Lau Kin Wan v 1. ) Nicolas Siaw Keng Oon (AA-A72NCvC-51-02/2023)

Plaintiff di dalam kes ini telah menuntut untuk relif-relif seperti berikut: a. Satu perintah bahawa Defendan-Defendan hendaklah, secara bersama dan/atau berasingan, membayar kembali jumlah wang sebanyak RM60,000.00 kepada Plaintif; b. Ganti rugi am ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia ini; 19/03/2025 01:51:23 AA-A72NCvC-51-02/2023 Kand. 48 c. Ganti rugi teruk dan/atau teladan ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia ini; d. Faedah ke atas perenggan-perenggan (a) sehingga (c) di atas pada kadar 5% setahun dan untuk jangka masa yang difikirkan wajar oleh Mahkamah yang Mulia ini; dan e. Kos;

Defendan-defendan di dalam kes ini telah menuntut balas terhadap tuntutan Plaintif namun, berikutan jumlah tuntutan balas yang melebihi bidangkuasa Mahkamah Majistret, Defendan-Defendan telah memfailkan permohonan agar tuntutan balasnya dibicarakan di Mahkamah Sesyen.

Walaubagaimanapun, pada 7.7.2023, Mahkamah Sesyen telah membatalkan permohonan Defendan-Defendan untuk tuntutan balasnya dibicarakan di Mahkamah Seysen, dengan alasan tuntutan balas Defendan-Defendan sepatutnya difailkan di Mahkamah Tinggi.

Semasa perbicaraan, pihak-pihak merujuk kepada dokumen-dokumen seperti berikut: A. Ikatan Pliding - Lampiran 10 B. Fakta-Fakta Dipersetujui – Lampiran 11 C. Isu-Isu Untuk Dibicarakan - Lampiran 19 D. Ikatan Dokumen Bersama - Lampiran 21

Perbicaraan penuh telah dijalankan pada 22 Januari 2024, 23 Januari 2024 dan 27 Mac 2024 di mana pihak plaintiff telah memanggil dua saksi iaitu: i. Lau Sai Moy (SP1); dan ii. Lau Kin Wah (SP2)

Defendan-Defendan di dalam kes ini memilih untuk berhujah “Tiada Kes Untuk Dijawab” “no case to answer” maka tiada saksi-saksi Defendan-Defendan memberi keterangan.

Berdasarkan dokumen-dokumen dan keterangan saksi Plaintiff, hujahan bertulis dan hujahan balas kedua-dua pihak, di atas imbangan kebarangkalian, mahkamah mendapati Plaintif telah gagal membuktikan tuntutannya di prayer (a). Oleh itu tuntutan Plaintif ditolak dengan kos mengikut skala dan aturan biasa Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012. RINGKASAN KES PLAINTIFF [BERDASARKAN PENYATA TUNTUTAN]

Tuntutan Plaintif di dalam kes ini adalah berdasarkan satu perjanjian perkongsian bertarikh 24.8.2022 di mana Plaintif dan Defendan-Defendan adalah pekongsi dalam sebuah perniagaan yang beroperasi di bawah nama dan gaya “Our Home Care Centre”.

Perniagaan tersebut merupakan sebuah “pusat jagaan warga emas” yang menjaga orang tua yang rata-ratanya merupakan pesakit-pesakit yang telah dihantar oleh ahli keluarga mereka.

Pada atau sekitar tahun 2006, Plaintif dan Defendan-Defendan telah bersetuju untuk mengoperasikan Perniagaan tersebut atas syarat-syarat berikut: a. Defendan-Defendan akan melabur jumlah RM 20,000.00 masing-masing dalam Perniagaan tersebut, dan akan menjadi pekongsi bersama-sama dengan Plaintif; b. Defendan-Defendan akan berfungsi sebagai pekongsi pekongsi lelap (‘sleeping/shadow Perniagaan tersebut di mana ianya telah dipersetujui: c. Mereka tidak akan mendaftarkan nama mereka sebagai pekongsi Perniagaan di bawah Suruhanjaya Syarikat Malaysia dan Lembaga Hasil Dalam Negeri. d. Mereka tidak akan terlibat dalam pengurusan, pentadbiran, pemasaran dan kewangan Perniagaan tersebut; e. Mereka akan membayar pampasan kepada Plaintif atas segala kerugian berkenaan cukai dan lain-lain yang ditanggung oleh Plaintif, yang timbul daripada keengganan mereka untuk mendaftar nama mereka sebagai pekongsi Perniagaan. f. Sebaliknya, hanya Plaintif akan mendaftar nama beliau sebagai pemilik Perniagaan tersebut di bawah Suruhanjaya Syarikat Malaysia dan Lembaga Hasil Dalam Negeri, dan akan bertanggungjawab sepenuhnya ke atas pengurusan, operasi dan pembangunan Perniagaan tersebut.

Dari 2006 sehingga awal bulan Ogos 2022, Plaintif telah menguruskan Perniagaan tersebut secara sendiri tanpa sebarang isu.

Beliau berjaya memastikan Perniagaan menjana keuntungan yang tinggi, dan kemudiannya membahagikan keuntungan tersebut sebagai dividen bulanan kepada Defendan-Defendan.

Sepanjang masa ini, Defendan-Defendan telah menerima dividen-dividen tersebut tanpa sebarang aduan.

Namun, pada 11.8.2022, Defendan-Defendan telah secara tiba-tiba meminta untuk berjumpa dengan Plaintif di tempat Perniagaan tersebut. Semasa perjumpaan tersebut, Defendan-Defendan telah membangkitkan persoalan-persoalan berkenaan caj-caj untuk kerja-kerja pembaikian dan pemeliharaan dan mengapa tiada keuntungan diperoleh daripada peruntukan lampin kepada pelanggan-pelanggan Perniagaan tersebut.

