Lee Heng Pui v Tenaga Nasional Berhad (BA-12B-32-04/2023)

Lai Yau Fatt [No. K/P: 820725-12-5139] [Dahulunya Berniaga Sebagai KYF Technology Enterprise (No. Perniagaan: 002734546-U)]

Chan Tiam Fook [No. K/P: 710907-04-5191] [Dahulunya Berniaga Sebagai KYF Technology Enterprise (No. Perniagaan: 002734546-U)]

Cho Joon Chong [No. K/P: 650824-04-5135] [Berniaga Sebagai KYF Technology Enterprise (No. Perniagaan: 002734546-U)] − Pihak-Pihak Ketiga) [Diputuskan oleh Tuan Osman Affendi Bin Mohd Shalleh, Hakim Mahkamah Sesyen Selayang pada 4-4-2023] ALASAN PENGHAKIMAN Pengenalan [1] Tenaga Nasional Berhad tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah ini yang membenarkan rayuan oleh Lee Heng Pui. Bagi tujuan alasan penghakiman ini. Pihak-pihak dirujuk sebagaimana mereka di Mahkamah Sesyen iaitu Plaintif (TNB/Perayu) dan Defendan (Lee Heng Pui/Responden). [2] Pada peringkat rayuan di Mahkamah ini, Defendan merayu terhadap keseluruhan keputusan Tuan Hakim Mahkamah Sesyen, Mahkamah Sesyen Selayang yang bijaksana (selepas ini disebut “Tuan HMS”) yang memutuskan bahawa di atas imbangan kebarangkalian Plaintif berjaya membuktikan tuntutannya terhadap Defendan dan Tuan HMS mengawardkan Plaintif jumlah kerugian sebanyak RM101,406.90 dengan kos mengikut skala dan faedah ke atas jumlah penghakiman RM101,406.90 tersebut pada kadar 5% setahun yang dikira dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian sepenuhnya. [3] Pada 26-7-2023, Mahkamah ini memutuskan untuk mengenepikan keputusan Tuan HMS dan membenarkan rayuan oleh Defendan/Perayu seperti yang berikut:

jumlah kerugian sebanyak RM53,883.46 dibayar oleh Perayu/Defendan kepada Responden/Plaintif;

faedah pada kadar 5% setahun ke atas jumlah penghakiman sebanyak RM53,883.46 dikira dari tarikh penghakiman rayuan ini sehingga penyelesaian sepenuhnya; dan

kos rayuan sebanyak RM6,000.00 tertakluk kepada fi alokatur dibayar oleh Responden/Plaintif kepada Perayu/Defendan. [4] Alasan penghakiman ini mengandungi sebab mengapa Mahkamah ini pada peringkat rayuan membenarkan rayuan oleh Perayu/Defendan dan sekaligus mengenepikan keputusan Tuan HMS. Latar belakang fakta [5] Dalam pernyataan tuntutan, ganti rugi yang dipohon oleh Tenaga Nasional Berhad (TNB) terhadap Lee Heng Pui adalah sebanyak RM562,729.95. Ini ialah kerugian hasil akibat daripada terdapatnya jumlah penggunaan tenaga elektrik di premis milik Lee Heng Pui beralamat di Rawang, Selangor yang tidak direkodkan untuk tempoh dari 19-12-2014 sehingga 8-8-2018 (lebih kurang 3 tahun 8 bulan) yang berpunca daripada pengusikan pada pepasangan meter di premis Defendan. [6] Dalam pernyataan tuntutan, Plaintif memplidkan bahawa –

Defendan ialah pengguna berdaftar melalui akaun berdaftar dengan Plaintif bagi premis yang beralamat di Rawang, Selangor.

sepanjang tempoh penggunaan bekalan elektrik, Defendan membayar bagi tenaga elektrik yang dibekalkan melalui bil-bil yang dikeluarkan oleh Plaintif.

pada 8-8-2018, berdasarkan pemeriksaan kakitangan/pekerja Plaintif ke atas pepasangan meter/meter di premis Defendan, Plaintif mendapati terdapat pengusikan pada pepasangan meter/meter yang mana didapati terdapat pendawaian terus dari busbar sebelum cut-out tanpa melalui meter ke Distribution Board (DB) pengguna bagi ketiga-tiga fasa dan neutral.

berdasarkan butiran penemuan oleh Plaintif, Plaintif menegaskan bahawa adalah jelas wujudnya pengusikan pada pepasangan meter/meter di premis Defendan yang mana ia juga merupakan bukti bahawa suatu kesalahan di bawah seksyen 37(1), (3) dan/atau (14) Electricity Supply Act 1990 (Akta 447) telah dilakukan pada pepasangan meter/meter di premis Defendan.

semasa pemeriksaan, Plaintif telah merekodkan segala pengusikan dan kejanggalan yang wujud pada pepasangan meter/meter pada Borang Pemeriksaan dan Pengujuan Pepasangan Meter – Arus Penuh 3 Fasa.

kemudiannya, Plaintif telah membaiki/membetulkan pepasangan meter/meter di premis Defendan dengan menanggalkan wayar sambungan terus tersebut.

selanjutnya, pada tarikh yang sama juga (8-8-2018) kakitangan Plaintif telah membuat laporan polis.

akibat pengusikan tersebut, pepasangan meter/meter di premis Defendan tidak dapat berfungsi dengan baik dan sempurna serta gagal merekodkan bacaan penggunaan arus selektrik yang sebenar selaras dengan bekalan elektrik yang diberikan pada setiap masa yang material.

hasil ujian lanjut oleh Plaintif ke atas pepasangan meter/meter di premis Defendan, Plaintif mendapati bahawa meter tersebut gagal merekodkan bacaan elektrik akibat gangguan serta pengusikan tersebut memandangkan bekalan elektrik diambil dengan membuat sambungan secara terus tanpa melalui meter.

ini bermakna terdapat perbezaan jumlah pada bil-bil serahan setiap bulan dan bil-bil sebenar yang sepatutnya dikeluarkan oleh Plaintif, di mana jumlah bil yang diserah kepada Defendan adalah kurang berbanding dengan bekalan elektrik yang diberikan. [7] Selanjutnya, Plaintif memplidkan pengiraan berdasarkan purata penggunaan dari Beban Kehendak Maksima (BKM), memandangkan bekalan elektrik diambil dengan membuat sambungan secara terus tanpa melalui meter dan/atau pengujuan kejituan tidak dapat dilaksanakan dan/atau tidak mempunyai nilai arus utama di mana BKM hendaklah dirujuk semasa permohonan bekalan elektrik dibuat oleh Defendan (pengguna). [8] Plaintif mendapati bahawa tempoh mulai dari 19-12-2014 hingga 8- 8-2018 jumlah penggunaan tenaga elektrik yang dibekalkan kepada Defendan yang tidak direkodkan ialah sebanyak RM562,279.95 termasuk kos operasi dan jumlah lain. Butir-butir kerugian Plaintif diperihalkan perenggan 13 (i) hingga (v) pernyataan tuntutan. [9] Dalam pembelaan, Defendan memplidkan bahawa –

premis Defendan tidak pernah digunapakai oleh Defendan sejak pengambilan milikan kosong dari pemaju melalui surat serahan kunci bertarikh 18-7-2014.

premis Defendan disewa kepada penyewa pertama melalui Perjanjian Sewa bertarikh 5-12-2017 yang bermula dari 1-12-

2017.

penyewa tersebut adalah pengguna yang pertama menggunakan bekalan elektrik premis tersebut sejak pengambilan kunci daripada pemaju. Defendan bukan pengguna sebenar elektrik dan pada masa yang material, elektrik digunakan oleh penyewa, maka Defendan tidak tahu terdapat pemeriksaan meter pada 8-8-2018.

walaupun Defendan adalah pengguna berdaftar elektrik, Plaintif gagal memberi apa-apa notis kepada Defendan berkenaan pemeriksaan meter pada 8-8-2018.

