Malayan Banking Berhad (Dahulu dikenali sebagai Mayban Finance Berhad) v SIA SWEE SENG (JB-29PB-8-01/2023)

Ini adalah satu Rayuan kepada Hakim Dalam Kamar oleh Si Bankrap/Pemohon terhadap keputusan Penolong Kanan Pendaftar YB pada 7.5.2023.

Rayuan adalah terhadap keputusan penolakan permohonan Pemohon untuk satu deklarasi bahawa Perintah pelepasan dengan S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal January 7, 2024 2 bersyarat di bawah Seksyen 33(10) Akta Kebankrapan 1967 bertarikh 16.9.2008 masih kekal sah dan berkuatkuasa. Lanjutan daripada itu Pemohon juga memohon agar status beliau tidak bankrap dikembalikan semula pada semua rekod bersama Jabatan Insolvensi Malaysia.

Ketua Pengarah Insolvensi (KPI) membantah terhadap permohonan Pemohon ini.

Pihak-pihak akan dirujuk sebagai Pemohon dan KPI dalam penghakiman ini.

Latar belakang kes ini adalah sepertimana yang dinyatakan dalam hujahan kedua-dua pihak dan dikemukakan di bawah ini.

Perintah Penerimaan dan Perintah Penghukuman (‘PP dan PP’) telah direkodkan terhadap Pemohon oleh Mahkamah Tinggi Muar dalam perkara kebankrapan No.: 29-201-1999 pada 25.7.2000 atas permohonan Mayban Finance Berhad.

Pada 7.3.2002, PP & PP sekali lagi direkodkan terhadap Pemohon oleh Mahkamah Tinggi Muar dalam perkara kebankrapan No.: 29- 93-2008 atas permohonan Multi-Purpose Bank Berhad.

Pada 14.1.2003, PP dan PP untuk kali ketiga telah direkodkan terhadap Pemohon oleh Mahkamah Tinggi Muar dalam perkara kebankrapan No.: 29-1292-2001 atas permohonan Bumiputra Commerce Bank Berhad. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal January 7, 2024 3

Kemudian atas permohonan KPI, ketiga-tiga prosiding kebankrapan yang direkodkan ke atas Pemohon kemudiannya disatukan melalui perintah Mahkamah bertarikh 25.3.2008 dan ditadbir dalam perkara kebankrapan No.: 29-201-1999.

Pemohon telah memohon kepada Mahkamah untuk dilepaskan menurut Seksyen 33 (1) Akta Insolvensi 1967. Setelah mempertimbangkan laporan KPI yang difailkan dan persetujuan Pemiutang-Pemiutang, Mahkamah telah memerintahkan pada 16.9.2008 agar Pemohon dilepaskan dengan syarat menurut Seksyen 33 (10) Akta 360. Penghakiman dicatatkan terhadap Pemohon oleh KPI bagi baki hutang yang boleh dibuktikan di bawah kebankrapan yang tidak dijelaskan pada tarikh bankrap dilepaskan dengan bersyarat.

Susulan Perintah tersebut, Pemohon telah menandatangani ‘Persetujuan Bankrap Untuk Penghakiman Dimasukkan Di Bawah Subseksyen 33 (10) bertarikh 16.9.2008.

Selanjutnya, “Hukuman Hendaklah Dicatitkan Menurut Persetujuan bertarikh 16.9.2008” dikeluarkan oleh Mahkamah yang mana Mahkamah menghukumkan bahawa KPI mendapatkan daripada Pemohon wang sebanyak RM38,357,405.63 tidak termasuk kos dan perbelanjaan KPI.

Setakat pemfailan permohonan ini, bayaran dividen yang telah dibayar kepada sembilan (9) pemiutang-pemiutang secara pari-passu adalah sebanyak 0.40% iaitu hanya berjumlah RM148,883.88 dan masih belum mencukupi untuk menjelaskan S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal January 7, 2024 4 keseluruhan baki hutang yang terbukti di bawah kebankrapan berjumlah RM38,357,405.63.

Pemohon telah gagal mematuhi syarat Perintah tersebut dengan membuat bayaran penuh ke atas jumlah RM38,357,405.63 kepada KPI.