Plaintif telah menjawab secara wajarnya kepada persoalan-persoalan yang dinyatakan di atas dan mengatakan: • Caj-caj yang dikenakan adalah berkenaan dengan kerja-kerja pembaikian dan pemeliharaan yang penting untuk memastikan tempat Perniagaan adalah diselenggara dan dipelihara bagi menampung 50 orang tua yang merupakan klien kepada Perniagaan tersebut; Ianya tidak pernah menjadi objektif Perniagaan untuk memperoleh keuntungan daripada peruntukan lampin kepada pelanggan. Kos bagi setiap lampin telah dicajkan kepada pelanggan sebagai perbelanjaan (“disbursement”); dan • semua caj yang dikenakan adalah disokong dengan dokumen-dokumen dengan sewajarnya.

Walaubagaimanapun, Defendan-Defendan tidak berpuas hati dengan jawapan dan dokumen-dokumen yang dikemukakan oleh Plaintif. Mereka telah memulakan satu kempen penyerangan dengan melakukan gangguan-gangguan ('harassments’) dan tindakan paksaan-paksaan ('coercive acts’) yang tidak munasabah terhadap Plaintif apabila kesemua defendan telah: • berulang kali mengganggu, mengugut dan/atau menakut-nakutkan Plaintif, terutamanya di tempat Perniagaan; • membuat tuduhan yang tidak berasas terhadap Plaintif secara terbuka dan/atau di tempat awam (termasuklah mendakwa bahawa Plaintif telah menyelewengkan wang dari Perniagaan); • bertindak agresif terhadap Plaintif; • sering kali menghantar mesej kepada Plaintif dengan tohmahan palsu dan/atau ugut-ugutan yang tidak senonoh; • Mereka mengeluarkan semua rekod perakaunan Perniagaan dari tempat Perniagaan secara paksaan; • Memaksa Plaintif untuk menandatangani dokumen-dokumen. (Selepas ini dirujuk sebagai “gangguan-gangguan tersebut”)

Gangguan-gangguan yang dilakukan oleh Defendan-Defendan telah menyebabkan Plaintif berada dalam keadaan sangat resah, cemas, tegang, panik dan ketakutan. Plaintif juga berada mengalami tekanan emosi, mental dan fizikal yang berlarutan.

Berikutan dengan Gangguan-Gangguan tersebut, Defendan-Defendan juga telah secara tiba-tiba meminta Plaintif untuk memulangkan wang berjumlah RM150,000.00. Mereka mendakwa bahawa wang tersebut telah kononnya diselewengkan ('swindled’) oleh Plaintif daripada Perniagaan (Dakwaan tersebut.)

Plaintif berasa amat terkejut dengan dakwaan tersebut yang tidak berasas kerana Plaintif tidak pernah menipu dan/atau menyelewangkan wang berjumlah RM150,000.00 tersebut.

Peliknya, apabila diminta oleh Plaintif, Defendan-Defendan enggan memberikan sebarang bukti atau dokumen untuk menyokong Dakwaan mereka.

Sebaliknya, pada 23.8.2022, Defendan-Defendan telah melakukan perkara-perkara yang berikut: - • Defendan-Defendan telah secara tiba-tiba mengunjungi Plaintif di tempat Perniagaan, dan menerjah beliau secara mengejut. Defendan-Defendan seterusnya menekan, mengugut dan memaksa Plaintif membayar jumlah wang RM150,000.00 yang kononnya diselewengkan serta-merta; • Apabila Plaintif enggan membayar wang tersebut, Defendan Pertama dan Keempat telah memaksa Plaintif untuk memasuki kereta Defendan Pertama, dan membawa beliau ke Public Bank Berhad cawangan Jalan Yang Kalsom (Public Bank). • Defendan-Defendan telah berkeras agar Plaintif membayar mereka wang secara tunai untuk mengelakkan sebarang bukti pembayaran terus ke akaun atau nama mereka masing-masing. Maka, mereka telah bertindak secara kasar kepada Plaintif untuk memastikan Plaintif mengikut Defendan Pertama dan Defendan Keempat ke Bank pada hari yang sama sebelum waktu bekerja berakhir. • Apabila sampai di Bank, Defendan Pertama dan Defendan Keempat telah memaksa Plaintif untuk mengeluarkan wang dalam akaun peribadinya; • Dalam kegelisahan dan ketakutan terhadap keselamatannya, Plaintif telah mengeluarkan jumlah wang RM60,000.00 melalui kaunter di Bank. Defendan Keempat dengan serta-merta merampas wang tersebut daripada meja kaunter Bank; • Sejurus selepas itu, Defendan Pertama dan Defendan Keempat telah membawa Plaintif pulang ke tempat Perniagaan. Mereka mengagihkan wang RM60,000.00 antara satu sama lain, di hadapan Plaintif; • Selepas itu, Defendan-Defendan telah memaksa Plaintif untuk menandatangani satu dokumen bertarikh 23.8.2022 yang menyatakan bahawa RM60,000.00 telah dibayar oleh Plaintif kepada Defendan-Defendan, dan RM90,000.00 akan ditolak daripada keuntungan bulanan yang bakal diterima oleh Plaintif (Dokumen yang Dipertikaikan); • Dalam keadaan ketakutan dan panik, Plaintif telah menandatangani Dokumen yang Dipertikaikan.

Kejadian pada 23.8.2022 telah menyebabkan Plaintif mengalami trauma yang teruk sehinggakan Plaintif telah pulang ke rumah sejurus selepas kejadian tersebut untuk menenangkan diri.

Namun, gangguan-gangguan daripada

Defendan-Defendan masih tidak terhenti apabila pada keesokan harinya,

8.2022, Plaintif telah dipaksa oleh Defendan-Defendan untuk mengunjungi firma guaman di Ipoh dan menandatangani satu perjanjian perkongsian.

Plaintif yang pada masa itu masih berada dalam trauma dan panik, telah bertindak mengikuti arahan Defendan-Defendan dan menandatangani perjanjian perkongsian bertarikh 24.8.2022 tersebut, yang telahpun ditandatangani oleh Defendan Pertama, Defendan Kedua, Defendan Ketiga dan Tan Aik Heang.

Selepas kejadian tersebut, oleh sebab trauma yang teruk, Plaintif telah mengambil serba sedikit masa untuk menenangkan diri di rumah, dan telah mengurangkan masa bekerja di tempat Perniagaan. Hal ini kerana, Plaintif telah berasa amat takut bahawa Defendan-Defendan akan datang ke tempat Perniagaan dan melakukan gangguan lagi.