Plaintif telah gagal memberi butiran apakah yang dimaksudkan dengan Distribution Board (DB) dan kecacatan ini tidak boleh diperbaiki melalui keterangan.

Defendan tiada pengetahuan berkenaan hasil-hasil pemeriksaan yang dicatat dalam Borang Pemeriksaan. Defendan menegaskan Plaintif telah gagal menyerahkan Borang Pemeriksaan tersebut kepada Defendan sehingga hari ini dan kegagalan tersebut adalah satu kesalahan sekiranya tidak ada alasan yang munasabah diberikan. Borang Pemeriksaan harus diserahkan sebagai pra-syarat sebelum tuntutan difailkan dan/atau kegagalan tersebut tidak boleh membangkitkan apa-apa kes prima facie terhadap Defendan di bawah Seksyen 38 (4) Electricity Supply Act 1990 (Akta 447).

berkenaan dengan laporan polis Plaintif, tiada siasatan polis ke atas Defendan bagi tuduhan ini.

berkenaan dengan pengiraan, Defendan menegaskan bahawa Plaintif gagal memberi butiran apakah dasarnya pengiraan yang bermula pada 19-12-2014 dan kegagalan tersebut menyebabkan satu kejutan yang tidak harus dibenarkan dalam prosiding sivil serta Plaintif juga gagal memplidkan secara spesifik apakah kaedah pengiraan yang digunakan. Defendan menegaskan pengiraan Plaintif adalah keterlaluan (excessive) dan tidak munasabah atau tidak adil (not reasonable or not fair). Pengiraan yang keterlaluan tersebut juga merupakan satu pengkayaan yang tidak patut (unjust enrichment). [10] Defendan telah memperoleh Perintah untuk mengeluarkan Notis Pihak Ketiga (Dikeluarkan menurut perintah oleh Tuan HMS bertarikh 1- 4-2022) terhadap pengarah-pengarah syarikat KYF TechAnology Enterprise (No. Perniagaan: 002734546-U)], di mana tempoh tuntutan Plaintif bagi elektrik terkurang caj telah merangkumi tempoh semasa Premis tersebut disewakan kepada KYF Technology Enterprise dan oleh itu Pihak Ketiga adalah bertanggungjawab terhadap pepasangan meter di premis Defendan tersebut sejak 27-7-2018 hingga tamat tempoh sewa tersebut. [11] Pada 31-5-2022, perbicaraan penuh diteruskan dengan tuntutan antara Plaintif dan Defendan sahaja. Pendengaran prosiding Pihak Ketiga di antara Defendan (pemilik premis) dengan KYF Technology Enterprise (penyewa) tidak diadakan bersekali. [12] Pada akhir perbicaraan, Tn HMS memutuskan bahawa Plaintif telah membuktikan tuduhan pengusikan meter di atas imbangan kebarangkalian dan menaksirkan semula tuntutan kerugian hasil kepada RM101,406.90 selepas mengambil kira tempoh premis kosong selama 3 tahun di subjek premis. [13] Selepas suatu perbicaraan penuh, Tuan HMS telah menilai keterangan di hadapannya mengenai 2 elemen yang berikut:

elemen pertama: Sama ada berlaku pengusikan kepada pepasangan meter di premis Defendan; dan

elemen kedua: Berapakah jumlah kerugian yang dialami oleh Plaintif akibat daripada pengusikan tersebut. Dapatan fakta dan analisis undang-undang oleh Tuan HMS: [14] Tuan HMS telah menemui dan mencapai dapatan fakta bahawa Plaintif berjaya membuktikan elemen berlakunya pengusikan kepada pepasangan meter di premis Defendan melalui keterangan 2 orang saksi, iaitu Ketua Pasukan (SP1) dan Pembantu kepada Ketua Pasukan (SP2). [15] Kedua-dua saksi iaitu SP1 dan SP2 ini adalah pekerja-pekerja Plaintif yang menjalankan Pemeriksaan di premis Defendan. Tuan HMS telah menilai keterangan semua saksi Plaintif khususnya SP1 dan SP2. [16] Mahkamah ini mendapati Tuan HMS dalam alasan penghakimannya memperhalusi keterangan pihak-pihak dan menyatakan −

keterangan SP1 adalah yang paling penting dalam membuktikan berlaku pengusikan kepada pepasangan meter di premis defendan kerana SP1 adalah orang yang secara langsung membuat pemeriksaan secara fizikal di premis Defendan dalam Pemeriksaan tersebut.

setelah mendengar keterangan yang diberikan oleh saksi-saksi Plaintif serta meneliti ekshibit yang dikemukakan dan direkodkan, Tuan HMS mendapati tiada sebab untuk Tuan HMS meragui dan seterusnya menolak keterangan yang dikemukakan. Tiada apa-apa keterangan yang dikemukakan oleh Defendan yang pada pendapat Tuan HMS, menggugat kebolehpercayaan terhadap saksi-saksi Plaintif, dan seterusnya keterangan dan bukti yang dikemukakan oleh saksi-saksi Plaintif.

pada hakikatnya, pemasangan kabel untuk pendawaian terus yang ditemui dalam Pemeriksaan di premis Defendan yang bukanlah sebahagian daripada pepasangan meter/meter Plaintif jelas menunjukkan ia merupakan suatu pengusikan dalam konteks Electricity Supply Act 1990 (Akta 447).

Defendan cuba menunjukkan kepada Mahkamah bahawa apa yang telah ditemui oleh Plaintif melalui Pemeriksaan tersebut bukanlah suatu pengusikan yang dilakukan oleh Defendan. Sebaliknya ia merupakan suatu “kecurian” yang berlaku pada bahagian di bawah kawalan Plaintif dan ia bukannya suatu kes pengusikan meter di bawah Electricity Supply Act 1990 (Akta 447).

Tuan HMS telah menggunapakai dan membuat keputusan berdasarkan keputusan nas undang-undang kes (keputusan mahkamah tertinggi), memutuskan bahawa “kecurian” elektrik yang dilakukan oleh pencuri elektrik melalui pendawaian terus tidak melibatkan pengusikan meter dan/atau pepasangan meter, dan oleh itu Defendan tidak seharusnya dipertanggungjawab di bawah Electricity Supply Act 1990 (Akta 447) terhadap “kecurian” elektrik yang dilakukan oleh pencuri elektrik adalah suatu helah Defendan untuk mengelakkan liabiliti dalam pengusikan yang telah berlaku di premis Defendan dalam tindakan ini.

