Ling Siew Lian v Chin Chi Ming (JA-11BNCC-5-10/2024)

Perayu (“Defendan”) dalam kes ini telah menfailkan rayuan terhadap keseluruhan keputusan Mahkamah Majistret selepas perbicaraan penuh pada 30 September 2024 yang telah membenarkan tuntutan Responden (“Plaintif”) sebanyak RM60,350.00 dengan faedah sebanyak 5 peratus setahun atas jumlah penghakiman dari tarikh pernyataan tuntutan sehingga tarikh penyelesaian penuh.

Bagi tujuan keselarasan, pihak-pihak adalah dirujuk sebagaimana di Mahkamah Sesyen. Pihak-pihak telah menfailkan hujahan bertulis dan autoriti masing-masing merangkumi Hujahan Bertulis Defendan (Kandungan 11), Hujahan Balasan Defendan (Kandungan 15) dan Skeletal Oral Submission Defendan (Kandungan 20) manakala Hujahan Bertulis Plaintif adalah dalam Kandungan 13. Kedua-dua Peguam pihak Plaintif dan Defendan telah hadir untuk perbicaraan Notis Rayuan (Kandungan 1) pada 28 Ogos 2025 dan tarikh keputusan adalah ditetapkan pada 24 September 2025. Ini adalah keputusan Mahkamah. Latar belakang

Plaintif telah menfailkan tindakan writ saman terhadap Defendan bagi penghakiman sebagaimana yang telah dibenarkan oleh Majistret dalam perenggan 1 di atas. Tuntutan ini dibuat atas pinjaman mesra (“friendly loan”) yang diberikan oleh Defendan kepada Plaintif berjumlah RM60,350.00 menerusi dua transaksi berasingan, masing-masing pada 8 April 2019 (RM55,350.00) dan 19 Oktober 2019

Perbicaraan di hadapan Majistret melibatkan kehadiran 6 orang saksi, (2 orang saksi Plaintif dan 4 orang saksi Defendan). Kesemua mereka mempunyai hubungan - sama ada sebagai rakan kongsi perniagaan, hubungan kekeluargaan dan rakan baik secara khususnya hubungan antara Plaintif dan Defendan adalah seperti yang berikut –

Defendan adalah isteri kepada kawan baik Plaintif, Lim Chuan Meng (Elmen) (“SD3”) dan Lim Hon Loon (Fenson) (“SD 2”); dan

Defendan dan SD2 merupakan rakan kongsi dalam Syarikat Conceptline Westage Sdn Bhd dan Conceptline Industry Sdn Bhd.

5.

Majistret, menerusi alasan penghakimannya telah membuat dapatan yang antaranya termasuklah seperti berikut –

Plaintiff dan Defendan mempunyai hubungan persahabatan dan rakan kongsi perniagaan yang merupakan asas kepada wujudnya kepercayaan antara satu sama lain sebelum berlakunya pergaduhan antara mereka pada penghujung tahun 2019;

Plaintif telah berjaya membuktikan secara prima facie wujudnya satu pinjaman persahabatan bagi jumlah RM60,350.00 tersebut;

terdapat dua versi cerita antara Plaintif dan Defendan. Oleh itu, Majisteret berpandukan kes CE Resources Sdn Bhd v. Owners of Ship Tanga 01’ [2016] MLJU 878, membuat dapatan bahawa Plaintif tidak menghadapi kesukaran untuk membuat perbankan atas talian walaupun beliau berada di negara China. Tiada sebarang bukti dokumentasi menunjukkan Plaintif terhalang untuk membuat transaksi perbankan;

kesemua saksi Defendan memberikan keterangan berhubung wujudnya transaksi bayaran balik pinjaman Plaintif kepada Lee Tien Full. Namun, kesemua saksi sebenarnya bergantung kepada keterangan SD3 yang mengatakan Plaintif yang meminta bantuan daripada Defendan dan saksi-saksi Defendan yang lain. Hakikatnya di sini, Lee Tien Full sebagai saksi material langsung tidak dipanggil untuk membuktikan pembelaannya. Akuan Bersumpah Lee Tien Full juga hanya bertanda IDD 8 yang mana ianya tiada sebarang nilai probatif di sisi undang-undang. Kegagalan memanggil Lee Tien Full menjadikan anggapan Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 [Akta 56] terpakai ke atas Defendan;