Pada masa ini, Plaintif telah memaklumkan kejadian yang berlaku pada 23.8.2022 kepada ahli keluarganya. Atas dorongan dan galakan daripada ahli keluarga beliau, Plaintif akhirnya dapat mengumpulkan kekuatan diri untuk melaporkan kejadian tersebut kepada pihak polis. Laporan Polis telah dibuat pada 28.8.2022 terhadap Defendan-Defendan.

Pada 2.9.2022, Plaintif telah menghantar surat kepada Defendan-Defendan untuk menuntut kembali wang sebanyak RM60,000.00 yang telah dirampas daripada Plaintif secara paksaan. Namun, Defendan-Defendan enggan menjawab surat tersebut.

Pada 15.9.2022, berikutan dengan tekanan emosi dan mental yang dialami, Plaintif telah menghantar surat kepada Defendan-Defendan untuk memaklumkan bahawa beliau meletak jawatan daripada pengurusan Perniagaan berkuatkuasa pada 30.09.2022.

Memandangkan Defendan-Defendan masih enggan memulangkan RM60,000.00 tersebut, Plaintif seterusnya telah mengarahkan peguamcaranya, Tetuan Jasper Hee Partnership, untuk mengeluarkan satu surat tuntutan bertarikh 7.11.2022 kepada Defendan-Defendan, untuk menuntut kembali wang RM60,000.00 tersebut.

Pada 7.12.2022, Defendan-Defendan melalui peguamcara mereka, Tetuan Chan & Associates, telah membalas surat tuntutan tersebut dengan menyatakan seperti yang berikut, antara lain: - • Plaintif telah secara bertulis kononnya mengakui telah menggelapkan, menyelewang dan/atau menipu Perniagaan (embezzled, missappropriate and/or cheat) (dirujuk sebagai Perbuatan Salah) dan telah bersetuju memulangkan RM60,000.00 kepada Defendan; • Plaintif telah kononnya bersetuju membuat bayaran baki RM90,000.00 secara ansuran kepada Defendan tetapi gagal berbuat demikian; • Defendan-Defendan menuntut bahawa Plaintif membayar RM90,000.00 dalam masa empat belas (14) hari kepada mereka.

Pada 19.12.2022, Plaintif melalui peguamcaranya telah menjawab peguamcara Defendan dengan menyatakan seperti yang berikut: - • Plaintif tidak pernah mengaku kepada Perbuatan Salah tersebut; • Plaintif tidak secara sukarela bersetuju untuk membayar balik wang RM150,000.00 kepada Defendan-Defendan; • Plaintif telah dibawa ke Bank secara paksa. Beliau juga dipaksa untuk mengeluarkan wang daripada akaun peribadinya berjumlah RM60,000.00; • Defendan Keempat telah merampas wang RM60,000.00 tanpa kebenaran Plaintif; • Plaintif telah dipaksa menandatangani Dokumen yang Dipertikaikan tersebut; dan • Plaintif menuntut balik RM60,000.00 yang dibayar secara paksaan oleh Defendan-Defendan.

Tambahan pula melalui surat bertarikh 19.12.2022 tersebut, Plaintif turut meminta Defendan-Defendan menunjukkan bukti (sekiranya ada) bahawa Plaintif telah kononnya melakukan Perbuatan Salah yang didakwa.

Namun sehingga kini, Defendan-Defendan bukan sahaja enggan memulangkan wang berjumlah RM60,000.00 tersebut kepada Plaintif, malahan mereka juga tidak mampu memberi sebarang bukti berkenaan perbuatan salah yang didakwa.

Berdasarkan perkara-perkara di atas, Plaintif menyatakan bahawa Defendan-Defendan telah diperkayakan secara tidak patut ('unjustly enriched’) dengan wang berjumlah RM60,000.00 yang telah dirampas daripada Plaintif kerana alasan-alasan berikut: • Defendan-Defendan tidak mempertikaikan bahawa mereka telah menerima wang RM60,000.00 daripada Plaintif; • Defendan-Defendan telah diperkayakan atas liabiliti di pihak Plaintif ('enriched at the Plaintiff’s liability'). Hal ini demikian kerana wang RM60,000.00 tersebut dimiliki sepenuhnya oleh Plaintif; • Ia adalah tidak adil untuk membenarkan Defendan-Defendan mengekalkan ('retain’) pengkayaan wang berjumlah RM60,000.00 tersebut yang telah dirampas oleh mereka.

Oleh itu, Plaintif berhak untuk pengembalian (‘restituion') wang RM60,000.00 daripada Defendan-Defendan tambahan pula wang tersebut telah dibayar oleh Plaintif secara paksaan (‘under coercion’)

Ianya adalah jelas bahawa dari 11.08.2022 sehingga 22.8.2022, Plaintif telah mengalami gangguan-Gangguan daripada Defendan-Defendan.

Ianya juga adalah jelas bahawa Plaintif tidak pernah, secara sukarela, membayar RM60,000.00 tersebut kepada Defendan-Defendan. Sebaliknya, beliau telah dipaksa untuk membuat bayaran tersebut.

Oleh itu, Plaintif berhak untuk pengembalian wang RM60,000.00 daripada Defendan-Defendan menurut Seksyen 73 Akta Kontrak 1950 dan/atau prinsip ekuiti.

Plaintif juga mendakwa defendan-defendan juga khususnya, Defendan Pertama dan Defendan Keempat, telah secara bersama dan/atau dan berasingan melakukan tort serangan terhadap pihak Plaintif.

