Lembaga Kumpulan Wang Simpanan Pekerja v 1. ) WIDAD EDUCATION SDN. BHD. (CA-B52NCvC-5-04/2024)

Content

1 DALAM MAHKAMAH SESYEN KUANTAN DALAM NEGERI PAHANG DARUL MAKMUR WRIT SAMAN NO – CA-B52NCvC-5-04/2024 ANTARA LEMBAGA KUMPULAN WANG SIMPANAN PEKERJA [DAING KHATIJAH & AMRAN] …PLAINTIF

Lampiran

Lampiran 25 atas keseluruhan keputusan Mahkamah selain keputusan yang diputuskan selepas perbicaraan yang diberi pada 18 haribulan Oktober 2024, terhadap keseluruhan keputusan tersebut yang membenarkan permohonan Responden/Plaintif di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dengan kos RM3,000.00 dibayar oleh Perayu kepada Responden melalui Notis Permohonan di Lampiran 8. DAPATAN MAHKAMAH [1] Mahkamah telah meneliti Notis Permohonan, Afidavit-afidavit, hujahan bertulis dan otoriti kedua-dua pihak. Notis Permohonan Lampiran 8 adalah permohonan Plaintif seperti berikut: 1. Kebenaran diberikan kepada Plaintif untuk membuat permohonan ini; 2.Satu Penghakiman Terus di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dimasukkan terhadap Defendan Ketiga untuk jumlah RM313,258.00 setakat 6/3/2024 yang merupakan caruman tertunggak bagi tempoh bulan November 2023 hingga Januari 2024 serta dividen dan caj lewat bayar yang terakru (seperti pengendorsan pada Writ dan penyataan tuntutan) dan kos tindakan; 3. Kos permohonan ini ditanggung oleh Defendan Ketiga; 4.Lain-lain relif yang Mahkamah yang Mulia ini fikirkan suaimanfaat [2] Alasan permohonan Plaintif adalah dinyatakan dalam affidavit sokongan yang mana antara lain menyatakan bahawa: 1. Pada setiap masa material, Defendan Pertama adalah majikan sebagaimana didefinasikan di bawah seksyen 2 Akta KWSP. 2. Defendan Kedua dan Defendan Ketiga merupakan pengarah syarikat Defendan Pertama sebagaimana eksibit F. 3. Defendan Pertama telah gagal mematuhi tanggungjawab di bawah Akta yang mana telah gagal mengemukakan carukman KWSP bagi tempoh bulan November 2023 hingga Januari 2024 yang mana pihak Plaintif telah kemukakan bukti-bukti sebagaimana di eksibit A, B, C dan E. 4. Plaintif telah menyerahkan Notis kepada Defendan Pertama sebagaimana eksibit Defendan yang telah diakui terima oleh Payroll Eksekutif Defendan Pertama. 5. Mengikut Seksyen 46(1) Akta KWSP, pengarah-pengarah adalah bertanggungan secara bersama-sama dan berasingan dengan syarikat membayar segala hutang terakru. 6. Plaintif telah menuntut melalui surat peguamcara sebagaimana dieksibit G dan H. 7. Plaintif menegaskan bahawa hutang tersebut masih terakru dan belum dibayar dan Defendan Ketiga tiada pembelaan bermerit dalam tuntutan ini. [3] Defendan Ketiga telah memfailkan pembelaan dan affidavit jawapan yang mana antaranya menyatakan seperti berikut: 1. Defendan Ketiga telah meletakkan jawatan sebagai Pengarah Defendan pertama semenjak 10/12/2023 dan tidak boleh dipertanggungjawab untuk membayar mana-mana caruman yang tertunggak selepas perletakan jawatan tersebut. 2. Plaintif tidak mengemukakan sebarang butiran jumlah yang dituntut dan hanya melambakkan tuntutan caruman bulanan yang didakwa kena dibayar oleh Defendan Pertama. 3. Terdapat tarikh-tarikh yang berbeza dan tindakan Plaintif tidak menjumlahkan faedah dan dividen telah memprejudiskan Defendan Ketiga dalam membuat pembelaan yang baik dalam tuntutan ini. 4. Dalam pengetahuan Defendan Ketiga, Defendan Pertama telah membuat pengaturan untuk bayaran amoun yang dituntut dan telah mula membuat pembayaran kepada Plaintif. 5. Jumlah yang dituntut adalah melampau, tidak betul dan salah serta bersifat menguntungkan. 