LIM Kok Kheng (BA-45A-162-12/2021)

Content

1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI SHAH ALAM DALAM NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN PERBICARAAN JENAYAH NO. BA-45A-162-12/2021 & BA-45-37-12/2021 PENDAKWA RAYA LAWAN LIM KOK KHENG [770704-14-5541] ALASAN PENGHAKIMAN Pendahuluan [1] Lim Kok Kheng (“Tertuduh”) telah dituduh di Mahkamah ini dengan 2 kes seperti berikut:

Schedule

Jadual Pertama ADB. Manakala Flubromazolam yang secara strukturnya diterbitkan dari 1,4-benzodiazepine adalah racun yang termasuk dalam

Schedule

Jadual Pertama dan Ketiga (Bahan Psikotropik) Akta Racun 1952. Hujahan Pihak-Pihak Di Akhir Kes Pendakwaan Pihak Pendakwaan [19] Pihak pendakwaan telah menghujahkan berkenaan elemen-elemen pertuduhan yang perlu dibuktikan iaitu: (a) Dadah tersebut adalah dadah berbahaya seperti yang tersenarai dalam ADB 1952. Manakala Flubromazolam pula yang secara strukturnya diterbitkan dari 1,4-bendzodiazepine adalah racun yang disenaraikan dalam Jadual Pertama dan Ketiga (Bahan Psikotropik) Akta Racun 1952 seperti mana dalam pertuduhan; (b) Dadah dan racun tersebut berada dalam milikan (possession) Tertuduh; (c) Tertuduh mempunyai pengetahuan terhadap dadah dan racun yang dirampas; dan (d) Tertuduh telah melakukan perbuatan mengedar (trafficking) dadah berbahaya jenis Methamphetamine bagi Pertuduhan 1. [20] Pihak pendakwaan menghujahkan bahawa elemen pertama berkenaan identiti dadah berbahaya dan racun tersebut telah berjaya dibuktikan melalui keterangan Ahli Kimia (SP1) yang melakukan analisis terhadap barang kes dadah dan racun tersebut. [21] SP1 juga turut mengesahkan bahawa jenis dadah yang dianalisis iaitu 3,4-Methylenedioxymethamphetamine (MDMA) dan Methamphetamine adalah dadah berbahaya yang termasuk dalam

Schedule

Jadual Pertama ADB. Manakala Flubromazolam yang secara strukturnya diterbitkan dari 1,4-benzodiazepine adalah racun yang termasuk dalam