Butir-butir Tort Serangan: • Pada 23.8.2022, Defendan-Defendan telah menerjah ke tempat Perniagaan dan secara bersama menuduh Plaintif atas kononnya melakukan penyelewengan wang dan menekan bahawa Plaintif membayar mereka RM150,000.00 dengan serta-merta; • Apabila Plaintif enggan membayar, Defendan Pertama dan Defendan Keempat telah bertindak kasar untuk menakutkan Plaintif dan menyebabkan Plaintif percaya bahawa Plaintif tidak mempunyai pilihan lain kecuali mengikut mereka ke Bank; • Plaintif, apabila mendengar arahan mereka dan melihat cara mereka yang melayan Plaintif dengan begitu kasar, telah berasa takut akan dicederakan oleh Defendan Pertama dan Defendan Keempat sekiranya tidak mengikut arahan mereka, lalu telah menaiki kereta Defendan Pertama; • Di Bank, Defendan Keempat telah merampas wang Plaintif berjumlah RM60,000.00 tanpa kebenaran Plaintif. Namun, Plaintif telah berasa amat takut untuk menghentikan atau mengambil balik wang beliau daripada Defendan Keempat kerana takut akan diserang atau dicederakan oleh Defendan Pertama dan Defendan Keempat; • Defendan-Defendan, khususnya Defendan Pertama dan Defendan Keempat dengan pengetahuan penuh bahawa Plaintif merupakan seorang yang lembut dan mudah ditakutkan, telah berniat untuk melakukan serangan tersebut terhadap Plaintif; dan • Defendan-Defendan tidak mempunyai sebarang pembelaan atau justifikasi di bawah undang-undang dalam menggunakan kekasaran untuk menakutkan Plaintif agar Plaintif akan mengikut arahan mereka.

Plaintif telah berasa tertekan, mengalami stres dan telah berasa malu untuk terus bekerja di tempat Perniagaan selepas gangguan-gangguan dan serangan oleh Defendan-Defendan.

Pada 15.9.2022, Plaintif telah meletak jawatan sebagai pengurus tempat Perniagaan akibat daripada semua gangguan dan serangan Defendan-Defendan, yang telah menyebabkan tekanan mental dan fizikal terhadap Plaintif.

Berikutan perkara-perkara di atas, Plaintif telah mengalami kerosakan akibat daripada serangan oleh Defendan-Defendan.

Manakala Defendan-Defendan telah gagal mengemukakan sebarang bukti untuk menunjukkan bahawa Plaintif telah kononnya melakukan sebarang Perbuatan Salah, dan gagal mengemukakan sebarang bukti untuk menunjukkan bahawa Plaintif telah menyelewengkan wang sebanyak RM150,000.00 (termasuklah RM60,000.00 yang telahpun dirampas) daripada Perniagaan tersebut.

Defendan-Defendan selanjutnya gagal mengemukakan sebarang bukti yang menunjukkan bahawa Plaintif berhutang wang berjumlah RM150,000.00 (termasuklah RM60,000.00 yang telahpun dirampas) kepada mereka.

Akhir sekali, defendan-defendan tidak mempunyai sebarang pembelaan atau justifikasi untuk merampas dan menyimpan wang RM60,000.00 tersebut.

Oleh itu, Plaintiff memohon untuk perintah-perintah seperti berikut: a. Satu perintah bahawa Defendan-Defendan hendaklah, secara bersama dan/atau berasingan, membayar kembali jumlah wang sebanyak RM60,000.00 kepada Plaintif; b. Ganti rugi am ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia ini; c. Ganti rugi teruk dan/atau teladan ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia ini; d. Faedah ke atas perenggan-perenggan (a) sehingga

di atas pada kadar 5% setahun dan untuk jangka masa yang difikirkan wajar oleh Mahkamah yang Mulia ini; dan e. Kos. RINGKASAN PEMBELAAN DAN TUNTUTAN BALAS DEFENDAN [BERDASARKAN PENYATA PEMBELAAN]

Plaintif dan Defendan-Defendan telah menubuhkan perniagaan perkongsian “Our Home Care Centre” lebih kurang 18 tahun lepas (Sekitar tahun 2005).

Defendan-Defendan kecuali Defendan Keempat telah menandatangani perjanjian perkongsian bertarikh 24.8.2022 untuk menyatakan terma-terma Perniagaan tersebut secara bertulis.

Plaintif dan Defendan-Defendan telah bersetuju bahawa hanya nama Plaintif didaftarkan sebagai pemilik Perniagaan tersebut untuk memudahkan pengurusan Perniagaan tersebut. Defendan-Defendan menafikan bahawa ia disebabkan oleh keengganan Defendan-Defendan untuk mendaftarkan nama mereka sebagai pekongsi Pernigaan tersebut.

Sejak dari awal Penubuhan Perniagaan tersebut, Defendan-Defendan dan Plaintif telah bersetuju bahawa segala transaksi kewangan Perniagaan tersebut akan dijalankan melalui akaun peribadi Plaintif yang dibuka untuk tujuan khusus Perniagaan tersebut.

Pada sekitar tahun 2012, Plaintif telah mengambil wang dari Perniagaan tersebut tanpa alasan kukuh, pengetahuan dan persetujuan pekongsi-pekongsi Perniagaan tersebut pada masa itu.

Setelah mendengar rayuan Plaintif, Defendan-Defendan telah bersetuju untuk Plaintif memulangkan sejumlah lebih kurang RM75,000.00.

Defendan-Defendan juga bersetuju tidak akan mendakwa Plaintif atau membuat laporan polis.

Defendan-Defendan juga bersetuju untuk membenarkan Plaintif terus menguruskan Perniagaan kerana rayuan Plaintif.

Plaintif telah gagal dan/atau cuai menjalankan tugas dan tanggungjawab beliau sebagai pekongsi aktif Perniagaan tersebut yang menyebabkan Perniagaan mengalami kerugian daripada jualan lampin dan/atau tidak merekodkan segala pembelian dan penggunaan lampin.

Plaintif juga tidak memberi penjelasan yang disokong dengan dokumen berkenaan lampin, kerja-kerja pembaikan dan pemeliharaan tempat Perniagaan tersebut.