setelah berjaya membuktikan liabiliti, isu mengenai jumlah kerugian yang dialami oleh Plaintif akibat daripada pengusikan tersebut, Tuan HMS telah mendengar keterangan terperinci oleh SP3 dan berdasarkan pengiraan itu maka jumlah yang diputuskan sebanyak RM101,406.90 hendaklah dibayar oleh Defendan kepada Plaintif. Persoalan: Adakah keputusan Tuan HMS khilaf dari segi fakta dan undang-undang? Analisis, Dapatan dan Keputusan [17] Mahkamah ini telah meneliti alasan penghakiman Tuan HMS di mana beliau menyatakan bahawa terdapat 2 elemen untuk memutuskan bahawa Plaintif berjaya membuktikan semua semua tuntutannya terhadap Defendan, iaitu − Elemen pertama: Sama ada berlaku pengusikan kepada pepasangan meter di premis Defendan? Elemen kedua: Berapakah jumlah kerugian yang dialami oleh Plaintif akibat daripada pengusikan tersebut? [18] Mahkamah ini berpendapat elemen pertama ialah intipati utama yang perlu diperhalusi oleh Tuan HMS sebelum menangani dan menjawab kepada elemen kedua. Dalam ertikata lain, elemen kedua itu ialah kesan dan akibat daripada dapatan kepada elemen pertama. [19] Tuan HMS memutuskan bahawa Plaintif telah berjaya membuktikan liabiliti maka bagi membuktikan kuantum iaitu jumlah kerugian yang dialami oleh Plaintif akibat daripada pengusikan tersebut melalui keterangan terperinci oleh SP3. Tetapi, pada peringkat rayuan, saya mendapati keterangan yang diperoleh daripada SP1 hanya diperihalkan dalam perenggan 10 (a), (b) dan (c) alasan penghakiman Tuan HMS dan kemudiannya menyatakan bahawa keterangan SP1 itu disokong dengan keterangan SP2. [20] Isu utama atau elemen pertama mengenai pengusikan kepada pepasangan meter tidak boleh dicapai dengan mudah. Pemeriksaan pepasangan meter/meter oleh Plaintif di premis Defendan hendaklah jitu dan jelas agar “tuduhan” bahawa berlaku pengusikan meter dan kecurian bekalan elektrik yang mengakibatkan apa-apa pengiraan yang terkurang caj boleh dituntut daripada Defendan (pengguna) sebagaimana peruntukan Electricity Supply Act 1990 (Akta 447). [21] Mahkamah ini berpuas hati dan mendapati keputusan Tuan HMS adalah khilaf dan gagal membuat penilaian kehakiman (judicial appreciation) berkenaan dengan fakta sebelum menggunapakai kepada peruntukan undang-undang sama ada Electricity Supply Act 1990 (Akta 447) mahupun keputusan mahkamah tertinggi daripadanya (Mahkamah Persekutuan, Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Tinggi). [22] Mahkamah ini berpendapat Tuan HMS amat menumpukan dapatan faktanya melalui keterangan saksi-saksi Plaintif tanpa mempertimbangkan dengan adil isu yang dibangkitkan oleh Defendan iaitu – “Defendan cuba menunjukkan kepada Mahkamah bahawa apa yang telah ditemui oleh Plaintif melalui Pemeriksaan tersebut bukanlah suatu pengusikan yang dilakukan oleh Defendan. Sebaliknya ia merupakan suatu “kecurian” yang berlaku pada bahagian di bawah kawalan Plaintif dan ia bukannya suatu kes pengusikan meter di bawah Electricity Supply Act 1990 (Akta 447).”. [23] Mahkamah ini ingin memetik kata-kata oleh Chief Justice of Singapore yang disiarkan dalam channelnewsasia.com bertajuk “Chief Justice cuts jail term of man who paid for fake Covid-19 vaccine, chides lower court judge” bertarikh 20-9-2023 seperti yang berikut: “… Chief Justice Sundaresh Menon chided the lower court judge for his ‘unsatisfactory’ judicial practice by lifting large chunks of the prosecution’s submissions for his grounds of decision. … Chief Justice Menon said that while the Court regards the lower court judge’s conduct ‘as wholly unsatisfactory from the perspective of considering what would amount to acceptable judicial practice’, it was not enough to cross the threshold for it to be regarded as ‘apparent bias’. … Where a court reproduces substantial portions of the submissions of one side, it opens itself to the charge that it has failed to apply a judicious mind and has simply, and without sufficient consideration and discernment, adopted the submission of one party. … Importantly, public confidence in the fairness of the judicial process will be significantly undermined if there are doubts as to the impartiality and rigour with which a case is appraised.”. [24] Penelitian Mahkamah ini adalah jelas di mana Tuan HMS banyak merujuk kepada keterangan 2 orang saksi utama Plaintif (SP1 dan SP2) semata-mata. Ini ditunjukkan sebagaimana dalam alasan penghakiman Tuan HMS, iaitu Tuan HMS mendasari keputusannya dan memdapat mendapat panduan dalam membuat analisa yang berasaskan dua elemen tersebut dengan merujuk dan mengaplikasi Electricity Supply Act 1990 (Akta 447) dan nas undang-undang kes yang berikut:

Mahkamah Persekutuan dalam kes Tenaga Nasional Bhd (TNB) v. Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd And Other Appeals [2021] 5 MLJ 937.

Mahkamah Persekutuan dalam kes Tenaga Nasional Bhd v. Ichi-Ban Plastic (M) Sdn Bhd And Other Appeals [2018] 3 MLJ 141.

Mahkamah Rayuan dalam kes Tenaga Nasional Berhad v. Asia Knight Bhd (Previously Known As Pahanco Corp Bhd) [2017] 5 MLJ 681.

Mahkamah Rayuan dalam kes Sumbang Projeks Sdn Bhd v. Tenaga Nasional Berhad [2014] MLJU 1813.

Mahkamah Tinggi dalam kes Megahock Pipes & Profile Manufacturing Sdn Bhd v. Tenaga Nasional Bhd and another appeal [2018] MLJU 2013.

Mahkamah Tinggi dalam kes Tenaga Nasional Berhad v. City Edible Ice Sdn Bhd [2016] MLJU 913.

Mahkamah Tinggi dalam kes Tenaga Nasional Bhd v Oscar Canary Sdn Bhd [2016] MLJU 1619; [2016] 1 LNS 1850. [25] Mahkamah ini telah meneliti prinsip undang-undang yang terkandung dalam semua nas undang-undang kes yang dirujuk oleh Tuan HMS, namun kegagalan Tuan HMS mengaplikasikan prinsip undang-undang kes ke dalam fakta kes di hadapannya adalah suatu yang khilaf. [26] Prinsip undang-undang kes yang dirujuk oleh Tuan HMS tidak boleh dipetik begitu sahaja apabila petikan prinsip tersebut adalah isu/persoalan yang dibangkitkan oleh Defendan yang gagal dijawab oleh Plaintif melalui keterangan saksi dan keterangan dokumentar, iaitu –

adakah Plaintif (TNB) dapat membuktikan acts of tampering under sub-ss 37(1), (3) and (14) untuk TNB meneruskan suatu tindakan sivil untuk memperoleh semula kerugian yang dialami oleh Plaintif (TNB)?

adakah kausa tindakan untuk memperoleh semula kerugian hasil termasuk dalam four corners of section 38(3) Electricity Supply Act 1990 (Akta 447)?

adakah Parlimen memberi hak secara statutori kepada Plaintif (TNB) untuk memperoleh penghakiman yang memihak kepada Plaintif (TNB) untuk memperoleh semula kerugian di bawah seksyen 38 (3) Electricity Supply Act 1990 (Akta 447) dengan menghendaki Plaintif (TNB) membuktikan meter tampering and loss of revenue by reason of tampering.

