Latex Form Sdn Bhd v Gx Corporation Sdn Bhd (BL-22NCvC-4-02/2023)

Fabrication of internal ducting and bending;

(ii) Identfying and removing defective holders;

(iii) Fabrication and re installation of hot air ducts;

(iv) Removing and replacing heat exchanger insulation;

Repairing, cleaning and repainting all other damaged parts such as walkways, oven top panels, thermal oil piping, sprocket areas, base plates, chain tracks, handle tracks and etc; and

(vi) Managing sub contracting-services. Sepanjang tempoh ini, Plaintif mendakwa telah menjalankan kerja-kerja yang diawadkan oleh Defendan bagi memastikan barisan pengeluaran Defendan berjalan dengan lancar dan sempurna. Defendan telah menggunakan mesin-mesin tersebut selama ini. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [2] Defendan telah berjanji untuk membuat bayaran kepada Plaintif setelah menerima invois-invois Plaintif untuk kerja-kerja dan/atau perkhidmatan yang telah ditunaikan oleh Plaintif namun Defendan telah gagal, ingkar dan/atau cuai untuk membuat bayaran penuh tertunggak sebanyak RM 383,828.21 yang masih terhutang dengan Plaintif. [3] Defendan juga telah menuntut balas terhadap Plaintif untuk sejumlah RM 1,859.700 untuk gantirugi am beserta faedah pada kadar 5% setahun atas semua gantirugi yang diawadkan oleh Mahkamah. Ini adalah untuk nilai kerja pemasangan penebat pada sebahagian paip minyak haba dan kerugian keuntungan. B. PEMBELAAN DEFENDAN [4] Plaintif adalah sebuah syarikat yang menyediakan perkhidmatan konsultan dan menjual bahan-bahan mesin khususnya berkaitan dengan pemasangan dan penyelenggaran mesin-mesin berkaitan pengeluaran sarung tangan. Defendan pula adalah anak syarikat Kumpulan Syarikat Smart Glove yang menjalankan perniagaan membuat dan membekalkan sarung tangan pakai buang. PW1 adalah pengarah dan pemegang saham Plaintif dan juga merupakan bekas pengurus kanan Kumpulan Smart Glove. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [5] Defendan telah bergantung kepada representasi yang dibuat oleh SP1 berkenaan dengan kepakaran dan pengalaman Plaintif dalam memberikan perkhidmatan yang dikehendaki Defendan, maka Defendan telah melantik Plaintif untuk membina, memasang, menguji dan memastikan barisan pengeluaran (line production) Kumpulan Smart Glove yang terlibat dengan kebakaran pada 16.9.2015 di Kilang GX2 berjalan semula. Plaintif dikendaki melakukan kerja-kerja baik pulih barisan pengeluaran yang telibat dengan kebakaran itu. [6] Walaubagaimana pun, Defendan mendakwa Plaintif gagal menyiapkan kerja-kerja yang diawadkan kepada mereka mengikut tempoh masa yang ditetapkan menyebabkan