Menurut Pemohon, pada 4.7.2022, status Pemohon dalam carian online bersama Jabatan Insolvensi Malaysia menunjukkan “Tidak Bankrap” tetapi carian online pada 17.11.2022 menunjukkan status Pemohon sebagai “Bankrap”.

Pemohon telah menerima daripada KPI Notis Tunggakan Bayaran RM300.00 sebulan berjumlah RM33,300.00 pada 24.11.2022.

Lanjutan daripada itu, bayaran tunggakan ini telah dibuat oleh anak Pemohon bagi pihak Pemohon.

Pemohon kemudian telah memfailkan Permohonan ini.

Penolong Kanan Pendaftar YB menolak permohonan Pemohon dan ini adalah Rayuan Pemohon terhadap keputusan tersebut.

Rayuan Kepada Hakim Dalam Kamar ini adalah suatu pendengaran semula (“rehearing”) seolah-olah permohonan Pemohon tersebut didengar pertama kalinya di hadapan Hakim sebagaimana diputuskan oleh Mahkamah Agung dalam kes Seloga Jaya Sdn Bhd S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal January 7, 2024 5 v Pembenaan Keng Ting (Sabah) Sdn Bhd [1994] 2 MLJ 97, seperti berikut:- “Held, allowing the appeal and referring the matter to arbitration:

In an appeal from a discretionary order of the SAR to a judge-in-chambers, the judge should exercise his own discretion as though the matter was before him for the first time, unfettered by the previous exercise of the SAR’s discretion. The judge should give the decision the weight it deserves and since the SAR gave only a bare decision or a simple ipse dixit, and not a judgment, it deserved no weight at all. Yet the judge gave some weight to the decision of the SAR. Furthermore, although the matter before the judge was in form an appeal, it took the shape and style of a rehearing. The judge was therefore wrong in treating the matter as an appeal and by taking the approach that he was not to exercise an independent discretion of his own, but had to defer to the SAR’s exercise of his discretion and could not interfere with it merely on the ground that he would have exercised it differently.” [21] Setelah meneliti segala kertas kausa yang difailkan dan membaca hujahan bertulis serta mendengar hujahan lisan kedua-dua pihak, Mahkamah berpendapat bahawa isu-isu yang harus diputuskan adalah seperti berikut:- S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 6

Samada Pemohon boleh memohon satu remedi deklarasi daripada Mahkamah yang melaksanakan kuasa-kuasa kebankrapan di bawah bidangkuasa kebankrapan;

(ii) Samada Pemohon perlu menyerahkan permohonan Pemohon kepada Pemiutang-Pemiutang;

(iii) Samada Pemohon berhak untuk dikembalikan kepada status dilepas dengan bersyarat di bawah Seksyen 33(10) Akta Kebankrapan 1967;

