Mageswaran A/L Nadarajah v Sarasvathy A/P Anthony Dass (JA-12ANCvC-1-01/2025)

SARASVATHY A/P ANTHONY DASS [NO. K/P : 780531-01-5472] [YANG JUGA BERNIAGA SEBAGAI BEYOND PALLET TRADING (JM0396657-P)]

LAKSHMANAN A/L RAMAKRISHNAN [NO. K/P : 750606-04-5151] …RESPONDEN-RESPONDEN 18/03/2026 18:08:39 JA-12ANCvC-1-01/2025 Kand. 20 DALAM MAHKAMAH SESYEN DI JOHOR BAHRU DALAM NEGERI JOHOR DARUL TA’ZIM MALAYSIA GUAMAN SIVIL NO. : JA-A52NCVC-196-10/2020 ANTARA MAGESWARAN A/L NADARAJAH [NO. K/P : 870824-01-5387] [YANG JUGA BERNIAGA SEBAGAI MSN TRADING & TRANSPORT (JM0585500-U)] …PERAYU

SARASVATHY A/P ANTHONY DASS [NO. K/P : 780531-01-5472] [YANG JUGA BERNIAGA SEBAGAI BEYOND PALLET TRADING (JM0396657-P)]

LAKSHMANAN A/L RAMAKRISHNAN [NO. K/P : 750606-04-5151] …RESPONDEN-RESPONDEN

Ini adalah rayuan oleh Perayu (Plaintif) terhadap keseluruhan keputusan Mahkamah Sesyen Johor Bahru bertarikh 24 Disember 2024 yang telah menolak tuntutan Perayu dan membenarkan tuntutan balas Responden-Responden (Defendan-Defendan).

Bagi kemudahan dan keselarasan rujukan, pihak-pihak dalam Rayuan ini adalah dirujuk sebagaimana di peringkat Mahkamah Sesyen.

Mahkamah ini ingin menzahirkan rasa kecewa terhadap sikap kedua-dua Peguam yang mewakili pihak Plaintif dan Defendan dalam prosiding di hadapan Mahkamah ini, terutamanya atas ketidakcaknaan mereka untuk mematuhi dan menghormati arahan Mahkamah berkaitan dengan pengurusan kes bagi pendengaran Rayuan ini.

Semasa Pengurusan Kes melalui e-Review pada 25 September 2025 yang lalu, Mahkamah melalui Penolong Kanan Pendaftar telah mengarahkan agar hujahan bertulis hendaklah difailkan pada 7 Januari 2026, manakala hujahan balasan hendaklah difailkan pada 21 Januari 2026.

Malangnya, Peguam Plaintif hanya memfailkan hujahan bertulisnya pada 20 Januari 2026, iaitu lewat 13 hari dari tarikh yang ditetapkan dan Defendan-Defendan tidak menfailkan sebarang hujahan bertulis sebagaimana arahan tersebut. Tiada sebarang penjelasan mahupun kebenaran Mahkamah diperoleh atas tindakan kedua-dua pihak ini.

Bagi arahan hujahan bertulis balas, Peguam Plaintif tidak menfailkan sebarang hujahan balas dan Defendan-Defendan hanya menfailkan hujahan bertulis mereka pada 4 Februari 2026, iaitu lewat 14 hari dari tarikh hujahan balasan. Sekali lagi tiada sebarang penjelasan mahupun kebenaran Mahkamah dimohon untuk perubahan arahan tersebut.

Mahkamah ingin menegaskan bahawa arahan-arahan yang diberikan semasa pengurusan kes menerusi e-Review bukanlah cadangan atau pilihan. Ia adalah perintah yang wajib dipatuhi oleh kedua-dua pihak bagi memastikan kelancaran prosiding Mahkamah.

Dalam hal ini Mahkamah ingin menarik perhatian Peguam di kedua-dua belah pihak bahawa tanggungjawab untuk mewakili anak guam adalah sebagaimana akujanji Peguam-peguam yang diperuntukkan dalam Kaedah 16 Kaedah-Kaedah Profesion Guaman (Amalan dan Etika) 1978 (Legal Profession (Practice and Etiquette) Rules 1978), bahawa seseorang peguambela dan peguamcara berkewajipan untuk “fearlessly uphold the interest of his client, the interest of justice and dignity of the profession”.

Jika Peguam kedua-dua belah pihak terutamanya Peguam Defendan-Defendan tidak mengambil berat untuk menghujahkan kes mereka dengan sewajarnya, bagaimana Mahkamah boleh dijangka untuk memberikan pertimbangan serius kepada kedudukan mereka? Mahkamah bukanlah peguam bela untuk mana-mana pihak. Adalah menjadi tanggungjawab setiap pihak untuk mengemukakan hujahan yang komprehensif dan meyakinkan untuk menyokong kes masing-masing. Sikap sedemikian, jika berterusan, berisiko akan menjejaskan nama baik dan kredibiliti profesion kepeguaman.