Tambahan dari perkara di atas, Plaintif juga telah bertindak di luar pengetahuan Defendan-Defendan apabila Plaintif: • Antara Januari hingga April 2022 menaikan gaji Plaintif sendiri sebanyak RM600.00 tanpa pengetahuan dan persetujuan pekongsi-pekongsi lain; • Antara Mei hingga Julai 2022 menaikan gaji Plaintif sendiri sebanyak RM700.00 tanpa pengetahuan dan persetujuan pekongsi-pekongsi lain; • Antara Mei hingga September 2021 membayar gaji RM1,000.00 kepada anak perempuan Plaintif, Chen Wai San, walaupun Chen Wai San tidak datang kerja di pusat Perniagaan pada setiap masa material; • Pada sekitar tahun 2021 Plaintif menggunakan wang bertujuan membayar kepada agensi perkerjaan orang asing mengupah pembantu (maid) bernama Fitri Ria Susanti (No. Passport: C8282148) tetapi sehingga kini tiada pembantu bekerja di Perniagaan tersebut; • Gagal, cuai dan/atau enggan memaklumkan dan/atau rekodkan jumlah perbelanjaan benar pembaikan dan penyelenggaran ke atas pusat Perniagaan; dan/atau • Gagal, cuai dan/atau enggan memaklumkan dan/atau rekodkan lampin-lampin yang digunakan oleh pesakit-pesakit.

Plaintif, sebagai rakan kongsi aktif, pengurus dan/atau pentadbir Perniagaan tersebut telah: • gagal, cuai dan/atau enggan rekodkan bayaran penginapan pesakit-pesakit kepada Perniagaan tersebut; dan • gagal, cuai dan/atau enggan merekodkan ketidak-bayaran (jika ada) penginapan pesakit-pesakit kepada Perniagaan tersebut.

Plaintif tidak pernah merekodkan, memaklumkan dan/atau membincang dengan Defendan-Defendan mengenai mana-mana pesakit-pesakit yang gagal membuat pembayaran.

Plaintif telah gagal, cuai dan/atau enggan merekodkan dalam buku Perniagaan dan mengeluarkan resit bagi pembayaran penginapan yang diterima bagi pesakit-pesakit seperti berikut: No. Nama pesakit Pembayaran tidak direkod Harga setiap bulan Jumlah a. Foon Sam Nboi @ Phoon Ngan • Mac (2019) RM1,100.00 RM44,300.00 • Mei, Ogos, & September (2019) • November,

• Mac, April, Mei, Jun, Julai, Ogos, September, Oktober

• Januari, Februari, Mac, April, Mei, Jun, Julai, Ogos, September, Oktober, November, Disember (2021) RM1,400.00 Oktober, November, Disember (2021) • Jan, Mac, April, Mei, Jun, Julai (2022) b. Teong Ah Peng • Mei (2016) • November (2017) • Jun (2018) • Januari, Ogos, September, November & Disember 2019 RM900.00 RM1,000.00 RM7,900.00 • November, Disember (2018) • Januari, Februari, Mac, April, Jun, Julai, Ogos, September, Oktober,& November (2019) c. Ung Ah Toe (deceased) • Oktober (2016) • Februari, April, Mei, Jun, Julai, Ogos, Oktober, November

RM1,000.00 RM15,600.00 d. Koo Kim • September (2020) RM1,500.00 RM9,000.00 e. Choy Swee Kan • April (2021) RM1,500.00 f. Lee Geak Chin (deceased) • September, Oktober, November, Disember (2017) • Januari, Februari, Mac, April (2018) RM500.00 g. Kan Choi Leng RM4,000.00 Jumlah RM83,600.00

Plaintif tidak mengemukakan dokumen atau rekod sepenuhnya untuk menyokong perbelanjaan seperti yang dinyatakan oleh Plaintif.

Setelah penelitian buku dan rekod Perniagaan, Defendan-defendan mendapati amaun perbelanjaan bagi pembaikan dan penyelenggaran yang direkod adalah berlebihan daripada amaun benar dibelanjakan sebanyak RM10,133.20 seperti berikut: Tahun 2019 Rekod buku (RM) Amaun benar (RM) a. Januari 2,316.00 731.00 b. Februari 1,483.00 300.00 c. Mac 1,280.00 1,300.00 d. April 1,620.00 - e. Mei 2,088.00 - 14,433.50 6,939.20 Tahun 2020 Rekod buku (RM) Amaun benar (RM) m. Januari 666.00 1,630.00 n. Februari 1,536.00 855.00 o. Mac 124.00 124.00 p. April 300.00 370.00 q. Mei 1,116.00 1,004.10 r. Jun 379.00 650.00 s. Julai 160.00 120.00 t. Ogos 842.00 892.00 u. September 789.00 - v. Oktober 1,160.00 440.00 w. November 465.00 - x. Disember 493.00 60.00 8,030.00 6,145.10 Tahun 2021 Rekod buku (RM) Amaun benar (RM) y. Julai 436.00 180.00 z. Ogos 550.00 420.00 aa. September 580.00 467.00 bb. Oktober 880.00 497.00 cc. November 380.00 508.00 2,826.00 2,072.00 Jumlah 25,289.50 15,156.30 Jumlah berlebihan

Pada 17.8.2022, Plaintif bersama Defendan-Defendan telah mengadakan satu mesyuarat untuk berbincang mengenai Perniagaan tersebut dan dalam mesyuarat tersebut, Plaintif dan Defendan-Defendan telah bersetuju bahawa: • Semua pekongsi meminta sesalinan penyata akaun bank perkongsian sejak tahun 2020; • Plaintif menyerahkan semua dokumen perkongsian yang relevan kepada Nguk Siew Ling sebelum 1.9.2022; • Plaintif digantung bertugas bermula dari 1.9.2022 selama satu bulan; dan • Semua pekongsi akan ditambah sebagai penandatangan ke dalam akaun perkongsian di Public Bank.

Pada 17.8.2022, Plaintif bersama Defendan-Defendan telah mengadakan satu mesyuarat untuk berbincang mengenai Perniagaan tersebut dan dalam mesyuarat tersebut, Plaintif dan Defendan-Defendan telah bersetuju bahawa: • Semua pekongsi meminta sesalinan penyata akaun bank perkongsian sejak tahun 2020; • Plaintif menyerahkan semua dokumen perkongsian yang relevan kepada Nguk Siew Ling sebelum 1.9.2022; • Plaintif digantung bertugas bermula dari 1.9.2022 selama satu bulan; dan • Semua pekongsi akan ditambah sebagai penandatangan ke dalam akaun perkongsian di Public Bank.

Plaintif telah gagal, cuai dan/ atau enggan mematuhi segala yang telah dipersetujui dalam mesyuarat tersebut.

