Lee Zi Kang (JA-83D-3792-07/2023)

Nurzila Binti Abdul Aziz-SP1- Ahli Kimia

Nik Aslinda Binti Nik Ramli-SP2-Jurustor

Insp Muhd Hafizuddin Bin Zakaria SP3- Pegawai

Kpl Mohd Hisham Bin Mustapa-SP4-Anggota serbuan

Sjn Ahmad Faizzuddin Bin Roslan-SP5- Pegawai Penyiasat Fakta kes pihak pendakwaan [4] Pada 27.1.2021 jam lebih kurang 2100 hrs pengadu bersama anggota serbuan dari IPK telah menjalankan rondaan OPS Covid di Jalan Pasir Pelangi dengan menaiki motokar pasukan Mitsubishi Outlander VDW 6078, VDW 6073, motokar Proton Waja No WPP

Ketika rondaan tersebut SP3 telah ternampak kereta yang dipandu OKT sedang melalui Jalan Pasir Pelangi ke Permas Jaya dalam keadaan yang mencurigakan. Selepas itu, SP3 meminta SP4 membunyikan hon dan siren untuk kenderaan tersebut berhenti. [5] Setelah motokar tersebut ditahan, SP3 telah memperkenalkan diri sebagai pegawai kanan polis dengan menunjukkan kad kuasa polis kepada OKT. SP3 seterusnya mengarahkan KPL 150367 (SP4) membuat pemeriksaan ke atas OKT. Hasil pemeriksaan fizikal SP4 pada tubuh badan mendapati OKT memakai beg silang berwarna coklat bertulisan Polo Louie Original. Pemeriksaan SP4 di dalam beg tersebut menjumpai satu tin berbentuk bulat bertulisan Nin Jiom Herbal Candy Original. Pemeriksaan lanjut di dalam tin tersebut menjumpai 4 paket plastik lutsinar yang mengandungi bahan hablur disyaki dadah jenis syahbu anggaran berat kasar 23.40. [6] Kemudian, OKT telah ditangkap dan dibawa ke Balai Polis Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik IPD JBS untuk tindakan lanjut. Keputusan di akhir kes pendakwaan [7] Di akhir kes pendakwaan, setelah meneliti hujahan bertulis pihak-pihak, serta keterangan saksi-saksi pendakwaan dan eksibit yang dikemukakan, Mahkamah mendapati di atas penilaian maksima pihak pendakwaan telah membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT. OKT dibuktikan mempunyai milikan, kawalan dan pengetahuan terhadap terhadap dadah tersebut. Anggapan di bawah Seksyen 37d ADB tidak digunapakai. OKT telah dipanggil untuk membela diri menurut Seksyen 173(h)(i) Kanun Prosedur Jenayah (selepas ini akan dirujuk sebagai “KPJ”). Dengan demikian, berdasarkan Seksyen 173 (ha) KPJ OKT diberikan tiga pilihan seperti berikut :- a) beri keterangan bersumpah di kandang saksi; b) beri pernyataan tidak bersumpah dari kandang tertuduh; c) berdiam diri Beban pembuktian di akhir kes pendakwaan [8] Di akhir kes pendakwaan, adalah menjadi tugas ataupun beban statutori kepada pihak pendakwaan untuk membuktikan satu kes prima facie berdasarkan Seksyen 173(f)(i) KPJ dengan membuktikan semua elemen pertuduhan. Sekiranya, ia jika tidak dibalas atau tidak dapat dijawab oleh OKT maka OKT akan disabitkan sepertimana pertuduhan. Tugas Mahkamah pada peringkat ini perlu membuat penilaian maksima terhadap keseluruhan keterangan saksi-saksi pendakwaan dan eksibit yang dikemukakan dalam membuat dapatan adakah kes prima facie telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. [9] Prima facie tidak mempunyai maksud statutori. Oxford Companion of Law (m/surat 907) telah memberikan maksud seperti berikut: - “A case which is sufficient to call an answer while prima facie evidence which is sufficient to establish a face in the absence of any evidence to the contrary but is not conclusive” [10] Manakala, Mozley and Whiteley’s Law Dictionary, edisi ke 11 memberikan definisi seperti berikut: - “A litigating party is said to have a prima facie case when the evidence in his favour is sufficiently strong for his opponent to be called on to answer it. A prima facie case then is one which is established by sufficient evidence, and can be overthrown only by rebutting evidence adduced by the other side”. [11] Maksud prima facie juga telah diputuskan dalam kes Looi Kow Chai & Anor v PP [2003] 1 CLJ 734 di mana Gopal Sri Ram JCA menyatakan, antara lain: “In our view, subject to the evidence and the prosecution to maximum evaluation to determine if the defence is to be called does not mean that the prosecution has to prove its case beyond reasonable doubt at this intermediate stage.” “It therefore follows that there is only one exercise that a judge sitting alone under s 180 of the CPC has to undertake at the close of the prosecution case. He must subject the prosecution evidence to maximum evaluation and to ask himself the question: if I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silent, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution case? If the answer is in the negative then no prima facie case has been made out and the accused would be entitled to an acquittal”. [12] Prinsip ini digunapakai di dalam kes Balachandran v. PP [2005] 1CLJ 85, di mana Mahkamah Persekutuan Malaysia memutuskan seperti berikut: - “A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be asuch that it can be overthrown only by evidence in rebuttal…The result is that the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the Court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen. On the other hand, if a prima facie case has not been made out it means that there is no material evidence which can be believed in the sense as described earlier. In order to make a finding either way the Court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established.” [13] Berdasarkan kes Low Kow Chai (supra) dan Balachandran (supra) dapat disimpulkan bahawa di akhir kes pendakwaan setelah Mahkamah membuat penilaian maksima terhadap kes pendakwaan dengan melihat kepada keterangan saksi dan dokumen serta menilai segala “rebutting evidence” yang dikemukakan oleh pihak pembelaan, adalah menjadi tugas Mahkamah untuk bertanya jika OKT dipanggil untuk membela diri dan OKT memilih untuk mendiam diri adakah Mahkamah bersedia untuk mensabitkan OKT atas bukti yang dikemukakan? Sekiranya jawapannya adalah “Ya”, maka kes prima facie telah berjaya dibuktikan dan pembelaan harus dipanggil. Sekiranya jawapannya adalah “Tidak”, maka kes prima facie tidak dibuktikan, dan OKT harus dibebaskan” (rujuk kes PP v. Mohd. Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457). Elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan [14] Dadah tersebut adalah dadah berbahaya a) Dalam membuktikan elemen ini, pihak pendakwaan harus membuktikan rantaian keterangan barang kes tidak terputus dari masa barang kes tersebut dirampas sehingga dianalisis oleh pegawai kimia; dan [15] Dadah tersebut berada dalam milikan, kawalan/jagaan dan dalam pengetahuan OKT a) Dalam membuktikan milikan dan pengetahuan, pihak pendakwaan boleh bergantung kepada anggapan di bawah Seksyen 37(d) ADB ataupun dibuktikan melalui milikan terus. Sekiranya, anggapan milikan digunapakai, pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa apa-apa objek yang mengandungi dadah tersebut berada dalam kawalan ataupun jagaan OKT. Elemen pertama: - Hablur yang terdapat dalam 4 paket plastik lutsinar yang dijumpai dalam tin bulat Nin Jiom Herbal Candy Original adalah dadah berbahaya jenis Methamphetamine sebagaimana disenaraikan di dalam Jadual Pertama ADB [16] Seksyen 2 ADB mentakrifkan “dadah berbahaya” seperti berikut :- "dangerous drug" means any drug or substance which is for the time being comprised in the First Schedule; [17] Pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa barang kes yang dirampas dari OKT dan seterusnya diserahkan kepada ahli kimia untuk dianalisa merupakan dadah berbahaya berdasarkan takrifan Seksyen 2 ADB. Keterangan dari ahli kimia adalah penting untuk membuktikan elemen ini. Undang-undang adalah mantap bahawa ahli kimia adalah seorang saksi pakar yang bertauliah dan sekiranya keterangan yang diberikan adalah terperinci berkenaan analisis yang dilakukan terhadap rampasan barang kes yang dipercayai dadah, maka keterangan tersebut boleh diterima oleh Mahkamah tanpa sebarang keraguan. Asalkan keterangan itu boleh dipercayai, ahli kimia tidak perlu menunjukkan secara terperinci apa yang telah dilakukan dalam makmal. Otoriti yang sering kali dirujuk oleh Mahkamah berkenaan isu ini adalah PP V Munusamy 1987 1 ML J492. Dalam kes ini, Mahkamah Agung memutuskan seperti berikut; -