dalam kes Syarikat Kemajuan Timbermine Sdn Bhd v Kerajaan Negeri Kelantan Darul Naim [2015] 3 MLJ 609; [2015] 2 CLJ 1037) adalah diputuskan bahawa “Whilst the claim by TNB is based on statutory cause of action, the burden rests still on TNB to prove both liability and, assuming liability was established, to prove the quantum of the loss of revenue. It is for TNB to prove its case and satisfy the court that its claim is well founded before the court grants judgment on the claim.”. [27] Apabila Tuan HMS memetik keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Tenaga Nasional Bhd (TNB) V Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd And Other Appeals (supra), di mana Tn HMS merujuk kepada prinsip undang-undang yang berikut: “In our view, the question of irrebuttable or rebuttable presumptions does not arise insofar as sub-s 38(1) of the ESA 1990 is concerned. This is simply an inference that can be logically drawnfrom established fact. There is a rational relationship between the discovery of metal clamp and the inference to make that the customer caused the diversion to prevent full registration, reading and/or recording of electricity consumption by the meter. The fixing of a metal clamp at the Test Terminal Block of TNB’s meter leads to one logical conclusion that the meter had been tampered with. The law of evidence recognizes an abundance of inculpatory evidence and/or circumstances that leads to a single logical conclusion. It simply meant that the court is required to make logical inference and to attribute meaning to the evidence.”. (penekanan ditambah). [28] Mahkamah ini mendapati Tuan HMS gagal membuat logical inference and to attribute meaning to the evidence. Ini kerana, keterangan SP1 dan SP2 tidak kukuh untuk membuktikan berlakunya pengusikan pada pepasangan meter/meter di premis Defendan. [29] Dapatan fakta oleh Tuan HMS mengenai elemen pertama: sama ada berlaku pengusikan kepada pepasangan meter di premis defendan ialah – “[9] Bagi maksud membuktikan elemen berlaku pengusikan kepada pepasangan meter di Premis Defendan, Plaintif telah mengemukakan dua orang saksi, iaitu SP1 dan SP2. Kedua-dua SP1 dan SP2 ini adalah pekerja-pekerja Plaintif yang menjalankan Pemeriksaan. Pasukan Pemeriksaan tersebut dianggotai oleh tiga orang pekerja Plaintif, di mana SP1 mengetuainya dan SP2 membantu SP1 termasuklah dalam menjalankan tugasan mengambil gambar-gambar yang berkaitan semasa Pemeriksaan. [10] Keterangan SP1 adalah yang paling penting dalam membuktikan berlaku pengusikan kepada pepasangan meter di Premis Defendan kerana SP1 adalah orang yang secara langsung membuat pemeriksaan secara fizikal di Premis Defendan dalam Pemeriksaan tersebut. Antara lain, keterangan SP1 adalah seperti berikut:

dalam perenggan 23 Penyata Saksi Plaintif-1/PSP-1, SP1 telah mengesahkan bahawa akaun bagi pepasangan meter di premis Defendan adalah didaftarkan atas nama Defendan;

dalam perenggan 29 dan perenggan 30 PSP-1, SP1 telah menerangkan seperti berikut: “Saya telah memeriksa keadaan fizikal pepasangan meter tersebut di mana saya dapati bahawa sil terminal meter tiada. Saya kemudiannya telah melakukan pemeriksaan lanjut pada pepasangan meter tersebut di mana saya dapati terdapat pendawaian terus dari busbar pengguna sebelum cut-out tanpa melalui meter bagi ketiga-tiga fasa dan neutral ke DB (Distribution Board) pengguna. … Maksudnya ada pengusikan pada pepasangan meter tersebut.”.

dalam perenggan 33 PSP-1, SP1 telah menerangkan seperti berikut: “Memandangkan pengusikan yang dilakukan ini adalah melibatkan pendawaian terus, maka saya seterusnya telah mendapatkan bacaan penggunaan elektrik yang sebenar yang digunakan di premis menggunakan alat pengukur arus (multi meter) yang dilakukan saya dapati bahawa terdapat penggunaan/pergerakan arus bagi premis Defendan tersebut iaitu sebanyak 130Amp bagi fasa merah, 130Amp bagi fasa kuning dan 130Amp bagi fasa biru.”.

dalam perenggan 35 PSP-1, SP1 telah menerangkan seperti berikut: “Saya telah menanggalkan pendawaian terus pada Busbar. Saya turut menguji pepasangan meter tersebut sekali lagi di mana saya dapati bahawa ia kini berada dalam keadaan yang baik. Hasil ujian kejituan selepas pembetulan menunjukkan bacaan pertama adalah –

0.78%, bacaan kedua ialah 0.76% dan bacaan ketiga ialah – 0.75%.” Kabel pendawai terus dalam plastik dengan no. siri: 00139418, label: code station 6150 bertarikh 8.8.2018 telah dikemukakan kepada Mahkamah dan ditandakan sebagai ekshibit P6.”.