Memandangkan ketidakpatuhan kedua-dua pihak terhadap arahan Mahkamah, Mahkamah tidak akan membazirkan masa Kehakiman untuk menjemput pihak-pihak untuk berhujah secara lisan, sebaliknya Mahkamah akan membuat keputusan berdasarkan hujahan yang telah difailkan dan Rekod Rayuan sedia ada. Ini adalah keputusan Mahkamah.

Plaintif, Encik Mageswaran a/l Nadarajah dan Defendan Kedua (D2), Encik Lakshmanan a/l Ramakrishnan, adalah rakan perniagaan dan rakan sosial. Defendan Pertama (D1), Puan Sarasvathy a/p Anthony Dass, adalah isteri kepada D2 dan merupakan suri rumah dan telah membenarkan D2 menggunakan namanya untuk perniagaan Beyond Pallet Trading.

Terdapat dua fakta yang material berkaitan kes ini.

Pertama, Plaintif mendakwa bahawa beliau telah meminjamkan sejumlah wang kepada D1 dan D2 atas dasar persahabatan tanpa mengenakan sebarang faedah. Jumlah yang dituntut adalah

Kedua, Plaintif dan D1/D2 telah memasuki satu Option to Purchase (OTP) bertarikh 27 Ogos 2019 berkaitan hartanah milik D1. Berdasarkan OTP tersebut, Plaintif telah membayar wang deposit sebanyak RM100,000.00. Namun demikian, D1/D2 telah gagal meneruskan penjualan hartanah tersebut. Oleh itu Plaintif menuntut pemulangan wang deposit RM100,000.00 dan ganti rugi tertentu (liquidated damages) sebanyak RM100,000.00 seperti yang diperuntukkan dalam OTP.

Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) telah memutuskan seperti berikut–

tuntutan Plaintif ditolak dengan kos;

tuntutan balas Defendan-Defendan dibenarkan dengan kos;

Plaintif diisytiharkan sebagai ceti haram/pemberi pinjam wang tanpa lesen; dan

OTP diisytiharkan sebagai tidak sah dan terbatal (void ab initio).

Memorandum Rayuan Terpinda (Kandungan 9) mengandungi 25 alasan rayuan. Mahkamah mendapati bahawa alasan-alasan tersebut boleh dihimpunkan kepada tujuh (7) kategori utama seperti yang berikut –

kredibiliti dan keterangan D1 (Alasan 1, 2, 4, 5, 10 & 11) berkaitan kegagalan HMS menilai dengan sewajarnya keterangan D1 yang tidak mempunyai pengetahuan peribadi tentang transaksi-transaksi yang dipertikaikan, ketidakkonsistenan antara pliding dan keterangan lisan D1, pengakuan D1 semasa pemeriksaan balas dan kegagalan Defendan-Defendan mengemukakan keterangan dokumentari;

kesahihan OTP dan Perbezaan dengan Perjanjian Pinjaman Wang (Alasan 6, 7, 8, 12, 19, 20, 21, 22 & 23) - berkaitan kekhilafan HMS menyamakan OTP dengan perjanjian pinjaman wang, kegagalan mengambil kira keterangan SP2 dan SD2 dan kesilapan mengisytiharkan OTP sebagai void ab initio;

pinjaman persahabatan dan isu ceti haram (Alasan 9, 15, 17 & 18). Ini berkaitan sifat pinjaman persahabatan tanpa faedah, kesilapan HMS menerima wang "hadiah" RM250.00 sebagai faedah dan dapatan bahawa pinjaman melanggar Akta Pemberi

bayaran kepada Pihak Ketiga dan Inferens di bawah Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 [Akta 56] (Alasan 13, 14, 16) - berkaitan bayaran kepada syarikat pihak ketiga iaitu ZG Timber, Syarikat Aramijaya dan PS Tebrau atas arahan D2, dan inferens bertentangan yang ditimbulkan oleh HMS terhadap Plaintif;

niat jahat (mala fide) Defendan-Defendan (Alasan 3, 9(vii)). Ianya adalah berkaitan keterangan SP1 mengenai ugutan D2 dan Peguam Defendan-Defendan untuk menjodohkan Plaintif sebagai "Ah Long" serta strategi untuk menidakkan hak Plaintif;

Tuntutan Balas (Alasan 24) - berkaitan kekhilafan HMS membenarkan tuntutan balas Defendan-Defendan; dan

Perintah dan Kos (Alasan 25).