In this type of cases where the opinion of the Chemist is confined only to the elementary nature and identity of the substance, the court is entitled to accept the opinion of the expert on its face value, unless it is inherently incredible or the defence calls evidence in rebuttal by another expert to contradict the opinion. So long as some credible evidence is given by the Chemist to support his opinion, there is no necessity for him to go into details of what he did in the laboratory, step by step; [18] Ahli kimia (SP1) dalam keterangannya menyatakan barang kes P5 (A-D) telah diterima pada 31.1.2021 pada jam 1227 daripada Sarjan Ahmad Faizzudin Bin Roslan dalam sampul surat bertanda “AF” dan bermeterai PDRM 642”. Pemeriksaan terhadap sampul surat bertanda “AF” tersebut mendapati di dalamnya terdapat satu beg silang bertanda “F” berisi satu bekas logam bertanda “F1” berisi 4 paket plastik masing-masing bertanda “F2 hingga F5” yang mengandungi hablur berwarna putih. SP1 telah menjalankan pemeriksaan dan analisis terhadap kandungan paket bertanda F2 hingga F5 sepertimana yang dapat dilihat pada penyataan bertulisnya pada perenggan 7-12. Setelah menjalankan pemeriksaan dan ujian-ujian yang berkaitan, beliau berpuas hati dengan keputusan ujian-ujian tersebut dan seterusnya mendapati bahan hablur berwarna putih tersebut adalah Methamphetamine dengan berat bersih 15.63 gram. SP1 dalam penyataan bertulisnya telah mengesahkan Methamphetamine adalah disenaraikan dalam Jadual Pertama Aka Dadah Berbahaya 1952 seterusnya menyediakan laporan kimia (P7) untuk mengesahkan perkara tersebut. [19] Dalam kes ini, Mahkamah mendapati ahli kimia sebagai seorang saksi pakar yang berkelulusan dan berpengalaman telah memberikan keterangan yang meyakinkan Mahkamah bahawa hasil analisis yang dijalankan menunjukkan barang kes tersebut adalah dadah jenis Methamphetamine dan Methamphetamine adalah disenaraikan di bawah Jadual Pertama ADB. Maka, keterangan SP1 telah diterima oleh Mahkamah tanpa sebarang keraguan. Pihak pembelaan tidak memanggil saksi pakar lain untuk mencabar keterangan SP1. Maka, berdasarkan kepada keterangan yang dikemukakan oleh SP1, Mahkamah mendapati elemen ini telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. Elemen kedua: - Dadah berbahaya tersebut adalah dalam milikan, kawalan dan dalam pengetahuan OKT [20] Nas undang-undang dahuluan telah memutuskan kawalan ataupun jagaan dapat dibuktikan sekiranya seseorang itu tahu kewujudan sesuatu barang itu dan mempunyai kuasa untuk berurusan dengan barang tersebut seakan-akan kepunyaannya dengan menyingkirkan orang lain. Perkara ini telah dijelaskan dalam kes tersohor Chan Pean Leon v PP [1956] MLJ 237 seperti berikut:- “possession” for the purposes of criminal law involves possession itself - which some authorities term ‘custody’ or ‘control’ - and knowledge of the nature of thing possessed. As to possession itself he cited the following definition in Stephen’s Digest (9th Ed p. 304), in which the exclusive element mentioned by Taylor J appears. A moveable thing is said to be in the possession of person when he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need. [21] Sekiranya pihak pendakwaan dapat membuktikan elemen kawalan atau jagaan dan pengetahuan serta OKT bebas untuk berurusan dengan sesuatu barang tersebut dengan menyingkirkan orang lain, maka boleh dikatakan bahawa OKT mempunyai milikan terhadap sesuatu barang tersebut. Perkara ini telah diputuskan dalam kes PP v Denish Madhavan [2009] 2 CLJ 209 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut :- Before proceeding to consider the reasons for the Court of Appeal’s decision, we will say a few words about “exclusive” possession. It is inappropriate to speak of possession of an article in criminal law as exclusive possession. One is either in possession or not in possession, although one could be in possession jointly with another or others. To say that the prosecution of a drug case fails because there has been no proof of exclusive possession is apt to convey the wrong impression that it is only in cases where possession is entirely with one person, - that is, “exclusive” - that a conviction is possible. When the learned trial judge said “The accused sought to negative the proof of exclusive possession ...”, we take it that he meant no more than that the respondent sought to show that he was not in possession of the drugs because he had no knowledge of their existence and that the drugs could have been placed in his bags by some other person or persons. [17] The idea of exclusivity features in the meaning of “possession” in criminal law as one of the elements necessary to constitute possession. As Taylor J said in Leow Nghee Lim v. Reg. [1955] 1 LNS 53: ... It is often said that ‘possession must be exclusive’. This is ambiguous. Possession need not be exclusive to the accused. Two or more persons may be in joint possession of chattels, whether innocent or contraband. The exclusive element of possession means that the possessor or possessors have the power to exclude other persons from enjoyment of the property. Custody likewise may be sole or joint and it has the same element of excluding others. The main distinction between custody and possession is that a custodian has not the power of disposal. The statement that ‘possession must be exclusive’ is often due to confusion of the fact to be proved with the evidence by which it is to be proved. It is essential to keep this distinction clearly in mind, especially when applying presumptions. [18] Thomson J, in Chan Pean Leon v. Public Prosecutor [1956] 1LNS 17, said that “possession” for the purposes of criminal law involves possession itself - which some authorities term “custody” or “control” - and knowledge of the nature of the thing possessed. As to possession itself he cited the following definition in Stephen’s Digest (9th edn, p. 304), in which the exclusive element mentioned by Taylor J appears: A moveable thing is said to be in the possession of a person when he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need. [19] Once the elements needed to constitute possession are established, including the element of exclusive power to deal, then what is established is possession, not exclusive possession. So much for exclusive possession. [22] Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, keterangan SP3 dan SP4 adalah penting untuk membuktikan sama ada OKT ini mempunyai kawalan ataupun jagaan terhadap dadah tersebut. Keterangan SP3 menunjukkan sewaktu sedang menjalankan OPS COVID di kawasan Pasir Pelangi telah ternampak kereta yang dipandu OKT sedang melalui jalan Pasir Pelangi ke Permas Jaya dalam keadaan yang mencurigakan. Selepas itu, SP3 meminta SP4 membunyikan hon dan siren untuk kenderaan tersebut berhenti. Selepas kereta tersebut berhenti SP3 dan SP4 telah pergi ke arah kereta tersebut dan SP3 telah memperkenalkan diri sebagai pegawai kanan polis kepada OKT yang sedang duduk pada bahagian pemandu. Kemudian, SP3 mengarahkan SP4 untuk menjalankan pemeriksaan fizikal terhadap OKT dan kereta yang dipandunya. Hasil pemeriksaan SP4 terhadap tubuh badan OKT telah mendapati OKT memakai beg silang berwarna coklat bertulisan Polo Louie Original. Pemeriksaan SP4 di dalam beg tersebut menjumpai satu tin berbentuk bulat bertulisan Nin Jiom Herbal Candy Original. Pemeriksaan lanjut di dalam tin tersebut menjumpai 4 paket plastik lutsinar yang mengandungi bahan hablur disyaki dadah jenis syahbu dengan anggaran berat kasar 23.40. [23] Setelah menilai keterangan saksi-saksi pendakwaan dan eksibit yang dikemukakan, Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen jagaan ataupun kawalan berdasarkan fakta-fakta berikut:-

