Larenddran A/L Subramaniam v Pendakwa Raya (B-07-32-03/2025)

Pemohon, Larenddran A/L Subramaniam telah dituduh di Mahkamah Tinggi Klang sebagaimana pertuduhan berikut: “Bahawa kamu bersama-sama pada 21.9.2020, jam lebih kurang 8.15 malam bertempat di Jalan Stesen 1, di dalam daerah Klang, di dalam negeri Selangor Darul Ehsan, bagi mencapai niat bersama kamu telah membunuh Karthi Krishnan (No. Passport India: S6584987) dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 302 S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg Kanun Keseksaan, dibaca bersama Seksyen 34 Kanun

Pada 14 Disember 2024, Pemohon telah didapati salah oleh Mahkamah Tinggi dan atas dapatan salah tersebut, Pemohon telah dikenakan hukuman pemenjaraan selama dua puluh (20) tahun bermula dari tarikh tangkap, 22 September 2020 serta tujuh (7) kali sebatan rotan menurut Seksyen 91(1)(g) Akta Kanak-Kanak 2001 (Akta 611).

Tidak berpuas hati, Pemohon telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan (Rayuan Jenayah No.: B-05(SH)-629- 12/2023).

Pada 05 Februari 2025, Mahkamah Rayuan telah menolak rayuan Pemohon dan mengekalkan dapatan salah serta perintah yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi tersebut.

Tidak berpuas hati, Pemohon kini, melalui Notis Usul (Kand. 1) dan Afidavit Sokongan (Kand. 2) telah memohon untuk menyemak keputusan Mahkamah Rayuan bertarikh 05 Febuari 2025 (Rayuan Jenayah No.: B-05(SH)-629-12/2023), yang telah mengekalkan dapatan salah dan perintah terhadap Pemohon oleh Mahkamah Tinggi bagi pertuduhan menurut Seksyen 302 Kanun Keseksaan. S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg B.

Pemohon di dalam permohonan di hadapan kami ini mewakili diri sendiri.

Fokus utama permohonan Pemohon adalah bersandarkan kepada umur Pemohon yang merupakan seorang kanak-kanak (berusia 17 tahun) semasa dapatan salah dan perintah direkodkan terhadap Pemohon. Menurut Pemohon, faktor umur dan status kanak-kanak ini melayakkan Pemohon untuk menerima perlindungan dan hukuman sewajarnya menurut peruntukan Akta Kanak-Kanak 2001.

Pemohon memohon agar Mahkamah Rayuan menjalankan kuasa semakan untuk menyemak dan mengetepikan keputusan Mahkamah Rayuan terdahulu bertarikh 05 Februari 2025 (Rayuan Jenayah No.: B-05(SH)-629-12/2023), yang telah mengesahkan hukuman sebatan sebanyak tujuh (7) kali yang dikenakan oleh Mahkamah Tinggi. C.

Pihak Responden memaklumkan kepada Mahkamah bahawa beliau telah menerima arahan untuk bersetuju (concede) dengan permohonan semakan Pemohon ini.

10.

Seterusnya, mengenai hukuman pemenjaraan pula, pihak Responden berhujah bahawa hukuman asal pemenjaraan selama dua puluh (20) tahun yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi juga adalah khilaf dan tidak wujud dalam undang-undang sejak dari awal (at the first place). Menurut pindaan Seksyen 302 Kanun Keseksaan, sekiranya hukuman pemenjaraan ingin dijatuhkan sebagai alternatif kepada hukuman mati, tempohnya hendaklah dalam lingkungan antara tiga puluh (30) hingga empat puluh (40) tahun.

Oleh yang demikian, pihak Responden memohon agar hukuman pemenjaraan selama dua puluh (20) tahun ini turut disemak dan digantikan dengan perintah tahanan menurut Seksyen 97 Akta Kanak-Kanak 2001. D.

Terlebih dahulu, kami ingin menggariskan bahawa Mahkamah Rayuan ini mempunyai bidang kuasa yang sah untuk menyemak dan memperbetul sebarang khilaf undang-undang yang berlaku dalam mana-mana prosiding terdahulu.

Pertama sekali, berhubung dengan hukuman tujuh (7) kali sebatan yang telah diperintahkan terhadap Pemohon, kami S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg mendapati bahawa melalui pindaan oleh Akta Kanak-Kanak (Pindaan) 2016 (Akta A1511) yang berkuatkuasa pada 1 Januari 2017, hukuman sebatan di bawah Seksyen 91(1)(g) Akta Kanak-Kanak 2001 dengan cara menurut Seksyen 92 Akta yang sama sudah dikeluarkan sebagai salah satu hukuman yang diperuntukkan oleh Akta Kanak-Kanak 2001.