SP1 seterusnya sebagaimana yang diterangkan dalam perenggan 45 PSP-1 telah membuat laporan polis bagi Pemeriksan tersebut (mukasurat 1 dalam Ikatan B).”. [30] Selanjutnya, Tn HMS telah memutuskan bahawa keterangan SP1 berkaitan dengan pemeriksaan pada pepasangan meter/meter telah disokong oleh keterangan SP2 yang antara lain, memberi keterangan seperti yang berikut: “Saya telah ditugaskan untuk membantu ketua pasukan ketika pemeriksaan dijalankan yang mana saya turut bertanggungjawab untuk mengangkat peralatan untuk operasi serta menyediakan peralatan pemeriksaan di samping turut mengambil gambar-gambar yang berkaitan semasa pemeriksaan dijalankan.”. “Setelah memeriksa pepasangan meter/meter bagi memastikan maklumat pengguna dan maklumat meter, beliau (SP1) telah melakukan pemeriksaan fizikal ke atas pepasangan meter/meter tersebut.”. “Pertamanya, (SP1) telah memulakan pemeriksaan fizikal pada pepasangan meter/meter elektrik tersebut dengan memeriksa maklumat paparan meter, butiran keadaan sil-sil dan kejanggalannya, serta keadaan pepasangan meter.”. “Ketika pemeriksaan fizikal pada pepasangan meter tersebut dilakukan, adalah didapati sil terminal meter tiada dan melalui pemeriksaan lanjut yang dijalankan turut mendapati bahawa terdapat pendawaian terus dari busbar sebelum cut-out tanpa melalui meter ke DB pengguna bagi ketiga-tiga fasa dan neutral pada pepasangan meter tersebut.”. “Walaupun pemeriksaan dilakukan oleh (SP1), saya turut bersama-sama meneliti proses pemeriksaan pepasangan meter/meter tersebut semasa mengambil gambar dan turut mendapati bahawa telah berlaku pengusikan pada pepasangan meter tersebut di mana terdapat pendawaian terus dari Busbar sebelum cut-out tanpa melalui meter ke DB pengguna bagi ketiga-tiga fasa dan neutral.”. “Saya faham ada kejanggalan dan pengusikan kerana pengusikan tersebut begitu ketara semasa pemeriksaan fizikal dan pemeriksaan lanjut dijalankan. Tambahan pula, saya juga mempunyai kemahiran sebagai juruteknik untuk mengenal pasti sebarang kejadian pengusikan pada pepasangan meter.”. [31] Seterusnya, Tuan HMS mendapati SP2 juga telah mengambil gambar-gambar semasa Pemeriksaan yang telah ditanda sebagai ekshibit P9(A) – P9(K), termasuklah gambar kabel bagi pendawaian terus (ekshibit P6) yang dipasang di pepasangan meter dan ditanggalkan seperti yang diterangkan oleh SP1. [32] Setelah mendengar keterangan yang diberikan oleh saksi-saksi Plaintif serta meneliti ekshibit yang dikemukakan dan direkodkan, Tuan HMS mendapati tiada sebab untuk Mahkamah Sesyen meragui dan seterusnya menolak keterangan yang dikemukakan. [33] Mahkamah ini berdapat rumusan Tuan HMS bahawa tiada apa-apa keterangan yang dikemukakan oleh Defendan yang pada pendapat Mahkamah Sesyen, menggugat kebolehpercayaan terhadap saksi-saksi Plaintif, dan seterusnya keterangan dan bukti yang dikemukakan oleh saksi-saksi Plaintif adalah suatu rumusan yang tidak tuntas. [34] Isu pengusikan pada pepasangan meter/meter di premis Defendan yang mengakibatkan bacaan meter tidak tepat sebagaimana tenaga elektrik yang dibekalkan kepada premis Defendan, Tuan HMS hendaklah menilai keterangan saksi-saksi Defendan. [35] Mahkamah ini mendapati bahawa keputusan Tuan HMS yang menerima keterangan Plaintif dan membuat dapatan bahawa kabel yang dipasang untuk pendawaian terus bukanlah sebahagian daripada pepasangan meter/meter TNB adalah suatu fakta yang tidak dapat disangkal lagi ialah fungsi pendawaian terus tersebut adalah untuk mengacau-ganggu bacaan sebenar penggunaan elektrik oleh meter TNB kerana ia menyebabkan bekalan elektrik diambil dengan membuat sambungan secara terus tanpa melalui meter, yang juga merupakan suatu kesalahan di bawah seksyen 37(1) Akta 447 adalah suatu penerimaan keterangan yang khilaf. Ketiadaan prosiding pihak ketiga iaitu penyewa yang menyewa premis Defendan tidak diadakan. [36] Selanjutnya, Tuan HMS memetik keputusan Mahkamah Rayuan dalam Tenaga Nasional Berhad v. Asia Knight Bhd (Previously Known As Pahanco Corp Bhd) (supra), berkaitan dengan pembuktian bagi pengusikan pepasangan meter oleh Plaintif, di mana Tuan HMS juga mendapati bahawa elemen berlaku pengusikan kepada pepasangan meter di premis Defendan, pada imbangan kebarangkalian, telah berjaya dibuktikan oleh Plaintif. Tiada keterangan oleh Defendan yang dipetik oleh Tuan HMS untuk menyatakan wujud pembuktian bagi pengusikan pepasangan meter. [37] Tuan HMS memetik prinsip undang-undang bahawa “It is incumbent upon the court to resolve conflicts in the testimony, to weigh the evidence from all angles and perspective and determine whether the inferences are reasonable based upon the combined effect and cumulative force of all the evidence adduced before the court.”, tetapi dapatan Tuan HMS kabur mengenai bagaimana Tuan HMS menyelesaikan konflik antara pembekal tenaga elektrik (Plaintif/TNB) dengan pengguna (Defendan) dengan menilai keterangan kedua-dua pihak dari pelbagai sudut dan perspektif untuk menentukan whether the inferences are reasonable based upon the combined effect and cumulative force of all the evidence adduced before the court. [38] Dapatan Tuan HMS bahawa – “Mahkamah ini mendapati bahawa hujahan Defendan bagi isu ini adalah dengan cuba menunjukkan kepada Mahkamah bahawa apa yang telah ditemui oleh Plaintif melalui Pemeriksaan tersebut bukanlah suatu pengusikan yang dilakukan oleh Defendan. Sebaliknya ia merupakan suatu ‘kecurian’ yang berlaku pada bahagian di bawah kawalan Plaintif dan ia bukannya suatu kes pengusikan meter di bawah Akta 447. Defendan seterusnya berhujah bahawa ‘kecurian’ elektrik yang dilakukan oleh pencuri elektrik melalui pendawaian terus tidak melibatkan pengusikan meter dan/atau pepasangan meter, dan oleh itu Defendan tidak seharusnya dipertanggungjawab di bawah Akta 447 terhadap ‘kecurian’ elektrik yang dilakukan oleh pencuri elektrik. Setelah Mahkamah ini meneliti nas-nas duluan …, Mahkamah ini mendapati bahawa hujahan ini hanyalah merupakan suatu helah Defendan untuk mengelakkan liabiliti dalam pengusikan yang telah berlaku di premis Defendan dalam tindakan ini. Pada hakikatnya, pemasangan kabel untuk pendawaian terus yang ditemui dalam Pemeriksaan di premis Defendan yang bukanlah sebahagian daripada pepasangan meter/meter TNB jelas menunjukkan ia merupakan suatu pengusikan dalam konteks Akta 447. Mahkamah ini merujuk semula kepada keputusan Mahkamah Persekutuan dalam Tenaga Nasional Bhd (TNB) v. Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd And Other Appeals (supra) dan yang juga telah merujuk beberapa keputusan lain atas isu yang sama yang menjadi panduan Mahkamah ini seperti berikut: These metal clamps are not part of TNB’s meter. It is irrefutable that the function of the metal clamp is to circumvent and/or interfere with the actual reading or recording of the electricity consumption by TNB’s meter. The use of a metal clamp is intended to be a nonpermanent form of tampering with TNB’s meter, as it is easily removed to avoid detection.”. [39] Keputusan Tuan HMS pada akhir perbicaraan yang menaksirkan semula tuntutan kerugian hasil kepada RM101,406.90 selepas mengambil kira tempoh premis kosong selama 3 tahun di subjek premis Defendan secara nyata menunjukkan bahawa isu liabiliti mengenai pengusikan meter yang dikatakan dilakukan oleh Defendan adalah isu utama semasa perbicaraan. [40] Mahkamah ini tidak mempertikaikan petikan prinsip undang-undang dalam nas undang-undang kes yang dipetik oleh Tuan HMS iaitu − “Henceforth, this Court is of the view that the said submission of the Defendant is neither meritorious nor be worthy of any consideration. As a matter of fact, its acceptance, if at all, would in effect defeat the purpose of Act 447 in as far as combating meter tampering is concerned, as it would result in the Plaintiff having to unnecessarily and unfairly suffer from the mischief that Parliament had intended to protect it from. The remedy expressly provided by section 38 of Act 447 to protect Plaintiff’s interests against meter tampering would thus be rendered nugatory.”. [41] Tetapi peruntukan seksyen 38 Akta 447 itu bukanlah semata-mata digubal untuk memberi hak mandatori kepada Plaintif (TNB) dengan mengabaikan hak pengguna (Defendan). [42] Defendan bersedia untuk membayar kerugian kepada Plaintif akibat “bil yang terkurang” yang diserahkan oleh Plaintif kepada Defendan. Tetapi jumlah kerugian tuntutan hasil hendaklah berdasarkan keputusan liabiliti dan kemudian pengiraan mengenai Elemen Kedua: Jumlah Kerugian Yang Dialami Oleh Plaintif Akibat Daripada Pengusikan Tersebut. [43] Tuan HMS dalam keputusannya yang menaksirkan semula tuntutan kerugian hasil kepada RM101,406.90 adalah berdasarkan kepada keterangan SP3 yang disifatkan terpenting bagi perkara ini. Tuan HMS menyatakan bahawa SP3 ialah Eksekutif Back Billing Calculation bagi Plaintif, dan merupakan pekerja Plaintif yang bertanggungjawab ke atas pengiraan amaun terkurang caj atau kerugian hasil bagi akaun Defendan tersebut yang mana akibat daripada pengusikan pada pepasangan meter di premis Defendan telah mengakibatkan bil-bil yang telah diserahkan adalah terkurang caj. [44] Mahkamah ini berpendapat bahawa jika Tuan HMS memutuskan berdasarkan pliding dan keterangan saksi, maka apa yang diplidkan oleh Defendan dalam pembelaan dan keterangan saksi Defendan mengenai pengiraan juga hendaklah dinilai secara keseluruhannya. [45] Sepertimana yang telah diputuskan dalam Tenaga Nasional Bhd v. Ichi-Ban Plastic (M) Sdn Bhd And Other Appeals (supra), the burden rests still on TNB to prove both liability and, assuming liability was established, to prove the quantum of the loss of revenue. Ini bererti kedua-dua beban pembuktian liabiliti dan kuantum terletak di bahu Plaintif (TNB). [46] Tuan HMS telah menilai keterangan SP3 yang telah menerangkan dengan panjang lebar kaedah pengiraan bil kebelakang yang dibuat, iaitu berdasarkan kaedah Beban Kehendak Maksima (BKM) dan sebab mengapa BKM yang digunakan sebagai kaedah pengiraan. SP3 juga menerangkan formula yang diguna pakai dalam kaedah BKM tersebut termasuklah contoh kiraan. SP3 juga menerangkan tiga asas utama yang diguna pakai dalam menyediakan jumlah yang dituntut, yang menghasilkan jumlah sebanyak RM562,729.95. [47] Mahkamah ini memutuskan apabila Tuan HMS menaksir semula kerugian bagi tuntutan hasil yang boleh diperoleh oleh Plaintif, maka keterangan Defendan mengenai pengiraan kerugian juga hendaklah tidak diabaikan. [48] Peguam cara terpelajar Defendan menghujahkan bahawa –