Bagi prosiding Rayuan ini, melalui hujahan bertulis, Plaintif telah memfailkan beberapa isu utama seperti yang berikut –

Pinjaman Persahabatan Bukan Aktiviti Ceti Haram

Plaintif berhujah bahawa –

pinjaman yang dibuat adalah atas dasar persahabatan dan kepercayaan tanpa mengenakan sebarang faedah. Wang sebanyak RM250.00 yang dibayar oleh Defendan-Defendan adalah 'hadiah' atas inisiatif Defendan-Defendan sendiri, bukan faedah yang diminta oleh Plaintif;

(ii) MSN Trading & Transport adalah perniagaan tunggal yang didaftarkan di bawah Akta Pendaftaran Perniagaan 1956 [Akta 197] dan bukan syarikat yang diperbadankan di bawah Akta Syarikat 2016 [Akta 777]. Justeru, prinsip entiti berasingan (separate legal entity) seperti yang diputuskan dalam kes Salomon v A Salomon & Co Ltd [1897] AC 22 tidak terpakai. Pemilik tunggal dan perniagaannya adalah satu entiti yang sama di sisi undang-undang. Wang dalam akaun bank perniagaan tunggal adalah wang peribadi pemilik.

Kesahihan Option to Purchase (OTP)

Plaintif berhujah bahawa –

OTP adalah perjanjian jualan hartanah yang berasingan daripada pinjaman persahabatan. SP2, peguam yang menyediakan OTP, telah memberi keterangan bahawa dokumen tersebut telah dibacakan dan diterangkan kepada D1 dan D2; dan

(ii) SD2, peguam conveyancing Defendan-Defendan, mengesahkan bahawa terma-terma OTP tidak salah atau tidak sah di sisi undang-undang selagi dipersetujui oleh kedua-dua pihak. SD2 juga bersetuju bahawa klausa penalti adalah adil dan neutral kepada kedua-dua pihak.

Keterangan Dengar Cakap (Hearsay)

Plaintif membangkitkan isu bahawa D1 mengakui tidak pernah berurusan dengan Plaintif dan tidak mempunyai nombor telefon Plaintif. Semua yang D1 tahu adalah apa yang D2 beritahu kepadanya. Walau bagaimanapun D2 telah meninggal dunia sebelum perbicaraan. Dalam hal ini, Plaintif berhujah bahawa keterangan D1 adalah keterangan dengar cakap (hearsay) dan HMS telah tersalah arah apabila bergantung kepada keterangan sedemikian.

Di pihak Defendan-Defendan, hujahan setebal 3 muka surat adalah seperti yang berikut –

Defendan-Defendan bergantung kepada hujahan bertulis mereka di Mahkamah Sesyen dan menghujahkan tiada kekhilafan undang-undang atau fakta oleh HMS; dan

Hujahan utama Defendan-Defendan adalah berdasarkan kes Mahkamah Persekutuan Triple Zest Trading & Suppliers & Ors v Applied Business Technologies Sdn Bhd [2023] 6 MLJ 818, di mana perkataan “interest” (faedah) di bawah seksyen 2 Akta 400 ditakrifkan sebagai termasuk “any amount by whatsoever name called in excess of the principal”; dan

“pampasan” sebanyak RM100,000 dalam OTP adalah 'faedah'

Berdasarkan hujahan bertulis dan hujahan balas Defendan-Defendan di Mahkamah Sesyen, hujahan Defendan-Defendan adalah seperti yang berikut –

Defendan-Defendan menghujahkan bahawa Plaintif adalah seorang ceti haram berdasarkan beberapa asas. Pertama, Klausa 4 OTP yang bertarikh 27.08.2019 memperuntukkan bahawa sekiranya D1 enggan melaksanakan opsyen tersebut, Plaintif berhak menuntut pulangan wang opsyen sebanyak RM100,000.00 ditambah dengan pampasan bersamaan dengan jumlah wang opsyen iaitu RM100,000.00 lagi. Defendan-Defendan berhujah bahawa "pampasan" ini adalah "faedah" atau "interest" di bawah seksyen 2 Akta 400 kerana ia adalah jumlah yang melebihi jumlah pokok yang perlu dibayar. Defendan-Defendan bergantung kepada kes Mahkamah Persekutuan Triple Zest Trading & Suppliers & Ors v Applied Business Technologies Sdn Bhd [2023] 6 MLJ 818 di mana takrifan "interest" termasuk "any amount by whatsoever name called in excess of the principal paid or payable to a moneylender".

Defendan-Defendan menghujahkan bahawa OTP tersebut hanya ditandatangani sebagai sekuriti bagi pinjaman RM100,000.00 dan bukan perjanjian jual beli hartanah yang tulen. Defendan-Defendan juga menyatakan bahawa mereka telah didesak untuk menandatangani OTP kerana masalah kewangan yang dihadapi dan Plaintif telah berjanji tidak akan menguatkuasakan OTP tersebut selagi Defendan-Defendan membayar ansuran bulanan.