Selanjutnya, apabila Defendan-Defendan telah menyoal Plaintif berkenaan tindakan-tindakan Plaintif seperti di atas, Plaintif telah mengaku bahawa beliau telah mengambil wang daripada Perniagaan tersebut tanpa alasan yang kukuh, pengetahuan dan persetujuan Defendan-Defendan.

Defendan-Defendan kemudiannya telah meminta Plaintif membayar balik wang yang diambil oleh Plaintif daripada Pernigaan tersebut tanpa alasan yang kukuh, pengetahuan dan persetujuan Defendan-Defendan.

Pada 23.8.2023, Plaintif secara sukarela, tanpa paksaan, ugutan dan gangguan dari mana-mana pihak, bersetuju membayar RM150,000.00 kepada Defendan-Defendan.

Oleh itu, Plaintif secara sukarela bersetuju, tanpa paksaan, ugutan dan gangguan daripada mana-mana pihak, membayar balik RM60,000.00 kepada Defendan-Defendan dengan serta merta pada 23.8.2022.

Plaintif juga bersetuju memulangkan baki sebanyak RM90,000.00 secara ansuran melalui pemotongan daripada dividen bulanan Perniagaan tersebut dan persetujuan semua pihak telah direkodkan tanpa paksaan, ugutan dan gangguan daripada mana-mana pihak.

Anak perempuan Plaintif, Chen Wai San dan Plaintif sendiri telah merayu Defendan-Defendan untuk memaafkan Plaintif selepas mengaku bahawa beliau telah mengambil wang daripada Perniagaan tersebut tanpa alasan yang kukuh, pengetahuan dan persetujuan Defendan-Defendan.

Oleh itu Defendan-Defendan menafikan ada apa-apa serangan atau paksaan terhadap Plaintif.

Sama ada Defendan-Defendan telah diperkayakan secara tidak patut (‘unjustly enriched’) dengan wang berjumlah RM60,000.00 yang telah dirampas daripada Plaintif.

Sama ada wang RM60,000.00 telah dibayar oleh Plaintif secara paksaan (‘under coercion’) kepada Defendan-Defendan yang melakukan serangan kepada Plaintif dan Plaintif berhak menerima ganti rugi am yang bakal ditaksirkan akibat dakwaan serangan tersebut.

Sekiranya persoalan-persoalan di perenggan (1) dan (2) di atas dijawab secara afirmatif, sama ada Defendan-Defendan bertanggungjawab untuk membayar kembali jumlah wang sebanyak RM60,000.00 kepada Plaintif.

Sama ada Defendan-Defendan, khususnya, Defendan Pertama dan Defendan Keempat, telah secara bersama dan/atau berasingan melakukan tort serangan terhadap Plaintif.

Sekiranya persoalan di perenggan (4) di atas dijawab secara afirmatif, sama ada Defendan-Defendan bertanggungjawab untuk membayar ganti rugi am yang akan ditaksirkan oleh Mahkamah.

Sama ada Defendan-Defendan merampas RM60,000.00 daripada Plaintif.

Sama ada Plaintif telah gagal, cuai dan/atau enggan merekodkan transaksi-transaksi Perniagaan dalam buku rekod Perniagaan secara tepat dan mengambil wang daripada Perniagaan tersebut tanpa alasan kukuh, pengetahuan dan persetujuan Defendan-Defendan.

Sama ada Plaintif telah mengaku mengambil wang daripada Perniagaan tersebut dan secara sukarela bersetuju membayar RM150,000.00 sebagai pembayaran balik kepada Defendan-Defendan.

Sama ada Plaintif telah secara sukarela membayar RM60,000.00 kepada Defendan-Defendan sebagai bayaran separa RM150,000.00.

Dengan hormat, mahkamah mendapati terdapat hanya dua isu pokok yang perlu diputuskan bagi kes ini iaitu: a. Sama ada wang RM60,000.00 telah dibayar oleh Plaintif secara paksaan (‘under coercion’) kepada Defendan-Defendan yang melakukan serangan kepada Plaintif dan Plaintif berhak menerima ganti rugi am yang bakal ditaksirkan akibat dakwaan serangan tersebut; dan b. Sekiranya persoalan-persoalan di perenggan (a) dan (b) di atas dijawab secara afirmatif, sama ada Defendan-Defendan bertanggungjawab untuk membayar kembali jumlah wang sebanyak RM60,000.00 kepada Plaintif.

Ianya adalah prinsip undang-undang mantap bahawa beban undang-undang untuk membuktikan kes adalah terletak kepada Plaintiff sepanjang masa. Mahkkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Rayuan di dalam kes Telekom Malaysia Bhd v KLK Electronic Sdn Bhd [2019] 4 MLJ 631; [2019] 1 LNS 522; [2019] dimana prinsip ini telah dijelaskan seperti berikut: “It is a fundamental principle of law that in a civil case, the legal burden of proof lies on the party who brings the claim. The evidential burden may shift to the Defendan once the Plaintiff has established a prima facie case. This principle was stated by the Court of Appeal in the recent case of Gerard Jude Timothy Pereira v. Kasi a/l KL Palaniappan [2017] 1 LNS 889; [2017] 6 MLJ 54 at para. [35] as follows: “[50] As rightly pointed out by the learned trial judge himself, in a civil case the plaintiff bears both the legal and evidential burden of proof (see ss. 101 and 103 Evidence Act 1950 ). It is also trite law that legal burden is imposed by law and remains with the Plaintiff throughout the trial and never shifts to the Defendant. On the other hand, evidential burden moves to and fro between the Plaintiff and the Defendant depending on the state of the evidence introduced at any one stage of the trial, and unless and until the plaintiff discharges his evidential burden by establishing a prima facie case, there is no burden on the Defendant to prove his defence, no matter how weak his defence might be.”

Kes Mahkamah Rayuan di atas telah merujuk kepada Seksyen 101 dan Seksyen 103 Akta Keterangan 1950 bagi menerangkan maksud beban pembuktian. Seksyen 101 dan 103 Akta Keterangan 1950 dilampirkan: Burden of proof

(1) Whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist.