6. Defendan Ketiga tidak pernah menerima Notis tuntutan mahupun Borang E yang dijadikan asas dalam tuntutan ini. 7. Tuntutan Plaintif adalah pra matang, defektif dan tidak boleh dikuatkuasakan. [4] Mahkamah telah meneliti Notis Permohonan dan menegaskan semula bahawa Notis Permohonan Plaintif di sini dibuat di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 sebagaimana dinyatakan seperti berikut: “1. (1) Where in an action to which this rule applies a statement of claim has been served on a defendant and that defendant has entered an appearance in the action, the plaintiff may, on the ground that defendant has no defence to a claim included in the writ, or to a particular part of such a claim, or has no defence to such a claim or part thereof except as to the amount of any damages claimed, apply to the Court for judgment against that defendant.” [5] Dalam kes CEMPAKA FINANCE BHD V HO LAI YING (TRADING AS KH TRADING) & ANOR [2006] 2 MLJ 685, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa:- “In an application under O14, the burden is on the plaintiff to establish the following conditions: that the defendant must have entered appearance; that the statement of claim must have been served on the defendant; that the affidavit in support must comply with r 2 of O14 in that it must verify the facts on which the claim is based and must state the deponent’s belief that there is no defence to the claim. Once those conditions are fulfilled, the burden then shifts to the defendant to raise triable issues.” [6] Antara isu yang dibangkitkan oleh Defendan Ketiga adalah bahawa beliau telah meletakkan jawatan sebagai Pengarah di Syarikat Defendan Pertama mulai 10/12/2023 dan tidak boleh dipertanggungjawab untuk membayar mana-mana caruman yang tertunggak selepas perletakan jawatan tersebut. [7] Mahkamah mendapati bahawa fakta ini adalah tidak dipertikaikan oleh Plaintif. Plaintif juga akui tuntutan adalah terakru dari bulan November 2023 hingga Januari 2024. Defendan Pertama dan Defendan Kedua juga telah mengakui tuntutan Plaintif dan pihak-pihak telah merekodkan Penghakiman Persetujuan pada 22/8/2024 atas jumlah yang dituntut. [8] Mahkamah akur bahawa tuntutan Plaintif di sini adalah satu tuntutan di bawah peruntukan statutory dan ia di kawal di bawah Akta Kumpulan Wang Simpanan Pekerja 1991 (Akta KWSP) dan juga Peraturan-Peraturan Kumpulan Wang Simpanan Pekerja 1991 (Peraturan KWSP). [9] Berhubung status Defendan Ketiga, Mahkamah ingin merujuk kepada peruntukan undang-undang iaitu seksyen 46(1) Akta KWSP 1991 yang memperuntukkan satu tanggungjawab bersesama dan berasingan (jointly and severally) bagi pengarah-pengarah syarikat yang atas caruman yang perlu di bayar oleh syarikat kepada Plaintif. [10] Menurut seksyen 43(1) Akta KWSP 1991, majikan bertanggungan bagi membayar caruman bagi gaji dan/atau upah pekerja sebagaimana berikut: (1) Subject to the provisions of section 52, every employee and every employer of a person who is an employee within the meaning of this Act shall be liable to pay monthly contributions on the amount of wages at the rate respectively set out in the Third Schedule. [11] Seksyen 46 Akta KWSP 1991 pula menyentuh tentang tanggungjawab Pengarah syarikat sebagimana berikut: 46 Joint and several liability of directors, etc (1) Where any contributions remaining unpaid by a company, a firm or an association of persons, then, notwithstanding anything to the contrary in this Act or any other written law, the directors of such company including any persons who were directors of such company during such period in which contributions were liable to be paid, or the partners of such firm, including any persons who were partners of such firm during such period