Kumaresan A/L Thurairaju v 1. ) Lee Yong Wun, Pauline (CA-B52NCvC-5-03/2025)

DAN LEE YONG WUN, PAULINE [Identity Card No.: 571128065110] [THE LAW OFFICE OF MOHD HARRIS]

LEE YUNG-WAI, JOSHUA [Identity Card No.: 950303065223] …DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN (RAYUAN INTERLOKUTORI) 25/09/2025 16:26:37 CA-B52NCvC-5-03/2025 Kand. 52 LATARBELAKANG KES [1] Ini adalah rayuan Perayu/Plaintif Plaintif, KUMARESAN A/L THURAIRAJU [NO. K/P:710128-10-5597] [sebagai Pemilik Tunggal Tetuan Thurairaj T. Kumar & Associates, Nombor Pendaftaran: 000020001664], melalui Notis Rayuan di Lampiran 47 atas keseluruhan keputusan Mahkamah selain keputusan yang diputuskan selepas perbicaraan yang diberi pada 12 haribulan Ogos 2025, keputusan tersebut yang memutuskan bahawa Plaintif tidak dibenarkan memasukkan satu Penghakiman terus untuk tuntutan-tuntutan Plaintif terhadap Defendan Pertama dan/atau bahawa permohonan Plaintif untuk Penghakiman berdasarkan pengakuan Defendan Pertama adalah tidak dibenarkan dengan kos dalam kausa. [2] Permohonan adalah melalui Notis Permohonan di Lampiran 19. DAPATAN MAHKAMAH [1] Mahkamah telah meneliti Notis Permohonan Lampiran 19, Afidavit-afidavit, hujahan bertulis dan otoriti kedua-dua pihak. Notis Permohonan Lampiran 19 adalah untuk satu perintah di bawah, antara lain, Aturan 14 Kaedah 1, Aturan 14, Kaedah 2, Aturan 27 Kaedah 3 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan/atau Aturan 92 Kaedah 4 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan/atau peruntukan undang-undang lain di bawah bidang kuasa Mahkamah Yang Mulia, untuk perintah-perintah seperti berikut: -

Bahawa Plaintif di beri kebenaran untuk membuat permohonan ini;

Bahawa Plaintif diberi lanjutan masa untuk memfailkan permohonan ini (jika perlu);

Bahawa Defendan Pertama diarahkan untuk membayar sejumlah RM588,863.90 yang merupakan hutang yang terhutang oleh Defendan Pertama dan/atau Defendan Kedua kepada Plaintif untuk semua kerja guaman yang dihadiri dan disbursment yang ditanggung oleh Plaintif berhubung dengan semua pertikaian Mahkamah Tinggi dan Rayuan dan/atau jumlah wang yang ditentukan oleh Mahkamah Yang Mulia ini secara serta merta dalam masa 14 hari dari tarikh perintah ini;

Bahawa Defendan Pertama diarahkan untuk membayar faedah pada kadar 8% setahun secara prorata setiap hari ke atas jumlah RM588,863.90 yang dikenakan dari tamat tempoh satu (1) bulan dari 3.6.2022 sehingga tarikh pembayaran penuh; dan/atau

Faedah pada kadar 5% setahun pro-rata setiap hari ke atas jumlah penghakiman yang akan dikira dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh jumlah penghakiman;

