumah ketika itu. Lalu SP1 menghubungi abangnya memberitahu kejadian rompakan dan ibu mereka yang bersendirian dan meminta abangnya datang ke rumahnya dan menjaga ibu mereka sementara SP1 pergi ke balai polis untuk membuat laporan. Abang SP1 tidak dapat memenuhi permintaan SP1 itu dan meminta anak saudara mereka untuk menggantikan abangnya. Dalam lingkungan jam 10 pagi, anak saudara SP1 tiba di rumah SP1 dan SP1 dapat pergi ke balai polis di Brickfield untuk membuat laporan polis iaitu eksibit P2. [16] Seterusnya, berdasarkan maklumat bersabit laporan Polis oleh Pengadu (eksibit P2) pada 8/8/2023, jam lebih kurang 2.25 pagi, SP3 (Insp. Mohd Haffiz bin Abdul Malek) mengetuai sepasukan anggota polis S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q telah pergi ke alamat Hotel 99, nombor 107, Jalan SS 25/2, Taman Mayang, 47301 Petaling Jaya, Selangor. [17] Sampai di sana dan setelah SP3 menerangkan tujuan kedatangan beliau dengan sepasukan anggota Polis tersebut kepada penjaga kaunter hotel iaitu seorang lelaki bernama Ami Ahmad bin Ami Han, mereka telah naik ke tingkаt 3 hotel untuk pemeriksaan dan dapati terdapat (3) lelaki India sedang melepak di kaki lima dalam keadaan mencurigakan. Kemudian SP3 telah menghampiri kumpulan 3 lelaki India terbabit lalu memperkenalkan diri sebagai pegawai kanan polis dengan menunjukkan kad kuasa Polis dan minta mereka kemukakan butiran pengenalan diri. [18] OKT telah memberitahu namanya secara lisan dan 2 lagi lelaki India mengemukakan kad pengenalan masing-masing iaitu Kelvin a/l Thomas dan Thaevindran a/l Dasasuri. Selanjutnya pemeriksaan badan dibuat ke atas semua mereka dan diperturunkan hasil pemeriksaan badan bagi OKT di sini:

Sebuah telefon bimbit jenama Samsung berwarna putih ditanda sebagai (H1) (tandaan eksibit P6);

Sebuah telefon bimbit jenama Vivo Y22 warna biru gelap bersama simkad Maxis no 017- 7728706, 017-3122991 ditanda sebagai (H2);

Sehelai seluar jeans jenama Tommy Helfiger warna biru ditanda sebagai (H3) (tandaan eksibit P18);

(1) buah topi cap tertera tulisan G-shock One Peace ditanda sebagai (H4) (tandaan eksibit P15);

sepasang kasut jenama tertera Nike warna hitam putih ditanda sebagai (H5) (tandaan eksibit P14); dan

Sebuah beg pinggang jenama G - raider warna hitam ditanda sebagai (H6) (tandaan eksibit P16). [19] Kemudiannya OKT membawa pasukan serbuan ke bilik hotel nombor 9316 dan di sana seorang perempuan berada yang mengaku sebagai isteri OKT yang bernama Susan George. Selepas itu, OKT terus membawa pasukan serbuan ke tepi jalan berhampiran Hotel 99 dan di sana dengan menggunakan kunci motokar bersama alat kawalan jauh yang ditanda (H9) yang dirampas daripada OKT, OKT telah menunjukkan kepada SP3 sebuah motokar jenis Naza Bestari warna biru muda nombor pendaftaran BKM 8189 yang ditanda (H10). Kemudian OKT telah berjaya menghidupkan motokar tersebut. [20] 3 borang bongkar telah disediakan bagi ketiga-tiga lelaki termasuk OKT iaitu eksibit P10 bagi Kelvin Thomas, P11 bagi Thaevindran a/l S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Dasasuri dan eksibit P9 bagi OKT. Kemudiannya, kesemua tangkapan dan rampasan di bawa balik ke IPD Brickfields untuk tindakan lanjut. KEDUDUKAN UNDANG-UNDANG [21] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa di akhir kes pendakwaan, saya hendaklah membuat penilaian yang menyeluruh ke atas kesemua keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan dan memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes ' prima facie ' di atas pertuduhan yang telah dikenakan ke atas OKT sebelum OKT boleh dipanggil untuk membela diri. [22] Bahagian XX Kanun Tatacara Jenayah ("KTJ") menjelaskan prosedur berkaitan perbicaraan dan juga menerangkan apakah maksud prima facie. Seksyen 180 KTJ menerangkan berkaitan beban pembuktian yang perlu dipenuhi oleh Pihak Pendakwaan di akhir kes pendakwaan. [23] Penjelasan mengenai ke prima facie dinyatakan di bawah Seksyen 180(4) KTJ yang menyatakan: "suatu kes prima facie adalah dibuat terhadap OKT di mana pendakwa telah mengemukakan keterangan kukuh yang membuktikan setiap satu S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q faktor kesalahan yang jika tidak di jawab atau di terangkan akan mewajarkan satu sabitan ". [24] Mahkamah ini merujuk kepada kes di dalam Looi Kow Chai v PP [2003] 1 CLJ 734 yang diputuskan di Mahkamah Rayuan telah menjelaskan mengenai maksud prima facie seperti yang berikut: "It therefore follows that there is only one exercise that a judge sitting alone under s. 180 of the CPC has to undertake at the close of the prosecution case. He must subject the prosecution evidence to maximum evaluation and to ask himself the question; If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silence, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution case? If the answer is in the negative then no prima facie case has been made out and the accused would be entitled to an acquittal." [25] Seterusnya, Mahkamah ini juga merujuk kepada kes diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85 menyatakan maksud prima facie adalah seperti yang berikut: "A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal." S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [26] Saya seterusnya merujuk kepada peruntukan di bawah Seksyen 173 (h) (iii) KTJ yang menyatakan seperti yang berikut:

(iii) For the purpose for subparagraphs (i) and (ii), a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction; [27] Merujuk kepada kes Public Prosecutor v. Limneswaran A/L Jegathesan [2019] 1 LNS 494, YA Hakim Mahkamah Tinggi telah memperuntukkan seperti berikut: “[9] The Federal Court in Magendran Mohan v. PP [2011] 1 CLJ 805 FC; [2011] 6 MLJ 1; [2012] 5 MLRA 333; [2011] 2 AMR 680 made following observations with regard to evaluation of evidence at the close of prosecution: "[25] The test at the end of the prosecution's case is 'prima facie case' based on a maximum evaluation of evidence. The evidence has to be scrutinised properly and not perfunctorily, cursorily or superficially. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution's case, then a prima facie case has not been made out. The defence ought not to be called merely to clear or clarify such doubts.”. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [28] Merujuk kes Balachandran v. Public Prosecutor (supra), Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa: "In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established.". Maka, untuk menentukan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT atau tidak, saya akan merujuk kepada elemen-elemen atau inti pati-inti pati pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan. ELEMEN-ELEMEN KESALAHAN DI BAWAH SEKSYEN 392 KANUN KESEKSAAN. [29] OKT telah dituduh dengan kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan memperuntukkan seperti yang berikut: Punishment for robbery s. 392: “…Whoever commits robbery shall be punished with imprisonment for a term which may extend to fourteen years, and he shall also be liable to a fine or to a whipping…” S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [30] Peruntukan berkenaan jenayah rompak di bawah Seksyen 390 Kanun Keseksaan perlu dirujuk untuk membuktikan pertuduhan di bawah Seskyen 392 Kanun yang sama. Seskyen 390