Schedule

Jadual Pertama dan Ketiga (Bahan Psikotropik) Akta Racun 1952. SP1 telah menjalankan analisis dan telah membuat dapatannya seperti mana dalam Laporan Kimia No. Makmal: 20-FR-B-22725 bertarikh 5.12.2020 [ekshibit P11]. [22] Selanjutnya pihak pendakwaan menghujahkan bahawa Tertuduh mempunyai kawalan dan jagaan (control and custody) terhadap barang kes dadah dan racun tersebut berdasarkan yang berikut: (a) Pegawai serbuan (SP3) mengesahkan bahawa dadah ditemui dalam Kereta Peugeot yang mana berdasarkan pemerhatian selama 15 minit dipandu oleh Tertuduh. Manakala Chaw Hee Mun (SP5) pula dilihat oleh SP3 sebagai penumpang hadapan; (b) Keterangan SP5 bahawa sepanjang perkenalannya dengan Tertuduh selama hampir 7 atau 8 bulan, beliau sering melihat Tertuduh yang memandu Kereta Peugeot tersebut; (c) Keterangan Chin Kek Thion (SP4) pula menyatakan bahawa beliau telah membeli Kereta Peugeot tersebut secara tunai tanpa ada perjanjian jual beli daripada seorang kawan (tidak diketahui nama) yang diperkenalkan oleh seorang kawan yang lain. SP4 sempat menggunakan kereta tersebut lebih kurang dalam sebulan. Menurut SP4 lagi, kali terakhir beliau menggunakan Kereta Peugeot tersebut adalah pada bulan Februari 2020 sebelum beliau ditangkap pada Mac 2020; (d) Dadah dan racun dalam Pertuduhan 1, Pertuduhan 2 dan Pertuduhan 4 adalah ditemui dalam Kereta Peugeot tersebut dan dijumpai daripada dalam sebuah beg silang Mont Blanc [ekshibit P21) bersama dengan kad pengenalan Tertuduh [ekshibit P22]; dan (e) Menurut SP5 juga, sepanjang perkenalan beliau dengan Tertuduh, beliau sering melihat Tertuduh membawa beg Mont Blanc tersebut. [23] Mengenai elemen pengetahuan pula, pihak pendakwaan menghujahkan bahawa Tertuduh mempunyai pengetahuan ke atas dadah-dadah dan racun tersebut melalui inferens terhadap barang kes yang ditemui itu daripada dalam beg Mont Blanc yang sering dilihat oleh SP5 dibawa oleh Tertuduh serta turut dijumpai dalam beg tersebut adalah kad pengenalan Tertuduh sendiri. [24] Mengenai elemen pengedaran (trafficking) pula, pihak pendakwaan menghujahkan bahawa Tertuduh mempunyai milikan (possession) terhadap barang kes yang dirampas. Oleh itu anggapan di bawah seksyen 37(da) ADB adalah dihujahkan sebagai terpakai bagi membuktikan elemen pengedaran (trafficking). [25] Pihak pendakwaan juga menghujahkan bahawa rantaian keterangan barang kes dadah tersebut adalah tidak terputus daripada mula pemeriksaan dan penemuan oleh SP3 yang mana telah membuat penandaan sendiri dan menyediakan Borang Senarai Geledah bertarikh 18.11.2020 [ekshibit P23] dan seterusnya menyerahkan kepada Insp Nurul Hadi bin Haron selaku Pegawai Penyiasat (SP2) yang disahkan melalui Borang Serah Terima Barang Kes bertarikh 19.11.2020 [ekshibit P24]. [26] SP2 pula telah menghantar barang kes dadah dan racun tersebut yang telah dimasukkan ke dalam 2 sampul bertanda ‘HM1’ dan ‘HM2’ [ekshibit P12A dan ekshibit P13A] kepada Jabatan Kimia Malaysia untuk tujuan analisis yang mana telah diserahkan oleh beliau pada 23.11.2020 kepada Ahli Kimia bernama Dr. Nur Nazihah binti Md Shahari (SP1) dan dikeluarkan resit rasmi Jabatan Kimia Malaysia bertarikh 23.11.2020 sebagai bukti penerimaan [ekshibit P10]. [27] Selepas analisis oleh Ahli Kimia (SP1) disempurnakan, SP2 telah mengambil dan menerima semula barang kes dadah tersebut pada 22.12.2020 dan berikutnya disimpan di setor barang kes serta didaftarkan dalam Buku Daftar Barang Kes [ekshibit P29]. [28] Oleh yang demikian, pihak pendakwaan menghujahkan berdasarkan keterangan di atas rantaian keterangan barang kes adalah tidak terputus dan keterangan saksi-saksi pendakwaan adalah kredibel, konsisten dan saling menyokong antara satu sama lain. [29] Kesimpulannya, pihak pendakwaan menghujahkan dengan membuat penilaian dan mempertimbangkan keterangan-keterangan yang ada secara keseluruhan, suatu kes prima facie bagi pertuduhan berkenaan telah berjaya dibuktikan terhadap Tertuduh dan memohon Tertuduh dipanggil membela diri. Pihak Pembelaan [30] Secara ringkasnya, pihak pembelaan menghujahkan bahawa pihak pendakwaan telah gagal membuktikan suatu kes prima facie terhadap Tertuduh ke atas pertuduhan-pertuduhan kesalahan tersebut. [31] Pihak pembelaan menghujahkan sedemikian berdasarkan kepada alasan-alasan yang berikut: (a) Elemen pengetahuan Tertuduh terhadap dadah-dadah yang dirampas telah gagal dibuktikan oleh pihak