terdapat percanggahan yang ketara di antara keterangan SP1 dan SD3 yang membangkitkan keraguan yang amat serius berkenaan angka arus 130Amp yang dicatat dalam Borang Pemeriksaan Meter.

pekerja Plaintif bernama Suzukifli yang menguji arus dan memberitahu SP1 angka arus adalah 130Amp tidak dipanggil sebagai saksi Plaintif. Tetapi, Suzukifli telah disapina untuk menjadi saksi Defendan.

keterangan lisan SP1 adalah jelas menunjukkan SP1 tidak mengukur arus tetapi arus diukur oleh ahli pasukannya, Suzulkifli. SP1 hanya menulis apa yang diuji dan diberitahu oleh Suzukifli.

memandangkan SP1 sendiri tidak menguji arus dan hanya diberitahu oleh Suzukifli bahawa arus adalah 130Amp, keterangan catatan tersebut adalah bersifat hearsay dan tidak boleh diterima sebagai keterangan untuk dipertimbangkan.

prinsip undang-undang yang tidak dipertikaikan bahawa keterangan yang bersifat hearsay adalah tidak boleh diterima, selaras dengan keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Formosa Resort Properties Sdn Bhd v Bank Bumiputra Malaysia Bhd [2010] MLJU 2222.

semasa Suzukifli (SD3) memberi keterangan sebagai saksi sepina bagi pihak Defendan, dan ditanya berkenaan dengan pengujian arus, SD3 menjawab bahawa beliau tidak menguji arus, Bukan sahaja SD3 menyatakan bahawa beliau tidak terlibat dalam pengujian arus, SD3 juga menyatakan bahawa beliau tidak nampak bacaan arus adalah 130Amp bagi setiap fasa. Sekiranya SD3 tidak menguji dan tidak nampak angka arus adalah 130Amp, tidak mungkin SD3 boleh memaklumkan SP1 bahawa angka arus bagi ketiga-tiga fasa adalah 130Amp. Dengan mengaplikasikan authoriti di atas, adalah dihujahkan bahawa keterangan ketua pasukan SP1 dan juga penolong teknikal pasukan pemeriksa (SD3 yang dipanggil sebagai saksi sepina) adalah bercanggah satu sama lain dan keterangan mereka seharus membatalkan satu sama lain, mengakibatkan keterangan mereka harus diabaikan sama sekali.

memandangkan SD3 tidak menguji arus dan tidak nampak arus adalah 130Amp bagi ketiga-tiga fasa, adalah dihujahkan bahawa catatan pada Borang Pemeriksaan Meter kekal sebagai satu dokumen hearsay dan tidak boleh diterima sebagai keterangan (inadmissible).

selain catatan dalam Borang Pemeriksaan Meter, Plaintif tidak ada dokumen kontemporari lain yang boleh membuktikan angka arus adalah 130Amp bagi ketiga-tiga fasa.

walaupun Suruhanjaya Tenaga telah menyarankan secara spesifik bahawa gambar bacaan arus harus diambil, namun Plaintif telah gagal mengambil gambar bacaan arus bagi membuktikan bahawa angka arus yang dimasukkan ke dalam formula pengiraan sememangnya adalah 130Amp bagi setiap fasa.

walaupun berhadapan dengan percanggahan keterangan saksi Plaintif yang begitu ketara dan juga kegagalan Plaintif untuk membuktikan angka arus 130Amp, namun Tuan HMS tetap menerima angka 130Amp tersebut sebagai keterangan yang boleh diterima dan menyatakan dalam alasan penghakiman Tuan HMS.

dalam kes ini, selain daripada percanggahan antara keterangan SP1 dengan SD3 berkaitan arus 130Amp tersebut, bukan sahaja tiada apa-apa keterangan lain yang menyokong kes Defendan bahawa jumlah arus tersebut bukanlah 130Amp tetapi adalah 80Amp.

atas kegagalan Plaintif untuk membuktikan angka arus adalah 130Amp, dan seandainya Defendan perlu memikul tanggungjawab untuk membayar, Defendan telah mengemukakan pengiraan alternatif yang menggunakan kaedah “Beban Kehendak Maksima”. Pengiraan alternatif ini juga diperuntukkan dalam Garis Panduan Suruhanjaya Tenaga. Rujukan kepada permohonan bekalan elektrik oleh pengguna bermaksud jumlah elektrik maksima yang dipohon dan diluluskan ke premis Defendan tersebut.

pengakuan SP1 bahawa arus maksima yang dipohon dan diluluskan ke premis Defendan adalah 80Amp bagi setiap fasa, maka saksi keempat Defendan (SD4) telah mengemukakan pengiraan alternatif yang menggunakan angka 80Amp bagi setiap fasa (240Amp bagi 3 fasa) untuk dimasukkan ke dalam formula pengiraan. Formula pengiraan yang digunakan oleh SD4 untuk membuat pengiraan alternatif adalah formula yang sama seperti yang digunakan oleh saksi Plaintif SP3.

pengiraan oleh SD4 jelas menggunakan semua data yang sama melainkan data arus 130Amp digantikan dengan 80Amp, yang mana akan menghasilkan jumlah RM53,883.46.

memandangkan Plaintif telah gagal membuktikan angka arus adalah 130Amp bagi setiap fasa, maka satu jumlah yang adil harus digunapakai. Amaun kerugian hasil yang diperoleh adalah RM53,883.46 dan ini pengiraan alternatif yang betul dan tepat, di mana pengiraan ini tidak dicabar oleh Plaintif semasa perbicaraan. [49] Mahkamah ini mendapati keputusan Tuan HMS untuk menaksirkan semula jumlah caj terkurang yang perlu dibayar oleh Defendan kepada Plaintif adalah berdasarkan nas undang-undang yang berikut:

Tenaga Nasional Bhd v. Ichi-Banplastic (M) Sdn Bhd (supra) dan dirujuk oleh Mahkamah Persekutuan dalam Tenaga Nasional Bhd v. Chew Thai Kay & Anor [2022] MLJU 5.