Kanun Keseksaan memperuntukkan bahawa: "di dalam segala jenis rompak, ianya sama ada curi atau pemerasan" dan di dalam Seskyen 390(2) Kanun Keseksaan diperuntukkan bahawa curi adalah rompak jika di dalam melakukan curi itu, pesalah itu dengan sengaja menyebabkan atau cuba menyebabkan kematian atau kecederaan atau halangan salah atau ketakutan pembunuhan serta merta, atau cedera serta merta atau halangan salah serta merta berlaku. [31] Berdasarkan kepada pertuduhan di bawah Seskyen 390 Kanun Keseksaan, elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan di dalam kes ini adalah seperti yang berikut:

OKT telah melakukan rompakan; dan

(ii) OKT telah meletakkan ketakutan pembunuhan serta merta, atau cedera serta merta, atau halangan salah serta merta akan berlaku kepada mangsa. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q PENEMUAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN Elemen Pertama: OKT telah melakukan rompakan. [32] Merujuk kepada keterangan SP1, beliau menjelaskan bahawa OKT telah masuk ke dalam rumahnya melalui gril pintu yang telah dirosakkan kerana ia sentiasa dalam keadaan berkunci. Manakala pintu pagar rumah hanya bertutup. SP1 terserempak OKT apabila SP1 yang keluar daripada bilik air dan mendapati telefon beliau yang diletakkan di atas oven yang berada di atas almari dapur berhadapan bilik mandi (digunakan untuk memainkan muzik) telah tiada di tempat itu. SP1 secara amat pasti ternampak seorang lelaki berbangsa India iaitu OKT, sedang turun dari tingkat atas ke tingkat bawah sambil menjerit dengan kuat pada SPI dalam Bahasa Melayu: Setelah ditanyakan oleh OKT dengan suara yang tinggi dan nada marah "MANA DUIT!", SP1 terpaksa menunjukkan lokasi wang yang disimpan oleh SPI. Duit yang disimpan adalah berada di atas kerusi kecil berdekatan dengan tangga. Dalam keadaan ketakutan takut dicederakan serta merta yang didatangkan oleh OKT kepada SPl sendiri atau ibunya, SPI terpaksa mendekati kerusi kecil tersebut, mengambil duit lebih kurang S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q RM600.00 yang terkandung dalam satu beg plastik dan menyerahkan duit tersebut kepada OKT atas arahan OKT demi mengelakkan kecederaan yang didatangkan oleh OKT terhadap ibunya atau SPI sendiri. Jarak antara SP1 dengan OKT semasa penyerahan duit itu ialah lebih kurang 2 kaki. Selepas duit diberikan kepada OKT, sekali lagi OKT telah menjerit pada SPI dengan memberikan arahan kepada SP1 dengan kata-kata berikut, "MASUK BILIK AIR SEKARANG DAN KUNCI DAN JANGAN KELUAR!". Dalam keadaan ketakutan itu SPl sekali lagi terpaksa mengikuti arahan OKT dan masuk ke bilik air dan menguncikan bilik air dari dalam. Selepas beberapa minit, SP1 telah keluar dari bilik air tersebut dan mendapati OKT didapati telah tiada di tempat kejadian. [33] Saya dapati berdasarkan keterangan SP1 tersebut, pengecaman OKT adalah amat positif apabila berlaku secara berhadapan dalam jarak 2 kaki ketika kejadian rompakan di samping pencahayaan yang tiada masalah di dalam rumah tersebut. Tambahan pula, terdapat komunikasi yang berlaku secara langsung di antara OKT dan SP1 walaupun komunikasi sehala iaitu arahan atau jeritan OKT kepada SP1 dalam nada tinggi atau marah iaitu kata-kata “MANA DUIT?” dan "MASUK BILIK AIR SEKARANG DAN KUNCI DAN JANGAN KELUAR!". OKT juga tidak memakai topeng ketika melakukan rompakan tersebut. Selain itu, SP1 S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q telah mengesahkan pengecamannya di dalam mahkamah ini secara "dock identification". Kaedah pengecaman ini hendaklah diterima oleh Mahkamah sepertimana yang diputuskan di dalam kes Ong Poh Cheng v PP [1998] 4 CLJ 1. Malahan mahkamah ini bersetuju dengan kes yang dirujuk oleh pihak pendakwaan iaitu kes Suthakar Sivakumar Lwn. PP & Rayuan Yang Lain [2024]10 CLJ 335 (FC). Selain itu, mahkamah ini dapati pengecaman secara jarak dekat (di dalam kes ini ialah 2 kaki) adalah keterangan yang baik sepertimana di putuskan dalam kes Muharam bin Anson v. PP [1981] 1 MLJ 222. [34] SP1 juga telah menerangkan seluar yang digunakan oleh OKT semasa kejadian rompakan iaitu OKT memakai seluar jeans berwarna kebiruan dan bahagian kepala OKT yang jelas terdedah (fully exposed). SP1 juga secara positif telah mengecam telefon bimbit yang dicuri oleh OKT sebagai eksibit P6. Malangnya wang RM600 yang dikatakan dicuri oleh OKT tidak diketahui keberadaan walaupun sehingga perbicaraan tamat. Oleh yang demikian, berdasarkan keterangan-keterangan yang dijelaskan di atas, saya mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen pertama pertuduhan di dalam kes ini secara prima facie. [35] OKT juga telah membangkitkan pembelaan di peringkat kes pendakwaan lagi apabila SP3 ditanya mengenai kedudukan beg S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q pinggang yang mengandungi telefon bimbit SP1 (eksibit P6), warna kereta, penggunaan dan milikan kereta tersebut, eksbit P12 iaitu perakuan serah-menyerah barang kes yang tiada tanda tangan penerima, laporan polis tangkapan iaitu eksibit P13 yang juga tidak ditandatangan, tangkapan yang ramai dan penemuan beberapa telefon bimbit bagi menidakkan peranan OKT dalam kes ini. [36] Mengenai isu kedudukan beg pinggang yang mengandungi telefon bimbit SP1 (eksibit P6) dan penemuan beberapa telefon bimbit serta tangkapan yang ramai di mana SP5 secara jelas telah menerangkan semasa pemeriksaan balas ke atas OKT bahawa 3 anggota Polis diperlukan kerana ada sedikit pergelutan. Secara khusus beg pinggang (eksibit P16) dipakai OKT dan dari beg tersebut ditemui telefon bimbit jenama Samsung A12 (eksibit P6). Kejelasan fakta ini yang merungkai isu-isu dinyatakan di atas juga wujud dalam eksibit P13 iaitu laporan tangkapan Polis yang bukannya laporan maklumat pertama. Kedudukan undang-undang yang mantap menyatakan laporan maklumat pertama juga bukanlah keterangan substantif. Oleh itu ketiadaan tandatangan padanya (eksibit P13) tidak memberi kesan kerana pembuatnya iaitu SP3 telah mengecam akan eksibit P13 terbabit. SP3 telah memberi keterangan dan eksibit P13 hanya “corroborate” keterangan SP3 tersebut. Mengenai isu ini, Mahkamah ini merujuk kepada keputusan S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q dalam kes-kes Balachandran v. Public Prosecutor [supra] dan Lim Guan Eng v. PP [2000] 2 MLJ 577 serta kes Herchun Singh v. Public Prosecutor [1969] 2 MLJ 209 (FC) di muka surat 211 (diperturunkan di sini): “…As regards omissions in the first information report, we would endorse Sohoni’s commentary on s. 154 of the Indian Criminal Procedure Code (16th Ed, Vol I, p 750); which is similar to s. 107 of our Criminal Procedure Code, as follows: It is a mistake to believe that a person cannot be the accused unless his name appears in the first information report. The provisions of the Code lay down no such stipulation. All that is required for purpose of this section is that there should be clear, definite information about the commission of a cognizable offence to set the investigation machinery in motion. Further, the information required need not contain the circumstances of the commission of the offence, nor the names of the offenders or the witnesses, for the main purpose of investigation is to ascertain