LEE LAI FATT v UCSI University (JA-23NCvC-2-02/2023)

Sebagai latar belakang, pada 7.6.2017, Plaintif telah memohon untuk bekerja dengan Defendan bagi jawatan Penolong Profesor (Assistant Professor) di Fakulti Perniagaan dan Pengurusan (“FBM”). 26/02/2024 15:53:58 JA-23NCvC-2-02/2023 Kand. 32 S/N 9Fl9IK/uyEe1vt9lLeWlXg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 2

Melalui satu surat tawaran bertarikh 22.6.2017, Defendan telah menawarkan Plaintif jawatan Professor Kanan di FBM dan telah memulakan pekerjaannya pada 28.8.2017.

Selepas siasatan yang dijalankan oleh Defendan pada 16.7.2020, Defendan telah memutuskan untuk memecat Plaintif. Ekoran itu, Defendan melalui satu surat bertarikh 30.7.2020 yang disampaikan kepada Plaintif melalui emel bertarikh 3.8.2020, aplikasi whatsapp dan surat A.R. Berdaftar juga telah menyampaikan keputusan memecatkan Plaintif berkuat kuasa pada 1.8.2020.

Tidak berpuas hati dengan keputusan Defendan yang memecatnya, Plaintif telah memfailkan tuntutan terhadap Defendan di Mahkamah Perusahaan dengan No. 16/4-2102/21.

Pada 23.2.2023 Mahkamah Perusahaan melalui Award No. 23 Tahun 2023 memutuskan seperti yang berikut: “2. Merujuk kepada Keputusan Mahkamah Award No. 156 Tahun 2023 bertarikh 16.1.2023, Mahkamah memutuskan kes ini dibatalkan tanpa kebebasan untuk menghidupkan semula.”.

Pada 27.2.2023, Plaintif telah memfailkan writ dan Pernyataan Tuntutan bagi mendapatkan gantirugi am dan gantirugi kerosakan teruk atas sebab pemecatan berkenaan.

Selepas memfailkan Pernyataan Pembelaan pada 8.4.2023, Defendan telah memfailkan Notis Permohonan di bawah A. 18 k. 19(1)(b) S/N 9Fl9IK/uyEe1vt9lLeWlXg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 dan/atau (c) KKM 2012 bagi membatalkan tuntutan Plaintif atas alasan, antaranya –

tindakan Plaintif adalah berkenaan dengan pemecatannya oleh Defendan adalah di bawah bidang kuasa Mahkamah Perusahaan dan bukannya di bawah Mahkamah Tinggi; dan