Tenaga Nasional Bhd (TNB) v. Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd And Other Appeals (supra).

Tenaga Nasional Bhd v. Arkitek Urbanisma Sdn Bhd [2011] 10 CLJ 796.

Tenaga Nasional Bhd v. Marwin Industries Sdn Bhd [2012] 2 MLJ 421.

peruntukan undang-undang yang membenarkan perayu membuat pembilan ke belakang dan prosedur bagi pengiraannya dinyatakan di bawah Peraturan 6.1.0(a), (b) dan

Panduan Perkhidmatan Pengguna dan Pemasaran Bil C1/2006. [50] Mahkamah tidak bersetuju apabila Tuan HMS memetik prinsip undang-undang “Tidak keterlaluan jika saya katakan adalah mustahil untuk responden mempertikaikan amaun yang dituntut kerana dalam kes sebegini hanya pekerja perayu (TNB) sahaja yang tahu dan layak membuat kiraan. Bukannya responden ataupun mahkamah.”. [51] Pada pendapat Mahkamah, walaupun Mahkamah tidak mahir mengenai aaspek teknikal pengiraaan jumlah yang terkurang caj, adalah demi keadilan, Mahkamah hendaklah meneliti pengiraan alternatif yang dikemukakan oleh Defendan memandangkan keterangan Plaintif sendiri yang tidak ampuh dan tidak berkesan. [52] Sekali lagi Mahkamah ini mendapati Tuan HMS hanya menumpukan perhatiannya kepada keterangan SP3 yang membuat pengiraan bil ke belakang menggunakan kaedah BKM dan juga keputusan dalam nas undang-undang kes. Jika Tuan HMS berpendapat bahawa Mahkamah Sesyen mendapati bahawa tiada apa-apa alasan untuk Mahkamah Sesyen menolak keterangan SP3 berkaitan kaedah pengiraan yang digunakan tersebut, maka apakah alasan Mahkamah Sesyen untuk enggan mempertimbangkan formula pengiraan alternatif sebagaimana keterangan SD3 dan/atau SD4. Ini jelas dalam alasan penghakiman Tuan HMS iaitu – “Setelah Mahkamah ini meneliti hujahan-hujahan pihak-pihak, keterangan saksi-saksi bersama nas-nas duluan yang dikemukakan, dapatan Mahkamah ini adalah seperti berikut:

27.1 Defendan berhujah bahawa terdapat percanggahan antara keterangan yang diberikan oleh SP1 dengan SD3, di mana tiada mana-mana saksi yang dengan jelas telah menguji jumlah arus yang direkodkan sebagai 130 Amp. Oleh yang demikian, Defendan berhujah bahawa berdasarkan percanggahan ini, jumlah arus 130 Amp hendaklah ditolak (kerana ia plucked from the air) dan digantikan dengan jumlah 80 Amp, yang dicadangkan berdasarkan jumlah maksimum arus yang dibekalkan kepada suatu pengguna komersial;

27.2 Defendan seterusnya telah mengemukakan pengiraan kerugian hasil alternatif berdasarkan jumlah arus 80 Amp melalui SD4 yang menghasilkan jumlah RM53,833.46 seperti dalam ekshibit D30. Selain daripada jumlah arus 80 Amp tersebut, kaedah pengiraan yang digunapakai oleh SD4 adalah berdasarkan kaedah yang digunapakai oleh SP3;

27.3 Dalam menghujahkan bahawa arus 130 Amp hendaklah diketepikan akibat percanggahan keterangan antara SP1 dengan SD3, Defendan telah merujuk kepada kes Tenaga Nasional Berhad v. Guan Heng Plastic Industries Sdn Bhd (supra). Mahkamah ini telah meneliti nas tersebut dan mendapati bahawa Mahkamah Tinggi telah memutuskan TNB gagal untuk membuktikan terdapat pengusikan meter dalam kes tersebut bukanlah hanya kerana percanggahan keterangan oleh saksi PW1 dan PW2, tetapi juga dengan kewujudan faktor-faktor lain seperti berikut: (a) The court further notes that there are discrepancies between the borang pemeriksaan (exh P2) and the back-billing document exh P4. According to exh P2, the tampering were (i) ‘Display meter main dan check dipecahkan’; and (ii) ‘Sil TTB bahagian bawah diterbalikkan’. In contrast, exh P4 states that the tampering was 'Terdapat 1 x clamp digunakan untuk memintaskan litar arus pendua pada S1 dan S2 serta Fasa kuning dan biru di bawah TTB'. The fact that there was 'memintas litar arus' (by-pass wiring) is a significant finding. However, upon examining exh P2, it is plain that there is no mention of any such finding. In fact under crossexamination, PW2 confirmed that apart from the two items stated in exh P2 above, there was nothing else. This indicates that there was no instance of ‘memintas litar arus’ as stated in exh P4. How this discrepancy between exhs P2 and P4 came about is not explained. In addition, it is also pertinent to note that PW2 agreed under cross-examination that the fact that the TTB cover was installed upside down had no effect on the meter reading; (b) The court was not satisfied with the reliability of the computation of back-billing (exh P4) produced by PW3. Firstly, P4's back-billing for the period from May 2008 to June 2010 ignores the fact that on 11 March 2009 TNB conducted a routine inspection and found nothing irregular. There were no complaints as at 11 March 2009, therefore, the back-billing should not have related back to a period prior to 11 March 2009. In fact, PW3 did not explain how this inconsistency can be reconciled or justified. PW3 appears to have overlooked this fact in making his computation. Accordingly the computation in exh P4 is fundamentally flawed. Consequently, the evidential value of exh P4 is also in doubt; (c) The court also notes the extensive evidence introduced by the defendant relating to the reasons for the decreasing usage of electricity at the defendant’s factory between January 2008 to December 2008; due to the loss of the core business of PanCreative Sdn Bhd. There was also evidence to show that the consumption of electricity of injection moulding machine was vastly greater than vacuum forming machines which were the defendant’s mainstay after the loss of the core business. The defendant’s evidence was corroborated by the independent evidence of DW3 the electrical engineer who analysed the data from the manual books. DW3 concluded that the electricity usage for injection moulding machine is 68.9kwh compared with 28kwh for vacuum forming machine. On the whole, the court finds the evidence to be plausible; dan (d) Defendan juga berjaya membuktikan bahawa sebelum meter TNB tersebut diperiksa dan didapati terdapat pengusikan, ia telah dirosakkan oleh seorang pekerja warga asing yang mengamuk di premis Defendan. Defendan berhujah bahawa tiada pengusikan kepada meter yang dilakukan oleh Defendan, dan kerosakan kepada meter adalah berpunca daripada tindakan amuk oleh pekerja warga asing tersebut;

27.4 Mahkamah Tinggi seterusnya memutuskan bahawa, berdasarkan keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh pihak-pihak, TNB telah gagal untuk melepaskan beban bagi mengemukakan keteranganketerangan yang menyebabkan Mahkamah berada dalam keraguan sama ada TNB telah berjaya membuktikan kesnya, dan seterusnya menolak tuntutan TNB;