Defendan mengalami kerugian sejumlah RM 1,822,752.00. Defendan mendakwa mesin-mesin pengeluaran yang beroperasi selepas kerja-kerja baik pulih Plaintif telah mengalami prestasi pengeluaran yang teruk khususnya pada tahun 2016 dimana barisan pengeluaran ini tidak lagi mempunyai output pengeluaran yang tinggi dan sebahagian besar sarung tangan gagal menepati gred kualiti yang sepatutnya untuk membolehkan sarung tangan ini diimport. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [7] Pada atau sekitar 3.5.2016, Defendan telah memaklumkan kepada Plaintif untuk memunggah kontena-kontena yang mengandungi “oven panels” di gudang Defendan dimana kegagalan berbuat demikian akan menyebabkan Defendan akan menanggung kos penahanan dan Defendan akan menuntut dari Plaintif. Namun begitu, tiada sebarang tindakan yang diambil olewh Plaintif menyebabkan Defendan menanggung kos penahanan barang sejumlah RM 11,448.00. Defendan telah mengeluarkan invois ini kepada Plaintif tetapi Plaintif enggan membayarnya. Defendan juga mempunyai tuntutan balas sejumlah RM 1,859,700.00, gantirugi am dan faedah pada kadar 5% setahun atas kerugian yang timbul dari tarikh pembelaan dan tuntutan balas difailkan sehingga penyelesaian penuh. C. KEPUTUSAN MAHKAMAH [8] Perbicaraan penuh kes ini mengambil masa 2 hari untuk diselesaikan dengan Plaintif mengemukakan seorang (1) saksi manakala Defendan mengemukakan tiga (3) orang saksi. [9] Mahkamah ini telah membaca hujahan kedua-dua pihak dan mendapati isu-isu yang perlu diputuskan adalah samada Defendan S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw bertanggungan untuk membayar sejumlah RM 383,828.21 untuk kerja-kerja baik pulih dan pembaharuan bagi barisan pengeluaran GX3 Pilot Line dan GX2. Mahkamah juga perlu memutuskan samada Defendan berhak untuk menuntut balas Plaintif untuk kerugian sejumlah RM 1,859,700.00 untuk kos kerja pemasangan penebat pada sebahagian paip minyak haba (RM 25,500), kerugian keuntungan (RM 1,822,752.00) dan caj penahanan (RM 11,448.00). [10] Undang-undang berkaitan pembuktian didalam kes sivil adalah jelas dan mantap seperti yang diperuntukkan didalam Seksyen 101 dan Seksyen 102 Akta Keterangan 1950 selain dari otoriti yang sering digunakan iaitu keputusan Mahkamah Rayuan didalam Juahir Sadikon Ekonomi Negeri Johor [1996] 4 CLJ 1 dimana diputuskan : “…It is clear that it is the Plaintiff who asserts that Tan Sri Dato’ Haji Bashir who made the offer, the onus is on the plaintiff to satisfy the Court that such offer was ever made. This is clearly provided for by ss 101 and 103 of the Evidence Act 1950. This section read as follows:

Burden of Proof

whoever desires any Court to give judgment as to any legal right or liability, dependant on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist; S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw

when a person is bound to prove the existence of any fact, it is said that the burden of proof lies on that person.

Burden of Proof as to Particular fact The burden of proof as to any particular fact lies on that person who wishes the Court to believe in its existence unless it is provided by any law that the proof of that fact shall lie on any particular person. It is clear from the above provisions on whom the onus lies. In the present case it is the plaintiff who had asserted that there exits a particular fact viz, that there was an offer to sell the land at that price between RM7,000 to RM 8,000. The onus is on the plaintiff to satisfy the Court there was such an offer. Pihak-pihak dalam membuktikan kes mereka akan mengemukakan saksi-saksi dengan sokongan keterangab dokumentar untuk membuktikan kes atas beban bukti imbangan. Didalam kes Lim Guan Eng v PP [1998] 3MLJ 14, Gopal Sri Ram (ketika HMR) memutuskan: - “Now among the general rules that govern judicial appreciation of evidence in both civil and criminal causes in the adversarial system of justice, there is one fundamental importance. It is that a party is bound by the evidence of witnesses whom he calls in proof of his case”. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [11] Tuntutan Plaintif adalah berkisar untuk kerja-kerja yang telah diawadkan kepada mereka oleh Defendan untuk tempoh 2016 hingga 2020 dimana untuk kerja projek GX 2 iaitu kerja-kerja baik pulih dan modifikasi barisan pengeluaran sarung tangan (“bending and shredding works and supply of related parts and consumables”). Bagi kerja di GX3 Pilot Line adalah untuk “ design, supply, delivery of 4 units of Pilot Lines and stainless steel, Coagulent Tanks C/W Related accessories; supply, wiring, installation and commissioning of electrical equipment and Scada system and supply, installation, testing, commissioning of 16 sets of beading machine c/w related accessories; supply installation, testing and commissioning of water piping; supply installation, testing and commissioning of water piping for 4 pilot lines; supply, wiring, installation and commissioning of electrical equipment and Scada System for 4 pilot lines and additional work done in pipe lines”. [12] Semua kerja-kerja ini, Plaintif mendakwa telah sempurna dijalankan tanpa sebarang aduan dari pihak Defendan. Defendan telah menggunakan mesin-mesin ini selepas ianya dibaik pulih oleh Plaintif. Plaintif mendakwa Defendan gagal membuat bayaran untuk kerja-kerja ini yang berjumlah RM 383,828.21. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [13] Ketika perbicaraan, Defendan tidak mempertikaikan semua surat awad yang dikemukakan dalam Ikatan A1 mukasurat 11 hingga 51 untuk kerja-kerja projek GX3 Pilot Line. Tiada pertikaian oleh Defendan untuk kerja-kerja yang dilakukan oleh Plaintif bagi projek GX3 Pilot Line. Oleh itu, Plaintif layak dan berhak untuk menuntut baki hutang invois sebanyak RM 195,823.53 daripada Defendan (ekshibit P1 Ikatan A3 mukasurat 6-7). [14] Untuk kerja-kerja baik pulih bagi barisan pengeluaran GX2, ianya dijalankan atas permintaan