pendakwaan; (b) Bahawa dadah tersebut adalah milik Chaw Hee Mun (SP5) yang telah ditangkap bersama-sama dengan Tertuduh tetapi tidak dituduh; (c) Selepas tangkapan, pihak polis telah membawa Tertuduh ke Hotel Silka, Cheras yang mana terdapat unit yang disewa ke atas nama SP5 yang menunjukkan kemungkinan penglibatan SP5 dalam pengedaran dadah sebenar; (d) Malahan SP5 dalam pemeriksaan balas mengakui telah mendaftar masuk di Hotel Silka tersebut untuk tempoh daripada 16.11.2020 hingga 18.11.2020. Menurut SP5 lagi, beliau pernah dijatuhkan hukuman oleh Mahkamah berkaitan kes dadah; (e) Kaitan Tertuduh dengan dadah tersebut hanyalah berdasarkan bahawa Tertuduh yang memandu Kereta Peugeot tersebut. Akan tetapi SP5 juga mengakui pernah mengguna dan memandu Kereta Peugeot tersebut; (f) Timbul kecurigaan bagaimana kad pengenalan Tertuduh sahaja boleh berada dalam beg Mont Blanc yang berisi dadah tersebut sedangkan tiada barang-barang peribadi yang lain seperti dompet, lesen memandu atau telefon bimbit Tertuduh; (g) SP4 yang mengakui memiliki Kereta Peugeot tersebut tidak dapat mengesahkan siapa yang memandu kenderaannya selepas beliau ditangkap yang mana dikatakan digunakan oleh seorang ‘kawan’. Tugas Mahkamah Di Akhir Kes Pendakwaan [32] Tugas Mahkamah di akhir kes pendakwaan adalah bagi mempertimbangkan dan seterusnya memutuskan sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes prima facie seperti mana yang diperuntukkan di bawah seksyen 180(1) Kanun Tatacara Jenayah. “When the case for the prosecution is concluded, the Court shall consider whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused.” [33] Suatu kes prima facie dikatakan berjaya dibuktikan hanyalah apabila pihak pendakwaan telah mengemukakan keterangan-keterangan yang kukuh bagi membuktikan setiap dan tiap-tiap intipati/elemen kesalahan yang dipertuduhkan yang mana sekiranya gagal dipatahkan akan membawa kepada sabitan, seperti mana diperuntukkan di bawah seksyen 180(4) Kanun Tatacara Jenayah: “For the purpose of this section, a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction.” (Penekanan ditambah) [34] Prinsip-prinsip tugas mahkamah di akhir kes Pendakwaan telah diputuskan di dalam beberapa kes tersohor termasuklah PP v. Mohd Radzi Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 yang mana Mahkamah Persekutuan telah memutuskan: “[15] For the guidance of the courts below, we summarise as follows the steps that should be taken by a trial court at the close of the prosecution’s case: (i) the close of the prosecution’s case, subject the evidence led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinise the credibility of each of the prosecution’s witnesses. Take into account all reasonable inferences that may be drawn from that evidence. If the evidence admits of two or more inferences, then draw the inference that is most favourable to the accused; (ii) ask yourself the question: If I now call upon the accused to make his defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him on the evidence now before me? If the answer to that question is “Yes”, then a prima facie case has been made out and the defence should be called. If the answer is “No” then, a prima facie case has not been made out and the accused should be acquitted....” (Penekanan ditambah) [35] Elemen-elemen pertuduhan yang perlu dibuktikan adalah: (a) Subjek yang terlibat dalam Pertuduhan 1, 2 dan 4 adalah dadah berbahaya dan racun menurut jenis dan kuantiti seperti berikut: (i) 243 gram Methamphetamine; (ii) 2.01 gram 3,4-Methylenedioxymethamphetamine (MDMA); dan (iii) 25.4 gram Flubromazolam; (b) Tertuduh mempunyai pemilikan (jagaan atau kawalan dan pengetahuan) ke atas dadah berbahaya serta racun tersebut pada tempat, masa dan tarikh yang dipertuduhkan; dan (c) Tertuduh telah melakukan perbuatan mengedar dadah (trafficking) (bagi pertuduhan kesalahan mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine). Analisis dan Dapatan Mahkamah Identiti Dadah Berbahaya dan Racun [36] SP1 yang merupakan Ahli Kimia dari Jabatan Kimia Malaysia dalam keterangannya telah mengesahkan bahawa Methamphetamine dan 3,4- Methylenedioxymethamphetamine tersebut adalah merupakan dadah berbahaya yang disenaraikan di bawah Jadual Pertama ADB 1952. Manakala Flubromazolam pula yang secara strukturnya diterbitkan dari 1,4-bendzodiazepine adalah merupakan racun yang ditetapkan dalam