these matters ... The first information report is not an Encyclopaedia. It is not the beginning and ending of every case. It is only a complaint to set the affairs of law and order in motion. It is only at the investigation stage that all the details can be gathered and filled up. But it cannot be said that omissions in the first information report would always be of S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q no significance. The report is not substantive evidence and omissions in it will not ipso facto lead to the case being thrown out. But it is a piece of corroborative evidence; omissions in it will, other things being the same, deprive the prosecution of the most valuable corroboration and thereby make the story suspicious. When a first information report contains an omission as to an important fact relied upon by the prosecution, the omission is important and in the absence of any other evidence, the court may in a given case refuse to consider the evidence of the informant on that fact because of such omission. For a correct appraisal of the effect of omission as contradicting the informant it is essential to keep in view the circumstances in which the report was lodged. For instance, an omission in a report hurriedly lodged under the press of events should not have the same significance as one in a report lodged after cool calculation…” [37] Seterusnya adalah isu perakuan serah menyerah barang kes (eksibit P12) yang tidak ada tandatangan penerima. Mahkamah ini mendapati rantaian keterangan berkenaan barang-barang kes yang dirampas pada 8/8/2023 sehinggalah barang kes diserahkan kepada SP4 (pegawai penyiasat) pada hari yang sama pada jam lebih kurang 6.45 S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q pagi (melalui borang serah menyerah iaitu eksibit P12), seterusnya dibawa ke Mahkamah adalah tidak terputus. Dalam keadaan ini, rantaian berhubungan dengan perjalanan dan identiti barang kes yang dirampas telah dibuktikan dan tidak wujud sebarang keraguan berkaitan dengannya. [38] Selain keterangan SP3 dan SP4 berserta borang serah menyerah iaitu eksibit P12 menunjukkan bahawa P6 dan P16 telah diserahkan oleh SP3 kepada SP4, gambar-gambar kes (eksibit P4) juga jelas menunjukkan bahawa barang kes yang dirampas dan diterima oleh SP4 merujuk kepada barang kes yang sama. [39] Mahkamah ini menurut prinsip undang-undang berpandukan keputusan-keputusan dalam kes Su Ah Ping v. PP [1980] 1 MLJ 75, Ekwe Sampson Odii v. PP [2016] 2 CLJ 387 (COA) dan di Mahkamah Persekutuan, Loh Kah Loon v. PP [2011] 5 CLJ 345, Mahkamah Persekutuan menyatakan: “[17] It can be seen from the above that there was no break in the chain of evidence regarding the exhibits. The identity of the exhibits was well established. Thus, on the facts of this case, the difference in the weight of the exhibits as found by the police and the chemist, by itself cannot be said to have created doubt as to the identity of the exhibits. The real S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q question is whether the exhibits recovered by the police is the same exhibits sent to and examined by the chemist and subsequently produced in court as evidence. We have no doubt that it was the same exhibits.”. [40] Seterusnya adalah isu mengenai warna kereta, penggunaan dan milikan kereta tersebut. OKT cuba membangkitkan kekeliruan fakta dengan warna kereta iaitu biru dan jenisnya adalah Peugeot namun SP1 (pengadu) dalam keterangan jelas menyatakan warna kereta adalah silvery blue manakala SP3 mengatakan warna kereta sebagai biru pudar bukannya kelabu dan jenisnya ialah Naza Bestari. Kesempatan Mahkamah ini merujuk kepada rakaman CCTV (eksibit P21 A-C) dan gambar-gambar pegun (eksibit P5 A-D) mendapati warna kereta adalah silvery blue. Berdasarkan keseluruhan keterangan kes pendakwaan, tiada kekeliruan dapat ditimbulkan walaupun warna kereta, penggunaan dan milikan kereta tersebut diteliti secara bersama ataupun berasingan kerana SP1 dapat mengecam OKT secara positif. Diperturunkan keterangan SP1 di peringkat pemeriksaan utama: SP1: Refer to photo a, the person standing in front of my house, i believe is the intruder, and i say so because he is not a family member or my friend and i can’t recognise the car, the car behind him. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Refer to photo B, yes, i know the person of the man, he entered my house. By referring to B, i believe he wanted to go inside my house. Refer to photo c, the man, i believe he is going back to the car. Refer to photo D, by looking at this photo, i belive i can’t, i don’t know what he is gonna do next, i am sorry. He was in front of my house, ya photo D. He was outside of my house. On that day, when this incident happens, i feel threaten. [41] SP3 dapat mengecam kereta tersebut semasa serbuan dan kereta yang sama diserahkan kepada SP4. Malahan keterangan SP3 mengatakan kereta tersebut dapat dihidupkan oleh OKT. Secara kesimpulan mengenai isu kereta ini, Mahkamah ini dengan jelas mendapati keberadaan ia di hadapan rumah SP1 semasa kejadian rompakan dan ditemui tempat tangkapan di Hotel 99 merupakan keterangan sokongan yang kukuh mengaitkan OKT dengan kejadian rompakan ke atas SP1. Selain itu eksibit P23 juga dapat mengaitkan OKT dengan penggunaan kereta tersebut. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Elemen Kedua: OKT telah meletakkan ketakutan pembunuhan serta merta, atau cedera serta merta, atau halangan salah serta merta akan berlaku kepada mangsa iaitu SP1. [42] Di dalam kes ini, SP1 menerangkan bahawa semasa kejadian, beliau dapat mengecam OKT sebagai penjenayah yang merompak sejumlah wang ringgit dan sebuah telefon bimbit ke atasnya. Keterangan SP1 telah menjelaskan setiap perbuatan OKT dengan terperinci. [43] Berdasarkan keterangan SP1 iaitu OKT, sedang turun dari tingkat atas ke tingkat bawah sambil menjerit dengan kuat pada SPI dalam Bahasa Melayu: Setelah ditanyakan oleh OKT dengan suara yang tinggi dan nada marah "MANA DUIT!", SP1 terpaksa menunjukkan lokasi wang yang disimpan oleh SPI. Duit yang disimpan adalah berada di atas kerusi kecil berdekatan dengan tangga. Dalam keadaan ketakutan takut dicederakan serta merta yang didatangkan oleh OKT kepada SPl sendiri atau ibunya, SPI terpaksa mendekati kerusi kecil tersebut, mengambil duit lebih kurang RM600.00 yang terkandung dalam satu beg plastik dan menyerahkan duit tersebut kepada OKT atas arahan OKT demi mengelakkan kecederaan yang didatangkan oleh OKT terhadap ibunya atau SPI sendiri. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [44] Seterusnya, selepas duit diberikan kepada OKT, sekali lagi OKT telah menjerit pada SPI dengan memberikan arahan kepada SP1 dengan kata-kata berikut, "MASUK BILIK AIR SEKARANG DAN KUNCI DAN JANGAN KELUAR!". Dalam keadaan ketakutan itu SPl sekali lagi terpaksa mengikuti arahan OKT dan masuk ke bilik air dan menguncikan bilik air dari dalam. Selepas beberapa minit, SP1 telah keluar dari bilik air tersebut dan mendapati OKT didapati telah tiada di tempat kejadian. Berdasarkan keterangan dan pengecaman oleh SP1 ini, saya mendapati bahawa elemen kedua ini juga dapat dibuktikan terhadap OKT. KEPUTUSAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN [45] Secara kesimpulannya, saya telah membuat penilaian maksimum ke atas keseluruhan keterangan saksi-saksi pendakwaan dengan merujuk kepada panduan yang diberikan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Looi Kow Chai & Anor [2003] 1 CLJ 734, yang memutuskan: "It therefore follows that there is only one exercise that a judge sitting alone under s. 180 of the Code has to undertake at the close of the prosecution case. He must subject the prosecution evidence to maximum evaluation and ask himself the question; If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silent, am I prepaid to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q case? If the answer is in the negative, then no prima facie case has been made out and the accused would be entitled to an acquittal." [46] Di akhir kes pendakwaan, berdasarkan alasan-alasan dan penemuan-penemuan yang telah dinyatakan di atas, dan setelah saya meneliti keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan di peringkat kes pendakwaan, saya telah membuat satu penilaian yang maksimum di akhir perbicaraan kes pendakwaan ini dan memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie bagi pertuduhan pindaan terhadap OKT di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan dan OKT seterusnya diperintahkan untuk membela diri. KES PEMBELAAN [47] Di peringkat pembelaan, setelah diberi 3 pilihan (panduan seperti dalam kes PP v Sanassi [1970] CLJU 118; [1970] 1 LNS 118; [1970] 2 MLJ 198; Ng Hoi Cheu & Anor v PP [1967] CLJU 113; [1967] 1 LNS 113; [1968] 1 MLJ 53; dan PP v Krishna Rao Gurumurthi & Ors [2000] 1 CLJ 446), OKT memilih untuk memberi keterangan bersumpah dan hanya mengemukakan dirinya sebagai saksi pembelaan. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q PENEMUAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PIHAK PEMBELAAN [48] OKT telah memberikan keterangan bersumpah dengan menyatakan bahawa (diperturunkan kenyataan pemeriksaan utama OKT di sini): “…Pada 7/8/2023 lebih kurang jam 7.30 pagi saya bersama dengan anak kecil dan isteri yang tinggal di PJS 11, telah menyewa bilik hotel iaitu 1 malam iaitu jam 9 malam telah daftar masuk pada 6/8/2023, daftar keluar dari bilik pada 7/8/2023. Masa polis tangkap saya berada di Kelana Jaya. Sebelum kena tangkap kerja saya ialah menghantar parcel.Saya tiada lesen pandu kereta dan saya kerja bantu isteri hantar parcel. Saya tidak pernah ke kawasan Tun Dr Ismail dan tidak pernah berjumpa pengadu sebelum kes mahkamah. 5 ke 6 orang anggota polis yang menangkap saya. Diorang masuk baru cakap Polis. Isteri yang buka pintu. Masa itu saya di dalam bilik. Semasa ditangkap, polis ada rampas handset saya dan isteri. Saya membaiki handset, ada dengan saya sebuah beg berisi 12 handset yang juga dirampas. Lepas ditahan saya di bawa ke Balai Polis Traverse. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Saya tidak tahu tentang apa-apa mengenai duit dan handphone putih dalam kes ini. (Eksibit P4 yang dirujuk) dan Saya pakai barang-barang itu semasa polis tangkap. Hand phone bertanda H8 milik saya, hand phone putih bukan milik saya. Ia tidak dijumpai dari saya. Saya sahkan ada tandatangan pada Eks. P9 (senarai barang bongkar). Semasa saya ditangkap di Balai Polis Traverse, saya dibelasah dan tidak boleh cakap apa, lepas itu kena getah paip, saya duduk lihat diorang buat kerja dan ada anggota Polis berkata “Jangan menangis dan beri kerjasama sahaja. Hampir 2 ke 3 jam diorang buat senarai suruh saya tandatangan dan saya terpaksa turunkan tandatangan. Saya tidak boleh buat report Polis kerana dalam kawalan Polis dan dengan amaran “Lu mau caj kes kecil ke kes besar, nak senang ke susah!…” Saya duduk dalam penjara 2 bulan dan selepas itu dilepaskan dengan dijamin. Masa saya keluar, terus keluar dan masih tidak buat laporan polis mengenai kena pukul. Semasa saya dalam reman 7 hari reman, tiada buat kawad cam. Semasa saya dalam tahanan juga tidak pernah tengok pengadu. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Saya ada beli kereta. Beli atas nama Jabar Ali. Kereta bukan milik saya. Yang bayar kereta Jabar Ali. Kenderaan saya gunakan Peugeot nombor plate BKM sahaja. Nombor tidak ingat. Eksibit P5 (gambar pegun CCTV dirujuk). Warna kereta ialah Grey Silver. Saya tidak pernah guna kereta kerana tiada lesen memandu. Semasa saya buat kerja, isteri yang memandu kereta. Isteri saya ialah pemandu grab. Kereta yang saya guna ialah Peugeot biru. Ada kemek di bahagian belakang. (Eksibit P5 dirujuk) Saya pasti itu bukan kereta yang digunakan. CCTV dimainkan iaitu eks. P21A (rakaman pertama). Kereta tiada apa-apa kemek. Saya bukan orang yang keluar dari kereta itu. Warna kereta dalam CCTV ialah Grey Silver. Saya tidak pernah pergi ke tempat dalam CCTV iaitu rumah pengadu. Saya tidak menggunakan kereta seperti dalam CCTV. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Semasa polis menangkap saya, mereka ada jumpa hand phone putih tidak dijumpai dari saya. Kereta dalam CCTV tiada kemek pada bahagian driver…” [49] OKT di dalam keterangannya menjelaskan bahawa beliau tidak pernah pergi ke Taman Tun Dr. Ismail pada hari kejadian, iaitu 7/8/2023 dan tidak pernah berjumpa dengan pengadu. Pada masa yang sama, OKT bersama-sama anaknya yang berumur 6 bulan dengan isterinya tinggal ataupun menginap di Hotel 99 di Kelana Jaya di PJS 11/8. OKT juga mengatakan bahawa mereka telah daftar masuk pada pukul lebih kurang 9 malam 6/8/2023 dan daftar keluar pada pukul lebih kurang 2 petang 7/8/2023. Tiada apa-apa keterangan dokumentar berkenaan pembayaran bilik hotel dikemukakan oleh OKT dan tiada saksi lain dikemukakan oleh OKT untuk sahkan keberadaan OKT terbabit. Malah wujud keterangan yang tidak dinafikan oleh OKT iaitu mengenai masa dan tempat OKT bersama 2 lagi yang diperiksa dan ditahan di Hotel 99 terbabit dan Isteri OKT juga berada di sana. Terdapat dua set keterangan di sini iaitu daftar keluar pada pukul lebih kurang 2 petang 7/8/2023 namun OKT masih dengan isteri dan berada di sana bersama 2 lagi dimana mereka ditangkap. Cuma masa yang berlainan iaitu jam 2.25 pagi S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q 8/8/2023. Oleh itu, mahkamah ini mendapati pembelaan ini hanya penafian kosong semata-mata. [50] OKT juga seakan-akan membangkitkan pembelaan “alibi” apabila menafikan pada masa kejadian rompakan berada ditempat kejadian dan OKT bersama-sama anak dan isterinya. Namun jika OKT memilih pembelaan “alibi” ia gagal mengikuti keperluan seksyen 402A Kanun Tatacara Jenayah dan kesimpulan darinya, pembelaan alibi tidak boleh digunakan. Pendirian mahkamah ini tentang “alibi” adalah dipandu keputusan dalam kes-kes Rangapula & Anor v. PP (1982) 1 MLJ 91 dan Krishnan & Anor v. PP (1981) 2 MLJ 121. [51] Seterusnya, Mahkamah ini dapati undang-undang mengenai “penafian kosong semata-mata” dan “alibi” adalah undang-undang yang telah sedia mantap. Mahkamah bersetuju dengan kes-kes yang dirujuk oleh pihak pendakwaan iaitu kes-kes Dorai Pandian Munian & Anor v PP [2012] 10 CLJ 22, Vasan Singh v PP [1989] 2 CLJ 402, Dato' Mokhtar Hashim & Anor v PP [1983] 2 CLJ 10, PP v Zainal Ariffin Abu Bakar [2007]7 CLJ 644 dan Public Prosecutor v Ling Tee Huah [1982] 2 MLJ