in which contributions were liable to be paid, or the office-bearers of such association of persons, including any persons who were office-bearers of such association during such period in which contributions were liable to be paid, as the case may be, shall together with the company, firm or association of persons liable to pay the said contributions, be jointly and severally liable for the contributions due and payable to the Fund. (2) For the purpose of this section- "contribution" shall be deemed to include any dividend and late payment charges due on any contributions; "partner"- (a) means any partner referred to in the Partnership Act 1961 [Act 135]; or (b) has the meaning assigned to it under the Labuan Limited Partnerships and Limited Liability Partnerships Act 2010 [Act 707] and the Limited Liability Partnerships Act 2012 [Act 743].". [12] Adalah menjadi satu fakta yang tidak dinafikan bahawa Defendan Ketiga meletakkan jawatan sebagai Pengarah syarikat Defendan Pertama bermula 10/12/2023 manakala tuntutan Plaintif adalah bermula November 2023 hingga Januari 2024. Oleh itu, dalam tempoh yang dinyatakan sehingga 10/12/2023, Defendan Ketiga masih merupakan Pengarah syarikat Defendan Pertama dan di bawah seksyen 46, tanggungjawab Defendan Ketiga adalah jelas. [13] Mahkamah merujuk kepada kes LEMBAGA KUMPULAN WANG SIMPANAN PEKERJA v. EDWIN CASSIAN NAGAPPAN, FEDERAL COURT, PUTRAJAYA [2021] 7 CLJ 823 yang memutuskan seperti berikut: Per Nallini Pathmanathan FCJ delivering the judgment of the court: Section 46 of the Act imposes joint and several liability on the directors of a company for unpaid contributions. These provisions must be given full effect as they comprise statutory laws. It is not open to the courts to stultify, vary or whittle down the clear provisions promulgated by Parliament in relation to liability for EPF contributions, by construing judgments in a manner which is not consonant with the Act. In short, the Act prevails over the terms of the judgment. Section 44 of the Act is also relevant. The liability of the judgment debtors in the present appeal was both joint and several by operation of law. (paras 36 & 38). [14] Ini juga adalah prinsip yang sama dirujuk dalam kes ONG KIM CHUAN & ANOR v. LEMBAGA KUMPULAN WANG SIMPANAN PEKERJA, COURT OF APPEAL, PUTRAJAYA [2009] 6 CLJ 586 [18] Under s. 46, it is crystal clear that directors of a company (including persons or former directors who were directors during such periods in which contributions were liable to be paid to the EPF) shall together with the company be jointly and severally liable for the contributions due and payable to the fund. These provisions are to be enforceable "notwithstanding anything to the contrary in any other written law". [19] Being "jointly and severally liable" the said directors are liable either jointly together with the company or severally on their own independently of the company. In the present case, the plaintiff may choose to initiate its claim against the company (1st defendant) jointly with the two appellants (which was done initially) or to sue the appellants alone without the company (which was done later when the plaintiff withdrew its claim against the 1st defendant after the 1st defendant was wound up). The liability of the appellants (as directors at the relevant times) is based on the provisions of s. 46 of the EPF Act above, not on common law or any other written law, not even the Companies Act 1965. Section 46 stands by itself "notwithstanding anything to the contrary in the EPF Act or any other written law" [20] The liability on the appellants is created