berdasarkan keterangan dokumen di muka surat 13, 22, 31 dan 33 jika benar dakwaan Defendan ianya satu bayaran balik pinjaman oleh Plaintif kepada Lee Tien Full, maka mengapakah catatan transaksi yang dibuat hanya merujuk kepada “Payment for the interest for RM105K” sahaja tanpa merujuk atau mengaitkan nama Plaintif sama sekali? Secara lojiknya, sebagai pengarah syarikat dan penjaga akaun syarikat, sudah pasti Defendan mempunyai banyak transaksi kewangan yang mesti direkodkan secara teratur dan baik bagi setiap pemindahan wang. Ketinggalan nama Plaintif tersebut makin menguatkan versi bahawa sememangnya transaksi tersebut sama sekali tiada kaitan dengan Plaintif. Sebaliknya, transaksi tersebut hanya menunjukkan hubungan antara Syarikat Defendan yang sebenarnya telah berhutang dengan Lee Tien Full. Oleh itu versi pembelaan Defendan bagi jumlah pembayaran RM55,350.00 tersebut hendaklah ditolak dan versi Plaintif lebih kebarangkaliannya; dan

bagi jumlah RM5,000.00, Mahkamah mendapati bahawa keterangan Defendan bahawa wang tersebut merupakan bantuan aliran tunai oleh Plaintif kepada syarikat Defendan dan isteri Plaintif adalah serupa dengan keterangan saksi-saksi Defendan.

Selaras dengan peruntukan Aturan 55 Kaedah 2 Kaedah-kaedah Mahkamah 2012, pendengaran rayuan ini adalah menerusi kaedah perbicaraan semula. Dalam melaksanakan bidang kuasa rayuan, Mahkamah ini terikat dengan prinsip undang-undang yang jelas dan mantap bahawa Mahkamah Tinggi hendaklah berhati-hati sebelum menggubah dapatan fakta hakim bicara.

Garis panduan yang jelas berhubung hal keadaan yang membolehkan Mahkamah yang mendengar rayuan mengubah dapatan hakim bicara telah diterangkan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Nor Azlina BT Abdul Aziz v Expert Project Management Sdn Bhd [2017] 3 MLJ 763 seperti yang berikut – "[20] these occasions have been well set out in numerous cases. Some of these occasions are –

where the trial judge took into account irrelevant considerations and failed to give due weight to relevant considerations (see Director of Forests & Anor v Mau Kam Tong & Mau Kim Siong (the executors of the estate of Mau Ming, deceased) & Anor and another appeal [2010] 3 MLJ 509);

where there was no proper evaluation of the evidence by the trial judge (see Lee Nyan Hon & Bros Sdn Bhd v

where the decision arrived at by the trial court was without judicial appreciation of the evidence (see Gan Yook Chin

(P) & Anor v Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Ors [2005] 2 MLJ 1);

where a trial court has so fundamentally misdirected itself, that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions, would have arrived at the same conclusion (see Raja Lob Sharuddin bin Raja Ahmad Terzali & Ors v Sri Seltra Sendirian Bhd [2008] 2 MLJ 87);

where the trial judge was plainly wrong in arriving at his decision (see Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng v Gan

where a trial judge had so manifestly failed to derive proper benefit from the undoubted advantage of seeing and hearing witnesses at the trial, and in reaching his conclusion, has not properly analysed the entirety of the evidence which was given before him (see First Count Sdn Bhd v Wang Yew Logging & Plantation Sdn Bhd [2013] 4 MLJ 693 which followed the Privy Council case Choo Kok Beng v Choo Kok Hoe & Ors [1984] 2 MLJ 165); and

where the judgment is based upon a wrong premise of fact or of law (see Perembun (M) Sdn Bhd v Conlay

Mahkamah mendapati isu utama dalam Rayuan ini adalah sama ada wang sebanyak RM55,350.00 dan RM5,000.00 yang telah dipindahkan oleh Plaintif ke dalam akaun Defendan adalah terjumlah kepada friendly loan atau sebaliknya.

Mahkamah Rayuan dalam kes Tan Aik Teck v. Tang Soon Chye [2007] 5 CLJ 441 telah mentakrifkan “friendly loan” sebagai yang berikut – “[12] …A friendly loan is a loan between two persons based on trust. There may be an agreement such as an I.O.U. or security pledged to repayment but most important there will be no interest imposed”.

Berdasarkan kes Tan Aik Teck, beban pembuktian adalah terletak kepada Defendan untuk menafikan bahawa wang yang diterima daripada Plaintif bukanlah friendly loan. Dalam hal ini, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti yang berikut – “[7] The plaintiff admitted that there was no loan agreement in respect of the loan given to the defendant. The loan given could only be proved by the two cheques which were paid into the defendant's account and also the admission by the defendant that he had put the money into his bank account. Since the defendant had admitted that he had received the two cheques and had credited them into his account, I am of the view that the plaintiff had discharged his burden that the money was a loan unless proven otherwise by the defendant. As such, the burden is on the defendant that the money given to him by the plaintiff was not a friendly loan”.