Defendan berdasarkan pesanan belian dan invois-invois Plaintif. Plaintif merujuk kepada kes Lee Sin Hwee & Ors v Ipmuda Selatan Sdn Bhd [2021] 1 LNS 70 dimana diputuskan: - “[30] It has been decided in several cases that documents such as purchase order, delivery order and invoice are the usual supporting documents to prove claim for goods sold and delivered. In the absence of a specific written agreement (or in addition to a written agreement) these documents would constitute the basis of the contract for the sale and delivery of goods. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [15] Sekiranya Defendan tidak berpuas hati dengan kerja-kerja yang dilakukan oleh Plaintif di GX3 Pilot Line atau GX2, maka sebaik sahaja serahan barisan pengeluaran itu dan invois-invois dikeluarkan, maka Defendan seharusnya membuat bantahan secara bertulis menyatakan ketidaksempurnaan kerja Plaintif; sebaliknya mereka menerima barisan pengeluaran di kilang mereka dan menggunakan barisan pengeluaran itu dan ada antara kerja-kerja yang dilakukan Plaintif, Defendan telah membuat bayaran seperti antaranya di Ikatan A mukasurat 62,63,76, 82,83,84,92,93.94,95,96,103 -105, 112 – 114, 126 -128, 153 -155, 161 -163. [16] Defendan mendakwa terdapatnya tarikh serahan yang dipersetujui oleh pihak-pihak dxan merujuk kepada “excel spreadsheet” yang disediakan oleh Plaintif di Ikatan A 1 mukasurat 172 dan 173. Plaintif menafikan dokumen ini adalah untuk tarikh serahan kerja kerana ianya dalah bajet pemulihan yang disediakan Plaintif atas arahan Defendan untuk tuntutan insuran. Saksi-saksi Defendan seperti DW1 dan DW3 (Lee Su Yee @ Christina Lee) mengesahkan didalam “spreadsheet” tersebut tidak dinyatakan dengan jelas perkataan “commencing date” ataupun “handover date”. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [17] Sekiranya benar “excel spreadsheet” ini adalah dokumen yang mengikat Plaintif khususnya untuk tempoh serahan kerja dan tarikh permulaan kerja, maka ianya harus dijadikan sebahagian dari dokumen kontrak antara pihak-pihak namun ini tidak berlaku disini. “Excel spreadsheet” ini tidak menjadi sebahagian dari pesanan belian Defendan kepada Plaintif, mala DW1 sendiri tidak pasti bagaimana tarikh-tarikh didalam “Excel spreadsheet” ini diperolehi. [18] Selain itu, dalam pada Defendan mendakwa Plaintif tidak menyempurnakan kerja-kerja yang diawadkan kepada mereka, Defendan ada membuat sebahagian bayaran untuk invois-invois yang dikeluarkan Plaintif untuk kerja-kerja baik pulih di kilang GX2 dan juga projek GX3 Pilot Line. DW1 telah disoal balas oleh peguam Plaintif untuk menunjukkan bukti bahawa Defendan ada memaklumkan kepada Plaintif bahawa mereka gagal menepati tarikh serahan dan penyempurnaan kerja dan jawapan DW1 adalah tiada. ISU GAMBAR [IKATAN A3 MUKSURAT 11 -18 -IDD7 [19] Ketika perbicaraan, Plaintif membantah penandaan gambar-gambar berkaitan “main thermal oil piping” [Ikatan A3 mukasurat S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw 11-18 - IDD7]. Defendan menghujahkan gambar-gambar ini hendaklah diterima masuk sebagai ekshibit untuk menunjukkan bahawa kerja yang sepatutnya Plaintif siapkan iaitu “insulation works” untuk “main thermal oil piping” tidak disempurnakan. Defendan merujuk kepada Seksyen 61 Akta Keterangan 1950: - “ Proof of contents of documents