23.1 Hablur yang disyaki dadah dijumpai dengan proksimiti yang dekat dengan OKT di mana barang kes tersebut dijumpai dalam beg yang disilang oleh OKT pada badannya. Turut dijumpai di dalam beg tersebut satu tin berbentuk bulat bertulisan Nin Jiom Herbal Candy Original. Pemeriksaan lanjut di dalam tin tersebut menjumpai 4 paket plastik lutsinar yang mengandungi bahan hablur disyaki dadah jenis syahbu dengan anggaran berat kasar 23.40. Perkara ini menunjukkan dadah tersebut berada dalam kawalan OKT secara fizikal. Penemuan dadah dalam beg silang yang dipakai oleh OKT menunjukkan OKT mempunyai kuasa sepenuhnya untuk berurusan dengan dadah tersebut sebagai kepunyaannya sendiri. Dalam hal ini, rujukan dibuat terhadap kes Pendakwa Raya v Norazlan bin Mohd Sohid [2022] MLJU 3086, di mana Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut:- [27] Daripada keterangan yang diketengahkan oleh pihak pendakwaan, OKT telah dilihat sedang duduk berseorangan di dalam pondok oleh SP3. Ketika itu, terdapat cahaya lampu di dalam pondok yang dikatakan berpunca daripada lampu jenis mentol yang telah diubahsuai menggunakan tenaga “power bank”. Pemerhatian dibuat oleh SP3 selama 10 hingga 15 minit. Dalam tempoh pemerhatian itu, SP3 melihat tiada sebarang pergerakan keluar masuk ke dalam pondok tersebut. SP3 telah pergi menghampiri OKT dan memperkenalkan dirinya. [28] Kemudian, pemeriksaan telah dibuat ke atas OKT di mana OKT telah dilihat sedang memakai satu beg silang yang disilang pada badannya di bahu kiri ke pinggang kanan. Hasil daripada rampasan dan pemeriksaan yang dijalankan oleh SP3 ke atas beg silang yang dipakai oleh OKT itu, SP3 menjumpai dadah-dadah di dalamnya sebagaimana pertuduhan. [29] Berdasarkan kepada keterangan ini dan mengambil kira kedudukan undang-undang berkaitan “possession” dalam kes-kes di atas, maka jelas kepada saya bahawa OKT mempunyai jagaan dan kawalan ke atas beg silang tersebut termasuk dadah-dadah yang terkandung di dalam beg silang itu. Keterangan daripada SP3 ini menunjukkan OKT mempunyai milikan secara fizikal kerana beg tersebut dipakai oleh OKT semasa kejadian dan tiada orang lain yang dapat mengendalikan beg silang tersebut pada ketika itu. [24] Rujukan juga dibuat terhadap kes Pendakwa Raya v Ng Kam Ming [2023] MLJU 2364 di mana Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut :- [36] Mahkamah berpendapat bahawa fakta di atas menunjukkan dadah yang ditemui di dalam beg silang hitam (Ekshibit P4) semasa OKT memakai/membawa di badannya sendiri. Turut dijumpai di dalam beg silang tersebut adalah 5 peket plastik bertulisan ‘cocoa chips’ yang di dalam setiap peket plastik tersebut mengandungi satu peket plastik mengandungi dadah. Beg silang hitam tersebut masih berada di badan OKT semasa ditangkap oleh SP3. Ini menunjukkan dengan jelas bahawa OKT sahaja yang mempunyai kawalan yang penuh dan jagaan terhadap dadah berkenaan. [25] Terdapat begitu banyak nas undang-undang yang memutuskan bahawa tingkah laku dan reaksi OKT semasa pihak polis menghampiri OKT akan menjadi fakta yang relevan untuk membuat inferen bahawa OKT mempunyai pengetahuan terhadap dadah yang dijumpai. Dalam hal ini Mahkamah merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan PP v Parlan Dadeh [2008] 6 MLJ 19 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: - “Conduct like the flight of an accused is a more positive act and is easily established. On the other hand, conduct like the accused looking stunned, nervous, scared or frightened is very often a matter of perception and more detailed evidence may be required. Once admitted the court cannot resort to any other explanation for the conduct or draw inferences on its own accord to render it inadmissible. The onus is on the accused to explain his conduct pursuant to s. 9. Such explanation must not be in their barest possible form, but with a reasonable fullness of detail and circumstance (see R v. Stephenson [1904] 68 JP 524). The onus may be discharged even in the course of the case for the prosecution, for example, by way of cross-examination of relevant witnesses. If not so done it can be discharged only at the defence stage...” [26] Mahkamah dalam kes tersebut juga memutuskan bahawa: - “[38] In this case the reaction of the appellant in looking stunned or shocked upon being approached by the police is clearly admissible under s. 8 since it has a direct bearing on the fact in issue as the drugs found were tucked away in the front of the jeans worn by him. The explanation for his reaction must therefore be offered by he himself as required by s. 9. The court cannot, on its own, offer an explanation for his reaction. However, in his defence the appellant did not offer any explanation at all for his reaction upon being approached by the police. It can therefore be validly used as evidence against him. The inference to be drawn from the evidence of conduct of the appellant against the background of the other evidence is that he knew what he was carrying (see DPP v. Brooks [1974] 2 All ER 840) ...” [27] Mahkamah telah membuat inferens berkenaan pengetahuan OKT terhadap dadah tersebut berdasarkan reaksi OKT semasa tangkapan dibuat. SP3 dalam keterangannya menyatakan OKT kelihatan terkejut dan gelisah apabila memperkenalkan dirinya sebagai pegawai polis. [28] Maka, berdasarkan kepada alasan-alasan yang dihuraikan pada perenggan di atas, Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan OKT mempunyai jagaan/kawalan dan pengetahuan terhadap dadah tersebut. Raintaian keterangan barang kes [29] Pihak pendakwaan mempunyai tanggungjawab untuk mengemukakan keterangan yang kukuh bagi menunjukkan rantaian keterangan barang kes tidak terputus dari masa barang kes dirampas sehingga diserahkan kepada ahli kimia untuk dianalisa. [30] Keterangan dari saksi-saksi pendakwaan harus menunjukkan pengendalian barang kes setelah dirampas dari OKT adalah sempurna, tidak dikacau ganggu sehingga diserahkan kepada ahli kimia untuk dianalisa. Dalam erti kata lain, keterangan dari saksi-saksi pendakwaan harus menyakinkan Mahkamah bahawa barang kes yang dirampas dari OKT adalah sama dan tidak bercampur aduk dengan mana-mana barang kes lain. Sekiranya berlaku kelompangan dalam perkara ini boleh dikatakan wujudnya keraguan terhadap identiti barang kes serta kes prima facie tidak dapat dibuktikan oleh pihak pendakwaan. [31] Pihak pembelaan berhujah bahawa rantaian keterangan barang kes terputus memandangkan pihak pendakwaan gagal membuktikan siapa yang menyediakan P11 dan P13. Perkara ini menunjukkan bahawa terdapat individu ataupun anggota lain yang mempunyai akses terhadap barang-barang kes termasuk dadah-dadah tersebut. Mahkamah mendapati isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan tidak menjejaskan kes pendakwaan memandangkan SP3 dalam keterangannya menyatakan P11 telah disediakan atas kawalan dan seliaan SP3. SP4 turut menyokong keterangan SP4 menyatakan P11 telah disediakan oleh salah seorang anggota serbuan di bawah seliaan SP3. [32] Pihak pembelaan juga berhujah bahawa rantaian keterangan barang kes juga terputus disebabkan tarikh tandaan oleh SP3 dan SP5 di P4 dan P5 (A-D) adalah sama iaitu 27.1.2021. Perkara ini menunjukkan tandaan pada P4 dan P5 (A-E) telah disediakan oleh individu lain di mana ia menunjukkan bahawa dadah-dadah tersebut telah diakses oleh individu lain dan seterusnya memutuskan rantaian keterangan barang kes. Berkenaan isu ini, Mahkamah mendapati pihak pembelaan tidak pernah mencabar keterangan berkenaan tarikh yang dikatakan ditanda oleh SP5 pada 27.1.2021. Keterangan SP5 hanya menyatakan barang kes telah diterima oleh beliau pada 28.1.2021 dan tandaan tarikh dibuat selepas menerima barang kes. SP5 tidak pernah memberikan sebarang keterangan di Mahkamah yang menyatakan tandaan tarikh pada barang kes adalah pada 27.1.2021. [33] Mahkamah berpendapat bahawa apa yang penting adalah tarikh tandaan pada barang kes merupakan tarikh kejadian/tangkapan berlaku iaitu pada 27.1.2021. Malah, keterangan SP3, SP4 dan SP5 adalah konsisten berkenaan perkara ini. Maka, Mahkamah mendapati isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan ini tidak bermerit dan tidak menjejaskan kes pendakwaan. [34] Setelah Mahkamah membuat penilaian maksima terhadap keterangan saksi-saksi pendakwaan dan isu-isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan, Mahkamah mendapati rantaian keterangan barang kes adalah sempurna dan tidak terputus di mana-mana peringkat sekali pun berdasarkan fakta-fakta berikut :- [34.1] Setelah barang kes dirampas dari OKT, SP3 telah membuat tandaan-tandaan seperti berikut :- a)