(iv) Samada Ketua Pengarah Insolvensi berhak untuk menukar status Pemohon daripada dilepas dengan bersyarat di bawah Seksyen 33(10) Akta Kebankrapan 1967 kepada status Bankrap secara pentadbiran sahaja tanpa memperolehi perintah Mahkamah terlebih dahulu. Samada Pemohon boleh memohon remedi deklarasi daripada Mahkamah Kebankrapan; [22] Dalam perenggan 1 Saman Dalam Kamar, Pemohon memohon untuk satu satu perintah deklarasi bahawa Perintah pelepasan dengan bersyarat di bawah Seksyen 33(10) Akta Kebankrapan 1967 bertarikh 16.9.2008 masih kekal sah dan berkuatkuasa. [23] Dalam kes Malaysia Building Society Bhd v. Tan Sri General Ungku Nazaruddin Ungku Mohamed [1998] 2 CLJ 340, Mahkamah Rayuan telah memutuskan dengan jelas bahawa bidangkuasa kebankrapan mesti diperolehi daripada undang-undang spesifik yang digubal oleh Parlimen terhadap sesuatu perkara i.e. Akta Kebankrapan. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 7 Dalam penghakimannya, HMR Gopal Sri Ram (pada ketika itu) telah putuskan seperti berikut:- “Having considered the arguments advanced on both sides, I am not persuaded that the learned judge who made the order of 19 June 1992 was exercising two jurisdictions. I am convinced that he made all the orders of that date in the exercise of his bankruptcy jurisdiction. As I said at the commencement of this judgment, the issue is whether he is empowered to award damages in bankruptcy. There is, in my judgment, much force in the argument of Mr. Das that s. of the Act is a complete code within the framework of which must be found all the powers exercisable by the High Court in bankruptcy jurisdiction when considering an application to discharge adjudicating and receiving orders. … It is settled law that bankruptcy jurisdiction is statutory so that the powers of a bankruptcy court are to be discovered from within the terms of the relevant statute.” [24] Mahkamah ini mendapati tiada peruntukkan di bawah Akta Insolvensi 1967 yang memberi kuasa kepada Mahkamah untuk memberi remedi Perintah Deklarasi. Remedi Deklarasi adalah satu remedi “equitable” di bawah Akta Relif Spesifik 1950 iaitu di bawah bidangkuasa Mahkamah sivil dan bukannya di bawah bidangkuasa Mahkamah kebankrapan. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 8 [25] Oleh yang demikian, Pemohon seharusnya bersandarkan permohonannya untuk mengembalikan status pelepasan dengan bersyarat di bawah peruntukkan Akta Insolvensi 1967 (Akta 360) dan bukannya dengan memohon untuk satu remedi deklarasi yang adalah remedi “equitable”. [26] Maka Mahkamah mendapati permohonan Pemohon ini adalah tidak teratur dan harus ditolak di atas alasan ini. Keperluan untuk menyerah permohonan Pemohon kepada Pemiutang-Pemiutang [27] Kaedah-kaedah 19 dan 21, Kaedah-Kaedah Insolvensi 2017 memperuntukkan seperti berikut:- “Penyampaian notis

Kecuali jika Kaedah-Kaedah ini atau Akta memperuntukkan selainnya, suatu permohonan dan affidavit sokongan hendaklah disampaikan kepada tiap-tiap pihak yang terjejas tidak kurang daripada lapan hari bekerja sebelum hari yang ditetapkan bagi pendengaran. Notis tidak disampaikan kepada semua pihak yang patut

Jika pada pendengaran suatu permohonan, mahkamah berpendapat bahawa mana-mana orang yang kepadanya notis tidak diberikan sepatutnya mempunyai notis, mahkamah boleh sama ada menolak S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 9 permohonan itu, atau menangguhkan pendengaran atas terma sebagaimana difikirkannya patut supaya notis boleh diberikan.” [28] Peruntukkan-peruntukkan ini juga adalah mirip dengan peruntukkan di bawah Kaedah-Kaedah Kebankrapan 1969 lampau yang telah dimansuhkan. [29] Mahkamah mendapati peruntukkan Kaedah 19 ini menjadikan mandatori untuk sesuatu permohonan diserahkan kepada semua pihak kecuali sekiranya Kaedah-Kaedah ini atau Akta memperuntukkan selainnya. [30] Peguam Pemohon telah pun sahkan kepada Mahkamah sewaktu hujahan lisan bahawa permohonan ini hanya diserahkan kepada Ketua Pengarah Insolvensi dan tidak diserahkan kepada Pemiutang-Pemiutang. [31] Pada pendapat Mahkamah, adalah penting untuk permohonan ini diserahkan kepada semua Pemiutang. Ini adalah kerana Pemiutang harus diberikan notis akan niat Pemohon untuk Mahkamah mengembalikan semula statusnya kepada pelepasan dengan bersyarat daripada status terkini beliau sebagai seorang Bankrap dalam rekod bersama KPI. [32] Dalam hal keadaan sedemikian, adalah menjadi kewajipan Pemohon untuk menyerahkan permohonan ini kepada semua Pemiutang. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 10 [33] Tambahan pula sewaktu pendengaran di hadapan Pendaftar, tiada Perintah dibuat oleh Pendaftar untuk mengecualikan Pemohon daripada menyerahkan permohonan ini kepada Pemiutang-Pemiutang [34] Mahkamah mendapati kegagalan untuk menyerahkan permohonan ini kepada Pemiutang-Pemiutang adalah serius dan Mahkamah boleh menolak permohonan Pemohon atas alasan ini sahaja menurut Kaedah 21 Kaedah-Kaedah Insolvensi, 2017. [35] Malah otoriti Mahkamah Rayuan yang dikemukakan oleh Pemohon sendiri iaitu Dato’ Lim Huah Leong v. Engtex Marketing Sdn Bhd [2016] 5 MLRA 457 di mana fakta kes menunjukkan Mahkamah yang berhadapan dengan satu permohonan untuk pelepasan di bawah Seksyen 33(3) Akta Kebankrapan 1967, permohonan telah diserahkan kepada Pemiutang-Pemiutang dan ini boleh dilihat daripada rekod kehadiran peguam-peguam yang mewakili Pemiutang-Pemiutang tersebut. [36] Oleh yang demikian, permohonan ini ditolak atas kegagalan mematuhi Kaedah19 Kaedah-Kaedah Insolvensi 2017 Samada Pemohon berhak untuk dikembalikan kepada status dilepas dengan bersyarat di bawah Seksyen 33(10) Akta Kebankrapan 1967. [37] Pemohon memohon agar status beliau pada ketika ini dalam rekod bersama KPI sebagai Bankrap dikembalikan kepada status dahulu iaitu dilepas dengan bersyarat di bawah Seksyen 33(10) Akta Kebankrapan 1967 sebagaimana menurut Perintah bertarikh 16.9.2008. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 11 [38] Lanjutan daripada itu, Pemohon juga memohon agar statusnya dikemaskini oleh Jabatan Insolvensi Malaysia daripada Bankrap kepada tidak bankrap dalam rekod Jabatan tersebut. [39] Pemohon telah mengemukakan seberapa alasan untuk menyokong permohonannya seperti berikut:-