The contents of documents may be proved either by primary or by secondary evidence Gambar-gambar itu adalah keterangan sekunder selaras dengan ilustrasi (a) Seksyen 63 Akta yang sama. “Secondary evidence

Secondary evidence includes -

certified copies given under the provisions hereinafter contained;

copies made from the original by mechanical processes, which in themselves ensure the accuracy of the copy, and copies compared with such copies;

copies made from or compared with the original;

counterparts of documents as against the parties who did not execute them;

oral accounts of the contents of a document given by some person who has himself seen or heard it or perceived it by whatever means. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw

A photograph of an original is secondary evidence of its contents, though the two have not been compared, if it is proved that the thing photographed was the original. [Rujukan kes Chong Kok Ming & Anor v CJ Stainless Steel Sdn Bhd [2019] MLJU 1425. [20] Asas kepada bantahan Plaintif untuk penerimaan masuk gambar-gambar (IDD7) adalah kerana jurugambar iaitu Mr Choo masih lagi bekerja dengan Defendan. Ini disahkan ketika pemeriksaan utama oleh Peguam Defendan, DW1 mengesahkan Mr Choo adalah maintenance manager Defendan dan dia masih bekerja dengan syarikat Defendan dan dia tidak dipanggil sebagai saksi dan Plaintif berhujjah bahawa Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 terpakai disini. Tiada sebarang alasan dikemukakan untuk kegagalan membawa Mr Choo ke Mahkamah sebagai saksi. Ini tidak menjadi satu persoalan besar seandainya saksi yang hadir mempunyai pengetahuan penuh bagaimana gambar-gambar itu kerana ianya adalah bukti untuk menunjukkan kerja-kerja yang didakwa Defendan tidak sempurna. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw DW2 telah merujuk kepada gambar-gambar ini untuk menunjukkan kegagalan Plaintif memasang penebat haba pada paip minyak haba. DW2 apabila disoal balas tentang gambar-gambar tersebut mengakui dia tidak tahu bila gambar-gambar ini diambil. Ketika Mahkamah menyoal DW2 waktu gambar ini diambil samada selepas lantikan Plaintif atau sebelum, DW2 menjawab tidak tahu. Oleh itu, untuk menerima masuk gambar-gambar ini dibawah Seksyen 63 (e) ianya tidak memenuhi kriteria dimana DW2 tidak mempunyai pengetahuan langsung tentang bila gambar-gambar ini diambil. “e) oral accounts of the contents of a document given by some person who has himself seen or heard it or perceived it by whatever means. Oleh itu gambar-gambar ini tidak diterima masuk sebagai ekshibit untuk membuktikan kerja-kerja pemasangan penebat haba oleh Plaintif tidak disempurnakan. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw DAKWAAN WUJUDNYA TERMA PERJANJIAN LISAN YANG DIPERSETUJUI OLEH PIHAK-PIHAK. [21] Defendan menghujahkan oleh kerana hubungan rapat diantara pihak Plaintif dan Defendan maka terdapat terma-terma lisan yang dipersetujui iaitu: -