27.5 Mahkamah ini mendapati bahawa kes Tenaga Nasional Berhad v. Guan Heng Plastic Industries Sdn Bhd tersebut jelas boleh dibezakan dengan kes di hadapan Mahkamah ini. Dalam kes ini, selain daripada percanggahan antara keterangan SP1 dengan SD3 berkaitan jumlah arus 130 Amp tersebut, bukan sahaja tiada apa-apa keterangan lain yang menyokong hujahan Defendan bahawa jumlah arus tersebut bukanlah 130 Amp tetapi adalah 80 Amp (atas dasar Defendan yang telah membangkitkan asas alternatif jumlah arus 80 Amp tersebut sebagai ganti kepada jumlah arus 130 Amp), tetapi apabila keterangan Plaintif dinilai secara menyeluruh, Mahkamah ini mendapati tindakan SP3 menggunakan jumlah arus 130 Amp sebagai salah satu variables dalam pengiraan bil ke belakang menggunakan kaedah BKM, boleh diterima. Mahkamah ini mengambil panduan daripada kes Tenaga Nasional Bhd (TNB) v. Evergrowth Aquaculture Sdn Bhd And Other Appeals (supra) yang memutuskan seperti berikut: “It is incumbent upon the court to resolve conflicts in the testimony, to weigh the evidence from all angles and perspective and determine whether the inferences are reasonable based upon the combined effect and cumulative force of all the evidence adduced before the court.” [penekanan ditambah] Oleh yang demikian, walaupun terdapat percanggahan antara keterangan yang diberikan oleh SP1 dengan SD3 berkenaan jumlah arus 130 Amp tersebut, Mahkamah ini memutuskan bahawa faktor tersebut semata-mata, apabila dilihat bersama keseluruhan keterangan Plaintif yang dipertimbang dan kemunasabahannya diambil kira, bukanlah satu alasan yang mencukupi untuk Mahkamah ini menolak kaedah pengiraan yang diguna pakai oleh Plaintif, iaitu BKM bagi mengira jumlah kerugian hasil kepada Plaintif akibat daripada pengusikan pepasangan meter tersebut, yang pada dapatan Mahkamah ini adalah teratur dan diterima.”. [53] Penelitian Mahkamah ini mendapati Tuan HMS dengan mudah enggan menerima pengiraan alternatif yang dinyatakan oleh Defendan. Walaupun, Defendan memberikan justifikasi dan kemunasabahan formula pengiraan alternatif, namun Tuan HMS telah menolak formula alternatif tersebut tanpa menyatakan alasan yang kukuh. [54] Semata-mata untuk Mahkamah Rendah terikat dengan keputusan Mahkamah Persekutuan dalam Tenaga Nasional Bhd v. Ichi-Ban Plastic (M) Sdn Bhd And Other Appeals (supra), di mana bagi maksud pengiraan tersebut, anggaran yang dibuat hendaklah munasabah dan adil, adalah suatu rumusan yang tidak tepat. [55] Berkenaan dengan dapatan Tuan HMS mengenai kiraan tempoh kerugian hasil bermula dari tarikh bil pertama iaitu dari tarikh bekalan diberikan sehingga tidak melebihi lima tahun, Tuan HMS adalah betul apabila menilai keterangan pihak Defendan bahawa penggunaaan elektrik di premis Defendan hanya bermula berdasarkan bil elektrik bertarikh 24-11-2017 iaitu tarikh premis Defendan hanya berjaya disewakan kepada penyewa bermula ada sekitar 1-12-2017 sehingga 8- 8-2018 (tarikh Pemeriksaan). [56] Mahkamah ini menerima pengiraan yang dinyatakan oleh Lee Heng Pui (Perayu/Defendan) berkenaan dengan jumlah terkurang caj adalah sebanyak RM53,883.46 iaitu jumlah kerugian hasil untuk dibayar kepada TNB (Responden/Plaintif). [57] Dengan ini, Mahkamah ini memutuskan untuk mengenepikan keputusan Tuan HMS dan membenarkan rayuan ini seperti yang berikut:

jumlah kerugian sebanyak RM53,883.46 dibayar oleh Lee Heng Pui (Perayu/Defendan) kepada TNB (Responden/Plaintif);

faedah pada kadar 5% setahun ke atas jumlah penghakiman sebanyak RM53,883.46 dikira dari tarikh penghakiman rayuan ini sehingga penyelesaian sepenuhnya; dan

kos rayuan sebanyak RM6,000.00 tertakluk kepada fi alokatur dibayar oleh TNB (Responden/Plaintif) kepada Lee Heng Pui (Perayu/Defendan). Campur tangan dan gangguan Mahkamah pada peringkat rayuan [58] Prinsip undang-undang mengenai appellate intervention only justified that on the available evidence, that the SCj is erred (Kes Tan Sri Khoo Teck Puat & Anor v. Plenitude Holdings Sdn Bhd [1993] 2 CLJ 146). [59] Dua ujian yang dikenal pasti perlu dipenuhi bagi tujuan appellate intervention adalah “plainly wrong test” and “insufficient judicial appreciation of evidence test” (the case of Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Ors v. Gan Yook Chin & Anor [2003] 2 MLJ 97 at 98-99). [60] Dalam kes Ong Leong Ciou & Anor v. Keller (M) Sdn Bhd & Ors And Another Appeal [2019] 3 MLRA 322 at 329, Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa – “[125] We are mindful of the limited role of the appellate court in relation to the findings of facts made by the court of first instance. The general principle is that the conclusion of a trial judge is a finding of fact on the oral evidence based on the demean our and credibility of the witness before him or her. Generally, such finding ought not be disturbed unless the appellate court is convinced that it is plainly wrong. It would not be sufficient to warrant an appellate interference merely because the appellate court entertains doubt whether such finding is right.”. [61] Dalam kes Ng Hoo Kui & Anor v. Wendy Tan Lee Peng, Administrator of the Estates of Tan Ewe Kwang, Deceased & Anor [2020] 10 CLJ 1, Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa – “... an appellate Court should not interfere with factual findings of a trial judge unless it was satisfied that the decision of the trial Judge was plainly wrong or one that no reasonable Judge could have reached. If it is not, the fact that the appellate Court may have reached a different conclusion on the facts, is irrelevant.”. [62] Mahkamah ini mendapati penemuan fakta oleh Tuan HMS adalah kurang tepat mengenai liabiliti khususnya untuk menjawab persoalan pengusikan pepasangan meter/meter di premis Defendan. Berkenaan dengan kuantum pula, Mahkamah bersetuju dengan pengiraan alternatif yang dinyatakan oleh Defendan kerana capaian kepada pengiraan alternatif itu adalah berasas. Kesimpulan [63] Berdasarkan alasan yang saya nyatakan di atas, penghakiman saya memutuskan bahawa pada peringkat rayuan, Mahkamah ini perlu mengganggu keputusan Tuan HMS. Oleh yang demikian, rayuan Perayu dibenarkan sebahagiannya. [64] Pada peringkat rayuan di hadapan Mahkamah ini, saya telah menjalankan peranan rayuannya. Apabila dapatan fakta tidak teratur maka tafsiran dan pemakaian undang-undang statut dan kes oleh Tuan HMS adalah tidak tepat. Maka, Mahkamah ini perlu membetulkannya. Bertarikh: 23 September 2023. RoziBainon ( ROZI BINTI BAINON ) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi NCvC12 Shah Alam Peguam cara: Bagi Plaintif (Perayu): Wafiy Azman dan bersamanya Wardah Yumna binti Yunus Azmi & Associates, Kuala Lumpur Bagi Defendan (Responden): Lai Chee Meng Tetuan C.M. Lai & Partners, Kuala Lumpur