Oleh yang demikian, mahkamah ini mendapati pembelaan ini hanya penafian kosong semata-mata. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [52] Pembelaan lain OKT ialah Borang Bongkar (eksibit P9) tidak ditandatangani dengan sukarela malahan OKT diugut oleh anggota Polis. Dengan kata lain, OKT menafikan rampasan terhadap sebuah telefon bimbit jenama Samsung berwarna putih ditanda sebagai (H1) (tandaan eksibit P6) iaitu telefon bimbit SP1. Berikut diturunkan keterangan OKT mengenai isu tersebut ketika pemeriksaan utama: Saya tidak tahu tentang apa-apa mengenai duit dan handphone putih dalam kes ini. (Eksibit P4 yang dirujuk) dan Saya pakai barang-barang itu semasa polis tangkap. Hand phone bertanda H8 milik saya, hand phone putih bukan milik saya. Ia tidak dijumpai dari saya. Saya sahkan ada tandatangan pada Eks. P9 (senarai barang bongkar). Semasa saya ditangkap di Balai Polis Traverse, saya dibelasah dan tidak boleh cakap apa, lepas itu kena getah paip, saya duduk lihat diorang buat kerja dan ada anggota Polis berkata “Jangan menangis dan beri kerjasama sahaja. Hampir 2 ke 3 jam diorang buat senarai suruh saya tandatangan dan saya terpaksa turunkan tandatangan. Saya tidak boleh buat report Polis kerana dalam kawalan Polis dan dengan amaran “Lu mau caj kes kecil ke kes besar, nak senang ke susah!…” S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Saya duduk dalam penjara 2 bulan dan selepas itu dilepaskan dengan dijamin. Masa saya keluar, terus keluar dan masih tidak buat laporan polis mengenai kena pukul. [53] Berikut pula diturunkan keterangan OKT mengenai isu tersebut ketika pemeriksaan balas: PUT-kalau tidak buat salah, polis tak boleh tangkap dia? Ya PUT: Kalau polis salah tangkap orang, boleh kena complain? Ya Q: Salah tangkap oleh polis, dia boleh buat laporan polis terhadap polis itu? Ya PUT: kalau polis salah tangkap orang, peguam boleh buat laporan polis itu? Ya PUT: Tiada aduan terhadap polis dalam kes hari ini? Tak Q: Ada repot polis terhadap polis? Tak Q: Polis tidak tahan kamu untuk buat laporan polis? Ya Q: Kamu ada hak buat laporan polis? Ya Q: Sebenarnya kamu tidak buat aduan terhadap Polis? Ya PUT: Kalau ada mangsa buat laporan polis, mereka akan siasat? Ya S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Q: Ada siasatan polis lengkap, baru boleh tangkap suspek? Ya Ya keterangan lengkap baru boleh tangkap suspek. [54] Berikut diturunkan keterangan OKT mengenai isu yang sama ketika pemeriksaan semula: Re: Q: Kamu ada hak buat laporan polis? Kenapa tidak buat laporan polis semasa berada dalam reman dan selepas reman? Semasa siasatan saya diugut pegawai tangkapan, “jika kamu buat report saya boleh caj lagi besar, sain sahaja...” Saya dalam kawalan polis lepas tuduh dihantar ke penjara, 2 bulan keluar pegawai panggil bagi barang balik. Saya takut saya tidak buat report. [55] Kedua-dua pembelaan tersebut iaitu Borang Bongkar (eksibit P9) tidak ditandatangani dengan sukarela malahan OKT diugut oleh anggota Polis juga adalah tidak munasabah kerana tindakan OKT yang tidak menafikan rampasan barang-barang lain dalam borang bongkar (eksibit P9) namun pada masa sama secara khusus mengatakan tiada pengetahuan mengenai eksibit P6. Malahan alasan “takut buat laporan polis” adalah alasan remeh semata-mata. Peluang OKT melapor kejadian salah laku anggota polis ke atas dirinya seawal mungkin dinafikan sendiri oleh OKT kerana hak membela diri sentiasa dijamin oleh Perlembagaan S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Persekutuan Malaysia. Perkara yang menjadi isu ialah samada seseorang membela dirinya ataupun tidak dan dalam kes ini tiada laporan polis dibuat hasil dari ugutan anggota polis adalah pilihan OKT yang tidak mahu membela dirinya. [56] Seterusnya OKT juga menafikan kaitan dirinya dengan sebuah kereta nombor pendaftaran BKM 8189 jenis Naza Bestari yang berwarna silvery blue dengan mengatakan (diperturunkan pengataan OKT semasa pemeriksaan utama): “…Saya ada beli kereta. Beli atas nama Jabar Ali. Kereta bukan milik saya. Yang bayar kereta Jabar Ali. Kenderaan saya gunakan Peugeot nombor plate BKM sahaja. Nombor tidak ingat. Eksibit P5 (gambar pegun CCTV dirujuk). Warna kereta ialah Grey Silver. Saya tidak pernah guna kereta kerana tiada lesen memandu. Semasa saya buat kerja, isteri yang memandu kereta. Isteri saya ialah pemandu grab. Kereta yang saya guna ialah Peugeot biru. Ada kemek di bahagian belakang…” S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [57] Namun Mahkamah ini mendapati pembelaan ini juga gagal menimbulkan keraguan munasabah ke atas kes pendakwaan. Kewujudan keterangan pengadu (SP1) yang disokong oleh laporan Polis SP1 di eksibit P2 beserta rakaman CCTV di eksibit P21A-C dan 4 keping gambar-qambar pegun CCTV seperti di eksibit P5A-D gagal disanggah oleh OKT. Eksibit P23 adalah amat jelas mengaitkan kereta BKM 8189 dengan isteri OKT dan kejadian rompakan seperti diadukan oleh SP1. Malahan pengataan OKT mengenai Jabar Ali lansung tidak membangkitkan keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. Selain itu, semasa pemeriksaan utama OKT di peringkat pembelaan juga lansung tidak membangkitkan keraguan munasabah ke atas fakta bahawa OKT dapat menghidupkan kereta tersebut selepas tangkapan di Hotel 99 dan kegagalan ini merupakan penerimaan fakta oleh OKT sendiri. [58] Keterangan pembelaan OKT adalah sama sekali berbeza dengan keterangan SP1 yang disokong keterangannya oleh SP3 dan SP4 di Mahkamah yang mewujudkan dua versi yang berbeza. Apabila pembelaan cuba mengetengahkan naratif yang bertentangan dan berlawanan dengan versi kes pendakwaan, pada hakikatnya pembelaan cuba membawa andaian yang menunjukkan bahawa saksi-saksi pendakwaan tidak berkata benar. Walaupun begitu, Mahkamah ini S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q berpandangan tiada sebab untuk SP1, SP3 dan SP4 mereka-reka cerita dalam keterangan yang mereka berikan. [59] Sebagai pegawai polis, SP3 dan SP4 tidak mempunyai kepentingan dalam penangkapan ke atas OKT dan juga tidak mempunyai apa-apa motif untuk memberi keterangan palsu bagi memperoleh sabitan ke atas OKT. [60] Apatah lagi, OKT sendiri dalam keterangannya mengakui bahawa tindakan pihak polis hanya menangkap bagi perkara yang benar-benar berlaku dan berlaku kesalahan. Di perturunkan keterangan tersebut semasa OKT diperiksa balas dan tiada pemeriksaan semula ke atas isu ini: “…Buat laporanPolis palsu adalah salah? Ya Sekiranya mangsa dirompak dia akan buat laporan Polis? Ya Kalau mangsa tak dirompak, tak buat laporan Polis? Ya PUT: kalau kes hari ini pengadu buat laporanPolis (eks. P2) wujud? Ya Sangat penting Polis tangkap orang benar-benar buat salah? Ya PUT-kalau tidak buat salah, Polis tak boleh tangkap dia? Ya PUT: Kalau Polis salah tangkap orang, boleh kena complain? Ya