isu tuntutan berkaitan dengan pemecatannya telah didengar oleh Mahkamah Perusahaan Johor Bahru di bawah No. Kes 16/4-2102/21, di mana Mahkamah Perusahaan telah membatalkan tindakan Plaintif tersebut terhadap Defendan pada 2.2.2023. Undang-undang berkaitan pembatalan tuntutan Plaintif [9] Adalah menjadi undang-undang bahawa sesuatu permohonan di bawah A. 18 k. 19(1)(b) dan/atau (c) KKM 2012 hanya berjaya apabila Pernyataan Tuntutan secara jelas tidak boleh dikekalkan. [10] Dalam kes Abdul Rahim Abdul Hamid & Ors v Perdana Merchant Bankers Bhd & Ors [2000] 1 MLRA 111 Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa dalam hal sesuatu permohonan di bawah A. 18 k. 19(1)(a) Mahkamah hanya menimbang sama ada pernyataan tuntutan mendedahkan kausa tindakan yang munasabah. Adalah prinsip yang mantap bahawa mahkamah tidak akan membatalkan pliding secara ringkas melainkan dalam kes yang jelas dan nyata di mana tuntutan itu jelas dan nyata tidak boleh dikekalkan. [11] Dalam kes Bandar Builders Sdn Bhd & 2 Ors v United Malayan Banking Corporation Bhd [1993] 1 MLRA 611; [1993] 4 CLJ 7, Mahkamah S/N 9Fl9IK/uyEe1vt9lLeWlXg Agung memutuskan bahawa prinsip yang mahkamah bertindak dalam melaksanakan kuasanya di bawah A. 18 k. 19(1) Kaedah-Kaedah Mahkamah Tinggi 1980 adalah mantap. Prosedur ringkasan ini hanya boleh digunakan apabila ia boleh dilihat secara terang bahawa sesuatu tuntutan itu jelas tidak boleh dikekalkan. Selama mana pliding mendedahkan kausa tindakan atau membangkitkan persoalan yang layak ditentukan oleh hakim, maka pernyataan bahawa kes itu lemah atau tidak mungkin berjaya bukan alasan untuk pliding itu dibatalkan. [12] Sehubungan itu, isu utama di hadapan Mahkamah sekarang adalah sama ada tuntutan kedua-dua Plaintif jelas dan nyata boleh dikekalkan atau sebaliknya. Sama ada tindakan Plaintif adalah di bawah bidang kuasa Mahkamah Perusahaan dan bukannya di bawah Mahkamah Tinggi Johor Bahru [13] Saya telah meneliti Pernyataan Tuntutan Plaintif dan mendapati ia adalah jelas berkaitan dengan pemecatannya dan seterusnya menuntut gantirugi berikutan pemecatan berkenaan. [14] Dalam hal ini saya suka merujuk kepada keputusan terkini Mahkamah Rayuan dalam kes 7-Eleven Malaysia Sdn Bhd v. Ashvine Hari Krishnan [2023] 2 ILR 209, di mana dalam kes ini Mahkamah Rayuan telah membahaskan keputusan Mahkamah Tinggi dalam kes Ng Siang Teik v. Chow Tat Ming & Ors [2010] 1 LNS 1778; [2010] MLJU 1907 dan seterusnya membenarkan rayuan perayu bagi mengetepikan keputusan Mahkamah Tinggi yang menolak permohonannya bagi membatalkan tuntutan responden. Nantha Balan HMR ketika menyampaikan keputusan mahkamah menyatakan – S/N 9Fl9IK/uyEe1vt9lLeWlXg [44] The Industrial Court is a creature of the Act, which is in turn, a piece of social legislation, enacted as a speedy form of statutory remedy to resolve industrial disputes between employers and employees and trade unions. [45] In our view, having regard to the purpose for which the Act was enacted, it was wholly incumbent upon the Plaintiff, who complains that she had been constructively dismissed, to invoke the statutory remedy under the Act, instead of filing a civil action and claiming substantial damages of the type as stated in the Statement of Claim. The type of damages which are stated in the Statement of Claim cannot be awarded by the Industrial Court. As stated in the earlier part of this judgment, the Industrial Court will only make an award as permitted by the Act – reinstatement (or salary in lieu of reinstatement) with back-wages (per the 2nd Schedule). What the Industrial Court will award is compensation for loss of employment, and that is what the Plaintiff will be entitled to, if at all. [69] In the final analysis, we agree with and endorse the approach taken by the High Court in Ng Siang Teck – a civil suit by a dismissed employee who chooses not to pursue the statutory dispute resolution mechanism/process under the Act and/or seek the requisite statutory remedy under the Act and who seeks instead monetary compensation for loss of employment via a common law action ought to be struck out as being an abuse of process of the court. [15] Pendekatan yang sama juga diambil dalam kes Ace Holdings Bhd v. Norahayu Rahmad & Anor [2023] 6 CLJ 159 [2023] 1 LNS 1043 di mana Wong Kian Kheong HMR menyatakan –

By way of the IRA, the Industrial Court had been specifically established by the Legislature to be a specialised tribunal to decide on, among others, workmen's claims for unlawful dismissal. Even if employees have abandoned their reinstatement remedy, the employees would be allowed to proceed with their pure monetary claims against the employers at the Industrial Court. If there is an increase in Industrial Court cases due to employees' pure monetary claims, this means that the civil courts do not have to hear the employees' pure S/N 9Fl9IK/uyEe1vt9lLeWlXg monetary claims. This would directly reduce the civil courts' heavy workload. Consequently, it is in the public interest for the employees' pure monetary claims to be decided at the Industrial Court and not at the civil courts. [16] Berdasarkan kepada otoriti ini saya bersetuju dengan hujah Defendan bahawa tuntutan Plaintif adalah di bawah bidang kuasa Mahkamah Perusahaan dan bukannya di mahkamah sivil atau Mahkamah Tinggi. Sama ada Plaintif boleh membuat tuntutan di Mahkamah ini selepas Mahkamah Perusahaan telah membatalkan tindakan Plaintif sebelum ini [17] Sebagaimana yang dinyatakan sebelum ini, Plaintif telah memfailkan tuntutan terhadap Defendan di Mahkamah Perusahaan, namun tuntutan tersebut telah dibatalkan tanpa kebebasan untuk menghidupkan semula pada 23.2.2023. [18] Seksyen 33C Akta Perhubungan Perindustrian 1967 menyatakan – Appeal against an award to the High Court 33C. (1) If any person is dissatisfied with an award of the Court made under section 30 such person may appeal to the High Court within fourteen days from the date of receipt of the award.