Tindakan Ketua Pengarah Insolvensi menukar dan mengubah status Pemohon tiba-tiba kepada bankrap adalah bertentangan dengan Perintah Pelepasan Bersyarat bertarikh 16.9.2008 yang dikeluarkan dan disempurnakan (perfected) oleh Mahkamah Tinggi Muar;

(ii) Tiada permohonan di bawah Seksyen 91(1) dan (2) Akta Insolvensi oleh KPI untuk merayu dan/atau mengenepikan dan/atau membatalkan dan/atau meminda Perintah bertarikh 16.9.2008 tersebut atas dakwaan ketidakpatuhan oleh Pemohon;

(iii) Tiada apa-apa syarat dalam Perintah bertarikh 16.9.2008 berkaitan dengan syarat bayaran RM300.00. Oleh itu, tidak timbul isu ketidakpatuhan kepada syarat dalam Perintah yang diberikan oleh Mahkamah;

(iv) Kontensi KPI bahawa Pemohon gagal memenuhi syarat apabila gagal menjelaskan keseluruhan hutang berjumlah RM38,357,405.63 untuk dilepaskan secara mutlak mengelirukan kerana Pemohon bukan memohon untuk pelepasan mutlak; S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 12

Pelbagai inisiatif-inisiatif telah diambil oleh Kerajaan untuk memastikan si Bankrap dapat dikeluarkan daripada kebankrapan untuk menjalani hidup yang lebik baik. [40] Mahkamah berpendapat hujahan Pemohon atas alasan (i), (ii), (iii) dan (iv) saling berkait dan boleh diputuskan bersama. [41] Manakala hujahan balasan pihak KPI kepada hujahan Pemohon adalah sebagaimana yang dinyatakan di bawah ini. [42] Menurut KPI, Perintah bertarikh 16.9.2008 yang dikeluarkan oleh Mahkamah kepada Pemohon adalah Perintah Pelepasan Bersyarat seperti berikut:- “...Maka adalah diperintahkan bahawa sibankrap tersebut hendaklah dilepaskan tertakluk kepada syarat-syarat yang berikut iaitu: Ia hendaklah bersetuju supaya hukuman dicatitkan terhadapnya oleh KPI sebanyak RM38,357,405.63 tidak termasuk kos dan perbelanjaan KPI kerana baki hutang-hutang yang terbukti di bawah kebankrapan itu yang tidak dijelaskan pada tarikh perintah ini. Dan lagi adalah diperintahkan bahawa apabila persetujuan itu diberikan hukuman hendaklah dicatitkan sebanyak RM38,357,405.63, tidak termasuk kos dan perbelanjaan KPI.” [43] Perintah pelepasan bersyarat ini dikeluarkan selepas Pemohon memberikan ‘Persetujuan Kepada Suatu Hukuman Dicatitkan Di Bawah Seksyen 33(10) Akta 360 pada 16.9.2008 selaras dengan Kaedah 185 Kaedah-Kaedah Insolvensi 2017. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 13 [44] Berdasarkan persetujuan ini juga, ‘Hukuman Hendaklah Dicatitkan