Burden of proof as to particular fact The burden of proof as to any particular fact lies on that person who wishes the court to believe in its existence, unless it is provided by any law that the proof of that fact shall lie on any particular person.

84.

Dengan hormat, Plaintif di dalam tindakan ini tidak berjaya melepaskan beban pembuktian tuntutannya seperti diperuntukkan di dalam Seksyen 101 dan Seksyen 103 Akta Keterangan 1950 melalui keterangan dokumentar dan keterangan lisan saksi-saksi Plaintif.

Oleh kerana pihak Defendan-Defendan memilih untuk tidak menjawab kes Plaintif, isu yang perlu diputuskan mahkamah hanyalah isu samaada tuntutan Plaintiff berjaya dibuktikan dan adakah plaintif berhak mendapat bayaran pemulangan wang yang telah diberikan kepada Defendan-Defendan dan berhak menerima ganti rugi am bagi serangan yang telah dilakukan oleh Defendan-Defendan ke atasnya.

Namun begitu, apabila Defendan-Defendan memilih untuk berhujah “Tiada Kes Untuk Dijawab” bukanlah membawa maksud mahkamah harus menerima seratus peratus dakwaan Plaintif tanpa meneliti sekiranya Plaintif telah melepaskan beban pembuktiannya di dalam tuntutannya di mahkamah.

Mahkamah merujuk kepada kes Tech Food Ingredients Sdn Bhd & Anor v Blue Seal (M) Sdn Bhd & Ors dan kes lain [2024] MLJU 243 di mana Mahkamah Tinggi menjelaskan faktor-faktor yang perlu dipertimbangkan oleh mahkamah bagi kes di mana Defendan memilih untuk Tiada Kes Untuk Dijawab seperti: “It is for the plaintiff to prove his case on a balance of probabilities and the fact that the defendant has led no evidence or called no witnesses does not absolve the plaintiff from discharging his or her burden in law. The mere fact that the defendant elects not to lead evidence does not mean that all the plaintiff’s evidence is automatically to be believed. The defences of the defendant are not under consideration. It is the plaintiff’s case that is to be scrutinised for the sole purpose of establishing whether the plaintiff has proved his or her case on a balance of probabilities. A submission of “no case to answer” can be on the basis that: accepting the plaintiff’s evidence at face value, no case has been established at law; or the evidence led for the plaintiff is so unsatisfactory or unreliable that the court should find that the burden of proof has not been discharged. Even though the defendant does not call any evidence, it does not mean that the trial judge must believe everything the plaintiff has adduced.”

Di dalam kes ini, memandangkan Defendan-Defendan memilih untuk “Tiada Kes Untuk Dijawab,” Pembelaan Defendan-Defendan tidak terpakai dan tidak perlu dirujuk oleh Mahkamah.

Ini adalah berdasarkan kes Mahkamah Tinggi Leolaris (M) Sdn Bhd v. Bumiputra Commerce Bank Bhd [2009] 10 CLJ 234 (HC) yang memperuntukkan: “[23] In a submission of no case to answer, the defences pleaded are not under consideration. To put it bluntly, on such an occasion the defendant is actually saying that it need not bother to offer and lead any evidence on any of the pleaded defences because the plaintiff’s case is bad as it has not been made out and ought therefore to be dismissed without more. It is still the plaintiff’s case that is scrutinised for the sole purpose of establishing whether the defendant has made a right submission. If the submission is properly taken on the law and on the facts, then the plaintiff’s case would be dismissed. However, where the defendant fails in its submission and the plaintiff succeeds in discharging the burden of proof, the plaintiff’s case will be allowed. That is why it is said that the defendant will stand or fall by the submission.”

Dengan hormat, pada hemat mahkamah, berdasarkan keterangan saksi-saksi Plaintif dan keterangan dokumentar yang telah diterima mahkamah, versi defendan-defendan melalui hujahannya adalah lebih meyakinkan dari dakwaan Plaintif di dalam tuntutan ini.

Di dalam tindakan ini versi Plaintif dan Defenden-Defendan adalah berbeza sama sekali. Tuntutan Plaintif adalah bagi pengembalian semula wang yang telah diberikan kononnya secara paksaan, namun tiada sebarang saksi kejadian paksaan dikemukakan selain dari keterangan Plaintif.

Keterangan dokumentar yang diterima Mahkamah dan difailkan di dalam Ikatan Dokumen Bersama adalah seperti Surat Bertarikh 23.8.2022 yang ditandatangani oleh Plaintif dan Defendan-Defendan yang menyatakan Defendan-Defendan telah menerima sejumlah RM 60,000.00 dari Plaintif dan baki RM90,000 adalah dibayar secara ansuran yang akan ditolak melalui dividen bulanan.

Surat ini tidak dipertikaikan keesahannya dan walaupun Plaintif mendakwa beliau telah dipaksa menandatangani surat ini, dakwaan ini tidak disokong oleh mana-mana keterangan saksi atau dokumentar kecuali laporan polis Plaintif di mana hasil sisatan laporan tersebut tidak dirujuk kepada mahkamah.

Versi Defendan-defendan di dalam hujahannya adalah lebih meyakinkan yakni jumlah RM 60,000 telah diberikan secara sukarela dan surat bertarikh 23.8.2022 yang telah ditandatangani Plaintif dan Defendan-Defendan juga menyokong versi Defendan-Defendan tersebut bahawa ianya diberikan secara sukarela kerana keesahaan surat tersebut tidak dipertikaikan dan elemen paksaan tidak dibuktikan.

Versi Plaintif yang mendakwa beliau dipaksa memberikan wang dan wang dirampas daripadanya di kaunter bank oleh Defendan Keempat yang berusia 81 tahun semasa kejadian adalah tidak munasabah, tambahan pula tiada sebarang saksi kejadian di Bank tersebut dikemukakan atau sebarang rakaman video bagi menyokong dakwaannya.

Oleh itu, isu pertama iaitu samaada Plaintif telah dipaksa untuk menyerahkan RM60,000.00 adalah negatif kerana tidak dibuktikan.