Prinsip ini adalah konsisten dengan prinsip yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Ranggong Jenau & Ors v. BLD Resources Sdn Bhd & Ors And Another Case [2017] CLJU 2164; [2017] 1 LNS 2164 seperti yang berikut – “[28] It is pertinent to note that the court's decision in every case will depend upon whether the party concerned has satisfied the particular burden and standard of proof imposed on him or her.

Berdasarkan Penyataan Saksi Plaintif (muka surat 41 Rekod Rayuan), penyataan saksi Defendan (muka surat 68-76) nota keterangan Plaintif dan dokumen yang berkaitan, pemerhatian Mahkamah adalah seperti yang berikut –

Plaintif telah memberi pinjaman friendly loan kepada Defendan dan Defendan telah berjanji untuk membayar balik pinjaman tersebut dalam masa terdekat;

wang pinjaman berjumlah RM55,350.00 telah dimasukkan ke dalam akaun Hong Leong Bank Defendan (Nombor Akaun : 28001001062) pada 8 April 2019. Slip pemindahan wang menerusi kaunter Hong Leong Berhad dan mesin deposit tunai

Hong Leong Bank Berhad adalah sebagaimana di muka surat 455 Kandungan 6 (Rekod Rayuan);

berdasarkan soalan dan jawapan nombor 4 dalam penyataan bertulis Defendan, Defendan mengakui wang berjumlah RM55,350.00 telah dimasukkan ke dalam akaun Hong Leong Bank Berhad beliau. Ia turut diakui di peringkat pemeriksaan balas;

wang pinjaman berjumlah RM5,000.00 telah dimasukkan ke akaun Publik Bank Defendan (Nombor Akaun : 6464624923) pada 19 Oktober 2019. Slip pemindahan wang menerusi CDM Public Bank adalah di muka surat 456 Kandungan 6;

berdasarkan soalan dan jawapan nombor 5 dalam penyataan bertulis Defendan, Defendan mengakui wang berjumlah RM5,000.00 telah dimasukkan ke dalam akaun Public Bank Berhad beliau. Ia turut diakui di peringkat pemeriksaan balas; dan

Defendan telah gagal membayar pinjaman tersebut (rujuk soalan-jawapan nombor 8, Penyataan Saksi Plaintif di muka surat 41 Kandungan 4 Rekod Rayuan.

Berdasarkan garis panduan dalam kes Tan Aik Teck, Mahkamah mendapati bahawa penyataan bertulis Defendan yang mengakui penerimaan wang menerusi dua transaksi perbankan masing-masing pada 8 April 2019 dan 19 Oktober 2019 adalah secara prima facienya menunjukkan bahawa Plaintif telah memberikan Defendan pinjaman Friendly Loan. Oleh itu, Plaintif telah pun melepaskan beban pembuktiannya bahawa wang berjumlah RM60,350.00 adalah satu Friendly Loan antara Plaintif dan Defendan.

Sehubungan dengan itu, berdasarkan prinsip undang-undang dalam kes Tan Aik Teck, beban untuk membuktikan bahawa wang yang diterimanya bukanlah Friendly Loan adalah terletak di pihak Defendan.

Wang sebanyak RM 55,350.00

Naratif kes Defendan adalah wang sebanyak RM125,000.00 yang dipindahkan oleh Plaintif kepada Defendan dan SD1 merupakan pembayaran pinjaman oleh Plaintif kepada Lee Tien Full, daripada jumlah keseluruhan pinjaman berjumlah RM150,000.00. Wang sebanyak RM150,000.00 ini telah dipinjamkan oleh Plaintif kepada Conceptline Industry Sdn Bhd. Dalam hal ini Plaintif adalah pihak yang berhutang kepada Lee Tien Full. Oleh itu adalah tidak munasabah untuk Defendan membuat pinjaman friendly loan bagi membayar Lee Tien Full sedangkan pinjaman dibuat oleh Plaintif.

Berdasarkan keterangan Defendan dan saksi-saksi Defendan, Mahkamah mendapati bahawa, saksi utama kepada kes Defendan ialah SD 3 (Lim Chuan Meng atau Elmen) yang merupakan suami kepada Defendan dan sahabat baik kepada Plaintif dan SD2 (Lim Hon Loo (Fenson). Berdasarkan keterangan saksi-saksi Defendan dan SD3 sendiri, beliau bertindak sebagai penghubung antara Plaintif dan Defendan dan Defendan dan Lee Tien Full.

SD3 telah memaklumkan Defendan dan SD2 bahawa Plaintif memerlukan bantuan Defendan dan isteri SD2 untuk membuat pemindahan wang / pembayaran wang kepada Lee Tien Full disebabkan Plaintif dan SD3 berada di China. SD3 kemudiannya telah mengagihkan pembayaran wang berjumlah RM55,350.00 kepada beberapa pihak termasuk Lee Tien Full.