beg silang berwana coklat bertulisan Polo Louie Original ditandakan “A”. b) Satu (1) tin berbentuk bulat bertulisan Nin Jiom Candy Original ditandakan “B” c) Empat (4) paket plastik lutsinar yang mengandungi bahan hablur disyaki dadah jenis Syahbu ditandakan B1-B4 SP3 telah membuat pengecaman positif terhadap kesemua tandaan tersebut di Mahkamah sewaktu perbicaraan. SP3 juga mengesahkan setelah rampasan barang kes dibuat ianya sentiasa berada dalam kawalannya sehingga diserahkan kepada SP5. [34.2] SP4 juga telah membuat pengecaman positif terhadap tandaan-tandaan yang dibuat oleh SP3 sewaktu perbicaraan. [34.3] SP5 juga telah mengesahkan barang kes bersama OKT telah diterima pada 28.1.2021 pada jam 0015hrs. Setelah barang kes diterima SP5 telah menyimpan barang kes tersebut di dalam peti besi berkunci di dalam bilik berkunci di pejabat Bahagian Siasatan Narkotik IPD JBS. Pada 31.1.2021 jam lebih kurang 1227 hrs SP5 telah menyerahkan barang kes kepada SP1 dalam satu sampul surat bertanda “AF” di dalamnya mengandungi beg silang, satu (1) tin berbentuk bulat bertulisan Nin Jiom Candy Original ditandakan “B” dan empat (4) paket plastik lutsinar yang mengandungi bahan hablur disyaki dadah jenis Syahbu ditandakan B1-B4. SP5 juga telah membuat tandaannya sendiri seperti berikut:- a) Satu

beg silang berwana coklat bertulisan Polo Louie Original ditandakan “F”. b) Satu (1) tin berbentuk bulat bertulisan Nin Jiom Candy Original ditandakan “F1” c) Empat (4) paket plastik lutsinar yang mengandungi bahan hablur disyaki dadah jenis Syahbu ditandakan F2-F5 [34.4] SP1 dalam keterangannya mengesahkan telah menerima sampul surat bertanda “AF” dari SP5 dalam keadaan bermeteri PDRM 642. SP1 telah membuat pengecaman positif terhadap tandaan-tandaan yang dibuat oleh SP3 dan SP5. SP1 juga telah membuat pengecaman positif terhadap satu paket Jabatan Kimia Malaysia dengan no makmal 20FRJ-00387 di mana di dalamnya terdapat baki serbuk homogen telah selesai dianalisa. [35[ Mahkamah percaya apa yang penting adalah pihak pendakwaan mampu membuktikan bahawa barang kes yang dirampas dari OKT adalah barang yang sama dianalisa oleh ahli kimia dan seterusnya dikemukakan di Mahkamah. Perkara ini dapat dibuktikan melalui keterangan saksi-saksi pendakwaan yang menunjukkan bahawa eksibit yang dirampas dimeterai, dibuat penandaan untuk identifikasi, tiada bukti kacau ganggu dan tiada apa-apa yang menimbulkan keraguan bahawa eksibit itu adalah eksibit yang ditemui pada OKT dan seterusnya dianalisa oleh ahli kimia. Perkara ini diputuskan dalam kes Christopher Uchenna Efogwo v PP [2017] 6 MLJ 696 di mana Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut :- “41......in a drug trafficking case what is important is that it must be proved that it is the substance that was recovered that was sent to the chemist for analysis and it is that same substance that is found to be heroin or cannabis etc and it is in respect of that substance that an accused is charged with trafficking. So, the chain of evidence is more important for the period from the time of recovery until the completion of the analysis by the chemist. Even then it does not necessarily mean that if the exhibit is passed from one person to another, every one of them must be called to give evidence of the handing over from one person to another and if there is a break, even for one day, the case falls. There should be no confusion between what has to be proved and the method of proving it. What has to be proved is that it is the substance that was recovered that was analysed by the chemist and found to be heroin, cannabis etc., and it is for the trafficking of that same substance that the accused is charged with.

The proof of the chain of evidence is only a method of proving that fact. The fact that there is ‘a gap’, does not necessarily mean that that fact is not proved. It depends on the facts and circumstances of each case. There may be a gap in the chain of evidence. But, if for example, during that ‘gap’ the exhibits are sealed, numbered with identification numbers, there is no evidence of tempering, there is nothing that would give rise to a doubt that that exhibit is the exhibit that was recovered in that case and that was analysed by the chemist, the fact that there is a gap, in the circumstances of the case, may not give rise to any doubt of that fact.” [36] Berdasarkan kepada alasan-alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah mendapati tidak berlakunya pemutusan rantaian keterangan barang kes di mana-mana peringkat sekali pun. Memandangkan rantaian barang kes adalah sempurna dan elemen-elemen pertuduhan telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan, maka satu prima facie telah dibuktikan oleh pihak pendakwaan. Tugas Mahkamah di akhir kes pembelaan [37] Di akhir kes pembelaan adalah menjadi tugas Mahkamah untuk menimbangkan semua keterangan yang ada di hadapannya dan memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membutkikan kes melampaui keraguan yang munasabah sebagaimana yang diperuntukkan di bawah Seksyen 173 (m) KPJ seperti berikut: -

(i) At the conclusion of the trial, the Court shall consider all the evidence adduced before it and shall decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.

(ii) If the Court finds that the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall find the accused guilty and he may be convicted on it and the Court shall pass sentence according to law [38] Sekiranya Mahkamah berpuas hati pihak pendakwaan telah membuktikan kes melampaui keraguan yang munasabah, OKT harus didapati bersalah dan disabitkan serta dijatuhkan hukuman berlandaskan undang-undang (sentence according to law). [39] Maksud keraguan munasabah telah dijelaskan dalam kes PP v Saimin & Ors [1971] 2 MLJ 16 di mana Mahkamah memutuskan seperti berikut: - “It has again been said that 'reasonable doubt' is the doubt which makes you hesitate as to the correctness of the conclusion which you reach. If under your oaths and upon your consciences, after you have fully investigated the evidence and compared it in all its parts, you say to yourself I doubt if he is 52 guilty, then it is a reasonable doubt. It is a doubt which settles in your judgment and finds a resting place there.' Or as sometimes said, it must be a doubt so solemn and substantial as to produce in the minds of the jurors some uncertainty as to the verdict to be given. A reasonable doubt must be a doubt arising from the evidence or want of evidence and cannot be an imaginary doubt or conjecture unrelated to evidence [40] Setelah keterangan OKT dan saksi pihak pembelaan dikemukakan pada peringkat kes pembelaan, tugas yang perlu dijalankan oleh Mahkamah telah diputuskan dalam kes Mat v Public Prosecutor [[1963] 1 MLJ 263 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut :- "The position may be conveniently stated as follows:-

If you are satisfied beyond reasonable doubt as to the accused's guilt... Convict.