Manakala, hujahan Defendan-Defendan yang mendakwa Plaintif gagal merekodkan sesetengah transaksi bayaran yang dibuat di Pusat Penjagaan adalah disokong oleh keterangan Plaintif sendiri semasa disoal balas oleh peguam Defendan-Defendan: sometime let’s say the paper work, sometime also I missed out, who do I claim from? “Now maybe one of the two transaction I miss out they can’t claim from me,

Keterangan Plaintif di atas yang sejajar dengan dakwaan Defendan-Defendan menjadikan versi kes Defendan-Defendan adalah lebih munasabah dan meyakinkan bahawa RM 60,000.00 telah diserahkan secara sukarela oleh Plaintif yang telah mengaku tidak merekodkan sesetengah bayaran kepada Pusat Penjagaan dan bayaran tersebut adalah untuk tujuan bayaran balik sebahagian jumlah wang yang telah diambil secara salah dari Perjanjian Perkongsian bertarikh 24.8.2022.

Mahkamah berpendapat bahawa oleh kerana penerimaan wang berjumlah RM 60,000 telah diserahkan sehari sebelum Perjanjian Perkongsian, dan tiada sebarang bukti bahawa Plaintif telah dipaksa menyerahkan wang RM 60,000 tersebut kepada kesemua Defendan, maka Plaintif tidak berhak mendapat pemulangan semula wang tersebut yang diberikan secara sukarela mengikut persetujuan semua pekongsi-pekongsi yang diterjemahkan di dalam Surat Bertarikh 23.8.2022 dan Perjanjian Perkongsian bertarikh 24.8.2022.

Mahkamah merujuk kepada kes Mahkamah Rayuan Saycon Construction Sdn Bhd v Rosado Tradeline Sdn Bhd [2018] 4 MLJ 652 di mana Mahkamah Rayuan telah mengenepikan perintah Mahkamah Tinggi yang telah memerintahkan bayaran “excess payment made under threat” kepada Plaintif kerana ugutan dan paksaan tidak dibuktikan dilakukan oleh Defendan walaupun Plaintif telah membuat laporan polis berkenaan ugutan dan paksaan: “The judge awarded the sum of RM201,057 being excess payment made by the plaintiff to the defendant under threat. However, in the evidence, there was absolutely no mention of any threat or coercion by the defendant in respect of payment of RM201,057. The police reports were lodged months later by the plaintiff. There was evidence that there was no physical threat for the plaintiff to make payment. This piece of evidence that the defendant dare not inflict any physical violence negated the element of threat (see para 51).”

Fakta di atas sekaligus menjawab isu kedua yakni, adakah Plaintif berhak menerima pemulangan semula RM 60,000.00, iaitu tidak berhak.

Plaintif di dalam kes ini telah menuntut ganti rugi am, ganti rugi teruk/tauladan terhadap tekanan fizikal dan mental yang dialaminya, secara spesifiknya, dakwaan-dakwaan di Perenggan 34 (g) dan (h) Penyata Tuntutan.

Para 34(g) Penyata Tuntutan mendakwa Plaintif telah berasa tertekan, mengalami stres dan telah berasa malu untuk terus bekerja di tempat Perniagaan selepas gangguan-gangguan dan serangan oleh Defendan-Defendan.

Manakala Para 34(h) Penyata Tuntutan mendakwa pada 15.9.2022, Plaintif telah meletak jawatan sebagai pengurus tempat Perniagaan akibat daripada semua gangguan dan serangan Defendan-Defendan, yang telah menyebabkan tekanan mental dan fizikal terhadap Plaintif.

Dengan hormat, dakwaan-dakwaan ini tidak disokong oleh mana-mana keterangan saksi pakar mahupun fakta dari perlakuan Plaintif selepas kejadian serangan dikatakan berlaku.

Fakta Plaintif masih terus bekerja di Pusat Jagaan sehingga 30 September 2022 secara sukarela selepas kejadian “serangan dan rampasan wang di bank” adalah tidak menyokong dakwaannya bahawa beliau mengalami tekanan mental dan fizikal.

Walaupun SP1 memberi keterangan bahawa Plaintif mengalami stress, tekanal mental dan fizikal selepas kejadian, namun, SP1 bukanlah seorang yang diiktiraf secara professional untuk memberi penilaian yang tepat terhadap kesihatan mental Plaintif.

Pada hemat Mahkamah, Plaintif sewajarnya mengemukakan laporan perubatan berkenaan kesihatan mentalnya bagi menyokong tuntutan ganti rugi bagi tekanan mental dan fizikal yang beliau hadapi.

Mahkamah merujuk kepada kes Datuk Mohd Ali Bin Hj Abdul Majid & Anor v Public Bank [2014] 4 MLJ 465 di mana ianya telah diperuntukkan bahawa setiap tuntutan ganti rugi perlu dibuktikan:- [32] It is trite law that a claimant claiming damages must prove that he has suffered the damage. The claimant has the burden of proving both liability and quantum of damages, before he can recover the sum claimed. This follows from the general rule that the burden of proving a fact is upon him who alleges it and not upon him who denies it, so that where a particular allegation forms an essential part of a person’s case, the proof of such allegation falls on him (sees 103 of the Evidence Act 1950). If he fails to prove both the liability and the quantum of damages, he loses the action. [33] Therefore, in a claim for damages, it is not sufficient for the plaintiff to merely state the amount of damages that he is claiming, he must prove the damage that he had in fact suffered to the satisfaction of the court…

Berdasarkan dokumen-dokumen dan keterangan saksi-saksi Plaintif, hujahan bertulis dan hujahan balasan kedua-dua pihak, di atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah mendapati Plaintiff tidak berjaya membuktikan tuntutannya terhadap Defendan di prayer (a), oleh itu tuntutan Plaintif ditolak dengan kos dan skala mengikut aturan biasa Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012. BERTARIKH 20 DISEMBER 2024 DISEDIAKAN OLEH ADILAH MOHTAR MAJISTRET MAHKAMAH MAJISTRET SIVIL (1) IPOH PERAK DARUL RIDZUAN Pihak – Pihak Cik Yogalretchumy K Ravichandaran dan Cik Kuljeet Kaur dari Tetuan Jasper Hee Partnership bagi pihak Plaintif; Encik James Huntzen Ong dan Encik Ong Hui Xue dari Tetuan Chan & Associates