Schedule

Jadual Pertama dan Ketiga (Bahan Psikotropik) Akta Racun 1952. SP1 telah menjalankan analisis dan telah membuat dapatannya seperti mana dalam Laporan Kimia No. Makmal: 20-FR-B-22725 [ekshibit P11]. [37] Tiada sebarang cabaran oleh peguambela terhadap identiti dadah yang telah diterima dan dianalisa oleh SP1. Tiada pemeriksaan balas ke atas SP1. [38] Di dalam kes Munusamy Vengadasalam v PP [1987] CLJ (Rep) 221, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: “…the Court is entitled to accept the opinion of the expert of its face value, unless it is inherently incredible of the defence calls evidence in rebuttal by another expert to contradict the opinion. So long as some credible evidence is given by the Chemist to support his opinion, there is no necessity for him to go into details of what he did in the laboratory, step by step.” [39] Oleh yang demikian, Mahkamah ini menerima keputusan analisis yang dibuat oleh SP1 berkaitan dengan identiti dan kuantiti dadah berbahaya serta racun tersebut seperti mana dalam Laporan Kimia [ekshibit P11] serta seperti mana dalam pertuduhan-pertuduhan ke atas Tertuduh. Milikan (possession) ke atas dadah berbahaya dan racun [40] Bagi membuktikan elemen milikan, 2 unsur utama yang perlu dibuktikan ialah elemen fizikal iaitu milikan yang merujuk kepada jagaan dan kawalan fizikal ke atas dadah berbahaya serta racun tersebut serta elemen mental iaitu pengetahuan. [41] Di dalam kes Chan Pean Leon v PP [1956] 22 MLJ 237, Hakim Thomson telah menjelaskan tentang kedua-dua unsur tersebut pada muka surat 239 seperti berikut: “A movable thing is said to be in possession of a person when he is situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need. To put it otherwise, there is a physical element and mental element which must both be present before possession is made out.” [42] Berpandukan kepada nas yang dinyatakan di atas, adalah menjadi suatu prinsip undang-undang yang mantap bahawa bagi membuktikan seseorang itu mempunyai “milikan”, perlulah dibuktikan melalui keterangan bahawa seseorang itu mempunyai kawalan atau jagaan ke atas sesuatu barang tersebut dan bebas berurusan atau mengendalikan barang tersebut sepenuhnya tanpa penglibatan orang lain (power of disposal to the exclusion of others) dan mempunyai pengetahuan ke atas sesuatu barang tersebut. [43] Mahkamah ini mendapati pihak pendakwaan telah gagal untuk membuktikan bahawa Tertuduh mempunyai milikan (kawalan atau jagaan serta pengetahuan) ke atas dadah berbahaya dan racun yang dijumpai dan dirampas daripada dalam beg silang ‘Mont Blanc’ [ekshibit P21] yang dijumpai di atas kotak tempat letak tangan (armrest) di bahagian tengah antara tempat duduk pemandu dan penumpang hadapan dalam Kereta Peugeot tersebut, yang menjadi subjek kepada Pertuduhan 1, Pertuduhan 2 dan Pertuduhan 4 berdasarkan alasan-alasan yang berikut: a) SP3 telah mengetuai pasukan serbuan ke Lokasi Serbuan adalah berdasarkan mendapat maklumat jabatan tentang aktiviti pengedaran dadah yang dijalankan oleh seorang lelaki cina dengan menggunakan Kereta Peugeot di kawasan Jalan Dagang SD2/1G, Bandar Sri Damansara, Petaling Jaya; b) Setelah lebih kurang 15 minit pemerhatian di Lokasi Serbuan, barulah SP3 nampak kehadiran Kereta Peugeot tersebut dan Tertuduh yang telah keluar bersama dengan SP5 menuju ke Restoran 33 tanpa membawa apa-apa barang di tangan; c) Beg silang ‘Mont Blanc’ hanya dijumpai dari dalam Kereta Peugeot tersebut setelah Tertuduh dan SP5 dibawa keluar dari Restoran 