Keterangan Plaintif berhubung perkara ini adalah seperti yang berikut– : Setuju atau tidak pada 8 April Encik Chin telah masukkan jumlah sebanyak RM69,650.00 kepada Ee Chin Yan? : Soalan saya yang masukkan duit atau pun orang lain kerana pada masa itu saya berada di China. : Adakah benar Encik Chin telah uruskan untuk depositkan kepada akaun Ee Chin Yan RM69,650.00 pada 8 April 2019? : Ya saya setuju : Setuju tak juga pada hari yang sama Encik Chin telah uruskan untuk deposit RM55,350.00 kepada akaun Ling Siew Lian? : Ya benar

Berdasarkan keterangan Plaintif di peringkat pemeriksaan balas di atas, beliau telah menguruskan pemindahan wang kepada Defendan, meskipun pada masa itu beliau berada di China. Namun, dokumen transaksi menunjukkan pemindahan dibuat secara fizikal melalui kaunter dan mesin deposit tunai (CDM) di cawangan Hong Leong Bank pada 8 April 2019, bukannya melalui perbankan internet. Ketidakselarasan ini menjejaskan kredibiliti naratif Defendan bahawa wang tersebut adalah bayaran kepada Lee Tien Full, kerana jika benar, Plaintif boleh sahaja menguruskan transaksi tersebut secara terus kepada Lee Tien Full sebagaimana beliau lakukan terhadap Defendan.

Justeru pemerhatian Mahkamah dalam hal ini adalah, sekiranya pemindahan wang berjumlah RM55,350.00 adalah dihasratkan kepada Lee Tien Full, Plaintif boleh menguruskan perkara tersebut sebagaimana yang dilakukan kepada Defendan. Sehubungan dengan itu, Mahkamah bersetuju dengan pemerhatian Majistret bahawa saksi yang boleh merungkai persoalan sama ada ianya merupakan wang pinjaman Plaintif atau Defendan atau Conceptline Industry Sdn Bhd adalah Lee Tien Full sendiri.

Mahkamah bersetuju dengan dapatan Majistret bahawa kegagalan Defendan memanggil Lee Tien Full sebagai saksi menjadikan anggapan Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 [Akta 56] terpakai. [Rujuk: Juahir Sadikon v. Perbadanan Kemajuan Ekonomi Negeri Johor [1996] 4 CLJ 1].

Wang sebanyak RM5,000.00

Mahkamah bersetuju dengan dapatan Majistret bahawa berdasarkan keterangan pihak Defendan bahawa isteri Plaintif adalah pengarah syarikat Conceptline Wastage Sdn Bhd, maka ini merupakan keterangan yang material dalam menjustifikasikan pemberian wang berjumlah RM5,000.00 bagi pembelian mixwires sebagai pinjaman persahabatan.

Mahkamah turut bersetuju dengan dapatan Majistret seperti yang berikut – [59] Selain saksi-saksi Defendan yang diputuskan sebagai saksi-saksi berkepentingan, Mahkamah berpendirian adalah diingatkan undang-undang tidak berkehendak beban kepada Plaintif bahawa wang tersebut mestilah digunakan untuk tujuan peribadi Defendan semata-mata. [60] Akan tetapi, ia menjadi hak kepada Defendan untuk kehendak dan acuannya sendiri...”

Secara keseluruhannya, Mahkamah berpuas hati bahawa kedua-dua transaksi pada 8 April 2019 (RM55,350.00) dan 19 Oktober 2019 (RM5,000.00) merupakan pinjaman mesra (“friendly loan”). Pembelaan bahawa ianya bayaran balik hutang kepada Lee Tien Full tidak disokong bukti dokumentar atau saksi material. Sebaliknya, keterangan saksi Defendan hanyalah hearsay. Oleh itu, dapatan Majistret tidak menimbulkan sebarang khilaf yang memerlukan campur tangan Mahkamah ini.

Setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak, meneliti hujahan bertulis dan autoriti pihak-pihak, kertas kausa dan pleading yang berkaitan, Mahkamah mendapati tiada sebarang khilaf terhadap dapatan Majistret berhubung dengan friendly loan antara pihak Plaintif dan Defendan. Oleh itu, Rayuan Defendan adalah ditolak dengan kos sebanyak RM5,000.00 tertakluk kepada alokatur dan Penghakiman Majistret adalah dikekalkan. Bertarikh : 24 September 2025 Dr. Noradura Binti Hamzah Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sivil 2 Johor Bahru Peguamcara Perayu : Tetuan Dennis Nik & Wong Peguamcara Responden : Tetuan Chew & Co.