If you accept or believe the accused's explanation... Acquit.

If you do not accept or believe the accused's explanation. Do not convict but consider the next steps below.

If you do not accept or believe the accused's explanation and that explanation does not raise in your mind a reasonable doubt as to his guilt... Convict

If you do not accept or believe the accused's explanation but nevertheless it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt... Acquit." [41] Setelah Mahkamah mendengar dan menilai pembelaan OKT termasuk saksi pembelaan sekiranya ada, satu penilaian semula keterangan pihak pendakwaan bersama-sama dengan versi fakta pihak pembelaan harus dibuat untuk menentukan sama ada pembelaan OKT telah menimbulkan keraguan yang munasabah dalam kes pendakwaan. Perkara ini diputuskan dalam kes PP v. Sayuti Mohd Ali [2009] 9 CLJ 446 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- "[18] Di akhir kes pendakwaan, mahkamah telah membuat penilaian yang maksima terhadap kredibiliti kesemua saksi-saksi yang telah dipanggil dan keterangan-keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan. Di peringkat ini, yakni di akhir kes pembelaan, mahkamah harus menimbang dan menilai kesemua keterangan yang dikemukakan semula dengan cara meletak ia sebelah-menyebelah dengan keterangan pembelaan untuk tujuan penilaian keseluruhan keterangan dalam kes ini. [19] Dalam keadaan sebegini, versi kedua-dua pihak, iaitu pendakwaan dan pembelaan seharusnya dinilai semula secara penilaian maksima keseluruhannya, saya ingin meminjam katakata YA Suriyadi Halim Omar (beliau ketika itu) dalam kes PP v. Iskandar Mohamad Yusof [2006] 6 CLJ 379 di ms. 385 yang berbunyi seperti demikian: [10] As said above when I called the defence I was satisfied that a prima facie had successfully been established by the prosecution. Factually and legally the prosecution had satisfied all the ingredients and requirements of s. 180 of the Criminal Procedure Code. Before arriving at the conclusionas required by the latter section, and as stated earlier, a maximum evaluation of the evidence was conducted by me. Needless to say that evaluation was totally one sided, in that it was substantially the evidence adduced by the prosecution, though prepared by the accused person's suggestions and answers elicited from witnesses in the course of the cross examination. Naturally at that stage no sworn testimony of the accused person was made available that could prematurely punch holes in the prosecution's story. Naturally too whatever was suggested by the accused person that could be helpful to him inevitably would receive unhelpful answers. With such a scenario the prosecution literally sauntered into the defence stage. [11] At the defence stage a different scenario expressed itself. The prosecution's story had to be reevaluated maximum-like, but this time padded by the additional defence's version, which was given under oath. At the end of the accused person's case, unless the prosecution succeeded at convincing me beyond reasonable doubt, he must be acquitted. [42] Maka, setelah mengambil panduan dari nas-nas yang dirujuk, Mahkamah akan menilai pembelaan OKT sama ada ianya berjaya menimbulkan keraguan yang munasabah ke atas kes pendakwaan. Pembelaan OKT [43] OKT dalam kes ini telah memilih untuk memberikan keterangan bersumpah. Keterangan OKT adalah seperti berikut :- Pada 27.1.2021 jam lebih kurang 8.20 malam, OKT telah keluar dari rumahnya untuk menghantar kawannya ke CIQ. OKT telah memandu kereta ibunya untuk mengambil kawannya bernama Teck Xiao Meng yang berada di C2 KTV Taman Sentosa, Johor Bahru. Pada ketika itu merupakan tempoh Perintah Kawalan Pergerakan Pemulihan (PKPP). Setelah OKT mengambil kawannya di C2 KTV Taman Sentosa, pada jam lebih kurang 8.50 malam telah menurunkan kawannya di CIQ. Selepas itu, OKT telah menggunakan Jalan Pasir Pelangi untuk pulang ke rumahnya. Pada jam lebih kurang 9.00 malam ketika berada di lampu isyarat di Jalan Pasir Pelangi OKT telah melanggar lampu isyarat merah memandangkan ketika itu tidak terdapat sebarang kereta lain tanpa OKT sedar kehadiran kereta peronda polis. Setelah OKT melanggar lampu isyarat merah OKT telah diarahkan berhenti oleh kereta peronda polis. OKT telah memberikan sepenuh kerjasama dan memberhentikan keretanya di bahu kiri Jalan Pasir Pelangi menghala ke EDL berhampiran dengan satu pondok polis. Pada awalnya OKT telah menurunkan tingkap dan SP3 telah mengarahkan salah seorang anggotanya untuk membuat pemeriksaan badan dan tiada barang salah dijumpai. Ketika pemeriksaan badan terdapat dua orang anggota di pondok polis telah menyaksikan keseluruhan kejadian tersebut. Kemudian, SP3 telah mengarahkan anggotanya untuk membuat pemeriksaan terhadap kereta yang dipandu oleh OKT. Hasil pemeriksaan menjumpai satu beg silang dan OKT memaklumkan kepada SP4 bahawa beg tersebut adalah milik kawannya Teck Xiao Meng. Pemeriksaan dalam beg silang tersebut menjumpai satu tin bertulisan Nin Jiom Herbal Candy. Setelah anggota polis membuka tin di dalamnya terdapat beberapa paket plastik lutsinar, OKT terkejut dan memaklumkan barangan yang dijumpai termasuk beg silang tersebut bukan miliknya. Malah, tidak terdapat sebarang barang peribadi milik OKT di dalam beg tersebut. OKT tidak mempunyai pengetahuan tentang kewujudan dadah-dadah tersebut. OKT tidak pernah membuka beg silang tersebut kerana menghormati barang milik orang lain. Anggota polis telah memberitahu kepada OKT bahawa beliau ditangkap kerana kesalahan memiliki dadah. [44] Setelah meneliti keterangan pihak pendakwaan dan pembelaan secara keseluruhan, dengan cara meletak ia sebelah-menyebelah, Mahkamah mendapati pembelaan OKT gagal menimbulkan keraguan dalam kes pendakwaan serta pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes melampaui keraguan yang munasabah berdasarkan kepada alasan-alasan yang akan dibentangkan dalam perenggan-perenggan yang selanjutnya. [45] Pada hemat Mahkamah ini, keterangan OKT yang menyatakan dadah tersebut bukan miliknya, ianya adalah milik seorang bernama Teck Xiao Meng adalah pembelaan berbentuk penafian semata-mata. Sekiranya OKT benar-benar tidak mempunyai pengetahuan terhadap dadah tersebut sebagai seorang yang munasabah pasti akan memberikan maklumat lengkap berkenaan identiti Teck Xiao Meng ini kepada SP5 untuk melepaskan dirinya daripada suatu tuduhan yang tidak berasas. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Sahrul Mazlee Bin Mohd Khalid v Pendakwa Raya [2022] MLRA 474, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: - [93] The appellant also failed to furnish the police with the particulars of the said Abang Man, including his full name, address and telephone, in order for the police to carry out investigations and locate this Abang Man, if he existed. If indeed Abang Man had framed him, the appellant would have given all necessary details to the police in order to trace and apprehend this Abang Man. Alas, this was not done. Walaupun identiti Teck Xiao Meng ini telah ditimbulkan sewaktu kes pendakwaan, SP5 dalam keterangannya menyatakan penama ini tidak timbul sewaktu siasatan. Berikut merupakan keterangan SP5 sewaktu pemeriksaan utama dan pemeriksaan semula:- Bagaimana pula siasatan Sarjan terhadap penama Teck Xiao Meng ? Hasil siasatan tidak tahu sebab tiada nama timbul semasa siasatan Soalan dari Mahkamah:- Semasa pemeriksaan utama, Sarjan telah menjawap terhadap soalan DPP Bagaimana pula siasatan Sarjan terhadap penana Teck Xiao Meng ? Hasil siasatan tidak tahu sebab tiada nama timbul semasa siasatan Namun apabila ditanya oleh DPP semasa re, Sarjan menjawap Sarjan tidak tahu mengenai kawan OKT ini, boleh Sarjan jelaskan berkenaan perkara ini? Penama Teck tidak disebut semasa dalam siasatan, jadi tiada sebarang siasatan dilakukan terhadap Teck Xiao Meng. [46] Terdapat “plethora of cases” yang memutuskan bahawa Notis Alcontara yang lengkap harus diberikan sewaktu siasatan untuk membolehkan pegawai penyiasat melakukan siasatan yang menyeluruh berkenaan pemilikan barang kes dadah. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Marimuthu a/l Seringan v Pendakwaraya (2016) MLJU 1561 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: - [31] Mengenai kehadiran penama ‘Maya’ tersebut yang dikatakan semasa perayu ditahan berada di tandas tidak pernah diberitahu atau dibangkitkan oleh perayu kepada SP5 semasa serbuan dan tangkapan itu dilakukan di tempat kejadian. Kali pertama penama ‘Maya’ diberitahu oleh perayu adalah beberapa hari selepas kejadian kepada SP6 (Pegawai Penyiasat). Saksi SP6 dalam keterangannya mengesahkan semasa Percakapan Beramaran perayu dirakamkan, perayu ada menyebut nama ‘Maya’ tetapi tidak diberitahu nama penuh, alamat serta lain-lain maklumat tentang lelaki India itu. Pihak pembelaan juga gagal untuk mengemukakan Percakapan Beramaran perayu untuk menyangkal keterangan SP6. Kami akur tentang prinsip matan bahawa perayu tidak boleh dikritik tentang tindakan beliau yang gagal untuk memberikan maklumat awal kepada SP5 dan gagal memberikan butir-butir lengkap penama ‘Maya’ adalah merupakan hak perayu untuk berdiam diri namun tindakan perayu itu akan menggugat kebolehpercayaan dan kebolehterimaan versi yang dikemukakan oleh perayu. [32] Peguambela terpelajar berhujah bahawa ‘Notis Alcontara’ telah dikemukakan dengan awal. Dengan hormatnya kami tidak bersetuju. Kami tidak bersetuju bahawa satu ‘Notis Alcontara’ yang lengkap dan sempurna telah diberikan kepada pihak polis. Di dalam kes Alcontara a/l Ambross Anthony v. PP [1996] 1 MLJ 209, fakta dalam kes itu berbeza dengan fakta dalam kes semasa terhadap perayu. Dalam kes itu, butir-butir penuh penama “Che Mat” yang disebutkan oleh perayu dalam kes itu telah diberikan sepenuhnya di dalam Percakapan Beramaran yang telah dirakam dari perayu dalam kes itu, tetapi tidak di dalam kes semasa terhadap perayu. [33] Dalam kes Rengarajan Thangavelu v. PP [2015] 1 CLJ 993, Mahkamah Rayuan telah membuat keputusan atas isu yang sama, seperti berikut: “[10] In respect of ground