Plaintif hendaklah menyiapkan kerja-kerja yang diawadkan seberlum tarikh penyempurnaan (“completion date”) bagi memastikan tiada gangguan didalam pengeluaran sarung tangan;

Plaintif hendaklah menyiapkan semua kerja sehingga memuaskan hati Defendan tanpa sebarang kecacatan;

Plaintif hendaklah bertanggungjawab untuk mendapatkan (“procurement”) bagi bahan-bahan yang diperlukan untuk menjalankan kerja-kerja itu; dan

Plaintif hendaklah bertanggungjawab untuk memunggah semua kontena dan memulangkannya kembali mengikut masa yang ditetapkan. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw Defendan menghujjahkan ini adalah berdasarkan keterangan PW1 yang mengatakan adalah persetujuan dan persefahaman secara lisan antara Plaintif dan Defendan mengenai susunan bekalan bahan-bahan material. [22] Berdasarkan persefahaman lisan ini maka Defendan telah memaklumkan kepada Plaintif secara lisan bahawa: -

“Insulation work” tidak disempurnakan dari MOD2 sehingga SOB2 di kilang GX2;

(ii) Mesin-mesin itu tidak berfungsi dengan sempurna menyebabkan sarung tangan yang dihasilkan berkualiti rendah dan rendah pengeluaran hariannya; dan

(iii) Kerja-kerja yang dijalankan mengikut tempoh masa dieprsetuji menyebabkan penyempurnaannya adalah lebih lewat dari tempoh masa yang dipersetujui. [23] Plaintif menyatakan semua yang dihujjahkan diatas tidak pernah diplidkan dan ianya isu yang ditimbulkan ketika perbicaraan. Peguam Plaintif merujuk Mahkamah kepada perenggan 13 Pembelaan dan Tuntutan Balas Defendan dimana Defendan hanya memplidkan bahawa gaya komunikasi antara Plaintif dan Kumpulan Syarikat Smart Glove selalunya merupakan komunikasi S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw lisan dan kadangkala bersifat kurang formal. Defendan tidak memplidkan bahawa terdapat terma-terma yang dipersetujui secara lisan seperti yang dihujahkan oleh peguam Defendan. Pembelaan dan Tuntutan Balas Defendan khususnya perenggan 13 diperturunkan di sini. “ 13. Atas hubungan rapat antara Plaintif dengan Kumpulan Syarikat Smart Glove, secara amnya, gaya komunikasi antara Plaintif dengan Kumpulan Syarikat Smart Golve selalunya merupakan komunikasi lisan dan kadang kala bersifat kurang formal”. Undang-undang didalam pengemukaan keterangan didalam kes sivil adalah mantap dan telah diputuskan bahawa pihak-pihak adalah terikat dengan pliding. Mahkamah Persekutuan didalam CME Group Bhd v Bellajade Sdn Bhd and another appeal [2019] 1 MLJ 141 memutuskan seperti berikut: - “ [33] with respect I am of the view the Court of Appeal ought not have substituted finding of facts that were neither pleaded nor put to the first defendant’s witnesses during cross examination. Parties are bound by their pleadings and un pleaded issues cannot be argued and decided upon”. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw Adalah jelas dari otoriti diatas apa yang didakwa oleh Plaintif bahawa terma-terma persetujuan lisan atas perkara-perkara yang dinyatakan oleh Defendan didalam hujahannya diperenggan 24 adalah tidak boleh dipertimbangkan. Tambahan pula, Defendan didalam perenggan 23.1 Pembelaan dan Tuntutan Balas bersandarkan kepada pesanan-pesanan belian untuk kerja-kerja yang diawadkan kepada Plaintif dan tiada pula terma-terma lisan seperti yang dihujjahkan ada didalam pesanan belian tersebut. “ 23.1 Defendan mengeluarkan pesanan-pesanan belian bersandarkan kepada terma-terma yang ditetapkan oleh Defendan untuk Plaintif melakukan kerja-kerja tersebut (“Pesanan-Pesanan Belian tersebut”).Plaintif bertindak atas Pesanan-pesanan Belian tersebut dengan melakukan Kerja-kerja tersebut berdasarkan terma-terma Pesanan-Pesanan Belian tersebut yang tidak mempunyai apa-apa terma tentang caj faedah bagi bayaran lewat. [24] Adalah menjadi undang-undang mantap bahawa keterangan dokumen akan dilihat sebagai keterangan yang utama dan keterangan lisan tidak akan dapat mengubah keterangan dokumen kecuali atas prinsip yang ketat. Mahkamah merujuk kepada Seksyen 91 dan Seksyen 92 Akta Keterangan 1950. Di sini, keterangan lisan DW1 tidak dapat mengubah atau mengatasi niat pihak-pihak ketika pesanan-pesanan belian dikeluarkan kepada S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw Plaintif untuk melaksanakan kerja-kerja di kilang Defendan melainkan sekiranya keterangan yang dikemukakan tergolong dalam salah satu proviso kepada seksyen 92 tersebut dan ini tidak berlaku disini. B. TUNTUTAN BALAS [25] Defendan menuntut balas terhadap Plaintif gantirugi sejumlah RM 1,859,700.00 iaitu gantirugi am beserta faedah pada kadar 5% setahun atas semua gantirugi yang diawadkan. Butir-butir gantirugi yang dituntut oleh Defendan adalah: -