by statute ie, s. 46 of the EPF Act. The relevant period for such liability to exist is "during such period in which contributions were liable to be paid" which in the present case is between June 2000 until March 2002; and October 2000 until May 2002. During these periods, the 1st defendant company was still in operation and both the appellants were the directors. The 1st defendant company was only wound up on 18 November 2002, and the appellants' directorship in the company ceased long after the relevant periods during which the said contributions were liable to be paid. On that premise, the fact that the 1st defendant company had been wound up on 18 November 2002 does not in any way absolve the appellants from the liability imposed by s. 46. [21] The liability under s. 46 on the appellants is created by statute 'directly' and 'personally' on the appellants as directors or former directors of the 1st defendant company. Thus the contributions due and payable become the debt of the appellants personally, jointly and severally with the company. Therefore, the appellants' argument that they were "not personally liable for the debt of the company" cannot hold water. [15] Defendan Ketiga sebagai salah seorang Pengarah syarikat seharusnya faham tentang tanggungjawab dan liabiliti mereka sebagaimana diputuskan dalam kes LEMBAGA KUMPULAN WANG SIMPANAN PEKERJA V. SHAHARUDIN OMAR & ORS [2008] 8 CLJ 684 Hishamudin Yunus J (as he then was) states at p. 688: In the first place, s. 46 of the Act does not create to strict liability offence. Secondly, the board of directors of a company is the alter ego of the company. Hence, it was logical legally for s. 46 to make the directors liable for any non-payment of EPF contributions by the company. [16] Berhubung dengan kedudukan Perayu sebagai Pengarah Syarikat tersebut, Mahkamah ini juga merujuk kepada kes LEMBAGA KUMPULAN WANG SIMPANAN PEKERJA V ADORNA RMIT SDN BHD & ORS [2003] CLJU 482; [2003] 1 LNS 482; [2003] 4 MLJ 729. Di dalam kes ini telah diputuskan bahawa:- "Directors are the alter ego of a company. It is therefore not appropriate for a director to attempt to escape culpability by pleading that he is a sleeping partner or director, or a silent director or a non-active director." [17] Oleh demikian, isu yang dibangkitkan oleh Defendan Ketiga dalam hal ini telah jelas dijawab melalui kes-kes yang diputuskan tersebut di atas. [18] Defendan Ketiga juga membangkitkan isu antara lain Plaintif tidak mengemukakan sebarang butiran jumlah yang dituntut dan hanya melambakkan tuntutan caruman bulanan yang didakwa kena dibayar oleh Defendan Pertama, jumlah tuntutan melampau, tidak betul dan memprejudiskan Defendan Ketiga serta Defendan Ketiga tidak pernah menerima Notis tuntutan mahupun Borang E yang dijadikan asas dalam tuntutan ini. [19] Dalam isu ini, Plaintif telah menunjukkan bukti serahan notis serta Borang E kepada Defendan-Defendan. Defendan Pertama dan Defendan Kedua tidak pernah mempertikaikan perkara ini. Isu kiraan oleh Plaintif juga tidak dipertikaikan oleh Defendan Pertama (dan juga Defendan Kedua) dan pihak-pihak telah merekodkan Penghakiman Persetujuan selepas tindakan ini dimulakan. [20] Bagi Defendan Ketiga mempertikaikan perkara ini, tiada langsung bukti atau dokumen yang menyatakan sebaliknya dikemukakan oleh Defendan Ketiga dalam afidavitnya. Tambahan pula, Borang E dan Sijil Perakuan yang dikeluarkan dan diserahkan oleh Plaintif adalah bukti konklusif yang mana gagal dicabar oleh Defendan Ketiga. [21] Mahkamah merujuk kepada kes LEMBAGA KUMPULAN WANG SIMPANAN PEKERJA lwn. NCH CORPORATION (M) SDN BHD & YANG LAIN [2017] CLJU 2160 yang mana diputuskan seperti berikut: [24] Selain isu bayaran insentif ini, tunggakan caruman dari bulan Februari 2005 hingga Disember 2012 dan perinciannya jelas dinyatakan di dalam Borang E, KWSP 7 dan seterusnya satu Sijil Perakuan bertarikh 19.7.2013 dikemukakan untuk jumlah caruman tertunggak iaitu RM92,468.00. Sijil Perakuan ini adalah keterangan prima facie kandungannya menurut seksyen 64, Akta KWSP 1991. Tiada sebarang dokumen atau keterangan afidavit jawapan dalam kes ini yang dapat menyangkal kandungan Sijil Perakuan ini dan oleh itu, tiada alasan untuk Hakim Mahkamah Sesyen untuk tidak menerima Sijil Perakuan berkenaan. Hanya semata-mata sijil ini adalah atas nama responden pertama iaitu NCH Corporation (M) Sdn Bhd dan tidak atas nama responden-responden lain bukan alasan untuk tidak menerima sijil tersebut. [22] Dapatan yang sama boleh dilihat dalam kes LIONEL KHOO BOO KHENG v. LEMBAGA KUMPULAN WANG SIMPANAN PEKERJA [2016] CLJU 370 yang mana diputuskan: [36] I accept the Respondent's contention above, as the sum shown in paragraph 5 of the Statement of Claim of RM947,681.00 is derived from the Form E which constitutes prima facie and conclusive evidence. The total outstanding therefore of the sum of RM553,179.00 is the figure arrived at after deduction of all part-payments made by the Appellant's. The figure of RM884,167.00 is the figure taken from two previous suits commenced by the Respondent's which have since been withdrawn. Therefore there is no inconsistency between the figures as the total sum outstanding both in respect of what is shown in paragraph 5 of the Statement of Claim and the figure shown in the "Perakuan Tuntutan Caruman Yang kena Dibayar" dated 11.9.2014, is the same which is RM553,179.00. [37] It is this very amount of RM553,179.00 that is the subject matter of the claim stated in the Notice of Demand dated 20.10.2014. In respect of the calculation in Form E, the case of Lembaga Kumpulan Simpanan Pekerja v. H.O.L Chainstore (Malaysia) Sdn Bhd & Ors [2013] CLJU 232; [2013] 1 LNS 232, held inter alia: "The Certificate of Indebtedness read together with Form E (Form EPF 7) is "binding" and "conclusive" proof of the total debt outstanding until and unless the 1st Defendant and/or the Directors can prove a manifest error in the calculation of the EPF contributions owing as claimed by the Plaintiff." [38] The Appellant has not on the evidence been able to prove any manifest error in the calculation as claimed by the Respondent. I therefore do not find any merit in the arguments advanced on behalf of the Appellant's on this issue. [23] Oleh demikian, setelah mempertimbangkan segala fakta, eksibit dan affidavit yang dikemukakan, Mahkamah membuat dapatan bahawa Notis Permohonan telah disokong oleh bukti konklusif yang gagal dicabar oleh Defendan Ketiga. Defendan Ketiga gagal mengemukakan satu isu untuk dibicarakan di Mahkamah Terbuka dengan keterangan saksi. Affidavit yang dikemukakan memadai untuk satu penghakiman muktamad/terus direkodkan terhadap Defendan Ketiga. [24] Oleh demikian, Mahkamah membenarkan permohonan Plaintif di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dengan kos RM3,000.00 dibayar oleh Defendan Ketiga kepada Plaintif melalui Notis Permohonan di Lampiran 8. Sekian untuk pertimbangan YAH. Disediakan oleh: Sazlina Safie ……………………………. Sazlina Bt Safie Hakim Sesyen, Mahkamah Sesyen 2, Mahkamah Sesyen Kuantan, Pahang. Tarikh :23/12/2024 PEGUAMCARA PLAINTIF: EN. MUHAMMAD SAUFI BIN MAZLAN [TETUAN DAING KHATIJAH & AMRAN] PEGUAMCARA DEFENDAN KETIGA: EN. MOHAMMED HISSHAM BIN RAMDZAN [TETUAN ABDUL MALIK ZAMRI & CO.]