we have meticulously looked into the cautioned statement. There was no sufficient information for the police to investigate the case in relation to the person ‘Pandian’ who the appellant says gave Marimuthu a/l Seringan v Pendakwa Raya .... Page 10 of 15 the drugs to him. And also there was no sufficient information of the person who the appellant says the drugs were supposed to be handed over to by him as per ‘Pandian’s’ direction. From the decided cases, the information in the cautioned statement without sufficient information of ‘Pandian’ and the purported recipient is a story and is not a good ‘Alcontara Notice’ for placing an obligation on the part of the prosecution to rebut the same. The story if true, places the burden on the appellant to rebut trafficking on the balance of probabilities. That is to say, he may have to call ‘Pandian’ or the purported recipient to give evidence in support of his case. However, if he has given a good ‘Alcontara Notice’ the obligation will be for the prosecution to track down ‘Pandian’ or the purported recipient to ascertain the truth of the appellant’s story. At least the prosecution will be obliged to lead evidence to say what steps they have taken to verify the appellant’s story to the satisfaction of the court. A bad ‘Alcontara Notice’ does not help the appellant at all but imposes an obligation on the appellant to lead evidence in relation to his story to rebut trafficking, that too on a balance of probabilities. In Phiri Mailesi (Zambian) v. PP [2013] 1 LNS 391; ; [2013] 5 MLJ 780, the Court of Appeal, through Hamid Sultan bin Abu Backer JCA on ‘Alcontara Notice’ had this to say: It is pertinent to note that the ‘Alcontara Notice’ must have sufficient particulars in the right perspective and not a vague notice where the prosecution will not be able to advance their investigation to rebut the defence story or version. It must also be given at the earliest opportunity at the material time of the arrest or at least upon counsel taking instruction from the accused to conduct its defence. In addition, the defence’s version should be put at prosecution stage and to positively evaluate the story of the accused relating to ‘Alcontra Notice’ before evaluating the prosecution case and applying the maximum evaluation as Alcontara case places the onus on the prosecution to rebut or sufficiently explain that they have discharged that onus. In the instant case evidence will show that the defence has not given an ‘Alcontra Notice’ in the right perspective”. [47] Rujukan juga dibuat kepada kes G Vasan Gunasegran v PP [2018] 1 LNS 1604 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: - “We say that there was nothing to show that the JC's decision was made without proper evaluation of the appellants' statement on oath. The learned JC's comment on the late disclosure of Raja during trial merely goes to show the weight that the court attached to the appellant's defence (see Teng Howe Sing v. PP (supra), PP v. Badrulsham bin Baharom [1987] 1 LNS 72; [1988] 2 MLJ 585). The existence of Raja was critical to the defence's case. In such circumstances, one would have expected the appellant to extricate himself and inform SP3 or SP6 about Raja and his alleged role at the first available opportunity when he was stopped at the roadblock or when his cautioned statement was recorded. It is pertinent to observe here that the appellant and SD2 did not know the full name of Raja nor his full address except that they know that Raja stays at Kota Damansara and works as a despatch. So, we are left with nothing more than the bare oral assertion of the appellant in respect of Raja's existence and the role played by him. The evidence in this instant appeal goes to show that the defence has not given an 'Alcontara Notice' in the right perspective (see 56 Phiri Mailesi (Zambian) v. PP [2013] 1 LNS 391; [2013] 5 MLJ 780, Rengarajan Thangavelu v. PP [2015] 1 CLJ 993, Marimuthu Seringan v. PP [2016] 1 LNS 64). [41] Besides the defence's failure to put their case to the material prosecution witnesses at the earliest opportunity, the learned JC also considered the inconsistencies of the defence version…” [48] Dalam ketiadaan maklumat lengkap berkenaan Teck Xiao Meng ini dibekalkan kepada pihak polis, Mahkamah mendapati kemungkinan watak Teck Xiao Meng ini sengaja direka untuk mengkaburi mata Mahkamah yang mulia ini. Dalam hal ini rujukan dibuat terhadap kes PP v Bavithran Paramasivan [2021] MLRHU 672, di mana Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut :- [96] On the issue of the Alcontara notice, the Court of Appeal in the case of Yan Lanhua v. Public Prosecutor [2019] MLRAU 125 stated as follows: "[49] On the existence of the person "Baba", the learned trial judge found him to be a fictitious person. We found no reason to depart from the learned trial judge's finding on this fictitious character. As correctly observed by the learned trial judge, the Appellant claimed she was close to Baba but oddly did not know anything more about him save and except that he was of African origin. Neither did she know the name nor location and address of his factory or his shop. Her inability to furnish any particulars demonstrated Baba was a fictitious person. We, like the trial judge, appreciated the fact that the accused had mentioned the existence of Baba to the Investigating Officer, but this fact should not be accorded too much weight in light of the fact she knew little about his personal particulars and that this was a common defence raised by many traffickers." [49] Selain daripada keterangan OKT, tidak ada keterangan sokongan lain yang membolehkan Mahkamah memberikan pertimbangan terhadap pembelaan OKT bahawa beg silang tersebut merupakan milik Teck Xiaog Meng dan telah ditinggalkan olehnya dalam kereta yang dipandu oleh OKT. Mahkamah percaya keterangan Teck Xiao Meng adalah material kepada kes pembelaan dan mampu menyokong versi OKT. Namun, OKT gagal untuk memanggil Teck Xiao Meng untuk menyokong pembelaanya. Dalam hal ini rujukan dibuat terhadap kes Pendakwa Raya v Arujunan a/l Thamilselvan dan lain-lain [2024] MLJU 1492, di mana Mahkamah Tinggi memutuskan seperti berikut:- [95] Penama-penama yang ditimbulkan ini pula tidak dipanggil oleh pihak pembelaan untuk memberikan keterangan yang mana keterangan mereka adalah penting kerana selepas berjumpa dan ditinggalkan oleh mereka ini, OKT1 hingga OKT5 ditangkap dan ditahan polis atas kesalahan memproses dadah. [96] Penama-penama yang ditimbulkan ini adalah saksi-saksi yang penting kerana : Sam: OKT1 kenal sebagai pelanggan di kedai aksoseri milik OKT1 dan telah menghantar Sam ke Petaling Jaya menaiki kereta. Sam keluar untuk mengeluarkan duit dan lebih kurang 20 minit OKT1 ditangkap. Vasu dan Samy: OKT2 hingga OKT5 telah bekerja di ladang bunga dengan Vasu. Akibat tidak dibayar gaji OKT2 hingga OKT5 hendak dihantar pulang ke India. Samy telah tinggalkan OKT2 hingga OKT5 di rumah tempat kejadian kerana tertinggal passport dan tiket penerbangan, Samy mempunyai kunci membuka rumah tersebut. [97] Justeru itu versi pembelaan adalah tanpa sokongan (uncorroborated) kerana gagal memanggil saksi-saksi Sam, Vasu dan Samy dan patut ditolak oleh Mahkamah. [50] Mahkamah juga mendapati SP3 dan SP4 secara konsisten menyatakan dadah tersebut dijumpai dalam beg silang yang dipakai oleh OKT. Tiada alasan yang kukuh diberikan oleh pihak pembelaan kenapa keterangan kedua-dua saksi ini tidak boleh dipercayai. Mahkamah ini tidak nampak apa-apa sebab untuk mereka merekacipta keterangan palsu untuk mengenakan OKT. Tiada keterangan dari OKT yang menunjukkan bahawa mereka berdua mengenali OKT sebelum kejadian. [51] Mahkamah juga mendapati OKT merupakan seorang yang tidak kredibel dan tidak boleh dipercayai. Terdapat percanggahan yang material dalam keterangan yang diberikan oleh OKT. Sewaktu pemeriksaan utama, OKT telah menyatakan Teck Xiao Meng telah membawa beg silang tersebut dan meninggalkannya di dalam kereta OKT. Sewaktu pihak polis (SP4) menjumpai beg tersebut OKT telah memaklumkan bahawa beg tersebut merupakan milik kawannya Teck Xiao Meng. Namun, sewaktu pemeriksaan balas OKT menyatakan beliau hanya mengetahui berkenaan beg tersebut setelah dimaklumkan oleh pihak polis. OKT sekali lagi telah menukar jawapannya sewaktu pemeriksaan semula dengan menyatakan beliau langsung tidak mempunyai pengetahuan bahawa beg tersebut ada dalam keretanya. Berikut merupakan keterangan OKT:- Pemeriksaan utama: - Hasil pemeriksaannya menjumpai satu (1) beg silang dan bertanya milik siapa beg silang tersebut dan saya menjawab itu milik kawan saya bernama Teck Xiao Meng Pemeriksaan balas:- Masa awak kena tahan polis beg jumpa dekat mana? Polis memberitahu saya bahawa beg adalah dijumpai di dalam kereta. Pemeriksaan semula Semasa disoal oleh DPP, kamu nyatakan bahawa tidak setuju beg silang warna coklat disilang pada badan dijumpai dadah, kenapa tak setuju? Saya tidak setuju kerana saya langsung tiada pengetahuan beg tersebut ada di dalam kereta saya [52] Mahkamah sedar akan prinsip undang-undang yang mantap di mana OKT hanya perlu berdiam diri sehinggalah pihak pendakwaan membuktikan kes melampaui keraguan yang munasabah. Mahkamah percaya walaupun OKT tidak mempunyai beban undang-undang (legal burden) untuk membuktikan bahawa OKT tidak bersalah, OKT masih mempunyai beban keterangan (evidentiary burden) untuk menyokong versi pembelaan. Namun, dalam kes ini selain daripada keterangan lisan OKT yang menyatakan beliau tiada pengetahuan tentang dadah tersebut, tiada keterangan sokongan lain yang menyokong pembelaan OKT. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes D.A. Duncan v PP