The procedure in an appeal to the High Court shall be the procedure in the Rules of Court 2012 [P.U. (A)205/2012] for an appeal from a Sessions Court with such modifications as the circumstances may require.

In dealing with such appeals, the High Court shall have like powers as if the appeal is from the Sessions Court. S/N 9Fl9IK/uyEe1vt9lLeWlXg [19] Ini bermakna apabila Plaintif terkilan dengan keputusan Mahkamah Perusahaan, beliau sepatutnya merayu terhadap keputusan tersebut ke Mahkamah Tinggi dan bukannya memfailkan Writ dan Pernyataan Tuntutan. [20] Adalah jelas kepada saya bahawa tindakan Plaintif memfailkan tuntutan gantirugi berkaitan dengan pemecatannya di Mahkamah ini adalah suatu tindakan yang remeh dan merupakan suatu penyalahgunaan proses Mahkamah. Kesimpulan [21] Dalam kes Seruan Gemilang Makmur Sdn Bhd v Kerajaan Negeri Pahang Darul Makmur & Anor [2016] 3 CLJ 1 Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa A. 18 k.19 KKM 2012 hanya terpakai apabila –

it is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under the rule;

this summary procedure can only be adopted when it can be clearly seen that a claim or answers is on the face of it ‘obviously unsustainable’;

it cannot be exercised by a minute examination of the documents and facts of the case in order to see whether the party has a cause of action or a defence;

if there is a point of law which requires serious discussion, an objection should be taken on the pleadings and the point set down for argument under O.33 r.3 of the ROC; and

the court must be satisfied that there is no reasonable cause of action or that the claims are frivolous or vexatious or that defences raised are not arguable. [22] Berasaskan kepada alasan yang saya berikan di atas, saya mendapati Defendan berjaya melepasi ujian yang ditetapkan dalam kes Seruan Gemilang Makmur Sdn Bhd (supra) dengan membuktikan bahawa tuntutan Plaintif adalah jelas tidak boleh dikekalkan. Sehubungan itu saya membenarkan permohonan Defendan dengan kos. Dated: 26.2.2024 - tt - (SHAMSULBAHRI BIN HAJI IBRAHIM) Hakim, Mahkamah Tinggi Malaya, Johor Bahru Peguam:  Bagi pihak Plaintif – diwakili oleh diri sendiri  Bagi pihak Defendan - Goh Chin Han; Tetuan Goh Chin Han Kes yang dirujuk:  Abdul Rahim Abdul Hamid & Ors v Perdana Merchant Bankers Bhd & Ors [2000] 1 MLRA 111  Ace Holdings Bhd v. Norahayu Rahmad & Anor [2023] 6 CLJ 159 [2023] 1 LNS 1043  Bandar Builder Sdn. Bhd and Ors v. United Malayan Banking Corporation Bhd [1993] 4 CLJ 7; [1993] 3 MLJ 36  Seruan Gemilang Makmur Sdn Bhd v Kerajaan Negeri Pahang Darul Makmur & Anor [2016] 3 CLJ 1 S/N 9Fl9IK/uyEe1vt9lLeWlXg  7-Eleven Malaysia Sdn Bhd v. Ashvine Hari Krishnan [2023] 2 ILR 209 Perundangan yang dirujuk:  Akta Perhubungan Perindustrian 1967 - s. 33C  Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 - A. 18 k. 19(1)(b), (c) & (d)