Defendan-Defendan menghujahkan bahawa jumlah RM37,470.00 yang dituntut telah pun dibayar hampir sepenuhnya berdasarkan pengakuan Plaintif sendiri dalam Pernyataan Tuntutan. Tambahan pula, beberapa bayaran yang didakwa dibuat kepada pihak ketiga seperti ZG Timber, Aramijaya Sdn Bhd dan PS Tebrau Sdn Bhd tidak ada kaitan dengan Defendan-Defendan dan Plaintif gagal membuktikan bahawa bayaran tersebut dibuat atas arahan Defendan-Defendan.

Defendan-Defendan telah memfailkan tuntutan balas memohon, antara lain –

deklarasi bahawa OTP bertarikh 27/08/2019 adalah tidak sah dan terbatal (void ab initio);

(ii) deklarasi bahawa Plaintif adalah ceti haram; perintah supaya kaveat persendirian yang didaftarkan oleh Plaintif ke atas hartanah D1 dikeluarkan; dan

(iii) Plaintif dihalang daripada mendapat apa-apa restitusi wang yang telah dipinjamkan kepada Defendan-Defendan dan syarikat-syarikat mereka berdasarkan status Plaintif sebagai ceti haram. Analisa

Pemakaian Kes Triple Zest Trading & Suppliers & Ors v Applied

Mahkamah telah meneliti kes Triple Zest Trading & Suppliers & Ors yang dirujuk oleh Defendan-Defendan. Dalam kes tersebut, Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa “agreed profit” sebanyak RM800,000.00 untuk pinjaman RM800,000.00 dalam tempoh 30 hari adalah faedah pada kadar 100%, tanpa mengira apa jua nama yang diberikan.

Walau bagaimanapun, fakta dalam kes Triple Zest Trading & Suppliers & Ors adalah berbeza dengan kes ini. Dalam Triple Zest Trading & Suppliers & Ors, tiada hartanah yang hendak dijual beli. Ia adalah pinjaman wang tunai dengan keuntungan berjumlah RM800,000.00 dalam tempoh 30 hari yang dipersetujui sebagai sandaran untuk faedah. Keuntungan yang dipersetujui bagi kes Triple Zest Trading & Suppliers & Ors adalah merujuk kepada kadar faedah efektif 100% sebulan atau 1,200% setahun. Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, terdapat hartanah sebenar yang menjadi subjek OTP dan OTP adalah perjanjian jualan hartanah yang perlu diselesaikan dalam tempoh satu tahun. Sekiranya ia gagal diselesaikan, Plaintif berhak kepada pampasan berjumlah RM100,000.00 sebagaimana yang dipersetujui dalam OTP. Oleh itu, OTP dalam Rayuan ini adalah pampasan bagi liquidated damages sekiranya penjual (D1) mungkir dan bukanlah faedah atas pinjaman.

Mahkamah turut mempertimbangankan hujahan Defendan-Defendan berkaitan anggapan di bawah seksyen 10A Akta 400. Defendan-Defendan menghujahkan bahawa sebaik sahaja ia diplidkan bahawa Plaintif adalah seorang pemberi pinjam wang, anggapan di bawah seksyen 10A Akta 400 terpakai secara automatik dan beban beralih kepada Plaintif untuk membuktikan bahawa beliau tidak menjalankan perniagaan peminjaman wang.

Namun demikian, perlu dijelaskan bahawa pemakaian anggapan di bawah seksyen 10A Akta 400 bergantung kepada bukti sekurang-kurangnya satu pinjaman dengan faedah (a single loan at interest). Seperti yang telah dianalisa di atas, Mahkamah mendapati bahawa klausa pampasan dalam OTP bukanlah "faedah" dalam erti kata seksyen 2 Akta 400, dan pinjaman persahabatan yang diberikan oleh Plaintif adalah tanpa faedah. Oleh itu, prasyarat untuk anggapan di bawah seksyen 10A tidak dipenuhi dan anggapan tersebut tidak terpakai dalam kes ini.

Perbezaan Antara OTP dan Perjanjian Pinjaman Wang

Bagi kes ini adalah penting untuk membezakan antara –

OTP, yang merupakan perjanjian yang memberikan pembeli hak untuk membeli hartanah pada harga yang ditetapkan dalam tempoh tertentu; dan

Perjanjian Pinjaman Wang, iaitu perjanjian di mana wang dipinjamkan dengan syarat bayaran balik bersama faedah.

Dalam OTP, wang deposit yang dibayar adalah untuk 'membeli' hak opsyen dan ianya bukanlah pinjaman. Liquidated damages adalah pampasan yang dipersetujui terlebih dahulu (pre-agreed damages) sekiranya satu pihak mungkir, bukan faedah atas pinjaman. Ini adalah prinsip asas undang-undang kontrak di bawah seksyen 75 Akta Kontrak 1950 [Akta 136].

Malah, di dalam hujahan balas Defendan-Defendan di Mahkamah Sesyen, Defendan-Defendan sendiri mengakui bahawa klausa gantirugi dalam OTP adalah tidak sama dengan peruntukan liquidated damages dalam Perjanjian Jual Beli (“SPA”). (Rujuk perenggan 7, muka surat 547 Rekod Rayuan Jilid 4).