33; d) Keberadaan Tertuduh dalam Kereta Peugeot tersebut yang baru sampai dan parkir di hadapan Restoran 33, memasuki Restoran 33 tersebut dan dibawa keluar semula menuju ke Kereta Peugeot tidak dapat menyakinkan Mahkamah ini untuk membuat inferens bahawa Tertuduh mempunyai kawalan atau jagaan dan pengetahuan ke atas kandungan beg silang ‘Mont Blanc’ tersebut; e) Tiada mana-mana dari telefon bimbit yang dirampas daripada Tertuduh; f) Timbul keraguan apabila tiada mana-mana dompet atau seumpamanya yang dirampas daripada badan Tertuduh yang lazim dibawa oleh seseorang menuju ke sebuah restoran tetapi sebaliknya kad pengenalan Tertuduh dijumpai dalam beg silang ‘Mont Blanc’ bersama-sama dengan bahan dadah dan racun di dalamnya; g) Kaitan antara Tertuduh dengan bahan dadah atau racun yang terkandung dalam beg silang ‘Mont Blanc’ tersebut adalah kerana dia yang diperhatikan memandu masuk Kereta Peugeot tersebut ke dalam kotak parkir di hadapan Restoran 33; h) Kereta Peugeot tersebut bukanlah milik Tertuduh dan malahan SP5 juga mengakui pernah menggunakan dan memandunya; i) SP4 yang mengakui memiliki Kereta Peugeot tersebut tidak dapat mengesahkan siapa yang memandu kenderaannya selepas beliau ditangkap yang mana dikatakan digunakan oleh seorang ‘kawan’; j) Selepas tangkapan, pihak polis telah membawa Tertuduh ke Hotel Silka, Cheras yang mana terdapat unit yang disewa ke atas nama SP5 yang menunjukkan kemungkinan penglibatan SP5 dalam pengedaran dadah sebenar; k) Malahan SP5 dalam pemeriksaan balas mengakui telah mendaftar masuk di Hotel Silka tersebut untuk tempoh daripada 16.11.2020 hingga 18.11.2020. Menurut SP5 lagi, beliau pernah dijatuhkan hukuman oleh Mahkamah berkaitan kes dadah l) SP5 juga bersetuju dengan cadangan peguambela bahawa beliau pernah dijatuhkan hukuman berkaitan dengan kes dadah. SP5 juga ditahan bersama-sama dengan Tertuduh semasa serbuan tersebut tetapi tidak dituduh di mahkamah; m) Tiada apa-apa keterangan yang menunjukkan Tertuduh membuka, membawa, memeriksa dan memegang beg silang ‘Mont Blanc’ tersebut. Pengedaran (trafficking) dadah berbahaya Methamphetamine [44] Memandangkan pihak pendakwaan telah gagal membuktikan sepenuhnya unsur milikan yang merupakan elemen penting dan utama bagi pertuduhan mengedar dadah berbahaya, maka kesalahan pengedaran (trafficking) seperti mana tafsiran di bawah seksyen 2 ADB 1952 juga tidak dapat dibuktikan. [45] Begitu juga dengan anggapan statutori pengedaran (trafficking) di bawah seksyen 37(da)(xvi) ADB tidak terpakai dalam kes ini kerana kegagalan pihak pendakwaan membuktikan elemen pemilikan Tertuduh yang meliputi aspek kawalan, jagaan dan pengetahuan ke atas dadah Methamphetamine tersebut. Keputusan di Akhir Kes Pendakwaan [46] Setelah meneliti dan membuat penilaian maksimum (maximum evaluation) ke atas keterangan-keterangan yang telah dikemukakan berbanding dengan elemen-elemen pertuduhan kesalahan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan, Mahkamah ini telah merumuskan pada akhir kes pendakwaan ini bahawa pihak pendakwaan telah gagal untuk membuktikan sepenuhnya elemen-elemen kesalahan bagi Pertuduhan 1, Pertuduhan 2 dan Pertuduhan 4 tersebut. [47] Oleh yang demikian, Mahkamah ini memutuskan berdasarkan alasan-alasan dan dapatan Mahkamah ini seperti mana dinyatakan di atas dan dengan mengguna pakai test/ujian untuk membuktikan kes prima facie seperti mana dijelaskan di dalam kes PP v. Mohd Radzi Abu Bakar (supra), Mahkamah ini mendapati bahawa pihak pendakwaan telah