Kos permohonan ini ditanggung oleh Defendan Pertama; dan

Relief dan/atau relief-relief lain dan/atau selanjutnya yang difikirkan adil dan suai manfaat oleh Mahkamah Yang Mulia ini. [2] Alasan permohonan Plaintif adalah dinyatakan dalam affidavit sokongan yang mana antara lain menyatakan bahawa: 1) Plaintif telah mewakil Defendan-Defendan dalam kes pertikaian di Mahkamah sebelum ini. 2) Plaintif telah menjalankan kerja-kerja dan mengemukakan butir invois dan proforma invois kepada pihak Defendan-Defendan sebagaimana di eksibit “KT-4”. 3) Terdapat perjanjian secara bertulis, lisan dan melalui tingkahlaku bahawa Defendan-Defendan akan membayar semua yuran guaman apabila dan sebagaimana dibilkan. 4) Defendan-Defendan mengetahui jumlah yuran yang dikenakan dan tidak pernah mempertikaikan mana-mana invois atau bayaran. 5) Defendan-Defendan telah membuat bayaran sebahagian yuran yang dikenakan. 6) Defendan-Defendan telah menghantar satu email bertarikh 19/2/2022 mengakui hutang yang perlu dibayar dan masih terhutang sebagaimana eksibit “KT-11”. 7) Pada 3/6/2022, setelah luput dan tamat tempoh 3 bulan daripada penyampaian invois proforma dan memberi peluang kepada Defendan-Defendan untuk mempertikaikan invois proforma tersebut (yang mana Defendan-Defendan tidak lakukan), Plaintif telah menghantar satu invois yang dimuktamadkan serta satu Penyata Akaun. 8) Oleh demikian, Defendan-Defendan masih berhutang kepada Plaintif sejumlah RM588,863.90 setakat 15/2/2022. 9) Plaintif percaya Defendan-Defendan tiada pembelaan bermerit dalam tuntutan ini. [3] Defendan Pertama telah melantik peguam dan telah memfailkan pembelaan dalam tindakan ini manakala Defendan Kedua telah direkodkan satui Penghakiman Ingkar. Defendan Pertama telah affidavit jawapan yang mana antaranya menyatakan seperti berikut: 1) Terdapat beberapa tindakan di Mahkamah terhadap Defendan Pertama yang mana Plaintif telah mewakili samada Defendan Pertama, Defendan Kedua dan juga penama Meneemala a/p V. Ganesan. 2) Defendan-Defendan dan Meneemala a/p V. Ganesan telah bersetuju untuk membayar invois-invois yang munasabah yang dikeluarkan oleh Plaintif. 3) Tiada persetujuan daripada Defendan Pertama untuk melunaskan segala bayaran bagi pihak Defendan Kedua atau mana-mana Defendan lain. 4) Tiada juga persetujuan bahawa Defendan Pertama akan melunaskan kesemua yuran guaman dan perbelanjaan (disbursement) sebagaimana dan apabila dibilkan. 5) Adalah mustahil untuk Defendan Pertama melakukakan apa yang dinyatakan oleh Plaintif dalam affidavit memandangkan Defendan Pertama telah pulang ke Angola setelah melantik Plaintif dan dalam bulan Mac 2020 dan hanya kembali ke Malaysia dalam bulan April 2022. Defendan Pertama hanya berjumpa Plaintif satu kali sahaja iaitu pada bulan Februari 2020. 6) Jumlah yang dituntut oleh Plaintif adalah terlalu tinggi dan telah dipertikaikan oleh Defendan Pertama melalui surat bertarikh 7/6/2022 di mana Defendan telah meminta Plaintif untuk cukaikan kos Plaintif. 7) Jumlah sebahagian bayaran yang telah dibuat oleh Defendan Pertama adalah bagi jumlah yang munasabah dan Defendan Pertama beranggapan ia adalah sebahagian daripada jumlah yang perlu di bayar bagi pihak dirinya sahaja. Bayaran selebihnya perlu dituntut terhadap Defendan Kedua dan Meneemala a/p V. Ganesan. 8) Bayaran yang dibuat oleh Defendan Pertama tidak boleh dianggap sebagai persetujuan atau pengakuan bagi segala invois yang dihantar. 9) Defendan Pertama telah membayar RM424,805.10 dan jumlah tersebut adalah mencukupi atau telah melebihi jumlah yang perlu dibayar bagi menanggung fi Defendan Pertama. 10) Defendan Pertama percaya terdapat isu bermerit untuk dibicarakan dalam tindakan ini. [4] Dalam memutuskan Notis Permohonan Plaintif di Lampiran 19 ini, Mahkamah merujuk kepada peruntukan yang digunapakai oleh pihak Plaintif. Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 “1. (1) Where in an action to which this rule applies a statement of claim has been served on a defendant and that defendant has entered an appearance in the action, the plaintiff may, on the ground that defendant has no defence to a claim included in the writ, or to a particular part of such a claim, or has no defence to such a claim or part thereof except as to the amount of any damages claimed, apply to the Court for judgment against that defendant.”