Apabila seorang bankrap dilepaskan tertakluk kepada syarat bahawa penghakiman hendaklah dimasukkan terhadapnya di bawah seksyen 33 Akta atau tertakluk kepada apa-apa syarat lain tentang hartanya yang diperolehi kemudian hendaklah menjadi kewajipannya sehingga penghakiman atau syarat itu dipenuhi dari semasa ke semasa memberi kepada Ketua Pengarah S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 15 Insolvensi apa-apa maklumat sebagaimana yang dikehendaki olehnya mengenai hartanya yang diperolehi kemudian dan tidak kurang daripada sekali setahun memfailkan ke mahkamah suatu pernyataan menunjukkan butir-butir mengenai apa-apa harta atau pendapatan yang mungkin telah diperolehinya selepas pelepasannya.” [49] Menurut KPI, sejak Perintah bertarikh 16.9.2008 sehingga kini, Pemohon gagal mematuhi kehendak Kaedah 187 ini. [50] Selanjutnya KPI berhujah bahawa di bawah Seksyen 33(10) Akta Insolvensi 1967 KPI tidak perlu memfailkan apa-apa permohonan ke Mahkamah untuk menukar status kebankrapan Pemohon. Ini adalah kerana Perintah Pelepasan yang diperolehi Pemohon adalah ‘bersyarat’ oleh itu Pemohon masih lagi berstatus bankrap dan akan kekal sebagai bankrap memandangkan perintah pelepasan bersyarat tidak memberi kesan pelepasan atau memberikan status ‘tidak bankrap’ kepada Pemohon apabila syarat tidak dipenuhi (“a conditional discharge order does not have the effect of a discharge when the conditions are not fulfilled”). [51] Manakala berkenaan status Pemohon pada carian kebankrapan yang menunjukkan Pemohon sebagai “Tidak Bankrap”, pihak KPI sewaktu penghujahan lisan menjelaskan bahawa ianya adalah suatu kesilapan di pihak pentadbiran mereka. [52] Manakala menurut KPI dalam Afidavit Jawapan mereka, Pemohon tidak harus bergantung kepada keputusan carian kebankrapan tersebut selagi Pemohon tahu yang syarat tersebut belum dipatuhi. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 16 [53] KPI juga selanjutnya menyatakan bahawa keputusan carian kebankrapan tersebut adalah tertakluk kepada penafian oleh KPI dalam carian kebankrapan tersebut seperti berikut:- “Walaupun segala usaha telah dilakukan untuk memastikan semua maklumat adalah tepat dan terkini, KPI tidak bertanggungan atas apa-apa kerugian yang timbul akibat ketidaktepatan atau ketinggalan maklumat.” [54] Menurut KPI lagi, dalam tempoh pelepasan bersyarat tersebut, KPI masih berperanan untuk memantau dengan memastikan bayaran dibuat kepada Pemiutang tanpa gagal. Sekiranya Pemohon gagal mematuhi syarat-syarat pelepasan, maka pentadbiran kes kebankrapan masih diteruskan. [55] Sekiranya Pemohon telah mematuhi syarat-syarat di dalam perintah pelepasan bersyarat, Pemohon perlu memfailkan permohonan ke Mahkamah untuk mendapatkan pelepasan mutlak. Ini kerana Mahkamah telah menetapkan syarat ke atas pelepasan Pemohon dan untuk direkodkan status tidak bankrap dan dilepaskan secara mutlak, Pemohon hendaklah mematuhi syarat-syarat yang telah ditetapkan oleh Mahkamah. [56] KPI juga berhujah tiada kebenaran Mahkamah diperlukan untuk menukar status kebankrapan kerana kebenaran Mahkamah hanya diperlukan untuk melaksanakan perintah persetujuan. [57] Menurut KPI, pelaksanaan di bawah Seksyen 33(10) Akta 360 bermaksud pelaksanaan terhadap penghakiman persetujuan yang dibuat di antara KPI dan Pemohon tersebut pada 16.9.2008. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 17 ANALISA DAN DAPATAN MAHKAMAH [58] Tidak boleh dipertikaikan bahawa Pemohon hanya dilepaskan dengan bersyarat menurut Seksyen 33(10) Akta Kebankrapan