Nilai kerja pemasangan penebat pada sebahagian paip minyak haba - RM 25,500.00

(ii) Kerugian keuntungan - RM 1,822,752.00

(iii) Caj penahanan - RM 11,448.00 I. Nilai Kerja Pemasangan Penebat Pada Paip Minyak Haba [24] Defendan mendakwa Plaintif gagal memasang penebat pada sebahagian paip minyak haba yang bernilai RM 25,500.00. Ketika pemeriksaan balas DW2 dia tidak mempunyai pengetahuan bagaimana nilai RM 25,500.00 diperolehi untuk penebat paip haba tersebut. Menurut DW2, jumlah ini diberi oleh Bahagian Pembelian dan ketika disoal oleh Mahkamah, DW2 bersetuju jumlah ini adalah S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw andaiannya sahaja. Selain itu seperti yang diputuskan di awal alasan penghakiman, gambar-gambar yang menjadi asas kepada dakwaan Defendan bahawa kerja-kerja pemasangan penebat haba ini tidak dipasang tidak diterima sebagai ekshibit, maka tuntutan balas untuk jumlah ini seharusnya ditolak. II. Kerugian Keuntungan [25] Defendan menuntut sejumlah RM 1,822,752.00 sebagai kerugian keuntungan. Peguam Plaintif menghujahkan cara dan jumlah pengeluaran sarung tangan dan kualitinya adalah ditentukan oleh Defendan sendiri. Tiada bukti yang dikemukakan oleh Defendan bahawa Defendan mempunyai jualan yang lebih dari apa yang dihasilkan daripada pengeluaran GX2. Defendan gagal membuktikan bahawa kerja baik pulih yang dijalankan oleh Plaintif telah menyebabkan Defendan gagal memenuhi permintaan pelanggannya. Beban bukti untuk membuktikan kerugian keuntungan ini adalah atas Defendan. Adalah undang-undang mantap bahawa pihak yang memohon untuk diawadkan gantirugi adalah beban keatasnya untuk membuktikan fakta bagaimana kerugian ini wujud sebelum Mahkamah mengawadkan jumlah kerugian yang dituntut. S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw Mahkamah Persekutuan didalam Tan Sri Khoo Teck Puat & Anor v Plenitude Holdings Sdn Bhd [1994] 3 MLJ 77735 memutuskan: - “ Firstly, the part of the judgment of the judge which provides that the vendor shall pay to the purchaser damages to be assessed for wrongful termination of the agreement with costs and that Tan Si Khoo and the vendor shall pay to the purchaser damages to be assessed for breaches of the undertakings, even though affirmed on appeal, can in no way relieve the purchase of satisfying the fundamental requirement of having to prove its loss (if any) arising from those breaches. To hold otherwise would amount to dispending with proof of quantum altogether, and that cannot be the law. In so saying, we are reminded of the words of Lord Goddard in Bonham-Carter v Hyde Park Ltd 64 TLR 177, 178: …plaintiffs must understand that if they bring action for damages it is for them to prove their damage; it is not enough to write down the particulars, so to speak, throw at the head of the court, saying: “This is what I have lost, I ask you to give me these damages.” They have to prove it. Didalam kes Datuk Mohd Ali bin Hj Abdul Majid & Anor v Public Bank Bhd [2014] MLJ 465, Mahkamah Persekutuan diperenggan 32 dan 33 memutuskan: - S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw “ [32] It is trite law that a claimant claiming damages must prove that he has suffered the damage. The claimant has the burden of proving both liability and quantum of damages, before he can recover the sum claimed. This follows from the general rule that the burden of proving a fact is upon him who alleges it and not upon him who denies it, so that where a particular allegation forms an essential part of a person’s case, the proof of such allegation falls on him. (See s. 103 of the Evidence Act 1950). If he fails to prove both the liability and the quantum of damages, he loses the action. [33] Therefore, in a claim for damages, it is not sufficient for the plaintiff to merely state the amount of damages that he is claiming, he must prove the damage that he had in fact suffered to the satisfaction of the court. This principle is borne out in the case of Bonham-Carter v. Hyde Park Hotel [1948] 64 TLR 177 where Lord Goddard CJ observed: Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages, it is for them to prove their damage; it is not enough to write down the particulars, and, so to speak, throw them at the head of the court, saying: ‘This is what I have lost, I ask you to give me these damages’. They have to prove it.” S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw [26] Mahkamah bersetuju dengan hujahan peguam