Judgment on admission of facts (O. 27, r. 3)

Where admissions of fact are made by a party to a cause or matter either by his pleadings or otherwise, any other party to the cause or matter may apply to the Court for such judgment or order as upon those admissions he may be entitled to, without waiting for the determination of any other question between the parties, and the Court may give such judgment, or make such order, on the application as it thinks just.

An application for a judgment or order under this rule shall be made by a notice of application. Aturan 92 Kaedah 4 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 Inherent powers of the Court (O. 92, r. 4) For the removal of doubt it is hereby declared that nothing in these Rules shall be deemed to limit or affect the inherent powers of the Court to make any order as may be necessary to prevent injustice or to prevent an abuse of the process of the Court. [5] Sebelum itu, Mahkamah ingin kembali kepada perintah Mahkamah ini sendiri bertarikh 12/8/2025. Pada tarikh tersebut, Mahkamah telah menolak Lampiran 19 dengan kos dalam kausa. Ini bermakna tindakan ini belum lagi dimuktamadkan dan proses perbicaraan akan diteruskan bagi tindakan Plaintif terhadap Defendan Pertama. [6] Secara asasnya, keputusan Mahkamah bertarikh 12/8/2025 tersebut tidak boleh dirayu. Ini adalah selaras dengan pindaan terkini terhadap Akta Mahkamah Kehakiman 1964. Mahkamah merujuk semula kepada peruntukan Seksyen 28 Akta tersebut yang jelas menunjukkan: 28 Civil appeals from subordinate courts

No appeal shall lie to the High Court in any of the following cases:

subject to any other written law, from a decision of a subordinate court in any civil cause or matter where the amount in dispute or the value of the subject matter is ten thousand ringgit or less except on a question of law;

where a subordinate court dismissed any application for a summary judgment;

where a subordinate court dismissed any application to strike out any writ or pleading; and

where a subordinate court allowed any application to set aside a judgment in default. [7] Ini juga adalah selaras dengan keputusan dalam kes ONG SAW YONG & ORS v. MENTERI DI JABATAN PERDANA MENTERI (PARLIMEN DAN UNDANG-UNDANG) & ANOR [2024] 9 CLJ 265 yang mana telah disahkan oleh Mahkamah persekutuan pada 15/7/2025 baru-baru ini apabila permohonan perayu bagi Kebenaran Merayu telah ditolak dan keputusan Hakim Mahkamah Tinggi serta Mahkamah Rayuan adalah dikekalkan. [8] Mahkamah memetik keputusan Mahkamah Tinggi Taiping, Perak sebagaimana berikut:

The plaintiffs obviously failed to understand and appreciate the purpose of the amendments. The defendants had given the justification for the amendments to the CJA and the constitutionality thereof. The affidavit in reply by the former Chief Registrar of the Federal Court did not need to be very lengthy when the issues to be responded to had been sufficiently explained in encl. 3 where stakeholders' inputs, including the Bar Council's, had been obtained, which the plaintiffs were bound to by its rulings and decisions. The justification was further reinforced in encl. 5. The reply in encl. 5 in para. 6 clarified that the Rules Committee formed under s. 17 of the CJA only stated their policy decision in regard to the proposed amendments. This was later brought up to the relevant Minister in the Prime Minister's Department for consideration and then on to the Cabinet which approved for the amendments to be debated/legislated in Parliament. The Amendment Bill was debated and approved by Parliament and not the Rules Committee or the Judiciary per se. To answer the plaintiffs' question on the capacity of the former Chief Registrar of the Federal Court, who deposed the defendants' affidavit, a person holding that position would be the best person to give evidence for the defendants on this issue. (paras 29, 31 & 33)