Mahkamah turut mempertimbangkan kes Mahmood bin Ooyub v Li Chee Loong and another appeal [2020] 6 MLJ 755 yang dirujuk oleh Defendan-Defendan. Mahkamah mendapati kes tersebut dapat dibezakan. Dalam Mahmood bin Ooyub, hartanah digunakan sebagai collateral untuk pinjaman dengan faedah yang keterlaluan dan Perjanjian Jual Beli serta Borang Pindah Milik 14A telah ditandatangani sebagai jaminan. Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, OTP adalah perjanjian yang disediakan oleh Peguam (SP2) dengan terma-terma yang disahkan oleh SD2 sendiri sebagai tidak salah di sisi undang-undang, dan tiada bukti bahawa OTP digunakan sebagai jaminan bagi sebarang pinjaman.

Oleh itu, Mahkamah mendapati bahawa HMS telah tersalah arah apabila menyamakan OTP dengan perjanjian pinjaman wang. Klausa liquidated damages dalam OTP adalah ciri standard dalam perjanjian hartanah dan bukan indikasi aktiviti ceti haram. Tambahan pula, klausa tersebut adalah “cuts both ways” di mana jika Plaintif yang mungkir, beliau akan kehilangan deposit RM100,000.00 dan jika Defendan yang mungkir, mereka perlu memulangkan deposit dan membayar pampasan. Ini menunjukkan keseimbangan dan keadilan dalam terma OTP.

Mahkamah turut membuat pemerhatian berdasarkan Alasan Penghakiman, HMS telah bergantung kepada beberapa autoriti berkaitan doktrin bahawa mahkamah boleh mengambil notis kehakiman (judicial notice) terhadap sebarang kemungkinan ketidaksahan kontrak walaupun ia tidak diplidkan. (Lihat Merong Mahawangsa Sdn Bhd & Anor v. Dato’ Shazryl Eskay Abdullah [2015] 8 CLJ 212 dan China Road & Bridge Corporation & Anor v. DCX Technologies Sdn Bhd [2014] 7 CLJ 644). Berhubung isu ini HMS turut merujuk kepada empat keadaan yang dinyatakan dalam Edler v Auerbach [1949] 2 All ER 692 sebagaimana yang dipetik dalam kes Lo Su Tsoon Timber Depot v. Southern Estate Sdn Bhd [1970] CLJU 68 dan juga kes Keng Soon Finance Bhd v MK Retnam Holdings Sdn Bhd & Anor [1989] 1 MLJ 457 serta Lim Kar Bee v. Duofortis Properties (M) Sdn. Bhd. [1992] 1 CLJ Rep 173.

Mahkamah mendapati bahawa kesemua autoriti tersebut hanya terpakai apabila terdapatnya unsur ketidaksahan (illegality) pada muka kontrak (ex facie) atau apabila fakta-fakta yang dikemukakan dalam keterangan mendedahkan tujuan yang haram. Seperti yang telah dianalisa di atas, Mahkamah ini telah mendapati bahawa OTP bukanlah satu perjanjian pinjaman wang yang menyamar (camouflage) dan klausa liquidated damages di dalamnya bukanlah "faedah" dalam erti kata seksyen 2 Akta 400. Pinjaman persahabatan yang diberikan oleh Plaintif juga adalah tanpa faedah. Oleh itu, premis asas bagi pemakaian doktrin ketidaksahan tersebut tidak wujud dan autoriti-autoriti yang dirujuk oleh HMS adalah tidak terpakai dalam keadaan fakta kes ini.

HMS turut merujuk kepada seksyen 24 dan 25 Akta 136. Mahkamah ini ingin menjelaskan bahawa peruntukan ini hanya beroperasi apabila balasan atau tujuan perjanjian adalah tidak dari segi undang-undang. Memandangkan Mahkamah ini telah mendapati bahawa tiada unsur pinjaman wang haram dalam transaksi-transaksi antara Plaintif dan Defendan-Defendan, peruntukan-peruntukan tersebut tidak mempunyai kaitan dengan kes ini.

Keterangan SD2

Mahkamah mengambil perhatian serius terhadap keterangan SD2, yang merupakan peguam conveyancing Defendan-Defenan. SD2 bersetuju bahawa –

terma-terma OTP tidak salah atau sah di sisi undang-undang selagi dipersetujui kedua-dua pihak;

(ii) klausa penalti adalah adil dan neutral kepada kedua-dua pihak; dan

(iii) pihak-pihak bebas untuk menentukan terma mengikut kehendak mereka.