S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Salah tangkap oleh Polis, dia boleh buat laporan Polis terhadap Polis itu? Ya…” [61] Oleh itu, Mahkamah berpuashati bahawa tiada alasan bagi Mahkamah untuk tidak mempercayai keterangan SP1, SP3 dan SP4 berbanding dengan keterangan OKT. Dapatan Mahkamah ini bersandarkan kepada panduan melalui kata-kata Thomson CJ dalam kes PP v Mohamed Ali [1962] CLJU 129; [1962] 1 LNS 129; [1962] MLJ 257 yang dirujuk oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Liam Heng Boon v. PP [2012] CLJU 1455; [2012] 1 LNS 1455 seperti berikut: "Here was a case where the learned High Court Judge was confronted with two versions. One version from the prosecution and the other version was from the appellant His Lordship preferred the prosecution's version and he made a finding that the appellant's version was not probable having viewed the Yamaha motorcycle himself and after considering the demonstration by the appellant of placing those exhibits in the compartment of the Yamaha motorcycle. Confronted with two divergent versions as to the recovery of the offending drugs, we recalled to mind the sage words of Thomson CJ in PP v Mohamed Ali [1962] CLJU 129; [1962] 1 LNS 129; [1962] MLJ 257: S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q When a police witness says something that is not inherently improbable his evidence must be in the first instance be accepted, if his evidence is contradicted by other evidence or it shaken by cross-examination then it becomes the business of the Magistrate to decide whether or not it should be accepted. In the absence of contradiction, however, and in the absence of any element of inherent probability the evidence of any witness, whether a police witness or not, who gives evidence on affirmation, should normally be accepted." [62] Dalam hal ini, di peringkat kes pembelaan Mahkamah ini mendapati bahawa pembelaan OKT adalah merupakan satu penafian kosong semata-mata, khususnya mengenai kejadian rompakan dan penemuan telefon bimbit Samsung A12 (eksibit P6). Prinsip undang undang seperti diputuskan dalam kes Balachandran v. PP [supra] adalah jelas bahawa walaupun bukan tugas OKT untuk membuktikan pertuduhan terhadapnya adalah tidak benar kerana beban membuktikan pertuduhan adalah senantiasa di bahu pihak pendakwaan, namun OKT masih perlu menlmbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan. [63] Mahkamah ini mendapati nilai keberatan keterangan pihak pembelaan yang bercanggah dengan versi pendakwaan itu amat minimum dan tidak sama sekali menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pihak pendakwaan, malah keterangan S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q pembelaan tidak lebih dari penafian semata-mata, yang tidak boleh diterima oleh mahkamah ini sebagai keraguan munasabah. inilah prinsip yang diputuskan dalam kes PP v. Nurhassan bin Salip Hashim & Anor [1993] 2 CLJ 551 iaitu: "... The evidence of the second accused was only one of denial; denial of having ever seen the orange plastic bag containing the cannabis, denial of having been together with the first accused, denial of sitting on the same chair together with the first accused and the denial of being found immediately next to the orange plastic bag containing the cannabis. All these evidences of the second accused was offered in contradiction of the evidence of the prosecution. The denial has not in any way created a doubt, on a balance of probabilities, in the prosecution. Neither were the presumptions of possession or knowledge rebutted. Nothing was offered by the evidence of the second accused by way of rebutting the presumption of trafficking arising from the fact that the cannabis weighed…” [64] Seterusnya saya juga berpandukan kepada prinsip yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes DA. Duncan v. PP [1980] CLJU 12; [1980] 1 LNS 12; [1980] 2 MLJ 195 seperti berikut: S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q "The defence was, in effect a simple denial of evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. in thiscircumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in our view, to the correct conclusion this denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant", [65] Maka, Mahkamah ini memutuskan bahawa pembelaan-pembelaan oleh OKT hendaklah ditolak dan tidak mencukupi untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pihak pendakwaan. Mahkamah ini sedia maklum dengan prinsip yang terpakai seperti diputuskan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Megat Halim Megat Omar [2009] 1 CLJ 154 bahawa walaupun kes pihak pembelaan adalah "suspicious or inherently improbable... " namun "the trial court is still bound to consider that defence and that the obligation is upon the prosecution to prove its case beyond a reasonable doubt." [66] Panduan yang sama dirujuk Mahkamah ini dalam kes Mat v. PP [1963] CLJU 82; [1963] 1 LNS 82; [1963] 1 MLJ 263 yang telah memutuskan seperti yang berikut; "The correct law for Magistrates to apply is as follows. If you accept the explanation given by or on behalf of the accused, you must of course S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q acquit. But this does not entitle you to convict if you do not believe that explanation, for he is still entitled to an acquittal if it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt, as the onus of proving his guilt lies throughout on the prosecution. If upon the whole evidence you are left in a real state of doubt, the prosecution has failed to satisfy the onus of proof which lies upon it." [67] Setelah mendengar dan mempertimbangkan keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh pihak pembelaan, dan menilai semula keterangan-keterangan pihak pendakwaan dan setelah saya membuat penilaian maksimum ke atas keterangan-keterangan berkaitan, saya mendapati bahawa pembelaan OKT gagal menimbulkan keraguan yang munasabah, saya seterusnya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melangkaui keraguan yang munasabah. Dengan ini saya memutuskan bahawa OKT didapati bersalah dan disabitkan dengan kesalahan di bawah Seksyen 392 Kanun Keseksaan. [68] Saya seterusnya menjemput pihak pembelaan untuk mengemukakan hujahan peringanan hukuman selaras dengan Seksyen 176(2) (r) Kanun Tatacara Jenayah. Peguambela OKT menghujahkan bahawa OKT menanggung seorang isteri dan anak yang berumur 2 tahun 8 bulan. Kes ini memberi impak kepada OKT dan keluarga. OKT hilang S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q pekerjaan dan OKT sedang mencari pekerjaan. Anak diserah kepada kebajikan. Kes ini beri pengajaran. OKT minta maaf dan merayu untuk diberi peluang dan kembali ke pangkuan untuk lebih baik. Mohon hukuman seringan-ringan. [69] TPR yang terpelajar pula memohon mengambilkira faktor pemberatan seperti:

tempat kejadian adalah rumah kediaman pengadu. Sepatutnya paling selamat utk semua, namun dukacita ia berlaku dalam rumah;

waktu kejadian jam lebih kurang 7.30 am, ramai orang telah keluar dari rumah, kejadian rompakan selari dengan anggapan penguhuni telah keluar dari rumah;

wujud 2 kali OKT telah meletakkan ketakutan cedera serta merta dan halangan salah serta merta akan berlaku kepada Pengadu dengan kelihatan amat marah dan amat mendesak iaitu OKT telah mengeluarkan perkataan seperti - Mana duit! Masuk bilik air sekarang, kunci dan jgn keluar!;

mangsa vulnerable iaitu 2 warga emas di rumah sendiri pada masa kejadian ketika itu Pengadu berumur 69 tahun dan ibunya 100 tahun. Mereka lansung tiada keupayaan melawan OKT yang berumur 39 tahun pada waktu kejadian; S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q

OKT telah guna force untuk pecah masuk rumah dengan memecahkan grill yg berkunci; dan

di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan hukuman 14 tahun penjara dan hendaklah juga dikenakan denda atau sebatan, adalah serius offence. [70] Sebagai hujah balas, peguam OKT menyatakan bahawa walaupun Pengadu vulnerable, tiada kekerasan ke atas kedua-dua mangsa dan tiada senjata digunakan dan balasan TPR yang terpelajar ialah maka itulah s. 392 Kanun Keseksaan (tanpa senjata) digunakan. Bukan seksyen 394/397 kanun yang sama. [71] Saya memutuskan bahawa OKT didapati bersalah dan disabitkan dengan kesalahan di bawah di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan. Setelah meneliti peruntukkan undang-undang di bawah bawah seksyen 392 kanun tersebut, setelah saya memberi pertimbangan saksama kepada faktor-faktor pemberatan dan faktor-faktor peringanan yang akan diterangkan selepas ini, saya telah menjatuhkan hukuman penjara selama sembilan (9) tahun dari tarikh jaminan dibatalkan iaitu 23/9/2024. Saya juga menjatuhkan hukuman sebatan sebanyak satu (1) kali sebatan ke atas OKT. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Pertimbangan Kepada Faktor-Faktor Pemberatan dan Faktor-Faktor Peringanan [72] Sebelum Mahkamah ini menjatuhkan hukuman, Mahkamah ini sentiasa mengingatkan diri bahawa perlunya melihat akan “jurisprudence “berkaitan dengan hukuman seperti keberatan kesalahan, keadaan kesalahan ketika dilakukan, kekerapan kesalahan jenayah dan sebagainya. Prinsip ini adalah di dalam keputusan kes Naaresh Thirunukarasoo lwn. PP [2024] CLJU 125 yang memetik kes PP v. Morah Chekwube Chukwudi [2017] CLJU 864; 1 LNS 864 - "…Jurisprudence relating to sentence [5] It is well established that there are a number of factors that courts take into consideration before sentencing. Some of them are as follows:

the gravity or severity of the facts constituting the offence;

the circumstances in which it was committed; (c) the rampancy of such offence in the area; (d) the offender's previous record;

the offender's contribution and support to his family members;

the offenders means;

the effect of conviction and sentence on his job opportunities;

the age and health of the accused;

whether it is his first offence;

whether the accused had cooperated with the police after the commission of the offence;

whether the accused had pleaded guilty;

status of the accused;

whether there was violence during the crime;

public interest, etc…” Hukuman menurut undang-undang. [73] Mahkamah ini merujuk kepada seksyen 173(b) Kanun Tatacara Jenayah (Akta 593) seperti yang berikut:

Prosedur dalam perbicaraan terus. Prosedur berikut hendaklah diikuti oleh majistret-majistret dalam perbicaraan terus:

(a)...;

Jikalau tertuduh itu mengaku salah atas pertuduhan itu sama ada pertuduhan yang asal ataupun yang dipinda itu maka pengakuannya itu hendaklah direkodkan dan dengan itu ia bolehlah disabitkan dan Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman menurut undang-undang;

(c)... S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [74] Prinsip hukuman menurut undang-undang telah dijelaskan di dalam kes Public Prosecutor v. Jafa bin Daud [ 1981] CLJU 28; [1981] 1 LNS 28; [1981] 1 MLJ 315 di mana Hakim telah memutuskan, "a sentence according to law" means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles". [75] Hukuman menurut undang-undang seperti termaktub dalam seksyen 392 Kanun Keseksaan ialah: “Jika mana-mana orang, pada melakukan rompak atau pada mencuba melakukan rompak, hendaklah diseksa dengan penjara selama tempoh yang boleh sampai empat belas tahun dan boleh juga dikenakan denda ataupun sebat” Keseriusan Kesalahan [76] Di dalam kes di hadapan mahkamah ini, kesalahan merompak adalah satu kesalahan yang serius. Hukuman maksimum yang diperuntukan di bawah seksyen 392 Kanun Keseksaan ialah pemenjaraan selama 14 tahun dan boleh juga dikenakan denda ataupun sebat. Sudah pasti penggubal undang-undang mendapati keseriusan kesalahan harus mendapat hukuman setimpal seperti kesalahan merompak ini. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q [77] Mahkamah adalah bersetuju dengan hujah pemberatan TPR bahawa kesalahan yang OKT telah lakukan ini berlaku di dalam rumah tempat tinggal pengadu dan ibunya. Rumah seharusnya menjadi tempat paling selamat untuk didiami. Ketenteraman rumah sebagai tempat tinggal pengadu telah dinodai oleh OKT. Malahan mahkamh ini juga cakna dengan laporan-laporan media massa dan media cetak bahawa perbuatan merompak amat berleluasa. Ia berlaku di mana-mana samada di bandar besar, pekan kecil mahupun di kampung-kampung. [78] Fakta kes jelas menunjukkan kejadian sekitar jam 7.30 pagi iaitu OKT dilihat menyerbu ke dalam rumah SP1 setelah pintu grill dan pintu dirosakkan olehnya. OKT telah menyergah SP1 dengan suara yang kasar dan marah sebanyak 2 kali dalam keadaan SP1 yang baru keluar dari bilik mandi. Ketakutan telah dizahirkan oleh SP1 dengan hanya menurut apa juga arahan oleh OKT ketika kejadian rompakan tersebut. [79] Dalam keadaan sedemikian, Mahkamah ini tidak akan teragak-agak untuk mengenakan hukuman penjara yang berat sebagai pengajaran kepada OKT dan untuk menghantar mesej kepada orang awam bahawa Mahkamah melihat kesalahan tersebut sebagai suatu kesalahan yang serius. Keseriusan hukuman yang dijatuhkan harus memberi kesan dan mesej kepada bakal pesalah atau yang melakukan kesalahan serupa agar berhenti melakukan kesalahan sama dan bertaubat. S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q Latarbelakang OKT [80] Mahkamah ini juga mengambil pengetahuan tentang latarbelakang OKT bagi menyeimbangkan kepentingan OKT dengan kepentingan awam. Semestinya Mahkamah ini mesti mengimbangkan faktor untuk keringanan dengan faktor pemberatan. Namun rayuan OKT mengenai latarbelakangnya di dalam kes ini bukanlah satu faktor untuk keringanan. [81] Pandangan Mahkamah mengenai isu OKT sebagai penanggung keluarga, mempunyai seorang anak dan isteri, anak diserah kepada pihak kebajikan dan OKT yang telah hilang pekerjaan adalah alasan-alasan yang hanya melebihkan hak OKT dan tidak seharusnya berharap akan mendapat simpati. Mahkamah ini merujuk kepada kes PP v Amir Hamzah [2003] CLJU 736;[2003] 1 LNS 736; [2003] 3 AMR 626, Mahkamah telah menyatakan- “... The needs of the accused are far outweighed by issues of public interest." [82] Faktor-faktor latarbelakang, antecedents OKT tersebut haruslah difikir sebelum kejadian jenayah dan bukan selepasnya. Pandangan Mahkamah ini selari seperti dalam keputusan kes Walvin Soundara Nathan v. PP [2014] CLJU 614; [2014] 1 LNS 614, dalam penghakiman YA Hakim Zamani: S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q “…It is common that the accused's plea in mitigation, a personal and family or other usual problems of living, he is the sole breadwinner of the family and feels remorse of what had happened would invariably be advanced by the accused. These matters should have been thought by the accused before the offence was committed and not after the offence has been committed…” [83] Dalam kes yang sama iaitu Walvin Soundara Nathan v. PP [supra] dalam penghakimannya, YA Hakim Zamani, ada menyatakan: “…that society is terrified by robbers and especially those who are armed. Robbery and particularly armed robbery is an offence against the person as well as an offence against property…” [84] Mahkamah telah membandingkan kesemua faktor di atas dengan faktor public interest dan Mahkamah mendapati di dalam kes ini the scale of justice kepentingan awam mengatasi kepentingan OKT. [85] Di dalam kes ini mahkamah telah mengambil kira faktor hukuman mengikut peruntukan undang-undang sedia ada, keseriusan kesalahan, imbangan kepentingan awam dan kepentingan OKT, latarbelakang OKT, kepada nature of the offence, keadaan ketika mana kesalahan dilakukan, sama ada dengan atau tanpa keganasan, umur, character, antecedents, rayuan peringanan hukuman oleh OKT dan rayuan pemberatan hukuman S/N IOkYpOHf3kefthRZxkvl2Q pihak Timbalan Pendakwa Raya serta tempoh penahanan reman OKT sebelum menjatuhkan hukuman tersebut. Kesimpulan [86] Setelah mengambil kira faktor-faktor prinsip hukuman di atas, Mahkamah mendapati hukuman tersebut adalah berkadaran dengan jenayah yang telah dilakukan oleh OKT. Mahkamah juga berpendapat hukuman tersebut adalah suatu hukuman yang sesuai dan wajar sepertimana alasan-alasan diberikan di atas. Bertarikh 10 hb Disember 2025 Mohd Zaki bin Mohd Salleh Hakim Mahkamah Sesyen Jenayah No 12 Kuala Lumpur Nama peguam dan firma guaman- 1) Timbalan Pendakwa Raya, En Joshua, Jabatan Peguam Negara, Cawangan Kuala Lumpur; dan 2) En Charanpal Singh, Tetuan Charanpal & Associates (Kuala