An appellant would not be prejudiced as its right to appeal and right to be heard at trial remained intact. However, a grave injustice would ensue when there is deprivation of the right to appeal against a decision of the High Court after full trial. In regard to the position of a plaintiff whose case was struck off, or a defendant upon whom a summary judgment or judgment in default was entered, they have the right to appeal that decision because such decisions would have the effect of totally ending the claim. The trial would not proceed and the judgment is final. There would be discrimination if Parliament was to legislate that there be no right to appeal against the summary judgment, striking out and judgment in default orders granted by the original court. Therefore, the plaintiffs' argument that they had been discriminated against had no standing in view of the policy decision behind the amendments' enactment. (para 35). [9] Dari segi merit permohonan pula, Mahkamah membuat dapatan bahawa pengakuan yang dirujuk oleh Plaintif bukanlah satu pengakuan mutlak yang memberikan Plaintif hak merekodkan satu penghakiman terus tanpa perbicaraan dengan saksi dijalankan. Plaintif bergantung kepada eksibit “KT-11” dan “KT-14” iaitu surat-surat, email dan perbualan Whatsapp antara Plaintif dan Defendan Pertama. [10] Walaupun begitu, Defendan Pertama telah memberikan penjelasan dan menafikan tuntutan Plaintif secara keseluruhan dan antara lain juga menyatakan bahawa walaupun ada sebahagian bayaran yang dibuat, ia bukanlah bersifat pengakuan terhadap tuntutan penuh Plaintif. [11] Dalam masa yang sama juga, Plaintif tidak pernah menafikan fakta berhubung isu perwakilan Plaintif bagi menjalankan kes-kes bagi pihak Defendan Pertama, Defendan Kedua ataupun penama Meneemala a/p V. Ganesan. [12] Mahkamah bersetuju bahawa terdapat isu untuk dibicarakan dalam hal ini. Ia bukanlah pengakuan secara mutlak tentang keberhutangan Defendan Pertama semata-mata. Persoalan berhubung berapa kos atau fi, siapa yang perlu membayar atau berapakah setiap Defendan perlu bayar, merupakan isu untuk diperjelaskan melalui perbicaraan penuh dengan saksi. [13] Dalam masa yang sama juga, isu yang dibangkitkan oleh Defendan Pertama berhubung fi yang terlalu tinggi dan tidak munasabah juga perlu didengar di Mahkamah. Walaupun Plaintif mendakwa Defendan Pertama gagal membuat bantahan, ada keterangan dalam affidavit Defendan Pertama yang menyatakan beliau pernah meminta bil tersebut ditaksirkan dan sebagai seorang akauntan, Defendan Pertama mempertikaikan status invois proforma yang mana isu samada ia adalah bil yang telah dimuktamadkan. [14] Mahkamah juga merujuk kepada peruntukan undang-undang berhubung isu yuran guaman antara peguamcara dan anakguam. Dalam keadaan tertentu, apabila perlu, Mahkamah boleh menimbang semula bil atau yuran guaman yang dikenakan jika sekiranya terdapat merit dalam bantahan. Ini juga merupakan satu isu untuk dibicarakan. [15] Rujuk peruntukan di bawah LEGAL PROFESSION ACT 1976 (ACT 166) sebagaimana berikut: 114 Agreement for remuneration from client

The agreement may be sued and recovered on or set aside in the like manner and on the like grounds as an agreement not relating to the remuneration of an advocate and solicitor or a limited liability law partnership: Provided that if on any taxation of costs the agreement is relied on by the advocate and solicitor or the limited liability law partnership and objected to by the client as unfair or unreasonable, the taxing officer may inquire into the facts and certify them to the Court, and if on that certificate it appears just to the Court that the agreement should be cancelled, or the amount payable thereunder reduced, the Court may order the agreement to be cancelled, or the amount payable to be reduced, and may give such consequential directions as the Court thinks fair and reasonable. [16] Dalam isu ini, Mahkamah merujuk kepada kes SGV BUILDERS SDN BHD v. KIRANJIT RANDHAWA & CO AND OTHER CASES, HIGH COURT MALAYA, SHAH ALAM [2023] 10 CLJ 632 yang mana diputuskan bahawa isu di bawah adalah isu untuk diputuskan oleh Mahkamah. Issues Before This Court