Keterangan saksi Defendan-Defendan ini menyokong kedudukan Plaintif bahawa OTP adalah perjanjian yang sah dan bukan helah untuk aktiviti ceti haram. Adalah ironi bahawa Defendan-Defendan di dalam hujahan bertulis mereka di Mahkamah Sesyen (perenggan 69, muka surat 525 Rekod Rayuan Jilid 4) telah bergantung kepada keterangan SD2 untuk menyokong kes mereka bahawa Plaintif adalah ceti haram. Namun keterangan SD2 sendiri sebenarnya menyokong kedudukan Plaintif.

Isu Keterangan Dengar Cakap

Mahkamah bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa kebanyakan keterangan D1 adalah keterangan dengar cakap. D1 sendiri mengakui tidak pernah berurusan dengan Plaintif dan semua yang beliau tahu dan nyatakan di Mahkamah adalah apa yang diberitahu oleh D2 yang telah meninggal dunia.

Seksyen 60 Akta 56 memperuntukkan bahawa keterangan lisan mestilah bersifat langsung (direct evidence). Dalam hal ini, memandangkan D1 sendiri mengakui tidak pernah berurusan dengan Plaintif dan tidak mempunyai pengetahuan peribadi tentang transaksi-transaksi yang dipertikaikan, maka sudah tentulah ianya tidak boleh terjumlah kepada keterangan lisan.

Keterangan D1 adalah semata-mata berdasarkan apa yang diberitahu oleh D2 kepadanya. Walaupun seksyen 32 Akta 56 membenarkan keterangan dengar cakap dalam keadaan tertentu apabila pembuat kenyataan telah meninggal dunia, pengecualian tersebut adalah terhad kepada keadaan-keadaan spesifik seperti kenyataan yang dibuat dalam perjalanan urusan perniagaan atau kenyataan yang bertentangan dengan kepentingan pembuat. Keterangan D1 tidak memenuhi pengecualian-pengecualian ini. HMS sepatutnya lebih berhati-hati dalam menilai dan memberikan berat kepada keterangan D1.

Keterangan D1 Tidak Konsisten

Mahkamah juga mengambil perhatian bahawa keterangan D1, adalah tidak konsisten seperti yang berikut –

tarikh bayaran balik yang lebih awal daripada tarikh pinjaman, ini merupakan suatu keterangan yang tidak logik;

(ii) ketidakkonsistenan antara pliding dan keterangan lisan;

(iii) kegagalan mengemukakan sebarang dokumen atau pengiraan untuk menyokong versi Defendan-Defendan; dan

(iv) Defendan-Defendan mengemukakan penyata bank bertarikh 20.09.2019 (muka surat 109 Ikatan Dokumen Defendan-Defendan) yang menunjukkan deposit RM100,000.00 pada 27.08.2019 dengan catatan “Lechu Borrow 4%”. Namun, tiada penjelasan diberikan oleh Defendan-Defendan siapa yang membuat catatan tersebut dan apakah asas kepada kadar 4% tersebut.

Secara ringkasnya, keterangan Defendan di Mahkamah termasuklah keterangan dokumentari menimbulkan lebih banyak persoalan daripada jawapan.

Isu Bayaran kepada Pihak Ketiga dan Seksyen 114(g) Akta

Berkaitan dengan alasan rayuan mengenai bayaran kepada pihak ketiga (Alasan 13, 14 dan 16 Memorandum Rayuan Terpinda), Mahkamah membuat pemerhatian bahawa sebahagian daripada jumlah yang dituntut oleh Plaintif melibatkan bayaran yang dibuat kepada syarikat-syarikat pihak ketiga iaitu Syarikat ZG Timber (RM37,530.00), Syarikat Aramijaya Sdn Bhd (RM10,224.24) dan Syarikat PS Tebrau Sdn Bhd (RM15,000.00). Plaintif memberi keterangan bahawa bayaran-bayaran tersebut dibuat atas arahan D2 kerana syarikat-syarikat tersebut adalah pembekal bahan kayu kepada perniagaan Defendan-Defendan.

HMS telah menimbulkan inferens bertentangan di bawah seksyen 114(g) Akta 56 terhadap Plaintif kerana kegagalan memanggil wakil-wakil daripada ketiga-tiga syarikat tersebut sebagai saksi. Mahkamah mendapati bahawa inferens tersebut adalah tidak wajar dalam keadaan kes ini atas alasan-alasan yang berikut –

D1 sendiri semasa pemeriksaan balas telah mengakui bahawa Defendan-Defendan memang ada menerima bantuan pinjaman daripada Plaintif secara peribadi atau untuk perniagaan Syarikat Beyond Pallet atau SLS Golden Timber;

Defendan-Defendan di dalam pliding mereka (perenggan 5 Pernyataan Pembelaan) juga mengakui menerima wang daripada Plaintif dari masa ke semasa; dan

bagi bayaran kepada Syarikat Aramijaya khususnya, Defendan-Defendan sendiri dalam pliding di perenggan 8 muka surat 26 Ikatan Pliding telah contradict diri sendiri apabila mengatakan mereka minta Plaintif untuk membayarkan wang tersebut kerana masalah aliran kewangan.