Plaintif, bahawa Defendan gagal membuktikan bahawa terdapatnya “actual losses” yang dihadapi oleh Defendan akibat daripada kerja baik pulih oleh Plaintif di barisan pengeluaran GX2. Kerja-kerja baik pulih oleh Plaintif di barisan pengeluaran GX2 adalah bersandarkan pasda pesanan belian Defendan, tiada sebarang “letter of award” yang diberikan oleh Defendan untuk kerja-kerja baik pulih di barisan pengeluaran GX2. Tiada sebarang tarikh serahan yang dipersetujui atau pun tarikh permulaan dinyatakan didalam pesanan belian seperti yang didakwa oleh Defendan dan ini disahkan oleh DW1. DW1 sendiri tidak pasti bagaimana tarikh-tarikh yang dinyatakan didalam “Excel Spreadsheet” diperolehi khususnya berkenaan dengan “time line”. [27] Oleh itu, Mahkamah ini mendapati tiada tarikh serahan ataupun tarikh permulaan kerja-kerja Plaintif di barisan pengeluaran GX2 seperti yang didakwa oleh Defendan. Jika Defendan bergantung penuh kepada tarikh permulaan kerja dan tarikh serahan untuk kerja-kerja baik pulih dai barisan pengeluaran GX2, maka terma-terma ini hendaklah dinyatakan dengan jelas didalam pesanan belian kerana Plaintif bergantung kepadanya untuk memulakan kerja mereka. Kewujudan “excel spreadsheet” itu hendaklah di S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw lampirkan sebagai sebahagian daripada pesanan belian atau untuk lebih teratur dikeluarkan bersama dengan satu surat awad tetapi ini tidak berlaku disini. Oleh itu, untuk mendakwa kerugian keuntungan yang dialami oleh Defendan adalah berkait rapat dengan kerja-kerja baik pulih Plaintif adalah terlalu “remote”. [28] Defendan gagal membuktikan bahawa jumlah kerugian keuntungan yang dituntutnya adalah keuntungan bersih yang diperolehi akibat penjualan sarung tangan yang dikeluarkan oleh Defendan kepada pelanggannya. Keuntungan kasar tidak boleh diguna sebagai kayu pengukur inilah jumlah keuntungan yang Defendan perolehi seandainya barisan pengeluaran berfungsi dengan baik seperti yang mereka dakwa (dinafikan Plaintif). Defendan seharusnya mengemukakan kepada Mahkamah data perolehan bersih yang diperolehi selepasa penjualan sarung tangan kepada pelanggannya sebelum kerja baik pulih dilakukan dibandingkan dengan keadaan selepas baik pulih. Banyak faktor jika melibatkan kualiti dan kuantiti pengeluaran sarung tangan seperti faktor bahan bancuhan mentah untuk sarung tangan, pekerja dan masa yang ditetapkan untuk pengeluaran. Ada antara faktor-faktor ini tiada kaitan dengan Plaintif; maka kerugian keuntungan yang dikatakan berpunca dari kerja-kerja baik pulih S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw barisan pengeluaran GX2 dan GX3 Pipeline juga tidak boleh diletakkan atas Plaintif. [29] Selain itu, terdapat keterangan bahawa ada antara bahan material yang diperlukan oleh Plaintif dibekalkan oleh Defendan dan sekiranya bahan material ini lewat dibekalkan ianya akan memberi kesan kepada kerja-kerja baik pulih Plaintif. Ketika pemeriksaan balas DW1, dia mengesahkan bahawa ada antara dari bahan-bahan material yang diperlukan oleh Plaintif untuk kerja-kerja baik pulih itu perlu dibeli dan diperolehi oleh Defendan. Ada antara bahan material ini lewat dibekalkan oleh pembekal Defendan [Ikatan A2 mukasurat 3 -5], Oleh itu, adalah jelas ada kekangan kerja di pihak Plaintif untuk menyiap kerja sekiranya sebahagian dari bahan material datang dari pembekal Defendan. III. Caj Penahanan [30] Defendan menuntut sejumlah RM 11,448.00 yang merupakan caj penahanan atas barang-barang yang gagal diangkut oleh Plaintif dari kontena. Plaintif menghujahkan bahawa Defendan tidak berhak untuk menuntut caj penahanan ini kerana kegagalan Defendan menyediakan kawasan lapang kepada Plaintif untuk memunggah barangan tersebut di kilang Defendan walaupun telah dimaklumkan S/N sUh2eOjUmEKjHs1PzktYpw oleh Plaintif.Ini seperti yang diperjelaskan oleh PW1, bahawa adalah tanggungjawab Plaintif untuk memunggah barangan dari kontena dengan syarat tempat untuk meletakkan barangan itu hendaklah disediakan oleh Defendan. Barangan didalam kontena ini tidak boleh diletakkan disebarang tempat dan memerlukan tempat yang sesuai yang perlu disediakan olejh Defendan dan menurut PW1, Defendan tidak pernah memaklumkannya untuk mempercepatkan pemunggahan barangan tersebut. DW3 ketika pemeriksaan balas, memaklumkan ada memberitahu Plaintif supaya memunggah barangan itu ke tempat selamat tetapi dia tidak dapat menunjukkan bukti arahan sedemikian kepada Plaintif.