Sila rujuk kes Jivol Doudilim v. The Director General of Insolvency Malaysia [2023] 4 CLJ 500. [59] Juga tidak boleh dipertikaikan bahawa Perintah Pelepasan bersyarat tersebut belum dipatuhi kerana KPI masih belum mendapatkan daripada Pemohon wang sebanyak RM38,357,405.63 tidak termasuk kos dan perbelanjaan KPI. [60] Maka status Pemohon adalah masih Bankrap tetapi hanya dilepaskan dengan bersyarat dan harta Pemohon masih di bawah pentadbiran KPI. [61] Dalam kes Per Pathmasingam Mavilaganan, Ex P Public Bank Bhd [2000] 2 CLJ 92, si bankrap telah memohon untuk suatu pelepasan. di bawah Seksyen 33 Akta 360. Fakta dalam kes tersebut adalah seperti berikut:- “Pada pendengaran permohonan tersebut, pegawai pemegang harta telah memberitahu mahkamah bahawa satu dividen sebanyak 31.33% akan dibayar kepada pemiutang-pemiutang, bukannya 28.43%, sepertimana dinyatakan dalam laporan pertama tersebut. Pegawai pemegang harta telah menyatakan bahawa semenjak pemfailan laporan pertama tersebut, sibankrap telah membayar ansuran tertunggak dan oleh yang demikian S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 18 kelakuannya sekarang adalah memuaskan, walaupun perkara ini tidak dinyatakan dalam laporan pertama tersebut. Walau bagaimanapun, berdasarkan fakta-fakta yang terkandung dalam laporan pertama tersebut dan memandangkan jumlah yang besar masih dihutang, perayu telah memohon supaya mahkamah menggunakan bidangkuasa yang sedia ada dalam Akta Kebankrapan 1967 dan memerintah satu pelepasan bersyarat iaitu memasukkan penghakiman untuk jumlah yang masih tertunggak, tetapi Penolong Kanan Pendaftar yang bijaksana telah memberi perintah melepaskan sibankrap tanpa bersyarat. Terhadap keputusan ini, perayu telah memfailkan satu notis rayuan kepada hakim dalam kamar bertarikh 5 Februari 1999 (Kandungan (40)).” Hakim Low Hop Bing (pada ketika itu) telah memutuskan seperti berikut:- “Sibankrap sehingga permohonan untuk perlepasan difailkan, tidak membuat bayaran ansurannya dan hanya membuat bayaran sebanyak RM11,700 sebelum pendengaran permohonannya (Kandungan (33)). Adalah jelas bahawa sibankrap masih tidak membayar ansurannya selama lebih kurang setengah tahun. Adalah relevan untuk mahkamah ini mempertimbangkan tingkahlaku sibankrap dengan berdasarkan kepada polisi awam (public policy): Re Lau Kah Lay And Tang Kuong Tiew Ex parte Cold Storage (Malaysia) Berhad [1998] 2 AMR 1347; Re Stern (A Bankrupt), Ex parte S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 19 Keyser Ullmann Ltd & Others v. The Bankrupt & Others [1982] 2 All ER 600 dan Re Ang Ah Kang [1994] 2 CLJ 738. Perayu telah membuktikan fakta dalam s. 33(6)(d) dan (m) dan oleh itu, perintah pelepasan tidak harus dibuat. Oleh itu, saya benarkan rayuan ini dan ketepikan perintah pelepasan yang dibuat oleh Penolong Kanan Pendaftar yang bijaksana dan berdasarkan kepada s. 33(10), saya memasukkan penghakiman untuk jumlah yang masih dihutang iaitu RM317,014.35 dengan kos.” [62] Fakta dalam kes Pathmasingam Mavilaganan (supra) menunjukkan bahawa sekiranya ada sebarang keingkaran di pihak si Bankrap, beliau tidak boleh dilepaskan daripada status bankrap dan hanya boleh dilepaskan dengan bersyarat. [63] Dalam kes di sini Perintah Pelepasan bersyarat belum dipatuhi kerana KPI masih belum mendapatkan daripada Pemohon wang sebanyak RM38,357,405.63 tidak termasuk kos dan perbelanjaan KPI. [64] Oleh yang demikian, tidak timbul persoalan bahawa Pemohon boleh dikembalikan ke status tidak bankrap. [65] Selanjutnya juga mendapati Seksyen 33 Akta Insolvensi iaitu Seksyen relevan berkaitan Pelepasan Si Bankrap (“Discharge if Bankrupt”) tidak memperuntukkan keperluan KPI untuk membuat sebarang permohonan kepada Mahkamah untuk menukar status Pemohon daripada Pelepasan Bersyarat di bawah Seksyen 33(10) kepada status Bankrap. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 20 [66] Mahkamah berpendapat sudah pasti dalam pemikiran penggubal undang-undang adalah tidak perlu untuk KPI memohon kepada Mahkamah untuk menukar dari status Pelepasan Bersyarat di bawah Seksyen 33(10) kepada status Bankrap kerana status seseorang seperti Pemohon yang dilepaskan bersyarat masih kekal sebagai seorang Bankrap selagi syarat tidak dipatuhi. [67] Malah ketidakperluan untuk KPI membuat permohonan sedemikian disokong oleh pindaan-pindaan yang diperkenalkan kepada Akta Kebankrapan sejak tahun 1998 yang bertujuan untuk memberi kuasa kepada KPI membuat keputusan ke atas sesuatu kes pelepasan bankrap tanpa memerlukan perbicaraan di Mahkamah. [68] Memandangkan KPI masih belum mendapatkan daripada Pemohon wang sebanyak RM38,357,405.63 tidak termasuk kos dan perbelanjaan KPI, maka adalah tidak perlu untuk KPI membuat permohonan kepada Mahkamah untuk menukar status Pemohon daripada Pelepasan Bersyarat di bawah Seksyen 33(10) kepada status Bankrap. [69] Oleh yang demikian, adalah hak KPI untuk menukar status Pemohon dalam rekod mereka kepada Bankrap. Perintah Pelepasan Bersyarat 16.9.2008 masih kekal dan terpulang kepada Pemohon untuk mematuhi syaratnya dan kemudian memohon untuk pelepasan mutlak. [70] Sekiranya Pemohon tidak dapat mematuhi syarat, sebagaimana yang dihujahkan oleh pihak KPI, Pemohon juga boleh memohon untuk remedi di bawah Seksyen 33(5) Akta 360 yang menyatakan seperti berikut:- S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 21 “KPI ingin merujuk kepada Seksyen 33(5) Akta 360 (TAB ‘C’ IKATAN OTORITI KPI) yang menyatakan seperti di bawah:- If at any time after the expiration of two years from the date of any order made under this section the bankrupt satisfies the court that there is no reasonable probability of his being in a position to comply with the terms of such order, the court may modify the terms of the order or any subsequent order in such manner and upon such conditions as it thinks fit.” [71] Menurut Seksyan ini, sekiranya pada bila-bila masa selepas tamat dua tahun dari tarikh sebarang perintah yang dibuat di bawah Seksyen ini, sekiranya Bankrap boleh memberi jaminan kepada Mahkamah bahawa tidak ada kemungkinan yang munasabah berada dalam kedudukan untuk mematuhi syarat-syarat perintah tersebut, Mahkamah boleh mengubah syarat perintah atau membuat perintah berikutnya dengan cara dan dengan syarat yang difikirkan sesuai. [72] Dalam kes ini tiada sebarang permohonan yang difailkan oleh Pemohon untuk mengubah syarat dalam Perintah Pelepasan Bersyarat tersebut atau memfailkan Permohonan ke Mahkamah untuk mendapatkan Pelepasan Mutlak sekiranya Pemohon ingin mengubah status Bankrapnya kepada ‘tidak bankrap’. [73] Selanjutnya, saya telah meneliti Seksyen 91 Akta 360 dan memutuskan bahawa peruntukkan ini, tidak terpakai sebagaimana yang dihujahkan oleh Peguam Pemohon Yang Bijaksana. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 22 [74] Subseksyen (1) Akta 360 ini terpakai kepada situasi di mana timbul sesuatu persoalan “priorities”, atau sebarang persoalan-persoalan lain samada undang-undang atau fakta dalam suatu kes kebankrapan yang Mahkamah mendapat tahu dan Mahkamah anggap perlu dan suai maanfaat untuk diputuskan bagi tujuan mentadbir keadilan sepenuhnya atau pengagihan sepenuhnya harta dalam sesuatu kes. [75] Manakala Subseksyen (2) Akta 360 ini terpakai kepada situasi di mana sekiranya seseorang Penghutang atau pihak lain ingkar Perintah atau arahan Mahkamah, KPI atau mana-mana Pegawai Mahkamah, Mahkamah boleh atas permohonan KPI atau orang yang diberi kuasa atau atas usulnya sendiri perintahkan Penghutang atau pihak yang mengingkari Perintah atau arahan tersebut untuk mematuhinya dan sekiranya perlu, buat Perintah komital terhadap Penghutang atau pihak lain tersebut dengan serta-merta. [76] Justeru itu, adalah jelas bahawa Seksyen 91 Akta 360 tidak terpakai kepada KPI untuk memohon menukar dari pelepasan bersyarat kepada status Bankrap. [77] Manakala berkenaan alasan Pemohon bahawa pelbagai inisiatif-inisiatif telah diambil oleh Kerajaan untuk memastikan si Bankrap dapat dikeluarkan daripada kebankrapan untuk menjalani hidup yang lebik baik, memandangkan Mahkamah mendapati status Pemohon dilepas dengan bersyarat masih kekal, maka terpulang kepada Pemohon untuk membuat permohonan yang sewajarnnya untuk mendapatkan pelepasan menurut peruntukkan yang sewajarnya. S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 23