(ii) whether the issuance of invoices and notices of demand by the defendant are sufficient to constitute the delivery of bill of costs within the context of the Legal Profession Act 1976 ("the said Act"); and/or

(iii) alternatively, should this court be of the considered view that the defendant's invoices tantamount to a gross bill and/or bill of costs, whether there are 'special circumstances' justifying order for taxation of costs to be made in favour of the plaintiff pursuant to the said Act and/or the court's inherent supervisory jurisdiction. [17] Prinsip asas bagi sesuatu penghakiman terus adalah bahawa is tidak boleh dipertimbangkan apabila Defendan telah menunjukkan satu isu untuk dibicarakan. [18] Dalam BANK NEGARA MALAYSIA V MOHD ISMAIL & ORS [1992] 1 MLJ 400 Mahkamah memutuskan bahawa dalam suatu permohonan Aturan 14, dengan hanya defendan menafikan pernyataan yang dibuat oleh plaintif ia adalah tidak mencukupi. Mahkamah mesti dipuaskan melalui keterangan afidavit bahawa pembelaan bukan sahaja membangkit satu isu, tetapi satu isu yang boleh dibicarakan: “Under an O 14 application, the duty of a judge does not end as soon as a fact is asserted by one party, and denied or disputed by the other in an affidavit. Where such assertion, denial or dispute is equivocal, or lacking in precision or is inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent, or is inherently improbable in itself, then the judge has a duty to reject such assertion or denial, thereby rendering the issue not triable. In our opinion, unless this principle is adhered to, a judge is in no position to exercise his discretion judicially in an O 14 application. Thus, apart from identifying the issues of fact or law, the court must go one step further and determine whether they are triable.” [19] Mahkamah juga merujuk kepada kes ALLOY AUTOMOTIVE SDN. BHD V. PERUSAHAAN IRONFIELD SDN. BHD.[1986] CLJ 45 (REP) yang mana diputuskan seperti berikut: A defendant ought not to be shut out from defending unless it is very clear that he has no case in the action. A complete defence need not be shown. The defence set up need only show that there is a triable issue or question or that for some reason there ought to be a trial. [20] Akhir sekali, Mahkamah merujuk kepada kes NATIONAL COMPANY FOR FOREIGN TRADE V KAYU RAYA SDN BHD [1984] 2 MLJ 300, AT PAGES 302 & 304 [TAB 4 OF DBA]:- The questionbefore us is whether the respondent by this affidavit has satisfied the learned trial Judge that a bona fide arguable defence has been raised which ought to be tried. … Applying these to the facts of this case, we tend to agree with the decision of the learned Judge that the application for summary judgment under Order 14 ought to be refused. Unlike the learned Judge, we prefer to base it on the ground that the respondent has satisfied the Court on affidavit evidence that there is an issue or question in dispute which ought to be tried”. [21] Oleh demikian, setelah meneliti Notis Permohonan Lampiran 19, affidavit-afidavit, eksibit-eksibit, hujahan dan otoriti kedua-dua pihak, Mahkamah menolak Lampiran 19 dengan kos dalam kausa. Sekian untuk pertimbangan YAH Disediakan oleh: Sazlina Safie ……………………………. Sazlina Bt Safie Hakim Sesyen, Mahkamah Sesyen 2 Kuantan, Pahang. Tarikh :25/9/2025 PEGUAMCARA PLAINTIF: EN. KOMAL A/P TRIKAMLAL [TETUAN THURAIRAJ T. KUMAR & ASSOCIATES] PEGUAMCARA DEFENDAN PERTAMA: EN. MOHD HARRIS MOHAN BIN ABDULLAH [TETUAN THE LAW OFFICE OF MOHD HARRIS]