Oleh itu, Mahkamah berpandangan bahawa HMS telah terkhilaf apabila menimbulkan inferens di bawah seksyen 114(g) Akta 56 terhadap Plaintif sedangkan keterangan dan pengakuan Defendan-Defendan sendiri telah mengesahkan bahawa bayaran-bayaran tersebut dibuat untuk manfaat Defendan-Defendan.

Isu Pinjaman Persahabatan

Berkaitan dengan pinjaman yang didakwa sebagai “pinjaman persahabatan”, Mahkamah mendapati Plaintif telah memberi keterangan yang konsisten bahawa pinjaman dibuat tanpa faedah. Wang RM250.00 yang dibayar oleh Defendan-Defendan adalah “hadiah” yang diberikan atas inisiatif D2, bukan faedah yang diminta atau dikenakan oleh Plaintif.

Malah, di dalam hujahan bertulis Defendan-Defendan sendiri di Mahkamah Sesyen (perenggan 8, muka surat 547 Rekod Rayuan Jilid 4), Defendan-Defendan telah mengakui bahawa Plaintif tidak menuntut wang bunga tetapi Defendan-Defendan yang telah menawarkannya kerana jasa bantuan Plaintif dan sebagai tanda persahabatan. Pengakuan ini jelas menyokong kedudukan Plaintif bahawa tiada faedah dikenakan.

Mahkamah turut meneliti dapatan HMS yang bergantung kepada prinsip estopel di bawah seksyen 31 dan seksyen 115 Akta 56 serta kes Cheong Cheng Onn v. K & N Kenanga Bhd [2010] 10 CLJ 78. HMS telah mendapati bahawa oleh kerana Plaintif sendiri mengakui Defendan-Defendan menawarkan pembayaran bunga (interest) dan Plaintif tidak menolak pembayaran tersebut, maka Plaintif diestop daripada menafikan bahawa transaksi tersebut melibatkan faedah.

Walau bagaimanapun, Mahkamah ini mendapati bahawa pemakaian prinsip estopel oleh HMS adalah tidak wajar dalam keadaan kes ini atas alasan-alasan yang berikut.

Pertama, seksyen 115 Akta 56 mensyaratkan bahawa seseorang itu mesti telah, melalui deklarasi, perbuatan atau peninggalannya, secara sengaja (intentionally) menyebabkan pihak lain mempercayai sesuatu perkara sebagai benar dan bertindak atas kepercayaan tersebut. Dalam kes ini, tiada keterangan yang menunjukkan bahawa Plaintif telah secara sengaja menyebabkan Defendan- Defendan mempercayai bahawa pinjaman tersebut adalah pinjaman dengan faedah. Sebaliknya, keterangan yang ada menunjukkan bahawa Plaintif secara konsisten mendakwa pinjaman dibuat tanpa faedah dan wang RM250.00 tersebut adalah pemberian sukarela oleh Defendan-Defendan.

Kedua, dan yang lebih penting, Defendan-Defendan sendiri di dalam hujahan bertulis mereka di Mahkamah Sesyen telah mengakui bahawa Plaintif tidak pernah menuntut wang bunga dan bahawa Defendan-Defendan yang menawarkannya atas inisiatif mereka sendiri sebagai tanda penghargaan dan persahabatan. Pengakuan ini secara jelas menafikan elemen asas estopel iaitu representasi yang sengaja oleh Plaintif. Tidak boleh dikatakan bahawa Plaintif telah merepresentasikan sesuatu yang menyebabkan Defendan-Defendan bertindak atas kepercayaan tersebut apabila Defendan-Defendan sendiri mengakui bahawa pemberian wang RM250.00 adalah atas kehendak mereka sendiri.

Ketiga, seksyen 31 Akta 56 memperuntukkan bahawa pengakuan bukanlah bukti muktamad (conclusive proof) terhadap perkara yang diakui. Penerimaan wang RM250.00 oleh Plaintif, walaupun jika dianggap sebagai pengakuan, tidak semestinya bermakna bahawa Plaintif telah mengenakan faedah. Ia adalah konsisten dengan keterangan Plaintif bahawa wang tersebut adalah hadiah sukarela yang tidak diminta.

Oleh itu, HMS telah terkhilaf apabila menggunakan prinsip estopel untuk mengaitkan Plaintif dengan aktiviti pemberian pinjam wang dengan faedah sedangkan keterangan dan pengakuan Defendan-Defendan sendiri jelas menunjukkan sebaliknya.

Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa MSN Trading & Transport adalah perniagaan tunggal dan bukan syarikat. Oleh itu, HMS telah terkhilaf apabila mengaplikasikan prinsip entiti berasingan kepada perniagaan tunggal. Ini kerana prinsip tersebut hanya terpakai kepada syarikat yang diperbadankan. Wang dalam akaun bank perniagaan tunggal adalah wang peribadi pemilik dan pinjaman yang dibuat adalah dalam kapasiti peribadi Plaintif.