Sebagai rujukan, peruntukan Seksyen 66 dan 67 Akta Kanak-Kanak (Pindaan) 2016 (Akta A1511) memperuntukan seperti berikut: “Pindaan seksyen 91

Subseksyen 91(1) Akta ibu dipinda —

…

dengan memotong perenggan (g).

Pemotongan seksyen 92 Seksyen 92 Akta ibu dipotong.”

Sehubungan itu, memandangkan peruntukan Seksyen 91(1)(g) dan Seksyen 92 tersebut telah tidak lagi wujud akibat pemansuhan, kami mendapati bahawa Mahkamah Tinggi telah terkhilaf dalam menjatuhkan hukuman sebatan terhadap Pemohon.

Berhubung hubungan pemenjaraan pula, kami juga mendapati bahawa hukuman asal pemenjaraan selama dua puluh (20) S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg tahun adalah bertentangan dengan peruntukan Seksyen 302 Kanun Keseksaan serta Seksyen 97 Akta Kanak-Kanak 2001.

Bagi kesalahan yang memperuntukkan hukuman mati melibatkan seorang pesalah kanak-kanak, kami merujuk kepada peruntukan Seksyen 97 Akta Kanak-Kanak 2001 yang memperuntukkan seperti di bawah: “Hukuman mati 97.

Hukuman mati tidak boleh diumumkan atau direkodkan terhadap seseorang yang disabitkan atas sesuatu kesalahan jika pada hemat Mahkamah dia ialah seorang kanak-kanak pada masa kesalahan itu dilakukan.

Sebagai ganti hukuman mati, Mahkamah hendaklah memerintahkan supaya seseorang yang disabitkan atas sesuatu kesalahan ditahan di penjara selama yang diperkenankan oleh—

Yang di-Pertuan Agong jika kesalahan itu dilakukan di Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur atau Wilayah Persekutuan Labuan; atau

Raja atau Yang di-Pertua Negeri, jika kesalahan itu dilakukan di Negeri itu. S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg

Jika Mahkamah membuat suatu perintah di bawah subseksyen (2), orang itu hendaklah, walau apa pun apa-apa jua dalam Akta ini—

ditahan di penjara itu dan di bawah apa-apa syarat yang diarahkan oleh Yang di-Pertuan Agong atau Raja atau Yang di-Pertua Negeri; dan

semasa ditahan sedemikian, disifatkan berada dalam jagaan yang sah.

Jika seseorang diperintahkan supaya ditahan di penjara di bawah subseksyen (2), Lembaga Hakim Pelawat bagi penjara itu—

hendaklah mengkaji semula kes orang itu sekurang-kurangnya sekali setahun; dan

boleh mengesyorkan kepada Yang di-Pertuan Agong atau Raja atau Yang di-Pertua Negeri supaya orang itu dilepaskan awal atau ditahan lanjut, dan Yang di-Pertuan Agong atau Raja atau Yang di-Pertua Negeri boleh sesudah itu memerintahkan supaya dia dilepaskan atau ditahan lanjut, mengikut mana-mana yang berkenaan.”

Bersandarkan peruntukan Seksyen 97(2)(b) di atas, dan memandangkan kes ini berasal dari Klang, Selangor, dan S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg Pemohon merupakan seorang kanak-kanak semasa kesalahan dilakukan, pada hemat kami, perintah yang paling tepat untuk direkodkan terhadap Pemohon sebagai ganti kepada hukuman mati, adalah untuk Pemohon ditahan di penjara selama mana yang diperkenankan oleh Duli Yang Maha Mulia Sultan Selangor. Melalui perintah ini, kes Pemohon akan disemak semula pada setiap tahun (revised every year) bagi menentukan keperluan bagi sebarang penahanan lanjut, sebagaimana Seksyen 97(4) Akta yang sama. E.

Berdasarkan perkara-perkara di atas, kami sebulat suara memutuskan seperti berikut:

Permohonan Pemohon untuk semakan kepada keputusan Mahkamah Rayuan terdahulu bertarikh 05 Februari 2025 (Rayuan Jenayah No.: B-05(SH)-629- 12/2023), yang telah mengesahkan Perintah Mahkamah Tinggi bertarikh 14 Disember 2023 adalah dibenarkan;

(ii) Keputusan dan hukuman Mahkamah Tinggi bertarikh 14 Disember 2023 adalah diketepikan; dan

(iii) Pemohon diperintahkan menurut Seksyen 97(2)(b) Akta Kanak-Kanak 2001, sebagai ganti kepada hukuman mati, untuk ditahan di penjara selama mana yang S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg diperkenankan oleh Duli Yang Maha Mulia Sultan Selangor. Bertarikh: 24 Julai 2026 -sgd-AZMAN BIN ABDULLAH Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Bagi pihak Perayu : Mewakili diri sendiri Bagi pihak Responden : TPR Arif Aizuddin bin Masrom [Jabatan Peguam Negara, Putrajaya (PUTRAJAYA)] S/N zUQ6SAf4IkmuqXXahd6bvg