2 MLJ 195 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: - “The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a reasnonable doubt on the prosecution case against the appellant”. [53] Rujukan juga dibuat kepada kes PP v Ling Tee Huah (1982) 2 MLJ 324 di muka surat 326, Mahkamah memutuskan seperti berikut: - “A mere denial without other proof to reasonably dislodge the prosecution’s evidence is not sufficient”. [54] Setelah meneliti keterangan OKT dan dengan menguji keterangan tersebut dengan keterangan saksi-saksi pendakwaan, Mahkamah mendapati keterangan OKT sengaja direka-reka untuk melepaskan diri daripada pertuduhan yang dihadapkan terhadapnya. Mahkamah mendapati dengan ketiadaan apa-apa keterangan meyakinkan dari pihak pembelaan yang boleh menganggu gugat keterangan saksi-saksi pendakwaan berkenaan pemilikan dadah oleh OKT. Tiada sebab untuk Mahkamah meragui keterangan saksi-saksi tersebut yang yang sememangnya memberikan keterangan secara jujur dan benar. Mahkamah menegaskan sekali lagi bahawa tugas pihak pembelaan adalah untuk menimbulkan keraguan terhadap kes pendakwaan, keraguan tersebut haruslah sesuatu yang munasabah bukan bersifat khayalan atau diagak-agak. [55] Setelah meneliti secara keseluruhan keterangan dari pihak pendakwaan dan pembelaan, dapatan Mahkamah adalah OKT sememangnya mempunyai milikan, kawalan dan pengetahuan terhadap dadah tersebut. Keterangan yang dikemukakan oleh OKT tidak membangkitkan apa-apa keraguan dalam kes pendakwaan. Sebaliknya, Mahkamah berpuas hati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes ini melampaui keraguan yang munasabah. Atas alasan-alasan yang sedemikian, Mahkamah mendapati OKT bersalah dan disabitkan sepertimana pertuduhan menurut seksyen 12 (2) ADB yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39(A) (1) ADB. Hukuman [56] Undang-undang adalah mantap bahawa Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman mengikut undang-undang apabila OKT telah didapati bersalah dan disabitkan bagi pertuduhan tersebut. Rujukan dibuat terhadap Seksyen 183 KPJ yang memperuntukkan seperti berikut: - “If the accused is convicted, the Court shall pass sentence according to law” [57] Dalam kes Public Prosecutor v Jafa bin Daud [1981] 1 MLJ 315, Mohamed Azmi J (pada ketika itu) telah menyatakan: “A ‘sentence according to law’ means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles. [58] Terdapat begitu banyak nas-nas undang-undang yang memberikan panduan mengenai prinsip undang-undang yang perlu dipatuhi dalam menjatuhkan hukuman terhadap OKT. Mahkamah ingin merujuk kepada penghakiman Hilbery J di dalam kes Rex v. Kenneth John BalI 35 Cr App R 164 juga lazim dipetik yang memutuskan seperti berikut: “In deciding the appropriate sentence, a court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicity enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from a criminal to an honest life. The public interest is indeed served, and best served, if the offender in induced to turn from criminal ways to honest living. Our law does not therefore, fix the sentence for a particular crime, but fixes a maximum sentence and leaves it to the court to decide what is, within the maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the court has the right and the duty to decide whether to be lenient or severe.” [59] Selanjutnya, rujukan juga dibuat kepada kes Bhandulananda Jayatilake v. PP [1982] 1 MLJ 83 di mana Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut :- “…The very concept of judicial discretion involves a right to choose between more that one possible course of action upon which there is room for reasonable people to hold differing opinions as to which is to be preferred. That is quite inevitable. Human nature being what it is, different judges applying the same principles at the same time in the same country to similar facts may sometimes reach different conclusions (see Jamieson v. Jamieson [1952] AC 525 at 549). It is for that reason that some very conscientious judges have thought it their duty to visit particular crimes with exemplary sentences; whilst others equally conscientious have thought it their duty to view the same crimes with leniency. Therefore, sentences do vary in apparently similar circumstances with the habit of mind of the particular judge. It is for that reason also that this court has said it again and again that it will not normally interfere with sentences, and the possibility or even the probability, that another court would have imposed a different sentence is not sufficient, per se, to warrant this court’s interference. [60] Berdasarkan kepada prinsip-prinsip hukuman yang dirujuk oleh Mahkamah, dapat disimpulkan bahawa dalam menjatuhkan hukuman, Mahkamah perlu membuat pertimbangan terhadap faktor-faktor seperti keseriusan kesalahan, keadaan yang mengelilingi perilaku jenayah yang terlibat, latar-belakang (antecedent) OKT, faktor pencegahan serta sama ada terdapatnya faktor peringanan yang memihak kepada OKT. Hakim Hashim Yeop Sani dalam kes Public Prosecutor v. Loo Choon Fatt (1976) 2 MLJ 276 telah menyatakan seperti berikut: - The correct approach is to strike a balance, as far as possible, between the interests of the public and the interests of the accused." [61] Setelah Mahkamah mendapati OKT bersalah dan disabitkan atas pertuduhan, pihak pembelaan telah membuat rayuan