[78] Kesimpulannya, berdasarkan kepada alasan-alasan terebut di atas, Mahkamah mendapati Rayuan Pemohon ini tidak bermerit dan PKP telah dengan betulnya menolak permohohan Pemohon. [79] Maka, Mahkamah memutuskan untuk menolak Rayuan Pemohon dengan kos dan mengekalkan keputusan PKP. Bertarikh pada 7 Januari 2024 di Muar dalam Negeri Johor Darul Takzim. t.t. SURIA KUMAR DJ PAUL Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya Muar Johor Darul Ta’zim Kaunsel: Bagi pihak Pemohon : Mohd. Farid Bin Ismail Bagi Pihak Ketiga : Arief Aiman Bin Hamir Hamzah bersama Siti Nor Nadirah binti Bahsan S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg January 7, 2024 24 Peguamcara: Bagi pihak Perayu Tetuan Hamidi & Farid Peguambela & Peguamcara No. 231-1A & 232-1A Jalan Haruan 5/6 Oakland Commercial Centre II 70200 Seremban Negeri Sembilan [Ruj. No.: HF/S2/Gen/060/2021] Bagi Pihak Ketiga Jabatan Insolvensi Malaysia Cawangan Muar Tingkat 1A, 2AB dan 3A Bangunan Lembaga Tabung Haji Jalan Sisi 84000 Muar Johor [Ruj. No.: BP003312/2000; No. Fail: 417/00] Tarikh Pendengaran : 18 September 2023 Tarikh Keputusan : 7 Januari 2024 S/N Uclf9ldtT0Og7kTuhK0jvg