Niat Jahat Defendan-Defendan

Mahkamah turut membuat perhatian terhadap keterangan SP1 (Plaintif) mengenai niat jahat (mala fide) Defendan-Defendan. SP1 memberi keterangan bahawa D2 melalui Peguam Defendan-Defendan telah memberitahu beliau bahawa Peguam tersebut akan 'mencipta' (create) Plaintif sebagai "Ah Long" dalam kes ini dan bahawa D2 menyatakan Peguam Defendan akan memastikan mereka menang. Keterangan ini telah dicatat oleh Hakim Perbicaraan Pertama (muka surat 86 dan 87 Nota Keterangan). Mahkamah membenarkan keterangan ini diberikan walaupun Peguam Defendan membantah dengan alasan irrelevant.

Mahkamah ini membuat dapatan bahawa keterangan ini adalah material kerana ia menjelaskan konteks di sebalik pembelaan dan tuntutan balas Defendan-Defendan. Tomahan ceti haram terhadap Plaintif bukanlah bersandarkan kepada keterangan atau dokumen yang kukuh, sebaliknya ia merupakan satu strategi yang dirancang untuk menidakkan hak Plaintif menuntut wang yang sah dipinjamkan. Kegagalan Defendan-Defendan untuk membuat sebarang Laporan Polis terhadap Plaintif berkaitan dakwaan aktiviti ceti haram juga menyokong dapatan bahawa tomahan tersebut adalah afterthought semata-mata.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah membuat dapatan berikut –

HMS telah tersalah arah dalam undang-undang apabila menyamakan Option to Purchase (OTP) dengan perjanjian pinjaman wang. Kedua-dua instrumen ini mempunyai sifat dan tujuan yang berbeza;

Kes Triple Zest Trading & Suppliers & Ors yang dirujuk oleh Defendan-Defendan dapat dibezakan kerana ia melibatkan pinjaman dengan keuntungan yang dipersetujui 100% dalam tempoh 30 hari, berbeza dengan OTP yang merupakan perjanjian jualan hartanah dengan tempoh satu tahun;

HMS telah tersalah arah apabila terlalu bergantung kepada keterangan dengar cakap D1 tanpa menilai dengan secukupnya kebolehpercayaan keterangan tersebut;

Keterangan SD2 selaku saksi Defendan-Defendan sendiri menyokong kedudukan Plaintif bahawa terma-terma OTP adalah sah dan tidak salah di sisi undang-undang;

Plaintif telah melepaskan beban pembuktian atas imbangan kebarangkalian berkaitan tuntutannya; dan

Defendan-Defendan telah gagal mengemukakan sebarang keterangan dokumentari atau pengiraan untuk menyokong versi mereka berkaitan bayaran balik. Sebaliknya, Defendan-Defendan hanya mengambil alih pengiraan yang dikemukakan oleh Plaintif sendiri (perenggan 50, muka surat 519 Rekod Rayuan Jilid 4).

Oleh itu, Mahkamah mendapati bahawa ini adalah situasi yang sesuai di mana mahkamah rayuan boleh mengubah dapatan fakta hakim bicara sebagaimana diputuskan oleh Gan Yook Chin (P) & Anor v Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Ors [2005] 2 MLJ 1.

Sehubungan dengan itu, Mahkamah memutuskan seperti berikut –

Rayuan Plaintif dibenarkan;

Keputusan Mahkamah Sesyen bertarikh 24 Disember 2024 diketepikan;

Tuntutan Plaintif dibenarkan dengan kos sebanyak RM30,000.00 tertakluk kepada alukator;

Defendan-Defendan diperintahkan untuk membayar kepada

jumlah pinjaman yang tertunggak sebanyak RM191,224.24;

(ii) wang deposit OTP sebanyak RM100,000.00;

(iii) Liquidated damages sebanyak RM100,000.00 seperti yang diperuntukkan dalam OTP;

(iv) faedah pada kadar 5% setahun atas jumlah di (i), (ii) dan

(iii) dari tarikh pemfailan tuntutan sehingga tarikh penyelesaian penuh;

Tuntutan balas Defendan-Defendan ditolak dengan kos; dan

Kos rayuan sebanyak RM8,000.00 tertakluk kepada alukator. Bertarikh : 5 Februari 2026 -tandatangan-Dr. Noradura Binti Hamzah Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya Johor Bahru Peguamcara Plaintif (Perayu) : : Mohamed Fairoz Elyas Majeed Tetuan Elyas Majeed & Co. Peguamcara Defendan (Responden) : : Sritharan a/l K Govindan bersama dengan Khairunnisa binti Taib Tetuan G.K. Sritharan & Co.