mitigasi terhadap hukuman yang bakal dijatuhkan terhadap OKT. Pihak pembelaan berhujah sepert berikut: - [61.1} Umur 31 tahun [61.2] Bekerja sebagai pemandu grab [61.3] Gaji RM1800 [61.4] Bapa tunggal [61.5] Ada tanggungan 3 orang anak [61.6] OKT menjaga ibunya berusia 66 tahun [61.7] OKT menjaga abangnya OKU mental [62] Pihak pembelaan memohon agar penjara dan sebatan minimum dikenakan ke atas OKT. [63] Pihak pendakwaan pula berhujah agar OKT ini dikenakan hukuman setimpal. Perbicaraan juga telah memakan masa dan kos Mahkamah dan pihak pendakwaan. [64] Setelah mendengar hujahan kedua-dua belah pihak dan berpandukan kepada prinsip penghukuman yang dirujuk pada nas-nas di atas, Mahkamah menjatuhkan hukuman penjara 28 bulan dan 3 kali sebatan. [65] Hukuman yang diperuntukkan di bawah undang-undang adalah hukuman penjara selama tempoh tidak kurang daripada 2 tahun tetapi tidak melebihi 5 tahun dan hendaklah juga dihukum sebat tidak kurang daripada 3 sebatan tetapi tidak lebih daripada 9 sebatan. Memandangkan hukuman penjara 2 tahun adalah wajib, setelah mempertimbangkan rayuan mitigasi OKT dan pemberatan pihak pendakwaan, Mahkamah percaya hukuman penjara 28 bulan dan 3 kali sebatan adalah sepadan dengan kesalahan yang dilakukan. OKT dalam kes ini didapati bersalah atas kesalahan memiliki 15.63 gram dadah jenis Methamphetamine. Pada awalnya, OKT mengaku tidak bersalah atas kesalahan ini, namun Mahkamah telah menjalani proses perbicaraan yang panjang dalam mendapati OKT ini bersalah. [66] Dalam mencapai keputusan ini, faktor utama yang diambil kira oleh Mahkamah adalah kepentingan awam. Dadah merupakan musuh nombor satu negara dan perkara ini diisytiharkan sejak tahun 1983 lagi. (https://www.adk.gov.my/maklumat-korporat/sejarah-aadk/) Dadah bukan sahaja memberikan impak yang negatif pada orang yang mengambilnya, tetapi memberikan kesan buruk kepada negara secara keseluruhannya. Setelah 40 tahun sudah berlalu, nampaknya kes-kes melibatkan jenayah dadah tidak berkurang malah kian meningkat. Perhatian Mahkamah terhadap Mahkamah-Mahkamah Rendah di negara kita mendapati Mahkamah-Mahkamah tersebut dibanjiri dengan kes-kes melibatkan jenayah dadah setiap hari. Perkara yang paling menyedihkan adalah begitu ramai anak muda terjebak dalam jenayah yang mampu membinasakan diri sendiri ini. Maka, hukuman penjara yang panjang ini Mahkamah percaya akan memberikan satu pengajaran kepada OKT dan menyampaikan mesej tegas kepada masyarakat di luar sana agar jangan mudah terlibat dalam jenayah ini dan sekiranya terlibat hukuman berat bakal menanti. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Tia Ah Leng v. PP [2004] 4 CLJ 77 di mana Mahkamah Rayuan telah menjelaskan keseriusan dadah kepada Masyarakat dan negara seperti berikut :- "The Government and the legislature have taken very serious views in the abuse of usage of dangerous drugs. Drug addictions are rampant and the Government as well as the legislature have tried to curb these addictions especially amongst youths but met with little success. Death sentences and heavy penalties have been introduced but we find drug addicts everywhere. The addiction to drugs have led to other offences such as thefts, burglary and snatch thefts. Some of these offences lead to serious consequences. We have read in the newspapers that some drug addicts have gone to the extent of hurting their own families such as their mothers, sisters and grandmothers in order to get some money to purchase the drugs to support their addictions. Recently, a woman died when a snatcher snatched her handbag and she was dragged together with the handbag some distance away and as a result of that she died. In our view, the source of all these evils are the drug traffickers and the drug peddlers. They are the ones who have been trafficking, selling and peddling the drugs to those drug addicts. It is public knowledge that the return in this type of business is very lucrative. The seriousness of the offences on drugs have been made known since the seventies. Eminent judges have expressed this in so many cases." [67] Mahkamah juga sedia maklum berkenaan prinsip undang-undang yang menghendaki Mahkamah menjatuhkan hukuman dengan mengambil kira kepentingan diri OKT juga. Setelah mengambil kira rayuan mitigasi OKT, Mahkamah percaya hukuman penjara dan sebatan yang dijatuhkan adalah sesuai dan tidak keterlaluan. [68] Mahkamah berharap hukuman yang dijatuhkan terhadap OKT ini mampu bertindak sebagai suatu pemulihan dan pengajaran serta apabila OKT ini kembali ke pangkuan keluarganya menjadi seorang yang insan yang lebih berguna kepada masyarakat dan negara. Kesimpulan [69] Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan, Mahkamah percaya sabitan dan hukuman terhadap OKT adalah berdasarkan prinsip-prinisp undang-undang yang mantap dan wajar dikekalkan. Disediakan oleh, tt Salini a/p Retanam Majistret Mahkamah Majistret Kulai Johor Bertarikh 19.6.2025 Bagi pihak pendakwaan Nur Ameerah Binti Mohd Allaudeen Timbalan Pendakwa Raya Johor Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Johor Aras 2, Bangunan Dato’ Jaafar Muhammad, Kota Iskandar, 79100 Nusajaya, Johor. Bagi pihak pembelaan Puan Zafirah Binti Norizan Puan Noor Asyikin Shafiqah Binti Atham Malik Tetuan Zafirah Norizan Lot 2.8A, Tingkat 2, Bangunan Perbadanan Islam, Johor Jalan Rebana, Kebun Teh, 80250 Johor Bahru, Johor,